×

Laat je stem gelden!

Dit jaar organiseren we voor de elfde keer de Tweakers Awards! Wat vind jij de beste tech- en elektronicaproducten van het afgelopen jaar? Laat je stem gelden en ontvang 50 ippies. Je maakt bovendien kans op een Philips Hue Starter Pack, JBL Charge 3, Call of Duty: WWII of twee vrijkaarten voor de uitreiking op donderdag 1 februari!

Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door

Redacteur games

Round-up: zes games voor de Switch

Wat is er te spelen naast Zelda?

New Frontier Days: Founding Pioneers

Op 3 maart verscheen de Switch op de markt, de nieuwe console van Nintendo waar door velen reikhalzend naar was uitgekeken. De Switch is een apparaat met erg veel mogelijkheden, vooral door de Joy-Con-controllers, die naar believen los van het scherm kunnen worden gebruikt. Behalve over de Switch zelf was er vooral veel enthousiasme rond The Legend of Zelda: Breath of the Wild, de game waar bij de introductie alle aandacht naar uitging. Terecht; Breath of the Wild wordt overal erg goed ontvangen. Ook wij waren zeer te spreken over de game. Zelda is bovendien een game die je weken bezig kan houden. Maar de Switch is nu ruim een maand op de markt, dus velen zullen Breath of the Wild nu zo'n beetje uitgespeeld hebben.

En wat dan? Het was al duidelijk dat bij de introductie van de console niet heel veel games beschikbaar waren. Maar wat zijn de games waard die er wel zijn? Wat is leuk en wat niet? We doken in het aanbod en kozen zes games uit. We keken daarbij naar games die nog enigszins nieuw zijn. Het aanbod aan games die oorspronkelijk voor bijvoorbeeld de Neo Geo verschenen, hebben we hier buiten beschouwing gelaten. Hoe leuk een game als Metal Slug 3 of Neo Turf Masters ook is, ze stammen al uit de vorige eeuw en zijn bovendien via de Virtual Store al langer voor verschillende Nintendo-consoles beschikbaar. De games in dit overzicht zijn nieuw, of onlangs verschenen voor andere platformen en nu beschikbaar voor de Switch.

New Frontier Days: Founding Pioneers

Wie het eens lekker rustig aan wil doen met zijn of haar Switch, kan terecht bij New Frontier Days: Founding Pioneers, een game van het Japanse Arc System Works. Mocht de titel je bekend voorkomen: dat kan. De game verscheen eerder al voor de 3DS, destijds simpelweg als New Frontier Days. Beide versies zijn nagenoeg gelijk. Dat wil zeggen dat je ook in Founding Pioneers een bloeiende gemeenschap op moet zien te bouwen, een nederzetting vol pioniers die zich staande moet houden in een vreemde en niet altijd even vreedzame omgeving. New Frontier Days is daarmee een heuse city builder, met hier en daar een vleugje Civilization en een snufje Age of Empires.

Titel New Frontier Days: Founding Pioneers Score
Ontwikkelaar Arc System Works
Prijs € 10,-

Denk bij de net gebruikte term 'city builder' niet aan SimCity. In deze game vind je geen snelwegen, stuwdammen en elektriciteitscentrales. Daarvoor speelt het geheel zich te ver in het verleden af. De setting van de game doet eerder denken aan het wilde westen, aan de tijd van cowboys en indianen, hoewel geen van beide in de game voorkomen. Je vestigt echter wel een nederzetting in vergelijkbaar gebied, met vergelijkbare mogelijkheden. Je begint met een eenvoudige houten blokhut en twee pioniers, en daarmee moet je zien te overleven. De grootste bedreiging komt, vreemd genoeg, niet van de woeste omgeving, maar van het jaarlijkse Harvest Festival. Om onduidelijke reden moet je voor dat festival de nodige grondstoffen en het nodige geld afdragen. Daarvoor krijg je niets terug. Van het feest merk je in de game hoegenaamd niets, en er is ook geen andere compensatie of beloning. Je dient echter wel jaarlijks een bijdrage te leveren. Daarmee is het doel van de game even simpel als teleurstellend. Je dient geld en grondstoffen te verzamelen voor een onduidelijk feest. Weet je daar niet in te slagen, dan houdt het op en verlies je de game. In dat geval zit er niets anders op dan opnieuw beginnen.

Naar een nieuwe Age

Los van deze wat teleurstellende opzet, is New Frontier Days redelijk vermakelijk. Je kunt je pioniers allerlei opdrachten geven: bomen omhakken, vissen vangen, of steen en ander materiaal hakken. Met die grondstoffen kun je een kampvuur starten of een gebouw neerzetten, zoals een houtzagerij. Als je genoeg weet te verzamelen, zul je een hogere Age bereiken. Na de Age of Pioneering volgt de Age of Settlements waarin je Fields, Flour Mills en Quarries kunt bouwen. Dat loopt door tot Ages, waarin je kastelen en fabrieken kunt bouwen. Daarvoor heb je meer pioniers nodig dan de twee waar je mee start, en je kunt het aantal onderdanen dan ook vanaf het begin van de game gestaag laten groeien. Dat betekent overigens wel dat je uiteraard ook meer grondstoffen nodig hebt.

Heel moeilijk is het niet om de doelen te halen die het jaarlijkse Harvest Festival stelt. Tenminste, niet als je in Story Mode speelt. Het enige verschil met de overige modes in de game is dat je in Story Mode advies krijgt van ene Jessica, een typisch Japanse dame met grote ogen die je teksten voorschotelt die letter voor letter op je beeldscherm verschijnen, in een niet al te fraai lettertype. Er zit weinig verhaal in Story Mode. Eigenlijk is er alleen de uitleg van Jessica, al krijg je wel doelen voorgeschoteld. Denk daarbij aan doelen als 'kap 20 bomen' en 'braadt 30 vissen op je kampvuur'. Dergelijke doelen leveren niet alleen de ervaring op die je naar een nieuwe Age promoveren, je krijgt er ook kaarten mee. Die Invention Cards geven je permanente of tijdelijke bonussen. Daardoor duurt het tijdelijk korter om bomen om te hakken bijvoorbeeld, of gaat het delven van steen permanent wat sneller.

Het leukste onderdeel van New Frontier Days zijn echter de onverwachte gebeurtenissen. Er kunnen natuurrampen optreden of wilde beesten opduiken die je nederzetting of pioniers aanvallen. In beide gevallen neemt het vooral een flinke hap uit je inkomsten. Het kost je geld en grondstoffen om de schade te herstellen. Jammer is dat met dergelijke gebeurtenissen ook meteen alles is omschreven wat voor spanning in de game zorgt. New Frontier Days is dan ook niet heel gevarieerd. Naast de Story Mode kun je ook in Survival Mode en Free Mode spelen. In de eerste kun je zelf een moeilijkheidsgraad kiezen, variërend van Easy tot Insane. Op het ontbreken van Jessica na is alles verder echter hetzelfde. In Free Mode is dat anders; daar is er geen Harvest-festival en kun je dus bouwen wat je wilt, zonder enige druk.

Conclusie

New Frontier Days: Founding Pioneers is helaas niet de spannendste game voor de Nintendo Switch. Er zit weinig afwisseling in de gameplay en ook op andere fronten is de game niet best. Zo is duidelijk dat de game oorspronkelijk voor de 3DS is gemaakt. Voor een Switch-game schiet het uiterlijk echter flink te kort. Het ziet er allemaal erg blokkerig uit. Ook de besturing is niet best. Hij lijkt overgenomen van de pc-games waar de makers zich op baseerden. Dat werkt echter niet heel prettig op de Switch, zeker niet als je deze console in handheld-vorm gebruikt. New Frontier Days is daarmee een rustig voortkabbelende en helaas wat saaie game geworden.

Super Bomberman R

De Switch lijkt het voorlopig te moeten hebben van klassiekers, hoewel het niet allemaal heruitgaven zijn die je voor de nieuwe console kunt krijgen. Neem Super Bomberman R: een geheel nieuwe game, gemaakt door Konami. Uiteraard is hij gebaseerd op de games van vroeger, maar daarbij wel in een verdacht modern jasje gestoken. We schrijven 'verdacht' omdat juist dat moderne jasje het grootste minpunt van de game is. Konami heeft de game een isometrische camera meegegeven. Je kijkt dus schuin van boven op het speelveld, en dat is lastig. Van origine kijk je recht van boven op het speelveld, zodat je een goed overzicht hebt. Nu is het voorste deel van het speelveld goed te zien, maar daarachter wordt het minder overzichtelijk. Je ziet minder goed waar vijanden lopen of power ups opduiken.

Titel Super Bomberman R Score
Ontwikkelaar Konami
Prijs € 50,-

De game ziet er met zijn driedimensionale vormgeving wel een stuk moderner uit, maar het komt de gameplay niet ten goede. Terwijl die juist bij een game als Bomberman voorop hoort te staan. En er is meer. Want hoewel de game er met een 3d-uiterlijk veel moderner uitziet, mist er toch iets. In de tussenfilmpjes knalt de game weer in al zijn kleurrijkheid van het scherm, maar bij de game zelf is dat niet het geval. Daar is met name de belichting juist aan de saaie kant. Het lijkt net alsof Konami de belichting aan een dimmer heeft gehangen die op halve kracht is ingesteld. Jammer, want ook dat draagt niet bij aan de overzichtelijkheid. Zeker voor multiplay is dat jammer.

Prettig is wel dat Konami gedacht heeft aan de verschillende scenario's waarin de Switch bruikbaar is. Er zijn verschillende spelvormen, waaronder een heuse campagne die je solo kunt spelen. Stel je daar echter niet te veel van voor. Je reist langs vijf planeten en op elke planeet wachten je flink wat levels, afgesloten door een eindbaas. Er zijn 50 levels in totaal. De opdracht in de levels doorgaans overzichtelijk: kill al je vijanden of zorg dat je een of twee punten in het level weet te bereiken. Daar zit weinig verhaal en helaas ook weinig variatie in. Dat verhaal komt van de tussenfilmpjes, die dan wel kleurrijk zijn, maar niet al te spannend. Ze voegen weinig toe, vooral doordat Bomberman nu eenmaal een serie is waar nauwelijks verhaal in zit. Gelukkig kun je de cutscenes skippen, en daar nodigen ze ook toe uit. De hele campagne kan ook in coöp worden gespeeld, wat zeker het vechten tegen de eindbazen een stuk prettiger maakt. Die zijn solo lastig te verslaan.

Weinig nieuws

Aan de klassieke Bomberman-gameplay is weinig veranderd. Je loopt nog steeds door een doolhof van obstakels, waar je een deel van kunt opblazen met een oneindige voorraad bommen. Met die bommen moet je ook de vijanden zien op te blazen die door het level lopen. Dat gooien met bommen is uiteraard met gevaar voor eigen leven. Vijanden versla je het best door ze met een bom op te sluiten in een doodlopende gang. Het slopen van delen van het level kan handig zijn omdat je zo afgesloten delen van het doolhof kunt bereiken, maar ook omdat onder sommige blokken powerups zitten die Bomberman bijvoorbeeld tijdelijk sneller maken. Aan die formule is dus weinig veranderd.

Er is al tien jaar geen nieuwe Bomberman meer verschenen, en wie zich de game van vroeger weet te herinneren, zal vooral terugdenken aan de potjes multiplayer. Gelukkig is Konami zo slim geweest om daar ook in dit deel flink mee uit te pakken. De game is op allerlei manieren met of tegen anderen te spelen, en dan komt het spel ook het best tot zijn recht. Dat kan lokaal als duel, of met vier spelers op één Switch. Het kan zelfs maximaal met acht spelers, maar dan via internet. Het leuke van de variant waarin meer dan twee spelers meedoen, is dat de Joy-Cons daarbij benut kunnen worden. De besturing van Bomberman is tenslotte erg eenvoudig, dus aan een halve controller heb je meer dan genoeg. Even naar de instellingen van de Switch, en je kunt beide helften van de Joy-Con los van elkaar gebruiken. Op die manier kunnen vier spelers lol hebben met twee controllers.

In multiplayer is het uiteraard 'last man standing' en is het de bedoeling dat je andere spelers om zeep weet te helpen. Ze vliegen dan met een sierlijke boog uit het level, om op de rand van de arena terug te komen. Het leuke is dat opgeblazen spelers niet geheel werkloos toe hoeven te kijken. Ze kunnen over de rand bewegen en zelfs bommen in de arena gooien. Dat kan alleen in de rij waarin ze op dat moment gepositioneerd zijn, maar toch. Je kunt het de overgebleven spelers vanaf de rand toch knap lastig maken. Als het je op die manier lukt om een nog levende speler uit te schakelen, keer je bovendien terug op het slagveld en strijd je zelf weer mee om de overwinning. Juist dat maakt de game spannend.

Het is de leukste manier van spelen, zelfs - of misschien wel juist - als je met vier man rond het kleine scherm van de Switch gepropt zit. Dat biedt retro-lol voor nerds die de oude games gespeeld hebben. Of Konami er veel nieuwe fans bij gaat krijgen, is de vraag, vooral omdat het de hoofdprijs durft te vragen voor de game. De uitgever vraagt er 50 euro voor, en dat is aan de hoge kant. Op de Switch voelt menig game al snel aan als een veredelde mobile-game en Super Bomberman R is daar geen uitzondering op. Met een prijs van 10 of 15 euro hadden we game een kans gegeven. Voor 50 euro is de game te mager.

Conclusie

Het maakt dat we toch niet geheel positief zijn over Super Bomberman R. Het uiterlijk en vooral de cameravoering bieden niet waarop we gehoopt hadden. Bovendien is het weliswaar leuk dat de game solo gespeeld kan worden, maar een campagne met flink door de kunstmatige intelligentie geholpen bosses is wat ons betreft niet de juiste vorm. Uiteraard is multiplayer erg leuk, net als spelen in coöp. Dat maakt echter nog niet dat de game de 50 euro waard is de Konami ervoor vraagt. Sterker, met een dergelijke prijs is de game echt veel te duur.

I Am Setsuna

Het blijft een beetje zoeken naar nieuwe games voor de Switch. Veel van de games die voor de console worden uitgebracht, zijn al eerder op andere platformen verschenen. Zo ook I Am Setsuna, van ontwikkelaar Tokyo RPG Factory. De game verscheen vorig jaar al voor Windows en PlayStation 4. Althans, in Europa verscheen hij voor pc en PS4, in thuisland Japan verscheen de game ook voor PlayStation Vita. Omdat uitgever Square Enix die versie toch nog op de plank had liggen, kon hij die mooi gebruiken als basis voor een Switch-versie. Dat maakt ook meteen duidelijk dat de game het best tot zijn recht komt in handheld-vorm, en niet op een groot scherm. Het verklaart bovendien waarom I Am Setsuna niet op 60fps draait zoals de PS4-versie, maar op 30fps. Inderdaad, net als de versie voor de PS Vita. Is dat erg? Nee, zeker niet. I Am Setsuna heeft geen snelle actie, dus de framerate hoeft niet hoog te zijn.

Titel I Am Setsuna Score
Ontwikkelaar Tokyo RPG Factory
Prijs € 40,-

Bij de ontwikkeling van I Am Setsuna moet één woord centraal hebben gestaan: nostalgie. De game is volledig gemodelleerd naar oude Japanse rpg's. Met name Chrono Trigger heeft als voorbeeld gediend, samen met wat oude Final Fantasy-games. Het betekent dat je een game voorgeschoteld krijgt met heel veel tekst, in een gedragen soort Engels, waar je tekstballon na tekstballon doorheen moet scrollen. Het is daarmee een game die behoorlijk wat geduld vergt, zoals gebruikelijk bij oude jrpg's.

In de game ben je niet Setsuna, maar Endir, een jonge huurmoordenaar die niet alleen met een zwaard overweg kan, maar ook magie kan gebruiken. De even duistere als ongebruikelijke opzet van het verhaal is dat Endir aan de game begint met de opdracht om Setsuna te vermoorden. De twee ontmoeten elkaar al vroeg in de game, en dan blijkt dat Setsuna op het punt staat geofferd te worden, om zo de dreiging van kwaadaardige monsters af te kopen. Het is een terugkerend ritueel waar jaarlijks een jonge vrouw voor wordt opgeofferd. Linksom of rechtsom: Setsuna moet dood. Endir besluit Setsuna te begeleiden op haar laatste tocht en krijgt daarbij steeds meer hulp. Zo ontstaat een game waarin je met een kleine party door het permanent winterse land trekt, onderweg strijdend tegen monsters in allerlei soorten en maten, die je bovendien in verschillende samenstellingen tegenkomt.

Ouderwetse actie

Vooral tijdens het vechten blijkt I Am Setsuna een ouderwetse jrpg. De game gebruikt het Active Time Battle System dat je wellicht nog kent van games als Final Fantasy IV, V, VI, VII, VIII, IX en X-2. Ook in ChronoTrigger werd het gebruikt. Er moet dus een  korte tijd zijn verstreken voor je een actie uit kunt voeren met een personage. Daar bovenop komt Momentum, dat je aanvallen extra kracht bijzet als je nog meer geduld hebt. Dat kun je ook gebruiken om buffs uit te delen aan jezelf of aan de hele groep. Leuker is nog dat je beperkte invloed hebt op de eigenschappen van je personages via Spiritnites. Je kunt dus desnoods per battle kiezen welke aanpak je wilt kiezen.

Als je aanvalt voor je tegenstander je gezien heeft, start je met een volle timer en kun je dus de eerste klap uitdelen - met elk van de personages in je groep. Dat maakt erg veel uit. Sterker nog; als je ongezien aan kunt vallen, zijn de meeste gevechten bedrieglijk eenvoudig. Als je niet ongezien weet te blijven, wordt het wat lastiger, maar het is nog steeds niet echt moeilijk. Dat verandert bij de bossfights van de game. Gelukkig heeft elke boss een zwakke plek, die je zult moeten vinden om succesvol te zijn. Juist bij bossfights is het zaak om een strategie te bepalen, waarbij je gebruikmaakt van de fysieke en magische eigenschappen van de leden van je party. Gewoon rammen is zelden een oplossing. Creatief omgaan met timers, wapens en magische krachten is een betere optie.

Tokyo RPG Factory heeft van I Am Setsuna een bijzonder sfeervolle game gemaakt. Het winterse landschap helpt daaraan mee, maar er is meer dan dat. Zo heeft de game mooie achtergrondmuziek, die bestaat uit een enkele piano. Hij past uitstekend bij de winterse sfeer en het wat trieste verhaal. Maar ook het landschap zelf is zeer sfeervol, en de diverse personages en voorwerpen zien er leuk en fantasievol uit. Helaas is ook merkbaar dat er voor I Am Setsuna kennelijk weinig budget beschikbaar was, want er zit behoorlijk wat herhaling in. Zo zie je nogal eens een achtergrond voorbijkomen die al eerder in de game gebruikt was. Dat doet dan weer wat afbreuk aan de sfeer. Er is helaas meer dat afbreuk doet, want I Am Setsuna kent de nodige bugs. Personages kunnen plotsklaps verdwijnen, en we zagen wat voorwerpen waarvan de beschrijving in het Frans in plaats van in het Engels was gesteld. Niet onoverkomelijk, wel slordig.

Het grootste probleem met I Am Setsuna is echter dat de makers wat zuinig zijn geweest met het toevoegen van savepoints aan de game. Opslaan van je voortgang kan alleen op vastgestelde plekken, en daar zijn er veel te weinig van. Het kan makkelijk gebeuren dat je een half uur aan gameplay kwijt bent als je sneuvelt, wat voor een keer niet erg is, maar gaat frustreren als het vaker voorkomt.

Conclusie

I Am Setsuna kan het begin zijn van een mooie serie. Een game die sfeervol is, aardige personages heeft, en met een verhaal dat opvalt door de wat trieste insteek, en dat bovendien wordt begeleid door mooie muziek. Het knokken is voer voor nostalgie. Iedereen die van de oude Final Fantasy-games houdt, kan zijn hart ophalen. Bij een game die vooral in de handheld-modus van de Switch tot zijn recht komt, past dat prima. Helaas is ook merkbaar dat er weinig budget was voor de game. Er zijn wat bugs merkbaar, de balans tussen gewone tegenstanders en bosses is niet goed, het landschap kent te weinig variatie en er zijn te weinig savepoints om je voortgang op te slaan. Desondanks is I Am Setsuna een van de leukste games uit de Switch-collectie. Al zegt dat meer over het aanbod voor de Switch dan over I Am Setsuna zelf.

Fast RMX

De combinatie van nieuw en klassiek, het is een terugkerend thema bij de games die beschikbaar zijn voor de Nintendo Switch. Neem Super Bomberman R en de ouderwetse gameplay van I Am Setsuna. Met die eerste heeft Fast RMX gemeen dat hij speciaal gemaakt is voor de Switch, en dus niet eerder voor andere platformen verscheen. Een racegame voor de Switch is goed nieuws, al was het maar omdat daarmee het palet aan genres dat de Switch bestrijkt wordt uitgebreid.

Titel Fast RMX Score
Ontwikkelaar Shin'en
Prijs € 20,-

Fast RMX lijkt nieuw, maar is dat toch niet helemaal. Eigenlijk is het een opgepoetste versie van Fast Racing Neo, dat in 2015 uitkwam voor de Wii U. Fast Racing Neo leunde dan weer erg zwaar op de gameplay van F-Zero, de even legendarische als flitsende serie racegames waarvan de eerste in 1990 verscheen voor de Super NES. In Fast RMX krijg je alle tracks die beschikbaar zijn voor Fast Racing Neo, zowel die voor de game als die uit de uitbreiding. Er zijn bovendien zes geheel nieuwe tracks, wat het totaal op 30 brengt. Dat geheel is voor 20 euro te downloaden, en dat is een prima prijs voor een dergelijke game, die zowel solo als in splitscreen als via internet speelbaar is. Een betere prijs dan de 40 of 50 euro die respectievelijk voor I Am Setsuna en Super Bomberman R wordt gerekend.

Fast RMX is, net als F-Zero en Wipeout, een heerlijk simpele game die toch uitdagend is. De bediening is erg eenvoudig. Zo eenvoudig zelfs dat je aan een halve Joy-Con genoeg hebt, wat gelukkig door ontwikkelaar Shin'en Multimedia aangegrepen wordt om splitscreen racen mogelijk te maken, waarbij beide spelers een zijkant van de Switch in handen hebben. Het blijft een leuke optie, waarbij de veelzijdigheid van de Switch misschien wel het beste tot zijn recht komt.

Veel meer dan gasgeven, boosten en van kleur wisselen kun je niet. Je hebt dus aan een joystick en twee knoppen genoeg, al kun je met de schouderknoppen van de Switch zijwaarts strafen. Dat van kleur wisselen is wat Fast Racing Neo, en daarmee Fast RMX, onderscheidt van F-Zero en Wipeout. Op elk circuit vind je blauwe en oranje stroken. Daar kun je gebruik van maken. Sterker nog, als je races wilt winnen is dat zelfs essentieel. Om er gebruik van te maken, kun je de kleur van je voertuig wisselen naar blauw of oranje. Heb je voor je voertuig oranje gekozen, te zien aan de kleur van de het licht dat uit de uitlaat komt, dan krijg je een enorme boost van oranje stroken. Als je daar overheen weet te sturen, haal je moeiteloos de nodige mede-racers in. Rijd je echter over een blauwe strook, dan leidt dat tot kortsluiting en rem je flink af. Gelukkig kun je met de X-knop razendsnel de kleur van je voertuig verwisselen, om zo optimaal voordeel te halen uit de gekleurde stroken.

Eenvoudig en toch lastig

Klinkt eenvoudig? Het is ook eenvoudig, maar dan bedrieglijk eenvoudig, want ondanks die eenvoudige besturing en simpele besturing is Fast RMX een lekker uitdagende game. De circuits draaien alle kanten op. Niet alleen naar links en rechts, maar ook op en neer. Bovendien zul je flinke sprongen moeten maken, waarbij timing en vooral snelheid erg belangrijk zijn. Heb je niet de juiste snelheid, dan stort je neer en word je onherroepelijk een paar plaatsen naar achter geworpen. Je hebt in Fast RMX dus twee manieren om snelheid te winnen. De gekleurde stroken leveren de meeste winst of verlies op. Los daarvan liggen er blauwe en oranje orbs op de baan. Vlieg je daar overheen, dan pik je ze op en kun je de energie gebruiken voor een naar believen in te zetten boost. Zo kun je dus ook zonder gekleurde stroken een boost krijgen. Die is minder groot dan wat je van de gekleurde stroken krijgt. Het is echter de enige manier om zelf te kunnen bepalen waar je een boost wilt krijgen.

Wat helpt, is dat Fast RMX je lang genoeg bezig kan houden. Er zijn voldoende manieren om de game te spelen. Er is het Championship, een offline competitie die je alleen doorloopt. Je neemt het daarbij op tegen negen virtuele tegenstanders en werkt steeds confrontaties van drie circuits af, waarbij na drie races een winnaar bekend wordt gemaakt. Op die manier speel je meer circuits en vooral meer voertuigen vrij, tot je alle 30 circuits en alle 15 voertuigen verzameld hebt. Die voertuigen zijn allemaal net iets anders. Ze variëren op de onderdelen Acceleration, Top Speed en Boost. Het Championship kun je spelen op Subsonic, Supersonic en Hypersonic, oftewel snel, sneller, snelst. Zeker op Hypersonic is er uitdaging genoeg, en als je het nog spannender wilt, kun je kiezen voor de Hero-modus. Die is nog uitdagender, doordat je schip nu opeens kapot kan. Met de stroken kun je de schil van je voertuig opladen. Als je vaak botst, biedt je schild echter niet genoeg en sneuvelt je schip.

Gelukkig is de game ook in multiplayer speelbaar. Er is de splitscreen-modus die net als bij Super Bomberman R met zowel twee als met vier spelers lokaal gespeeld kan worden. Daarnaast is er ook online multiplayer mogelijk, met maximaal 8 spelers. Eigenlijk is dat precies waar je op hoopt. Zeker met vier spelers in splitscreen spelen is altijd een beetje gedoe, met het op de juiste manier koppelen van alle controllers, maar dat ligt aan de Switch en niet aan de game. Als alles eenmaal ingesteld is, werkt het uitstekend en is het ook precies zo leuk en vooral spannend als je wilt. In multiplayer verloopt het wat minder soepel. Andere spelers kunnen door het beeld stuiteren, wat duidt op een slechte synchronisatie. Jammer is verder dat het online lastig is om te spelen met wie je wilt. Eigenlijk word je door de game in een willekeurige lobby gegooid, zonder dat je daar invloed op uit kunt oefenen. Er schijnt een patch te komen die je daar meer mogelijkheden in geeft, maar het is niet duidelijk wat en wanneer er iets gaat veranderen. Nu we toch aan het klagen zijn over ontbrekende opties; we missen ook de optie om een time trial te spelen waarbij anderen jouw tijd moeten zijn te kloppen. Daar is Fast RMX een zeer geschikte game voor.

Uiterlijk en muziek

Gelukkig is de presentatie van de game goed. Bij een game als deze hoort een knallende soundtrack, en daar is voor gezorgd. Het is echter vooral de visuele kant van de game die overtuigt. De circuits van een game als deze dreigen al snel eenvormig te worden. Shin'en Multimedia levert daarin echter knap werk af. Elk level heeft iets unieks. Net wat hogere ramps, een splitsing in het circuit; er is steeds iets dat onderscheidend werkt. En waar de levels op elkaar gaan lijken, gooit Shin'en het over een andere visuele boeg. Er zijn zonnige levels, levels waarin het regent, hele futuristische levels en levels in een tropische omgeving. Helemaal mooi is dat alles soepel draait op 60 frames per seconde, wat bij een dergelijke game bijna een voorwaarde is. In handheld-modus kijk je naar 720p, in tv-modus stuurt de game 1080p uit, met nog steeds die 60 frames per seconde.

Conclusie

Ontwikkelaar Shin'en Multimedia doet veel goed in Fast RMX. Het uiterlijk is prima, net als de muziek. De game draait soepel op 60fps, wat in een dergelijke game haast een voorwaarde is. Er is afwisseling in de 30 levels van de game en het duurt wel even voor je alle maps in de vingers hebt, zeker als je op Hypersonic of in de Hero-modus speelt. Uitdaging genoeg dus. Fast RMX is daarmee zijn prijs van 20 euro zeker waard. Toch is de game niet helemaal perfect. We missen een time trial en de optie om online met vrienden een lobby samen te kunnen stellen. Time Trial is overigens imiddels wel aangekondigd. Bovendien had de synchronisatie van online spelers wel wat beter gekund. Gelukkig kun je ook lokaal in splitscreen spelen, en dan komt de game beter tot zijn recht. Heel origineel is Fast RMX niet, maar het is een prima aanvulling voor het arsenaal aan games voor de Nintendo Switch.

Voez

Dat de Nintendo Switch niet echt een volwaardige console is maar eerder een tablet met hdmi-uit blijkt ook uit het aanbod. Neem Voez, een Japanse game die halverwege 2016 al voor iOS verscheen en niet veel later voor Android. Tegelijk met de Switch is er ook een versie beschikbaar voor de nieuwe Nintendo-console. Om met de deur in huis te vallen: Voez voelt zich prima thuis op het nieuwe platform.

Titel Voez Score
Ontwikkelaar Flyhigh Works
Prijs € 25,-

Voez is een ritmegame met typisch Japanse inslag. Dat wil zeggen dat er een verhaaltje door de game verweven zit, met van die typisch Japanse personages: modieuze manga-typetjes met grote ogen, die je in pastelkleurige stilstaande beelden voorbij ziet komen. Een idyllische sprookjeswereld waar iedereen vrolijk is. Er is een plot rond zes personages dat tussen de hoofdstukken van de game door verteld wordt. Leuk, maar je kunt het direct weer vergeten, want het verhaal en de personages doen er totaal niet toe in de game, zelfs nog minder dan in de Guitar Hero-games van vroeger. Gelukkig zit het ook niet in de weg, doordat de Japanse ontwikkelaar Rayark Games de personages alleen in stilstaande beelden tussen de hoofdstukken door opvoert.

Zoals het hoort bij een ritmegame draait het in Voez enkel en alleen om muziek, om het zo goed mogelijk raken van de noten die je voorgeschoteld krijgt. Rayark Games gebruikt de Switch daarbij op een manier die Nintendo misschien niet eens voorzien had. Je bedient de game enkel met het touchscreen van de Switch; met je twee duimen om beurten of tegelijk op het scherm. Mocht je willen, dan kun je de Joy-Cons zelfs afkoppelen. Sterker nog, dat is zelfs aan te raden, want als je de twee helften afkoppelt, kun je makkelijker bij het scherm. Je hoeft je duimen minder ver te strekken, en dat is prettig, zeker als je op de hogere moeilijkheidsgradaties speelt. Heel comfortabel is de Switch niet, als je zonder de Joy-Cons speelt, maar het is in dit geval wel degelijk te prefereren.

Vallende noten

Net als bij Guitar Hero en aanverwante games zie je in Voez noten die over het scherm naar beneden komen glijden. Zodra ze de zwarte balk onderin het scherm bereiken, dien je op de noot te tikken. Zo simpel is het uiteraard niet. Ten eerste zijn er verschillende banen waarlangs de noten naar beneden kunnen glijden, en het leuke van Voez is dat die banen niet vaststaan. Het kunnen er drie zijn, maar ook acht, en dat aantal varieert gedurende de song voortdurend. Zo benut Rayark Games de volle breedte van het scherm.

Die noten zijn er in soorten en maten. Noten die je aan moet tikken, langgerekte noten die je ingedrukt moet houden en noten die je moet swipen. Zeker de langgerekte noten kunnen lastig zijn, doordat ze naar links of rechts kunnen bewegen terwijl je ze vast moet houden. Het geeft genoeg variatie om de game interessant te houden, vooral doordat je elke song op Easy, Hard en Special kunt spelen. De game houdt bovendien bij wat je hoogste score was bij elke song, waarmee je gestimuleerd wordt om je score te verbeteren. Daar is een belangrijk instrument voor: de game meet de nauwkeurigheid waarmee je noten raakt. Als je de noot precies op de zwarte lijn raakt, scoor je Max Perfect. Ben je minder nauwkeurig, wordt het Perfect, OK of Miss. Dat leidt tot een A, B of C-score voor de song. Genoeg stimulans dus om je prestaties te verbeteren.

Voez bevat bovendien een flinke voorraad songs. Je kunt uit ruim 140 songs kiezen. Helaas zijn die een beetje eenvormig. Gezongen wordt er niet of nauwelijks. Het is redelijk eenvormige Japanse pop. Veel trance en naar house neigende songs, met vaak een flink tempo. Hier en daar is er ,zelfs iets dat op klassiek lijkt, maar dan met beat en overduidelijk uit een synthesizer afkomstig. Hier helaas geen in het westen bekende hits, zoals in de Guitar Heroes en Rock Bands van deze wereld. Dat is zeker jammer, al is het voordeel daarvan dat de game redelijk goedkoop kan blijven. Omdat er ongetwijfeld minder aan rechten betaald hoeft te worden, is Voez voor 25 euro te downloaden. De versies voor Android en iOS zijn gratis, waarna je extra muziek kunt kopen. Hier koop je alle beschikbare muziek in één keer.

Voez heeft ook zijn tekortkomingen. Niet alleen de wat eenvormige muziek, maar ook het ontbreken van aanwijzingen dat je noten goed geraakt hebt. Dat zie je nu wel, maar hoor je niet. Er is geen geluid dat duidelijk maakt of je goed of slecht speelt, zoals als je wellicht van Rock Band en Guitar Hero gewend bent. Dat houdt de songs uiteraard lekker clean, maar het maakt ook dat je minder in de gaten hebt of je het goed doet of niet.

Conclusie

Desondanks is Voez een verrassend onderhoudende game die lang leuk blijft. Vooral als je naar Hard of Special gaat, zullen je vingers over het scherm dansen als nooit tevoren. Dan stoort ook opeens de wat eenzijdige muziek niet meer, maar blijft over dat Voez erg mooi en vooral overzichtelijk is vormgegeven. Een game die met behoorlijk simpele bediening toch ruim voldoende uitdaging kan bieden. Vergeet het verhaal; het is de muziek die je uitdaagt en die je vingervlugheid op de proef stelt. Een lekkere game voor even tussendoor.

Snipperclips: Cut it out, together!

Nintendo heeft een naam hoog te houden als het om partygames gaat. Bij de introductie van de Switch gaat vrijwel alle aandacht uit naar The Legend of Zelda: Breath of the Wild, maar er is meer dan dat. Want waar Breath of the Wild niet bepaald bedoeld is om in gezelschap te spelen, heeft Nintendo dergelijke games wel degelijk in de aanbieding. Snipperclips lijkt misschien niet direct een partygame, maar de subtitel Cut it out, together! maakt duidelijk dat de game toch echt veel leuker wordt als je hem samen speelt.

Titel Snipperclips: Cut it out, together! Score
Ontwikkelaar SFB Games
Prijs € 20,-

Snipperclips is een puzzelgame die in de verte enigszins doet denken aan LittleBigPlanet. Daarbij gaat het met name om de vrolijke kleuren en vooral ook om het gebruik van zwaartekracht in een omgeving waar je het misschien niet direct verwacht. Ook in Snipperclips bewegen voorwerpen precies zoals Newton het bedoeld heeft, al zijn ze in dit geval gemaakt van uitgeknipte stukjes papier. Want dat is wat je in de game voor je ziet; een tweedimensionale spelwereld die is opgebouwd uit snippers van verschillende soorten papier waarmee van alles uitgebeeld wordt. Als op een rond stuk papier een bal getekend is, dan gedraagt het stuk papier zich opeens ook als een bal, en zal het stuiteren als het naar beneden valt. Voorwerpen hebben dus de massa en fysieke eigenschappen die je verwacht, ook al zijn ze getekend.

Dat vormt de basis voor een game rond twee hele simpele figuurtjes die Snip en Clip zijn gedoopt. Vergeet die namen, ze doen er niet toe. Het gaat in de game om het oplossen van fysieke puzzels met de twee figuurtjes die in elke puzzel centraal staan. Je kunt de game alleen spelen en beide figuurtjes om beurten bedienen, maar veel leuker is het om met twee spelers te puzzelen, waarbij de ene speler Snip en de andere Clip voor zijn rekening neemt.

Grappige figuurtjes

Snip en Clip zijn heel eenvoudige figuurtjes; beide bestaan uit een vierkant met een halve bol erop. Ze lijken een beetje op de Ghosts uit Pac-Man, doordat ook Snip en Clip een gezicht hebben, dat bovendien verdacht expressief is. Snip en Clip kun je voortbewegen. Ze kunnen naar links en rechts door de tweedimensionale levels lopen, ze kunnen bukken, strekken en springen. Je kunt ze bovendien kantelen. Dat is niet alles. Snip en Clip zijn van papier. Dat brengt de leukste eigenschap van beide figuurtjes met zich mee; je kunt ze verknippen. Met Snip kun je een hap uit Clip nemen en andersom. Als je de een gedeeltelijk over de andere beweegt, kun je het overlappende deel uitknippen uit de onderste van de twee.

Rond die basis heeft ontwikkelaar SFB Games een flink aantal puzzels gemaakt die samen de game vormen. Die puzzels zijn verdeeld in categorieën, zodat je kunt kiezen wat je leuk vindt: puzzels waarbij je met de twee hoofdpersonen een vorm moet zien uit te beelden, puzzels waarbij je een basketbal in een net moet zien te krijgen, puzzels waarbij je een vorm uit een stuk papier moet knippen, puzzels waarbij je ballonnen moet manipuleren of puzzels waarbij je knoppen in moet drukken om een kraan te bedienen. Variatie genoeg.

Het leuke aan Snipperclips is dat het flink wennen is aan het mechanisme achter de verschillende soorten puzzels. Juist die zoektocht maakt ook dat het leuk is om de game samen te spelen, waarbij iedere speler een halve Joy-Con gebruikt om Snip of Clip te besturen. Het zoeken naar een manier om de puzzel op te lossen, het uitproberen van wat er mogelijk is, maakt Snipperclip leuk, en de verwarring bij het oplossen van het probleem is leuker als je het samen doet. Vooral omdat je eigenlijk niets fout kunt doen. Ja, je kunt de twee figuurtjes behoorlijk verknippen en dat zal - al dan niet per ongeluk - ook regelmatig voorkomen, maar je kunt ze altijd in hun oorspronkelijke vorm herstellen en dus ook altijd opnieuw beginnen met het zoeken naar de juiste vorm. Want dat is bij bijna elke puzzel de oplossing: in welke vorm dien je Snip of Clip te knippen om de puzzel op te lossen? Gelukkig zijn daar vaak verschillende mogelijkheden voor.

Conclusie

Het is erg leuk om naar de juiste vorm te zoeken. Knip een scherpe punt aan een van de twee figuurtjes en je kunt een ballon lek prikken. We gaan hier verder niets verklappen, maar je hebt flink wat fantasie nodig bij het vinden van de juiste vorm voor de twee hoofdrolspelers. En twee weten daarbij meer dan één, dus ook om die reden is het prettig om in gezelschap te spelen. Snipperclips is daarmee een regelrechte aanrader. Breath of the Wild is en blijft de beste game die je voor de Switch kunt krijgen, maar als je op zoek bent naar zo'n typische Nintendo-partygame, dan is Snipperclips de leukste game die voor de nieuwe console beschikbaar is.

Lees meer

Reacties (137)

Wijzig sortering
Het probleem met vele Switch games (buiten Zelda) is dat ze voor eenvoudige spellen, die op andere consoles vaak ¤10-20 kosten, de volle mep vragen om maar een line-up te hebben. (incl. spellen in de winkel) Het is dat ze Zelda voor de Wii U hebben uitgesteld om 'm gelijktijdig met de Switch uit te brengen anders was het de slechtste console launch ooit.

Ook in de cijfers van alle andere games zie je dit terug. Ze mogen blij zijn als ze net een voldoende scoren. Vaak is het grote kritiekpunt de veel te hoge prijs. 1-2-switch en Bomberman R zijn hier erg goede voorbeelden van. Vervolgens zie je ook dat spellen als Fast RMX en Snipperclips een stuk hoger scoren omdat zij niet de hoofdprijs vragen voor hetgeen ze bieden en het spel zo een stuk betere prijs/kwaliteit/kwantiteit krijgt.

Ik ben echter nog steeds benieuwd hoe de Switch zich verder, zeker qua 3rd party gaat ontwikkelen. Tot nu toe ben ik allesbehalve overtuigd van het succes van de Switch op de langere termijn. Developers waren ook razend enthousiast over de Wii en Wii U, gevolg was dat vele developers het na 1 spel wel geloofden met de console, aangezien de gemiddelde consument het spel doodleuk liet liggen en koos voor een spel van Nintendo zelf.
Aangezien het poorten van vele AAA games op de PS4 en Xbox One naar de Switch niet zo 1-2-3 gedaan is, zullen developers moeten kiezen om grondige veranderingen door te voeren of zelfs helemaal nieuwe spellen voor de Switch te maken. Dit brengt flinke kosten met zich mee. Als het spel vervolgens niet tot nauwelijks verkocht wordt en er uiteindelijk verlies op gemaakt wordt, geloot menig developer/uitgever het wel in de toekomst.
Ik ben echter nog steeds benieuwd hoe de Switch zich verder, zeker qua 3rd party gaat ontwikkelen. Tot nu toe ben ik allesbehalve overtuigd van het succes van de Switch op de langere termijn. Developers waren ook razend enthousiast over de Wii en Wii U, gevolg was dat vele developers het na 1 spel wel geloofden met de console, aangezien de gemiddelde consument het spel doodleuk liet liggen en koos voor een spel van Nintendo zelf.
Dat hebben ze ook zelf veroorzaakt! Het gros van de games op de Wii van third party games waren dikke stront. De enige games die goed waren, waren de games van Japanse makelarij (de J-RPGs o.a.) Oh ja en een Call of Duty (er zijn nog steeds 300 mensen dagelijks deze game aan het spelen online op de Wii!).

Echter, wat wel interessant is: veel eigenaren kochten juist de slechtere games! Deze waren casual en vaak niet meer dan ¤20,-. Dezelfde games die je juist nu veel in de store van de Switch ziet staan en waar jij op doelt als het gaat om een slechte line-up.
"Het gros van de games op de Wii van third party games waren dikke stront".

Red Steel 2, Deadspace Extraction, Mad World, House of the Dead Overkill, Sonic Colours, A boy and His Blob, Epic Mickey, Mortal Kombat Armageddon, Deadly Creatures, Mini Ninja's, Metal Slug Anthology, Sam & Max Season 1, Sam & Max Season 2, Worms Battle Islands, The Conduit, The Conduit 2.

Er zijn dan wel heel veel third party games op de Wii die buiten het gros vallen.
Je lijstje is vast niet eens compleet, maar dit is maar ongeveer 1% van het aantal third-party games dat voor de wii is uitgebracht; er is echt heel erg veel crap voor gemaakt.
Denk dat als ik heel erg m'n best doe en de typisch Japanse games buiten beschouwing laat, dat ik dan het aantal games in het lijstje nog kan verdubbelen maar veel verder kom ik idd niet.

1% is wel heel erg, ik hou het op 5% maar ook dat is in verhouding nog steeds schandalig weinig.

Wat ik altijd jammer vind is dat vaak 100% van de 3rd party Wii games als troep wordt neergezet, vandaar dat ik graag de 5% verdedig die het spelen wel waard is.

Wie goed graaft in de 3rd party crap op de Wii zal her en der toch iets leuks vinden en die leuke games mogen niet vergeten worden ;)

De Wii is IMO wel de Nintendo console waar de Nintedo seal of quallity zijn waarde heeft verloren.

[Reactie gewijzigd door Consoles4life! op 7 april 2017 16:03]

Je kan best in theorie gelijk hebben dat het een slechte launch line up is, maar als ik terug denk aan de PS3/4 en Xbox360/One dan heb ik daar ook herinneringen bij dat er grote leegtes waren. Niet dat ik er veel last van had aangezien ik elke console koop en een goede game pc heb, maar al was het bij de launch niet slecht dan was het over een periode van 1 tot 2 jaar gezien niet veel wat exclusives betreft

Het voordeel van de andere consoles is natuurlijk dat alle grote multi platforms er op uit komen dus dat maakt dat er meer te spelen is. Verder snap ik je bedenkingen, maar met alle keuzes in platforms die ik hier heb kies ik voor multiplatform games nu toch snel voor de Switch versie. Deze games kan ik meenemen op reis, naast mijn vriendin op de bank spelen (ziet ze eens wat anders dan mijn rug : p) en nog even in bed voor ik ga slapen (Dat laatste is eigenlijk een slecht idee om eerlijk te zijn :+).

Dan heb ik het natuurlijk niet over multiplayer games aangezien mijn "vrienden" die allemaal op de PS4 en PC spelen, maar indies, platformers en sp verhalen die het niet perse van de mooie graphics moeten hebben. Of het een succes wordt weet niemand, maar dat de verkoopcijfers nog steeds goed zijn is iig een positief begin.

Als de verkopen goed blijven verwacht ik dat ze de 3DS een stille dood gaan laten sterven en dan kan het weleens een heel interessant platform voor 3rd party ontwikkelaars worden en blijven. Ze doen nu alsof dat totaal niet de bedoeling is aangezien ze dan nog maar 1 paard hebben om op te wedden, maar bij + 5-6 miljoen verkochte Switches zitten ze volgens mij in dezelfde vijver te vissen als de 3DS.

[Reactie gewijzigd door Beakzz op 7 april 2017 13:50]

Als de verkopen goed blijven verwacht ik dat ze de 3DS een stille dood gaan laten sterven en dan kan het weleens een heel interessant platform voor 3rd party ontwikkelaars worden en blijven. Ze doen nu alsof dat totaal niet de bedoeling is aangezien ze dan nog maar 1 paard hebben om op te wedden, maar bij + 5-6 miljoen verkochte Switches zitten ze volgens mij in dezelfde vijver te vissen als de 3DS.
Daar zat ik dus ook aan te denken maar ik denk dat beide systemen blijven omdat het in het oosten een succes is. Ik heb zelf ook een New 3DS XL en ik merk dat het een hele andere ervaring is. Wat ik zelf denk is dat ze de games van de 3DS ook uit brengen op de Switch in hoge resolutie en dat is zeer goed nieuws. We kunnen er dan wel vanuit gaan dat Pokemon, Luigi's mansion, Kirby, Yo-Kay Watch enzovoort gaan uitkomen op de Switch. ..... hope sooooo.

Ik zag laatst een vette remaster of remake van de originele Street Fighter 2 op de switch O+ _/-\o_

Waar je ook zeker gelijk in heb en waar iedereen aan voorbij gaat is dat er tijdens de launche van de PS4 en de xbox one nagenoeg niks uitgebracht was. Ik meen te herinneren met de PS4 dat er een 2D schietspel uitkwam, genaamd Resogun, wat afspeelde in de ruimte. Later kwamen er pas titels zoals Call of Duty.

Wat ik echt belachelijk vond was de X-Box one launche. Een jaar tot anderhalf jaar later pas in Nederland uitbrengen. 8)7 dat was echt lang wachten :D

[Reactie gewijzigd door Sciletto op 7 april 2017 14:48]

Een paar toevoegingen op Fast RMX:

Naast de controls die staan beschreven is het ook nog mogelijk om naar links en rechts te strafen via de schouderknoppen. Dit laat je toe om nét die ene boost orb of boost strook te nemen. Zeker op hypersonic is dit bijna een must!

Time trial is ondertussen al door de developper aangekondigd! https://twitter.com/ShinenGames/status/838288990826610689
Oh, heb ik die aankondiging gemist? My bad, ga ik toevoegen. Thx!
je andere punt, online spelen met vrienden, wordt ook opgelost met die update.
Sinds wanneer is de switch slechts een tablet met HDMI-uit? Het is wel degelijk een console, alleen een andere soort dan een Xbox of ps.
Sinds wanneer is de Switch geen tablet met hdmi-uit? Hij heeft de vorm van een tablet en heeft de soc van een tablet. En, in het geval van Voez, waar ik de omschrijving gebruik, ook nog de besturing van een tablet. Het is dus wel degelijk een tablet, alleen een andere soort dan de iPad.
De switch is een draagbare console met daaraan gerelateerde keuzes.
Dat de vormfactor overeenkomt met een tablet is een zeker waar.
Dat de cpu overeenkomt maakt het net zo min een tablet als een x86 processor van Xbox of PS een pc maken.
Dat er een spel is met soortgelijke besturing als tablets maakt niet opeens dat de joy-con en andere controllers niet meetellen.

Dat de switch een console is die eigenschappen en ervaringen met de tablets deelt is zeker waar, maar dat is de extra functionaliteit.
Tsjonge jonge, wat een gebrek aan inzicht zeg. Welke standaard tabletfunctionaliteiten kan je zoal gebruiken op de Switch? Voor een wat minder zure (maar nog steeds eerlijke) blik op de Switch line-up zou ik snel het artikel van Ars Technica er bij pakken. Wellicht tijd voor wat vakantie Paul?

Disclaimer: Ik heb geen Switch en die komt er voorlopig ook niet.
Hoezo zuur? Alleen vanwege de term tablet? Wat is er mis met een tablet? Is een tablet een minderwaardig iets? Ik speel bijna dagelijks games op de mijne.
Als je het presenteert als "niet echt een volwaardige console" suggereer je dus dat het minder is.
Sinds wanneer is de Switch geen tablet met hdmi-uit?
Gezien er geen hdmi-port op zit behalve op de dock? Als het een tablet met hdmi-uit wil zijn, moet er een hdmi-uit op het tablet-deel zitten. ;)
Sinds wanneer is de Switch geen tablet met hdmi-uit? Hij heeft de vorm van een tablet en heeft de soc van een tablet. En, in het geval van Voez, waar ik de omschrijving gebruik, ook nog de besturing van een tablet. Het is dus wel degelijk een tablet, alleen een andere soort dan de iPad.
Dan moet ik toch wel oprecht vragen of een Nintendo (2)DS dan ook een tablet is? Dit is namelijk ook een vlak apparaat met een touchscreen en er bestaan ook games voor die op een zelfde soort manier bestuurd worden als op Android of iOS.

Nu zie ik momenteel op de wikipedia pagina van tablets inderdaad de switch genoemd staan maar ik vind persoonlijk deze definitie wel heel erg kort door de bocht. (Een smart watch valt namelijk ook onder dezelfde noemer) En hoewel er een vermelding is dat tablet typisch gezien groter zijn dan smartphones is dit geen vereiste en vallen smartphones zelf ook weer onder diezelfde definitie.

Een apparaat wat overduidelijk gemarket wordt als een game console dan bestempelen als een tablet zaait dan toch alleen maar verwarring over wat het nu wel of niet is?

bron
Probeer je nou de discussie aan te wakkeren Paul? :P

Belangrijk bij deze discussie is de vraag wat je onder de switch ziet? Ik zie namelijk de switch als geheel, inclusief dock en grip. Alleen het hart van de console kun je zien als tablet. Te samen met haar accessoires kun je je Switch omtoveren tot handheld, console en zelfs als TV inc. console. Hij heet niet voor niets de Switch O-) .

[Reactie gewijzigd door Bliksem B op 7 april 2017 12:09]

Een switch is een tablet met hdmi out. En Nintendo spellen, joycons en een docking station. Maar dan zonder android of ios en bijbehorende app store.

Dus ik ben het met je eens. Maar ach, ik noem mijn auto ook altijd een fiets met 4 wielen. :)
Sinds wanneer is de switch een console. Het is wel degelijk een tablet alleen een andere soort dan de andere "standaard" tablets, alleen je krijgt games op een andere manier en je hebt hardware erbij gekregen om het beeld op je tv te projecteren.

Nintendo zal hier niet mee eens zijn maar toch...
Een tablet is wel het laatste hoe ik een nintendo switch zou omschrijven... Ik kan er niet op browsen, ik kan er geen mail op checken... Hoewel het ding hardwarematig op een nvidia shield lijkt, zou ik een shield idd als tablet omschrijven, maar de switch niet.

Het is een hybride-spelcomputer, die je als handheld en console kunt gebruiken.
Vroeger noemde we het een spelcomputer :*)
Dus als Nintendo besluit er een browser op te zetten, wat ze gaan doen begreep ik ergens, is het dan wel een tablet?
Is een Xbox One ook gewoon een PC omdat je er films op kan kijken en er verschillende apps bestaan? Nee, het primaire doel is gaming en dat maakt het een console. De formfactor is totaal irrelevant natuurlijk.

Er zijn wel raakvlakken maar het is volgens mij overduidelijk...
Het is dan geen pc (volgens IBM), maar het zijn wel allemaal computers. Daarnaast als ik mijn pc inzet als console met steam big picture mode en controllers, is het dan nog steeds een pc of console? :?
Als je moeite moet doen om het op een console te laten lijken... Dan is het gewoon een pc.

Goed punt verder ;)

[Reactie gewijzigd door Xfade op 7 april 2017 12:53]

Als je moeite moet doen om het op een console te laten lijken... Dan is het gewoon een pc.

Goed punt verder ;)
Ja is dat zo? Een PS3 icm met Linux is als PC te gebruiken. Een Steambox is een console, echter je kan er ook Windows op zetten. Als ik zelf een steambox samenstel en primair als console gebruik is het dan alsnog een PC? En wanneer doe je moeite om iets op een console te laten lijken? Is een console niks meer dan een PC (vooral de PS4/Xone met hun x86 chips) die zo is ingericht dat je er primair op kan gamen?
Point taken :)

Echter dat met de ps3 met linux wordt lastig, aangezien ze die functie er uit hebben gesloopt helaas. :( /offtopic
Nee, Dit is iets anders dan een tablet: hybride console, zoals al aangegeven is. Een tablet is een kleine computer die veel taken ook kan. Maar de switch is in prio toch een console om games te spelen.
Dat jij van jouw tablet een gaming-device/console kunt maken, maakt de switch nog geen tablet.

Een tablet is een general purpose device, daar kun je apps op installeren waarmee je je mail kunt checken of de weersvoorspellingen kunt bekijken. Je kunt ermee browsen en VOIP calls opzetten. Je kunt er je domotica mee aansturen...Allemaal zaken die ik niet kan met mijn switch en waar de switch niet voor bedoeld is.
Wikipedia; Een spelcomputer of spelconsole is een spelcomputersysteem specifiek gemaakt om spellen op te spelen, vaak op de televisie, maar bij onder andere draagbare spelcomputers kan een beeldscherm ingebouwd zijn.


Sinds dag 1 is de Switch een console want speciefiek gemaakt om spellen te spelen.
Volgens de Wikipedia logica die je erbij haalt is dan alleen de Switch nog een spelcomputer.

Zowel de Xbox One als de PS4 zijn niet specifiek gemaakt om spellen op te spelen terwijl het bij Nintendo nog altijd puur en alleen om gaming gaat.
eh, waar zijn de xbone en ps4 dan wel specifiek voor gemaakt, anders dan gamen?
Dat is het punt, ze zijn niet specifiek gemaakt voor wat dan ook. Primair voor gamen, dat dan weer wel.
Die zijn nergens specifiek voor gebouwd: Multi media aparaten/Down graded PC's waar goed en gemakkelijk op is te gamen.

Tijdens de E3 presentatie van de Xbox One ging het er zelfs voornamelijk over wat je allemaal wel niet op je Xbox one kan doen buiten gaming om.

[Reactie gewijzigd door Consoles4life! op 7 april 2017 11:09]

Ehh, wat is ok alweer de slogan van de PS4???????

'For the players'
Juist ja.
Dankzij een slogan is de PS4 dus geen multimedia aparaat?

Beetje een raar argument.

Met zulke logica zouden alle kleine volwassen mensen nooit Calve pindakaas gegeten hebben (Wie is er niet groot mee geworden?) en heeft niemand een betere vriend dan oom agent (De politie is je beste vriend).

Een reclame slogan is er alleen maar om een product te promoten en niet om aan te geven wat een product is, kan of doet.
Dat ben ik niet helemaal met je eens. Een slogan moet vaak uitdrukken wat een product juist is.

Verder zijn het gewoon consoles, alleen is de Switch draagbaar. Een tablet is toch echt een plat ontwerp met voornamelijk apps en geen controllers aan de zijkant :Y)

Al met al maakt het jargon me niet zoveel uit. Nintendo is Nintendo bij mij, zo ook de X-Box, PC en PS4.
Op een dag drink je geen bier meer, maar drink je Grolsch.

Wat is Grolsch dan volgens hun slogan? iig geen bier.

Verder ben ik wel met je eens: PS4, Xbox one en de Switch zijn alle drie consoles.

Als de Switch echt een gamingtablet is dan mogen ze mij wel eens uitleggen welke andere tablets er verwisselbare game carts en een exclusieve game download library hebben. Denk dat de eeuwige vergelijking tussen Switch en tablet puur met de hardware, het disign en het touchscreen te maken hebben.
Het is gewoon een gaming tablet met een docking station, iets anders kun je er toch niet van maken? Het is wel een console, maar dan in tablet vorm.

[Reactie gewijzigd door EnigmaNL op 7 april 2017 08:26]

Ik hoorde dat er een dragon Quest kwam naar de switch. En wel de lang verwachte XI. Ik wacht al 5 jaar op dat pareltje. En ik denk dat ik de serie op Nintendo blijf spelen..
Xenoblade Chronicles 2, Dragon Quest inderdaad ook, Mario Odyssey, Mario Kart 8 (twijfel nog omdat ik die + DLC al heb voor de WiiU...) en erg benieuwd waar From Software mee gaat komen (die is ook bevestigd als developer voor de Switch.. wie weet, een Bloodborne of Dark Souls??) en natuurlijk Skyrim, die wil ik ook portable kunnen spelen.Heb expres gewacht met het kopen van de remaster op PS4.
Volgende week dinsdag krijgen we een release date.
Keuze van games is een beetje jammer vind ik. Het lijkt wel alsof ze expres gekozen zijn om de Switch slecht neer te zetten. Smaken verschillen natuurlijk, maar geen woord wordt gerept over Binding of Isaac, Snake Pass, Has Been Heroes of Lego City Undercover. Waarom wel Fast RMX maar geen Shovel Knight? Jammer.

[Reactie gewijzigd door Tessa vd Heide op 7 april 2017 08:43]

Misschien wel omdat Shovel Knight een oude indie game is, waar inmiddels al meer dan genoeg over gezegd is.

Tweakers heeft er hier duidelijk voor gekozen om geen games te behandelen die al een paar jaar uit zijn.
Setsuna is ook niet nieuw en de laatste campagne van Shovel Knight is/was? een tijdelijke exclusive voor de Switch dus die had iig iets nieuws te bieden.
Ik had graag ook Blaster Master Zero op deze lijst gezien. De game kost maar ¤10 en ik heb al vele lovende uitspraken erover gezien. Goed geschreven reviews verder :)
Het origineel op de 8-bit was 1 van mijn favoriete games op de NES.
Ik heb een Switch sinds Launch (3 Maart) uiteraard met Zelda . Maar 1 week later kwam Blaster Master Zero uit op de Nintendo E-store en ik moet zeggen ik heb Zelda echt zo`n 25 uur opzij gelegd om Blaster Master Zero te bingen tot ik hem had uitgespeeld.

Geweldige game, houd zich heel true aan het origineel. Updated graphics en sprites, vooral in de top-down sections als je uit je tank bent. Geweldige soundtrack en gewoon leuke gameplay. Enige klacht die ik heb is dat de level 10 "wave" weapon best heel erg OP is maar je kan hem ook gewoon niet gebruiken :)

Ik snap ook absoluut niet waarom hij niet in dit lijstje van T.net is opgenomen, toch in mijn mening 1 v.d games in de top op de console nu.

Ik vind hem zeker een aanrader als je van platform/actie games houd.
Digital Foundry`s "DF Retro" series heeft een leuke review over de blaster master reeks, en zijn super lovend over BM:0

https://www.youtube.com/watch?v=X4sGoZEQPlU
Ben blij dat ik mijn koopimpuls heb kunnen onderdrukken.
500 euro om alleen zelda te kunnen spelen is een beetje teveel van het goede.
¤500 om alleen Zelda te spelen? Als ja alleen Zelda wil spelen was je voor ¤329 + ¤60 al klaar hoor, dat is bij elkaar ¤390. Die ¤110 wat je extra uitgeeft (aan accessoires?) is niet nodig om Zelda te kunnen spelen op de Switch.
Tot nu toe 300 + 60 euro voor Switch & Zelda. Later deze maand nog eens +80 voor Mario Kart & Puyo Puyo Tetris. Dan kan ik zelf nog een pro controller of een sd card kopen om tot 500 te raken of Snipperclips en Fast RMX.
Wie heeft er net zoals ik de switch gekocht voor breath of the wild?
Alle andere games zijn voor mij een extraatje :P

edit: taalfout

[Reactie gewijzigd door Runawayfive op 7 april 2017 07:46]

Niet BotW maar Steep. Ondanks dat die er nog niet is is de rest idd een extraatje. Ik ben verknocht aan de Switch :)
Goed dat je het zegt, steep is inderdaad een titel die goed zou kunnen werken op de switch
Dan zullen ze daar nog wel wat aan moeten sleutelen. Ik heb aan de open Beta meegedaan op de PC en de game viel me echt heel erg tegen. Parcours zijn saai, besturing veel te stug en tricks bijna onmogelijk. Was er met een uurtje meer dan klaar mee.
"Net zoals IK".

Dat gezegd hebbende, ja allicht heb ik dat ook :)

- Switch
- Legend of Zelda: Limited Edition
- Alle Zelda-gerelateerde Amiibo sets (mis alleen Toon Link van de Smash serie nog; 30th Anniversary, Smash en BotW-serie Amibo heb ik verder compleet).
Goodluck met Toon Link nr19. Na maanden zoeken voor een schappelijke prijs van 40 euro nieuwt gevonden. :+ Amazon/e-bay in DE voor 200 verkocht zien worden.

Collection complete O+

[Reactie gewijzigd door Sugocy op 9 april 2017 11:09]

Tja. De rest was wel redelijk makkelijk te vinden; zelfs de BOTW-serie lag compleet bij een van de speelgoedwinkels in de buurt.

Shulk heeft me ook behoorlijk lang gekost om te vinden, heb die uiteindelijk ook voor een normale prijs kunnen krijgen. En nog steeds zie je die weinig in het wild..
Guilty as charged :D
Wel kijk ik ook uit naar Mario Odysee (vond Galaxy ook geweldig leuk) en Skyrim uiteraard (2 playthroughs op PC, maar toch nog aan een 3e beginnen :*) )
Heb voor 100euro een 2de handse WiiU opgepikt samen met BoTw. Ga geen 300+ euro betalen voor 1 spel.
Ik heb voor 400 een Switch met Zelda gekocht. Ik heb de game bijna uit en dan verkoop ik het spul voor 300 ( gegadigden ? ) kosten dus 100 euro, net als jij, maar ik heb hem op de Switch kunnen spelen. :)
Botw speelt niet beter op Switch. Zelfs berichten dat die beter draait op de WiiU. Ik heb de WiiU tevens gekocht om de 5 a 10 goede spellen die er sinds launch op gekomen zijn alsnog te spelen. Die zijn nu ook voor nog geen 5 euro per stuk te krijgen.
Jammer dat Snake Pass eigenlijk niet getest is. Ben daar wel benieuwd naar. Voor de rest leuke reviews. Ben het niet helemaal eens met het cijfer voor Voez maar dat is puur omdat (een naar mijn idee) het kwalitatief betere I am Setsuna zo'n laag cijfer krijgt.
Snake Pass is geen exclusive. Het is wel een erg leuke game die er bijna het zelfde uit ziet als op de ps4, en die erg lastig kan zijn door de controls. Maar dat is niet erg want daar draait het eigenlijk ook om. Hoe goed kun je de slang besturen. De controla zijn kinderlijk eenvoudig maar direct ook erg lastig omdat je rekening moet houden met physics. Ik vind het een erg leuk spel om op de Switch te spelen
Snake Pass is geen exclusive.
Dat zijn de in dit artikel opgenomen I am Setsuna en Voez ook niet, dus dat lijkt me geen criterium. :)
Gisteren nog een lets play gekeken van Snipperclips. De verwarring en frustatie die men onderling krijgt kan hilarisch zijn om naar de kijken. https://www.youtube.com/watch?v=cpbnr7TaTlg

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.


Apple iPhone X Google Pixel 2 XL LG W7 Samsung Galaxy S9 Google Pixel 2 Far Cry 5 Microsoft Xbox One X Apple iPhone 8

© 1998 - 2017 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Hardware.Info de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True

*