Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door

Reviewers

Special: Downloadable Games

Nieuwe greep uit PSN, Xbox Live & Steam

Heroes of the Storm

Hoe verover je een plek in een overvolle markt? Het is een vraag waar verdacht veel ontwikkelaars het antwoord op denken te weten, gezien de vele clones die al jaren her en der worden aangekondigd. Zo ook Blizzard, dat met Heroes of the Storm overduidelijk aan wil haken bij het succes van moba-games als League of Legends en Dota 2. Het moet een vreemde gewaarwording zijn, voor een studio die het afgelopen decennium zelf juist het grote voorbeeld is geweest. De studio had met World of Warcraft het monster gemaakt dat erg veel uitgevers en ontwikkelaars probeerden te verslaan. Eerst met games die wel heel erg leken op het origineel, daarna met games die iets verder afstand durfden nemen. Tevergeefs.

Heroes of the Storm top
Titel Heroes of the Storm Score
Platform Windows, OS X (Battle.net)
Prijs Gratis

Gaat het Blizzard wel lukken om de twee monsters te verslaan waar het tegen vecht? De kans is groot. Als Blizzard ergens goed in is, dan is dat in het door de mangel halen van een bestaand genre†en vervolgens†een game afleveren die makkelijker op te pakken is dan de voorbeelden, maar†ook minstens zo verslavend is. En in een genre dat berucht staat om zijn steile leercurve valt†nog heel wat winst te behalen.

De basis van de game is echter grotendeels gelijk aan die van de concurrenten. Twee teams van vijf spelers proberen elkaars basis te vernietigen. Voordat een match begint, kunnen alle spelers kiezen uit een flinke hoeveelheid Heroes, die vier verschillende rollen kunnen vervullen op het slagveld: Assassin, Warrior, Support, Specialist. De Heroes doen gedurende een match ervaring op en stijgen in level, waardoor ze meer mogelijkheden krijgen. Ze strijden op maps waarbij verschillende lanes de twee bases met elkaar verbinden. Rijen Towers en Gates beschermen de bases en dienen dus eerst gesloopt te worden, voordat de basis kan worden†bereikt. Vanuit beide kampen lopen Grunts via de lanes op elkaar af, om elkaar in het midden te treffen. Tot zover voldoet Heroes aan alle standaarden.

Maar Blizzard durft het in Heroes of the Storm†aan om ook heel wat vaste onderdelen van het moba-genre overboord te gooien. Het zijn veranderingen die de hardcore fans van het genre in eerste instantie wellicht flink tegen de borst zullen stuiten. Zo heeft Blizzard de bonus geschrapt voor de speler die de laatste klap uitdeelt aan een vijandelijke Hero. In andere games is die laatste klap niet alleen goed voor† ervaringspunten, maar ook voor het ego van de speler. Het geeft precies aan wat Blizzard met Heroes of the Storm wil bereiken, namelijk†dat het ego van de spelers een minder grote rol speelt.

Alleen het team telt

De studio gaat nog verder. Om opspelende ego's nog harder aan te pakken, heeft Blizzard meteen alle individuele xp geschrapt. Wat telt is het team. Alle ervaringspunten die je verdient, worden opgeteld bij het totaal van het team. Als er voldoende xp op de teller staat, stijgt het hele team in level. Alle spelers van het team hebben dus hetzelfde level en zijn daarmee potentieel even sterk. Het goede van dit systeem is dat iedere speler het gevoel heeft bij te dragen aan het geheel. Het resulteert in beduidend minder irritatie tussen spelers van hetzelfde team. Er is nog een voordeel;†spelers zijn wat vrijer om te experimenteren tijdens een match.

Zo moet ook een andere verandering gezien worden die Blizzard heeft†doorgevoerd: HotS kent geen voorwerpen die je kunt kopen om je Hero mee te versterken. Er zijn geen shops in de levels. Vooral voor nieuwe spelers is dat een verademing, want het maakt dat je vooraf veel minder hoeft te studeren op de verschillende opties. Het maakt het veel eenvoudiger om een nieuwe Hero op te pikken. In HotS heeft elke Hero enkel een talent tree, die gedurende een match meer opties biedt. Daaronder een Special, de meest krachtige optie die elke Hero kan ontwikkelen. In eerste instantie zijn de opties beperkt, maar als je ervaring opdoet met een bepaalde Hero worden het er al snel meer.

Ook daarmee probeert Blizzard de instap eenvoudig te maken. Beginnende spelers worden†immers niet overvoerd met keuzemogelijkheden. Pas als je een Hero vaker gespeeld hebt, krijg je er opties bij. Als je als speler eenmaal level 25 hebt bereikt, word je bovendien zo ervaren geacht dat alle beperkingen vervallen. Bij elke nieuwe Hero die je uitprobeert heb je direct de beschikking over alle keuzeopties. Uiteindelijk is er bij elke Hero keuze genoeg en heeft de game voldoende†diepgang. In het verlengde van het schrappen van shops zijn ook de potions uit andere games geschrapt. In plaats daarvan kun je genezen bij de Healing Wells die je in je eigen basis vindt. Ook dat is een prettige vereenvoudiging.

Dat shops geschrapt zijn heeft nog een ander voordeel: teams zijn nu flexibeler. Als blijkt dat de tegenstander anders geformeerd is of een andere strategie volgt dan vooraf gedacht, kun je nu makkelijk inspelen op de situatie. Door andere talents te kiezen dan gebruikelijk kun je de rol van een Hero aanpassen. Zo kun je een tank gedurende een match omvormen tot damage dealer. Andersom kan een Warrior uitgroeien tot tank, als de situatie daarom vraagt. Je kiest dus minder makkelijk een 'verkeerde' Hero en wordt om die reden†minder vaak uitgescholden door je collega's. Het maakt dat HotS de vriendelijkste en meest vergevingsgezinde community heeft van alle moba's - en dat moet precies zijn wat Blizzard voor ogen had.

Objectives

Er zit nog een stevige noviteit in HotS. Elk van de zeven beschikbare levels heeft een thema en daarmee een soort mini-game, een doel dat nagestreefd kan worden naast het verslaan van de tegenstander. Het komt er doorgaans op neer dat beide teams strijden om iets op het middenterrein. Dat varieert van het verzamelen van gouden Doubloons tot het bezet houden van punten op de map of het afdalen in een ondergrondse mijn waar de schedels van Undead†kunnen worden veroverd. Het team dat de strijd om het Objective wint, krijgt een stevige bonus. Vaak heeft die de vorm†van extra computergestuurde eenheden die verwoestend werk doen aan vijandelijke zijde.

De strijd om het Objective van de map vindt om de paar minuten plaats en leidt beide teams af van de aanval op de wederzijdse bases. Het geeft sommige spelers het idee dat HotS oneerlijk is, doordat de bonus die het Objective oplevert te sterk is. Het†zou kunnen betekenen dat†het zwakste†team aan het langste eind trekt. Die kritiek is wat ons betreft onterecht. In HotS wordt†meer van een team gevraagd. Naast het beheren van de lanes wordt er ook gevraagd de Objectives nauwkeurig in de gaten te houden, want die kunnen inderdaad makkelijk het verschil maken tussen winst en verlies.

Wat wij goed vinden aan de Objectives is dat†dit systeem ervoor zorgt†dat teams die aan de verliezende hand zijn het tij nog kunnen keren door zich volledig te storten op het Objective van de map. Het maakt matches verrassender. En misschien†belangrijker: het maakt matches korter. Waar een potje League of Legends of Dota 2 zich makkelijk een uur kan voortslepen, is HotS doorgaans in de helft van die tijd wel klaar.

Kies een Hero

Verder heeft Blizzard het aardig voor elkaar. Er zijn een kleine veertig Heroes om uit te kiezen, allemaal afkomstig uit de voorgaande games van de studio. Het zijn er beduidend minder dan bij de twee grote concurrenten, maar†het biedt†genoeg variatie. Bij elk van de vier rollen kun je uit†minstens zeven Heroes kiezen. Er zijn er genoeg die makkelijk in†gebruik zijn, zoals Raynor en Diablo. Gelukkig zijn er ook genoeg funky Heroes, zoals The Lost Vikings, een type Hero dat†eigenlijk uit drie afzonderlijke Heroes bestaat die ook allemaal afzonderlijk bestuurd kunnen worden. Daarnaast is er bijvoorbeeld†de lastige Abathur, die zelf niet aan de strijd deelneemt en eigenlijk alleen tot zijn recht komt in een goed team. Blizzard volgt hier keurig het stramien van de concurrenten.

Zoals dat gaat bij een gratis speelbare game, kun je aan het begin maar een paar Heroes kiezen. De rest kun je vrijspelen, al kost dat flink wat tijd. Je kunt ze uiteraard ook kopen;†zo probeert Blizzard geld te verdienen aan de game. Blizzard heeft bewust sommige Heroes goedkoop gemaakt en andere duurder. Er zijn ook kostuums die je kunt kopen, maar die veranderen alleen het uiterlijk van je Hero. Bovendien is er† een Starter Pack, voor 20 euro. Daarmee krijg je vijf Heroes, een mount en een skin. Volgens sommige spelers is Blizzard gierig en verdien je niet snel genoeg goud in de game. Dat stoort eigenlijk alleen als je een andere moba speelt, waarin je misschien sneller rijk wordt. Ons stoort het echter niet. Zoals in veel gratis speelbare games bepaalt je geduld hoeveel geld je uit wilt geven aan de game. Het belangrijkste is dat je op zich†niets hoeft te kopen om op het hoogste niveau mee te kunnen doen.

Wat ons betreft is het dan ook belangrijker dat†Blizzard†de training van nieuwe spelers goed op orde heeft. Je kunt elke Hero proberen in een setting zonder echte tegenstand, en kunt daarna oneindig oefenen tegen computergestuurde tegenstanders. Verder zijn er unranked matches voor onervaren spelers en ranked matches voor de pro's. Mooi is dat Blizzard de voice chat goed op orde heeft. Het vijandelijke team hoor je in zijn geheel niet, en mocht je dat willen, dan†kun je ook de voice chat van je teamgenoten uitschakelen. Handig als er alsnog sprake is van scheldpartijen binnen je eigen team.

Daarmee heeft Blizzard zijn doel wat ons betreft bereikt. Heroes of the Storm is precies de moba die het genre bij een breder publiek populair kan maken. Waar bestaande favorieten als League of Legends en Dota 2 lastig zijn om te doorgronden, is HotS makkelijk op te pakken. Blizzard heeft de nodige slimme veranderingen doorgevoerd, waardoor de game eenvoudiger is zonder dat hij†diepgang mist. Met dat laatste punt zijn hardcore fans van de grote concurrenten het waarschijnlijk niet eens. Dat is ook niet de doelgroep die Blizzard probeert te bereiken. Sterker nog, Blizzard waakt er zelfs voor om Heroes of the Storm een moba-game te noemen. Dat is het echter†wel, en een verdomd goeie ook. Easy to learn and hard to master en nog leuk ook.

Dirt Rally

Het tijdperk van 'hardcore' rallyspellen lijkt ver†achter ons te liggen, maar dat betekent niet dat er geen fans van de autosporttak meer zijn. Gelukkig voor die fans is er zo af en toe nog een ontwikkelaar die er hetzelfde over denkt en† de moeite neemt een 'ouderwetse' rallygame te maken. Zo brengt uitgever BigBen Interactive later dit jaar WRC 5 op de markt, dat - zoals de naam al doet vermoeden - gebaseerd is op het World Rally Championship. Dirt Rally van Codemasters, dat sinds eind april te downloaden is via Steam, moet het zonder die licentie doen, maar kan wťl bouwen op de jarenlange ervaring die Codemasters heeft opgebouwd.

Header Dirt Rally
Titel Dirt Rally Nog geen defintief cijfer
Platform Steam (Early Access)
Prijs 29,99

Wie denkt aan Codemasters en de rallysport, denkt al snel aan Colin McRae Rally 2.0. Die game neemt een speciale plaats in in de harten van gamers die van de rallysport houden. In de verte doet Dirt Rally denken aan dat fameuze spel, al was het maar omdat het spel, in tegenstelling tot veel andere games die rally als onderdeel hebben, een aantal basiselementen bevat. Het afwerken van een serie proeven met om de twee stages een reparatiemoment waarin je een half uur mag werken aan je auto, bijvoorbeeld. Kiezen welke onderdelen van je auto je repareert is voor velen een net zo belangrijk onderdeel van de rallysport als het daadwerkelijke rondscheuren over paadjes waar je met je eigen auto van je leven niet overheen zou durven rijden.

Dat scheuren blijft in elke racegame natuurlijk de kern van het spel, en dat is in Dirt Rally niet anders. Vooralsnog is de game in Early Access op Steam, wat betekent dat de game nog niet volledig is. Tot eind 2015 zal Dirt Rally deze status waarschijnlijk behouden. De onvolledigheid is met name te merken aan het aantal verschillende wagens, landen en stages. Toch is er ook nu al voldoende om rallyliefhebbers een tijdje te boeien. Dat heeft alles te maken met de uitdaging die het spel biedt. Zeggen dat Dirt Rally moeilijk is, is nogal een understatement. Tot op heden zijn wij er namelijk nog niet in geslaagd een rally winnend af te sluiten, zelfs niet op het laagste moeilijkheidsniveau.

Daar zijn meerdere redenen voor. In de eerste plaats ligt het niveau van de AI flink hoog. Maak jij een paar foutjes, dan kun je fluiten naar de winst, en waarschijnlijk ook naar het podium. Hier mag nog best aan gesleuteld worden, want er bestaat ook†zoiets als een te moeilijk spel. Die moeilijkheid is echter geen ongelukje, zo merk je ook als je aan het rijden bent. Foutjes worden genadeloos afgestraft, en een 'terugspoelfunctie', zoals je die in veel moderne racegames ziet, zit er niet in. Zet het spel je gecrashte wagen terug op de weg, dan kost je dat bovendien vijftien strafseconden. Herstarten kan, maar dat kost†bonuscredits die je anders wel†zou hebben verdiend. Die credits had je dan†in het spel kunnen uitgeven aan nieuwe wagens en een betere crew om je auto heen, wat weer andere bonussen oplevert.

Zo gaat Dirt Rally onder de motorkap dieper dan je aanvankelijk zou denken. Dat is ook te merken aan het voelbare verschil tussen auto's uit verschillende tijdperken. De oudste auto's in Dirt Rally komen uit de jaren zestig en zijn een heel stuk lastiger te besturen dan de bolides die we kennen uit de huidige eeuw. Het vrijspelen van meer verschillende auto's en het opbouwen van je crew geeft Dirt Rally een wat langere levensduur, maar een overkoepelende spelmodus, zoals een echte carriŤremodus met iets meer toeters en bellen, zou het spel wel wat meer 'smoel' kunnen geven. Ook zonder die modus blijft Dirt Rally waarschijnlijk de beste keuze voor gamers die weer zin hebben in een uitdagend potje rally racing.

Verdun

Wie ook maar een klein beetje in geschiedenis is geÔnteresseerd, weet dat†weinig oorlogen zo gruwelijk waren als de Eerste Wereldoorlog. Ondanks dat zijn er maar weinig games die zich op de Europese slagvelden van een eeuw geleden afspelen. Als ze er al zijn, dan zijn het doorgaans strategische games. Voor het spel van schuivende legergroepen leent deze oorlog zich prima. Voor de belevingswereld van de individuele soldaat misschien wat minder.

Verdun
Titel Verdun Score
Platform Windows (Steam)
Prijs § 21,50

Toch is juist dat wat twee kleine Nederlandse studio's proberen: de geest van WOI vangen in een heuse first person shooter die zich afspeelt in het troosteloze Noord-Franse landschap. Verdun is genoemd naar het stadje waar vanaf februari 1916 ruim tien maanden lang een bloedige loopgravenoorlog werd uitgevochten, die 700.000 levens kostte en desondanks geen echte winnaar kende. Dat is ook precies wat je van M2H Game Studio en Blackmill Games krijgt voorgeschoteld -†al kun je in deze game de oorlog gelukkig wel winnen. Dat is niet eenvoudig en het leidt tot vele doden en de nodige verveling en frustratie. Net als in het echt dus. Helaas is er iets meer verveling en frustratie dan de makers voor ogen†moeten hebben gehad.

Verdun heeft twee spelvormen, Frontlines en Deathmatch. Die laatste is de minst interessante. Het is ieder voor zich in een landschap vol loopgraven, waarin de strijdende soldaten enkel met geweren zijn uitgerust. Er is online ook duidelijk minder belangstelling voor. Nee, in Verdun draait het om Frontlines, de teambased multiplayer-modus waaraan 32 soldaten deel kunnen nemen. Die zijn verdeeld over de Centralen en de Geallieerden.†Nazi's zijn er niet;†die speelden in die tijd nog geen rol op het slagveld. Dat betekent dat je Duitse, Franse, Britse en Canadese troepen op het slagveld zult treffen. Aan Belgische en Amerikaanse wordt nog gewerkt; die verschijnen in een uitbreiding.

Frontlines speelt zich af op een langgerekt slagveld waarbij Centralen en Geallieerden elk een helft in handen hebben. Aan elke kant kunnen maximaal vier groepen van ieder vier spelers deelnemen. Die groepjes van vier staan centraal in de game. Zo'n groepje†is je eenheid, bestaande†uit de kameraden waar je mee samenspeelt. Dat is althans het gevoel dat de makers willen overbrengen. Alleen samen sta je sterk in een smerige oorlog als WOI. Dat komt vooral†doordat een dode snel valt. Elk schot dat je oploopt is direct fataal en medicijnen zijn er niet. Als je sneuvelt, keer je na een respawntijd van twintig seconden†weer terug op het slagveld.

De samenstelling van een eenheid kan enigszins verschillen, maar elke groep staat onder leiding van een non-commissioned officer,†een NCO. De andere drie vervullen rollen als Grenadier, Bomber, Gunner of Rifleman.†Eenheden kunnen onderling een net iets andere rol vervullen op het slagveld. Zo zijn de Duitse Alpenjšger net iets beter in het verkennen van het slagveld. De officer van het groepje kan niet alleen opdrachten geven aan de andere drie, belangrijker is dat hij hulp van boven in kan roepen. Zo kan hij een gasaanval plaatsen en een verkenningsvliegtuig inschakelen.

Aanvallen en verdedigen

Zo ontstaat een strijd van vier eenheden tegen vier vergelijkbare eenheden, die om beurten strijden om de loopgraven van de map. De vier Centrale eenheden proberen hun positie in een loopgraaf te behouden als de Geallieerden aanvallen, en andersom. Als de samenwerking goed is, lukt het om tijdens je aanvalsbeurt een vijandelijke loopgraaf te veroveren, waarna het slagveld opschuift. In de volgende beurt is het zaak de veroverde loopgraaf te verdedigen. In de beste matches lukt het om zo in de richting van de vijandelijke basis op te schuiven.

Frontlines kan spannend zijn, vooral als eenheden goed samenwerken. Alleen dan is het plezier groter dan de frustratie die inherent is aan de strijd in de Franse loopgraven. Zoals gezegd ben je erg kwetsbaar. Dat hoort zo in een game als deze en je zult daarom ook vaak doodgeschoten worden. Dan is twintig seconden wachten al lang, maar het wordt regelmatig ronduit frustrerend als blijkt dat je direct na de respawn weer van het slagveld geschoten wordt door een vijandige sluipschutter. De makers hebben realisme hoog in het vaandel staan, maar een respawn heeft al weinig met realisme te maken, dus dan had een klein beetje bescherming na je wederopstanding er ook best afgekund. Toch is Frontlines juist spannend door de dreiging van een vroege dood. Als je op commando van je officier uit je loopgraaf klimt om in het modderige niemandsland naar de vijandelijke greppel te rennen, ben je je leven niet zeker. Als het dan lukt om de loopgraaf te bereiken en zelfs om samen met je maten stand te houden, is de voldoening groot. Op die momenten†is Verdun een heerlijke game.

Maar hoe spannend potjes Frontlines ook kunnen zijn, verveling vormt er helaas een onvermijdelijk onderdeel van. Het is wachten op een goede kans om aan te vallen of juist op aanvallen die je af moet slaan maar die niet komen in het deel van de loopgraaf die jouw eenheid moet verdedigen. En het is vooral wachten op respawns. En er is meer ergernis; er is behoorlijk veel lag tijdens de†potjes, wat te zien is aan vijanden die schokkerig voortbewegen en daardoor moeilijk te raken zijn. Verder is er een systeem dat teams op een wat vreemde manier bevoordeelt. Spelers die regelmatig samen spelen, krijgen een bonus. Dodelijk mosterdgas in plaats van chloorgas bijvoorbeeld. Dat lijkt logisch, maar het zorgt ervoor dat teams die minder goed zijn ingespeeld of die zelfs bestaan uit spelers die elkaar niet kennen het erg moeilijk hebben. Gelukkig is er daarnaast ook nog een persoonlijk systeem, waarmee je een bredere keuze aan wapens vrij kunt spelen.

Verder is Verdun niet bepaald een mooie game. Ten eerste zien de soldaten er wat grofkorrelig uit. Vooral de gezichten zijn niet bepaald gedetailleerd. Ook het slagveld is niet erg mooi. Dat hoort ook niet; de modderige woestenij rond Verdun was†nu eenmaal†niet bepaald idyllisch, maar hier is alles†wel erg†bruin ingekleurd. Desondanks verdienen de makers dan weer wel een pluim voor de aandacht voor historisch detail in de game. De uniformen, de wapens, de muziek, de opschriften, de huishoudelijke spullen die je in de loopgraven zult treffen:†het is in geschiedkundig opzicht allemaal zeer verantwoord.

Het maakt Verdun een game die spannend is als je een goed ingespeeld team weet te verzamelen. Alleen dan weet de spanning het te winnen van de verveling en frustratie die op de loer liggen doordat spawnen veel tijd kost, de omgeving en de soldaten weinig kleur en detail hebben en lag de matches parten speelt. De aandacht voor detail is bewonderenswaardig en het is verfrissend om een shooter te spelen waarin je zo kwetsbaar bent. Helaas zijn er net te veel minpunten om echt enthousiast te worden van Verdun.

Ether One

Wie dacht dat het na de Myst-reeks gedaan was met de gloriedagen van 'point & click' is de afgelopen jaren wellicht al aardig verrast. Titels als Gone Home en en Dear Esther lieten zien dat er nog genoeg animo is voor games waarin praktisch alles stil staat en het plezier moet komen uit het oplossen van puzzels,†de manier waarop het verhaal verteld wordt en de sfeer wordt overgebracht. Ether One, dat dit voorjaar voor Windows verscheen en sinds begin mei ook op de PlayStation 4 speelbaar†is, tapt uit hetzelfde vaatje.

Header Ether One
Titel Ether One Score
Platform Steam, PlayStation 4
Prijs 19,99

In Ether One neemt de speler de rol aan van een Restorer. Je taak is om het brein c.q. geheugen van een patiŽnt in te gaan die last heeft van dementie. Als Restorer is het aan jou om dit probleem op te lossen. Dat doe je door in het geheugen van de patiŽnt†de oorzaak van het probleem te vinden en te verwijderen. In de gameplay vertaalt dit alles zich naar een geheimzinnige spelwereld die je in een eerstepersoons aangezicht verkent. In die wereld kom je vervolgens allerlei vreemde voorwerpen tegen die iets te maken hebben met het leven van de patiŽnt en die bijdragen aan het oplossen van†zijn probleem.

Op je pad door de spelwereld, die je stukje bij beetje opent, kom je verschillende interessante dingen tegen. Er is een soort 'hoofdpad' dat wordt aangegeven door verzamelbare lintjes en andere relevante objecten die gekoppeld zijn aan bepaalde herinneringen. Daarnaast kunnen spelers nog optionele puzzeltjes oplossen die meer vertellen over depatiŽnt en vaak iets zeggen over de werking van herinneringen. Hoewel de kleine extraatjes best de moeite waard zijn, hebben we de puzzeltjes af en toe overgeslagen. Het is namelijk lang niet altijd duidelijk wat het spel precies van je verwacht, waardoor sommige puzzels moeilijker zijn dan eigenlijk de bedoeling moet zijn geweest.

Terwijl de speler zijn†route vindt in†de spelwereld en†naar de dementie-veroorzakende elementen zoekt, wordt hij begeleid door Phyllis, die de leiding heeft over de experimentele methode waar jij op dat moment de hoofdrol bij speelt. Phyllis legt je regelmatig uit wat je moet doen, maar legt ook een zekere druk op je: er moet resultaat worden†geboekt, anders wordt het hele project opgedoekt. En aangezien jij pas weer naar de normale wereld wordt gebracht als het gewenste resultaat is verkregen, is dat stiekem een†onheilspellende boodschap.

Met de sfeer, het verhaal en de meeste puzzels van Ether One zit het wel snor. Grafisch heeft het spel vooral een eigen stijl, waarbij sommige dingen er mooi uit zien en andere wat ongeÔspireerd, maar het geheel is goed. De game begint wat punten in te leveren als het gaat om de besturing en de user interface. Het spel laat spelers een knop ingedrukt houden om objecten te identificeren, wat niet heel handig werkt. Bovendien kunnen spelers steeds maar ťťn object tegelijk bij zich houden. Wel kun je objecten opslaan in een centrale ruimte, waar je naartoe kunt teleporteren. Het gevolg hiervan is dat je continu heen en weer teleporteert om spullen weg te brengen en te halen. Doordat puzzels soms onduidelijk zijn en je niet altijd kunt zien welk item je nodig hebt, ben je nůg vaker aan het teleporteren, en dat gaat op een gegeven moment best vervelen.

Ondanks de onhandigheden die het spelplezier soms in de weg staan, is Ether One niet vervelend om te spelen. De game intrigeert. Wel moet je als speler beschikken over geduld. Dat is hard nodig om door de puzzels te komen en om het lage tempo van het spel te kunnen appreciŽren. Dit is een van die games waarbij niet gameplay, maar het verhaal en de sfeer de doorslag moeten geven. Die insteek is, zo bleek eerder bijvoorbeeld al bij†de Myst-games, niet voor iedereen geschikt.

Hatred

Het duurde even voor we doorhadden waarom het spelen van Hatred ons zo'n ongemakkelijk gevoel gaf. Het was niet de titel en ook niet het grove en wat obligate geweld in de game. Het was zelfs niet de onhandige besturing of het donkere uiterlijk. Nee, de oorzaak van ons ongemak was van een heel andere orde. Het kwartje viel pas toen we opeens Jack Thompson†op ons scherm zagen. Voor wie deze naam niet direct iets zegt: Thompson is de Amerikaanse advocaat die ooit fel van leer trok tegen de in zijn ogen veel te gewelddadige games, waarbij vooral de diverse edities van Grand Theft Auto volgens†hem†voor moreel verval zorgden.

Hatred top
Titel Hatred Score
Platform Windows (Steam)
Prijs § 16,66

Wat ons destijds zo trof in de vele protesten van Thompson en gelijkgestemden, zoals Tipper Gore, is dat ze een heel ander beeld van games leken te hebben dan de mensen†die deze games daadwerkelijk spelen. Thompson ziet in gewelddadige games een duistere afspiegeling van de werkelijkheid waarmee kinderen worden aangezet tot vergelijkbaar geweld. Terwijl de meeste spelers dezelfde games zien als zorgeloos vermaak waarin het geweld ver†van de werkelijkheid staat. Zo dachten wij er ook over. Tot we Hatred speelden.

Zoals we het zelf altijd verantwoorden tegenover bezorgde ouders of andere niet-gamers: het gaat in dergelijke games niet om het dood maken an sich. Het neerschieten van virtuele personen is niet het doel, het is een middel, op weg naar het echte doel van de game. Bovendien is het geweld, zeker in games als Grand Theft Auto, vaak zo over de top dat het nauwelijks†serieus valt te nemen. Dat is allemaal waar. Tot Hatred verscheen. Waarom we zo schrokken toen we de game speelden?†We kregen†ineens de game onder handen†die mensen als Thompson en Gore in het hoofd hadden†toen ze tekeer gingen tegen het gewelddadige karakter van sommige games.

In Hatred zit†geen humor en er is vooral geen enkele reden om mensen dood te schieten. Het is letterlijk zinloos geweld. De game is om die reden dan ook de eerste titel†die op Steam verschijnt en voor Adults Only geschikt is bevonden. De naamloze hoofdpersoon heeft een hekel aan mensen en gaat er daarom op uit om iedereen die hij tegenkomt dood te schieten. Dat is de enige motivatie en eigenlijk ook de enige opdracht: iedereen die beweegt afknallen. Of nee, je kunt je slachtoffers het beste net niet helemaal killen. Dan kun je ze van dichtbij executeren. Dat laatste†is de enige manier om je gezondheid aan te vullen, mocht je onderweg gewond zijn geraakt.†Die executies kunnen middels†verschillende methodes worden uitgevoerd. Niet dat je daar zelf uit kunt kiezen; de game bepaalt voor jou of je het weerloze slachtoffer van dichtbij in het gezicht schiet, de schedel intrapt of met een flinke dolk in de borst steekt .

Duister New York

Dat is de game. In een nachtelijk New York ga je de straat op met je AK47 en begint te schieten op iedereen die je tegenkomt. Kennelijk woon je in zo'n typisch Amerikaanse buitenwijk, met vrijstaande bungalows van doorgaans ťťn verdieping hoog. Mocht je op straat niet genoeg slachtoffers tegenkomen, dan kun je elke deur intrappen en naar binnen gaan om slachtoffers te zoeken. Zo hier en daar hangt een brandblusser of gasfles die kunt laten ontploffen en je hebt ook nog wat handgranaten. Je krijgt gedurende de game ook†een paar extra wapens; een shotgun en een pistool, en later in de game nog een vlammenwerper. Bovendien zal later in de game de omgeving flink veranderen, als je naar het centrum van New York trekt.

Die wapens, maar ook de granaten en gasflessen, zijn handig, want uiteraard is er weerstand. Sommige burgers zijn bewapend en zullen zich verdedigen. We zijn tenslotte in het land waarin het recht op het dragen van vuurwapens in de grondwet is vastgelegd. Van die burgers zul je weinig last hebben. Als je een beetje je best doet, zullen je acties echter ook al snel de aandacht trekken van de politie, die vervolgens met loeiende sirenes aan zal komen rijden. Mocht je ook de agenten uit weten te schakelen, dan kun je je overgeven aan de enige frivoliteit in de game: je kunt in de politieauto stappen en er vandoor gaan. Zo ga je op weg naar de finale die in elk hoofdstuk zit; een confrontatie met een flinke leger- of politiemacht. Het lastigste daarbij is dat je tijd nodig hebt voor de executies. Schieten is het probleem niet, maar tijdens het opvijzelen van je gezondheid ben je kwetsbaar.

Wat daarbij niet helpt, is de besturing van de game. Hatred heeft een isometrisch camerastandpunt, waarbij je schuin van boven op het slagveld kijkt. Het slagveld is daarbij†45 graden gekanteld, zodat je naar linksboven loopt als je de W of pijl omhoog indrukt en schuin naar rechtsboven als je de D of pijl naar rechts indrukt. Ouderwets en geen probleem zolang je buiten loopt. Als je een huis binnenwandelt is het echter minder praktisch, omdat de besturing zo onnauwkeurig is dat je regelmatig tegen een deurpost loopt.

Er zit enige structuur in de meeste levels. In veel gevallen is het grote level opgedeeld in zones en kun je pas naar een volgende zone als je het quotum aan kills hebt gehaald. En zoals gezegd eindigt elk level†met een confrontatie met een flinke politie- dan wel legermacht die je in zijn geheel uit zult moeten moorden voor je naar een volgend hoofdstuk kunt.

Zwarte wereld

De makers, het Poolse Destructive Creations, heeft een uiterlijk gekozen dat prima past bij de game. Je ziet een zwart-witte nachtelijke wereld die je dus schuin van boven bekijkt. Het beeld is grofkorrelig, alsof je door een beveiligingscamera naar de wereld kijkt. Het past wonderwel. Het uiterlijk lijkt in eerste instantie wat simplistisch, maar bij nadere beschouwing is het opvallend gedetailleerd. Er kan bovendien†veel kapot. Je kunt flinke delen van een huis in laten storten door een ontploffing te veroorzaken. Ook de auto's die her en daar staan of die aan komen rijden, kun je vernielen.

Bij die auto's kun je die van de politie overnemen om er zelf in te rijden. De voertuigen van de inwoners van New York staan er enkel voor de sier bij. Helaas is aan de intelligentie van de inwoners en politieagenten weinig aandacht besteed. De bewoners wachten vaak op wat er komen gaat en zetten het hooguit op een rennen. De†agenten en militairen komen niet veel verder dan een omtrekkende beweging.

Het grote probleem met Hatred is eigenlijk niet eens de morele kant van het geheel. De game is eigenlijk gewoon te simpel om interessant te zijn. Hij is repetitief, de kunstmatige intelligentie is te simpel en ondertussen neemt de game zichzelf veel te serieus. De game valt tegen omdat de opzet zo simpel is. Er zijn veel meer games waar overvloedig geweld in zit en in vergelijking daarmee†valt Hatred door de mand. Er is een totaal gebrek aan humor, een aspect dat het enigszins vergelijkbare Postal destijds nog verteerbaar maakte. Er is niets van het zoeken naar een oplossing, zoals in het op een heel andere manier vergelijkbare Hotline Miami. Ook als je geen last hebt van morele bezwaren is Hatred dus nog steeds af te raden.

MLB 15: The Show

2015 zou een belangrijk jaar voor honkbal in Nederland geweest kunnen zijn. Eens per twee jaar laat de Major League Baseball een paar wedstrijden in de grootste honkbalcompetitie ergens anders in de wereld afwerken, om de populariteit van de sport te promoten. In dat kader werden†al MLB-wedstrijden afgewerkt in Japan en AustraliŽ. Toen er voor het eerst sprake van was dat Europa ook een paar wedstrijden zou mogen organiseren, bleek Hoofddorp een belangrijke kanshebber, met 2015 als vroegste mogelijkheid. Het liep echter anders. De komende jaren zal er waarschijnlijk in Londen worden gespeeld, en Hoofddorp moet hopen op 2017, of zelfs†op de jaren daarna. Honkbalfans in Nederland zullen het moeten doen met uitzendingen op Fox Sports en, om het bruggetje maar meteen af te maken, honkbalgames.

Header MLB The Show
Titel MLB 15: The Show Score
Platform PlayStation 4, PlayStation 3, PS Vita
Prijs 39,99

Sinds jaar en dag wordt het beste honkbalspel van deze tijd uitgebracht door Sony. Dat gegeven leidt tot slecht†nieuws voor gamers die niet beschikken over een PlayStation-console; het Japanse bedrijf brengt MLB 15: The Show alleen uit voor de PlayStation 3, PlayStation 4 en†PlayStation Vita. De laatste jaren heeft Sony flinke stappen gezet richting een steeds realistischere weergave van de sport. Met de komst van de PlayStation 4 ging dat afgelopen jaren natuurlijk al iets makkelijker, maar MLB 15: The Show doet er nog een schepje bovenop. Zelden zagen we dat in een jaarlijks verschijnende sportgame zo'n grote stap wordt gemaakt.

Het verschil tussen MLB 15: The Show en de game van vorig jaar is op verschillende plaatsen zichtbaar. Nieuw is bijvoorbeeld het systeem waarbij je allerlei kaartjes verzamelt voor in de Diamond Dynasty, een spelmodus waarin je zelf een team verzamelt op basis van de kaarten die je bezit. Die kaarten zijn te koop, maar ook te verdienen in elke spelmodus van de game. Een interessant detail aan dit aspect is dat de kaartjes 'live updates' kopen. Je kunt daardoor soms vrij goedkoop de kaart van een tegenvallende speler kopen, om daarna ten volle te profiteren als hij beter gaat spelen. Zijn kaartje verbetert dan namelijk†ook in kwaliteit.

Gamers die weinig hebben met het samenstellen van een fictief team kunnen weer aan de slag met alle spelmodi die al jarenlang in MLB: The Show zitten. Daarbij is de Franchise-modus, waarin je de leiding krijgt over een volledige MLB-club, natuurlijk niet weg te denken. Voor die modus is het aardig dat het nu mogelijk is om een savegame vanuit MLB 14: The Show in te laden in de nieuwe Franchise-modus. Binnen de spelmodus zelf is weinig veranderd. Wel mag gezegd worden dat de kunstmatige intelligentie de computergestuurde teams wat slimmer lijkt te managen, maar nog steeds is het voor doortrapte spelers mogelijk om betere deals te maken dan in werkelijkheid mogelijk zou zijn.

De verbeterde AI vertaalt zich ook naar de gameplay. Hier behaalt MLB 15: The Show de meeste winst. Niet alleen wordt de sport zelf weer realistischer neergezet, de stadions lijken ook meer te leven dan voorheen. Zo zal het publiek tijdens onbelangrijke wedstrijden een stuk lauwer reageren dan tijdens belangrijke wedstrijden tijdens de beslissende wedstrijden van het seizoen. Daarbij komt nog dat de actie er beter uitziet dan ooit tevoren. Dat geldt voor de gelijkenissen van de spelers, maar zeker ook voor hun animaties. Nooit eerder zagen de handelingen in het veld er zo soepel uit.

We zouden MLB 15: The Show bijna naar voren willen schuiven als schoolvoorbeeld van de ontwikkeling die een sportgame in een jaar tijd idealiter doormaakt. De - prima werkende - manier van besturen is nagenoeg ongemoeid gelaten, maar daar omheen zijn†diverse - grote en minder grote - leuke vernieuwingen doorgevoerd. Vooral de realistischere weergave van de sport, zowel in het uiterlijk als in de manier waarop†de AI zijn keuzes maakt, zorgt voor een mooie stap omhoog, en daarmee voor een niet te missen game voor honkballiefhebbers die een PlayStation-console hebben.

Assassin's Creed: Chronicles

Het is op zich best opvallend: terwijl er steeds meer kritiek kwam op de Assassin's Creed-serie en gamers maar moeilijk konden verkroppen dat Ubisoft twee Assassin's Creed-games tegelijk uitbracht terwijl de games lang niet bug-vrij werden afgeleverd, gaat het Franse bedrijf vrolijk door met het publiceren van nog meer games in de roemruchte actieserie. De laatste telg is echter een beetje een vreemde eend in de bijt. Assassin's Creed: Chronicles, dat uiteindelijk zal bestaan uit drie delen, lijkt namelijk in weinig op Unity en Rogue, of op het later dit jaar verschijnende Assassin's Creed: Syndicate. Die game zal op de E3 uitgebreider worden getoond, en ondertussen kunnen we ons dus vermaken met Chronicles.

Header MLB The Show
Titel Assassin's Creed: Chronicles Score
Platform Windows (UPlay), Xbox One, PlayStation 4
Prijs 9,99

Assassin's Creed: Chronicles is een side-scrolling actiespel dat ontwikkeld is door Climax Studios en Ubisoft Montrťal. De game profiteert van de rijke achtergrond van Assassin's Creed, die†veel verder gaat dan† de verhalen die bekend zijn van de games. Er zijn immers ook comics en boeken verschenen binnen het Assassin's Creed-universum. Daarin kwamen locaties als China, India en Rusland al naar voren, en dat zijn ook de drie landen die je zult aandoen in Chronicles, al speelt het eerste deel zich alleen af in China.

Hoewel de setting herkenbaar is voor kenners van de franchise en de personage qua uiterlijk inderdaad lijken op de hoofdpersonages uit de traditionele Assassin's Creed-games, laat Chronicles zich verder moeilijk kwalificeren als een typische Assassin's Creed-game. Een side-scrolling actiespel is† immers per definitie volledig lineair, terwijl je in normale Assassin's Creed-games juist vrij bent om te gaan en staan waar je wilt. Daarnaast is er voor een geheel andere grafische stijl gekozen, die goed past bij de meer arcade-achtige†inslag van het spel.

Erg, of zelfs bederfelijk voor het spelplezier, is dat echter totaal niet. Assassin's Creed: Chronicles voelt mede dankzij die hoge snelheid lekker soepel aan. In de openingsfase leert de game je alle noodzakelijke bewegingen, variŽrend van hoe je jezelf kunt verstoppen op diverse plaatsen tot hoe je vijanden kunt afleiden met verschillende gadgets en ze kunt uitschakelen met verschillende assassinations. Ook leer je wat je moet doen in open gevechten. Hierbij zijn counters, net als in veel van de traditionele Assassin's Creed-titels, de belangrijkste moves, maar ook het over tegenstanders heen rollen kan een handige beweging zijn.

Dat vechten is bij tijd en wijlen best vermakelijk, maar vrijwel nooit de bedoeling. Elk stukje van een level dat je doorspeelt in Assassin's Creed: Chronicles wordt beoordeeld door het spel. De hoogste beoordeling behaal je door niet ontdekt te worden en door vijanden uitsluitend uit te schakelen via assassinations, en dus niet middels open gevechten. Dat lijkt wel een beetje op de missieparameters die soms bij andere Assassin's Creed-games komen kijken. Wie zich†netjes, al sneakend en gebruikmakend van plaatsen om je te verstoppen, een weg door de levels baant, speelt Chronicles†stiekem toch een beetje hetzelfde als de andere games in de serie.

Die overeenkomsten maken van Chronicles echter niet ineens een 'must-play'. Dat ligt slechts voor een deel aan het spel zelf. Het 'probleem' is namelijk dat er ondertussen een groot aantal prima side-scrolling games is verschijnen die simpelweg beter zijn dan Assassin's Creed: Chronicles. De game haalt het bijvoorbeeld niet bij het uitstekende Ori and the Blind Forest, waar we in de vorige downloadable games-special over schreven. Dat spel is een goed voorbeeld van een titel†die Chronicles achter zich laat op het gebied van sfeer, graphics ťn gameplay. Dat maakt Chronicles natuurlijk niet meteen slecht, maar het betekent wel dat er betere alternatieven zijn.

Reacties (124)

Wijzig sortering
Ik vind de beoordeling van Verdun met een 6,5 belachelijk. Dit is in mijn mening ťťn van de beste indie spellen op dit moment. Lag heb ik nog nooit meegemaakt, je moet gewoon net zoals in het echt schieten waar de vijand gaat zijn. Ik denk dat deze reviewer gewoon een enorm slechte speler is. Ik zit zelden te wachten om te respawenen en een goede aanval, daar zorg jezelf voor. Verdedigen betekend dat je de map moet kennen zodat je weet waar de aanval vandaan komt. Dit vergt intelligentie geen geluk. De angst om dood te gaan bestaat in dit spel echt omdat je soms wel 20 seconden moet wachten ja, maar nog belangrijker je wil niet doodgaan terwijl de vijand jou trench aan het overnemen is. Het is echt loei spannend.

Dit is een van de spannendste en beste indie games van dit moment. Ik kan het iedereen die van tactische shooters houdt het aanraden maar ook mensen die nog de oude CS hebben gespeeld. Het is een heerlijk snel spelend spel met veel realisme. Jammer dat er zo'n summier stukje gewijd is aan de rollen, de tactiek er achter gaat veel dieper dan er zo staat. Zo kan je spawnen op je leider bijvoorbeeld en kan deze ook artillery inschakelen met het juiste land. Ook wordt er niks gezegd over de breath control en de stamina in dit spel. Geen wonder dat de reviewer er niks van bakte.

[Reactie gewijzigd door HaX0r op 7 juni 2015 08:35]

Waar we last van hadden was overdruidelijk lag. Dat je een vijand voor je neus ziet en dan opeens - poef - loopt hij vijf meter verder omdat de tussenliggende meters door lag even niet waargenomen werden. We hadden er op verschillende netwerken (thuis en kantoor) last van. Best vaak eigenlijk. Dat maakte ons slechtere spelers dan we wilden, helaas... Gelukkig hadden we doorgaans nog steeds een positieve kill / death ratio :-) Dus dat je moet schieten waar de vijand is als de kogel hem zal raken, dat hadden we wel door. Het is niet de spanning en niet het tactische aspect dat mis is met de game; die zijn prima. In de kern is Verdun dus een goede game. Maar er zijn ook minpunten. Wat ons betreft genoeg om niet hoger dan een 6,5 te komen. Maar gelukkig reken jij die de game minder zwaar aan en ben je positiever :-)
dit heet desync niet lag
desync (het out of sync zijn van verschillende clients en/of de server) onstaat door lag. Als desync zo hinderlijk is dan betekent dat of de pings van veel spelers te hoog zijn, server capaciteit te laag is of dat de netwerk code van de game slecht is. Vaak is het laatste het geval aangezien bepaalde games er echt last van hebben en andere games bijna niet terwijl de pings van de spelers gelijk zijn.
in de spellen die ik gespeeld hebt lijkt dit niet het geval. je kunt nog steeds desync krijgen met 13ms ping. zoals je zegt ligt het vooral aan de netwerk code en de sync algoritmes dus niet aan de ping.
Tenzij de developer er voor heeft gekozen iets niet te synchroniseren (Bijvoorbeeld kapotte stukken steen in een multiplayer) onstaat desync juist door lag.
Hoe krijg je voor elkaar om een negatieve k/d score te krijgen met enkel positieve getallen? ;)
een positieve K/D = boven 1
een negative K/D = onder 1
positief = meer leven dan dood
negatief = meer dood dan leven
= K/D ratio

Je zou het ook met echte getallen kunnen berekenen, waar je -1 krijgt met een death en +1 met een kill.

Het hoeft niet wiskundig compleet correct te zijn, meeste weten wat er bedoeld wordt.

[Reactie gewijzigd door SmokingCrop op 7 juni 2015 14:05]

Maar dat is dan geen juiste verhouding meer.
Nu zeg jij dus K/D=K-D waarbij
K=kill,D=death
Als D=1 dan is K-1
Maar als ik 3K/2D heb dan is mijn K/D 1,5 ; volgens jouw voorstel is het 3-2=1. No extremer wordt het wanneer we 16K/8D hebben, dan is het volgens jou 8, maar volgens K/D is het 2. Bij meer deaths dan kills hebben we uiteindelijk 2K/3D=0,67... Volgens jouw voorstel 2-3=-1. Bij 8K/16D=>1/2 [K/D] en jouw voorstel is dan -8.

Ik denk wat jij eigenlijk bedoelde was: als D>K dan is het K/D ratio negatief. Dan gaan we dus meer de kant op van een programmeur dan een wiskundige. ;)
Nooit gezegd dat die alternatieve berekening dezelfde uitkomst heeft als de ratio. Het is dan ook geen Ratio, maar gewoon een plus/min berekening.

"Ik denk wat jij eigenlijk bedoelde was: als D>K dan is het K/D ratio negatief."
Zei ik in mijn eerste comment al..

Het hoeft niet zo wiskundig correct te zijn.. Het is gewoon zo in de gaming wereld. Positieve KD = meer dan 1. Want op dat punt help je je team (in TDM anyways).

[Reactie gewijzigd door SmokingCrop op 7 juni 2015 14:47]

Ik denk dat de beoordeling laag is omdat de leercurve nogal stijl is. Als beginnend speler zul je vaak overhoop worden geschoten, waarbij je lang op een respawn moet wachten. Hierdoor is "Verdun" niet heel erg toegankelijk en zul je als "rookie" snel de handdoek in de ring gooien en een ander spel gaan spelen. Het moet wel uitnodigen om te blijven spelen. Zodra de frustraties groter worden dan het spelplezier ga ik ook wat anders doen.
Meeste reviews (tenzij het van spelers is of mensen die het spel ťcht fantastisch vinden) gaan over de eerste 2 uur gameplay jammergenoeg.
Dus ja moeilijke games of games waar bij het interessante stuk in de 2e helft komt komen er vaak niet goed vanaf...
Ik heb geen problemen om moeilijke spellen te spelen, maar de gameplay moet wel uitnodigend en toegankelijk zijn; vooral in het begin. Anders haken mensen af.
Het is wel goed voor de portemonnee van de ontwikkelaar ja, maar ik vind het zelf geen must.

Dishonored was het moeilijkste spel dat ik ooit had gedaan, maar achteraf zo de moeite waard toen ik het spel had gespeeld zonder iemand te doden. Als ik een review had gemaakt gebaseerd op de eerste 2 uur zou ik zeggen dat 80% van het spel savepoints laden is en had het geen goeie score gekregen. Later pas kwam ik er achter wat het spel goed maakt. Ik vind zelf niet dat dit het spel minder goed of gebalanceerd maakt. Als het begin te makkelijk was of een lange tutorial had zou ik het minder snel een 2e en 3e keer spelen (wat een must is om het spel te waarderen) omdat het zo lang duurt en geen vaardigheid vereist en, in dat geval, vind ik toegankelijkheid dus minder belangrijk dan replayability. Ondanks de ontoegankelijkheid is het in mijn ogen 1 van de beste 3 spellen die ik ooit heb gespeeld.

Dus ik denk dat het een beetje verschilt per genre watvoor moeilijkheid er in het begin verwacht word en persoonlijke voorkeur speelt ongetwijfeld ook een rol. Natuurlijk kan niet elke reviewer elk spel tig uren spelen, maar ik denk wel eens, had een review er bij gepakt van iemand die het wel uit heeft gespeeld en dan had je een review kunnen maken die minder oppervlakkig was. Zelf neem ik eigenlijk bijna alleen nog maar steam-reviews serieus, omdat je dan tenminste kunt zien of iemand het spel echt goed kent of niet.
Ach, je kent Tweakers' game reviews toch onderhand wel? Voor diepgang en waardering van simulaties en games met wat meer complexiteit moet je hier gewoon niet zijn. Tweakers reviewt voor de Battlefielders, de CoD'ers en de CS:GO'ers. Niet voor de mensen die de tijd en interesse vooral hebben voor simulaties zoals Arma en wellicht Verdun.

Er is onder de reviewers op Tweakers gewoon geen interesse voor de diepere games of om echt wat verder te graven. Je ziet het aan alle reviews, wat het eindcijfer ook is. Er worden talloze mechanics over het hoofd gezien of verkeerd benaderd (ik herinner me de Elder Scrolls Online review nog, Paul...) en games waarin complexiteit en diepgang is ingeruild voor versimpeling krijgen doorgaans de zegen en een goed cijfer. Niet dat dit per definitie slecht is, maar het is een manier van reviewen die veel te veel leunt op mainstream gamers. Dan vallen titels die buiten dat straatje vallen automatisch in het verd'un'hoekje ;) . Ze passen niet in die mainstream.

Tweakers reviews zijn de console ports en alles dat erop lijkt. Om de PC crowd tevreden te stellen legt men de focus bij die games op graphics en performance. Maar PC gaming is meer dan dat. Het cijfer voor Heroes of the Storm zegt eigenlijk alles over Tweakers reviews. Werkelijk alles.

Het zou Tweakers sieren om mensen aan te nemen die zich richten op bepaalde soorten games, en dan bedoel ik niet zo dunnetjes als 'race sims, shooters en strategie', maar mensen die echt voor doelgroepen reviewen. Dan ben je ook meteen van die eindeloze tweestrijd af waarin voor de helft van de lezers een cijfer compleet de plank misslaat. RockPaperShotgun is een perfect voorbeeld van verschillende schrijvers die met elk hun typerende stijl en interesse de juiste doelgroepen aanspreken. Dat wťrkt.

[Reactie gewijzigd door Vayra op 7 juni 2015 13:47]

Geen enkele fps die online meer diepgang kent dan CS:GO. De tactics maken het enorm interessant om te volgen, evenals DOTA(2) en LOL. Hoe kun je die nou in 1 adem noemen met CoD en Battlefield...
Excuses daarvoor :P CS:GO past wellicht ook niet eens in dat straatje.
Klinkt enorm vergelijkbaar met Red orchestra. Wat een top game was dat.
Inderdaad. En RO 1 kreeg destijds ook 3'en en 4'en, ook door de internationale grote pers die het spel 'stom, saai en iets waar de verveling toe sloeg' vonden. Tsja..en toen werd het opeens WEL een hit en stond de hypocriete mainstream pers in de rij om preview codes van RO 2 te halen om er vervolgens enorm enthousiast over te worden en het 9's te geven bij release. Niet dat RO 2 slecht was, integendeel, het was een 9 waard, maar dat was RO 1 ook. Dus tsja...ik vertrouw sindsdien dan ook geen enkele recensie meer.

Zo zal het waarschijnlijk ook met Verdun gaan. ;)

[Reactie gewijzigd door Harsh Critic op 7 juni 2015 10:28]

Lag heb ik nog nooit meegemaakt, je moet gewoon net zoals in het echt schieten waar de vijand gaat zijn
Ik heb Verdun nog nooit gespeeld, dus weet niet hoe de situatie is. Echter ik heb wel spellen gespeeld waarbij je idioot ver voor rennende tegenstanders moest mikken om ze te raken: Voor ze moeten mikken vanwege bullet flight time is realistisch, voor ze moeten mikken vanwege lag is dat niet.
Het is overigens niet waar dat je telkens 20 seconden moet wachten, voordat je kan respawnen. Het respawnen gaat in 'waves', waarin iedereen op hetzelfde moment respawnt. Zo kan het zijn dat als je vlak voor het respawnen van de volgende wave doodgaat, je maar 1 of 2 seconden hoeft te wachten voor je volgende respawn. Maar dit kan ook heel goed 18-20 seconden zijn, als je net op het verkeerde moment dood gaat.

Het respawnen in waves geeft mij overigens het gevoel dat de soldaten in de Eerste Wereldoorlog moesten voelen, toen zij het bevel kregen om hun loopgraven te verlaten en moesten vechten voor die enkele meters terreinwinst die te behalen viel ten koste van vele slachtoffers.
(Zie ook: https://youtu.be/7d7B4cBt_Qg?t=6m1s)
Een 9 voor Heroes of the Storm? Ik heb het spel zelf gespeeld en het komt bij lange na niet in de buurt van de bestaande Moba's. Er zit compleet geen diepgang in!

Ik snap niet dat ze het vergelijken met LoL bijvoorbeeld. Dat is hetzelfde als bijvoorbeeld zeggen dat borderlands en call of duty hetzelfde zijn omdat het allebei shooters zijn. Je hebt geen ingame items, dat is juist iets wat een moba zo leuk maakt. Stel ik pak een champion en ik maak hem vol AP deze match, maar de volgende match ga ik tank. Bij HotS moet je altijd je rol spelen. Je kan niet opeens van support naar mage gaan bijvoorbeeld. (Tip, probeer ap blitz mid).

Dit dus even mijn mening, ik denk eerder aan een 7,5.
Want aan de andere kant is HotS een heel leuk spel om even snel te spelen, de champions zien er mooi uit en de rest van de game ook. Verder lijken de meeste champions best gebalanceerd.

[Reactie gewijzigd door Risath op 7 juni 2015 09:09]

En dat er minder diepgang in zit qua items/build etc. is voor mij juist een pluspunt. Je hebt constant actie, je hoeft niet te recallen voor items (wat de snelheid uit het spel haalt) je hoeft niet na te denken over talent builds, het is gewoon pure fun.

Dat neemt trouwens niet weg dat ik LoL ook een geweldig spel vind maar HotS is duidelijk meer gericht op de casual speler. Dat de vergelijking met LoL word getrokken kan ik wel begrijpen, het zijn immers dezelfde soort games. Alleen de ťťn is meer competitief en de anders is meer casual en fun (beetje de Hearthstone onder de Moba's, net als wat Heartstone is onder de deck building games).

Wat ik niet snap is dat er gezegd wordt dat het lang duurt om champions te krijgen. Je kunt de Free week champions naar lvl 5 lvlen waarmee je veel goud krijgt en ook als je (maximaal 3) daily quests opspaart heb je ook zo goud. Daarbij word je lang niet zo erg gestraft voor een loss als bij LoL (bij lol krijg je nog niet eens een derde van het ip van de winnende partij). Je krijgt als winnaar wat meer XP en 10 goud meer als de winnende partij (30 ipv 20). Je hoeft dus niet wins te farmen zoals in LoL om characters te krijgen. Daarbij duren games vaak ook maar de helft van een LoL game (gemiddelt 15 ~ 20 minuten, waarbij een LoL game al snel tot 45+ minuten kan oplopen
Het probleem met HotS en LoL is dat al wil je alle champions/helden/goden kopen veel geld kwijt ben. Rond de 400§ voor LoL en rond de 300§ voor HotS (LoL is wel goodkoper door aantal helden). Waarom hebben ze niet zoiets als Smite waar je gewoon alle goden kan kopen voor 20§. Of nog beter, alle helden gratis zoals bij Dota2. Laat mij maar gewoon een spel kopen in plaats van honderden uren grinden zodat ik het volledige spel eindelijk kan spelen.
Daar ben ik het helemaal mee eens. Helaas verdienen bedrijven schijnbaar toch meer aan het f2p model.
Als ik jou zo hoor moet je eens een overstap maken van LoL naar Dota 2.

Recall voor items > courier
Talentbuilds > level systeem
Constant actie > hierover heb je volledig zelf de controle
Heroes > alles beschikbaar vanaf dag 1

[Reactie gewijzigd door Vayra op 7 juni 2015 13:52]

De meeste supports kan je best met je talents speccen voor of puur healing, of voor redelijke damage. Al zal je natuurlijk nooit de damage eruit halen van een hero die daar oorspronkelijk al op is gericht.

En of de items een moba zo leuk maken zal heel persoonlijk zijn. Voor sommige wel, andere zullen van niet vinden. Als je kijkt naar bijvoorbeeld de LoL item list dan is die vooral heel erg lang: Een ervaren speler weet dat hij vaak voor een hero maar een paar items heeft om uit te kiezen, en die zal hij dan ook gebruiken, voor een nieuwe speler is het vooral lastig.

Onder de streep halen de talents het waarschijnlijk/mogelijk niet bij de items van andere mobas voor diepgang. Maar de maps zit bijvoorbeeld wel weer juist meer diepgang in. En wat minder scheldpartijen kan ook geen kwaad doordat je geen idiote mechanics hebt waarbij je effectief tegen je eigen team speelt (last hits).
waarbij je effectief tegen je eigen team speelt (last hits).
Als je een game als Dota of Lol serieus speelt heb je daar geen last van, de last hits gaan gewoon altijd naar de Carry

Ik heb zelf HotS nog niet gespeeld, maar de meeste zaken die in de review worden genoemd lijken mij een achteruit gang op het genre..
Oftewel als jij als niet-carry een tegenstander dood zal je team je uitschelden. Omdat je een tegenstander dood. Zie je hoe onlogisch dat is? En dat heb je dus nooit bij HotS. Ook als je ally een merc camp aan het doen is, jij bent in de buurt en helpt hem even, zal er niemand gaan schreeuwen omdat je zijn XP 'steelt'.
Wanneer iemand in game je uitscheld wanneer je een kill pakt, is diegene zelf geen goede carry...
Een goede carry weet zelf ook dat hij door de game heen genoeg/de meeste kills pakt, en t zal m echt niet om die ene kill gaan. (als 't nou first blood of zo, kan ik er nog inkomen dat ie t niet leuk vind, aangezien er extra gold mee te verdienen valt)

't feit dat 't in HotS volledig op "het team" gericht is, zonder al te veel persoonlijke prestaties binnen dat team, is naar mijn mening een manier waarop ze de gameplay van een MOBA te veel versimpelt hebben, aangezien nu feitelijk iedereen overal tegelijk zou kunnen meehelpen zonder dat het team hier onder lijdt, en naast de rol waarvoor de champ gemaakt is, valt er dus weinig aan
variatie te maken qua teamverdeling.

Hiermee bedoel ik, als jij de hero picks van je tegenstander ziet, weet jij al: oh die gaat flinke damage doen, en die is support..
In andere MOBA's is dit dus weer NIET het geval, en zul je champs zien die de ene keer support zijn, de andere keer jungler, en de volgende keer weer op top lane staan. Iets wat niet alleen de champs maar ook de spelers wat meer veelzijdigheid geeft.

HotS leunt te veel op de fanbase van de Blizzard games wat mij betreft, en heeft qua daadwerkelijke gameplay en innovatie binnen de MOBA wereld eigenlijk niet echt een poot om op te staan..
Hoewel het mogelijk is dat in een LoL je meer ruimte hebt tot aanpassing van een hero, heb je daar ook gewoon de standaard build, nog wat aanpassingen, maar als je een support hero als full-dps zet dan zal je gewoon minder efficient zijn dan als je dat bij een dps hero doet.

Maar als je kijkt naar de (meeste) HotS supports kan je die ook meer een dps rol laten aannemen. Sowieso hebben ze allemaal een dps heroic (ulti) die vaak best goed is. Bij bijvoorbeeld brightwing was dat de standaard keuze een tijd (nu niet meer), en malfurions zie ik vaker voor hun dps dan hun support heroic gaan.

Overigens heb je het verkeerd begrepen wanneer je ervan uitgaat dat iedereen tegelijk kan meehelpen zonder dat je team hieronder lijdt. Het is niet zo wanneer 5 man in een lane staat dat ze 5x de XP staan van wanneer iemand er alleen staat: Je team krijgt nog steeds evenveel XP. Dus een pressence in elke lane hebben is essentieel (aan het begin iig), want dan krijg je gewoon 3x zoveel XP binnen. Dat is niks anders dan bij andere mobas, het enige is dat je hele team ťťn XP pool heeft, en het dus nooit is dat omdat jij een tegenstander killed, je teamgenoot er op achteruit gaat.
Hiermee bedoel ik, als jij de hero picks van je tegenstander ziet, weet jij al: oh die gaat flinke damage doen, en die is support..
Niet dus. DPS Lili tops the charts. Ook DPS vs mage Zeratul is een echte keuze, net als carry vs support Tyrande, burst Diablo of DPS Uther als verrassing voor het andere team dat getraind is om de tank pas als laatste te focussen, Kael'Tank met dat mana shield talent, enz.

Mijn favoriet is roaming ganker Zagara met nydus worm.
Overduidelijk iemand die het spel maar een paar minuten gespeeld heeft.
Voor mij is het juist de beste Moba. League of Legends duurt veel te lang qua potjes en er zit heel weinig dynamiek in. De lane fases duren ook veel te lang in dat spel.

Bij HOTS duren de potjes gemiddeld 15-20 minuten en er wordt heel veel van lanes gewisseld. De verschillende mappen zorgen voor afwisseling. Echt waarom is League steeds op dezelfde map?
Het upgrade systeem werkt snel en het tempo zit er goed in. De heroes zijn herkenbaar.

Comebacks zijn heel goed mogelijk. En de levels/xp is per team waardoor met matchmaking (hoewel die nu niet perfect is) de teams veel makkelijker in balans kunnen zijn. En er wordt veel beter samengespeeld, met ondere andere een heel slim bedacht ping systeem. Visueel is de GUI heel goed, duidelijk en slim uitgedacht, wat je van Blizzard verwacht, en waar de andere Moba's niet aan kunnen tippen.

Het instap niveau van HOTS is lager dan dat van League en DOTA, maar het hanteert wel het principe easy to learn hard to master. En diepgang is juist wel aanwezig.
Verder vind ik zelf de community veel minder toxic.

Eigenlijk alleen maar pluspunten.
Het enige minpunt is dat er meer heroes mogen komen en enkele abilities wat beter uitgewerkt moeten worden.

Dit kan ik ook alleen maar beamen: http://www.gametrailers.c...roes-of-the-storm-matters

[Reactie gewijzigd door Fleximex op 7 juni 2015 13:35]

Het klinkt alsof je je totaal niet hebt verdiept in het spel. HotS geen diepgang? Alsjeblieft. Het is zeker makkelijk om in te komen, maar aan de top is het echt niet zo makkelijk en kun je zeker wel diepgang verwachten. Je hebt dan wel geen items, maar je hebt talents die in principe precies doen wat jij zegt dat je mist, namelijk verschillende builds. Je kan prima als warrior talents kiezen om meer de damage kant op te gaan ipv meer tanky build. Voordeel van talents is alleen dat je geen geklooi heb met een vendor etc. Daarnaast heb je in LoL veel meer ''cookiecutter builds'' dan in HotS en dus heb je volgensmij meer variatie in HotS.
Ik vind persoonlijk dat Blizzard hier een hele goeie game heeft neergezet die prima kan concurreren met de bestaande moba's, en die 9,0 die tweakers er voor geeft vind ik zeker verdient. Er zijn uiteraard nog wat aandachtspuntjes in HotS, zoals de matchmaking. Maar ik heb er vertrouwe in dat het spel erg ver gaat komen.
Ik speel zelf al vanaf early alpha en heb nu ~2k games erop zitten, ik ben rank 1 in hero league en ik verveel me absoluut nog niet.
De diepgang in LoL bestaat vooral uit een hoge burden of knowledge. Ik heb al meer verschillende talents gekozen in HotS dan items in LoL.

Het probleem is dat het genre eigenlijk weinig om het lijf heeft. Gevechten zijn simplistisch en oninteressant. Dus zijn de makers verplicht om deze kern te verpakken in lagen complexiteit om de illusie te wekken van diepgang. Vandaar dat Dota 100+ heroes heeft om uit te kiezen om de tegenstander te counteren - een relatief eenvoudige actie die niettemin een stortvloed aan content vereist. Items? De waarde van items is beperkt tot occasioneel triviaal counteren (ik ben 0-3 in lane vs Syndra, ik moet magic resist kopen), het potentieel voor een timing gank om de aankoop van een blink dagger te verhinderen, en een learning curve opdat de pros zich beter zouden voelen dan de noobs omdat ze weten waarom Hurricane goed is op Kalista en niet op Jinx. Dat is bitter weinig diepgang en een enorme berg data waar de newbie zich doorheen moet worstelen.

Tl;dr vechten in MOBA's is doodsimpel en dus moet een moba de speler bedelven onder concepten als "hp loss" != "damage" en vijf verschillende dragon buffs. HotS schrapt dit soort nonsens, en als gevolg daarvan voelt het te simplistisch aan. That's the genre's true face.

Misschien moet Blizzard een tiental willekeurig gekozen abilities spellshield laten negeren, Gazlowe turrets de tag "minion" meegeven en Kael phoenix niet, Zeratul blink slechts tweederde van de maximum afstand laten gaan als je buiten bereik klikt (en de range indicator verwijderen), scouting drone merc respawns laten blokkeren indien je de drone in een onzichtbaar vierkant gebied plaatst, enz. Want dergelijke uit de lucht geplukte mechanics voegen diepgang toe...?
Ik kan die 9,0 voor Heroes of the Storm ook echt niet serieus nemen. En het vergelijken met LoL of DoTa is ook gewoon weer appels met peren vergelijken. Heroes of the Storm is gewoon een game op zich zelf en moet dat ook lekker blijven doen.
Zelf denk ik niet dat deze game het ver zal schoppen in de toekomst als het zich wilt vergelijken met League of Legends.

Items maken een Moba juist tof.. en het zorgt er voor dat je de game goed moet begrijpen zodat je in kan spelen op elke situatie in plaats van altijd het zelfde riedeltje.

Tegenwoordig leven we echt in een maatschappij waar alles te makkelijk moet.. ( schuld van de luie jeugd? )

Ik zou Heroes of the Storm een 7,0 geven maar daar blijft het dan ook bij.
Het ding over items is weer dat sommige mensen (ik bijvoorbeeld) het soms irritant vonden om het allemaal te onthouden, of soms nog erger op te schrijven. Wat HotS is is een spel voor de LoL/Dota2 spelers die minder moeite hoeven te doen om goed te zijn. Ook heb ik niet het gevoel dat het Dota of lol wil inhalen, net zoals hearthstone nooit het doel had om magic neer te halen.
Onthouden? opschrijven? in Dota heb je gewoon Builds die je van te voren kan maken, of je gebruikt er 1 van iemand anders... en na een paar potjes weet je dat sowieso wel uit je hoofd. Kan me voorstellen dat dit in LOL niet anders is

ik kan best begrijpen dat mensen HotS leuker vinden, maar kom dan teminste met echte redenen ;)
Onthouden? opschrijven? in Dota heb je gewoon Builds die je van te voren kan maken, of je gebruikt er 1 van iemand anders...
Netdecking... wat een verrijking! Wat een diepgang! :)

Geef toe dat je telkens dezelfde items koopt. Ik denk niet dat ik ooit een hero of champion heb gespeeld waarop ik meer dan tien verschillende items heb gekocht. Waarom dan toch een graffitimuur met honderd items tonen waarvan driekwart zinloos is op je hero en je alleen maar reports en automated bans oplevert? Waarom moeten items zonodig samengesteld worden uit arbitraire onderdelen? (Antwoord: Warcraft 3 custom map limitations)

Geef de speler dan gewoon tien verschillende talents, dan bereik je dezelfde diepgang en de learning curve is veel lager.
Het ding over items is weer dat sommige mensen (ik bijvoorbeeld) het soms irritant vonden om het allemaal te onthouden, of soms nog erger op te schrijven

Netdecking... wat een verrijking! Wat een diepgang!

Builds zijn er voor beginners. In dota kan je builds in-game laden. Een build inladen veranderd je default suggesties in-game naar die van de build. Build makers of jijzelf kunnen nog een beschrijvingen toevoegen aan de items en skills.http://i.stack.imgur.com/J2nSB.jpg

Ik vind Dota juist beginner vriendelijk wat dat betreft je wordt snel ingedeeld met andere mensen die beginner/slecht zijn. Als je eenmaal voorbij je beginner fase ben zal je zien dat je geen builds meer gebruik en dat je per situatie verschillende items koop. http://www.dotabuff.com/p...&timezone=Europe%2FLondon

[Reactie gewijzigd door HelloImDrunk op 9 juni 2015 11:43]

Ondanks dat "Assassins Creed : Chronicles" een hoge waardering krijgt, geeft de franchise me al langere tijd het gevoel dat het lopende-band-werk is geworden. De ene na de andere titel wordt er door Ubisoft uitgeperst, terwijl vorige delen nog vol met bugs zitten. Wat mij betreft mag die sneltreinvaart er wel uit en zou ik veel meer genoegen nemen met kwaliteit i.p.v. kwantiteit.

Hatred is een ordinair en humorloos schietspel. Daar zijn er natuurlijk wel meer van (geweest), zoals Doom en Wolfenstein. Dat er geen humor in zit vind ik nog niet eens zo heel erg kwalijk, hoewel de besturing moet deugen en er wel wat moeite mag worden gedaan om repetitieve gameplay te voorkomen. Het is allemaal erg koelbloedig, maar dat was "Manhunt" natuurlijk ook. Af en toe kan het best lekker zijn om even zinloos te knallen zonder dat je rekening hoeft te houden met een of andere morele code.
Wolfenstein zat nog enigsinds verhaal in.. Iig wel in de laatste paar games.
Plus je krijgt nog een beetje geschiedenis gevoel mee tijdens Wolfenstein the new order.
Mwah, het spel zit technisch ook niet lekker in elkaar. Kijk maar eens naar de video van Nerd3, daar zie je dat de A.I. altijd precies weet waar je bent, dwars door muren gaat heen schieten en dat het juist de 'innocent civilians' zijn die als eerste het vuur op je openen. Tsja..dat klopt dus voor geen meter.
Leuke reviews. Ik zou dit graag als terugkerend item willen zien. Ik vind het ook leuk dat de uitgekozen games zo verschillend zijn in opzet. Voor elk wat wils. Dat verdun wat lager scoort verbaast me niet. Ik denk dat voor veel fans ook meespeelt dat het hier om een game van Nederlandse makelaardij gaat.
Dit is de tweede keer dat we een dergelijk artikel doen. De vorige vind je hier: reviews: Downloadable Games Special: kleine greep uit PSN, Live en Steam
Ether One nog gratis op psn afgelopen maand en komt goed overeen met de review.
Chronicles doet me sterk denken aan Mark of the Ninja afgezien van de nadruk op stealth in de laatst genoemde.
Leuke kleine reviews!
Alleen met de 3.5 voor Hatred ben ik het zeker niet eens.

Dat de game spel technisch niet denderend is klopt en de gameplay is erg lineair, de controls zijn niet geweldig maar het zet zeker niet aan tot haat.
Zoals hierboven iemand al heeft gepost heeft TotalBiscuit een goede uiteenzetting gemaakt over of deze game nou aanzet tot haat/Geweld en dat er niks mis is met fantasy-violence. Misschien moeten de reviewers deze is bekijken.
https://www.youtube.com/watch?v=HXsE-Zwb_j4

Hij beschrijft hier dat er geen inlevingsgevoel is voor het character in Hatred. Dit zorgt ervoor dat je vrijwel geen mededogen voelt voor mensen die je 'vermoord' en dat het niet echt spectaculair is.

Dit is anders bij spellen zoals GTA V, waar je een zeer sterke character binding hebt en dan vervolgens met Trevor iemand moet martelen. Hier wordt je geforceerd om dit te doen en er is geen mogelijkheid om dit over te slaan. Hierdoor krijg je een veel akeliger gevoel als speler, je kunt namelijk niet de morele afweging maken om iemand wel of niet te martelen.
Of neem Postal, pissen over de mensen die je molt? Dat vind ik stukken heftiger dan iemand neerschieten, dit komt dus door de character binding die je hebt en die mist volledig bij Hatred.

Ook heeft Tweakers weinig aandacht besteed met het spelen van de game want inwoners pakken wapens op die dode agenten/militairen laten vallen om zichzelf te verdedigen en rennen dus niet gewoon duf weg zoals wordt beweerd.
Er wordt ook geen aandacht besteed aan de zeer indrukwekkende destruction engine die de game gebruikt, ik vind het een van de meest indrukwekkende in dit segment en ik hoop dat ze dit systeem gaan uitrollen richting meerdere games.

Ik raad de redactie van Tweakers aan het spel nogmaals te spelen maar dit keer met een zeer objectieve blik. Steek er wat tijd in en negeer het aspect van executies ed. (heck, zet het uit in de opties) Speel met dingen opblazen en minder met het slopen van inwoners en het is opeens best leuk om te doen.
Dan nog steeds is 3.5 gepast slechte gameplay weinig aan.
waren het zombies geweest, was het ineens een 6-7

kan me ook niet vinden in de 3.5, game speelt lekker weg, doet wat het moet doen, grafisch aantrekkelijk, sfeer en stijl liggen in lijn met gameplay. ai is niet bijsterend slim nee, maar wanneer en meer politie is dan er kogels in je gun zitten, wordt het wel pittig :)
Zombies dan was het een 1 geweest het moet maar weer eens tijd worden dat kwaliteit controlle weer komt op steam en al die crap weer er van gebanned wordt.
Argumenten?

Zo ziet het bijv. uit:

Oh BO 3 wordt hetzelfde 1/10 - ign
Een 3,5 gepast vinden om dat de gameplay niet in je straatje ligt is niet helemaal eerlijk. Alle andere aspecten bij elkaar opgeteld zoals Maurtitio al zegt, dan pas kan je een cijfer geven.
Ach, sinds wanneer is een review cijfer de daadwerkelijke afspiegeling van de game?
70% van het gegeven cijfer is gebaseerd op de persoonlijke voorkeuren van de persoon die de review doet.
Planetside 2 komt 23 juni uit op PS4 (was al uit op PC). Die shooter is uniek en echt een aanrader voor PS4 bezitters, vanwege de absurd grote schaal (BF4 is er niets bij). En hij is nog gratis (zonder p2w) ook.
Een erg bias review van HoTS... Niet echt een review te noemen maar meer een advertentie.

Het toppunt is nog wel dat de enorme tijd die het kost om de heroes vrij te spelen de reviewer "niet stoort". Dit is de meest hebzuchtig model die ik ooit gezien heb in een moba spel. Als de heroes daarentegen betaalbaar zijn dan kon ik het nog mee eens met de reviewer, maar voor 100 euro heb ik bij lange na nog niet alle heroes.

Dit is echt het allergrootste minpunt van HoTS. Het is een moba met weinig diepgang maar de lore van Blizzard universum ben ik een enorme fan van. Maar alles is ontzetttend duur, van cosmetics tot heroes.

Nee dank je, dit spel is veel te duur. En ook al speel je 40 uur per week, na 3 maand heb je amper genoeg gefarmd voor een fatsoenlijk aantal heroes.

[Reactie gewijzigd door lordMocro op 7 juni 2015 07:19]

Uit ervaring: bullshit. Ik speel dit nu 2 maanden, nog niet eens dagelijks. Je kan tot drie daily bonus quests opsparen voor extra goud en als je een beetje strategisch elke hero uit de rotatie naar level 5 speelt krijg je ook veel extra goud.
Heb na die twee maanden 11 heroes unlocked, waarvan een aantal op t duurste niveau (incl Kael voor 15k). Daarbij wisselt de rotatie vrije heroes wekelijks, dus ik heb me echt nooit beperkt gevoeld daarin. Mijn doel om er niks aan uit te geven lukt dan ook prima :)
Fantastisch, kan je dus na 10(!) maanden pas bepaalde gamemodi spelen omdat je daarvoor minstens 10 heroes moet bezitten. En dan heb je vrijwel elke dag wel even gespeeld om de dailies bij te houden... In mijn ogen is dacht echt veel te lang en ik vind het cijfer dan ook erg hoog. Een iets minder subjectieve review (advertentie?) zou beter geweest zijn in mijn ogen.
Lees? Na 2 maanden nog niet eens dagelijks spelen heb ik er 11 unlocked. Dat kan iedereen, easy peasy
Als je level 40 bent dan gaat het uiterst traag. 11 Heroes farmen is easy peasy inderdaad. Daarna duurt het 16 dagen aan dailies voor een 10k gold hero.

Mits je ťlke dag de dailies doet.
Je kan sommige dailies ook gewoon tegelijkertijd doen. Speel een warcraft hero, speel een assassin hero, speel 8 games... Die kan je eens per drie dagen tegelijk aftikken mocht je ze krijgen. Dat geluk zul je idd niet altijd hebben, maar dat scheelt nogal aan tijdsinvestering.

Je hebt maar 10 heroes nodig, dus daarmee is je "een spelmodus is 10 maanden gelocked" argument ook weg. Daarbij is die spelmodus niet veel anders dan een ranked modus van de overige spelmodi, met een andere vorm van heroes picken. De gameplay mechanics zijn en blijven hetzelfde, dus het is niet of je veel minder spel krijgt voor het niet willen betalen.

Excuus dat was inderdaad Xirt

[Reactie gewijzigd door Nefiorim op 14 juni 2015 20:59]

Ik heb dat argument nooit aangevoerd. Kheb aangegeven dat na 3 maanden flink spelen heb je nog steeds erg weinig heroes.

HoTS is een goed spel, maar geen goed spel als je het vergelijkt met dota/lol ivm de tijdinvestering.

enfin. Ieder zijn smaken.
maak is een nieuw account aan op league of legends en kom dan nog is terug. (dan mag je je laatste maandloon en vakantiegeld neerleggen voor alle champions)
Het spel is gratis te spelen je kan alles gratis unlocken maar hoeft niet, je kan niet verwachten dat je na een weekend alles hebt binnen geharkt en level 40 bent
Daarom ben ik voor de moba game smite gegaan hoef ik enkel maar 25 neer te leggen voor alle gods.

Maar belangrijkste reden is wel de 3th person view ;)

Maarja 100 euro voor een game uitgeven no ty 😂
Bij Dota 2 zijn alle hero's gratis en betaal je alleen voor cosmetics. Ik heb LoL geprobeerd, maar de beperkte keuze aan champions in het begin (en de lange unlock weg) hebben mij daar af gehouden.
Toch nog is de camera positie gewoon klote (waarvan je het spel bekijkt)
mijn belangrijkste reden is de 3th person view dat is de reden waarom ik smite speel :D

ik vind het niks om vanaf schuin bovenaf iets te bekijken, wil er gewoon inzitten! XD
Ik ben het met je eens, waarom komen er niet meer MOBA-games uit met thrid-person camera, het maakt de game beter voor instappers in het genre.
Het zorgt voor meer gank-mogelijkheden en vloeiendere besturing.
De vele skill-shot abilities en basic attacks zorgen er voor dat je met slechte items ook goed kunt spelen.
Niet compleet me eens, ik had veel moeite the third person camera goed te gebruiken, ookal had ik maar 10 uur eerder aan lol uitgegeven, maar dit kan aan mij liggen.
Lol dan kan je het beste DOTA2 spelen, heb je gelijk alle heros, alle 100 wel te verstaan, betalen voor je heros pure oplichterij imo, een 6je was op zn plaats geweest meer nie.
Ik heb maar 10 euro uitgegeven en heb ze al bijna allemaal. 1 keer een stimpack
jammer dat tweakers een beetje de moraalridder gaat uithangen met hatred, lees nou niet echt wat slecht is aan het spel behalve dat het te gewelddadig is ofzo nou dat is gta ook

heroes of the storm verdiend niet meer dan een 5.0, het is een middelmatig spel dus middelmatige score
Hier is een goede 'review' van TotalBiscuit: https://youtu.be/iWKSopTFf2U
Dat vond ik nou juist niet, de tweede helft (bijna 2/3) van de review zeggen ze bijna niks over de moraal en doen duidelijk hun best om de game op andere aspecten te beoordelen.
En ik denk dat ze dat ook heel goed gedaan hebben. Mijn eerste reactie toen ik de game in de inhoud zag staan was "hŤ nee Tweakers, waarom doen jullie nou ook mee, niet zoveel aandacht aan dat misbaksel geven!". Maar de game krijgt nou eenmaal veel aandacht... De marketing rond de game is uitstekend uitgevoerd, optimaal gebruik makend van de verontwaardiging er over. Daarom is het dus net van belang om aan te geven dat het als game ook flink tegen valt, ook als je niet over de moreel verwerpelijke basis van de game struikelt.

Overigens, "Als je een beetje je best doet, zullen je acties echter ook al snel de aandacht trekken van de politie", afgaand op de 5 minutes video van Kotaku hoef je helemaal niet je best te doen. Mike (de reviewer) weigerde om ongeprovoceerd op iemand te schieten en liep alleen een beetje rond maar de politie verschijnt toch snel genoeg en gebruikt onmiddelijk dodelijk geweld.
Neuh, ik vind dat ze juist bij Hatred het spel op zijn merites hebben beoordeeld. Ze hebben Hatred bekeken zoals Hatred in de markt is gezet.

En dat verdient die game ook.

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.


Apple iPhone X Google Pixel 2 XL LG W7 Samsung Galaxy S9 Google Pixel 2 Far Cry 5 Microsoft Xbox One X Apple iPhone 8

© 1998 - 2018 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Hardware.Info de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True

*