Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie
Bekijk alle reviews

Xenoblade Chronicles 2, Nintendo Switch Review

+2
Basbanaan 21 december 2017, laatste update op 21 december 2017, 97 views

Xenoblade Chronicles 2, Nintendo Switch (Product gekocht)

Een verslavend spel voor de echte (J)RPG liefhebbers. Er is altijd wat te doen, een volgend punt te ontdekken. Grafisch laat het soms een steekje vallen, hoewel het doorgaans prachtig gemaakt is. Hou je van verkennen, dan liggen hier makkelijk 100 uur goede gameplay voor je in het verschiet.

Pluspunten

  • Verslavend battle systeem
  • Diepe gameplay, rustig opgebouwd
  • Altijd wat te doen, te verkennen

Minpunten

  • Kaart bedroevend (update volgt)
  • Stemmen kunnen irritant zijn
  • Lijkt technisch gehaast te zijn afgerond

Eindoordeel

Score: 5Per criterium
Stabiliteit Score: 4
Replaywaarde Score: 5
Prestaties Score: 4
Besturing Score: 4
Geluid Score: 4
Beeld Score: 5
Gameplay Score: 5
Prijs Score: 3

Inleiding

Xenoblade Chronicles was Monolith Softs onverwachte hit op de Wii in 2010. De grootsheid van de werelden, de hoeveelheid side quests, het melodramatische (JRPG eigen) verhaal en het diepgaande gevechtssyteem werden alom geroemd. Na een uitstapje (geen direct vervolg) met Xenoblade Chronicles X op de WiiU, is nu met Xenoblade Chronicles 2 een direct vervolg uitgekomen op de Switch.
We volgen Rex, een jongeman die leeft van het opduiken van schatten uit de 'Cloud sea'. Hij leeft op een kleine titan, een levend wezen met eigen ecosysteem. Sterker nog, de hele bevolking leeft op - veelal gigantische - titanen, want er is geen landmassa. De titanen zijn echter langzaam aan het uitsterven en door toenemende schaarste aan leefoppervlak liggen onrust en oorlog op de loer. Meer vertellen over het begin van het verhaal, zou al spoilerwaardig zijn, dus laten we het hierbij laten.

Een kleine sfeerimpressie met uitzicht over de Cloud Sea
https://ic.tweakimg.net/images/member/original/1Es5X63PPbt5toc.jpeg

Gameplay

Verkenning
De basale besturing - lopen, springen, interactieve actieknop, camera - is prima, maar niet geweldig. Het lopen gaat soepel en is goed reactief. De camera beweegt aardig mee en zit zelden klem in kleine ruimtes. Je supporting cast loopt nooit hinderlijk door het beeld. Een enkele inschattingsfout is me wel overkomen, met val in de afgrond tot gevolg.
Het springen laat enigszins te wensen over. Een sprong haalt alle vaart uit Rex zijn gang bij de landing, wat erg onnatuurlijk voelt. Ook is soms moeilijk in te schatten op welke locaties je wel/niet kunt springen of naar kunt vallen.
Game over gaan kost je overigens niets in deze game, anders dan opnieuw moeten lopen vanaf je laatste 'landmark' op de kaart. Deze liggen redelijk dicht bij elkaar, dus over het algemeen is dit niet onoverkomelijk.
Wel onoverkomelijk is de kaart die zit bijgevoegd bij dit spel. Rechts boven in beeld is een mini-map met veel te weinig overzicht aanwezig. Met X open je een kaart voor fast-travel naar bezochte locaties op de verschillende titanen. Hier moet je echter al 3 keer klikken voor je uberhaupt een lijst van bereisbare bestemmingen hebt. Klinkt niet erg, maar een spel dat zo gebouwd is rond verkennen en rondreizen zou eleganter bediend moeten zijn van overzichtelijke kaarten. Op vrijdag 22 december (morgen) komt een update uit, die dit euvel grotendeels zou moeten verhelpen.
De werelden zijn groots en zelfs tijdens de vijfde keer rondlopen kun je nog nieuwe plekken vinden, nieuwe schatkistjes en nieuwe mooie vergezichten.

Zie rechts boven de kleine, weinig behulpzame mini-map.
https://ic.tweakimg.net/images/member/original/1Es5X64j8bNlc1D.jpeg
Battle Systeem
Interessanter wordt het spel, wanneer je gaat vechten met monster of menselijke tegenstanders. In de wereld van XC 2 zijn namelijk 'Drivers' en 'Blades' aanwezig. Drivers zijn mensen (of andere wezens) met het talent om met kristallen te resoneren, waarbij een Blade geboren (of eigenlijk herboren) wordt. Je ontwaakt dus een wapen, maar dit wapen is ook een wezen. Volgt je het nog? De Blade is een ontwaakt kristal en een wezen met eigen wil en gevoel. Samen vechten levert krachtige mogelijkheden op.
Vijanden bevinden zich in je omgeving zichtbaar op de kaart en je kunt veelal kiezen om zelf aan te vallen of langs te lopen, met natuurlijk het risico aangevallen te worden, zo lang je level redelijk gelijk is aan de vijand. Als zo'n gevecht eenmaal begonnen is, val je in principe elke seconde of wat een vijand automatisch aan. Hierbij bouw je per hit kracht op op 'Arts' uit te voeren. Dus elke zoveel klappen, kun je een van deze Arts gebruiken. Rake Arts leveren weer jus voor een special en dan kun je ook nog gaan combineren door te wisselen tussen Blades, door in te spelen op gewoontes van je teamgenoten, door aanvallen zelf te koppelen... Het systeem kent een fijne diepgang, die gaande weg rustig aan je wordt uitgelegd. Rare keuze van de developer is wel dat er geen mogelijkheid is om die uitleg terug te kijken, tenzij je de teksten later terug koopt van een informant.
Het battle systeem is zowel actief (combineer er op los) als passief (auto-attacks klaren bij de meeste gewone vijanden de klus wel) te spelen, wat ideaal is voor de gamer die thuis op de bank soms ook even wil kletsen tijdens het gamen of een kop koffie wil kunnen pakken.

Het gevecht ziet er hectisch uit, maar wordt logisch zodra je gaat spelen.
https://ic.tweakimg.net/images/member/original/1Es5X63o2l1VIB2.jpeg
Karakter opbouwen
Naast de diepgang van het gevechtsysteem, hebben ook de menu's aardig wat diepgang. Er is verschrikkelijk veel te micro-managen en dat is alleen leuk als je houdt van rustig stat's opbouwen en eigenschappen van de Drivers en Blades ontdekken. Je bouwt vertrouwen op met de verschillende Blades door te vechten, items te gebruiken, ze op missies te sturen (ja zonder dat je zelf mee gaat), items op te vissen en te graven, ze te wisselen tijdens gevechten... En vertrouwen is maar een van de parameters die gebruikt worden om hun mogelijkheden uit te breiden. Soms moet je een aantal van een specifieke vijand verslaan, specifieke cut-scenes opzoeken, specifieke items gebruiken, soms weer andere dingen.
Het onderliggende systeem is zo uitgebreid - Drivers bouw je weer op een andere manier met andere punten uit, steden kun ook ontwikkeld worden door er geld uit te geven en missies te volbrengen - dat het een beetje overweldigend kan zijn. Het fijne is wel, dat het veelal werkt volgens het adagium: niks moet, alles mag. Slechts op enkele punten in het verhaal heb je echt een bepaalde vaardigheid van een Blade nodig, en nog wel ontwikkeld tot een zeker niveau. Ik ben hier over het hele spel maar ťťn keer op vastgelopen. En toen moest ik nog met 12 Nopon (NPC's in dit geval) praten om binnen 5 minuten gewoon verder te kunnen. Een beetje frustrerend, maar niet onoverkomelijk in het grote geheel.

Ook de karakters in het spel zijn soms gefrustreerd.
https://ic.tweakimg.net/images/member/original/1Es5X62ecBbxbEV.jpeg
Tiger! Tiger!
Wat mij betreft verdient bovenstaande mini-game een eervolle vermelding. Van de 120 uur die ik inmiddels in dit spel heb zitten, zijn zeker 20 besteed aan het halen van perfecte scores in Tiger! Tiger!. Deze retro mini-game gebruik je om punten te halen om een bijzondere blade in het spel te kunnen upgraden. Het is hoogst simpel opgezet en doet een beetje denken aan spellen als Gradius, top-scrolling (i.t.t. side-scrolling) shoot-em up. Erg leuk voor de over-achievende gamer.

High score!
https://ic.tweakimg.net/images/member/original/1Es5X62RJymZaTj.jpeg

Vormgeving

Beeld
De stijl van het spel is schitterend. Waar ik vooraf nogal sceptisch was over de toegenomen anime-invloeden op het character design (het leek me zelf een beetje chibi worden, toen ik de eerste ontwerpen van Rex zag), valt het me uiteindelijk alles mee. Ja, het doet meer aan een Tales of... game denken en minder aan Final Fantasy (zeg XII ofzo) dit keer. Maar de omgevingen zijn geweldig en ik heb meermaals gewoon even stilgestaan om te genieten van alle omgevingen. Elke titaan heeft zijn eigen kleine ecosysteem, zijn eigen sfeer en zijn eigen klimaat. Ze benutten de ongebruikelijke leefwereld van Xenoblade Chronicles 2 wat dat betreft ten volste.
De frame rate is niet altijd even soepel. Het spel loopt doorgaans op 30 fps (dank aan Digital Foundry), maar dipt geregeld daaronder als het iets drukker wordt in het scherm. In sommige steden en een zekere fabriek is dat helaas geregeld het geval. Als je veel waarde hecht aan een soepel lopend spel, moet je waarschijnlijk een ster afhalen van mijn eindbeoordeling. Ook is een duidelijk verschil tussen je speelbare karakters en de andere karakters van de wereld duidelijk (zie afbeelding). Het is allemaal niet heel verschrikkelijk, maar doet toch een beetje vermoeden dat dit spel deels een haastklus is geweest. Dit is ook te merken, wanneer je overgaat naar draagbare modus. Er is een groot (makkelijk merkbaar voor mij in ieder geval) verschil in grafische pracht op de tv of in de hand, ten nadele van laatstgenoemde. Pop-up wordt gangbaarder en het beeld is over het gehaal wat korreliger (lagere resolutie, minder anti-aliasing).
Veel kritische punten dus, maar toch overheerst de geweldige sfeer die in deze wereld wordt neergezet.

De werelden zien er prachtig uit.
https://ic.tweakimg.net/images/member/original/1Es5X63lwefIWMK.jpeg
Geluid
De muziek is afkomstig van Yasunori Mitsuda, o.a. geluidsontwerper voor Secret of Mana en componist voor Chrono Trigger. Bij dit spel is hij compleet geslaagd. Elk gebied heeft eigen mooie symphonische melodieŽn en dag en nacht hebben verschillende muziek die meer opzwepend of rustgevend is.
Gelukkig kun je instellen hoe hard je alle afzonderlijke aspecten van het geluid wilt hebben, want zoals bij meer JRPG's, word je na enige tijd horend dol van de repetitieve stemmen tijdens de battles. Waarom is de tijd nog niet gekomen, dat er zoveel verschillende sound samples zijn dat deze strijdkreten minder ergerlijk worden?
De voice acting zit aardig in elkaar. De dynamiek tussen de verschillende karakters komt goed uit de verf qua stemmen. Leuke toevoeging zijn de verschillende accenten waarmee gesproken wordt, variŽrend van net Brits tot Welsh en Schots. Het gebroken Engels dat de Nopon spreken (denk een beetje Jar Jar Binks) is minder succesvol.

Het verschil tussen hoofdpersonages en NPC's
https://ic.tweakimg.net/images/member/original/1Es5X6165oSVeZq.jpeg
Presentatie
Het verhaal is typisch JRPG met lekker veel twists, en niet geheel goed vs. kwaad dertien-in-een-dozijn. Dat is op zich al opvallend voor de gemiddelde RPG. De graadmeter voor mij voor een 'goed' verhaal in een game is altijd: zorgt het dat ik wil blijven spelen? En dat doet Monolith goed. Ze geven telkens kleine beetjes informatie weg, maar laten ook genoeg vragen over, zodat je graag de volgende horizon zult willen verkennen.
De cut-scenes zijn vermakelijk en wisselend van lengte (zo'n 10 minuten met een gevechtje tussendoor is niet ongebruikelijk). Ze zitten vol typisch Japanse humor met overdreven karakters en karaktertrekken, geregeld doorspekt van de gebruikelijke preutsheid (en bijbehorende gene om voor viespeuk te worden versleten door de vrouwelijke karakters), en zelfs maken enkele grote robots hun opwachting. Kritiekpuntje dat ik in andere reviews ook al heb gelezen is wel de omvang van de vrouwelijke voorgevels, zwaartekrachtontkennend en rugklachtinducerend. Iets minder had in de moderne tijden wel gemogen.
De onderlinge verhoudingen tussen de karakters zijn merendeels vertederend en vermakelijk, dus pakkend genoeg neergezet om je mee te nemen in de wereld van XC 2. En dat is precies wat het spel verder sterk doet.

Nia doet geregeld een duit in het zakje met rake opmerkingen
https://ic.tweakimg.net/images/member/original/1Es5X62mJhkwLLU.jpeg

Conclusie

Al met al heeft Monolith hier weer een knap staaltje werk afgeleverd. Fans van het genre zullen gemakkelijk 100 uur in dit spel stoppen en als je wilt en de tijd hebt ook 200 uur. Er is altijd genoeg te tweaken en te knutselen, genoeg te verkennen en ontdekken. Het belangrijkste is dat de gevechten leuk genoeg zijn om het hele spel vol te houden en het verhaal je doet verlangen om verder te komen.
Er zijn ook kritiekpunten, met name op technisch vlak. Geen van deze punten maakt het echter onoverkomelijk om volop van het spel te kunnen genieten.
Dit spel is een liefdesbrief aan JRPG fans en zou van mij een 9/10 krijgen als dat mogelijk was. Om wille van het pure plezier ronden we het af naar 5/5 sterren.
Aanbevelingen: voor twijfelaars die van RPG's houden: zeker doen! Voor niet-RPG spelers zal ik dit spel echter niet als instapper aanraden. Voor RPG-haters: blijf hier verre van (maar die lezen de review niet, lijkt me).

Bekijk alle afbeeldingen:

Heb jij ook een Xenoblade Chronicles 2, Nintendo Switch?

Deel je ervaringen en help andere tweakers!

Schrijf review

Vraag & aanbod

Reacties (1)

Wijzig sortering
Mooie review. Toh maar is halen (na mario).


Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn



Apple iPhone X Google Pixel 2 XL LG W7 Samsung Galaxy S9 Google Pixel 2 Far Cry 5 Microsoft Xbox One X Apple iPhone 8

© 1998 - 2018 de Persgroep Online Services B.V. Tweakers vormt samen met o.a. Autotrack en Hardware.Info de Persgroep Online Services B.V. Hosting door True

*