Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

EU-hof: zoekmachines moeten resultaten verwijderen bij privacy-inbreuk

Zoekmachines moeten zoekresultaten op verzoek van burgers verwijderen, als er sprake is van inbreuk op privacy, is de kern van een uitspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie. Die verplichting kan zelfs gelden als de publicatie bij de bron-website wel rechtmatig is.

Het Hof van Justitie van de Europese Unie oordeelt dat zoekmachines persoonsgegevens 'verzamelen' en 'verwerken' en dat daarom de Europese 95/46/EG-richtlijn voor bescherming van met name het recht op privéleven van toepassing is. Bij inbreuk op het privacyrecht kan een burger daarom eisen dat de zoekmachine informatie en links over zijn persoon verwijdert. Aan zoekmachines kan het zelfs verplicht worden informatie te verwijderen die wel rechtmatig op andere websites staat. Het Hof gaat daarmee in tegen het eerdere advies van de advocaat-generaal van het Europese Hof van Justitie.

De zaak had betrekking op een Spaanse man die in 1998 werd genoemd in een krantenartikel, omdat zijn huis werd geveild vanwege openstaande schulden. Zijn naam verscheen onder andere bij de zoekresultaten van Google. Het verzoek van de man aan de krant om zijn naam te verwijderen uit het artikel werd niet ingewilligd en ook Google gaf niet thuis. Daarop stapte de man samen met de Spaanse privacywaakhond naar de rechter, die het Europese Hof van Justitie verzocht om een zogenaamde prejudiciële beslissing te nemen.

In zijn eerdere advies viel Google volgens de advocaat-generaal niet onder de Europese Richtlijn bescherming persoonsgegevens omdat het enkel data van derde partijen indexeert. Het Hof is het hier niet mee eens. "Door geautomatiseerd, onophoudelijk en systematisch op het internet te zoeken naar aldaar gepubliceerde informatie, 'verzamelt' de exploitant van een zoekmachine gegevens in de zin van de richtlijn", oordeelt het Hof. Ook is sprake van 'verwerking', omdat de zoekmachine data bij het indexeren "opvraagt, vastlegt en ordent" en "ter beschikking stelt" aan gebruikers via de resultaten.

Het Hof heeft meegewogen dat zoekmachines informatie van meerdere sites bundelen bij de resultaten. "De informatie heeft potentieel betrekking op tal van aspecten van het privéleven die zonder de zoekmachine niet of slechts zeer moeilijk met elkaar in verband hadden kunnen worden gebracht", staat in de uitspraak. Daarmee zouden internetters een gedetailleerd profiel op kunnen stellen van de personen naar wie is gezocht. Van belang op de mogelijke inbreuk is verder de grote rol van internet en zoekmachines vandaag de dag, die tot grote beschikbaarheid van de informatie kan zorgen.

Google beriep zich erop dat de zoekdienst 'Google Search' de persoonsgegevens niet als onderdeel van de activiteiten van Google Spanje verwerkt, maar hiermee is het Hof het niet eens. "Google Spanje is een dochteronderneming van Google Inc. op het Spaanse grondgebied en vormt daarmee een 'vestiging' in de zin van de richtlijn."

De uitspraak is van groot belang voor "het recht om vergeten te worden", waar privacyorganisaties al langer op hameren. Aan zoekmachines kan ook verplicht worden namen of andere gegevens te wissen die nog wel op de websites van derden staan en in bepaalde gevallen zelfs als die publicatie niet in strijd met de richtlijn bescherming persoonsgegevens is.

Ot van Daalen van advocatenkantoor Digital Defence zegt dat de uitspraak nog lang zal nagalmen: "Uit de uitspraak volgt dat het publiceren van links in eerste instantie rechtmatig kan zijn, maar op termijn onrechtmatig. Dat zoekmachines die links moeten verwijderen is de basis van het right to be forgotten." Wel waarschuwt hij dat het vonnis misbruikt kan worden waardoor verwijderingsverzoeken tot inbreuk op de vrijheid van meningsuiting kunnen leiden. Maar de basis van het vonnis is volgens hem een zege voor het privacyrecht: "In bepaalde context kan een publicatie rechtmatig zijn, terwijl het in een andere context, door bijvoorbeeld combinatie met andere gegevens, niet rechtmatig is."

Europees D66-lijsttrekker Sophie in ’t Veld noemt de uitspraak 'baanbrekend': "Met deze uitspraak stelt de rechter dat een zoekmachine geen simpel doorgeefluik is van persoonsgegevens, maar ook aansprakelijk kan worden gesteld voor de verwerking ervan." Ook is ze verheugd dat het HvJ oordeelt dat Google onder de Europese wet valt, ook al is het een Amerikaans bedrijf.

De woordvoerder van Google Nederland laat aan de Volkskrant weten de uitspraak 'teleurstellend voor zoekmachines en online uitgevers in het algemeen' te vinden: "We zijn zeer verbaasd dat het zo dramatisch verschilt van de opinie van de advocaat-generaal van het Europese Hof van Justitie en de waarschuwingen en consequenties die hij geschetst heeft."

Door Olaf van Miltenburg

Nieuwscoördinator

13-05-2014 • 12:17

166 Linkedin Google+

Lees meer

Reacties (166)

Wijzig sortering
Dat veranderd niets aan de uitspraak. De rechters vinden dat Google meer doet dan alleen zoeken en verwijzen (en daar zijn we het allemaal wel mee eens, nietwaar) en dat dat niet altijd zonder de instemming van het onderwerp mag.

Persoonlijk nog geen idee hoe ik hier over denk, eerst maar eens wat blogs lezen om een mening te vormen.
Een standaard filter om oude resultaten niet weer te geven is een leuke tussenoplossing. 99% blijft er vanaf. En de andere 1% kan gewoon het vinden.
Verklaring omtrent gedrag,
als klant moet je ook kijken hoe en wat een bedrijf zich presenteert. Een bedrijf dat net een jaar bestaat en verder geen fatsoenlijke referenties kent, dan is dat een hoger risico, etc.

En een straf is een straf en per definitie tijdelijk. Een van de vereisten is dat de gestrafte niet alleen zijn leven betert, maar ook de mogelijkheid krijgt. Iemand jaren in een hok van 8m2 stoppen, daar wordt niemand beter van.

Want het omgekeerde is namelijk net zo goed mogelijk,
iemand die ten onrechte is genoemd en het blijft je achtervolgen. Daar hoor je vervolgens weer veel te weinig van.
Dat het bedrijf/branch geen mogelijkheid heeft/neemt om de integriteit na te gaan van een persoon, wil nog niet zeggen dat de privacy van een prive-personen maar geschaad moet worden/blijven. In de door jouw genomen voorbeeld had de branch/bedrijf zelf stappen moeten ondernemen om na te gaan of deze of gene wel integer is. En dat kan je niet vaststellen door Google te raadplegen maar door bijvoorbeeld justitie te benaderen. Hier in Nederland hebben wij niet voor niets een Verklaring van Gedrag.

[Reactie gewijzigd door Typnix op 13 mei 2014 12:38]

Ik snap je punt, maar dit is enorm moeilijk om met 1 voorbeeld in te kleuren.

STEL: Je geraakt (omwille van maakt niet uit) in een rechtszaak verwikkeld. Kranten en diverse media springen op dit verhaal omdat het een zeer populistisch gehalte heeft. Overal komt je naam tevoorschijn.

Enkele maanden later komt er bewijs dat jij de dader toch niet was. Maar dan is de storm al gaan liggen en interesseren de kranten hun er niet meer zo in, dus 1 klein artikeltje.

Als een X aantal jaar later dan iemand je naam googled, ivm met een lening, of een job of .... komt deze al de oude artikels tegen. Ook al heb je geen strafblad, mensen zijn dan niet geneigd om "het toch maar een kans te geven" Byebye Job of huis of lening...


Natuurlijk is dit weer maar 1 voorbeeld, maar er zijn altijd meerdere kanten aan zo een verhaal. Ik persoonlijk kan niet direct zeggen of ik dit nu goed of slecht vindt.
Zowel het 'recht op informatie' als het 'recht om vergeten te worden' waarborgen een fundamenteel recht. De eerste strekt om de vrijheid van meningsuiting te waarborgen, de tweede om het recht op privacy te beschermen. Beide fundamenteel, doch staan deze vaak op gespannen voet met elkaar. Het recht van meningsuiting kan immers ook gebruikt (of misbruikt) worden om de privacy van een ander aan te tasten.

Stel dat iemand ten onrechte wordt verdacht van oplichting. Op het internet wordt zijn naam verspreid als zijnde een dader, maar later blijkt dat de fraudeur deze identiteit heeft aangenomen om zelf buiten schot te blijven. Wat weegt dan zwaarder, het algemene recht op informatie, of de bescherming van privacy van de betreffende persoon?

In een geval als bovenstaand is er niet sprake van smaad en/of laster; evenmin is dat het geval wanneer de pers bericht over een potentiële verdachte. Er bestaat immers een concrete verdenking. Bijgevolg is wél dat deze verdachte, mocht deze onschuldig blijken, in principe al een straf opgelegd heeft gekregen; namelijk een 'internetaantekening' voor de rest van zijn leven.
Ja, en nu heeft die persoon in jouw casus nu juist wél de intentie om terug te betalen, en nu komt ie dus juist door dit soort dingen niet meer aan de bak!

Kijk het probleem met dit soort onderbuik "dat is toch logisch!' gevoelens, is dat ze voorbij gaan aan essentiële onderdelen van wat een rechtsstaat een rechtsstaat maakt. En 1 van die onderdelen is nu eenmaal dat als je je straf hebt uitgezeten, de "schuld" aan de samenleving geacht wordt voldaan te zijn. Punt! En dan kun jij wel aankomen met "jaa maar het is toch logisch dat die persoon zo wéér de fout ingaat" maar ten eerste ís dat niet zo, en ten tweede ontneem je dus de goed personen óók het recht om hun leven te beteren. Zie voor consequenties in de VS waar ze inderdaad vrij ver gaan met dit soort zaken dit artikel: http://www.huffingtonpost...m-convicts_n_1578935.html )
Wat niet in dit artikel genoemd staat maar wel in het bronartikel:
'Het Hof heeft de Spanjaard in het gelijk gesteld en zegt dat mensen het recht hebben om 'vergeten' te worden. Ze mogen een verzoek indienen bij zoekmachines om resultaten met irrelevante of foute persoonlijke gegevens te verwijderen. Vervolgens is het aan het bedrijf achter de zoekmachine om het verzoek te beoordelen. Daarbij speelt onder meer de vraag hoe groot het publiek belang is van de zoekresultaten.'

Met name dat laatste is interessant, het publiekelijk belang. In de casus die jij aankaart kan het zijn dat Google afweegt dat het publiekelijk belang zwaarder weegt dan het persoonlijk belang. Derhalve verwijdert Google de informatie niet. Alleen Google bepaalt of informatie verwijderd wordt of niet.

De kop van het artikel klopt dus ook niet helemaal. Er 'moet' helemaal niets verwijderd worden. Alleen dus als het publiekelijk belang niet zwaarder weegt.

[Reactie gewijzigd door A4553 op 13 mei 2014 13:03]

Wat er echter overal niet goed duidelijk staat is het volgende:

- Deze uitspraak geld ALLEEN voor ZOEKMACHINES.

Dus, recht om vergeten te worden houdt in dat bijvoorbeeld google verplicht moet meewerken om HET ZOEKRESULTAAT te verwijderen.

Wanneer je zelf op sites gaat rondsnuffelen, zoals nu.nl of kranten, mogen de bronartikelen gewoon blijven staan en kan het nog steeds gevonden worden. Daar zit een zeer cruciaal punt in met betrekking tot verkrijgen van informatie.


Gevolg is dat, bij jouw voorbeeld, het betreffende financiele bedrijf dus geen goed onderzoek heeft gedaan (zoals VOG/referenties) en dan is het in mijn ogen 'eigen schuld dikke bult'. Hadden ze maar meer tijd erin moeten stoppen dan 3 seconde google en het daarbij laten.

Stel dat je goed onderzoek doet en ook oude werkgever(s) even naloopt (immers, waarom heeft die man een gat van 2 jaar op zn CV?). Dan kun je wel tegenkomen dat het laatste bedrijf failliet is gegaan en via wat nazoekwerk alsnog de relevante artikelen vinden waarin persoon X genoemd wordt. Kost je dan alleen geen 3 seconden google meer maar een paar minuten.
In het dagelijks leven zal de info op het web geen probleem meer vormen, zijn mensen te lui voor, maar bij een fatsoenlijke scan zal iedereen er nog steeds achter kunnen komen.
Zoek eerst eens op wat netneutraliteit betekent. En dan wat censuur betekent.

In het *ergste* geval is dit censuur te noemen. Maar dat is het eigenlijk niet eens. Vergelijk het met een telefoonboek. Als je niet in het telefoonboek wilt, moet je dit aangeven. Als je privegegevens in Google staan tussen de zoekresultaten en je wilt dit niet, geef je dit aan.

Dat is volledig iets anders dan netneutraliteit.
Aangezien je nog steeds de moeite niet hebt genomen om uit te zoeken wat netneutraliteit is, maar wel blijft blaten: "Netneutraliteit is het trefwoord, waaronder de discussie over de openheid van het internet plaatsvindt. Het gaat daarbij om de vraag of providers bepaalde soorten internetverkeer met voorrang dan wel met vertraging mogen behandelen. Providers betalen direct of indirect voor de hoeveelheid data, die hun klanten versturen en bepaalde toepassingen veroorzaken veel meer data dan andere. De klanten betalen veelal een vast tarief gebaseerd op de theoretische capaciteit van hun verbinding; de provider baseert de tarieven op het gemiddelde gebruik en uitschieters naar boven zijn, zakelijk gezien, niet welkom." Eerste hit op Google.

Dat wil nog niet zeggen dat dit per se wenselijk is, omdat je het inderdaad over censuur zou kunnen hebben, maar dat staat los van de term netneutraliteit.
Je bent fout omdat je de definitie van netneutraliteit niet snapt, en te koppig bent om ook maar een seconde te overwegen dat je fout bent.

http://en.wikipedia.org/wiki/Net_neutrality

"Net neutrality (also network neutrality or Internet neutrality) is the principle that Internet service providers and governments should treat all data on the Internet equally, not discriminating or charging differentially by user, content, site, platform, application, type of attached equipment, and modes of communication."

Heeft niets te maken met bepaalde content (zoals privacy-gevoelige gegevens, illegale goksites, laster/eerroof berichten, of kinderporno) verwijderen.

Ik ga niet weerleggen dat deze uitspraak mogelijks misbruikt zou kunnen worden, maar dit heeft echt geen reet met net-neutraliteit te maken. Hoe hard jij ook gaat wenen dat je gelijk moet krijgen

[Reactie gewijzigd door kiang op 13 mei 2014 13:38]

Dan interpreteer jij het gewoon verkeerd. Ik haat het nu om meteen op het meest extreme voorbeeld te springen, maar kinderporno legaliseren is geen onderdeel van netneutraliteit. De wet moet nog steeds toegepast worden, en dingen die normaal niet mogen, zijn niet plotseling legaal odmat er netneutraliteit is. Niemand met een half brein zou daarvoor ijveren.

Discriminatie is niet hetzelfde als wetten toepassen. Als de wet nu zou zijn dat Netflix illegaal is omdat enkel provider X video mag aanbieden, had je nog een punt. Maar het gaat hier over een niet-discriminerende wet die burgers rechten geeft over hun eigen data. De toepassing ervan is onafhankelijk van de bron of het protocol, eveneens is de wet niet enkel van toepassing op Google en niet op Bing of een andere zoekmachine. Dus jawel, het is een NEUTRALE wet, om het zo maar te zeggen.

Wederom: geen zak te maken met netneutraliteit. Ik snap niet waarom jij en die andere daar nu zo moeilijk over doen. Net neutraliteit != volledig ongereguleerd internet waar alles mag. Hacking, privacyschending, spionage, spam, kidnerporno, drugshandel, en allerlei andere online activiteit blijven nog altijd even illegaal, los van netneutraliteit.
dat hangt zuiver alf van je definitie van het woordje data in deze...

als je data ziet als informatie, zou je gelijk hebben, maar de hele context van het artieke sugereerd hier dat er eigenlijk 'data flow' wordt bedoeld.
Om iets anders dan "je hebt ongelijk" te zeggen:
Bekijk dit fimpje van Vsauce eens http://youtu.be/scWj1BMRHUA
Het blokkeren van content is shoonmaken of censuur, afhankelijk van je referentiekader.
Het blokkeren van infrastructuur is aantasting van netneutraliteit (bijvoorbeeld Youtube infrastructuur/data)

Het focuspunt in netneutraliteit is dat een ISP je toegang biedt tot de internet infrastructuur. Een conent hoster (zoals google) zou volgens dit artikel content moeten filteren volgens bepaalde regels.
Omdat Google (in dit masker iig) geen infrastructuur provider (ISP) is, is hier geen sprake van netneutraliteit.
Er zou sprake zijn van aantasting van netneutraliteit als jouw ISP de toegang tot google blokkeert/hindert of als google toegang vanaf jouw provider blokkeert/hindert.
Waar kan je z'n verzoek doen? Is dat veel werk?
https://www.google.com/webmasters/tools/removals?hl=nl

Inloggen met je Google account. De URL in kwestie moet dan wel zijn aangepast, d.w.z. dat je een verzoek moet neerleggen bij de webmaster van die site in kwestie om content te verwijderen alvorens je de tool gebruikt om dit te verwijderen in Google. Als dit op de externe site is aangepast, maar de content verschijnt nog wel in de Google cache/search results, dan kan je bovenstaande tool gebruiken om dit te verwijderen. Dit geldt ook voor URL's waarvan de inhoud volledig is verwijderd, maar die eveneens nog in de zoekresultaten voorkomen.

Werkt redelijk snel. Ik heb mij nu zover ontgoogled dat er maar 2 URL's zijn met mijn voor- en achternaam. Het is dus alleen onmogelijk om Google zoekresultaten te verwijderen van content die nog online staat.

Hopelijk komt daar met deze uitspraak wat verandering in.

[Reactie gewijzigd door F0nz0 op 13 mei 2014 14:38]

Maar daar gaat het hier zover ik weet niet over. Als de bron verandert is kan je zo google het uit de resultaten laten verwijderen (en na loop van tijd gebeurd dat ook automatisch). Maar nu moet google het uit de resultaten verwijderen terwijl de bron ongewijzigd is.

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.


OnePlus 7 Pro (8GB intern) Nintendo Switch Lite LG OLED C9 Google Pixel 3a XL FIFA 19 Samsung Galaxy S10 Sony PlayStation 5 Samsung

Tweakers vormt samen met Tweakers Elect, Hardware.Info, Autotrack, Nationale Vacaturebank, Intermediair en Independer de Persgroep Online Services B.V.
Alle rechten voorbehouden © 1998 - 2019 Hosting door True