Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

EU-hof: zoekmachines moeten resultaten verwijderen bij privacy-inbreuk

Zoekmachines moeten zoekresultaten op verzoek van burgers verwijderen, als er sprake is van inbreuk op privacy, is de kern van een uitspraak van het Hof van Justitie van de Europese Unie. Die verplichting kan zelfs gelden als de publicatie bij de bron-website wel rechtmatig is.

Het Hof van Justitie van de Europese Unie oordeelt dat zoekmachines persoonsgegevens 'verzamelen' en 'verwerken' en dat daarom de Europese 95/46/EG-richtlijn voor bescherming van met name het recht op privéleven van toepassing is. Bij inbreuk op het privacyrecht kan een burger daarom eisen dat de zoekmachine informatie en links over zijn persoon verwijdert. Aan zoekmachines kan het zelfs verplicht worden informatie te verwijderen die wel rechtmatig op andere websites staat. Het Hof gaat daarmee in tegen het eerdere advies van de advocaat-generaal van het Europese Hof van Justitie.

De zaak had betrekking op een Spaanse man die in 1998 werd genoemd in een krantenartikel, omdat zijn huis werd geveild vanwege openstaande schulden. Zijn naam verscheen onder andere bij de zoekresultaten van Google. Het verzoek van de man aan de krant om zijn naam te verwijderen uit het artikel werd niet ingewilligd en ook Google gaf niet thuis. Daarop stapte de man samen met de Spaanse privacywaakhond naar de rechter, die het Europese Hof van Justitie verzocht om een zogenaamde prejudiciële beslissing te nemen.

In zijn eerdere advies viel Google volgens de advocaat-generaal niet onder de Europese Richtlijn bescherming persoonsgegevens omdat het enkel data van derde partijen indexeert. Het Hof is het hier niet mee eens. "Door geautomatiseerd, onophoudelijk en systematisch op het internet te zoeken naar aldaar gepubliceerde informatie, 'verzamelt' de exploitant van een zoekmachine gegevens in de zin van de richtlijn", oordeelt het Hof. Ook is sprake van 'verwerking', omdat de zoekmachine data bij het indexeren "opvraagt, vastlegt en ordent" en "ter beschikking stelt" aan gebruikers via de resultaten.

Het Hof heeft meegewogen dat zoekmachines informatie van meerdere sites bundelen bij de resultaten. "De informatie heeft potentieel betrekking op tal van aspecten van het privéleven die zonder de zoekmachine niet of slechts zeer moeilijk met elkaar in verband hadden kunnen worden gebracht", staat in de uitspraak. Daarmee zouden internetters een gedetailleerd profiel op kunnen stellen van de personen naar wie is gezocht. Van belang op de mogelijke inbreuk is verder de grote rol van internet en zoekmachines vandaag de dag, die tot grote beschikbaarheid van de informatie kan zorgen.

Google beriep zich erop dat de zoekdienst 'Google Search' de persoonsgegevens niet als onderdeel van de activiteiten van Google Spanje verwerkt, maar hiermee is het Hof het niet eens. "Google Spanje is een dochteronderneming van Google Inc. op het Spaanse grondgebied en vormt daarmee een 'vestiging' in de zin van de richtlijn."

De uitspraak is van groot belang voor "het recht om vergeten te worden", waar privacyorganisaties al langer op hameren. Aan zoekmachines kan ook verplicht worden namen of andere gegevens te wissen die nog wel op de websites van derden staan en in bepaalde gevallen zelfs als die publicatie niet in strijd met de richtlijn bescherming persoonsgegevens is.

Ot van Daalen van advocatenkantoor Digital Defence zegt dat de uitspraak nog lang zal nagalmen: "Uit de uitspraak volgt dat het publiceren van links in eerste instantie rechtmatig kan zijn, maar op termijn onrechtmatig. Dat zoekmachines die links moeten verwijderen is de basis van het right to be forgotten." Wel waarschuwt hij dat het vonnis misbruikt kan worden waardoor verwijderingsverzoeken tot inbreuk op de vrijheid van meningsuiting kunnen leiden. Maar de basis van het vonnis is volgens hem een zege voor het privacyrecht: "In bepaalde context kan een publicatie rechtmatig zijn, terwijl het in een andere context, door bijvoorbeeld combinatie met andere gegevens, niet rechtmatig is."

Europees D66-lijsttrekker Sophie in ’t Veld noemt de uitspraak 'baanbrekend': "Met deze uitspraak stelt de rechter dat een zoekmachine geen simpel doorgeefluik is van persoonsgegevens, maar ook aansprakelijk kan worden gesteld voor de verwerking ervan." Ook is ze verheugd dat het HvJ oordeelt dat Google onder de Europese wet valt, ook al is het een Amerikaans bedrijf.

De woordvoerder van Google Nederland laat aan de Volkskrant weten de uitspraak 'teleurstellend voor zoekmachines en online uitgevers in het algemeen' te vinden: "We zijn zeer verbaasd dat het zo dramatisch verschilt van de opinie van de advocaat-generaal van het Europese Hof van Justitie en de waarschuwingen en consequenties die hij geschetst heeft."

Door Olaf van Miltenburg

Nieuwscoördinator

13-05-2014 • 12:17

166 Linkedin Google+

Lees meer

Reacties (166)

Wijzig sortering
Staat de originele content nog op internet? Als Google aangeeft dat het alleen links heeft naar dat content.
Dat veranderd niets aan de uitspraak. De rechters vinden dat Google meer doet dan alleen zoeken en verwijzen (en daar zijn we het allemaal wel mee eens, nietwaar) en dat dat niet altijd zonder de instemming van het onderwerp mag.

Persoonlijk nog geen idee hoe ik hier over denk, eerst maar eens wat blogs lezen om een mening te vormen.
Mijn eerste reactie was ook dat dat niet kan; Google geeft alleen weer wat er op het web staat, ze is er niet verantwoorderlijk voor. Maar aan de andere kant, Google manipuleert zoekresultaten de hele tijd (links, commerciele interesses, enz), dus het is toch al geen neutrale weergave van wat er op het web te vinden is. In dat geval kan je mensen misschien inderdaad de mogelijkheid geven "vergeten" te worden, in bepaalde gevallen.
Een standaard filter om oude resultaten niet weer te geven is een leuke tussenoplossing. 99% blijft er vanaf. En de andere 1% kan gewoon het vinden.
Eindelijk, hier word ik vrolijk van. Ik moest bij google altijd honderden verzoeken indienen om een bepaalde link uit de zoekresultaten verwijderd te krijgen. Hopelijk gaat dat nu soepeler.
Ook ik heb hier een gemengd gevoel bij.

Beoordeel de volgende casus (met bovenstaande artikel in gedachten):

Een oplichter heeft in 2002 voor 35 miloen euro een bedrijf opgelicht. Hierbij is het bedrijf failliet gegaan en zijn de 12 werknemers op straat komen te staan. De rechtbank oordeelde in 2005 een eis tot terugbetaling en gevangenisstraf van 2 jaar.

Verdachten X heeft deze straf uitgezeten, maar heeft niet kunnen voldoen aan terugbetaling en is beland in de schuldhulpverlening. Bij het verplicht zoeken naar een baan stuit de veroordeelde constant op het feit dat hij is veroordeeld (op Google staat een enorm krantenartikel + oplichters.nl staat bom vol met forum berichten).

Veroordeelde EIST vervolgens verwijdering van bovenstaande gegevens (beroept zich op het recht "om vergeten" te worden) Google heeft geen keuze en wordt verplicht tot verwijdering.

Veroordeelde komt weer aan het werk binnen de financiële dienstverlening en weet binnen 1 jaar tijd weer voor 2 miljoen schade aan te brengen. Above repeats again!

Ik ben van mening dat het recht op informatie een groter belang dient dan het recht om "vergeten te worden" als de feiten die vermeld worden JUIST zijn (anders is er spraken van Smaad/Laster, en dat is natuurlijk al strafbaar).

[Reactie gewijzigd door m4ikel op 13 mei 2014 12:31]

Verklaring omtrent gedrag,
als klant moet je ook kijken hoe en wat een bedrijf zich presenteert. Een bedrijf dat net een jaar bestaat en verder geen fatsoenlijke referenties kent, dan is dat een hoger risico, etc.

En een straf is een straf en per definitie tijdelijk. Een van de vereisten is dat de gestrafte niet alleen zijn leven betert, maar ook de mogelijkheid krijgt. Iemand jaren in een hok van 8m2 stoppen, daar wordt niemand beter van.

Want het omgekeerde is namelijk net zo goed mogelijk,
iemand die ten onrechte is genoemd en het blijft je achtervolgen. Daar hoor je vervolgens weer veel te weinig van.
Als het VOG raadplegen net zo eenvoudig wordt als Google,
Iemand kan alleen van zichzelf een VOG opvragen. Niet van iemand anders.
De VOG wordt daarom afgeven op gewaarmerkt papier van een gemeente om de echtheid van het document te bevestigen als iemand het meeneemt naar een solicitatie.
Er wordt overigens een bedrag aan leges gevraagd voor een VOG
Dat het bedrijf/branch geen mogelijkheid heeft/neemt om de integriteit na te gaan van een persoon, wil nog niet zeggen dat de privacy van een prive-personen maar geschaad moet worden/blijven. In de door jouw genomen voorbeeld had de branch/bedrijf zelf stappen moeten ondernemen om na te gaan of deze of gene wel integer is. En dat kan je niet vaststellen door Google te raadplegen maar door bijvoorbeeld justitie te benaderen. Hier in Nederland hebben wij niet voor niets een Verklaring van Gedrag.

[Reactie gewijzigd door Typnix op 13 mei 2014 12:38]

Ik snap je punt, maar dit is enorm moeilijk om met 1 voorbeeld in te kleuren.

STEL: Je geraakt (omwille van maakt niet uit) in een rechtszaak verwikkeld. Kranten en diverse media springen op dit verhaal omdat het een zeer populistisch gehalte heeft. Overal komt je naam tevoorschijn.

Enkele maanden later komt er bewijs dat jij de dader toch niet was. Maar dan is de storm al gaan liggen en interesseren de kranten hun er niet meer zo in, dus 1 klein artikeltje.

Als een X aantal jaar later dan iemand je naam googled, ivm met een lening, of een job of .... komt deze al de oude artikels tegen. Ook al heb je geen strafblad, mensen zijn dan niet geneigd om "het toch maar een kans te geven" Byebye Job of huis of lening...


Natuurlijk is dit weer maar 1 voorbeeld, maar er zijn altijd meerdere kanten aan zo een verhaal. Ik persoonlijk kan niet direct zeggen of ik dit nu goed of slecht vindt.
Zowel het 'recht op informatie' als het 'recht om vergeten te worden' waarborgen een fundamenteel recht. De eerste strekt om de vrijheid van meningsuiting te waarborgen, de tweede om het recht op privacy te beschermen. Beide fundamenteel, doch staan deze vaak op gespannen voet met elkaar. Het recht van meningsuiting kan immers ook gebruikt (of misbruikt) worden om de privacy van een ander aan te tasten.

Stel dat iemand ten onrechte wordt verdacht van oplichting. Op het internet wordt zijn naam verspreid als zijnde een dader, maar later blijkt dat de fraudeur deze identiteit heeft aangenomen om zelf buiten schot te blijven. Wat weegt dan zwaarder, het algemene recht op informatie, of de bescherming van privacy van de betreffende persoon?

In een geval als bovenstaand is er niet sprake van smaad en/of laster; evenmin is dat het geval wanneer de pers bericht over een potentiële verdachte. Er bestaat immers een concrete verdenking. Bijgevolg is wél dat deze verdachte, mocht deze onschuldig blijken, in principe al een straf opgelegd heeft gekregen; namelijk een 'internetaantekening' voor de rest van zijn leven.
Ja, en nu heeft die persoon in jouw casus nu juist wél de intentie om terug te betalen, en nu komt ie dus juist door dit soort dingen niet meer aan de bak!

Kijk het probleem met dit soort onderbuik "dat is toch logisch!' gevoelens, is dat ze voorbij gaan aan essentiële onderdelen van wat een rechtsstaat een rechtsstaat maakt. En 1 van die onderdelen is nu eenmaal dat als je je straf hebt uitgezeten, de "schuld" aan de samenleving geacht wordt voldaan te zijn. Punt! En dan kun jij wel aankomen met "jaa maar het is toch logisch dat die persoon zo wéér de fout ingaat" maar ten eerste ís dat niet zo, en ten tweede ontneem je dus de goed personen óók het recht om hun leven te beteren. Zie voor consequenties in de VS waar ze inderdaad vrij ver gaan met dit soort zaken dit artikel: http://www.huffingtonpost...m-convicts_n_1578935.html )
Wat niet in dit artikel genoemd staat maar wel in het bronartikel:
'Het Hof heeft de Spanjaard in het gelijk gesteld en zegt dat mensen het recht hebben om 'vergeten' te worden. Ze mogen een verzoek indienen bij zoekmachines om resultaten met irrelevante of foute persoonlijke gegevens te verwijderen. Vervolgens is het aan het bedrijf achter de zoekmachine om het verzoek te beoordelen. Daarbij speelt onder meer de vraag hoe groot het publiek belang is van de zoekresultaten.'

Met name dat laatste is interessant, het publiekelijk belang. In de casus die jij aankaart kan het zijn dat Google afweegt dat het publiekelijk belang zwaarder weegt dan het persoonlijk belang. Derhalve verwijdert Google de informatie niet. Alleen Google bepaalt of informatie verwijderd wordt of niet.

De kop van het artikel klopt dus ook niet helemaal. Er 'moet' helemaal niets verwijderd worden. Alleen dus als het publiekelijk belang niet zwaarder weegt.

[Reactie gewijzigd door A4553 op 13 mei 2014 13:03]

Wat er echter overal niet goed duidelijk staat is het volgende:

- Deze uitspraak geld ALLEEN voor ZOEKMACHINES.

Dus, recht om vergeten te worden houdt in dat bijvoorbeeld google verplicht moet meewerken om HET ZOEKRESULTAAT te verwijderen.

Wanneer je zelf op sites gaat rondsnuffelen, zoals nu.nl of kranten, mogen de bronartikelen gewoon blijven staan en kan het nog steeds gevonden worden. Daar zit een zeer cruciaal punt in met betrekking tot verkrijgen van informatie.


Gevolg is dat, bij jouw voorbeeld, het betreffende financiele bedrijf dus geen goed onderzoek heeft gedaan (zoals VOG/referenties) en dan is het in mijn ogen 'eigen schuld dikke bult'. Hadden ze maar meer tijd erin moeten stoppen dan 3 seconde google en het daarbij laten.

Stel dat je goed onderzoek doet en ook oude werkgever(s) even naloopt (immers, waarom heeft die man een gat van 2 jaar op zn CV?). Dan kun je wel tegenkomen dat het laatste bedrijf failliet is gegaan en via wat nazoekwerk alsnog de relevante artikelen vinden waarin persoon X genoemd wordt. Kost je dan alleen geen 3 seconden google meer maar een paar minuten.
In het dagelijks leven zal de info op het web geen probleem meer vormen, zijn mensen te lui voor, maar bij een fatsoenlijke scan zal iedereen er nog steeds achter kunnen komen.
Ik volg tot hier:
Veroordeelde EIST vervolgens verwijdering van bovenstaande gegevens (beroept zich op het recht "om vergeten" te worden) Google heeft geen keuze en wordt verplicht tot verwijdering.
Dan zijn er twee mogelijkheden:
1 veroordeelde gaat opnieuw het slechte pad op
2 veroordeelde blijft op het rechte pad

Enkel in het eerste geval brengt hij opnieuw schade aan, in het tweede geval draagt hij terug bij aan de samenleving. Bovendien zou het tweede bijna niet mogelijk zijn zonder het recht om vergeten te worden, waardoor je de veroordeelde bijna dwingt om opnieuw criminele activiteiten uit te voeren om aan geld te komen.
Persoonlijk vind ik het de beste keuze om de hem opnieuw een kans te geven. Als hij die dan misbruikt moet hij natuurlijk gestraft worden (meer dan de eerste keer).

Je kan toch geen mensen voor de rest van hun leven buiten de maatschappij houden omdat ze één keer iets verkeerd gedaan hebben? (tenzij mss in extreme gevallen)
Mijn eerste gedachte ging naar de "boem boem feestjes" van Berlosconi en die foto van de F1 baas (aanwezig op sm feest).

Dit soort praktijken kunnen dus ook veel makkelijker verborgen worden voor de buitenwereld...
Ja, het is inderdaad een overwinning voor het recht op privacy, maar het is ook een gigantische open deur voor cencuur... En kan ook weer allerlij problemen met zich mee brengen :/
(Internet oplichting word weer makkelijker enz.)
Ik vind dit eerlijk gezegd ook een slecht besluit.
Google heeft gelijk dat dit gewoon censuur is..
Jij geeft Google altijd gelijk en nee dit is geen censuur.
Privacy is een recht. Europees recht en daar moet Google zich aan houden.
Privacy =/= censuur
Ik geef Google helemaal niet altijd gelijk, dat maak jij ervan.
Het verwijderen van zoekresultaten is censuur, want het blijft wel op internet staan. Je moet de bron aanpakken, daar heb ik niks op tegen.
Nee, voor dit soort zaken heb je een verklaring omtrent gedrag (VOG) om te voorkomen dat je veroordeelde (oud-)criminelen in dienst neemt. Je kunt aangeven bij een sollicitant, geen VOG = geen werk.
Nu kan dat in ieder geval nog wel -,-'
Ik heb dit inderdad (nog) niet vernomen, lijkt me erg vreemd, maar het kan. (Al kan ik zo 1,2,3 niets vinden op de MVJ website).

@m4ikel
Klopt, het zal nooit een 100% oplossing kunnen bieden. Maar om nou te zeggen "eens een crimineel, altijd een crimineel" is ook wat overtrokken. Het kan zijn dat iemand oprecht zijn leven heeft gebeterd.

Daar komt bij dat het ook zo kan zijn dat iemand dingen over jou op het net gooit, die niet waar zijn.

Ik zeg overigens niet dat ik het eens of niet eens ben met deze wetgeving. Maar een zoekresultaat (of geen zoekresultaat) zou natuurlijk nooit enige motivator zijn om iemand wel of niet aan te nemen.
Maar om nou te zeggen "eens een crimineel, altijd een crimineel" is ook wat overtrokken.
De vraag is of de informatie hierover moet worden verwijderd. Of de mensheid deze persoon vergeeft en alsnog een nieuw kans biedt dat staat mijn inziens los van het feit dat deze info nog wel terug te vinden is.

Ik denk dat de mensheid beter moet gaan beseffen dat acties die je onderneemt in je leven, gevolgen hebben in de toekomst. Dit was vroeger al zo (dan werd je uit een dorp verbannen), maar dat is nu niets anders.

Het geeft een grote verantwoordelijkheid, klopt! Maar laat daar nu de laatste decennia een gebrek aan zijn.

Anyways, ik nok er nu mee ;) Ik respecteer zeker je mening (die deel ik zeker ook deels). De vraag is denk ik hoe wij als samenleving met dit soort zaken om willen gaan, en die vraag wordt ons natuurlijk niet voorgelegd.
Je kan niet van mensen verwachten dat ze met alles rekening gaan houden. Soms ben je ook niet verantwoordelijk voor feiten die je in een slecht daglicht kunnen stellen. Ben je aanwezig bij een moord dan ben je in eerste instantie een mede verdachte. Ook al heb je niets te maken met de moord en de dader, het zal voor eeuwig aan je gelinkt kunnen worden.

Waar een mens vroeger verbannen werd uit een dorp werd hij niet verbannen uit de wereld en dat krijg je vandaag de dag wel met zoekmachines.

Verder is het ook zo dat er veel mensen last hebben van het feit dat andere mensen met dezelfde naam de zoekresultaten kunnen vervuilen voor iemand. Stel 1 Jan Smits moord een school kinderen uit moeten alle Jan Smitsen dan een leven lang boeten voor die eene Jan Smits?
Volgens mij weet je niet wat netneutraliteit betekent, want het heeft namelijk niets maar dan ook niets met bovenstaand bericht te maken.

Lijkt me prima ontwikkeling. Waarom zou het moeten worden toegestaan dat derden informatie over mij op internet zetten, zodat vervolgens deze info bij elke google-actie op mijn naam naar boven komt? Lijkt me inderdaad een ernstige inbreuk op de privacy.
Zoek eerst eens op wat netneutraliteit betekent. En dan wat censuur betekent.

In het *ergste* geval is dit censuur te noemen. Maar dat is het eigenlijk niet eens. Vergelijk het met een telefoonboek. Als je niet in het telefoonboek wilt, moet je dit aangeven. Als je privegegevens in Google staan tussen de zoekresultaten en je wilt dit niet, geef je dit aan.

Dat is volledig iets anders dan netneutraliteit.
Aangezien je nog steeds de moeite niet hebt genomen om uit te zoeken wat netneutraliteit is, maar wel blijft blaten: "Netneutraliteit is het trefwoord, waaronder de discussie over de openheid van het internet plaatsvindt. Het gaat daarbij om de vraag of providers bepaalde soorten internetverkeer met voorrang dan wel met vertraging mogen behandelen. Providers betalen direct of indirect voor de hoeveelheid data, die hun klanten versturen en bepaalde toepassingen veroorzaken veel meer data dan andere. De klanten betalen veelal een vast tarief gebaseerd op de theoretische capaciteit van hun verbinding; de provider baseert de tarieven op het gemiddelde gebruik en uitschieters naar boven zijn, zakelijk gezien, niet welkom." Eerste hit op Google.

Dat wil nog niet zeggen dat dit per se wenselijk is, omdat je het inderdaad over censuur zou kunnen hebben, maar dat staat los van de term netneutraliteit.
Je bent fout omdat je de definitie van netneutraliteit niet snapt, en te koppig bent om ook maar een seconde te overwegen dat je fout bent.

http://en.wikipedia.org/wiki/Net_neutrality

"Net neutrality (also network neutrality or Internet neutrality) is the principle that Internet service providers and governments should treat all data on the Internet equally, not discriminating or charging differentially by user, content, site, platform, application, type of attached equipment, and modes of communication."

Heeft niets te maken met bepaalde content (zoals privacy-gevoelige gegevens, illegale goksites, laster/eerroof berichten, of kinderporno) verwijderen.

Ik ga niet weerleggen dat deze uitspraak mogelijks misbruikt zou kunnen worden, maar dit heeft echt geen reet met net-neutraliteit te maken. Hoe hard jij ook gaat wenen dat je gelijk moet krijgen

[Reactie gewijzigd door kiang op 13 mei 2014 13:38]

Net neutrality (also network neutrality or Internet neutrality) is the principle that Internet service providers and governments should treat all data on the Internet equally, not discriminating or charging differentially by user, content, site, platform, application, type of attached equipment, and modes of communication.
Volgens mij is het dikgedrukte precies wat censuur is, dan wordt niet alle data gelijk behandeld (het moet immers gecensureerd worden itt de rest van de data)...

Ik moet zeggen dat ik het niet met @p2a2008 eens was, maar door de beschrijving zoals jij hem nu hebt neergezet moet ik hem toch gelijk geven. En valt censuur wel degelijk als een schending van net neutraliteit uit te leggen...

Dat het bij onze overheid blijkbaar enkel in de boeken staat als zijnde gelijkheid van protocollen over een verbinding, is helaas wel zo, en ik denk ook dat de meeste daarom ook denken dat het daar op slaat, maar het slaat op het (inter)net in het algemeen...

[Reactie gewijzigd door watercoolertje op 13 mei 2014 14:06]

Dan interpreteer jij het gewoon verkeerd. Ik haat het nu om meteen op het meest extreme voorbeeld te springen, maar kinderporno legaliseren is geen onderdeel van netneutraliteit. De wet moet nog steeds toegepast worden, en dingen die normaal niet mogen, zijn niet plotseling legaal odmat er netneutraliteit is. Niemand met een half brein zou daarvoor ijveren.

Discriminatie is niet hetzelfde als wetten toepassen. Als de wet nu zou zijn dat Netflix illegaal is omdat enkel provider X video mag aanbieden, had je nog een punt. Maar het gaat hier over een niet-discriminerende wet die burgers rechten geeft over hun eigen data. De toepassing ervan is onafhankelijk van de bron of het protocol, eveneens is de wet niet enkel van toepassing op Google en niet op Bing of een andere zoekmachine. Dus jawel, het is een NEUTRALE wet, om het zo maar te zeggen.

Wederom: geen zak te maken met netneutraliteit. Ik snap niet waarom jij en die andere daar nu zo moeilijk over doen. Net neutraliteit != volledig ongereguleerd internet waar alles mag. Hacking, privacyschending, spionage, spam, kidnerporno, drugshandel, en allerlei andere online activiteit blijven nog altijd even illegaal, los van netneutraliteit.
Ik haat het nu om meteen op het meest extreme voorbeeld te springen, maar kinderporno legaliseren is geen onderdeel van netneutraliteit. De wet moet nog steeds toegepast worden, en dingen die normaal niet mogen, zijn niet plotseling legaal odmat er netneutraliteit is. Niemand met een half brein zou daarvoor ijveren.
Dat beweer ook niet, de vraag is enkel of het nou netneutraliteit is of niet, niet of het goed of slecht is, dat staat compleet los van het feit of het nou censuur is of netneutraliteit of beide, of geen van beide...
Discriminatie is niet hetzelfde als wetten toepassen. Als de wet nu zou zijn dat Netflix illegaal is omdat enkel provider X video mag aanbieden, had je nog een punt. Maar het gaat hier over een niet-discriminerende wet die burgers rechten geeft over hun eigen data. De toepassing ervan is onafhankelijk van de bron of het protocol, eveneens is de wet niet enkel van toepassing op Google en niet op Bing of een andere zoekmachine. Dus jawel, het is een NEUTRALE wet, om het zo maar te zeggen.
Daar heb je wel een goed punt inderdaad :)
Wederom: geen zak te maken met netneutraliteit. Ik snap niet waarom jij en die andere daar nu zo moeilijk over doen. Net neutraliteit != volledig ongereguleerd internet waar alles mag. Hacking, privacyschending, spionage, spam, kidnerporno, drugshandel, en allerlei andere online activiteit blijven nog altijd even illegaal, los van netneutraliteit.
Hier kan ik hetzelfde over zeggen als het eerste stuk wat ik heb gequote, ik oordeel helemaal niet of het goed is of slecht, dus doe aub ook niet of ik dat wel doe...

[Reactie gewijzigd door watercoolertje op 13 mei 2014 15:15]

dat hangt zuiver alf van je definitie van het woordje data in deze...

als je data ziet als informatie, zou je gelijk hebben, maar de hele context van het artieke sugereerd hier dat er eigenlijk 'data flow' wordt bedoeld.
Netneutraliteit is een begrip. Dit gaat over het verkeer dat over het internet gaat. Als je dat blokkeert beinvloed het dat. Censuur is dat je informatie verwijdert. Je kunt dan nog steeds op het internet zonder dat verkeer anders loopt.
Om iets anders dan "je hebt ongelijk" te zeggen:
Bekijk dit fimpje van Vsauce eens http://youtu.be/scWj1BMRHUA
Het blokkeren van content is shoonmaken of censuur, afhankelijk van je referentiekader.
Het blokkeren van infrastructuur is aantasting van netneutraliteit (bijvoorbeeld Youtube infrastructuur/data)

Het focuspunt in netneutraliteit is dat een ISP je toegang biedt tot de internet infrastructuur. Een conent hoster (zoals google) zou volgens dit artikel content moeten filteren volgens bepaalde regels.
Omdat Google (in dit masker iig) geen infrastructuur provider (ISP) is, is hier geen sprake van netneutraliteit.
Er zou sprake zijn van aantasting van netneutraliteit als jouw ISP de toegang tot google blokkeert/hindert of als google toegang vanaf jouw provider blokkeert/hindert.
Ik spreek mezelf niet tegen, integendeel zelfs.

Netneutraliteit != Censuur

Het zou aantasting zijn in netneutraliteit als diensten geblokkeerd worden waarmee mijn gegevens zichtbaar zijn voor anderen wat ik niet wil.

Het is "censuur" als ik niet een dienst blokkeer (want de website, of het http protocol blijft nog steeds beschikbaar), maar als ik een link uit een zoekmachine wil verwijderen.

Blokkeren != Verwijderen

Vergelijk het met de mensen die jou -1 modden omdat ze je reacties niet willen lezen. Dit is echt geen aantasting van netneutraliteit.

[Reactie gewijzigd door Ypho op 13 mei 2014 12:44]

Wat je gaat krijgen dat "top"-politici informatie over hun wandaden nu kunnen censureren.

Bvb. Demmink is nooit veroordeeld maar er gaan veel geruchten. Zonder veroordeling is hij in principe onschuldig en kan daardoor informatie over hem weg houden.

Bvb. een Duitse politicus heeft een affaire of een rare fetish, die kan nu in principe tegen gaan dat discusses over hem voorkomen in zoek resultaten.

Omdat Google en zoekmachines de rol van de kranten hebben overgenomen en nu de eerste plaats zijn waar mensen informatie zoeken, kunnen ze bij dit eerste station hun profiel corrigeren.

Erg slechte zaak.

Een betere regel zou zijn dat het mogelijk mag zijn om je zoekprofiel aan te passen als er een strafbaar feit is begaan (i.e. een ex publiceert naaktfotos zonder toestemming). Maar ik geloof dat daar al wetgeving voor is.
Ik snap niet dat jij die voorbeelden als slecht beschouwd. Zonder veroordeling is iemand onschuldig en dat moet maar zo blijven, Amerikaanse toestanden dat je jezelf onschuldig moet gaan verklaren is de omgekeerde wereld, nee bedankt.

Ook vind ik niet dat een affaire of een rare fetish uit moet maken hoe een politicus functioneert. Wat die mensen in hun privé leven doen is aan henzelf en niet aan de massa.

Er zijn voorbeelden te verzinnen dat het wel degelijk slecht is, alleen vind ik juist dit de voordelen van deze uitspraak. Als ik in het verleden een fout heb gemaakt, wil ik niet dat deze mij 30 jaar na dato blijft volgen, de rechtstaat straft mij als ik iets verkeerd doe, niet een zoekmachine die Google heet. Dit is ook juist het probleem van de dag, dat mensen zwart gemaakt kunnen worden (makkelijker doordat het internet een open medium is) terwijl ze door de rechtstaat als NIET schuldig verklaard zijn.
Ik spreek mezelf niet tegen, integendeel zelfs.
Vind ik een mooie uitspraak. ;)
Net neutraliteit heeft veel meer te maken met het feit hoe de wetgeving en isp met je internetverkeer omgaat. Blokkeren van dataverbindingen of het voorrang verlenen aan een gedeelte van de dataverbindingen op een netwerk breekt de net neutraliteit. Heeft niks met het content te maken die geleverd wordt via een netwerk.

Hier wordt een wet of plicht opgesteld voor Google. Reeks kan je de plicht vergelijken met de wet op copyright en youtube. Copyrighthouders kunnen diverse verzoeken indienen om een filmpje te verwijderen die inbreuk maakt op hun rechten. Dit keer is dat privacy. Mensen mogen verzoeken indienen om links te verwijderen die inbreuk maken op de privacy. Geheel begrijpelijk en duidelijk naar mijn mening.
je hebt duidelijk geen flauw idee waar je over praat,

dus leg ik het even kort voor je uit,

netneutraliteit gaat in beginsel over dataverkeer, over het al dan niet voorrang geven van het ene pakketjes boven het andere, dat heeft niets te maken met de vrijheid van pers, menings uiting en dus sensuur..

leer dus eerst je ict-begrippen eens voor je begint te pochen met zaken waarvan je niet weet wat ze betekenen.

.. en verder het is prima dat er gerechtelijke mogelijkheden zijn voor deze man om te zorgen dat 'google seach op zijn naam' zulk soort zaken, in ieder geval na verloop van tijd, niet meer laat zien.

uiteindelijk kun je hopen op degelijke beleidsmaatregelen om te zorgen dat bedrijven als google op de juiste manier worden beschermt tegen misbruik van dit soort zaken. maar daar is wetgeving voor (nodig)
Jij verwart zoekmachines met het internet. Een zoekmachine is het internet niet. Ik snap dan ook niet wat je bedoelt met misbruik maken van die wet. De wet zegt niet dat als er morgen een naamgenoot van jou verdacht wordt van een afschuwelijk misdrijf ik daar geen website over kan maken. Het laat jou wel toe om te zorgen dat dit afschuwelijk misdrijf niet steeds als eerste resultaat naar boven wanneer mensen jouw naam opzoeken op Google.

Men probeert net te voorkomen dat men misbruik kan van zoekmachines om iemand te beschadigen. Als ik vandaag jou ten gronde wil richten kan ik dat doen door zoekmachines te manipuleren zodat in zoekresultaten naar jou naam de eerste 2 pagina's gevuld zijn met leugens over jou.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Netneutraliteit
[..] de vraag of providers bepaalde soorten internetverkeer met voorrang dan wel met vertraging mogen behandelen.
Kortom, volgens mij weet ik prima waar ik over praat. Lees die pagina anders even door, dan weet jij het ook.
Juist ja. Je lacht FaceDown uit die een poging doet jou wat wijzer te maken, maar komt niet met een bron voor je eigen (foute) opvatting van wat netneutraliteit is?

Meer leesvoer voor jou: Artikel op NuTech en zoals het in ons wetsartikel 7.4a vastligt. Of als je niet wil lezen, een video van de NOS.

Ik hoop dat die bronnen wat overtuigender zijn dan Wikipedia (met overigens ook prima bronvermeldingen, maar goed). De allereerste bron op Wikipedia had je al naar een krant gestuurd die doorgaans een prima betrouwbaar imago had 8)7

[Reactie gewijzigd door Grrrrrene op 13 mei 2014 12:47]

Kun je ook maar één bron aanleveren waarin je die stelling ondersteunt, in plaats van andere bronnen meteen af te kraken? Ik heb namelijk onderhand tal van artikelen over netneutraliteit langs zien komen, en nog geen een keer iets gezien wat jouw stelling ondersteunt.
Dit gaat niet over meningen, dit gaat over feiten. Je stelt niet dat jij VINDT dat netneutraliteit over x ZOU MOETEN GAAN, maar dat netneutraliteit over x GAAT. Als je dat soort beweringen doet zou je ze moeten onderbouwen. Als het slechts je mening is, dan respecteer ik dat, maar dan moet je hem ook als dusdanig brengen.
Ah, je wilt dus iemand anders zijn mening niet accepteren.
Net zoals velen die iemand monddood maakt door minnetjes.
Het punt is dat je een mening geeft over een definitie: je geeft aan wat jij onder netneutraliteit verstaat. Het probleem is dat jouw definitie niet stookt met de algemeen geaccepteerde definitie (die dus inderdaad gaat over het al dan niet voorrang geven van verkeer). Tuurlijk, je kan een mening hebben, maar een mening over een definitie kan niet. Je kan hooguit je eigen definitie hebben.
Waar kan je z'n verzoek doen? Is dat veel werk?
https://www.google.com/webmasters/tools/removals?hl=nl

Inloggen met je Google account. De URL in kwestie moet dan wel zijn aangepast, d.w.z. dat je een verzoek moet neerleggen bij de webmaster van die site in kwestie om content te verwijderen alvorens je de tool gebruikt om dit te verwijderen in Google. Als dit op de externe site is aangepast, maar de content verschijnt nog wel in de Google cache/search results, dan kan je bovenstaande tool gebruiken om dit te verwijderen. Dit geldt ook voor URL's waarvan de inhoud volledig is verwijderd, maar die eveneens nog in de zoekresultaten voorkomen.

Werkt redelijk snel. Ik heb mij nu zover ontgoogled dat er maar 2 URL's zijn met mijn voor- en achternaam. Het is dus alleen onmogelijk om Google zoekresultaten te verwijderen van content die nog online staat.

Hopelijk komt daar met deze uitspraak wat verandering in.

[Reactie gewijzigd door F0nz0 op 13 mei 2014 14:38]

Dat is dus juist waar hiet hier niet over gaat. De originele bron mag blijven bestaan, hij mag alleen niet meer te vinden zijn met (tools zoals) Google.
Ik wordt hier niet echt gelukkig van. Voor de simpele ziel (burger) zal dit leuk en aardig zijn. Dat ze een link naar een filmpje over hun misdragingen kunnen verwijderen. Maar ook dit zet de deur open voor censuur.

Even een extreem voorbeeld.
In een artikel ergens op Internet staat een tekst met onze lieve Wilders, dat hij banden onderhoud met Israel en dat de staat Israel, Wilders betaald om hier onrust te steken tegen de islam.

Nu kan Wilders, tegen google zeggen, dit gaat om mij als persoon en ik wel niet dat jullie dit tonen in de zoekresultaten.

Google verwijderd de link braaf. Nu wordt het voor een ieder een stuk lastiger om een objectieve mening te kunnen vormen omtrent Wilders. Want alleen de zaken die Wilders uitkomen, kan je vinden in Google.

Elk voordeel, kan ook een nadeel hebben.

[Reactie gewijzigd door wica op 13 mei 2014 13:24]

Erg vreemd dat Google deze links moet verwijderen. Moet die krant in dit geval niet gewoon zijn teksten aanpassen zodat het geanonimiseerd geplaatst wordt?
Als een krant gegevens anonimiseerd, dan zijn ze niet meer te herleiden naar een specifiek persoon (niet makkelijk in ieder geval). Als Google een link laat staan, dan schiet je nog niets op, aangezien met 1 klik de inbreuk makende gegevens alsnog te lezen zijn. De enige manier waarop dit te voorkomen is, is door de link weg te halen.
Maar daar gaat het hier zover ik weet niet over. Als de bron verandert is kan je zo google het uit de resultaten laten verwijderen (en na loop van tijd gebeurd dat ook automatisch). Maar nu moet google het uit de resultaten verwijderen terwijl de bron ongewijzigd is.
Kijk, dat noem ik heel goed nieuws. Laten we hopen dat Google (of welke zoekmachine dan ook) zich hier in de praktijk aan gaat houden. In eerste instantie ben je zelf verantwoordelijk voor wat je op internet plaatst, zeker als je je eigen persoonlijke gegevens hieraan koppelt. Echter, het komt ook vaak voor dat je helemaal geen keuze hebt in wat over jou op internet wordt gezet door derden (vrienden, instanties, bedrijven, etc). Met deze uitspraak krijg je een ieder geval enigszins vat op wat voor data allemaal wordt gemined over jezelf.
Ik vraag me verder af of Google (of welke zoekmachine dan ook) bij een verwijderingsverzoek ook de data niet meer mag doorverkopen, c.q. reeds doorverkochte data moet terug halen. Dat zou helemaal top zijn!
Een DMCA voor burgers, vet!
Sommige instanties gooien inderdaad gewoon foto's en namen van hun werknemers ongevraagd online...
Oh het is heel goed nieuws, voor mensen die wat te verbergen hebben.

Het is niet alsof sommige mensen gebaat zijn als ze hun verleden kunnen verbergen, een ondernemer die faillisementen misbruikt? Even googlen is er niet meer bij, want hij heeft zijn verleden laten weghalen. Even googlen of een bedrijf dat je wil inhuren wel betrouwbaar is? Google geeft niets terug want alle slechte resultaten zijn weggehaalt.

Dat het hof claimt dat Google maar even voor elk verzoek moet gaan bepalen wat het maatschappelijk nut is van de informatie toont aan hoe wereld vreemd rechters zijn. Het zal net als bij DMCA request gaan, Youtube (google) keurt gewoon alles goed en het aan de uploader om dan een tegen klacht in te dienen.

Alleen met dit is er geen mogelijkheid om te protesteren. De eigenaar van de data zal het worst zijn en jij als zoekende partij weet niet wat je niet vindt. Dus wil je even googlen of deze Spanjaard wel betrouwbaar is? Je krijgt niets terug dus hoe weet je dat je een klacht in moet dienen dat het verwijderen tegen het maatschappelijk belang inging?

Deze persoon werd vermeld in een artikel in een krant. Moeten we ook maar alle krant archieven gaan vernietigen?

Met zoek technologie is het veel makkelijker geworden om informatie naar boven te halen, hier schrikken sommige mensen van omdat ze hun verleden liever verborgen willen houden. Maar waar is de grens tussen privacy en geschiedenis vervalsing? Het is een feit dat deze man jaren geleden failliet is gegaan, het is terug te vinden in kranten archieven en rechtbank archieven.

Dat is zijn historie, waarom zou hij de feiten van zijn verleden mogen verbergen?

Wat maakt het uit? Niet zo lang geleden was ik op zoek naar een nieuwe baan in verband met faillissement van mijn oude werkgever. Ik werd door een recruiter benadert voor een bedrijf en even googlen toonde dat dit nieuwe bedrijf een paar maanden eerder een doorstart had gemaakt en dat de mensen achter het bedrijf een historie hebben die gezien kan worden als het misbruiken van het faillissement om zich van schulden en personeel te ontdoen.

Dat is voor een sollicitan die al te maken heeft met een faillisement, relevante informatie. En eigenaren moeten het recht hebben om deze informatie weer onmogelijk opzoekbaar te maken

Want er is een machtsverschil, ik als arme sloeber kan geen detective inhuren om deze informatie in de fysieke archieven te gaan opzoeken, de heren achter dit bedrijf zijn (volgens een google search, zij kunnen mij wel doorlichten).

Er zijn in het verleden meerdere incidenten geweest waar iemand probeert om negatieve reviews te laten verwijderen. Stel je voor dat Tweakers in de pricewatch bedrijven de optie geeft om vergeten te worden. Op de forums wordt door sommige mensen gehandeld en door andere waarschuwingen geplaatst dat X ze heeft opgelicht. Recht van de oplichter om vergeten te worden?

Zoek technologie en het internet hebben informatie enorm bevrijd, hoe vaak sloeg je vroeger een encyclopodie of zelfs maar een woordenboek open versus wikipedia tegenwoordig?

Misbruik

Hoe veel hier hebben de laatste tijd een Verklaring omtrent Gedrag moeten aanleveren voor een baan? Heb jij ook een VOG van het bedrijf gevraagd? Bestaat niet eens. Maar Google geeft je de optie om door de archieven te speuren om te achterhalen met wie je in zee gaat. Even de KvK in duiken en zien wie er achter je nieuwe baan zit en wat hun verleden is.

Google (zoek en internet tech) hebben de gewone burger die niet dagen in archieven kan duiken enorm veel informatie gegeven.

Privacy

Dat vinden sommige niet leuk. Maar stel dat jij een bedrijf wil beginnen in Spanje, je hebt er jaren voor gespaard. Zou jij willen weten of en hoe vaak je partner in Spanje failliet is gegaan?

En natuurlijk zijn er nuances, gaat het je wat aan of je loodgieter betalings problemen heeft? Niet als hij voor de deur staat om je WC te ontstoppen voor 100 euro. Maar als je hem de opdracht wil geven om op 100 woningen een zonne installatie te zetten?

DMCA takedowns

Youtube (eigendom van Google) krijgt miljoenen takedown notices, dit is officieel alleen voor het neer halen van copyrighted content en de klagende partij moet zweren dat zij recht hebben EN dat het werkelijk om infringement gaat en niet fair use.

In de praktijk wordt het zwaar misbruikt. Google heeft gewoon niet de resources en de wil om elke aanklacht te onderzoeken, ze halen de content down en wachten dan af of er iemand klaagt.

Als mensen het recht krijgen (DMCA is niet voor iedere burger beschikbaar) om elk zoek resultaat dat ze niet bevalt weg te gaan laten halen, dan kan Google hier alleen maar een geautomatiseerd process van maken. Dit gaat misbruikt worden. Om slechte reviews weg te laten halen, om verledens wit te wassen.

En wat als een stuk informatie goed voor mij is maar slecht voor jou? Mag jij mijn geschiedenis wissen?

Dit gaat misbruikt worden en dat is een zeer slechte zaak.

Soms doet je geschiedenis pijn en dat is lullig maar iedereen het recht geven om hun geschiedenis te kunnen wissen gaat het zeer moeilijk maken voor de normale burger om zich te beschermen.

Hoe ga je googlen wat een Ponzifraude is als De Heer Ponzi dit heeft laten verwijderen (ik weet dat hij dood is, het is een extreem voorbeeld)? Ja, jij kunt laten verwijderen dat je ooit dronk op straat lag zonder broek. Yippie! Maar je kunt niet meer onderzoeken of die auto-dealer op de hoek niet een zeer slechte reputatie heeft.

Als je niet gelooft dat dit misbruikt gaat worden OF denkt dat Google ieder verzoek echt gaat onderzoeken op maatschappelijk nut, dan verwijs ik je alleen maar naar http://www.webpronews.com...of-youtube-videos-2012-08

Eerste google resultaat voor mij bij het zoeken naar "youtube takedown numbers". Ik zocht naar cijfers en vond een misbruik zaak.

Ik weet niet wat Segil te verbergen heeft maar zijn privacy is het mij niet waard dat iedereen zijn geschiedenis kan witwassen. Het misbruik is het niet waard.
Dit is wel een interessante (en moeilijke) afweging tussen privacy en censuur. Enerzijds ben ik er sterk op tegen dat zoekmachines aansprakelijk gesteld worden voor de content waar zij naar verwijzen. Anderzijds vind ik privacy een groot goed en is het belangrijk dat dit wordt beschermd.

Zowel het bestaan als het niet-bestaan van deze wet staat misbruik toe. De overweging zit hem in welke richting je kwalijker vindt.
Niet helemaal mee eens. Ik heb een voor zover ik weet unieke voornaam/achternaam combinatie. Via Google krijg je een paar hits van pagina's die rechtsstreeks naar mij verwijzen, veroorzaakt door mensen die specifiek naar mij zochten. Maar niemand heeft erom gevraagd dat te publiceren of te "lekken". Het verplicht laten verwijderen van die informatie uit zoekresultaten censuur noemen vind ik nogal vergezocht. Het is wat mij betreft doorgespeelde onrechtmatig verkregen informatie. Zowel voor de sites die die informatie hosten als zoekmachines die het weergeven. Anderzijds zijn gevallen waarbij informatie verplicht wordt verborgen of aangepast vanwege financiele of politieke belangen gewoon censuur te noemen.

[Reactie gewijzigd door blorf op 13 mei 2014 20:13]

Maar om privacy te beschermen is een verbod op het vermelden in zoekresultaten niet de oplossing. Een zoekmachine is in principe een "dom ding" die niets anders doet dan indexeren van informatie. De informatie moet verwijderd worden als de privacy moet worden beschermd. Het verdwijnt dan vanzelf uit de zoekresultaten.
Mixed feelings. Voor normale personen erg fijn, zeker als er idioten zijn die je lastig vallen.
Anderzijds kunnen criminelen er misbruik van maken; notoire spammers of oplichters kunnen eisen dat hun naam verwijderd wordt waarop ze niet meer te vinden zijn en dus ook veel moeilijker na te trekken...
Wat is normaal? In het nieuws werd ook gezegd dat het niet voor publieke figuren zou gelden, maar waar ligt de grens?
klinkt mij niet meer dan logisch eigenlijk? zou je gebeuren dat je daarom geen baan kan krijgen omdat je naam op internet staat. Die jongens van dat kopschop verhaal in brabant zullen ook voor de rest van hun leven terug te vinden zijn op internet.
In principe doet de EU hier nu Amerika na, als het bedrijf een voordeur heeft in je grondgebied mag je het aansprakelijk stellen :D
Zeer onverwachte uitspraak dus, ben benieuwd wat voor effect dit heeft op Google (en andere zoekmachines) die voor velen toch wel 'het internet' zijn.
Europees D66-lijsttrekker Sophie in ’t Veld noemt de uitspraak 'baanbrekend': "Met deze uitspraak stelt de rechter dat een zoekmachine geen simpel doorgeefluik is van persoonsgegevens, maar ook aansprakelijk kan worden gesteld voor de verwerking ervan." Ook is ze verheugd dat het HvJ oordeelt dat Google onder de Europese wet valt, ook al is het een Amerikaans bedrijf.
Wel typisch dat Sophie in ’t Veld hier weer (als enige politicus?) een mening over heeft. Gisteren was ze ook al in het nieuws met haar voorstel voor een eurocommissaris voor privacy. Overigens heeft Google haar papieren hoofdkantoor in Nederland (vanwege het gunstige belastingklimaat) dus het zou beter zijn als ze daar eens een stokje voor steekt. Strikt genomen is het gewoon een Nederlands en dus Europees bedrijf.

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.


OnePlus 7 Pro (8GB intern) Nintendo Switch Lite LG OLED C9 Google Pixel 3a XL FIFA 19 Samsung Galaxy S10 Sony PlayStation 5 Apple

Tweakers vormt samen met Tweakers Elect, Hardware.Info, Autotrack, Nationale Vacaturebank, Intermediair en Independer de Persgroep Online Services B.V.
Alle rechten voorbehouden © 1998 - 2019 Hosting door True