Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Europees Parlement neemt antipiraterijrapport aan

Het Europees Parlement heeft met een ruime meerderheid een rapport aangenomen dat EU-lidstaten en de Commissie adviseert strenge maatregelen tegen auteursrechtenschending op internet te nemen. Het advies is niet bindend.

Tijdens de stemming op woensdagmiddag stemde een meerderheid van 328 Europarlementariërs voor het Gallo-rapport, dat is vernoemd naar de Franse Europarlementariër Marielle Gallo; 245 stemden tegen. Hoewel het gaat om een niet-bindend advies, heeft het waarschijnlijk wel gevolgen, denken Europarlementariërs Marietje Schaake en Judith Sargentini van respectievelijk D66 en GroenLinks.

Het rapport adviseert EU-lidstaten en de Europese Commissie om strenge maatregelen tegen auteursrechtenschending te nemen. Zo zou er wetgeving moeten komen om inbreuk op het intellectueel eigendom tegen te gaan en zouden isp's en auteursrechthebbenden moeten samenwerken in de strijd tegen auteursrechteninbreuk. Dat laatste kan volgens critici uitmonden in 'three strikes'-wetgeving, waarbij internetgebruikers die herhaaldelijk in de 'fout' gaan hun internetverbinding verliezen.

Nu het rapport is aangenomen, kunnen EU-lidstaten en de Europese Commissie het gebruiken om strenge maatregelen tegen auteursrechteninbreuk te legitimeren, stelt D66-Europarlementariër Schaake. Zelf stemde ze tegen: "Het is niet van deze tijd. Er zijn betere manieren om artiesten geld te laten verdienen dan door repressie", zegt ze tegenover Tweakers.net. Zo zou het auteursrecht gelijk moeten worden getrokken voor de hele  Europese Unie. "Er is nu geen geharmoniseerd auteursrecht", aldus Schaake.

Ook Sargentini van GroenLinks vreest dat het rapport kan leiden tot maatregelen. "Het is zeker geen vrijblijvend rapport", aldus de Europarlementariër. Een alternatief rapport, dat onder andere werd gesteund door de groenen in het Europarlement en dat consumenten beter zou beschermen dan het Gallo-rapport, haalde het niet. Hetzelfde geldt voor een alternatief van de liberalen.

VVD-Europarlementariër Toine Manders onthield zich van stemming. "Ik steunde de liberale variant en vond het daarom niet kunnen om ook over het oorspronkelijke te stemmen", aldus de Europarlementariër. De grootste steun in het Europarlement kwam waarschijnlijk van de christen-democratische fractie, waar onder andere het CDA deel van uitmaakt. Marielle Gallo maakt ook deel uit van die fractie. Een lijst waaruit blijkt welke parlementariërs het rapport steunden, verschijnt later op woensdag.

Door Joost Schellevis

Redacteur

22-09-2010 • 13:48

230 Linkedin Google+

Lees meer

Europa wil privacy beter beschermen Nieuws van 6 november 2010

Reacties (230)

Wijzig sortering
De tussenhandelaars hebben blijkbaar meer macht dan de consumenten/klanten en de producenten/artiesten. De politici durven niet in te zien dat het Internet overal de tussenhandelaren eruit geschopt heeft. Straks gaan de reisbureau's klagen over mensen die online rechtsstreeks bij de airlines hun tickets kopen. En de fysieke computerwinkels gaan klagen over scholieren die een webshop met lage marges en kosten runnen. En de reeks van importeurs, distributeurs, groothandelaren en kleinhandelaren in computers worden overbodig als de klanten op de Dell-website computers kunnen bestellen en het wordt door een koeriersdienst geleverd.

Een klassiek voorbeeld van een machtige tussenhandelaar zijn de supermarkten. Een supermarkt bepaalt wat de consument kan kopen en kan op verschillende manieren druk op de producenten uitoefenen. Aldi kan zomaar bij HP een Aldi-versie van hun printers eisen en HP moet het maar slikken, anders zorgt Aldi wel ervoor dat de consument voor een concurrent van HP kiest. Ook typisch Aldi is eerst producten van een fabrikant afnemen, de fabrikant breidt zijn productielijnen uit om aan de vraag te voldoen en Aldi vraagt nu 10% korting (en volgend jaar weer 10% korting). De fabrikant moet maar slikken, want anders kunnen ze de investeringen in de productielijnen wel weggooien en nooit meer terug verdienen.

Muziek, film, games en software is niet iets fysieks dat je in een winkel moet kopen zodat je niet alles in 1 fysieke lokatie (bv supermarkt) moet kunnen vinden. Meerwaarde van winkels, supermarkten en andere tussenhandelaren vallen weg. Je kan gewoon rechtstreeks van de artiest, de makers,... kopen. De marges/kosten van transport en tussenhandelaren vallen weg.

Sabam (Belgische Buma/Stemra) vertelde in een radio interview dat een halve euro tot een hele euro van een 20 euro album voor de artiest is en nog een halve euro voor het schijfje, boekje en doosje. De rest blijft aan de strijkstok hangen.

Je hebt dan 2 kampen: de ouderwetse die in platenmaatschappijen geloven en de nieuwe generatie die dankzij het Internet bekend worden en van concertinkomsten kunnen genieten. Wees blij dat mensen bereid zijn om concerttickets te betalen. De nieuwe generatie durft ook toe te geven dat je met de huidige toegankelijkheid van de technologie slechts 7000 euro (volgens Ozark Henry) nodig hebt om een deftige studio op te bouwen. Het is niet echt duurder dan bv het fotomateriaal van FG'ers en niet iedereen heeft voldoende omzet van de fotoverkoop om zijn investeringen te dekken. Iedereen steekt veel geld in zijn hobby, de ene gooit zijn geld in zijn getuned wagen, de andere in een verzameling, nog een ander in computerhardware,... In eigen beheer heb je nu veel minder investeringen en kosten dan 10 jaar geleden nodig. Canvas reportage: Pop wat levert het op

Als ik naar de elektronische muziek in BelgiŽ kijk, dan zie je beginnende producers in studentenkamers muziek maken. Demo cd's belanden bij DJ's in de lokale discotheken en als het interessant is, dan wordt het gedraaid. Dan komt de platenmaatschappij voor distributie, maar tegenwoordig kan je het even goed op iTunes aanbieden. De artiest krijgt een klein procentje van de platenmaatschappij of bij online verkoop zou je bv halve euro per liedje voor artiest en halve euro voor de shop regelen. Dat is stukken beter dan halve euro van een platenmaatschappij voor een hele album. De verkoopprijs verlagen naar halve euro zorgt voor een kwart euro voor de artiest, dit blijft nog altijd beter dan bij de platenmaatschappij. Artiest en consument winnen, maar de strijkstok verliest hier. Via het Internet kan je anywhere, anytime verkopen en de globale markt is veel groter dan platenmaatschappijen die beslissen dat het bv alleen in het binnenland verkocht wordt. Door deze grootschaligheid kan de artiest zijn investeringen terugverdienen. De overstap van muziek als hobby naar muziek als beroep is voor weinigen weggelegd. Leden van nationaal bekende muziekgroepen (die een Sportpaleis vol kunnen krijgen) werkten overdag gewoon zoals iedereen.

Uiteindelijk bepaalt vraag en aanbod of iets meerwaarde heeft. Als de toerist geen interesse in de service van een reisbureau heeft en niet meer dan een printje van een vliegtuigticket nodig heeft, dan betaalt deze toerist ook alleen maar wat de luchtvaartmaatschappij vraagt en niks meer. De strijkstok valt weg. Hetzelfde gebeurt in de entertainment, voor wat geordende bits en bytes betalen we niet meer zoveel omdat het goedkoper kan en we weten dat allemaal.

In de entertainmentindustrie zijn er mensen die denken dat ze nog meer geld dan in de fysieke winkel kunnen vragen voor iets dat minder functionaliteit aanbiedt. bv Online film huren was duurder dan in de lokale videotheek wegens luxe om niet meer naar de videotheek te rennen. Alleen vergeten ze erbij te vertellen dat je de film niet op een gemakkelijke manier op je televisie kan afspelen. Voor de klant is het waardeloos als je het niet op de televisie kan afspelen. Ze zijn zo dom bezig als de Soviet camerafabriek die nog nooit het verband tussen productiekosten en verkoopprijs gezien hebben. De prijs was in Soviet tijden een politieke keuze om de burger gemakkelijke toegang tot camera's te geven. Breng ze terug naar de hedendaagse realiteit ipv nog meer bescherming via de politiek. De schok van het Internet kan zo hard als de val van de muur op bepaalde industrieŽn overkomen.

[Reactie gewijzigd door rapture op 22 september 2010 14:46]

Three-strikes gaat echt te ver in de huidige digitale maatschappij.
Kan je ze net goed opsluiten.
Het beginsel van three-strikes vind ik zelf niet verkeerd. Als iemand 3 keer aantoonbaar de fout in is gegaan dan mag hij van mij een maatregel krijgen waardoor ie (voor bepaalde tijd) niet meer in staat zal zijn om nog een keer de fout in te gaan.

Er zijn met het auteursrecht eigenlijk 2 dingen aan de hand: Op de eerste plaats is het een behoorlijk heet hangijzer of de auteursrecht-wetgeving wel zo moet blijven zoals ie nu is. Op de tweede plaats is de handhaving in het gedrang, vooral met de komst van automatisering en het internet.

Die handhaving is waar het IMO vaak het meest aan strookt. Ongeacht hoe de auteursrecht-wetgeving straks in elkaar zal zitten, het grote probleem is dat er via de ISP's op grote schaal geautomatiseerd zal worden gehandhaafd en mogelijk veroordeeld.

Als een ISP 3 keer binnen X tijd een bepaald bitpatroon voorbij ziet rennen op zijn verbinding of je verbinding maakt met een geblackliste URL, dan wordt je verbinding zonder slag of stoot op zwart gezet. Er is dus geen mogelijkheid meer tot bewijslast, net zo min als de eisende partij (de rechthebbenden) hoeven aan te tonen dat je hun rechten aan het schenden bent, kun jij aantonen dat je dat niet aan het doen bent.

Een vergelijkbaar principe zou een diefstal-poortje zijn dat afgaat en jou gelijk zonder pardon neertasert, en tegelijkertijd je pinpassen en legitimatiebewijzen ongeldig maakt. Want de machine zegt dat je fout zit, dus zal het wel zo zijn.

Het idee van de auteursrecht-wetgeving is niet fout. De interpretatie ervan hoeft ook zeker niet fout te zijn, alleen moeten we met de handhaving in 2010, met wereldwijde communicatie in een oogwenk, zeker opletten hoe we dat aanpakken. Geautomatiseerde handhaving heeft immers veel te veel mogelijkheden tot machtsmisbruik, om bijvoorbeeld slechte cijfers van een platenmaatschappij onder het tapijt te schuiven of mensen met 'andere' politieke denkbeelden op een of ander technisch foutje ook maar even aan te pakken.
[...]

Waarom? De digitale maatschappij brengt digitale criminaliteit met zich mee en die moet bestraft worden. Het wordt tijd dat piraterij gelijk wordt behandeld als stelen en helen. Je gaat toch ook niet de plannen van je architect kopiŽren en zeggen dat je niks gestolen hebt?
Het wordt tijd dat die belachelijke vergelijking met stelen de wereld uit wordt geholpen. Dit is al zo vaak uitgelegd dat het me zeer tegenvalt dat het zelfs vandaag nog, en nota bene op een site als Tweakers.net, wordt gebruikt.

Downloaden is het maken van een kopie; stelen is het wegnemen van een fysiek exemplaar. Er is, zowel wettelijk als moreel, een groot verschil tussen de twee. Zo is het downloaden van bijvoorbeeld een film niet hetzelfde als het stelen van een DVD in een winkel. Die DVD kan niet meer verkocht worden als hij eenmaal is weggenomen. Downloaden betekent alleen potentiŽle winstderving; stelen is iemand iets van waarde afhandig maken.
Zeer conservatieve studies tonen aan dat 10% van alle illegale downloads een verlies betekenen: met andere woorden 1 op de 10 zaken die illegaal gedownload worden zonder te betalen zouden legaal gekocht worden als het niet illegaal kon gedownload worden. Gezien de gigantische hoeveelheid illegale downloads is dat een zeer groot verlies.
Er zijn meerdere studies gedaan naar dit onderwerp met wisselende conclusies. Daarnaast is het onmogelijk dat een "illegale" download tot verlies lijdt. Enkel tot winstderving, en zelfs dat is eigenlijk heel moeilijk te bewijzen. Ik vraag me af of jij dat zelf verkeerd schrijft of je dat daadwerkelijk direct hebt overgenomen van die studie.
Three strikes lijkt me een erg goede oplossing. Je moet al echt volharden in de boosheid om aan drie strikes te geraken, en dan verdien je het om de vrijheid te verliezen die je misbruikt.
Het is maar de vraag of Three Strikes, ook voor ons, grondwettelijk is. In Frankrijk is bepaald dat het niet met de Franse grondwet overeenkomt (helaas is het tůch aangenomen). Je kunt namelijk niet zomaar iemand toegang ontzeggen tot een belangrijk communicatiemedium.

Stel je voor dat je ineens voor de rest van je leven werd verboden om krantenartikelen te schrijven. Of op welke manier dan ook maar je mening te geven.

Three Strikes is een goed voorbeeld van hoe grote industrieŽn zoals in dit geval de copyrightindustrie (die jaar op jaar recordwinsten boekt, ondanks het probleem van "illegale downloads") onze grondwettelijke rechten kunnen omzeilen voor hun eigen gewin.

[Reactie gewijzigd door dada op 22 september 2010 14:29]

Een mooi stukje, maar met een (naar mijn mening) verkeerde conclusie.
Idem dito een echte kleptomaan... op een gegeven moment zet je die ook achter de tralies... je kan immers niet bezig blijven met winkelverboden voor specifieke winkels / winkelketens / steden / etc.
True, maar in je cel krijg je nog te eten. Een 'internetcel' sluit je uit van o.a. internetbankieren, bepaalde overheidsdiensten, legale (muziek)winkels, andere internetdiensten en informatie.

Als snoepjesdief zal je altijd bij de AH je boodschappen moeten kunnen doen. In je 'internetcel' kun je dit niet. Je 'verhongert' van informatie. Dit is toch wel een degelijk verschil. Zelfs in de bajes kun je nog de krant lezen en TV kijken, als het recht hierop verdient, en dit zijn wel de enige volwassen, niet gestoorde, Nederlanders die niet stemgerechtig zijn.

[Reactie gewijzigd door Tomassie91 op 22 september 2010 17:24]

En water uit de kraan drinken is ook diefstal. Ik denk dat Spa binnenkort wel met een wetsvoorstel komt om leidingwater te verbieden.

Er zijn bitter weinig overeenkomsten tussen stelen en piraterij. Iets wegnemen is nooit hetzelfde als iets niet kopen. Zolang diverse partijen zich proberen te redden met kromme vergelijkingen gaan er nooit goeie regelingen komen.

De entertainment industrie probeert weer boven de wet uit te komen en langzaamaan piraterij als een steeds ernstiger misdrijf neer te zetten. Als we ze nog een vinger geven komen ze binnenkort nog met "Downloaden is moord" omdat er een artiest is overleden.

Als je piraterij wil aanpakken, zal je moeten beginnen met het correct benoemen van het probleem. Piraterij of inkomsten derving bijvoorbeeld.
Tegelijkertijd gaan de omzetten van online muziekwinkels door het plafond, omdat dat het product is dat mensen willen afnemen.
Significant detail: Een webwinkel is geen product maar een service. Eveneens zijn mp3's ook geen product, gezien ze niet van nature schaars zijn, zoals een kuub water of een auto dat wel is.

Ik spreek liever van een patroon. Muziek is een patroon van noten, en als die ten uitvoer worden gebracht kun je dat patroon weer opslaan in de vorm van bits en bytes of in de vorm van groeven op een kunststof plaat.

Een patroon kan maar eenmalig een product zijn. Als ik iemand vraag een stuk muziek te schrijven en uit te voeren voor mijn toneelstuk, gebruikt de betreffende componist energie om tot die compositie te komen. De uitvoer (een patroon van noten) van de componist is dan een product. De tijd van de componist is immers schaars.

Dupliceer ik (of iemand anders) het geleverde patroon, dan is het resultaat daarvan geen product meer. De enige kosten zijn namelijk het medium waarop of waarin het patroon wordt opgeslagen. Het medium (cd, plaat, SD kaartje, perkament rol) is dan wel een product, het patroon wat er op staat niet meer. Het patroon is immers niet van nature schaars.

Daarom is een webwinkel geen levernacier van producten. Zelfs de plastic schijfjes zijn uit de keten.

Zo'n patroon kan onmogelijk een eigendom zijn. Je kunt het namelijk niet wegnemen. Ik kan aan iemand een verhaal vertellen of mijn laatste muziek compositie uitleggen, en het zit nog steeds in mijn hoofd. Claimen dat er een eigendomsrecht bestaat op patronen is dus ronduit belachelijk!

Voor de artiesten maakt dit geen verschil. Als je het kan betalen wil je een echte van Gogh en er is gewoon geen vervanger voor Bon Jovi. Artiesten zijn er al sinds mensenheugenis en zullen er altijd zijn.

Dat de industrie die rond de distributie van en "eigendom" op patronen daar anders over denkt verbaast mij niets. Wat voor bestaansrecht hebben ze anders nog?

Heel jammer voor hun, maar ze zijn door de tijd ingehaald. Althans, in een vrije wereld zou dat het geval zijn. Helaas voor ons normale stervelingen hebben corporaties veel meer invloed op politici dan wij. Voorlopig zal het status-quo van een hand vol corporaties nog afgedwongen worden met middelen betaald door het publiek, zoals politie en justitie. Ofwel we betalen zelf voor het in stand houden van onze eigen onmacht.

Money makes the world go round.

En dat terwijl kopieer rechten helemaal nooit zijn ingesteld om informatiestromen te beperken.

[Reactie gewijzigd door merethan op 22 september 2010 15:24]

Interessant verhaal wat je hier beschrijft. Echter ben ik het niet helemaal met je eens.

Om te beginnen hangt het er maar net van af wat je definitie van "product" is om te bepalen of digitale media producten zijn. In mijn optiek heeft dit niks met de eigenschap te maken of een product van nature schaars moet zijn. Volgens mij is een product te omschrijven als hetgeen dat is voortgebracht uit verrichte arbeid door landbouw, industrie, kunst, muziek, enz. en dat overdraagbaar is aan andere personen. Het heeft dus absoluut niks te maken met of het product schaars is ja of nee.

Vanuit een economisch oogpunt heeft hebben vraag en aanbod (en dus schaarsheid) alleen een invloed op de prijs. Vanuit sociaal oogpunt kunnen ook emoties en rationele aspecten invloed hebben op de prijs. Maar als iets dus oneindig maal te dupliceren is (zoals een MP3'tje) dan is het aanbod groot en de prijs dus laag. Ondanks dat het oneindig maal te dupliceren is, wat natuurlijk niet helemaal waar is want je blijft afhankelijk van omgevingsfactoren bv. opslagcapaciteit, blijft het een product. Er is immers iemand geweest die arbeid verricht heeft om het muziekstuk te componeren, het vast heeft gelegd en overdraagbaar heeft gemaakt. Hierdoor betekent het niet dat er geen eigenaar van dit MP3'tje kan bestaan.
Zo'n patroon kan onmogelijk een eigendom zijn. Je kunt het namelijk niet wegnemen. Ik kan aan iemand een verhaal vertellen of mijn laatste muziek compositie uitleggen, en het zit nog steeds in mijn hoofd. Claimen dat er een eigendomsrecht bestaat op patronen is dus ronduit belachelijk!
Op het moment dat jij een verhaal vertelt of je laatste muziek stuk uitlegt ben je toch nog steeds de eigenaar? Waarom zou je daar geen eigendomsrecht over kunnen claimen want jij hebt het toch bedacht? Net zo goed als dat men innovatie (nieuwe kennis) vastlegt in patenten om te voorkomen dat bedrijven er met hun idee van door gaat kun jij toch ook auteursrechten claimen. Op het moment dat je namelijk je verhaal of muziekstuk uitlegt maak je het overdraagbaar waardoor hij/zij het volledig of gedeeltelijk zou kunnen reproduceren. De eigenaar van een MP3'tje wil graag geld krijgen voor zijn verrichte arbeid. Het claimen van eigendom lijkt mij wel op zijn plaats/ Hiervoor zijn er auteursrechten in het leven geroepen.
Voor de artiesten maakt dit geen verschil. Als je het kan betalen wil je een echte van Gogh en er is gewoon geen vervanger voor Bon Jovi. Artiesten zijn er al sinds mensenheugenis en zullen er altijd zijn.
Voor artiesten maakt dit juist wel het verschil. In jouw betoog zijn producten, patronen waar geen eigendom over geclaimd kan worden. Hierdoor een artiest dus nooit iets kunnen verdienen aan zijn verrichte arbeid. Dat klopt natuurlijk niet en voor een artiest is het essentieel om eigendom te kunnen claimen.

Ik ben het met je eens dat de industrie door de tijd is ingehaald voor wat betreft cd verkoop. Echter denk ik dat de muziek industrie momenteel meer verdiend aan concerten en mercendies. Wij beschikken nu namelijk eenvoudiger over een diverser assortiment aan muziek. Hierdoor zijn we ook eerder geneigd om naar live concerten te gaan waar we voorheen misschien nooit heen zouden gaan. Vroeger zorgde een concert-tour voor de promotie van een nieuwe cd. Momenteel is de release van een nieuw album een marketing instrument voor het inleiden van een concert-tour.

Daarnaast komt het de artiesten ook ten goede dat wij kunnen downloaden want zij kunnen hun muziek nu ook verspreiden zonder noodzakelijk tussenkomst van een platenmaatschappij (cut out the middle man). Hierdoor maken minder bekende artiesten ook een kans om door te breken. En uiteindelijk hebben ze voor concerten toch de muziek industrie nodig omdat maar weinig artiesten voldoende financiŽle middelen hebben om dat zelf te financieren. Tot slot bepaald nu de platen industrie in mindere mate welke artiest gaat doorbreken en wordt ons dus minder muziek opgelegd terwijl er misschien wel muziek is die we veel liever horen. We kunnen deze muziek namelijk gewoon van internet halen. Dit komt ons cultureel erfgoed ook ten goede omdat nu ook minder bekende artiesten een kans krijgen.
Naar mijn idee heb je wat ik schets in mijn reactie niet helemaal begrepen. Veel dingen die jij aanvoert ben ik namelijk i.t.t. jou bewering wel op in gegaan. We gaan ze stuk voor stuk langs:
(het) hangt het er maar net van af wat je definitie van "product" is om te bepalen of digitale media producten zijn. In mijn optiek heeft dit niks met de eigenschap te maken of een product van nature schaars moet zijn.
Hangt er maar net vanaf, dat klopt. En de strekking (stelling) van/in mijn reactie is ongeveer dit: Als iets niet van nature schaars is is het geen product. Waarbij je schaars kunt vervangen door beperkt. Dat is niet hetzelfde als weinig, daarmee bedoel ik gewoon dat we maar 1 aarde hebben, met x aantal bomen er op, y hoeveelheid olie, z kilo's ijzer... etc. Beperkt. Ofwel, als ik iets neem, heb jij het niet.
Ondanks dat het oneindig maal te dupliceren is, wat natuurlijk niet helemaal waar is want je blijft afhankelijk van omgevingsfactoren bv. opslagcapaciteit, blijft het een product. Er is immers iemand geweest die arbeid verricht heeft om het muziekstuk te componeren
Dat zou je inderdaad bij de eerste oplevering zo kunnen stellen. Maar duplicaties van dat patroon (medium is irrelevant) zijn geen producten meer van die componist. Zie mijn toneelstuk voorbeeld.
Op het moment dat jij een verhaal vertelt of je laatste muziek stuk uitlegt ben je toch nog steeds de eigenaar?
Dat kan niet. Jij hebt het immers ook. En dingen die beperkt aanwezig zijn kunnen niet op twee plaatsten tegelijk zijn. Een idee, serie noten of verzameling formules kunnen dus geen eigendom zijn.
Voor artiesten maakt dit juist wel het verschil. In jouw betoog zijn producten, patronen waar geen eigendom over geclaimd kan worden. Hierdoor een artiest dus nooit iets kunnen verdienen aan zijn verrichte arbeid.
Onzin. Als die artiest iets in opdracht doet krijgt hij/zij betaalt en wanneer de artiest een optreden doet (=energie omzetten) betalen mensen ook om te mogen komen kijken.
Echter denk ik dat de muziek industrie momenteel meer verdiend aan concerten en mercendies.
Muziek industrie is niet hetzelfde als de artiesten! Artiesten zijn gewoon klant bij labels en distributeurs, net zo goed als jij en ik dat zijn. Ze zijn net zo slachtoffer van kartelvorming als de luisteraars.
Echter ben ik het niet helemaal met je eens. (...) Volgens mij is een product te omschrijven als hetgeen dat is voortgebracht uit verrichte arbeid door landbouw, industrie, kunst, muziek, enz. en dat overdraagbaar is aan andere personen.
Ik ben heel benieuwd waar je de grens dan wil leggen. Bij deze zeer ruime stelling kun je zeggen dat ziekenhuizen een gezondheidsproduct leveren, kerken een geloofsproduct en de brandweer een vuur doof-product. En die kunnen dan allemaal weer eigendom zijn van iemand.

Bij deze claim ik dan even eigendom op het vuur doof-product. Gezien het mijn eigendom is mag ik voorwaarden stellen aan het gebruik ervan, en mijn voorwaarde is dat je mij geld betaalt. Incluis naburige rechten. Dus je gasfornuis uitzetten valt daar ook onder. Trek je poeplap maar, gaat je geld kosten.

[Reactie gewijzigd door merethan op 22 september 2010 23:26]

Ik vind het interessant dat je er vanuit een ander oogpunt naar probeert te kijken maar het druist helemaal in tegen de gevestigde orde en terminologie waar de huidige wetenschap mee werkt. Op zichzelf is het niet verkeerd om iets aan de tand te voelen door er anders of kritisch naar te kijken maar ik denk dat je sommige dingen niet goed kunt verklaren met je stellingen (bijv. diensten).
Hangt er maar net vanaf, dat klopt. En de strekking (stelling) van/in mijn reactie is ongeveer dit: Als iets niet van nature schaars is is het geen product. Waarbij je schaars kunt vervangen door beperkt. Dat is niet hetzelfde als weinig, daarmee bedoel ik gewoon dat we maar 1 aarde hebben, met x aantal bomen er op, y hoeveelheid olie, z kilo's ijzer... etc. Beperkt. Ofwel, als ik iets neem, heb jij het niet.
Maar waarom zou iets schaars moeten zijn om een product te zijn? Ik werk in een project omgeving en veel hardware die wij maken wordt maar eenmalig of beperkt gefabriceerd. Deze hardware is volgens jou dan dus geen product? Je zegt namelijk dat iets geen product is als het schaars / beperkt is en als jij iets pak, ik het niet heb. Maar waar ligt dan deze grens van "schaarsheid" want die is in jou definitie niet eenduidig? Wat jij schaars vindt, vind ik misschien wel hťťl veel. Wanneer mijn bedrijf 5 x dezelfde hoeveelheid hardware levert is het dan een product of is dat pas bij 100 x een product? Zijn die y liters olie schaars of zijn y^2 liters olie pas schaars? Als jij 1 liter olie pakt, kan ik inderdaad nooit dezelfde liter pakken maar wel een andere. Als dit in jou ogen betekent dat iets schaars is dan is alles van nature schaars en dat slaat vanzelfsprekend natuurlijk nergens op. Jou definitie is erg subjectief en kun je in dat opzicht dus niks mee. Mijn beschreven definitie is eenduidig en wordt wereldwijd gebruikt.
Dat zou je inderdaad bij de eerste oplevering zo kunnen stellen. Maar duplicaties van dat patroon (medium is irrelevant) zijn geen producten meer van die componist. Zie mijn toneelstuk voorbeeld.
Dus wat je hier eigenlijk zegt is dat ik gelijk heb bij een eerste oplevering van een componist. Dus op het moment dat er duplicaties komen is het geen product meer van die componist. En als die componist nu eens zelf die duplicaties maakt door ze daadwerkelijk handmatig meermalig op papier te schrijven? Is het dan een product omdat het schaars is of is het dan een patroon omdat er duplicaties van zijn? En bij hoeveel duplicaties is het nog een product en bij hoeveel een patroon?
Dat kan niet. Jij hebt het immers ook. En dingen die beperkt aanwezig zijn kunnen niet op twee plaatsten tegelijk zijn. Een idee, serie noten of verzameling formules kunnen dus geen eigendom zijn.
Dingen die beperkt aanwezig zijn kunnen makkelijk op 2 plaatsen tegelijk zijn want ze zijn namelijk niet uniek!!!! Je legt hier overigens nog steeds niet uit waarom je van een idee, serie noten of verzameling formules geen eigenaar zou kunnen zijn. Jij kan blijkbaar van een serie "patronen" geen eigenaar meer zijn omdat er meerdere exemplaren van zijn? Maar als ik iets innovatiefs of een muziekstuk bedenk en ik laat dit niet vastleggen als zijnde dat ik de rechtmatige eigenaar ben dan kan ik daar ook geen commerciŽle activiteiten mee ontplooien. Kortom als ik dit op enigerlei wijze dan verspreidt, is in principe iedereen eigenaar en ben ik hoogstens de bedenker. Maar als ik deze zaken vast hebben laten leggen in de vorm van IP (intellectual property) of auteursrechten, heb ik de mogelijkheid om hier commerciŽle activiteiten aan te ontlenen en ben ik bij wet toch echt de eigenaar. Dit neemt niet weg dat zodra jij mijn patent of muziekstuk zou pakken en dit wijzigt je niet een nieuw product zou kunnen hebben en dus een nieuwe eigenaar. Dit is iets wat dagelijks aan de orde van de dag is.
Onzin. Als die artiest iets in opdracht doet krijgt hij/zij betaalt en wanneer de artiest een optreden doet (=energie omzetten) betalen mensen ook om te mogen komen kijken.
Jij hebt het hier over het verrichten van een dienst terwijl ik het over producten had die een artiest voortbrengt. Op diensten kom ik zo terug.
Muziek industrie is niet hetzelfde als de artiesten! Artiesten zijn gewoon klant bij labels en distributeurs, net zo goed als jij en ik dat zijn. Ze zijn net zo slachtoffer van kartelvorming als de luisteraars.
Waar is het verband tussen de door jouw gemaakte quote van mijn stuk tekst en bovenstaand antwoord?
Ik ben heel benieuwd waar je de grens dan wil leggen. Bij deze zeer ruime stelling kun je zeggen dat ziekenhuizen een gezondheidsproduct leveren, kerken een geloofsproduct en de brandweer een vuur doof-product. En die kunnen dan allemaal weer eigendom zijn van iemand.
Kom op zeg, dit zijn grondbeginselen van onze maatschappij. In principe zou je dat zo kunnen zeggen alleen gebruiken we daar dan het woord dienst voor en onderscheidt zich door een andere definitie van een product. De producten die jij noemt zijn ook resultaten van een proces (vuur blussen zou een gedoofd vuur op moeten leveren als product). Onder een dienst verstaat men in de economie niet-fysieke goederen. Een goed is stoffelijk, bijvoorbeeld een stofzuiger of een appel, terwijl een dienst niet stoffelijk is. Een dienst is vluchtig en moet afgenomen worden op het moment van productie. Als je niet op tijd bij een concert bent met je kaartje, is je kaartje niet meer geldig. De dienst heeft dan al plaatsgevonden.
  • Het repareren van een auto is bijv. een dienst waarbij een gerepareerde, werkende auto het product is
  • Het blussen van vuur is een dienst maar een gedoofd vuur is het product
Je hebt ook de mogelijkheid om de dienst van de brandweer te claimen omdat we hier allemaal een beetje eigenaar van zijn en we hier gezamenlijk voor betalen. Kortom ik vind dat je stellingen aan veel kanten rammelen waarbij je niet altijd eenduidig weergeeft waarom iets zo zou moeten zijn, volgens jou.

[Reactie gewijzigd door K1LL3RB33 op 24 september 2010 11:19]

Interessant verhaal, maar voor het punt dat ik wilde maken wat mij betreft overbodig. Mijn punt is vooral dat ik het een gotspe vindt om wetgeving te introduceren die downloaders aanpakt, onder het mom van 'betere inkomsten voor artiesten', terwijl iedereen die iets verder kijkt dan zijn neus lang is kan concluderen dat dit soort wetgeving maar 1 doel dient, en dat is de zakken van platenmaatschappijen vullen.

Als het echt om de artiesten zou gaan, dan zouden ze in Brussel wetgeving moeten maken die minimum percentages voor artiesten verplicht stelt, en faciliteiten moeten creeeren om het voor artiesten makkelijker maakt om hun werk te verkopen zonder wurgcontracten te tekenen. Zoals het nu gaat bepalen de grote maatschappijen wie er populair wordt, welke bands er zendtijd krijgen op MTV of op de radio, in welke artiesten miljoenen aan promotie en flitsende videoclips worden geinvesteerd, etc. Achter elke Lady Gaga staan 100 artiesten die nooit een kans krijgen terwijl ze getalendeerder zijn en/of een grotere bijdrage zouden kunnen leveren aan het verrijken van onze muziekcultuur. Niet omdat ze niet goed genoeg zijn, maar omdat ze commercieel minder interessant zijn. Nu de wereld steeds kleiner wordt door het internet en door technische vooruitgang die de behoefte aan platenlabels steeds kleiner wordt, en nu er steeds minder mensen zijn die 20 euro neertellen voor een CD, moeten ineens 'de piraten' worden aangepakt, omdat ze 'de artiesten bestelen'.

Het is echt van een verwerpelijk niveau dat ze dit soort maatregelen durven te verkopen omdat het beter voor de artiesten zou zijn.
Hierbij de stemming van de Nederlandse EuroparlementariŽrs:

Ik wil er nog bij opmerken dat de Europese Commissie zich er na dit verzoek van het EP nu mee bezig gaat houden. Het kan zo maar zijn dat de Commissie met een geheel ander voorstel komt. Er is dus nog geen man overboord.

Mocht je een MEP willen Twitteren hierover, deze site is vandaag gelanceerd:
http://www.tweetyourmep.eu/home/nl

Reacties op de Gallo stemming:
Reactie van D66: http://www.d66.nl/europa/...ressieve?ctx=vhopg90lkduz
Groen Links: http://europa.groenlinks....ternet+een+slechte+dienst


Niet aangesloten bij een politieke groep in het EP
PVV: 3 Tegen, 1 onthouding(Barry Madlener)

PPE (Group of the European People's Party (Christian Democrats))
CDA: 5 Voor

S&D (Group of the Progressive Alliance of Socialists and Democrats in the European Parliament)
PvdA: 3 Tegen

GUE/NGL (Confederal Group of the European United Left - Nordic Green Left)
SP: 1 Tegen, 1 Onthouding (Kartika Tamara Liotard)

Greens/EFA (Group of the Greens/European Free Alliance)
Groen Links: 3 Tegen

EFD (Europe of Freedom and Democracy Group)
SGP: 1 Voor

ECR (European Conservatives and Reformists)
CU: 1 Voor

ALDE (Alliance of Liberals and Democrats for Europe)
VVD: 1 Tegen, 2 Onthoudingen (van Baalen onthoud zich van stemming, hij behoord tot de top 20 (uit 735) van meest afwezigen. Schandalig voor een lijsttrekker. Ook Toine Manders onthoud zich van stemming, niet van commentaar(klik). Opvallend daar hij meewerkte aan het voorstel)
D66: 3 Tegen

Totaal (excuus, opmaak lukt niet echt):
Voor Tegen Onthoudingen
ALDE/ADLE 27 39 8 (VVD, D66)
ECR 45 0 2 (CU)
EFD 13 10 4 (SGP)
Greens/EFA 4 45 2 (Groenlinks)
GUE-NGL 1 20 6 (SP)
NI 7 12 2 (PVV)
PPE 215 0 28 (CDA)
S&D 15 119 29 (PvdA)

edit: stemming VVD geupdate. Reacties toegevoegd

[Reactie gewijzigd door EektheMan op 23 september 2010 01:27]

Dan heb je niet begrepen wat concurrentie is: als jij persť die Philips thuisbioscoop xxxx wilt hebben, ga je toch ook niet zeuren dat er daar geen concurrentie is omdat alleen Philips die maakt?
Als ik een thuisbioscoop wil die toetert als Nederland een goal maakt, en Philips is de enige die zoiets aanbiedt omdat er een juridische constructie is die anderen verbiedt ook zoiets te maken is er wel degelijk sprake van kunstmatige concurrentiebeperking. Alleen als andere aanbieders uit eigen vrije keuze zo'n ding niet aanbieden is het een vrije markt-situatie waarin anderen er kennelijk geen brood in zien, en dan heb ik pech - of ik moet zelf zo'n ding gaan maken en op de markt zetten, wat in het geval van beschermde spullen dus niet mag.
Concurrentie betekent dat er ofwel (min of meer gelijkwaardige) alternatieven voor een product zijn (thuisbioscoop van Sony bijv.) ofwel substituten (bijv. een 7.1 surround set aansluiten op je computer).
Of dat concurrentie is wordt bepaald door de mate van gelijkwaardigheid. Als mijn spelervaring wordt bepaald door de playability, de grpahics en het geluid is elk ander produkt dat op ťťn van die vlakken afwijkt dus geen concurrentie, omdat het niet hetzelfde resultaat geeft. En je kunt niet eenvoudig aangeven wat nou de bepalende eigenschappen van een produkt zijn, omdat dat een subjectieve overweging is.

Elke regeling die er voor zorgt dat aanbieders niet hetzelfde mogen doen is een kunstmatige concurrentiebeperking. Het auteursrecht en octrooirecht bijvoorbeeld zijn precies zulke regelingen.

Ik zeg daarmee overigens niet dat die regelingen per definitie onterecht zijn, of dat het een rare gedachte is dat iemand voor het gebruik van zijn creaties betaald wil worden. Maar als je een duurzame oplossing wilt voor het 'intellectueel eigendomsprobleem' zul je allereerst eens de consequenties van de huidige regelingen helder moeten hebben.
In het geval de beleving sterkt meespeelt (zoals bijvoorbeeld bij entertainment) valt hier wel wat op af te dingen natuurlijk, maar dit principe blijft wel staan.
Emotie speelt niet 'een rol' bij entertainment, entertainment is emotie. Je kunt daarom ook niet eenvoudig spreken over substituten, omdat een shooter Y die er precies hetzelfde uitziet als X maar alleen een andere soundtrack heeft al een compleet ander produkt is. Er is geen ' emotie-substituut' , zoiets bestaat niet.

[Reactie gewijzigd door Iknik op 22 september 2010 20:46]

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.


Apple iPhone XS HTC U12+ dual sim LG W7 Google Pixel 3 XL OnePlus 6 Battlefield V Samsung Galaxy S10 Google Pixel 3

Tweakers vormt samen met Tweakers Elect, Hardware.Info, Autotrack, Nationale Vacaturebank en Intermediair de Persgroep Online Services B.V.
Alle rechten voorbehouden © 1998 - 2018 Hosting door True