Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Wetenschappers maken foto van planeet die geboren wordt

Een groep Europese wetenschappers hebben bewijs gevonden dat er in ons sterrenstelsel een planeet wordt geboren. Daarbij maakten zij ook foto's, waarbij een spiraalvormige wolk aan gas en stof is te zien, die bezig is om een planeet te vormen.

De vondst is gedaan door de European Southern Observatory, die met de Very Large Telescope metingen doet in het heelal, en daarbij recent observaties heeft gedaan bij de jonge ster AB Aurigae, die op een afstand van 520 lichtjaar van de aarde staat. Het blijkt dat er om deze ster een spiraalvormige wolk hangt, die bestaat uit gas en stof.

Er werden een paar jaar geleden al metingen gedaan rondom AB Aurigae, waardoor er al vermoedens waren dat er een planeet gevormd werd. De metingen die nu gedaan zijn, vormen 'sterk bewijs', aldus de wetenschappers. Zij hebben hun bevindingen gepubliceerd in het vaktijdschrift Astronomy & Astrophysics.

Dat bewijs zit met name in een 'twist' die is gevonden in de spiraalvormige disk. In die twist maken twee spiralen, met tegengestelde richtingen, verbinding met elkaar. Volgens de onderzoekers is dat dan ook de locatie waar uiteindelijk de planeet gevormd moet worden, doordat gas en stof daar accumuleert. Van de metingen zijn foto's gemaakt, waarop de spiralen zijn te zien.

Door Bauke Schievink

Admin Mobile / Nieuwsposter

21-05-2020 • 11:11

219 Linkedin

Reacties (219)

Wijzig sortering
Ik lees hier verschillende reacties op deze vraag omtrent materie en ruimtetijdkromming (space-time curvature) als verklaring. De realiteit is dat we nog niet weten 'wat zwaartekracht is' of 'wat zwaartekracht creëert'.

Algemene relativiteitstheorie en Newtoniaanse gravitatie zijn modellen die metingen en observaties goed blijken te beschrijven en te voorspellen, op basis van een aantal logische axioma's. Inmiddels weten we dat Newtoniaanse mechanica niet werkt om fenomenen op een heel grote of snelle schaal te verklaren, en hetzelfde geldt voor alles wat heel klein is, ongeacht of dat kleine ding snel of traag is. Dat kleine is het domein van quantummechanica en momenteel is dat onze meest solide en geverifieerde theorie om de realiteit te beschrijven. Deze theorie is momenteel echter onverenigbaar met algemene relativiteitstheorie, en een van de grootste uitdagingen binnen de natuurkunde is het probleem van quantumzwaartekracht.

Nu ga ik heel veel simplificaties toepassen, ten behoeve van de begrijpelijkheid, maar in het kort heeft het standaardmodel van de quantummechanica een aantal 'carriers' voor alle fundamentele krachten, zijnde de sterke en zwakke kernkracht (W- en Z-bosonen), de elektromagnetische kracht (het photon), maar we hebben de carriers voor zwaartekracht nog niet gevonden. Het Higgs boson is een stap in de goede richting, maar dit deeltje is de drager van het zwaartekrachtsveld, niet de carrier van zwaartekracht zelf. De mogelijke carrier van zwaartekracht zou het graviton zijn, maar we hebben dit deeltje nog niet kunnen vinden, omwille van het feit dat deze slechts een zeer zwakke interactie met andere deeltjes heeft (en de realiteit is dat uiteindelijk al onze metingen nog afhankelijk zijn van het meten van fotonen). Een ander probleem is het feit dat de theoretisch benodigde energie om een los graviton te creëren echt ongelooflijk hoog is.

Het graviton is echter slechts een deel van het verhaal en ook maar een deel van een mogelijke oplossing voor het probleem van quantumzwaartekracht. Er valt ongelooflijk veel over te vertellen, en er zijn erg veel verschillende theorieën om deze stukken natuurkunde te verenigen. Het probleem komt eigenlijk voort uit het feit dat alle theorieën op andere logische aannames gebaseerd zijn, en dat deze elkaar vervolgens tegenspreken. We zoeken eigenlijk naar een theorie van alles, maar of die er daadwerkelijk is is ook onzeker.

Eigenlijk is dit helemaal geen antwoord op je vraag, behalve dan dat we er momenteel geen antwoord op hebben ;) .

@ hier onder:

Vooruit, massa en zwaartekracht bestaan niet zonder elkaar, dus in die zin kan je stellen dat massa zwaartekracht veroorzaakt. Het probleem in de quantummechanica, of eigenlijk quantumveldentheorie, is het ontbreken van het mechanisme waardoor energie massa krijgt. Wanneer je massa hebt, dan ontstaat er dus inderdaad zwaartekracht, maar dan weten we nog steeds niet waar het vandaan komt.

Een andere schets van het probleem is wellicht duidelijker: Algemene relativiteitstheorie behandeld tijd en ruimte in feite als onderdeel van een en hetzelfde systeem. Two sides of a coin eigenlijk, in de basis een (x y z t) vector. Binnen deze theorie is tijd, net zoals ruimte, een continue variabele, dat wil zeggen, tot in het oneindige in kleinere stukjes te verdelen. QM is fundamenteel anders: deze theorie is gestoeld op de aanname dat tijd voor verschillende deeltjes op verschillende plekken hetzelfde is, en koppelt het concept ruimte dus los van het concept tijd. Daarnaast zijn variabelen in de quantumwereld inherent discreet: ze bestaan uit ondeelbare basishoeveelheden, denk aan de constante van Planck.

We hebben echter goede vorderingen gemaakt en inmiddels is speciale relativiteitstheorie helemaal geïntegreerd in quantum field theory (QFT). Hier komt bijvoorbeeld ook de relativistische correctie voor elektronen rondom een atoom uit voort. Het is inmiddels ook gelukt om QFT te valideren binnen een gekromde ruimtetijd. Het probleem is momenteel dat we hiervoor moeten aannemen dat deze gekromde ruimtetijd constant is, en dat deze dus niet wordt beïnvloedt door de bewegingen en interacties van de quantumdeeltjes die zich bevinden in deze ruimtetijd. Dit laatste is natuurlijk wel het geval, want deze deeltjes hebben allemaal een massa. Deze terugkoppeling is vooralsnog niet geslaagd en is het terrein van snaartheorie, en andere onbekendere consorten.

[Reactie gewijzigd door .ScorpionSquad op 22 mei 2020 17:20]

Quantumdeeltjes zetten niet uit. Het uitzetten van materie door een toename van de temperatuur, wordt veroorzaakt door de toename van de energie die door de deeltjes van deze materie gedragen wordt. Meer energie betekent dat de bindingen tussen deze deeltjes in verhouding minder sterk worden, en dus steeds losser worden tussen de individuele deeltjes. Dat geeft uitzetting en uiteindelijk faseveranderingen, afhankelijk van hoe veel energie de deeltjes van deze materie hebben.

Ik weet verder niet of ik je idee helemaal goed begrijp, maar jij stelt volgens mij dat er geduwd zou worden tegen verzamelingen deeltjes, door andere deeltjes, die daardoor tegen elkaar worden gedrukt en zo uiteindelijk materie creëren. Dan is mijn vraag voor je, waarom zou die grote hoeveelheid deeltjes bij elkaar, niet veel harder terug duwen tegen die weinige deeltjes daarbuiten? Als je denkt aan een ruimte gevuld met ballonnen, en ik blaas ze allemaal even hard op (ze duwen dus allemaal even hard), dan verdelen ze zich uiteindelijk toch netjes gelijkmatig over de hele ruimte? aangezien alle materie uit dezelfde deeltjes bestaat, zou er op basis van dat mechanisme helemaal niets in dit universum ontstaan.


Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn


Apple iPhone SE (2020) Microsoft Xbox Series X LG CX Google Pixel 4a CES 2020 Samsung Galaxy S20 4G Sony PlayStation 5 Nintendo Switch Lite

'14 '15 '16 '17 2018

Tweakers vormt samen met Hardware Info, AutoTrack, Gaspedaal.nl, Nationale Vacaturebank, Intermediair en Independer DPG Online Services B.V.
Alle rechten voorbehouden © 1998 - 2020 Hosting door True