Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Adviseur EU-hof: Uitgevers mogen zelf bepalen of doorverkoop e-books mag

Auteursrechthebbenden mogen zelf bepalen of e-boeken op de tweedehandsmarkt doorverkocht mogen worden of niet. Dat adviseert advocaat-generaal Maciej Szpunar aan het Europees Hof. Aanleiding is een rechtszaak tussen Nederlandse uitgevers en marktplaats Tom Kabinet.

Tom Kabinet is een online marktplaats voor tweedehands e-boeken. De site koopt de digitale boeken van officiële distributeurs of particulieren en verkoopt deze weer door aan andere particulieren. Tom Kabinet eist daarbij van particulieren dat zij hun eigen kopieën verwijderen. Twee Nederlandse uitgeversverenigingen, NUV en GAU, spanden in 2017 een rechtszaak aan om de praktijken van Tom Kabinet tegen te gaan. De rechtbank zei toen nog geen beslissing te willen nemen, maar van het Europese Hof van Justitie te willen weten of er sprake is van een 'distributiehandeling'.

In zijn advies aan het Hof stelt Szpunar dat, volgens Europees recht, auteursrechthebbenden zelf mogen bepalen of de digitale boeken tweedehands verkocht mogen worden. Volgens de advocaat-generaal is er namelijk geen sprake van een distributiehandeling, maar van 'een mededeling aan het publiek'. Hij baseert dit op het idee dat een digitaal bestand niet tastbaar is en daarom geen goed is. Daarom is het volgens de advocaat-generaal moeilijk om over eigendom te spreken. Hij zegt dat een bestand 'eerder kan worden gelijkgesteld met pure informatie', en dus niet onder het eigendomsrecht valt. Hij concludeert daaruit dat het niet onder het distributierecht valt en het een 'mededeling aan het publiek' is.

Hij geeft daarbij aan dat het digitaliseren van content de balans tussen de belangen van rechthebbenden en de belangen van de eigenaren heeft verstoord. Zo is het voor een koper van een digitaal product mogelijk om perfecte kopieën van de bestanden te maken. Dat is volgens Szpunar een bedreiging voor de belangen van de auteursrechthebbenden om een fatsoenlijk bedrag te krijgen voor de producten. Een particulier kan een eerder aangeschaft boek immers voor een lager bedrag doorverkopen dan een uitgeverij kan doen. Daarnaast is het volgens Szpunar lastig om bij doorverkopers na te gaan of zij hun digitale kopie daadwerkelijk hebben verwijderd.

Aan de andere kant stelt moderne technologie volgens Szpunar rechthebbenden in staat om 'zeer uitgebreide controle uit te oefenen op het gebruik dat de kopers van hun werken maken'. Zo kunnen de rechthebbenden 'bedrijfsmodellen' ontwikkelen die 'het volledige genot van de kopie van een werk omzetten in een beperkt en voorwaardelijk louter gebruiksrecht'.

Het bericht van de advocaat-generaal is een advies; het Hof kan het opvolgen of naast zich neerleggen. Wanneer het Hof met een uitspraak komt, is nog niet bekend.

Door Hayte Hugo

Nieuwsposter

10-09-2019 • 15:02

167 Linkedin Google+

Reacties (167)

Wijzig sortering
Ik vind dit een gevaarlijk advies, toch gekeken langs de gebruikerskant.
Eerst zorgen bepaalde sectoren ervoor dat je (makkelijk) alleen nog maar aan digitale kopieën kan geraken. En dit advies geeft eigenlijk de vrijgeleide om die digitale exemplaren om te zetten in een abonnementsformule. Want zo lees ik dit :
Zo kunnen de rechthebbenden 'bedrijfsmodellen' ontwikkelen die 'het volledige genot van de kopie van een werk omzetten in een beperkt en voorwaardelijk louter gebruiksrecht'.
Dus je koopt een e-book en je zou dit moeten gelezen hebben binnen het kwartaal/jaar. Wil je het daarna nog eens lezen (omdat het een goed boek was, je favoriete recept erin staat, het vervolg eindelijk is uitgekomen), mag je gaan bijbetalen.
Het is de chirurg die de moeite heeft gedaan om je leven te redden dus hij moet ook bepalen wat er voor de rest met dat leven gebeurt?

Daar klopt natuurlijk geen bal van, Het is inderdaad zo dat, 'in beginsel' de auteur de eigenaar is van het werk en dus mag bepalen of hij het aan jouw overdraagd,

Maar hier komt het, ALS jouw punt daadwerkelijk klopte dan zou ik in iedere boekwinkel voor ieder boek voor aanvang van de koopovereenkomt de licentie-overeenkomst moeten kunnen inzien en dus moeten weten
> hoe vaak ik het boek mag lezen
> wat er met het boek gebeurt als ik sterf,
> of (en onder welke voorwaarden) ik het leesrecht mag wederverkopen

Als aan al die voorwaarde is voldaan, dan 'koop ik geen boek, en koop ik ook geen licentie maar dan neem ik die .... en laat dat nu een wereld van verschil zijn want licentie nemers en licentie-gevers vallen NIET onder de titel koop (boek 7 burgerlijk wetboek)
Ja, raar idee van @Arator en @i-chat om e-boeken met normale boeken te vergelijken. Dan is jouw voorbeeld van software veel beter! Als je een vreemde vergelijking wilt; Erfpacht zou vreemd zijn - maar dat mag dus nu ook van deze rechter. |:(

Overigens bestonden er ook daarvoor ' huur' modellen zoals bibliotheken en de zogenaamde ' leesmap'.
Maar daar hingen nog steeds bepaalde rechten mee samen, zoals delen met familie/vrienden en een thuiskopie van bepaalde artikelen maken. (Bijvoorbeeld voor werkstukken).
En ook daar waren oudere exemplaren vaak 2e hands verkrijgbaar na bepaalde tijd,

Zolang deze mogelijkheden niet van digitale modellen vereist worden door rechters/wetgevers, blijft het een uitholling van de rechten van consumenten en het publiek in het algemeen.

Bovendien hebben auteurs (lees: uitgevers) al veel baat gehad van de digitalisering; wordprocessors, spellingcontrole, toegang tot wereldwijde markt, lage marketing kosten, geen publicatie investering in geval van e-books.
We verwachten ook niet dat Auteurs (lees: uitgevers) voor al deze acties per verkocht boek afrekenen. Dus waarom moeten uitgevers altijd het onderste uit de kan krijgen, en kunnen ze niet gewoon eens een compromis accepteren zoals de rest van deelnemers aan de maatschappij?

Wat betreft de 'moeite' van de auteur, er zijn al eeuwen vele wetten en instanties om zijn werk te beschermen.Als dat *nog* niet genoeg is is het heel simpel; NIET PUBLICEREN.
Dat is ook een optie.
Dan laat hij het alleen maar laten lezen aan vrienden die bij hem op bezoek komen, en kan hij precies controleren wat mensen met zijn werk kunnen doen.

Maar een verkoop is een handeling tussen twee partijen, en beide moeten rechten en opties hebben. Niet de afwachting dat je licentieserver opeens offline gaat (maar je niet weet wanneer) en je dat je boek niet meer kan lezen, maar alleen zeker bent dat je je geld NIET terugkrijgt.

[Reactie gewijzigd door mbb op 11 september 2019 13:13]

Wat is er volgens jou mis met de vergelijking tussen werk en resultaat.

Een schrijver werkt immers - maar een bepaalde tijd aan zijn boek,

Een hartchirurg werkt ook maar een bepaalde tijd in de OK.

De vraag is dan: wat telt er, de inspanning, een jaar fulltime werken om je boek te schrijven, of het resultaat een x aantal geredde levens?

met een redelijk salaris van ongeveer 200.000 per jaar zou de schrijver met een verwachtte oplage van 1mln dus maximaal 2ct per boek mogen verdienen, samen met een reële kostprijs zou dat uitkomen op een euro of 5 tot 7 maximaal. Dan is het gek dat de meest broeken ongeveer 4 a 5 maal zoveel kosten. en de meeste studieboeken zelfs een veelvoud daarvan.

Maar als het resultaat zou gelden als maatstaf dan zijn er artsen bij die zoveel levens hebben gered dat als je dat in levensdagen zou tellen en iedere patient elke dag 1 euro moet betalen (wat me een vrij laag bedrag lijkt voor het redden van je leven) dat deze artsen vervolgens miljoenen per jaar gaan verdienen.
want zeg nou eerlijk één levertranspantatie levert als snel 10jaar extra levensverwachting op.
a 3650 per patiënt (10 jaar 1euro per dag)- als je er iedere dag eentje doet dan heb je al snel een redelijk inkomen. En mocht patiënt x toevallig een jongetje van 10 zijn en dus geen 10 maar 50 jaar extra leven dan levert dat grapje je dus ruim 14.000 euro extra op.

Maar voor de rest hebben we het gewoon over een degelijke rechtsinterpretatie en snap ik niet hoe jij denkt dat het een voorbeeld is, de wet is vrij duidelijk over wat een koopovereenkomst behelst.
Namelijk een overeenkomst die tot strekking heeft om, tegen vergoeding, het eigenaarsschap over te dragen aan een ander. Daar is bij e-books nooit sprake van geweest omdat de uitgeversbranche altijd heeft geroepen dat je geen eigenaar bent van een boek maar een gebruiksrecht koopt.

Echter gebruiksrechten koop je niet, die verkrijg je (al dan niet tegen vergoeding) je bent dus geen licentiekoper maar een licentienemer. (of in het engels: licensee)

Het probleem met licentienemers en licentiegevers is dat daar in het burgerlijk wetboek andere regels voor bestaan: koop op afstand geld niet (of maar deels), de overeenkomst MOET schriftelijk en is niet (zoals bij koop) vormvrij. en er zijn andere bepalingen.
Maar Sony heeft ook moeite gedaan om een ps4 te bouwen. Maar ze kunnen niet zeggen sorry loki. Maar die ps4 mag je niet verkopen hoor. Daar heb ik veel moeite gedaan. Net zoals een boek. Uiteraard is een kopie sneller/makkelijker gemaakt bij een e-book als bij een fysiek boek.

[Reactie gewijzigd door loki504 op 10 september 2019 15:33]

Inderdaad, en als je bijvoorbeeld in de Kobo webshop kijkt, kan je daar op een knop 'KOPEN' klikken. De kleine lettertjes vermelden echter "Het downloaden van en de toegang tot de Digitale Content wordt alleen beschikbaar gesteld voor Klanten en is alleen bedoeld voor persoonlijk en niet-commercieel gebruik. Eventueel ander gebruik van de gedownloade Digitale Content of toegang tot de Kobo Service is ten strengste verboden." Idem voor Amazon: er is een knop "Buy Now", maar als je wat verder zoekt, vind je: "Upon your download of Kindle Content and payment of any applicable fees (including applicable taxes), the Content Provider grants you a non-exclusive right to view, use, and display such Kindle Content an unlimited number of times, solely through a Reading Application or as otherwise permitted as part of the Service, solely on the number of Supported Devices specified in the Kindle Store, and solely for your personal, non-commercial use."

De wetgever maakt heel duidelijk een verschil tussen kopen en een licentie nemen. Willen de uitgevers iets verkopen, dan mag dat, willen ze een licentie geven, dan mag dat ook, maar eerst in grote letters "KOPEN" of "BUY NOW" vermelden en in de kleine lettertjes vermelden dat het een zeer beperkt gebruiktrecht betreft (mijn C++, Python, Machine Learning... eBooks zou ik niet mogen gebruiken voor professionele doeleinden?) lijkt toch wel heel hard op bewust misleiden en mag wat mij betreft ook wel eens aangepakt worden.
Tja, als je een bioscoopkaartje koopt, dan mag je volgend jaar niet wéér naar binnen bij dezelfde film. En bibliotheekboeken moet je ook terugbrengen. Tijdelijke rechten zijn nu al gebruikelijk.
Maar bij een bioscoopkaartje weet je dat je een toegang aanschaft voor die periode (dat de film duurt), net zoals een kaartje voor de zoo of het pretpark. Je betaalt om toegang te hebben.

Een bibliotheekboek is in mijn gemeente gratis te ontlenen. Je betaalt zelfs geen lidgeld, je moet enkel betalen als je je boek langer in bruikleen houdt dan afgesproken (je kan het zelfs kosteloos verlengen, moet je wel even langskomen in de bib). En net het terugbrengen is het ganse systeem van een bibliotheek.

Maar als ik dit advies zou lezen, en als de uitgevers dit advies zouden volgen, dan koop je een e-book met DRM. En die DRM zou er voor zorgen dat je het boek na een bepaalde periode niet meer kan lezen.
Moest ik nu mijn e-book afnemen via een soort e-book-read-on-demand, dan weet ik dat ik maar een bepaalde tijd heb. Dat is dan het systeem. Maar in een dergelijk systeem ga ik geen e-book meer aanschaffen.

Voor diegenen die hieronder het willen vergelijken met bepaalde software. Net dat wil ik aanklagen. Maar je vroeger, bijvoorbeeld een office-pakket aanschafte, en dit kon blijven gebruiken (ook al stopte de ondersteuning), gaan er meer en meer software-boeren de abonnementstoer op. En komt er na zoveel jaar een nieuwe editie met meer mogelijkheden die je zou willen gebruiken, dan gaat je abonnement ook de hoogte in.

Let wel, ik pleit hier dus niet vóór het mogelijk te maken van het verkopen van e-books. Ik ben gewoon bang dat het met dit advies volledig in een abonnementsformule wordt gegoten.
Bij een bioscoop kaartje weet je dat die eenmaling geldig zijn voor een vaste voorstelling. De prijs is er dan ook naar en ik zie het dan ook niet als een tijdelijk recht. Als ik later de Bluray koop dan kost die beduidend meer dan het bioscoopkaartje omdat ik dan de permanente eigenaar van die Bluray word en de film ongelimiteerd kan kijken.

Als een ebook en een normaal boek hetzelfde kosten dan moet ik niet de een wel en de ander niet kunnen mogen verkopen. De rest waarde van een product dat ik niet langer nodig heb is irrelevant. Als ik een boek eenmalig wil lezen dan moet ik het kunnen huren maar als ik een boek wil bezitten dan wil ik het kunnen verkopen en dat zou een recht moeten zijn.
idd, je koopt toch ook geen licentie op een auto of op een meubilair, hoewel software anders is, is de licentie verhaal erg onduidelijk.
Geen idee of je het mag uitlenen, ik weet wel dat er een thuiskopieheffing is zodat je voor je eigen gebruik kopieen mag maken.

Al als je het mij vraagt is deze heffing niet meer serieus te nemen met de huidige stand van de technologie..
De hele thuiscopieheffing getuigt al van een bestuurlijke incompetentie en een ordinaire melkkoe constructie - vooral ook als je kijkt naar de doelstelling ervan en de product categorieren/producten waar de heffing op zit. Deze heffing zit als ik het overigens goed heb begrepen niet op de e-books zelf...wel op de readers 8)7
Door de thuiskopieheffing betaal je twee maal:
  • 1st voor het gebruiksrecht
  • 2cnd voor het geheugengebruik.
Dit is natuurlijk je reinste flessentrekkerij. Een eenvoudige oplossing is om het kopieerrecht na 2 á 3 jaar op te heffen.
Hij baseert dit op het idee dat een digitaal bestand niet tastbaar is en daarom geen goed is. Daarom is het volgens de advocaat-generaal moeilijk om over eigendom te spreken.
Dus software, films en muziek downloaden is dan geen diefstal?
Beetje vreemde redenatie lijkt mij.

Bovendien vind ik het nogal vreemd dat als iets digitaal wordt er ineens andere wetten moeten gelden, een boek mag en kan je ook gewoon doorverkopen maar een digitaal boek niet? Zou een héle rare wereld zijn als dat zo zou zijn.
Met gewone boeken hebben auteurs er toch ook geen zeggenschap meer over of hun boek wordt doorverkocht of niet?
Waarom dan wel als het boek "software"is ipv. "hardware"?

ok, met e-books is het natuurlijk wel makkelijker om kopien te maken maar dat valt dan weer onder andere wetten, copyright oa.
Geen lastig punt.
Het e-book verkopen zonder zelf te verwijderen is gewoon diefstal.
Hier hebben we de politie en het strafrecht voor.

Het feit dat het lastiger te controleren is dan andere dingen, mag niet het doorslaggevende argument zijn.

[Reactie gewijzigd door Zynth op 10 september 2019 15:52]

Nee, dat is iets heel anders. Dat zie je bijvoorbeeld aan de blockchain; je hebt niet eens een bank nodig om het af te dwingen. Het probleem is dat informatie onbeperkt gekopieerd en bewaard kan worden. Het feit dat jij ooit1000 euro[/] had (maar nu niet meer) is geen probleem; het feit dat jij ooit een boek had maar nu niet meer is wél een probleem. Dat komt omdat je oude banksaldo achterhaald is door nieuwe informatie, maar de informatie in het boek raakt niet achterhaald.
Een bank moet ook er ook voor zorgen dat als er geld overgemaakt wordt dat het is afgeschreven, om maar een voorbeeld te noemen.
Dat werkt omdat men strikte regels volgt waar iedereen zich aan houdt. De privepersoon die zijn kopie van het ebook moet verwijderen is niet betrouwbaar, laat staan controleerbaar.
Wil eigenlijk niet reageren op je punt, maar wel op het volgende :

Herlezen gebeurt HEEL VAAK. Ik heb tientallen boeken die ik tientallen keren heb gelezen.
Er zijn zelfs boeken die hele volksstammen wekelijks of dagelijks leest/herhaald. (Niet altijd positief)

Maar geef mij maar Dan Simmons Hyperion reeks, Vernor Vinge Zones of Thought reeks, David Zindell Neverness reeks , Asimov Foundation reeks...

Deze allemaal tientallen keren gelezen. Blijft elke keer een fantastisch reis..
Misschien als je van SF houd dat je die eens moet lezen, misschien dat je ooit dan zal herlezen.

Ok ON Topic :
Dit is heel slecht advies. Het is :
A ) Ze verkopen je een boek
B ) Je neemt een licentie af met bijbehorende voorwaarden.

Als het A was dan moeten ze niet achteraf gaan zeuren dat ze niet goed hebben nagedacht en dat ze achteraf A willen omzetten in B. Zo werkt het niet in de wereld. Het gaat niet om welk goed het is. Het gaat erom hoe de transactie heeft plaatsgevonden.

Mij klinkt dit in de oren als BIG money (uitgevers) die op oneerlijke wijze hun gelijk willen halen.
Zoals SONY her-uitgevers van oude muziek (voor 1963) allemaal kapot heeft gemaakt door ze met veel geld voor het gerecht (in USA) te slepen, wat niemand van die kleine uitgevers kon betalen.
Maar misschien ben ik bevooroordeeld. Ik was er eentje.

[Reactie gewijzigd door Audiodude op 10 september 2019 16:57]


Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn


Apple iPhone 11 Nintendo Switch Lite LG OLED C9 Google Pixel 4 FIFA 20 Samsung Galaxy S10 Sony PlayStation 5 Moederborden

'14 '15 '16 '17 2018

Tweakers vormt samen met Tweakers Elect, Hardware Info, Autotrack, Nationale Vacaturebank, Intermediair en Independer de Persgroep Online Services B.V.
Alle rechten voorbehouden © 1998 - 2019 Hosting door True