Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Adviseur EU-hof: Uitgevers mogen zelf bepalen of doorverkoop e-books mag

Auteursrechthebbenden mogen zelf bepalen of e-boeken op de tweedehandsmarkt doorverkocht mogen worden of niet. Dat adviseert advocaat-generaal Maciej Szpunar aan het Europees Hof. Aanleiding is een rechtszaak tussen Nederlandse uitgevers en marktplaats Tom Kabinet.

Tom Kabinet is een online marktplaats voor tweedehands e-boeken. De site koopt de digitale boeken van officiële distributeurs of particulieren en verkoopt deze weer door aan andere particulieren. Tom Kabinet eist daarbij van particulieren dat zij hun eigen kopieën verwijderen. Twee Nederlandse uitgeversverenigingen, NUV en GAU, spanden in 2017 een rechtszaak aan om de praktijken van Tom Kabinet tegen te gaan. De rechtbank zei toen nog geen beslissing te willen nemen, maar van het Europese Hof van Justitie te willen weten of er sprake is van een 'distributiehandeling'.

In zijn advies aan het Hof stelt Szpunar dat, volgens Europees recht, auteursrechthebbenden zelf mogen bepalen of de digitale boeken tweedehands verkocht mogen worden. Volgens de advocaat-generaal is er namelijk geen sprake van een distributiehandeling, maar van 'een mededeling aan het publiek'. Hij baseert dit op het idee dat een digitaal bestand niet tastbaar is en daarom geen goed is. Daarom is het volgens de advocaat-generaal moeilijk om over eigendom te spreken. Hij zegt dat een bestand 'eerder kan worden gelijkgesteld met pure informatie', en dus niet onder het eigendomsrecht valt. Hij concludeert daaruit dat het niet onder het distributierecht valt en het een 'mededeling aan het publiek' is.

Hij geeft daarbij aan dat het digitaliseren van content de balans tussen de belangen van rechthebbenden en de belangen van de eigenaren heeft verstoord. Zo is het voor een koper van een digitaal product mogelijk om perfecte kopieën van de bestanden te maken. Dat is volgens Szpunar een bedreiging voor de belangen van de auteursrechthebbenden om een fatsoenlijk bedrag te krijgen voor de producten. Een particulier kan een eerder aangeschaft boek immers voor een lager bedrag doorverkopen dan een uitgeverij kan doen. Daarnaast is het volgens Szpunar lastig om bij doorverkopers na te gaan of zij hun digitale kopie daadwerkelijk hebben verwijderd.

Aan de andere kant stelt moderne technologie volgens Szpunar rechthebbenden in staat om 'zeer uitgebreide controle uit te oefenen op het gebruik dat de kopers van hun werken maken'. Zo kunnen de rechthebbenden 'bedrijfsmodellen' ontwikkelen die 'het volledige genot van de kopie van een werk omzetten in een beperkt en voorwaardelijk louter gebruiksrecht'.

Het bericht van de advocaat-generaal is een advies; het Hof kan het opvolgen of naast zich neerleggen. Wanneer het Hof met een uitspraak komt, is nog niet bekend.

Door Hayte Hugo

Nieuwsposter

10-09-2019 • 15:02

167 Linkedin Google+

Reacties (167)

Wijzig sortering
Ik vind dit een gevaarlijk advies, toch gekeken langs de gebruikerskant.
Eerst zorgen bepaalde sectoren ervoor dat je (makkelijk) alleen nog maar aan digitale kopieën kan geraken. En dit advies geeft eigenlijk de vrijgeleide om die digitale exemplaren om te zetten in een abonnementsformule. Want zo lees ik dit :
Zo kunnen de rechthebbenden 'bedrijfsmodellen' ontwikkelen die 'het volledige genot van de kopie van een werk omzetten in een beperkt en voorwaardelijk louter gebruiksrecht'.
Dus je koopt een e-book en je zou dit moeten gelezen hebben binnen het kwartaal/jaar. Wil je het daarna nog eens lezen (omdat het een goed boek was, je favoriete recept erin staat, het vervolg eindelijk is uitgekomen), mag je gaan bijbetalen.
En dit is verkeerd want?

Je kunt software ook huren/leasen ...

Het is de auteur die de moeite heeft gedaan om het boek te schrijven. Lijkt me dat hij dan ook mag bepalen hoe hij dit werk deelt met anderen.

Op deze manier zijn er mogelijkheden voor een formule als Spotify voor lectuur/literatuur.
Het is de chirurg die de moeite heeft gedaan om je leven te redden dus hij moet ook bepalen wat er voor de rest met dat leven gebeurt?

Daar klopt natuurlijk geen bal van, Het is inderdaad zo dat, 'in beginsel' de auteur de eigenaar is van het werk en dus mag bepalen of hij het aan jouw overdraagd,

Maar hier komt het, ALS jouw punt daadwerkelijk klopte dan zou ik in iedere boekwinkel voor ieder boek voor aanvang van de koopovereenkomt de licentie-overeenkomst moeten kunnen inzien en dus moeten weten
> hoe vaak ik het boek mag lezen
> wat er met het boek gebeurt als ik sterf,
> of (en onder welke voorwaarden) ik het leesrecht mag wederverkopen

Als aan al die voorwaarde is voldaan, dan 'koop ik geen boek, en koop ik ook geen licentie maar dan neem ik die .... en laat dat nu een wereld van verschil zijn want licentie nemers en licentie-gevers vallen NIET onder de titel koop (boek 7 burgerlijk wetboek)
Naar mijn idee erg vreemde vergelijkingen.
Ja, raar idee van @Arator en @i-chat om e-boeken met normale boeken te vergelijken. Dan is jouw voorbeeld van software veel beter! Als je een vreemde vergelijking wilt; Erfpacht zou vreemd zijn - maar dat mag dus nu ook van deze rechter. |:(

Overigens bestonden er ook daarvoor ' huur' modellen zoals bibliotheken en de zogenaamde ' leesmap'.
Maar daar hingen nog steeds bepaalde rechten mee samen, zoals delen met familie/vrienden en een thuiskopie van bepaalde artikelen maken. (Bijvoorbeeld voor werkstukken).
En ook daar waren oudere exemplaren vaak 2e hands verkrijgbaar na bepaalde tijd,

Zolang deze mogelijkheden niet van digitale modellen vereist worden door rechters/wetgevers, blijft het een uitholling van de rechten van consumenten en het publiek in het algemeen.

Bovendien hebben auteurs (lees: uitgevers) al veel baat gehad van de digitalisering; wordprocessors, spellingcontrole, toegang tot wereldwijde markt, lage marketing kosten, geen publicatie investering in geval van e-books.
We verwachten ook niet dat Auteurs (lees: uitgevers) voor al deze acties per verkocht boek afrekenen. Dus waarom moeten uitgevers altijd het onderste uit de kan krijgen, en kunnen ze niet gewoon eens een compromis accepteren zoals de rest van deelnemers aan de maatschappij?

Wat betreft de 'moeite' van de auteur, er zijn al eeuwen vele wetten en instanties om zijn werk te beschermen.Als dat *nog* niet genoeg is is het heel simpel; NIET PUBLICEREN.
Dat is ook een optie.
Dan laat hij het alleen maar laten lezen aan vrienden die bij hem op bezoek komen, en kan hij precies controleren wat mensen met zijn werk kunnen doen.

Maar een verkoop is een handeling tussen twee partijen, en beide moeten rechten en opties hebben. Niet de afwachting dat je licentieserver opeens offline gaat (maar je niet weet wanneer) en je dat je boek niet meer kan lezen, maar alleen zeker bent dat je je geld NIET terugkrijgt.

[Reactie gewijzigd door mbb op 11 september 2019 13:13]

Ja, raar idee van @Arator en @i-chat om e-boeken met normale boeken te vergelijken.
Oh, maar ik wil e-books niet vergelijken met gewone boeken. Ik zie het net als software. En het is mijn ervaring met software, die me doet gruwelen van deze uitspraak. Want eigenlijk zegt deze rechter "als jullie zeker willen zijn dat er niet gekopiëerd kan worden, moeten jullie maar werken met tijdelijke licenties".
Als je vroeger software kocht, nam je ook een licentie af, en in de meeste gevallen was die eeuwigdurend. Nu neem je een licentie af en dien je bij meer en meer paketten jaarlijks bij te betalen.
Ik verwacht dat, als ik een e-book koop, en die (bijna) evenveel betaal als het papieren exemplaar, ik een licentie afneem om die eeuwig te kunnen lezen (ik zeg niet verkopen of kopiëren).
Het zou een andere zaak zijn als men e-books verkoopt aan een fractie van de prijs, met daarop een licentie om 1 keer te lezen en die vervalt na x tijd.
Eigenlijk gaat de vergelijking het best op met films op een fysieke drager of video-on-demand. Bij video-on-demand betaal je ook geen 40-50€ om die film 1 keer te zien.
Ik kan leven met het systeem dat iets dergelijks wordt opgezet, maar dat er de keuze is; ofte je betaalt de volle pot en hebt een eeuwigdurende leeslicentie of je betaalt een fractie van die prijs voor een éénmalige leeslicentie (eventueel gekoppeld aan een tijdsperiode).
Persoonlijk zou ik steeds de volle mep betalen, en daarom misschien mijn gruwel.
Ah, dan zijn we het met elkaar eens. Ik ben ook van mening dat aanbieders beide modellen moeten ondersteunen zodat klanten een keus hebben - misschien zelfs een ' lease' constructie dat je na het lezen van een boek via bibliotheekdienst deze meteen kan kopen (met wat korting) als je hem permanent wil hebben.

Ja, ik snap dat uitgevers het ook als ' software' willen zien en soortgelijke voorwaarden (DRM etc) willen hanteren. Echter bij software zitter er ook extra rechten aan icm interoperabilititeit, en wordt er vaak nog jaren support gegeven ivm veiligheid, bug fixes en soms extra features
Nou kun je in een e-book makkelijk typefouten corrigeren, maar is ook de noodzaak voor een ' tweede druk' weg als moment om dat te doen. Ook zou de schrijver extra passages of hoofdstukken kunnen toevoegen, net zoals ' bonus content' in DVD sets. Echter geeft dat bij kunst problemen zoals bij de 'Han shot first' edits, niet voor niets zijn eerste drukken van boeken vaak waardevol.
In een software-licentie model waarin je eerste druk automatisch ' gepatcht wordt

Anders krijg je van die kluchten zoals
nieuws: Amazon compenseert kopers van gewiste Orwell-boeken
nieuws: Microsoft stopt na twee jaar met verkoop e-books in Microsoft Store
Bij deze grote bedrijven werd compensatie gegeven, maar dat zal meer de uitzondering dan de regel zijn.
Wat is er volgens jou mis met de vergelijking tussen werk en resultaat.

Een schrijver werkt immers - maar een bepaalde tijd aan zijn boek,

Een hartchirurg werkt ook maar een bepaalde tijd in de OK.

De vraag is dan: wat telt er, de inspanning, een jaar fulltime werken om je boek te schrijven, of het resultaat een x aantal geredde levens?

met een redelijk salaris van ongeveer 200.000 per jaar zou de schrijver met een verwachtte oplage van 1mln dus maximaal 2ct per boek mogen verdienen, samen met een reële kostprijs zou dat uitkomen op een euro of 5 tot 7 maximaal. Dan is het gek dat de meest broeken ongeveer 4 a 5 maal zoveel kosten. en de meeste studieboeken zelfs een veelvoud daarvan.

Maar als het resultaat zou gelden als maatstaf dan zijn er artsen bij die zoveel levens hebben gered dat als je dat in levensdagen zou tellen en iedere patient elke dag 1 euro moet betalen (wat me een vrij laag bedrag lijkt voor het redden van je leven) dat deze artsen vervolgens miljoenen per jaar gaan verdienen.
want zeg nou eerlijk één levertranspantatie levert als snel 10jaar extra levensverwachting op.
a 3650 per patiënt (10 jaar 1euro per dag)- als je er iedere dag eentje doet dan heb je al snel een redelijk inkomen. En mocht patiënt x toevallig een jongetje van 10 zijn en dus geen 10 maar 50 jaar extra leven dan levert dat grapje je dus ruim 14.000 euro extra op.

Maar voor de rest hebben we het gewoon over een degelijke rechtsinterpretatie en snap ik niet hoe jij denkt dat het een voorbeeld is, de wet is vrij duidelijk over wat een koopovereenkomst behelst.
Namelijk een overeenkomst die tot strekking heeft om, tegen vergoeding, het eigenaarsschap over te dragen aan een ander. Daar is bij e-books nooit sprake van geweest omdat de uitgeversbranche altijd heeft geroepen dat je geen eigenaar bent van een boek maar een gebruiksrecht koopt.

Echter gebruiksrechten koop je niet, die verkrijg je (al dan niet tegen vergoeding) je bent dus geen licentiekoper maar een licentienemer. (of in het engels: licensee)

Het probleem met licentienemers en licentiegevers is dat daar in het burgerlijk wetboek andere regels voor bestaan: koop op afstand geld niet (of maar deels), de overeenkomst MOET schriftelijk en is niet (zoals bij koop) vormvrij. en er zijn andere bepalingen.
Volgens mij maakt i-chat één vergelijking, niet meerdere, en die vergelijking lijkt mij ook niet onlogisch, en relevant.
Bij een boek is er geen licentieovereenkomst. Dat fysieke boek is jouw eigendom en daar mag jij mee doen wat je wilt. Lezen, doorverkopen, verbranden, gebruiken als kladpapier, ... allemaal geen enkel probleem. En als je kiest om het door te verkopen dan geef je het boek ook fysiek door en blijft er bij jezelf niets meer achter.

Bij een ebook kan je het niet doorverkopen op een manier dat er niets achter blijft. Als jij het verkoopt en ergens naar upload, heb jij na het uploaden nog altijd een kopie op je harde schijf staan. Je hebt dus een kopie gemaakt terwijl jij daar geen recht toe hebt. Je kan ook niet spreken van een origineel of een kopie. En dat werkt misbruik enorm in de hand.
Bij een boek is er geen licentieovereenkomst. Dat fysieke boek is jouw eigendom en daar mag jij mee doen wat je wilt. Lezen, doorverkopen, verbranden, gebruiken als kladpapier, ... allemaal geen enkel probleem.
Onder de photocopier leggen en daarna doorverkopen, als lesmateriaal voor de klas gebruiken (kopietje en meegeven aan studenten), oh wacht....
Dat is echter geen identieke kopie, de kopie heeft duidelijk andere karakteristieken. Losse vellen, mogelijk mindere kwaliteit, waarschijnlijk enkel grijstinten. Dat alleen maakt het niet direct vergelijkbaar met de ebook casus.

Daarnaast is kopiëren en uitdelen/verkopen ook al niet legaal.
Je vergelijkingen, daar klopt geen bal van. Voor fysieke boeken hoeft er niet bepaald worden hoevaak je het mag lezen en wat er verder mee gebeurt. Als je een fysiek boek doorverkoopt heb je die zelf niet meer, terwijl je een e-book door kunt verkopen zonder het zelf kwijt te raken.

En dat van die chirurg: nee tuurlijk niet, maar die verkoopt geen product die je weer kunt kopiëren.
Voor fysieke boeken geld dat ik ze kan fotokopieëren, overtypen herdrukken inbinden etc. Die auteursrechten rusten dan ook niet op het boek maar op de tekst. De vorm maakt geen bal uit en het kopiëren dus evenmin.

Daarom leg ik ook uit hoe het met licenceren zit. Vooral omdat er geen juridisch verschil is tussen een gewoon en een e-book.

Dat er technische problemen zijn met de doorverkoop van je gekochte ebook wil niet zeggen dat we dan je eigendomsrecht maar moeten afpakken
Eens gegekoxht blijft gekocht wil ik dan maar zeggen. Na koop ben je eigenaar.

En het begip eigendom staat duidelijk in de wet.

Die chirurg is natuurlijk alleen maar om aan te tonen hoeveel misvattingen er zijn over toekomstige inkomsten, inkomensderving en eigendom in het auteursrecht Uiteindelijk is het auteursrecht bedacht om 10x te verdienen voor werk dat je maar één keer hebt verricht

[Reactie gewijzigd door i-chat op 11 september 2019 19:15]

Maar Sony heeft ook moeite gedaan om een ps4 te bouwen. Maar ze kunnen niet zeggen sorry loki. Maar die ps4 mag je niet verkopen hoor. Daar heb ik veel moeite gedaan. Net zoals een boek. Uiteraard is een kopie sneller/makkelijker gemaakt bij een e-book als bij een fysiek boek.

[Reactie gewijzigd door loki504 op 10 september 2019 15:33]

Die ps4 is geen software wat je snel kunt kopiëren zoals je al zegt. Dat is precies de reden dat je software niet altijd zomaar mag doorverkopen, en waarom drm bestaat.
Maar het punt ging nu juist om het harde werken van de schrijver. Wat natuurlijk totaal niet relevant is voor een 2de hands verkoop.
Dat harde werken is zeker wel relevant. Als je een PS4 doorverkoopt heb je die zelf niet meer, en dus verandert er niks in het aantal gebruikers (dus geen misgelopen inkomsten voor Sony, eerder extra inkomsten, want dan is er ook kans dat die nieuwe gebruiker ook nog weer een abonnement neemt).
Als je kopieën van een e-book verspreid zijn dat wel misgelopen inkomsten, want er zijn dan meer "gebruikers".

[Reactie gewijzigd door mjz2cool op 10 september 2019 16:28]

Dat ze inkomsten mislopen klopt. Maar in beide gevallen is er hard gewerkt. Net zo hard als een fysiek boek.
Als je een e-book *doorverkoopt* dan moet je het origineel ook verwijderen.
Als je een *kopie* verkoopt dan is dat is dat toch al illegaal, ongeacht of er licentievoorwaarden aan hangen. *
Een 'probleem' voor de verkoper kan zijn dat digitale kopieen niet slijten, waardoor 2ehands dezelfde kwaliteit houd als het origineel. Maar dat is alleen van belang na langere tijd als de eerste golf lezers het boek al heeft.

Een groter probleem is waarschijnlijk dat door digitale marktplaatsen kopers van 2e hands boeken de verkopers makkelijk kunnen vinden, en dus veel doorverkocht kan worden. Maar dat speelt waarschijnlijk ook voor tweedehands fysieke boeken.

*(Tenzij je thuiskopieheffing over de HD betaald hebt waarop je je achterblijvende 'kopie' op achterlaat, en het 'origineel' 1x verkoopt, maar dat is een juridisch/politieke discussie over techniek)
Dat is dan toch ook het hele probleem? Het gaat er juist om dat je dus een kopie kunt verkopen, dat is niet zo gemakkelijk met fysieke objecten.

En die thuiskopieheffing staat het trouwens niet toe om kopieën te verkopen.
Vergelijking tussen virtuele en fysieke waren gaan zo vaak scheef. Mijn advies is dan ook deze vergelijkingen niet te maken.
Klopt. Maar het gaat mij om het harden werken van de schrijver.
Dat mag, maar dan moet hij wel van te voren duidelijk aangeven dat het geen koop maar huur betreft; en dan nog: wat mij betreft worden verkopers van "retail" licenties (alle licenties waarover niet onderhandeld kan worden) verplicht mee te werken aan de overdracht daarvan -- zelfs als zij in tijdsduur beperkt zijn, om zo de traditionele uitputting van auteursrechten in stand te houden.

(Bovendien, het zijn meestal niet de auteurs maar die uitgevers die dit soort ellende bedenken. Auteurs zitten vaak net zo in de klem bij de uitgeversmonopolisten als het publiek.)
Inderdaad, en als je bijvoorbeeld in de Kobo webshop kijkt, kan je daar op een knop 'KOPEN' klikken. De kleine lettertjes vermelden echter "Het downloaden van en de toegang tot de Digitale Content wordt alleen beschikbaar gesteld voor Klanten en is alleen bedoeld voor persoonlijk en niet-commercieel gebruik. Eventueel ander gebruik van de gedownloade Digitale Content of toegang tot de Kobo Service is ten strengste verboden." Idem voor Amazon: er is een knop "Buy Now", maar als je wat verder zoekt, vind je: "Upon your download of Kindle Content and payment of any applicable fees (including applicable taxes), the Content Provider grants you a non-exclusive right to view, use, and display such Kindle Content an unlimited number of times, solely through a Reading Application or as otherwise permitted as part of the Service, solely on the number of Supported Devices specified in the Kindle Store, and solely for your personal, non-commercial use."

De wetgever maakt heel duidelijk een verschil tussen kopen en een licentie nemen. Willen de uitgevers iets verkopen, dan mag dat, willen ze een licentie geven, dan mag dat ook, maar eerst in grote letters "KOPEN" of "BUY NOW" vermelden en in de kleine lettertjes vermelden dat het een zeer beperkt gebruiktrecht betreft (mijn C++, Python, Machine Learning... eBooks zou ik niet mogen gebruiken voor professionele doeleinden?) lijkt toch wel heel hard op bewust misleiden en mag wat mij betreft ook wel eens aangepakt worden.
Maar als je huurt of least weet je dat je een gebruiker en geen eigenaar bent. Als jij gewoon iets koopt mag je verwachten dat je eigenaar bent van het product en zeker in het geval van software,muziek, film en boek je net als papieren versies niet alle rechten hebt om duplicaten te maken cq te verkopen.
Als je een film op DVD of Bluray koopt ben je eigenaar van het medium, maar ook niet van de film die erop staat. Je moet je nog steeds aan de regels houden die daarbij horen, zoals bijvoorbeeld geen voorstelling in het publiek, en dat soort dingen.

Het lijkt me hetzelfde bij een boek, daar wordt je ook niet de eigenaar van het verhaal wat erin staat, maar enkel van het medium.
Maar een dvd (medium) mag je doorverkopen, dan zou dit bij dit digitale medium toch ook moeten kunnen.
Nee, want je kan dat digitaal medium niet doorverkopen. Je maakt een kopie die je aan een ander geeft. Maar omdat je een kopie maakt heb je zelf ook nog altijd een kopie in handen. Dat is het grote probleempunt. De enige manier om dat af te vangen zou DRM zijn. Maar we weten allemaal hoe graag we die 3 letters horen.
Daar kan met DRM wat aan gedaan worden. De sleutel doorverkopen en klaar. Maar dat wordt onmogelijk gemaakt. DRM wordt alleen maar gebruikt om rechten te beperken, niet om eenzelfde ervaring aan de eindgebruiker te verstrekken die zij ook zouden hebben met een fysiek boek. Vroeger met vrienden, kennissen en familie zoveel boeken lopen rouleren. Als je m uithad ruilen met een ander boek. Zo had je met een groep 100'en boeken in bezit, en kon je ze allemaal lezen terwijl je er een fractie van kocht. DRM voorkomt dat en als het vroeger ook had gekund hadden ze dat ook in de fysieke boeken geplempt. Ik sloop het DRM eruit en ruil nog steeds boeken. Ik heb t gekocht, dus het is van mij. Punt. Anders zou ik wel gaan huren of lenen als ik dat anders wil.
Maar je hebt een licentie gekocht, daarmee ben je akkoord gegaan bij aanschaf. Het is dus niet van jou, je eigen je rechten toe die je niet hebt.

En een fysieke kopie is bijna ultiem rights management: je bent je kopie kwijt als je 'm doorgeeft (of je hebt een inferieure analoge kopie).
...
Op deze manier zijn er mogelijkheden voor een formule als Spotify voor lectuur/literatuur.
Dat is er al Kobo heeft zo'n abonnement; Kobo Plus. Echter gaat het in het geval van Kobo plus om een beperkte selectie boeken en is het imho totaal niet interessant.
Bibliotheken in Nederland bieden toch ook al een (digitaal) assortiment aan?
Het is de auteur die de moeite heeft gedaan om het boek te schrijven. Lijkt me dat hij dan ook mag bepalen hoe hij dit werk deelt met anderen.
Natuurlijk, niemand mag de auteur dwingen om een boek te publiceren, en de auteur mag het delen zo hij of zij wil.

Maar de staat biedt extra bescherming, in de vorm van uitgewerkte copyright wetten. Ik vind het niet onredelijk om voorwaarden te stellen aan die extra bescherming, zoals bijvoorbeeld het recht om je werken weer door te verkopen of een verbod op exclusieve contracten.

In de loop der jaren zijn de lasten steeds meer bij de maatschappij terecht gekomen, en hebben de uitgevers steeds meer macht gekregen, ten koste van de auteurs. In praktijk zijn het namelijk niet langer de auteurs die de dienst uit maken, maar vooral de uitgevers. Je ziet het al aan de kop van dit artikel: "uitgevers mogen zelf bepalen..."
Als de maatschappij de lasten draagt dan mogen we daar ook eisen aan stellen.
Ik vind het ook erg gevaarlijk.

Bij Software hebben ontwikkelaars ook opeens besloten dat je het niet meer mag verkopen en dat je het gebruik ervan 'huurt'. Dit is totale onzin en dit soort producten zouden net als alle andere spullen die ik koop verkoopbaar moeten zijn. Als ik het spel niet meer wil dan wil ik daar de restwaarde van terugkrijgen door een tweedehands verkoop. Ik heb het altijd al gevaarlijk gevonden dat overheden daar niet eerder tegen op hebben getreden maar dit concept ook introduceren bij eBooks is niet positief. Als ik een normaal boek koop mag ik het ook doorverkopen, dat ik milieubewuster een ebook koop wat exact hetzelfde product is dan mag de verkoper opeens bepalen of ik het wel of niet mag verkopen? Onzin.

Het zou erg wenselijk zijn als overheden hier tegen optreden ipv faciliteren. Aan de aanbieders om een systeem te ontwikkelen dat dit verplicht mogelijk maakt. Je kan gewoon een ebook verplaatsen van mijn Kindle account naar dat van een ander als ik daar een tweedehands verkoop mee doe.

Het is erg onwenselijk dat Amerikaanse bedrijven mij contractueel 'terms' willen opleggen die van toepassing zijn na de aanschaf van een product.

[Reactie gewijzigd door wouiereowur op 10 september 2019 18:51]

Je hebt de optie niet te kopen,er is altijd de (ook digitale) bieb, fysieke boeken, kobo plus, de amazon versie daarvan.. Als dit model je niet aanstaat, zijn er in ieder geval legale opties.

Meer dan bij series overigens.
Ik zie geen verschil met een ander product, zoals een wagen. Als ik je een product verkoop, ben jij er de eigenaar van en mag je het doorverkopen, enkel niet namaken.

Dit recht heb je ook met boeken (uitputting van het distributierecht) en nu wil men je dit recht uithollen door te stellen dat een digitale kopie van een werk eigenlijk geen product is.

En in één adem te stellen dat het de huidige technologie (digitale bestanden) teveel voordelen geeft aan de consument (illegaal downloaden fud) ten nadele van de rechthebbenden. Terwijl dat evenwicht perfect zou kunnen hersteld worden door de rechthebbenden die jou doen en laten met hun niet-product volledig kunnen nagaan en controleren. Als die vervelende uitputting van het distributierecht nou maar niet in de weg stond.
Bij uitgeverijen en boekwinkels is er sprake van een monopolie, toegestaan door de staat. Daardoor hebben we een vaste boekenprijs. Die vaste prijs is voor aanschaf van het boek, niet voor tijdelijke leasing van het book.

Prima als uitgeverijen zelf zaken willen bepalen maar dan moet de staat ook het monopolie afschaffen en daarmee de vaste boekenprijs.
Tja, als je een bioscoopkaartje koopt, dan mag je volgend jaar niet wéér naar binnen bij dezelfde film. En bibliotheekboeken moet je ook terugbrengen. Tijdelijke rechten zijn nu al gebruikelijk.
Tja, als je een bioscoopkaartje koopt, dan mag je volgend jaar niet wéér naar binnen bij dezelfde film. En bibliotheekboeken moet je ook terugbrengen. Tijdelijke rechten zijn nu al gebruikelijk.
Maar bij een bioscoopkaartje weet je dat je een toegang aanschaft voor die periode (dat de film duurt), net zoals een kaartje voor de zoo of het pretpark. Je betaalt om toegang te hebben.

Een bibliotheekboek is in mijn gemeente gratis te ontlenen. Je betaalt zelfs geen lidgeld, je moet enkel betalen als je je boek langer in bruikleen houdt dan afgesproken (je kan het zelfs kosteloos verlengen, moet je wel even langskomen in de bib). En net het terugbrengen is het ganse systeem van een bibliotheek.

Maar als ik dit advies zou lezen, en als de uitgevers dit advies zouden volgen, dan koop je een e-book met DRM. En die DRM zou er voor zorgen dat je het boek na een bepaalde periode niet meer kan lezen.
Moest ik nu mijn e-book afnemen via een soort e-book-read-on-demand, dan weet ik dat ik maar een bepaalde tijd heb. Dat is dan het systeem. Maar in een dergelijk systeem ga ik geen e-book meer aanschaffen.

Voor diegenen die hieronder het willen vergelijken met bepaalde software. Net dat wil ik aanklagen. Maar je vroeger, bijvoorbeeld een office-pakket aanschafte, en dit kon blijven gebruiken (ook al stopte de ondersteuning), gaan er meer en meer software-boeren de abonnementstoer op. En komt er na zoveel jaar een nieuwe editie met meer mogelijkheden die je zou willen gebruiken, dan gaat je abonnement ook de hoogte in.

Let wel, ik pleit hier dus niet vóór het mogelijk te maken van het verkopen van e-books. Ik ben gewoon bang dat het met dit advies volledig in een abonnementsformule wordt gegoten.
Bij een bioscoop kaartje weet je dat die eenmaling geldig zijn voor een vaste voorstelling. De prijs is er dan ook naar en ik zie het dan ook niet als een tijdelijk recht. Als ik later de Bluray koop dan kost die beduidend meer dan het bioscoopkaartje omdat ik dan de permanente eigenaar van die Bluray word en de film ongelimiteerd kan kijken.

Als een ebook en een normaal boek hetzelfde kosten dan moet ik niet de een wel en de ander niet kunnen mogen verkopen. De rest waarde van een product dat ik niet langer nodig heb is irrelevant. Als ik een boek eenmalig wil lezen dan moet ik het kunnen huren maar als ik een boek wil bezitten dan wil ik het kunnen verkopen en dat zou een recht moeten zijn.
Toegegeven maar als je nu een ebook koopt, zou je dat gewoon door moeten kunnen verkopen net als een fysiek boek. Anders kunnen we beter bij de papieren versies blijven.
Nee, het is gewoon een heel ander concept, hoe hard beide partijen ook de voor hun kant aantrekkelijke voordelen van gelijkschakeling aan fysieke boeken benadrukken.

Papieren versies zijn 'oneindig' houdbaar en overdraagbaar als goed, en digitale versies zijn bruikbaar zo lang je een licentie hebt. Die licentie kan vervolgens een stuk goedkoper want hij omvat veeeel minder rechten dan een fysiek exemplaar.

Het gaat pas mis als digitale en fysieke boeken dezelfde prijs krijgen, "omdat het toch hetzelfde boek is".
Prima als het dezelfde prijs heeft: het fysieke exemplaar kan bijvoorbeeld je quasi oneindig gebruiken en doorverkopen het digitale exemplaar kan je bijvoorbeeld via internet snel binnenhalen en neemt geen plaats in je kast in.

Het heeft allebei voor- en nadelen welke variant meer waarde heeft zal per situatie verschillen.

Waar je voor kiest is aan jou en zal misschien ook nog per boek verschillen. Zolang papieren versies maar beschikbaar blijven mogen ze van mij doen wat ze willen.
Zolang verkopers een aanbod doen een eboek te verkopen, is het oplichting, of op zijn minst misleiding om daarna te claimen dat het slechts een licentie is. Dat zou dan ook duidelijk moeten worden aangegeven. Verplicht verkopers om dan te zeggen "huur".

Nog liever zie ik wetgeving die uitgevers verplicht mee te werken aan de overdracht van "retail" (dwz niet onderhandelbare) licenties, zodat de uitputting van het auteursrecht blijft bestaan.
Dus een boek is nu hetzelfde als een film. Ik heb honderden boeken in huis. Deze logica volgend zou ik elke keer moeten betalen als ik hem zo lezen.
Sterker nog - JIJ mag het digitale boek alleen lezen, ook al staat hij op je/gezins ereader..andere geziensleden, vrienden etc. - je mag het niet uitlenen, laat staan iemand anders laten inkijken.
Onjuist. Precies deze advocaat-generaal Maciej Szpunar heeft in 2016 aangegeven dat er geen verschil is tussen het uitlenen van een e-book versus een papieren boek.

Bron(nen):
https://curia.europa.eu/j...df/2016-06/cp160064en.pdf

https://www.bibliotheekbl...oks_hoort_onder_leenrecht
als je dat stelt dan is verkoop van e-books gewoon verboden en mogen er slechts leesrechten worden verkocht (tegen uiteraard) beduidend lagere prijzen dan bij verkoop van het papieren boek (je krijgt immers niet hetzelfde)

Nee onderaan de streep vind ik dit een heel ondoordachte en weinig van inzicht getuigende uitspraak
Bovendien strookt het al zo'n kleine eeuw niet meer met het recht, immateriële goederen bestaan namelijk al enige tijd (denk aan het elektriciteitsarrest van 1921) waarin een tandarts uiteindelijk van diefstal kon worden beticht omdat elektriciteit weliswaar geen tastbare stof was maar desondanks wel 'waarde' had en 'geproduceerd' kon worden. Zelfs computergames en de ingame-items zijn in zekere mate goederen omdat je er enige mate van 'moeite' in moet steken om deze te verkrijgen (runscape arrest van 2012)

En dan heb ik het alleen nog maar over Nederlands recht in andere om ons heen liggende landen zijn er zeer zeker vergelijkbare rechtsbronnen te vinden. de AG-EU Heeft hier duidelijk de plank misgeslagen.

Ik vraag me oprecht af hoe deze tot zo'n onzinnige conclusie heeft kunnen komen, tenzij er enig geldelijk belang bij is geweest.
Voor de duidelijkheid, ik ben het NIET eens met mijn volgende punt.

Wettelijk ben je een licentienemer van digitale content, geen eigenaar. Licenties zijn over het algemeen "tijdelijk" en kunnen vaak zelfs ingetrokken worden.

Ik ben van mening dat je bij aanschaf gewoon eigenaar moet worden met inachtneming van copyright...

Edit: Met tijdelijk bedoel ik niet vooraf bepaald tijdelijk, maar dat je het niet te alle tijde kan downloaden. BV als service ten einde is.

[Reactie gewijzigd door lars_jj op 10 september 2019 18:35]

Dit dus. Dat licentieverhaal moet grotendeels verboden worden. Je koopt iets en daar moet je eigenaar van worden.
idd, je koopt toch ook geen licentie op een auto of op een meubilair, hoewel software anders is, is de licentie verhaal erg onduidelijk.
[quote] Ik ben van mening dat je bij aanschaf gewoon eigenaar moet worden met inachtneming van copyright... [\quote]

Als de term aanschaf wordt gebruikt is het in Nederland juridisch toch zo dat je dan ook eigenaar bent? Anders is er sprake van huur/lease/vergoeding t.b.v. gebruik etc?
Het probleem is dat je een licensie koopt voor een product die geldig is voor (zo ver ik weet) een onbepaalde tijd. Je wordt namelijk geen eigenaar van het prodcut (bijv een game of in dit geval e-book) maar 'koopt' de licensie zodat je er gebruik van mag maken.
ja interessante constructie. Dus je betaald feitelijk om het boek (onder een licentie) te mogen lezen, een vorm van vergoeding - je krijgt het dus nooit (ook niet na 10 jaar) in eigendom ook al heb je het al wel heel lang) in je bezit

Mag je het anderen wel laten lezen? Mag ik het boek bijv. zelf uitlenen (al dan niet digitaal via een soort van georganiseerd uitleen model) aan familie, vrienden, kennisen van de literatuurclub?
Geen idee of je het mag uitlenen, ik weet wel dat er een thuiskopieheffing is zodat je voor je eigen gebruik kopieen mag maken.

Al als je het mij vraagt is deze heffing niet meer serieus te nemen met de huidige stand van de technologie..
De hele thuiscopieheffing getuigt al van een bestuurlijke incompetentie en een ordinaire melkkoe constructie - vooral ook als je kijkt naar de doelstelling ervan en de product categorieren/producten waar de heffing op zit. Deze heffing zit als ik het overigens goed heb begrepen niet op de e-books zelf...wel op de readers 8)7
Door de thuiskopieheffing betaal je twee maal:
  • 1st voor het gebruiksrecht
  • 2cnd voor het geheugengebruik.
Dit is natuurlijk je reinste flessentrekkerij. Een eenvoudige oplossing is om het kopieerrecht na 2 á 3 jaar op te heffen.
Waarom zou die heffing niet meer serieus te nemen zijn? Technologie verandert niks aan de regels die er gesteld worden.
Toch wel. Bij cassettebandjes en velletjes papier was er misschien nog enige relatie tussen de waarde van de informatie en de kosten van het opslagmedium; bij de huidige technologie is die verhouding totaal zoek. Je kunt letterlijk alle nu beschikbare Nederlandse eboeken op een enkel SD kaartje van 15 euro in je zak steken. Dat kun je nooit compenseren met een heffing.
Als ik het goed begrijp mag je het alleen laten lezen (uitlenen) door familie en daar zal ook wel een limiet aan zitten, waarschijnlijk alleen het gezin.
Ik vind dit eigenlijk een heel treurig bijna zielig verhaal aan het worden waar zowel de verantwoordelijk bestuurlijke als zakelijke incompetentie vanaf druipt.
De reden dat het allemaal zo moet werken is dat je er gemakkelijk een kopie van kunt maken.
Als je een fysiek boek hebt mag je die gewoon weer doorverkopen of uitlenen, omdat je die dan zelf niet meer hebt.
Als je een e-book hebt, kun je die gewoon kopiëren en op die manier verspreiden (al dan niet voor geld). En dat willen ze uiteraard niet, want dan kopen die mensen het e-book niet meer.
Je mag het volgens mij zelfs kopiëren zolang het binnen huiselijke kring blijft (thuiskopie). Dat is ook waar je voor betaalt bij de meeste apparaten en opslagmedia.
Licensie met onbepaalde tijd is/was in Europa equivalent met eigendom.
Helemaal juist,
Dit is door het europese hof vastgesteld tijdens usedsoft vs oracle
Ik weet niet zeker of er een tijds duur op iets als een game zit, ik weet wel zeker dat je een licensie voor gebruik aanschaft en niet de game zelf. Al kan ik me goed voorstellen dat uitgevers gewoon een tijdsduur geven van "99 jaar of tot het ondersteund wordt" om zo onder de eigendom regeltjes uit te komen.

Zal allemaal wel ergens in de algemene voorwaarden verstopt zitten 8)7
Als je een licentie koopt voor oneindig persoonlijk gebruik, dan is dit bij software altijd legaal om door te verkopen. Bij e-books blijkbaar niet, die volg ik niet helemaal.
I.d.d. Vraag is mag ik mijn digitale boekencollectie dan wel aan jou uitlenen, ook als ik daar een kleine vergoeding voor vraag.

Ik verkoop ze dus niet aan je, je mag ze lezen - ik stel ze (onbepaalde tijd) ter beschikking, dan vraag ik daar 1 Euro per boek voor.

[Reactie gewijzigd door litebyte op 10 september 2019 15:55]

Bij software is dit ook niet altijd legaal, je hebt o.a. het Usedsoft arrest, maar daarin worden wel een aantal beperkingen gesteld.

Zo mogen onder andere licenties niet worden gesplitst. Koop jij honderd office licenties in een volume contract dan mag je die licenties ook alleen in die bundel van 100 doorverkopen. Je mag ze niet splitsen in 100x 1 licentie en ze dan individueel verkopen of er 50 zelf gebruiken in je bedrijf en er 50 verkopen.
Volgens wie mag dat niet? Het Duitse hooggerechtshof heeft daar namelijk een uitspraak over gedaan op basis van die UsedSoft jurisprudentie. Zij hebben uitgesproken dat het wel degelijk toegestaan is om volumelicenties gesplitst te verkopen. (Of nouja eigenlijk zien zij het niet eens echt als splitsen.) Het mág als één geheel, maar ook 100x los. Net als dat je een complete boekencollectie (echte boeken dan :+) in z’n geheel mag verkopen of enkel losse volumes.
Zie ook: https://gathering.tweaker...message/54815745#54815745

In Nederland is daar nog geen uitspraak over dus is het een grijs gebied. Ik ben niet op de hoogte van een uitspraak die stelt dat het niet zou mogen met volumelicenties. Ik koop voor de zekerheid gebruikte licenties maar in Duitsland, maar t zou leuk zijn als iemand een keer een uitspraak uitlokt hier als een softwareboer moeilijk gaat doen.

[Reactie gewijzigd door WhatsappHack op 10 september 2019 16:56]

Dat komt voort uit het Usedsoft arrest van het EU hof, waar volgens mij de Duitse uitspraak waar jij weer naar refereert op gebaseerd is. Het Usedsoft arrest komt voor uit een vraag van het Duitse Bundesgerichtshof naar aanleiding van een zaak tussen Oracle en het bedrijf Usedsoft uit Duitsland.


Uitspraak van het EU hof: http://curia.europa.eu/ju...f?docid=124564&doclang=NL

En dan punt 69 uit de uitspraak:
Hierbij moet echter worden beklemtoond dat wanneer de door de eerste verkrijger verkregen licentie geldt voor een aantal gebruikers dat groter is dan zijn behoeften – zoals uiteengezet in de punten 22 en 24 van het onderhavige arrest – uitputting van het distributierecht op grond van artikel 4, lid 2, van richtlijn 2009/24 die verkrijger niet het recht verleent die licentie te splitsen en het gebruiksrecht voor het betrokken computerprogramma uitsluitend voor een door hem bepaald aantal gebruikers weder te verkopen.
Zie hier ook bijv. een Blog van Arnoud Engelfriet over deze zaak:

https://blog.iusmentis.co...-mag-worden-doorverkocht/
Als beperking geldt wel dat een gekochte licentie niet mag worden gesplitst. Koop je 23 licenties in één contract, dan mag je ze alleen als bundel van 23 doorverkopen. Dat lijkt net wat strenger dan in de fysieke wereld, maar ergens klopt het wel. Als je een 23-delige encyclopedie (een papieren Wikipedia) koopt, word je geacht die alleen met z’n 23-igen door te verkopen. Niet per stuk. Dat beperkt wel de handelsvrijheid van UsedSoft, waar je wel gesplitste licenties kon kopen.
Hier ook nog een quote van het IE-Forum en hun uitleg van deze zaak: https://www.ie-forum.nl/a...-een-nadere-beschouwing-1
Geen splitsing van licenties UsedSoft verhandelde niet alleen licenties in hun geheel, maar verhandelde ook Oracle licenties voor meerdere gebruikers, die ze gesplitst had in verschillende delen, bestemd voor een bepaald aantal gebruikers. Een licentie die initieel voor 50 gebruikers gold, maar niet ten volle wed gebruikt; werd dan gesplitst in bv. 2 licenties voor 25 gebruikers, en het ongebruikte gedeelte werd dan doorverkocht. Het Hof van Justitie veroordeelde deze praktijk : de licentienemer is niet gerechtigd om de licenties te splitsen en te bestemmen voor een door hem bepaald aantal gebruikers. Dit zou immers een verboden reproductie impliceren.
https://www.ie-forum.nl/a...-een-nadere-beschouwing-1
Die blog van Arnoud is wat we besproken hadden in het topic dat ik linkte. (Misschien had je die gemist, moest hem ff zoeken en heb hem erin ge-edit :P).
Dan zal de vraag zijn welke rechtbank wordt als hoger gezien, het Duitse hof, of het Europese hof. In die hoedanigheid zou ik zeggen dat het EU hof het zwaarst zal wegen. Temeer ook daar voor zover ik uit het topic kan halen de uitspraak van het EU hof de meest recente is.

De link naar het Duitse vonnis daar is dood trouwens.

Dat topic dat de linkt staat trouwens ook vol met onwaarheden, waardoor er mogelijk ook verkeerde conclusies getrokken worden.

O.a. wordt er daar aangegeven dat Microsoft bij volume licenties (bijvoorbeeld 40 office licenties), 40 key's zou leveren. Dit klopt niet, bij volume licentie contracten levert Microsoft in de basis 1 key. per product, niet per licentie. Zo'n key mag echter maximaal 50 keer geactiveerd worden, bestel je meer dan 50 licenties in 1 contract dan zal je per 50 licenties een key krijgen. En zo staan er nog wel wat foute aannames in dat topic over volume licenties van Microsoft. Bij een aankoop van 40 Office licenties krijgt je dus maar 1 key, die je 40x mag gebruiken.

Niet om heel lullig uit de hoek te komen, maar het lijkt wel of geen van de betrokkenen in dat topic toegang heeft tot Microsoft volume licentie contracten en de bijbehorende licentie portal.
Als je een 23-delige encyclopedie (een papieren Wikipedia) koopt, word je geacht die alleen met z’n 23-igen door te verkopen. Niet per stuk.
Quoi? :?
Het is geen gevaarlijk advies. Juist omdat dit in de praktijk al gebeurd, wordt dit genoemd.
Met games is dit toch ook al jaren het geval. Ook nu kun je games los kopen (Steam oid) en via een abonnement(Game Pass van MS)
Dat laatste is niet perse gek, same shit met spotify enzo. Maar dat heeft weinig te maken met ebooks die je werkelijk koopt en dus eigenlijk jouw eigendom worden (maar blijkbaar niet dus).
De hele insteek is de 2e hands markt vernielen, en daar zijn ze al grotendeels mee klaar.
Ik blijf erbij dat het je recht moet zijn, dat als jij wat koopt, dat je het ook weer moet kunnen verkopen.
Jup, je vrijheid wordt steeds meer beperkt met alles.

Ik snap nog steeds niet als ik een boek fysiek koop, is het VAN MIJ... koop ik het digitaal dan 'leen ik het'.
Maar ondertussen wilt men wel fysieke wetten toepassen op kopieën van eBooks.

De logica en redenering slaat nergens op.
En hoe wil jij een digitaal boek doorverkopen zonder er een kopie van te maken?
Je betaald voor productiviteit (arbeidsloon) en niet zozeer voor een product. Meestal is hier bij sprake van een 1 op 1 relatie. Zoveel arbeidsuur gaat in een product. Of kunnen we er een soort 1 op 1 relatie van maken door er een fysiek product van te maken zoals een boek of een CD. We komen nu echter in een situatie waarbij we 1 op N relaties krijgen. Onze economie is daar eigenlijk helemaal niet op berekend. Want prijzen zijn gebaseerd op vraag en aanbod. Echter in deze is er een oneindig aanbod en daarmee is de prijs 0. Maar dat willen we natuurlijk liever niet want dan is er geen arbeidsloon meer. In zo'n geval kun je niet meer rekenen vanuit een product en dat heeft Szpunar goed ingezien, want dan ontspoort de economie. In dit geval zal productiviteit anders moeten worden vergoed. Een abonnementsvorm is daar een voorbeeld van. Waarbij je direct of indirect de auteur aan de gang houd. Dan moeten er natuurlijk wel steeds nieuwe boeken/films/games uitkomen. Doneren is een andere vorm maar komt eigenlijk een beetje op hetzelfde neer. Een derde manier is het ontkoppelen van productiviteit met product en in plaats daarvan productiviteit direct te vergoeden. Maar dat is echt heel moeilijk om door te voeren.
Als bibliotheken niet bestonden en vandaag werden voorgesteld zouden uitgevers het afdoen als het meest idiote communistische idee ooit.
Op zich vind ik dat niet vreemd:

Als je een gast hebt die je autosleutels pakt, je auto meeneemt en als chauffeur van Uber geld gaat verdienen, zou dat ook vreemd zijn. Het is niet normaal dat anderen met onze eigendommen inkomsten genereren.
Maar onze gegevens geven we bijna gratis weg: Facebook, Google en Microsoft verdienen miljarden met onze gegevens. Maar blijkbaar beseffen we dat niet ...

Ontopic:
Hij baseert dit op het idee dat een digitaal bestand niet tastbaar is en daarom geen goed is.
Volgens mij is dat niet waar: data wordt opgeslagen in een fysiek medium, met een bepaalde natuurkundige toestand. Zonder dat medium en die fysieke toestand: geen data. Data genereren kost, net als goederen genereren, geld. Alleen staat het niet in verhouding. Om één extra kopie bij een klant te krijgen praten we over kosten in centen waarschijnlijk. Dat staat niet in verhouding tot de daadwerkelijke kosten en dat is wat mensen in het verkeerde keelgat schiet. Ik zou het wel een tof idee vinden dat de prijs initieel hoog is en uiteindelijk flink zakt bij een grotere afname. De early adopters betalen dan relatief meer voor de aanschaf en kunnen de ontwikkelkosten dekken en populaire media worden vanzelf goedkoper.
Je gaat hier geheel voorbij aan de uitputting van het auteursrecht. Daar gaat het hier om.

Vergelijkingen met fysiek eigendom gaan altijd mank, omdat het auteursrecht een fundamenteel ander domein is, waar andere regels gelden.

Kijk maar hoe mank het klink als een autofabrikant zegt: kijk eens naar al die taxi-chaffeurs die geld verdienen met onze auto's, dat is niet normaal....
Wat een fantastisch idee, Mercedes vraagt aan de Uber chauffeur 2% van elk gemaakte rit.
Je vergelijking gaat een beetje mank in de zin dat ik "een gast" mijn auto niet uitleen, maar als mijn vriendin mijn auto nodig heeft, leen ik hem gerust aan haar uit. En Mazda heeft daar echt geen problemen mee. Die redeneren niet dat als ze mij verbieden de auto uit te lenen, mijn vriendin zelf een auto moet kopen. Zelfde met ouders en zusje. Als ik een boek uit heb, mogen ze die ook hebben / lenen. Waarom mag dat met een ebook niet dan?

Het gaat erom dat uitgevers het niet fijn vinden als een boek een 2e leven krijgt. Het is alsof een modemerk zegt dat je hun kleding niet door een ander mag laten dragen als jij het al eens gedragen hebt. Ik blijf dat heel raar geredeneerd vinden.
Het probleem is dat iedereen aan digitale informatie doet maar we politiek/juridisch nog een halve eeuw achterlopen. Wat "beschermen van auteursrecht" wordt genoemd is eigenlijk het overeind houden van een oud marktsysteem door de werkelijke vraag en aanbod te negeren, want die zijn niet winstgevend en winst is heilig.
Digitale data kan vandaag gekopieerd worden. Tijd om wat anders te verzinnen...

[Reactie gewijzigd door blorf op 10 september 2019 19:15]

Ik vind het wel een interessante stelling die je daar even neerzet. Een stelling waar ik het wel mee eens ben.

Stel je eens voor dat het concept uitgever onbekend was en iemand opeens met dat idee op de proppen zou komen...
Jij denkt blijkbaar dat uitgeverijen en auteurs hier niks voor krijgen? Google leenrechtstelsel.
Als bibliotheken niet bestonden en vandaag werden voorgesteld zouden uitgevers het afdoen als het meest idiote communistische idee ooit.
Doe niet zo wereldvreemd. Uitgevers vinden het uitstekend dat bibliotheken opgericht worden. Het brengt mensen aan het lezen en laat ze nieuwe auteurs ontdekken en omdat geen enkele bibliotheek elk boek in z'n collectie heeft zijn dat potentiele klanten die meer van dezelfde auteur willen lezen. Vinden ze het hele mooie boeken dan is er een goede kans dat ze die kado aan vrienden en familie. Of ze willen ze zelf graag hebben in hun eigen boekenkast. Bovendien worden de uitgevers per keer dat een boek wordt uitgeleend betaald.

Volgens jouw redenatie zouden Volkswagen en Mercedes autoverhuurbedrijven ook maar communistische instellingen vinden...
Al jou redenen zou je ook kunnen aanhalen om het distribueren / doorverkopen van e-books te bemoedigen:
- ze kopen meer van dezelfde auteur
- mensen lezen meer
- kopen een kopie voor hun familie of vrienden
- kopen alsnog de papieren versie voor in de kast.

Maar blijkbaar toch niet want ze wijzen enkel op de gevaren dat er wat winst verloren gaat bij deze praktijk.
Ze zien nog steeds niet dat zoiets als promotie materiaal kan dienen, veel zaken die ik eerst illegaal heb verkregen en mij wel lagen heb ik uiteindelijk later 'legaal gekocht'.

Zo heb ik het boek 'Way of the Superior Male' 12x fysiek gekocht om het weg te geven aan mijn vrienden, dit boek ben ik via een eBook gekomen. En zo met nog meer informatie.
Wat betreft piraterij was dat volgens mij gewoon aantoonbaar: zonder illegale verspreiding was de winst veel lager geweest omdat het tegelijk als reclame werkt.
Daarnaast is er internationale publiciteit die van zichzelf geld opbrengt en niet verbonden is met verkoopcijfers van media.
Hij baseert dit op het idee dat een digitaal bestand niet tastbaar is en daarom geen goed is. Daarom is het volgens de advocaat-generaal moeilijk om over eigendom te spreken.
Dus software, films en muziek downloaden is dan geen diefstal?
Beetje vreemde redenatie lijkt mij.

Bovendien vind ik het nogal vreemd dat als iets digitaal wordt er ineens andere wetten moeten gelden, een boek mag en kan je ook gewoon doorverkopen maar een digitaal boek niet? Zou een héle rare wereld zijn als dat zo zou zijn.
Dit vind ik ook vreemd. Als een e-book een publieke mededeling is, dan zou het toch gratis weggegeven mogen worden?

Misschien dat zijn ervaring als redactielid van een aantal juridische tijdschriften en enkele wetenschappelijke publicaties de rechter een andere kijk op dit soort dingen geeft?
Nee dat is geen diefstal, maar om een andere reden.

Art. 310 Strafrecht:
Hij die enig goed dat geheel of ten dele aan een ander toebehoort wegneemt, met het oogmerk om het zich wederrechtelijk toe te eigenen, wordt, als schuldig aan diefstal, gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste vier jaren of geldboete van de vierde categorie.

De rechthebbende blijft bij 'illegaal downloaden' in het bezit van het goed, dus van wegnemen kan geen sprake zijn, dus diefstal kan niet bewezen worden.
Met gewone boeken hebben auteurs er toch ook geen zeggenschap meer over of hun boek wordt doorverkocht of niet?
Waarom dan wel als het boek "software"is ipv. "hardware"?

ok, met e-books is het natuurlijk wel makkelijker om kopien te maken maar dat valt dan weer onder andere wetten, copyright oa.
En je geeft dus direct zelf een antwoord op je vraag. Je kan een e-book niet doorverkopen zonder er een kopie van te maken. Je blijft dus na verkoop zelf met een kopie over en men moet er maar op vertrouwen dat jij deze verwijdert.
Amai dat geeft ook nog veel zin om er nog te kopen...
Hopelijk krijgen de bakkers dan binnenkort geen recht om jou te bepalen wie er sneden broden mag eten van je brood of niet.

Of de fietsenmaker die je zegt dat je de fiets niet mag doorverkopen.

[Reactie gewijzigd door sebastienbo op 10 september 2019 15:07]

Ik ben het eens en oneens met je stelling.

Het verschil hier in is natuurlijk dat je bij een E-book wel afspreek dat de verkoper het boek verwijderd, maar dat je dit met geen mogelijkheid kunt controleren. Als je dus een e-book verkoopt "dupliceer" je het bestand waarbij je een exacte kopie hebt. Op het moment dat jij je fiets verkoopt heb je niet nog een (gratis) exacte kopie thuis staan.

Lastig punt dus :)
Geen lastig punt.
Het e-book verkopen zonder zelf te verwijderen is gewoon diefstal.
Hier hebben we de politie en het strafrecht voor.

Het feit dat het lastiger te controleren is dan andere dingen, mag niet het doorslaggevende argument zijn.

[Reactie gewijzigd door Zynth op 10 september 2019 15:52]

Copyright is in beginsel geen zaak voor de politie, de belanghebbende dient zelf actie te ondernemen.
Mijn punt is dat je ervoor kan kiezen om het als "goed" te beschouwen, en dan de standaard wetgeving hierop kan toepassen.
Daar is al in alles voorzien.

Het is wat lastig te controleren, maar dat mag niet het doorslaggevende argument zijn wat mij betreft. Het gaat erom welk recht de consument heeft, niet hoe de producent dingen zou moeten kunnen controleren.

Als je ZZPer bent, en soms radio luistert tijdens het werk, moet je ook verplicht SENA betalen.
Dat is toch net zo oncontroleerbaar? Dus dat mag niet het argument zijn.

[Reactie gewijzigd door Zynth op 10 september 2019 16:00]

Ook al zou het een goed zijn, dan nog betreft het een copyright issue ;)
Technisch moet dit best mogelijk zijn.
Een bank moet ook er ook voor zorgen dat als er geld overgemaakt wordt dat het is afgeschreven, om maar een voorbeeld te noemen.
Nee, dat is iets heel anders. Dat zie je bijvoorbeeld aan de blockchain; je hebt niet eens een bank nodig om het af te dwingen. Het probleem is dat informatie onbeperkt gekopieerd en bewaard kan worden. Het feit dat jij ooit1000 euro[/] had (maar nu niet meer) is geen probleem; het feit dat jij ooit een boek had maar nu niet meer is wél een probleem. Dat komt omdat je oude banksaldo achterhaald is door nieuwe informatie, maar de informatie in het boek raakt niet achterhaald.
Een bank moet ook er ook voor zorgen dat als er geld overgemaakt wordt dat het is afgeschreven, om maar een voorbeeld te noemen.
Dat werkt omdat men strikte regels volgt waar iedereen zich aan houdt. De privepersoon die zijn kopie van het ebook moet verwijderen is niet betrouwbaar, laat staan controleerbaar.
Door middel van bijv drm ofzo, ja. Betekend dat er actief gemonitord moet worden of je recht hebt om het boek te hebben / inzien. Wordt je ook niet vrolijker van hoor.
Klopt, dan kun je weer niet lezen zonder actieve internetverbinding, daar komt weer een hack voor en de uitgevers maken het nog lastiger. We hebben gezien met games hoe dat afloopt.
Als je bovenstaand verhaal doortrekt is geld ook maar een digitaal product en zijn de cijfertjes die het bedrag voorstellen ook niet veel meer dan data. Hopelijk mogen we ons geld nog blijven gebruiken :o (met toestemming van de bank natuurlijk).

Verder is het prima dat een elektronisch boek op deze manier behandeld wordt, maar vraag er dan ook een lagere prijs voor. Het is duidelijk dat het geen gelijkwaardig product aan een boek is. Een boek mag je doorverkopen, cadeaupapiertje eromheen en doorgeven en zelfs verbranden als je het leuk vindt. Met een e-book mag je niets, anders dan lezen.

Wel vraag ik me af je een e-reader mag doorverkopen met alle boeken er nog op.
Handel je dan in e-boeken of zijn de e-boeken gekoppeld aan de e-reader?
Wat ik mij altijd afvraag, als ik een eBook uitprint. Gelden dan de fysieke wetten van boeken?
Dat is een thuiskopie, die mag je niet verder verspreiden. De auteursrechten gelden op de content, dat staat los van het medium waarop dit verkocht/opgeslagen staat.
Altijd leuk als fysieke goederen vergeleken worden met digitale goederen.

Nieuwsflits: Een E-Book is geen fysiek boek. Je kan een E-Book 2e hands verkopen en het origineel houden. Dat kan jij niet met je fiets of met je brood.

Als we gesprek vervuilen met irrelevante analogieen kan er nooit een serieus gesprek gevoerd worden.
Je hebt een punt en eenvoudige oplossing is niet voorhanden.
Zelfs als je het boek doorverkoopt en het origineel behoud, hoe groot is de kans dat of hoe vaak zul je een boek daadwerkelijk herlezen? Het overgrote merendeel van je boeken zal je nooit herlezen. Laat er eens één titel tussen zitten die je wellicht eens zult herlezen.

Conclusie: uitgevers zullen doorverkoop verbieden.

Wat is het verschil met software? Software kent een vergelijkbare problematiek en daarvan is het wel logisch om te verwachten dat de oorspronkelijke koper na doorverkoop het softwareproduct niet verwijderd en blijft gebruiken. Voornamelijk omdat je een 'uniek' of nuttig eindproduct creëert bijvoorbeeld een brief (kantoorsoftware), een tekening (grafisch programma), etc.
Wil eigenlijk niet reageren op je punt, maar wel op het volgende :

Herlezen gebeurt HEEL VAAK. Ik heb tientallen boeken die ik tientallen keren heb gelezen.
Er zijn zelfs boeken die hele volksstammen wekelijks of dagelijks leest/herhaald. (Niet altijd positief)

Maar geef mij maar Dan Simmons Hyperion reeks, Vernor Vinge Zones of Thought reeks, David Zindell Neverness reeks , Asimov Foundation reeks...

Deze allemaal tientallen keren gelezen. Blijft elke keer een fantastisch reis..
Misschien als je van SF houd dat je die eens moet lezen, misschien dat je ooit dan zal herlezen.

Ok ON Topic :
Dit is heel slecht advies. Het is :
A ) Ze verkopen je een boek
B ) Je neemt een licentie af met bijbehorende voorwaarden.

Als het A was dan moeten ze niet achteraf gaan zeuren dat ze niet goed hebben nagedacht en dat ze achteraf A willen omzetten in B. Zo werkt het niet in de wereld. Het gaat niet om welk goed het is. Het gaat erom hoe de transactie heeft plaatsgevonden.

Mij klinkt dit in de oren als BIG money (uitgevers) die op oneerlijke wijze hun gelijk willen halen.
Zoals SONY her-uitgevers van oude muziek (voor 1963) allemaal kapot heeft gemaakt door ze met veel geld voor het gerecht (in USA) te slepen, wat niemand van die kleine uitgevers kon betalen.
Maar misschien ben ik bevooroordeeld. Ik was er eentje.

[Reactie gewijzigd door Audiodude op 10 september 2019 16:57]

Ik herlees ook heel veel boeken., echter is dit allemaal non-fictie. Voor fictie ben ik meestal wel klaar na 1-2x et verhaal te lezen.
Zou dat niet te snel zeggen over de bijbel :-)
Daar noem je mij ook wat (Koran en de Tora gelden dan ook daarvoor). Bedoelde over het algemeen, denk dat mensen fictie minder snel herlezen dan een zelf-hulp non fictie boek. Echter denk ik dat de @ariekanari leesboeken(fictie) bedoelde.
Bjorn, echt alles wordt herlezen.

Of het nu de bijbel is of '20.000 mijl onder de zee' of het laatste boek van Tony Robbins is.

Dat was ook het punt dat ik wou maken. Generaliseer niet vanuit jezelf. Je hebt het vaker fout dan goed. Zeker in deze wereld.

En ik was in een vorig leven een bibliothecaris, vandaar de ervaring :-)
Als ik software op een schijfje heb, die installeer op mijn computer, en dan de schijf aan iemand anders geef, kan die ook gewoon de software installeren. Sommige complexere softwarepakketten hebben dan een infrastructuur die installaties activeert, met codes die je in moet voeren of iets dergelijks, en zal bij de tweede installatie waarschijnlijk weigeren of de eerste installatie uitschakelen, maar als ze niet expliciet iets doen om het aantal installaties te beperken, kun je gewoon software op een fysiek medium kopen, installeren, en daarna doorverkopen voor (bijna) dezelfde prijs.

Zo veel verschilt software dus niet van e-books, behalve dan dat daar de mogelijkheden tot controle veel groter zijn omdat het uitvoerbare code is. Een e-book is data en kan dat niet. Wat ze wel kunnen doen is een store opzetten a la Steam en daarin een doorverkoopfunctie bouwen. Na doorverkoop wordt jouw licentie ingetrokken en kun je m nooit meer openen. Maar dat betekent dat de uitgevers een heel systeem op moeten gaan zetten om het mogelijk te maken dat er minder exemplaren worden verkocht. Meer uitgaven voor minder inkomsten klinkt niet als een nuttige investering. Komt nog bij dat door zo'n DRM-systeem het product minder interessant wordt voor de klant omdat het risico dat je het boek over 5 jaar niet meer kunt lezen een heel stuk groter is dan met een los bestand, waardoor je waarschijnlijk vooral klanten aan zult trekken die hun boeken willen doorverkopen en je er dus niets aan verdient.
Je kunt wel een kopie of een scan van het boek maken en het origineel doorverkopen. Zo veel anders is dat niet. Behalve dan dat kopieën maken van zoveel pagina's misschien net zo veel kost als het boek zelf (inkt, papier). Maar als je de vergelijking trekt tussen digitale en fysieke muziek of video gaat het redelijk op: een kopie maken van een CD of DVD kost je ongeveer 10 cent, of helemaal niets als je m gewoon alleen op je harde schijf bewaart.
Als dat klopt dan mag niets meer doorverkocht worden wat niet tastbaar is
Het is voor de rechthebbende niet te controleren of persoon1 ook echt zijn of haar kopie verwijderd heeft om het te kunnen verkopen, anders spreekt men over illegaal kopiëren, daarom staan uitgevers de 2e hands verkoop niet toe. Pas als het hele ecosysteem van verkoop en bekijken/lezen controleerbaar is voor rechtshebbende zou men de 2e hands verkoop toe kunnen staan als men daar een systeem voor maakt.
Daar staat tegenover dat je een leesboek na 3 keer gelezen te hebben doorverkoopt, weggeeft, uitleent.
Waarom zou dat bij een e-boek (dat even duur is) anders zijn? Gaan mensen het boek nu ineens 4, 5 of 6 keer lezen?
Het gaat er niet om of dat anders is, het gaat erom dat je de verkoop van een digitaal ebook niet kan controleren, de verkoper kan gewoon een kopie behouden en dit tig-keer verkopen(dus illegaal kopieren). Om dit te voorkomen zou het hele ecosysteem van koop/verkoop en gebruik/lezen gecontroleerd moeten worden, gezien dit er niet is nemen rechthebbende gewoon het zekere voor het onzekere en is verkoop van ebooks niet toegestaan.
Dus omdat een uitgever niet kan controleren wat jij met je kopie doet mag je wel evenveel voor een e-boek vragen, maar wel eisen dat je er niet hetzelfde mee doet als met een normaal boek?
Dat maakt e-boeken een stuk duurder, want mijn gelezen boeken gaan de hele familie door.
Bij e-boeken moet iedereen een eigen kopie kopen.

Misschien toch maar eens met z'n allen dezelfde e-reader aanschaffen, kunnen we die legaal uitwisselen.
Je gaat heel kort door de bocht. In de Nederlandse copyright wetgeving mag je en kopie maken voor eigen gebruik, echter mag je het niet distribueren.

Bij een fysiek boek koop je het boek en die mag je uitlenen aan anderen of doorverkopen aan anderen, dit mag omdat het geen kopie is wat jij heb gemaakt. Je mag ook een kopie maken voor eigen gebruik, maar die mag je weer niet doorverkopen omdat dit distributie is.

Bij een ebook koop je een versie van het boek op het platform van waar je het koopt, echter lees je niet die versie, maar een kopie van de versie die je download. Het is dan ook niet vreemd dat je deze niet mag doorverkopen (zonder toestemming van de uitgever).

Fysieke en elektronische producten vergelijken op dat niveau is een onzinnige bezigheid.

Daarnaast mag je ook niet zomaar alle gekochte fysieke producten doorverkopen aan iedereen. Een vrij grof voorbeeld is ik mag een gekocht vuurwapen niet zomaar doorverkopen aan Boris Boef. Of die fles Vodka aan een minderjarige, zo zijn er nog veel meer voorbeelden te noemen.

@Geim En dat ze nu ook met ebooks. Houd er rekening mee dat een 3e partij helemaal niets doet, het is de Nederlandse wetgeving (en de interpretatie die een rechter daar aan geeft) die bepaalt wat je wel en niet mag doen. In dit geval zegt de rechter "Nee, tenzij..." en dan mag de uitgever zeggen "Sure...", wat ze allemaal dus niet gaan doen. Hetzelfde met vuurwapens, de rechter zegt "Nee, tenzij..." je voldoet aan deze lijst eisen, een daar van kan bv. zijn je gemoedstoestand, de medicijnen die je inneemt, de mensen waarmee je omgaat of waarmee je huisgenoten omgaan (ook allemaal iets waar je geen invloed op heb).

@Bjorn89 Een kopie met de hand maken is ook nog steeds copyright, je heb puur het medium veranderd, niet de inhoud. Zelfs al is het een Illuminated manuscript geworden, het is nog steeds copyright infringement. Veel mensen maakte kopienen van CDs en boeken van de Bieb, volgens een aantal interpretaties mocht dat.

[Reactie gewijzigd door Cergorach op 10 september 2019 19:55]

Daarnaast mag je ook niet zomaar alle gekochte fysieke producten doorverkopen aan iedereen. Een vrij grof voorbeeld is ik mag een gekocht vuurwapen niet zomaar doorverkopen aan Boris Boef. Of die fles Vodka aan een minderjarige, zo zijn er nog veel meer voorbeelden te noemen.
Maar dat heeft niets te maken met het vermeende eigendomsrecht van de producent/uitgever, maar alles met wetgeving in Nederland. M.a.w. alleen de Nederlandse wetgeving verbiedt jou om sommige zaken te verhandelen en geen 3e partijen.
En wat let mij ervan om een kopie van het boek te maken voordat ik het geef aan een andere, ik zou het kunnen digitaliseren waardoor ik oneindige kopieën heb.

Ik zou het handmatig kunnen overschrijven zoals monniken dat vroeger deden, dan heb ik nog steeds een kopie. Puur door de schaal waar het nu mogelijk door is is het een probleem, als jij voor je vriende het boek kopieert met de hand is het dan nog het breken van copyright of heb je en andere 'iteratie gemaakt'

Etc.
De fiets die je doorverkoopt zal over het algemeen slijtage hebben en daardoor als tweedehands prima verkocht kunnen worden. Dat kan met e-books niet.

Afgezien van of het positief of negatief is dat e-books anders dan gewone boeken worden behandeld, is het wel lastig dat er niet een eenduidige afspraak komt. Nu kan het per e-book verschillen en zal iemand dat moeten bewijzen (koper? verkoper?)
Een boek verouderd ook.de content is niet meer relevant in sommige gevallen.
Wil je mijn e-book over Windows 95?
Er zijn genoeg boeken die over 100 jaar nog net zo veel waard zullen zijn. Zowat alle boeken met verhalen bijvoorbeeld. Net zoals dat muziek van 50 jaar geleden nu nog steeds dezelfde muziek is en liefhebbers hiervan er nog steeds van kunnen genieten (afgezien van dat de smaak van nieuwe generaties misschien heel anders is).
Wil je mijn ebook van windows3.1
Heb je geen 3.11 liggen ? :-)
sorry vorig jaar net weggesmeten met de verhuis.
Ik zie hier een stuk incompentie in bedacht door iemand die mogelijkheden/rechten etc. van en op fysieke producten 1op1 toepast op zegmaar digitale producten.
Of de fietsenmaker die je zegt dat je de fiets niet mag doorverkopen.
De laatste jaren nog wel eens in een studentenstad geweest? ;)
Studenten zijn massaal overgestapt op huurfietsen. Meer dan de helft heeft geen eigen fiets meer, maar betaalt €10 / maand om er eentje te huren. Voor een maandje klinkt dat niet verkeerd, maar na 4 jaar studeren heb je zo'n €500 euro betaalt.
Het ding een beetje personaliseren is uiteraard niet de bedoeling.
Voor dat zelfde bedrag had je een veel betere fiets kunnen krijgen dan de barrels waar ze nu op rond rijden.
(Er zit wel onderhoud bij, dat is ook iets waard, zeker als dat de fietsen veiliger maakt.)

Punt is dat je je fiets inderdaad niet door mag verkopen. En als wij Nederlanders dit al doen met onze fietsen..... ;)
Hopelijk krijgen de bakkers dan binnenkort geen recht om jou te bepalen wie er sneden broden mag eten van je brood of niet.

Of de fietsenmaker die je zegt dat je de fiets niet mag doorverkopen.
Er zit alleen een belangrijk verschil tussen het kopen van een brood en het kopen van een ebook.

In de verkoopprijs van een brood zitten alle kosten verwerkt die de bakker voor het bakken van dat brood heeft gemaakt, inclusief de vaste lasten van productiemiddelen, huisvesting, loon verkopers, etc. Uit ervaring weet de bakker hoeveel broden hij ongeveer zal verkopen en wat de verkoopprijs zal moeten zijn om alle kosten te dekken en een redelijke winstmarge voor hemzelf over te houden.
Daarbij kun je een brood niet kopiëren voor iemand anders die ook honger heeft. Wanneer je het deelt maakt dat de bakker niets uit, omdat je het hele brood al afgerekend hebt.
Bij een ebook is dat anders. Ten eerste is het aantal kopers redelijk onvoorspelbaar, tenzij het een deel uit een goedlopende reeks of een boek van een populaire auteur is. Daarnaast is het eenvoudig om het te kopiëren voor iemand anders die het graag wil lezen. Daarom zijn er aanvullende regels nodig die het verspreiden van ebooks na aankoop door de eerste lezer beperken, terwijl de regelgeving voor een brood bij de voordeur van de bakker stopt.
Tom Kabinet eist daarbij van de aankoop van particulieren dat zij hun eigen kopieën verwijderen.

En hoe controleren ze dat?

Volgende rechtzaak omdat iemand een Steamgame tweedehands wil kunnen verkopen?

[Reactie gewijzigd door fentoment op 10 september 2019 15:14]

dan moet de fabrikant met een oplossing komen,waarom mogen zij het probleem doorschuiven naar de consument?

Zo vind ik bijvoorbeeld dat een wagen verkopen nooit sneller mag rijden dan de max snelheid in dat land. Want nu kan je als fabrikant een geladen wapen verkopen zonder verantwoordelijk te zijn,terwijl ze dit effectief kunnen limiteren

In dit geval zullen ze wel iets kunnen limiteren,maar dan brengt het minder op natuurlijk...

[Reactie gewijzigd door sebastienbo op 10 september 2019 15:18]

Precies, dat is dus ook de conclusie van deze rapporteur (zie "nieuwe businessmodellen").
Zoals Facebook controleert dat je ouder bent als 13 jaar.
Net zo nuttig als de leeftijdsverificatie op YouTube Dat vind ik echt een voorbeeld van een schijnfilter, toen ik 12/13 was kon ik al optellen dat ik gewoon overal bij kon als ik een andere leeftijd invulde.

DRM is net z'n schijnbeveiliging tenzij het extreem intrusief is(zoals Denuvo); zover heb ik verschillende bronnen waar men z'n beetje elk boek kan krijgen, zonder DRM en met volledige vrijheid voor de gebruiker...sterker nog dankzij deze site hebben bepaalde auteurs mijn geld gekregen, veelal wat meer obescure autheurs omdat ze geen grote publisher achter zich hebben(of een prefilter recommedation zoals Oprah's book club oid).

Soms koop ik boeken legaal, waarna ik de 'onbeperkte' versie nog download om te gebruiken, jammer dat ik met een betaald product vaak minder kan dan met een product die deze restricties niet heeft.

[Reactie gewijzigd door Bjorn89 op 10 september 2019 18:43]

Behalve dat het voor Valve dan wel weer perfect mogelijk is om de game bij één persoon weg te halen en bij de andere toe te voegen ;)
Dat zal de reden van de rechtszaak zijn geweest, dat controleren ze namelijk helemaal niet. (kunnen ze trouwens ook niet).

Ik snap die uitgevers ook wel, het was op die site erg gemakkelijk om geld te vangen zonder afstand van je eigen boek te doen.
Vind het nog steeds onzin dat wanneer ik een kopie (boek) koop dit niet dezelfde rechten geeft als wanneer ik een kopie (boek) koop - enige verschil is ingebonden vs in data.

Eindelijk eens iemand op een plek met beperkt verstand van de materie, om langzaam aan het proces op gang te krijgen dat digitaal =/= analoog dan ook betekend dat je niet blind dezelfde wetgeving kan toepassen. Nu alleen nog zaken als de film en muziek industrie ook meekrijgen hierin...
Maar hoe gaat dat door in andere sectoren dan? Even kijken naar software die je digitaal gekocht hebt (dus niet op drager): je mag tweedehands software altijd doorverkopen, maar als je deze uitspraak doorhaalt dan mag je dus wel de sleutel verkopen maar het bijbehorende installatiebestand niet want dat valt er niet onder? Met enkel een licentie kom je niet zover als de fabrikant de software niet zelf aanbiedt op de website. :+ En als de licentie gekoppeld is aan de installer...? Daar zijn voorheen uitspraken over gedaan die ik niet vind rijmen met de uitspraak van deze adviseur.

Sowieso een nogal bizar advies imho, maar goed - niets nieuws onder de zon.
Heb er zelf gelukkig geen last van, echte boeken zijn veel fijner en nauwelijks duurder. :P

[Reactie gewijzigd door WhatsappHack op 10 september 2019 15:34]

Hoe zie je dat voorbeeld voor je? Noem een bedrijf dat zijn software digitaal levert, maar het installatiebestand niet online heeft staan.
Jullie maken het allemaal erg moeilijk voor jezelf door deze uitspraak te vergelijken met willekeurig andere onderwerpen.
Het zijn helemaal geen willekeurige andere onderwerpen, het UsedSoft arrest is notabene een van de geciteerde uitspraken geweest waarom het voor e-books toch weer terug verwezen is naar het EU-hof. :+ Het is dus uiterst nauw met elkaar verbonden waardoor je allerlei vragen krijgt omdat er nu ten dele weer iets anders gezegd lijkt te worden.

[Reactie gewijzigd door WhatsappHack op 10 september 2019 17:24]

Noem een bedrijf dat zijn software digitaal levert, maar het installatiebestand niet online heeft staan. Je probeert je punt te maken met een extreem voorbeeld. Dat is een beetje onzinnig omdat jouw voorbeeld nooit voorkomt.
Ik stel voor om het gunsttarief van 6% dan enkel op doorverkoopbare boeken aan te houden.
Uitgevers die een dienst verkopen mogen dan 21% aanrekenen.
Uitlenen mag wel ? Ik spreek dan af dat ik in die weken niet in mijn e-boek kijk.


Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn


Apple iPhone 11 Nintendo Switch Lite LG OLED C9 Google Pixel 4 FIFA 20 Samsung Galaxy S10 Sony PlayStation 5 Moederborden

'14 '15 '16 '17 2018

Tweakers vormt samen met Tweakers Elect, Hardware Info, Autotrack, Nationale Vacaturebank, Intermediair en Independer de Persgroep Online Services B.V.
Alle rechten voorbehouden © 1998 - 2019 Hosting door True