Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Astronomen willen met ruimtetelescopen scherpere foto's maken van zwarte gaten

Wetenschappers van de Radboud-universiteit willen twee of drie radiotelescopen in een baan om de aarde plaatsen. Dat moet afbeeldingen van zwarte gaten opleveren met een hogere resolutie dan de eerste afbeelding van een zwart gat, die in april werd getoond.

Wetenschapper Freek Roelofs, onderdeel van de afdeling astrofysica van de Radboud-universiteit en hoofdauteur van het conceptonderzoek, zegt in een toelichting aan Tweakers dat het nodig is om de ruimte in te gaan voor het verhogen van de resolutie met meer dan een factor vijf. Daarmee moeten veel meer details zichtbaar worden, zodat er betere informatie is om de relativiteitstheorie van Einstein te kunnen testen. Kleine afwijkingen van Einsteins theorie zouden met de hogere resolutie zichtbaar moeten worden.

Of er bij het zogeheten Event Horizon Imager-project twee of drie satellieten in een baan om de aarde moeten worden gebracht, is nog niet duidelijk. Een eventuele planning met een duidelijk schema is er ook nog niet. Momenteel wordt er samen met de ESA gekeken naar de haalbaarheid. Roelofs zegt dat er gedacht moet worden aan een periode ergens na 2030. Voor het slagen van het project is het onder meer cruciaal dat de positie en snelheid van de satellieten heel accuraat kunnen worden bepaald. De wetenschappers denken dat dit vanuit technisch oogpunt haalbaar is.

Vorige maand hebben astronomen van de Event Horizon Telescope, een wereldwijd samenwerkingsverband met een netwerk van radiotelescopen, de eerste afbeelding van een zwart gat getoond. Daarin hadden wetenschappers van de Radboud-universiteit een belangrijk aandeel. Toen werd aangegeven dat er al plannen zijn om in de toekomst nog scherpere beelden te maken. Daartoe is er het plan om een millimetertelescoop in Afrika te bouwen en daarvoor hebben al meerdere partijen interesse getoond. Het gaat dus om een uitbreiding van het aantal radiotelescopen in het netwerk. Roelofs licht toe dat dat aardse project gewoon doorgaat en dus losstaat van het concept om radiotelescopen in de ruimte te brengen.

Volgens het plan worden er twee of drie satellieten in een middelhoge, cirkelvormige baan om de aarde geplaatst. Het gaat hierbij om schotels van maximaal 4,4 meter. Roelofs legt uit dat die diameter bewust is gekozen, omdat de satellieten dan net in een Ariane 6-raket passen. In het geval van drie satellieten wordt de diameter per schotel 4 meter, omdat 4,4 meter-schotels niet zouden passen in het geval van drie radiotelescopen. Volgens Roelofs is het opvouwen en in de ruimte uitklappen van de telescopen, zoals dat bijvoorbeeld bij de James Webb-telescoop in 2021 moet gaat gebeuren, geen optie. Dat heeft in theorie het voordeel dat een grotere schotel mogelijk is, maar het heeft ook een belangrijk nadeel. Omdat er met hoge frequenties wordt gewerkt zou de kleinste afwijking al meteen problematisch zijn. Het risico op afwijkingen is een stuk groter bij een telescoop die in feite uit meerdere delen bestaat en in de ruimte nog heel precies uitgeklapt moet worden.

Een belangrijke reden om naast de uitbreiding van het aardse netwerk van radiotelescopen ook schotels in de ruimte te plaatsen, is het gebruik van hogere frequenties. Dat maakt de hogere resoluties mogelijk. Op aarde is dat lastig door de werking van de atmosfeer. Daar wordt een deel van de straling op hogere frequenties geblokkeerd, waardoor er een limiet zit aan de resolutie die kan worden gehaald. Daar komt bij dat de telescopen op aarde een vaste afstand tot elkaar hebben. Dat probleem speelt in de ruimte niet; de twee of drie telescopen worden op ietwat afwijkende banen om de aarde gebracht. Ze beginnen op hetzelfde punt maar er is een snelheidsverschil, waardoor de onderlinge afstand tot elkaar steeds groter wordt. Op die manier kunnen er zoveel mogelijk metingen worden verricht op verschillende afstanden tot elkaar.

In principe staan de ruimtetelescopen op zichzelf en dus staat het project los van de aardse radiotelescopen die voor het EHT zijn gebruikt. Heino Falcke, hoogleraar astrodeeltjesfysica en radioastronomie aan de Nijmeegse Radboud Universiteit, stelt echter dat een hybride-variant ook wordt overwogen, waarbij de ruimtetelescopen worden gecombineerd met de aardse radiotelescopen. Dat zou het mogelijk moeten maken om bewegende beelden van een zwart gat te produceren en wellicht is het zelfs mogelijk om meer en zwakkere bronnen te observeren, aldus Falcke. Het gaat dan bijvoorbeeld ook om Sagittarius A*, het zwarte gat in het centrum van het Melkwegstelsel. Deze is bewust niet in beeld gebracht bij het EHT-project, omdat dit zwarte gat erg beweeglijk is in vergelijking met het in april getoonde zwarte gat M87*.

Bij het Event Horizon Telescope-project werd de enorme bak aan vergaarde data aangeleverd op harde schijven, wat door supercomputers is verwerkt. In de ruimte is dat geen optie, dus worden er verbindingen gebruikt met lasers. De data wordt deels in de satellieten verwerkt, om vervolgens te worden doorgestraald naar de aarde via een laserlink.

De huidige conceptstudie is gepubliceerd in het wetenschappelijke tijdschrift Astronomy & Astrophyics, onder de titel Simulations of imaging the event horizon of Sagittarius A* from space.

Een simulatie die inzichtelijk maakt wat het verschil in resolutie zou opleveren als afbeeldingen van de Event Horizon Telescope (rechterkolom) worden vergeleken met afbeeldingen die zijn gemaakt door toepassing van hogere radiofrequenties (linkerkolom), zoals bij de ruimtetelescopen van de Event Horizon Imager het geval zal zijn. Het gaat hierbij om simulatieafbeeldingen van Sagittarius A*.

Door Joris Jansen

Nieuwsredacteur

07-05-2019 • 13:57

68 Linkedin Google+

Submitter: hgkertjed

Reacties (68)

Wijzig sortering
En daarom lees ik altijd de comments haha.

Correct tegen die tijd moeten Starship en New Glenn zeker al vliegen en beide ook zeer goed bewezen zijn. Een andere raket tegen die tijd moet waarschijnlijk ook al vliegen dan genaamd New Armstrong welke de volgende raket van BO is die nog groter moet worden dan NG en waarschijnlijk ook groter zal zijn dan de huidige versie van Starship.

"alleen is de vraag of ze hun cargo-bay gaan aanpassen voor cargo-only lanceringen.."
Die is er "al".
Voor zover nu bekend zijn er een paar versies van Starship/BFR die er komen. De crew versie, de cargo versie, de tanker versie en als laatste de versie die satellieten moet lanceren. De laatste zal hoogst waarschijnlijk een scharnierende payload bay hebben die maximaal 9m objecten kan uit"kosten. Dit omdat de Startship 100% herbruikbaar is en daardoor een soort gelijk iets zal zijn als de Spaceshuttle op dat gebied.

De crew versie zal voor bemanning zijn zoals de naam al aangeeft en dit zal zo'n 100 man zijn ongeveer gemiddeld genomen uit minimum en maximum berekeningen voor deep space exploration van NASA met hoeveel ruimte er per persoon nodig moet zijn.
De tanker is echt bedoeld voor het tanken van Starship wanneer deze al in een baan om de aarde is om zo de reistijd behoorlijk te verkorte naar andere hemellichamen en de mogelijkheid van cargo aanzienlijk te verhogen zonder een grotere raket te bouwen.
De cargo versie zal specifiek gericht zijn op het transport van goederen en die zo optimaal mogelijk te gebruiken. Verder niet heel veel toelichting nodig.

Verder zijn er nog 2 andere mogelijke ontwerpen waarvan er 1 voor earth to earth is waar op mensen gelanceerd kunnen worden naar de andere kant van de wereld. Daarmee is het mogelijk om in minder dan 1 uur overal op de wereld te zijn van lancering tot landing. Deze word geschat op 500-1000 passagiers maximaal.
Als laatste is een versie van Starship die zo licht mogelijk is gemaakt zonder hittenschild etc om een groot aantal satalieten naar andere planeten/manen te lanceren zo snel mogelijk om die satellieten daar los te laten en alles daar te onderzoeken/scannen. Dit kan bv naar mars gedaan worden om daar een globaal internet netwerk op te stellen met Starlink satteliete of in de asteroïde gordel tussen mars en Jupiter km daar meer onderzoek te doen naar wat er daar allemaal is voor beter begrip daar voor te krijgen.

Andere ideeën zijn om naar de manen van Jupiter te gaan en zo een multi purpose missie te hebben die bij Jupiter bv plaats kan vinden. Het mooie is dat je zo enorme grote hoeveelheden in korte tijd daar kan krijgen voor zo snel mogelijk onderzoek te doen en ook snel mogelijk er na weer een volgende missie te sturen met gespecialiseerdere doeleinde of zelfs met mensen om echt te gaan onderzoeken of koloniseren.

Die laatste optie heeft Elon Musk een tijd terug zelf over getweet en kan deze helaas op mobiel niet makkelijk tevoorschijn toveren omdat die niet mee werkt.
Maar keywoorden zijn 1200 ton, 40 ton en mass ratio denk ik. Oom Starlink werd genoemd als u het echt wilt weten wat hij precies tweeden.

Het kwam er op neer dat een Starship in massa verlaagd kan worden tot 40 ton ongeveer zonder hittenschild en dan totaal 1200 ton weegt vol met brandstof waardoor je een ratio van 30x krijgt tussen vol en leeg wat bizare snelheids verschillen kan mee brengen.
5,2m is de buitenkant van de nieuwste SpaceX fairing!
Van de op dit moment nieuwste. Maar:
Roelofs zegt dat er gedacht moet worden aan een periode ergens na 2030.
Dan vraag ik me toch echt even af, wat is het maximale formaat satelliet dat je kunt lanceren in een BFR of hoe ie tegen die tijd ook mag heten?
2030 is al over 11 jaar he!

Kijkend naar de extreme vertraging en budgetoverschriedingen bij de James Webb Space Telescope, begrijp ik best waarom er gekozen is voor de zekerheid van een bewezen lauch vehicle, waar ESA zelf ook nog relatief veel controle over heeft.

Daarnaast is het politieke zelfmoord om een miljoenenproject van publiek geld te plannen op basis van Elon Musk's tijdlijn.

[Reactie gewijzigd door Cio op 8 mei 2019 10:21]

Dat laatste slaat helemaal nergens op als je over de tijdlijn van 11 jaar kijkt...
11 jaar geleden had SpaceX nog niet eens iets in Orbit gebracht en nu hebben ze het merendeel van de commerciële lanceer markt in handen en heeft Starship hipper als serieuse vormen aangenomen en zelfs al de eerste testen gehad met brandstof en zuurstof laden en zelfs het aan en uit zetten van de motor.

Tot op heden is SpaceX altijd redelijk goed geweest in hun tijdlijnen op de FH na dan. Echter lag dat niet zo zeer aan de FH zelf maar aan het feit dat F9 continu door ontwikkeld bleef worden waardoor de huidige F9 bijna net zo veel capaciteit heeft als de eerst bedachte FH.

Zelfs NASA en de Amerikaanse defensie lijken nu al geïnteresseerd te zijn in Starship en zo heeft BO ook al missies gekregen voor New Glen terwijl daar tot op heden nog niet meer publiekelijk van bekend is dan de motoren die er zijn waar Starship al de eerste testversie heeft staan die ook gestrest word al.
Slaat helemaal nergens op?

Politici en dus de ondergeschikte bestuurders moeten hun beloftes voor de volgende verkiezingen waarmaken of een goed excuus hebben. Alleen al de beeldvorming rondom Musk's bedrijven is dus genoeg om een onderzoeksproject als dit niet (tijds)afhankelijk te maken van zijn beloftes.
Lol. Ten eerste, ruimtevaart is moeilijk en zwaar. Dag is het voor iedereen en ook SpaceX is er geen uitzondering op. Ook echt meerdere van die "doelen" zijn of gecanceld of hebben compleet andere betekenis gekregen al.

Verder zijn er ook wen paar al een Tijd terug gehaald die er niet als gedaan staan. Maar ok is natuurlijk altijd mooi om bloomberg te kijken over musk... die zeggen altijd alles perfect naar waarheid.

En andere ruimtevaart bedrijven hebben verder ook nooit vertragingen...
Maarja, wss bent u het er niet mee eens dat SpaceX het bizar goed doet t.o.v. de test van de industrie en ziet u FH ook als een zwaar vertraagd project ondanks dat de F9 eerst door ontwikkeld moest worden... en de Block 5 sinds april vorig jaar al af was...
Deze telescopen zijn ongelofelijk veel eenvoudiger dan JWST; geen uitklappende onderdelen, geen koeling tot een paar Kelvin, ze hoeven niet naar L1, ... Bovendien, hoe meer vertraging in het ontwerp en bouwen van de telescopen zelf, hoe meer kans dat BFR op tijd klaar is.
waar ESA zelf ook nog relatief veel controle over heeft
Er wordt samen met ESA naar gekeken, maar het is in principe geen ESA-project.
Daarnaast is het politieke zelfmoord om een miljoenenproject van publiek geld te plannen op basis van Elon Musk's tijdlijn.
Als het daardoor veel goedkoper wordt? Niet alleen vanwege een goedkopere lancering, ook omdat je in het contract een boeteclausule af kunt spreken: vertraging in de lancering omdat BFR nog niet klaar is kost x miljoen per maand of zo.
Er is ook geen specifieke deadline voor dit project (zoals bij een sonde naar de Komeet van Halley sturen (één kans per 76 jaar), of zelfs naar Mars (elke 26 maanden)), dus een paar maanden uitstel is geen ramp. Wat zou de belastingbetaler liever hebben; een vergrootglas in 2030 of (voor ongeveer even veel geld) een microscoop in 2031? Ik denk dat je dat zelfs nog wel aan het grote publiek uitgelegd krijgt.
Deze telescopen zijn ongelofelijk veel eenvoudiger dan JWST
Ik vergeleek het noodzakelijk maken van de BFR als lift vehicle met de aanpak bij de JWST (plan maken voor iets wat zelfs op papier nog niet werkt), al snap ik dat dit niet direct duidelijk was.
Er wordt samen met ESA naar gekeken, maar het is in principe geen ESA-project.

Als het daardoor[niet Europese raket] veel goedkoper wordt?
Goedkoper in welke zin? Dit is geen commerciële activiteit. Het onderzoek zelf zal bijna volledig uit overheidsgelden worden betaald, die 'opeens' kunnen opdrogen als de politieke wil verdwijnt. Ik doe inderdaad de aanname dat hier broekzak-vestzak zal worden besteed door de Europese naties, dus ESA en Ariane of de geldkraan gaat dicht.
Niet alleen vanwege een goedkopere lancering, ook omdat je in het contract een boeteclausule af kunt spreken: vertraging in de lancering omdat BFR nog niet klaar is kost x miljoen per maand of zo.
Er is ook geen specifieke deadline voor dit project
Je kan niet oneindig publiek geld uitgeven aan een falend project*. En wat nou als SpaceX geen geld meer heeft (want aan BFR ontwikkeling uitgegeven)? Komen we weer terug bij 'relatief veel controle'.
Wat zou de belastingbetaler liever hebben; een vergrootglas in 2030 of (voor ongeveer even veel geld) een microscoop in 2031? Ik denk dat je dat zelfs nog wel aan het grote publiek uitgelegd krijgt.
De belastingbetaler wil altijd geld uitgeven aan hele andere dingen dan theoretisch onderzoek. Een raket kopen bij SpaceX is een 'prestigeproject zonder praktisch nut'. Eentje bij Arianespace kopen is 'het stimuleren van werkgelegenheid en de high-tech sector in Europa'.

*Tenzij de juiste mensen er aan verdienen, zie ook: IT projecten bij de overheid

[Reactie gewijzigd door Cio op 8 mei 2019 23:37]

Ik vergeleek het noodzakelijk maken van de BFR als lift vehicle met de aanpak bij de JWST (plan maken voor iets wat zelfs op papier nog niet werkt)
Oh, op die manier. Ik zie je punt, maar bij de JWST zijn die kosten voor de eigenaar van de satelliet, terwijl de kosten in dit geval juist voor SpaceX zijn. Toegegeven, hoe hoger de ontwikkelkosten, hoe duurder de lancering, maar dat geldt uiteindelijk voor elke raket.
Ik doe inderdaad de aanname dat hier broekzak-vestzak zal worden besteed door de Europese naties, dus ESA en Ariane of de geldkraan gaat dicht.
Zelfs als ESA bereid is om te lanceren tegen kostprijs, dan nog zie ik het wel gebeuren dat een BFR-lancering (zelfs tegen het volle, commerciële tarief) toch goedkoper uitvalt. Begrijp me goed, ik heb niets tegen ESA, maar Ariane 6 wordt (qua herbruikbaarheid), zelfs in het meest gunstige scenario, nog niet eens een tegenhanger voor Falcon 9, dus ik zie niet helemaal voor me hoe we die achterstand binnen tien jaar in zouden moeten lopen.
En wat nou als SpaceX geen geld meer heeft (want aan BFR ontwikkeling uitgegeven)?
En wat nou als de ontwikkeling van Ariane 6 wordt afgebroken omdat SpaceX haar prijzen dusdanig verlaagt dat alle andere launch providers het voor gezien houden omdat ze simpelweg niet kunnen concurreren? Uiteindelijk biedt geen enkele aanpak 100% zekerheid.
De belastingbetaler wil altijd geld uitgeven aan hele andere dingen dan theoretisch onderzoek. Een raket kopen bij SpaceX is een 'prestigeproject zonder praktisch nut'. Eentje bij Arianespace kopen is 'het stimuleren van werkgelegenheid en de high-tech sector in Europa'.
Als deze satellieten een mega-project als LHC of ITER zouden zijn dan zou je misschien nog een punt hebben, maar voor zover ik kan beoordelen is dit een relatief klein project (drie satellieten, die niet bijzonder groot zijn). Ik zie het nog rustig gebeuren dat hun lancering nauwelijks de krant haalt.
ESA-backers dragen iets van 85~90% van de kosten voor ontwikkeling van de Ariane 6. Het is weinig ambitieus t.o.v. de Ariane 5. Frankrijk, Duitsland en Italië willen hoe dan ook dat ding laten vliegen. Juist daarom denk ik dat klanten worden 'afgedwongen'.

Staat ook mooi op pagina 3 van het FD, het hoeft geen groot nieuws te zijn voor het brede publiek.
Dat heb je goed zie ik nu, my bad.
Zonet hier even gekeken, en daar is het wat duidelijker aangegeven:
https://space.stackexchan...d-potentially-be-recovere
:)
Correct en daarom is het ook bijzonder dat ze zelfs met de Ariane 6 niet voor hergebruik gaan in enige vorm. Terwijl dat nu toch echt wel al bewezen operationele technologie bevat en als ze niet oppassen zijn ze over een paar jaar echt niet meer relevant door het prijsverschil tussen hun en SpaceX die nu al aanzienlijk is en over een paar jaar alleen maar groter word als Starship operationeel word en die ook nog eens 10x goedkoper dan Falcon 9 moet worden.

Hergebruik is de toekomst voor raketten en degene die dit niet snel genoeg volgen kunnen in zwaar weer komen doordat een commercieel bedrijf echt niet voor een lanceer optie gaat die 10-50x duurder is en minder capaciteit heeft om te lanceren en dergelijke.
Ach, de ESA hangt aan een subsidie injectie. Ze schijnen ook niet de fijnste partners / klanten te zijn als ze wat nodig hebben.
Klopt. Want de ESA is GEEN winstgevende organisatie. Daar zijn ze ook nooit voor bedoeld net zoals NASA dat niet is.

Wat betreft de klanten en dergelijke laat ik met verder niet over uit behalve dat ik daar weinig van heb gehoord in de afgelopen 17 jaar dat ik de ruimtevaart volg. Dat betekent natuurlijk bnet dat het niet wel of niet waar is.
Ik snap dat ze geen winstgevende organisatie zijn. Maar ze doen wel zaken met wel winstgevende organisaties. Ik kan uit ervaring spreken dat het een lastige klant is.
Bij het Event Horizon Telescope-project werd de enorme bak aan vergaarde data aangeleverd op harde schijven, wat door supercomputers is verwerkt. In de ruimte is dat geen optie, dus worden er verbindingen gebruikt met lasers.
Hoezo niet? De eerste spionagesatellieten schoten hun plaatjes op filmrolletjes en gooiden om de zoveel tijd een capsule naar beneden. Niet ideaal voor real-time spioneren, maar dat is hier geen probleem. Ook niet handig omdat het je aantal waarnemingen beperkt, maar af en toe nieuwe schijven afleveren moet tegenwoordig (en zeker in 2030) toch wel mogelijk zijn? Ik bedoel, (Cargo) Dragon en Crew Dragon kunnen nu al automatisch aanmeren bij het ISS; waarom dan niet bij observatiesatellieten? En zeg nou zelf "never underestimate the bandwidth of a space capsule full of tapes, hurtling through the atmosphere" klinkt veel beter dan het suffe bestelbusje uit de originele versie (én illustreert veel beter dat "een grotere kabel" soms gewoon geen optie is!), toch? }:O
In tegenstelling tot de spionage-satellieten van vroeger zullen deze telescopen over meerdere jaren hun werk doen. Dat betekent dat je meerdere harde schijven om hoog moet sturen, die allemaal individueel weer naar beneden moeten komen. Dat betekent dat je ze moet kunnen afstoten, dat ze individueel een hitteschild en parachutes moeten hebben, en hitte- en schokbestendig moeten zijn. En ze zullen, in tegenstelling tot spionagesatellieten, in een hoge baan worden gebracht.

Aanmeren bij de telescopen om de harde schijven op te halen is nogal kostbaar....
Dat betekent dat je meerdere harde schijven om hoog moet sturen, die allemaal individueel weer naar beneden moeten komen. Dat betekent dat je ze moet kunnen afstoten, dat ze individueel een hitteschild en parachutes moeten hebben, en hitte- en schokbestendig moeten zijn. [..] Aanmeren bij de telescopen om de harde schijven op te halen is nogal kostbaar....
Ik zat er eigenlijk meer aan te denken om de volle schijven in het bevoorradingsschip terug te laten keren. Als die toch al naar boven moet (inderdaad kostbaar, maar als SpaceX hun visie waar kan maken, lang niet zo kostbaar als vandaag de dag) en een systeem heeft om nieuwe schijven af te leveren, dan moet het ook lukken om de volle schijven mee terug te nemen.
En ze zullen, in tegenstelling tot spionagesatellieten, in een hoge baan worden gebracht.
Oh ehm, daar heb je wel een goed punt, ik weet inderdaad niet hoe dat het hele verhaal beïnvloed, maar makkelijker wordt het zeker niet nee. :(
Die satelieten en telescopen zijn er in overvloed. https://en.wikipedia.org/...th_observation_satellites
Op de lange termijn komt die Co2 in de grond ook weer terug.

In principe is het gelijk aan dat verbranden van die bomen. Waar het normaal honderden jaren kan duren voor die CO2 weer terug komt. Zorg je met het verbanden er van dat het na een tiental jaar weer terug de atmosfeer in komt.

Het oppompen van die olie en meuk is weinig anders. Als je lang genoeg wacht komt het vanzelf door tektonische bewegingen naar boven, verdwijnt de mantel in en komt dan elders via vulkanen e.d. weer naar boven. Wij versnellen dat process.

De analogie is het zelfde :/ Wat is lange termijn. Moeder aarde overleeft ons wel ongeacht wat we uitspoken met huidig technologisch kunnen.
Gezien de processen die jij beschrijft de afgelopen miljarden jaren ook al actief waren lijkt mij het zeer onwaarschijnlijk dat de hoeveelheid CO2 die op die manier opgeslagen zit zou afnemen. Ja het circuleerd misschien over de miljoenen en miljarden jaren, soms zullen er fluctuaties zijn en er zal ook vast een saturatie punt bestaan. Over het algemeen blijft de hoeveelheid CO2 in de bodem toch toenemen, in ieder geval op een tijdsschaal waar wij als mensen ons druk over maken.

Een boom planten en laten volgroeien past nog enigzins binnen die tijdschaal. Wachten totdat diezelfde boom in de vorm van kolen in de bodem zit en vervolgens ergens anders kolen verbranden is veel minder efficient aangezien maar een heel klein deel van de bomen als bruikbare kolen eindigt, laat staan binnen een redelijke tijd.

Mijn punt is dus enkel dat als je de keuze hebt tussen kolen of bomen, het verbranden van bomen makkelijker te herstellen is dan het verbranden van kolen. Mits we willen voorkomen dat de hoeveelheid CO2 in de atmosfeer toeneemt, gaat het gewoon makkelijker terug de boom in dan de grond in.

De vrijgekomen CO2 kan natuurlijk ook op een andere manier worden opgeslagen, dat hoeft niet persé terug in de brandstof waar het uit kwam. Helaas zijn de enige technieken die ik tot nu toe heb gezien, als opslaan in lege gasbellen, niet iets waar de lokale bevolking op zit te wachten. De andere technieken zijn vaak nogal kostbaar, waarbij het waarschijnlijk al snel aantrekkelijker wordt om een alternatieve energiebron te gebruiken.

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.


OnePlus 7 Pro (8GB intern) Microsoft Xbox One S All-Digital Edition LG OLED C9 Google Pixel 3a XL FIFA 19 Samsung Galaxy S10 Sony PlayStation 5 Cartech

Tweakers vormt samen met Tweakers Elect, Hardware.Info, Autotrack, Nationale Vacaturebank, Intermediair en Independer de Persgroep Online Services B.V.
Alle rechten voorbehouden © 1998 - 2019 Hosting door True