Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

NASA's elektromagnetische raketaandrijving lijkt te kunnen werken

NASA heeft een paper gepubliceerd waarin het aantoont dat een elektromagnetische raketaandrijving, een zogeheten em-drive, daadwerkelijk stuwkracht levert. Het probleem is alleen dat niemand lijkt te begrijpen waarom de aandrijving precies werkt.

De paper waarin NASA zijn bevindingen uiteenzet, was al eerder te lezen, maar inmiddels is de publicatie door andere wetenschappers uitgebreid bekeken en getoetst, een proces dat peer reviewing genoemd wordt. Daarmee neemt de kans dat er geen fouten zijn gemaakt bij het onderzoek sterk toe. Het grote probleem van de aandrijving is echter dat natuurkundigen niet helemaal kunnen verklaren hoe de em-drive functioneert. De raketmotor werd in 1999 door de Britse uitvinder Roger Shawyer uiteengezet en zou raketten kunnen voortstuwen door middel van elektromagnetische straling, in plaats van het verbranden van raketbrandstof. Een raket zou daarom zonder tonnen aan extra brandstof gelanceerd kunnen worden en lange afstanden in de ruimte overbruggen.

De testopstelling van NASA bestaat uit een draaiarm in een sterk vacuüm waarop de em-drive werd gemonteerd. De arm kan stuwkrachten in de orde van grootte van 1 micronewton meten, onder meer via een optische sensor. De em-drive zelf bestaat uit een afgeknotte kegelvormige 'motor' van 22,9 centimeter hoog en een diameter van 27,9cm aan een kant en 15,9cm aan de andere kant. Een polyethyleenschijf aan een kant en een antenne aan de andere kant vormt de em-aandrijving. Op die antenne wordt een em-signaal van 1937MHz gezet. Die elektromagnetische golven zouden tegen de wanden van de holte duwen en zo voor een kleine stuwkracht zorgen. Hoe dat zou werken is nog onduidelijk: conventionele natuurkunde stelt dat op elke actie een gelijke tegengestelde reactie volgt: de wet van behoud van impuls. De em-drive lijkt die wet niet te gehoorzamen, want er worden geen deeltjes uitgestoten die de raketmotor de andere kant op duwen.

Hoe de em-drive precies werkt is niet het onderwerp van de gepubliceerde paper. Het artikel, dat in het Journal of Propulsion and Power van het American Institute of Aeronautics and Astronautics gepubliceerd werd, toont slechts aan dat de em-drive daadwerkelijk stuwkracht genereert en dat de metingen geen meetfout of fout in de opstelling zouden betreffen. De gemeten stuwkracht bedraagt 1,2mN per kilowatt elektrisch vermogen. Dat is relatief gering, maar het zou hierbij gaan om 'gratis' stuwkracht: er hoeft immers geen brandstof meegenomen te worden, maar zonnepanelen zouden de benodigde energie kunnen leveren. Een populaire uitleg zou zijn dat Mars in slechts tien weken bereikt zou kunnen worden met de em-drive.

Een andere methode om voor stuwing in de ruimte te zorgen zonder brandstof mee te nemen is het gebruik van zonnezeilen. De stuwkracht daarvan is echter veel minder, in de orde van micronewtons per kilowatt. Bovendien zou het stuwvermogen van de em-drive nog groter kunnen worden als het systeem geoptimaliseerd zou worden. Ook dat was niet de insteek van de experimenten die in de paper beschreven werden. Over de werking worden verschillende theorieën geopperd, een daarvan staat bekend als de pilot wave-theorie, een interpretatie van quantummechanica.

Door

Redacteur componenten

185 Linkedin Google+

Submitter: ATS

Reacties (185)

Wijzig sortering
Het basisprinciepe van een verbrandingsmotor is dan wel bekend, maar we hebben geen 100% nauwkeurig model van de werking ervan, dat is heel wat anders.
Het verschil met de em-drive is dat we een model hebben dat 100% onnauwkeurig lijkt te zijn; het voospelt immers dat de motor Łberhaupt niet werkt. (Ik ben geen expert, maar puur uit nieuwsgierigheid: welk deel van de verbrandingsmotor kunnen we niet correct modelleren?)
Zelfs de windtunnel is nog steeds noodzakelijk, omdat we niet kunnen voorspellen hoe een ontwerp zich onder echte omstandigheden gedraagt; dat is gewoon een beperking in onze kennis die er altijd is.
Eerst laten simuleren door een computer en dan in de windtunnel controleren of er geen "rare dingen" gebeuren. Maar als de computersimulatie al zegt "dit gaat niet werken", dan ga je het niet alsnog in de windunnel testen. En dat is eigenlijk wat hier wel gebeurt: we weten dat het in theorie niet zou moeten werken... en toch wordt het in het echt getest.
Ik ben dan ook niet bang dat NASA zomaar lukraak en roekeloos astronauten in gevaarlijke voertuigen stopt, maar het is zeker niet zo dat elke eigenaardigheid van een aandrijvingsmethode volledig doorgrond moet zijn voor deze kan worden ingezet.
Je vergeet dat het prima mogelijk is om te testen op een onbemande sonde. Want ik denk wel degelijk dat NASA heel nauwkeurig wil weten hoe (en waarom!) een em-drive werkt, voordat ze zelfs maar overwegen het ding te gebruiken voor een bemande missie.
Het verschil met de em-drive is dat we een model hebben dat 100% onnauwkeurig lijkt te zijn; het voospelt immers dat de motor Łberhaupt niet werkt.
Over EM drives en de achterliggende theorie weet ik helaas niets en daar kan ik dus ook beter m'n mond over houden. Als ik me niet vergis gaat de discussie er juist om dat niet iedereen het erover eens is dat het gangbare model van die motor klopt. Wetenschappers bouwen doorgaans modellen met als enkel doel ze te ontkrachten. Hoewel ik dus niks van EM motoren weet, gaan bij mij de alarmbellen rinkelen als de ene wetenschapper over zijn concurrent zegt: 'Mijn model zegt dat mijn concurrent lariekoek verkoopt, dus moet het wel zo zijn'.
(Ik ben geen expert, maar puur uit nieuwsgierigheid: welk deel van de verbrandingsmotor kunnen we niet correct modelleren?)
Hoewel we, met tijd en moeite, overal een (zeer) accuraat model van kunnen bouwen, hebben we dat voor veel zaken niet gedaan, zoals bv. emissies. Die worden (als ik me niet vergis, maar iemand anders mag me corrigeren) bepaald door emissiewaarden te meten bij een vrijwel nieuwe motor die in z'n vrije versnelling draait. Deze waarden worden in een algemeen model gestopt en voilla, daar komt je schatting van de emissiewaarden uit zoals die wettelijk geldig is. Het spreekt voor zich dat de echte waarden hier behoorlijk van af kunnen wijken, maar dat is niet (heel) erg. Het doel van een dergelijk model is niet een perfecte voorspeller te zijn, maar een bruikbare voorspeller; dat was mijn punt. Waar de zaken nauwer steken, worden uiteraard betere en meer accurate modellen gebruikt, maar vaak modelleren die niet de volledige, mechanische causale keten, maar gebruiken ze wiskundige samenvattingen hiervan. Dit verschilt per model en hangt af van het doel van het model, maar zelden is het doel elk onderdeeltje mechanisch te simuleren. Het 'Blue Brain' project is een goed voorbeeld van een model waarbij wel heel veel elementaire onderdelen gemodelleerd worden om zo een macroscopisch systeem te bouwen. Dit project werd (wordt) door veel hersenwetenschappers als een bodemloze put beschouwd wat op de korte en middenlange termijn weinig aan onze kennis zal bijdragen, omdat een uitgebreid model maken extreem moeilijk is, en incomplete modellen in veel gevallen juist bruikbaarder zijn en betere voorspellingen doen.
Maar als de computersimulatie al zegt "dit gaat niet werken", dan ga je het niet alsnog in de windunnel testen.
Hehe, iets vergelijkbaars is nou net wat ik dagelijks doe, dus daar ben ik het niet mee eens :P Zoals al gezegd, voorspellingen dienen in de wetenschap maar ťťn doel: ontkracht worden met praktische tests.
Je vergeet dat het prima mogelijk is om te testen op een onbemande sonde.
Dat bedoelde ik min of meer; voordat er een mens mee op pad gaat zal een nieuwe aandrijving uitvoerig onbemand (op de grond en in de ruimte) getest worden.

[Reactie gewijzigd door Dorstlesser op 24 november 2016 15:50]

Insuline is inderdaat zo'n voorbeeld van wat wel werkte maar destijds nog bij weinig mensen bekend was waarom het werkte.
Een kosten baten analyse zal niet opgaan om de simpele reden dat je niet weet hoeveel arbeidsuren je nodig hebt om uit te zoeken hoe een en ander werkt. Dat geldt zowel voor experimenten op aarde als in de ruimte. Ook heb je geen indicaties dat ontwikkelen in de ruimte sneller zou gaan dan op de aarde.

Aangezien ieder experiment dat je in de ruimte wilt uitvoeren extreem duur is, is het verstandiger om eerst op de aarde experimenten uit te voeren om de basics onder de knie te krijgen. Hier is het ook veel eenvoudiger om bv aanpassingen aan je testopstelling te maken zoals vervangen van componenten/materialen. In de ruimte gaat dat wat lastiger als je niet van tevoren alle mogelijke spullen hebt meegenomen (iets wat je niet doet omdat het te duur is; je neemt alleen die dingen mee waarvan je zeker weet dat je ze nodig hebt).

Voorts is het nog maar de vraag of het Łberhaupt nodig is om veel experimenten in de ruimte uit te voeren om deze aandrijfmethode goed te kunnen ontwikkelen. Indien de werkingsprincipes niet worden beÔnvloed door de zwaartekracht kun je prima testen/ontwikkelen op aarde, al of niet in een vacuŁm kamer.
Waarom zou je het willen fixen? Het gaat erom het experiment te herhalen in de ruimte, niet om dat ding voor het eggie te gebruiken 'als test'. Werkt het niet dan werkt het niet.
Het is wel zo dat hoe beter je weet hoe iets werkt des te meer je het beter kan gebruiken, efficiŽnter en/of effectiever. Bovendien zijn mensen over het algemeen gezien nieuwsgierig we willen altijd dingen uitzoeken en snappen.

Een goede stap zou idd zijn om het te testen in de ruimte, werkt het echt dan kan je vervolgens goed gaan uitzoeken waarom het nu echt werkt.
Hier zijn ze ook al een tijd aan het testen met een naar beneden geschaalde versie.

https://hackaday.io/project/5596-em-drive

Misschien moet nasa die maar eens testen in de ruimte.
Mocht iemand zin hebben om zo'n ding zelf te bouwen (ik zie een mooi afstudeerproject voor een student Technische Natuurkunde), er is veel informatie te vinden op het forum van NASA, inclusief bouwbeschrijvingen en suggesties om de drive te verbeteren en optimaliseren.

https://forum.nasaspaceflight.com/index.php?topic=40959.3200
Heben ze ook. Dat dit onderzoek niet perfect is gedaan betekent niet dat het review-resultaat negatief moet zijn.

Ik hoop trouwens echt dat deze aandrijving kan werken. Zou geweldig zijn als er meer natuurkunde is dan we weten.
Inderdaad, en meer specifiek gaat het over de redenering en methodologie die toegepast worden.

Er dient dus gekeken te worden naar of de meet methodes geschikt zijn om te meten wat je wilt weten, of de interpretatie logisch is en of er geen cirkel redenaties worden toegepast.
de auteur van het artikel van Ars Technica, zegt in de commentaren onder het artikel thans wel dat hij er eigenlijk niets van snapt, nadat hij op een fundamentele fout in zijn artikel word gewezen
De meest populaire commentaar onder het artikel van Adam Russel:

Quote:
In a Chopra-esk kind of way, the Universe cooperates and provides the fuel free of charge.


This is wrong. The part that is provided "free of charge" is propellant, not fuel. This has been misstated in so many articles I think you are doing it on purpose just to be annoying.
Fuel is used to create energy which is normally used to throw matter to create an equal and opposite reaction. Energy IS being consumed in an EM drive. Perhaps not for throwing matter, but it is being used. This isnt about perpetual motion machines that create energy as if by magic.

Propellant is the matter you throw out the back end. This is the part that is missing and no one can explain. There is no propellant.


----------

Hierop antwoordt de auteur dan, beetje lager in de comments sectie (NOV 22, 2016 11:33 PM):
I promise I'm not trolling with this question, because it's way over my head, but is there a meaningful semantic difference here between "propellant" and "fuel," given that in (chemical) rocketry the terms are generally interchangeable?


Tja, dat vind ik toch wel zeer straf, zeker voor een website als arstechnica. Eerst een heel artikel schrijven dat enorm veel gelezen wordt en afgeven op de paper van de NASA om dan in de commentaar sectie te moeten toegeven, dat ge eigenlijk niet echt in staat zijt om een zinvol artikel te schrijven over de materie.
Als er nieuwe natuurkunde is zal iedereen daar enthousiast over zijn. Aan de andere kant zijn er voortdurend experimenten met verrassende resultaten, en dat zijn nagenoeg altijd fouten. Een prominent voorbeeld is deze: nieuws: CERN: sneller-dan-licht-claim waarschijnlijk gebaseerd op meetfout

Daardoor is het zinvol voorzichtig te zijn totdat er goed bewijs is. Er zijn ook veel voorbeelden van vervalst bewijs door mensen die bekend willen zijn, zo is er een Italiaan die koude fusie heeft gerealiseerd, maar alleen bij experimenten die hij zelf begeleid en zonder genoeg informatie om het experiment door iemand anders te herhalen.
[...]
Zo werkt het niet hoor. Als de motor niet ALLE elektriciteit in kinetische energie omzet, gaat je rotor steeds trager draaien. Anders: spaar je de EM-drive en monteer gewoon een elektrisch aangedreven propeller op de rotor.
Goed, dan hebben we een motor die maar 50% efficiŽnt is. Dan kun je die nog altijd eindeloos rond laten gaan, gewoon door de boel twee keer zo hard te laten draaien.

Het sleutelwoord is constant koppel en dus een constante versnelling terwijl je nergens massa kwijt raakt. Dat betekent dat de kinetische energie van het apparaat op een gegeven moment harder toe neemt dan de hoeveelheid energie die je er per seconde in stopt.
? Constant koppel betekent een constante stijging van de kinetische energie. Constante acceleratie daarentegen betekent inderdaad dat de kinetische energie oneindig groot wordt wanneer de snelheid de lichtsnelheid nadert, maar dan heb je ook wel een oneindig stijgend koppel nodig om de acceleratie in stand te houden.
Klok en klepel verhaal? Koppel is niets anders dan een versnelling in een draaiende richting, dus in rondjes, in tegenstelling tot een versnelling rechtdoor.

Constante acceleratie (en dus ook constant koppel, als je rondjes gaat maken) zonder massa te verliezen kan gewoon al niet door de wet van behoud van impuls, en de wet van behoud van energie. Je versnelt, dus je impuls neemt toe. Waar moet die impuls vandaan komen?

De lichtsnelheid heeft daar nog echt heel weinig mee te maken. Waar jij op doelt zijn effecten die pas bij speciale relativiteit gaan spelen, maar die staan er compleet los van.

[Reactie gewijzigd door Stoney3K op 25 november 2016 11:43]

Wat natuurlijk zou kunnen is dat de EMDrive de benodigde kinetische energie haalt uit zijn eigen thermische energie (hij koelt zichzelf af). Dat gaat niet tegen de wet van behoud van energie in, maar wel tegen ťťn van de wetten van de thermodynamica -- precies wat Verlinde voorspeld had.

Als je die twee theorieŽn naast elkaar legt zou dat betekenen dat de EMDrive zijn eigen entropie kan verlagen en daardoor een lokaal zwaartekrachtveld kan maken wat hem vooruit duwt.

Als dat zo zou zijn dan is het een gigantische doorbraak, want dan zou je zelfs de theorie van Miguel AlcubiŤrre erbij kunnen gaan pakken, die tot nog toe niet praktisch implementeerbaar was omdat we de zwaartekracht niet konden manipuleren.
.....dat ik het mag meemaken dat hier op Tweakers misschien wel geschiedenis geschreven wordt...

[Reactie gewijzigd door FrankAlexander op 24 november 2016 11:48]

Uiteraard kan er iets optreden waar nu niet naar gekeken is wat de "onmogelijke" voortstuwing verklaart, echter jouw opmerking dat het Łberhaupt stuwkracht oplevert betwijfel ik.
Tuurlijk, het ding draaide rond, echter komt dat wel door de stuwkracht die men denkt te zien of komt het door een "aardse" reden en blijkt de beweging te komen door een over het hoofd geziene factor die heel simpel te verklaren is?

Beetje het verhaal van het mysterieuze signaal uit de ruimte wat uiteindelijk een magnetron bleke te zijn.

Uiteindelijk is het heel simpel, het ding hoort niet te werken volgens onze wetten. Dus dat betekent of de wetten zijn verkeerd, of het ding (experiment) is verkeerd.

Ik ga voorlopig nog van het laatste uit.
Je gebruikt moment, maar je bedoelt impuls, in het Engels is impuls namelijk momentum, terwijl met moment in het Nederlands het product van kracht maal arm bedoeld wordt wat in het Engels torque wordt genoemd ;)

[Reactie gewijzigd door blobber op 24 november 2016 01:50]

Je hebt gelijk, ben de Nederlandse term niet gewend, heb het door elkaar gehaald.
Probleem is echter dat de werking, zoals voorgesteld/verwacht/benodigd van deze emdrive zich al niet aan die wet houdt. En dat houdt dus een perpetuum mobile in.

Heel simpel gezegd zal een voorwerp bij een constante thrust een constante versnelling hebben. Daarbij neemt de snelheid toe, waardoor de kinetische energie kwadratisch zal toenemen. (1/2mv2).
In conventionele voortstuwing neemt de massa van de brandstof af waardoor de totale energie (of het moment) gelijk blijft.
In het geval van de emdrive neemt de massa niet af en creŽert het dus energie.
Nee hoor, zolang dat ding aan staat kost het je 1KW aan electriciteit.
Het maakt niet uit waar het kost aan energie, het ding levert uiteindelijk meer energie op dan dat je erin stopt, ook al is dat 89GW.
En dat maakt iets een perpetuum mobile, je kan die extra energie uiteindelijk gebruiken om jouw 1KW te genereren.

Ik de volgende link wordt het beter dan ik kan uitgelegd:
http://rationalwiki.org/w...tion_of_conservation_laws
Even een simpel rekenvoorbeeldje:

Stel we hebben een EMdrive ontwikkeld die 1 N per Kilowatt aan elektrische energie kan leveren (puur om het rekenen makkelijk te houden).

Dan is, als het apparaat in een bepaalde richting versnelt, P = F * v, waarbij P de toename in kinetische energie is als gevolg van arbeid per tijdseenheid, met andere woorden: Mechanisch vermogen.

Om dan tot 1 Kilowatt aan ontwikkeld vermogen te komen heb je een snelheid nodig van 1000 meter per seconde. Op dat moment heeft je EMdrive op een rare manier een rendement van 100%, want je stopt er ook 1 kW aan elektrische energie in.

Ga je hoger dan die snelheid, dan ontwikkel je meer mechanisch vermogen dan je er aan elektrisch vermogen in stopt, bij 2000 meter per seconde versnel je bijvoorbeeld met 2kW aan mechanisch vermogen terwijl er nog steeds maar 1kW aan elektrisch vermogen in gestopt wordt.

Perpetuum mobile? Dan maak je gewoon een wiel wat EMdrives met genoeg snelheid rond kan draaien. Stel je maakt een wiel met een diameter van 20 meter (niet praktisch, maar rekent even makkelijk), dan heb je het over een koppel van 0,001 * 10 = 10Nm wat constant wordt uitgeoefend.

Om dan tot 1kW aan ronddraaiend vermogen te komen moet je dat wiel 100 keer per seconde rond slingeren, of 6000 toeren per minuut.

Sluit je dat wiel dan aan op een dynamo die er 1kW aan elektrisch vermogen van maakt, dan blijft dat eindeloos rond gaan. Als je de boel dan harder laat draaien, dan is het mechanisch vermogen wat het wiel ontwikkelt groter dan het mechanisch vemogen wat de dynamo vraagt om de boel van energie te voorzien (namelijk 1kW), waardoor het wiel dus zelfs eindeloos zal blijven versnellen of je de restenergie af zou kunnen tappen.

Zoals fly-guy aangeeft kan er daar iets niet in kloppen. De kinetische energie neemt namelijk toe met het kwadraat van de snelheid als je eenparig versnelt, terwijl je er op een lineaire manier energie in stopt (namelijk elektrisch vermogen). Dat gaat nooit goed komen tenzij je ergens massa kwijt raakt.

[Reactie gewijzigd door Stoney3K op 24 november 2016 13:13]

idd Stel je voor!
Ik ken niet veel van wetenschap maar eerder las ik hier al termen als 'entropie' en 'zwaartekracht'.
Mocht dit waar zijn dan zou men eerst vele experimenten moeten uitvoeren om vervolgens vele vele jaren later met een wetenschappelijke uitleg voor de dag te komen.
Dat zou het meest spectaculaire zijn sinds de mens in staat was om vuur te maken.
Wel jammer dat het grootste gedeelte van de wereld mentaal vast blijft zitten in het stenen tijdperk en daar blijkbaar geen verandering in komt.
Een raketmotor op electriciteit vs een motor op brandstof (+ alle beperkingen van dien) is uiteindelijk ook heel goedkoop.

Goedkoop/duur is relatief. Het gaat om kosten/baten. De baten zijn hier wat groter dan een steen tegen iemand's hoofd gooien ;)
Niet alleen Chinezen, ook Japanners. En een team wat het in de VS onderzocht kon niet meer door met hun onderzoek vanwege tegenwerking. Toen zijn ze naar Frankrijk verhuisd en daar verder gegaan. De doelstelling was het in 2000 tot toepaspaar product te hebben door ontwikkeld. Het zag er naar uit dat men 2 jaar voorliep op het schema en in 1998 de doelstelling al bereikt zou worden, maar desondanks werd de financiering van het project in 1996 stilgelegd.

Heavy Watergate: The War on Cold Fusion
https://www.youtube.com/watch?v=htgV7fNO-2k

In 1973 kon men ook al een auto maken(aangepaste Opel P1 uit '59) die 160km per liter reed.
http://www.376mpg.com/
De chinezen hebben dit al gereproduceerd (http://www.emdrive.com/yang-juan-paper-2012.pdf)

Ook een Italiaan (Guido Fetta van Cannae) is hier al verder mee (http://www.popularmechani...nae-cubesat-reactionless/) en wil de Cannae Drive zoals hij het noemt volgend jaar al testen in de ruimte.
Sceptisch is goed.

Dat de natuurwetten zoals wij die expirimenteel hebben niet kloppen is al meerdere keren bewezen. Newton had een geweldige verklaring voor zwaartekracht, maar later bleek ook dat deze niet helemaal perfect was.

Ik verwacht niets minder dan dat wij onze 'wetten' (TheoriŽn) nog gaan verfijnen. De EM drive kan hier een voorloper in zijn. Zelfs Einstein omschreef Quantum Entanglement als "Spooky action at a distance" (https://en.wikipedia.org/wiki/Quantum_entanglement). We weten prima hoe we photons moeten entanglen, maar kunnen voor zover ik heb begrepen niet verklaren waarom en hoe.

We staan nog aan het begin van een hele mooie revolutie in kennis, Zoals @Stoney3k hieronder al refereerde, wie weet moeten we ons hele model nog omgooien. Het zou me niets verbazen.
Ik ben toch nog extreem sceptisch.
Dat is zo'n beetje iedereen wel. Maar niets houdt je tegen om naast sceptisch ook hoopvol te zijn. :)
Ten tweede zouden bepaalde natuurwetten niet kloppen als deze aandrijving inderdaad werkt zoals aangegeven. Wetten welke al decennia tot op grote precisie kloppen.
Er zijn twee soorten wetten, die compleet andersom werken. De "gewone" wetten die door de overheid worden opgesteld en waar iedereen zich dan aan moet houden. Natuurwetten, waarbij wetenschappers waarnemingen doen en proberen vast te stellen aan welke wetmatigheden de natuur lijkt te voldoen.

Daarbij kunnen we wel aantonen dat voorgestelde wetten niet kloppen (simpelweg door een experiment te doen waarbij de wet een verkeerde uitkomst voorspelt), maar we kunnen niet aantonen dat een wet wel klopt. In een discussie over wetenschap is het belangrijk om te bedenken dat geen enkele natuurwet ooit daadwerkelijk bewezen is. Daaruit voortvloeiend kan elke natuurwet later (na meer experimenten) fout blijken te zijn (wel is het dan meestal zo dat de nieuwe, verbeterde wet een specialisatie is van de oude, niet iets compleet anders).

Denk bijvoorbeeld aan Newton's wetten der mechanica. Die zijn eeuwenlang gebruikt en alles wat voorspeld werd (met, bij mijn beste weten, in al die tijd slechts ťťn foutje: een minieme afwijking in de baan van Mercurius) klopte met zeer grote precisie. Totdat Einstein langskwam: zijn relativiteitstheorie bewijst (bot gezegd) dat Newton's wetten niet kloppen; er "ontbreekt" een stukje van de formule (dat stukje is echter zo absurd klein dat het op Aarde, in het dagelijks leven, niet opvalt). Het is echter onmogelijk om te weten of Einstein's wetten perfect zijn, of dat ook hij nog een stukje "gemist" heeft en er in de toekomst iemand een "versie 3" moet gaan maken.

Voor degenen die niet zo goed zijn in natuurkunde hier een alternatieve uitleg. (De vergelijking is niet perfect, maar ik hoop dat het idee toch enigszins duidelijk wordt!)
Stel dat je voor het eerst een computer ziet. Je probeert op een paar toetsen te drukken en ziet die letters op het scherm verschijnen. Dan is je eerste versie van een "wet" iets als "elk teken dat ik indruk komt op het scherm". Die wet klopt natuurlijk nog niet helemaal en de volgende onderzoeker zal de wet uitbreiden om uit te leggen hoe shift en capslock werken. Maar op geen enkel moment kun je zeggen "we weten nu alles wat er te weten valt; onze beschrijving is perfect". Je zou het kunnen vergelijken met een "Newton" die de AltGr-combinaties vindt en heel erg lang denkt iedereen dat ze alles weten. Totdat "Einstein" de Alt + vier keer numpad truc ontdekt. En nu weten we dan echt alles, toch? Nee, wat niemand kan voorspellen (en waar ik in de natuurkunde-versie van dit verhaal dus niks beters voor kan bedenken dan het "versie 3" te noemen) is dat er iets compleet onverwachts gebeurt als je op Ctrl+Alt+Del drukt.
Zoals gezegd, de vergelijking is niet perfect; op een toetsenbord kun je in principe alle combinaties ťťn voor ťťn uitproberen. Voor de echte natuurwetten is zo'n aanpak niet mogelijk.
Als laatste is de efficiŽntie (nog) bijzonder laag. Ook met de brandstof inbegrepen is een ionen motor nog vele malen beter dan deze, dus ook al het principe werken, dan nog zal er flink aan ontwikkeld moeten worden om van praktisch nut te zijn.
Het is zeer lastig om iets te optimaliseren als je niet weet hoe het werkt. Zodra duidelijk wordt dat de em-motor echt werkt, dan kunnen er veel meer mensen aan gaan werken (zonder bang te zijn om uitgelachen te worden) en zal er ongetwijfeld een vele malen groter budget beschikbaar komen. Pas als we echt grondig doorhebben hoe dit apparaat werkt kunnen we iets zinnigs gaan zeggen over hoe efficiŽnt het kan worden.
[alu-hoedje]En hoe komt de Britse uitvinder Roger Shawyer aan deze uitvinding? Afgekeken van neer gestortten UFO's?[/alu-hoedje]
Er zijn ook genoeg mensen die wel eens 'out of the box' denken en daarmee dingen 'uitvinden' waar men nooit aan heeft gedacht, of van dacht dat het niet kon ivm 'laws of physics etc', and yet it does work somehow..
Uhu, maar dan zou het wel om een uitvinding gaan die per ongeluk is ontstaan als je zelf niet weet hoe het werkt.
Uhu, maar dan zou het wel om een uitvinding gaan die per ongeluk is ontstaan als je zelf niet weet hoe het werkt.
Dat is ook precies de reden dat het zolang heeft geduurd om dit te ontdekken; alle gebruikte technologie is al dik een halve eeuw beschikbaar. Maar, als je de tijd neemt voor een heleboel trial and error, dan kun je ook zonder te weten hoe iets werkt nieuwe dingen uitvinden; de natuur weet immers niet hoe wij werken, maar heeft ons uiteindelijk wel uitgevonden. Als we waren gecreŽerd door iets wat wel begrijpt hoe we werken dan had het geen miljarden jaren hoeven duren, dan waren een paar dagen ook wel genoeg geweest. ;)
Onder water kun je met elektromotor toch? Er is water en dus kan je elektrisch voortbewegen.
Lucht kan ook elektrisch met propeller. Lucht en water als weerstand.
Maar in de ruimte is er geen weerstand. Dus moet er op andere manier drukverschil gemaakt worden. Drukgolven met magnetisch veld. Het is nog nieuw en niet veel van bekend.

Voorheen wordt vaak gedacht om te kunnen voortbrengen met sterke luchtpulsen met laser. Of nucleaire raket zoals je wel eens leest in fantasie boeken.

Dit is dus bijzondere resultaat.
Nucleaire voortstuwing komt niet uit fantasieboeken. Daar is in the jaren 50 echt een plan voor geweest: Project Orion.
In de ruimte is er geen (meetbare) weerstand voor zover wij nu weten. Maar aangezien deze aandrijving werkt met magnetische velden zou het zich misschien kunnen voortstuwen op basis van het magnetisch veld van de aarde of iets dergelijks? Dat zou wel betekenen dat je mogelijk minder voortstuwing krijgt als je je verder verwijderd van alle magnetische velden (planeten).
Jawel dat komt door het impulsmoment dat het wiel heeft, oftewel L=rxp dit is een uitproduct dat inhoudt dat impulsmoment niet alleen een grootte heeft, maar ook een richting, loodrecht op het vlak waarin r en p zich bevinden(een vector dus). Dit is dezelfde vector waardoor gyroscopen hardnekkig dezelfde richting op blijven wijzen.Je fietswielen doen dit ook.En hoe harder ze draaien, hoe stabieler de fiets.

[Reactie gewijzigd door blobber op 24 november 2016 02:22]

In principe is dit een herhaling van een experiment dat al lang geleden uitgevoerd is.
Konden ze maar een raket motor maken die op optimisme loopt :p dan waren wij er nu al.

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.


Call of Duty: Black Ops 4 HTC U12+ LG W7 Samsung Galaxy S9 Dual Sim OnePlus 6 Battlefield V Microsoft Xbox One X Apple iPhone 8

Tweakers vormt samen met Tweakers Elect, Hardware.Info, Autotrack, Nationale Vacaturebank en Intermediair de Persgroep Online Services B.V. © 1998 - 2018 Hosting door True

*