Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Onderzoekers kraken privacyonvriendelijk Nederlands e-book-watermerk

Onderzoekers van de Institute for Biblio-Immunology hebben de Nederlandse BooXtream-drm gekraakt omdat deze watermerken op e-books plaatst die de persoonlijke gegevens van de originele koper bevatten. Het IBI acht dit privacyonvriendelijk.

Het Institute for Biblio-Immunology, een groep onderzoekers die zichzelf verder niet identificeren, hebben contact opgenomen met TorrentFreak en alle stappen om de drm te verslaan in een verslag geplaatst. Het boek in kwestie is 'The Boy Who Could Change the World', geschreven door wijlen hacktivist Aaron Swartz en in dit geval uitgegeven door Verso Books. De uitgever maakt gebruik van de BooXstream-watermerktechnologie om e-books te traceren bij illegale distributie. BooXstream is een product van het Nederlandse Icontact. De executeur van Swartz, Sean B. Palmer, verzocht Verso Books om het watermerk te verwijderen, aangezien dit de privacy van de koper schendt, wat Swartz ongetwijfeld niet zou accepteren.

Verso voldeed niet aan het verzoek van Palmer, waarop het Institute for Biblio-Immunology besloot om het watermerk volledig in kaart te brengen, een techniek voor het verwijderen op te stellen en het geheel te publiceren zodat anderen hetzelfde kunnen doen. Sterker nog, ze hebben op GitHub een Python-script geplaatst waarmee gebruikers het verwijderen van een watermerk kunnen automatiseren.

Het IBI verwijdert in totaal zeven verschillende watermerken van BooXstream. Drie 'expliciete', aan de binnenkant van de omslag, bij de disclaimer en in de footer. Daarnaast zijn er vier verborgen watermerken te vinden: in de bestandsnamen, de stylesheets, de timestamp en in de metadata van afbeeldingen. Het team zegt er vertrouwen in te hebben dat ze daarmee alle watermerken hebben opgespoord.

Afgezien van de niet-publieke weigering om de watermerken te verwijderen, heeft uitgever Verso niet gereageerd op de zaak. Wel is momenteel te zien op de productpagina voor het e-book dat het niet beschikbaar is in Noord-Amerika. Mogelijk is dit een gevolg van de handelingen van het IBI.

Aaron Swartz pleegde in 2013 zelfmoord. In 2011 werd hij aangeklaagd voor het downloaden van documenten uit de wetenschapsdatabase Jstor, met de intentie om deze te verspreiden. De database beschikt over vele wetenschappelijke publicaties, maar vraagt geld voor toegang. De rechtszaak tegen Swartz was op het moment van zijn zelfmoord nog gaande, waardoor er gespeculeerd werd dat de rechtszaak daar iets mee te maken had.

Door Mark Hendrikman

Nieuwsposter

26-06-2016 • 12:57

248 Linkedin Google+

Reacties (248)

Wijzig sortering
Zoals ik her begrijp komt er een waterwerk met wat van jouw persoonlijke gegevens in het ebook dat jij koopt. Dit lijkt mij een hele goede manier om piraterij tegen te gaan. Het is niet de bedoeling dat je het boek deelt, wat is dan het probleem dat wat van jouw informatie er in staat? Ik denk dat deze vorm van DRM zeer effectief is. De enige reden die ik kan verzinnen om dit te tegen te willen gaan is piraterij.
Als je een boek hebt gekocht en je hebt het uit dan zou je het aan iemand anders moeten kunnen verkopen/geven. DRM gaat zoiets tegen en dat is een slechte zaak. Dit kan met normale boeken wel en zou dus met ebooks ook moeten kunnen.

Ik ruil/leen regelmatig boeken met vrienden. Dat gaat van "he deze moet je lezen zo goed". Hier heb je m. Dat je van een ebook een kopie zou kunnen geven moet niet echt uitmaken. Ik herlees nauwelijks boeken, dus als het origineel bij mij achterblijft maakt dat per saldo niet uit, ik zal de ebook ook niet herlezen, en al deed ik t wel...

t Gaat er hier om dat je samen met vrienden/familie een gedeeld bezit kunt hebben. De vriend die t boek leent kan zijn bespaarde geld dan uitgeven aan een ander boek en die aan mij uitlenen.
Je kan tegenwoordig ook niks meer uitlenen:
- E-books: nu weer verhaal met DRM
- Games: ben geen gamer, maar volgens mij erg account / apparaat gericht.
- Muziek: geen CD`s meer uitlenen, hooguit via Spotify een link maar moet die gene het toch weer 'kopen'
- Films: vroeger DVD/videobanden uitlenen, nu via NetFlix/Videoland ook hooguit een link delen.

dat je een CD/DVD/videoband/Game/Boek meeneemt naar iemand is gewoon niet meer.... (en dat vinden die organisaties erg leuk....$$$)
Als je op iTunes een album koopt kan je die makkelijk aan iemand uitlenen, er zit zelfs een deel functie ín iTunes waarmee dit kan. Maar koop je een boek in diezelfde iTunes kan je het niet aan iemand anders uitlenen.
En je kunt het alleen uitlenen aan mensen met iTunes, ook vervelend
Misschien vervelend, maar het laat toch zien dat Apple op zich best bereid is om mensen content te laten delen. Er zou dus alleen een universele standaard moeten komen en de bereidheid bij andere content providers om delen ook toe te staan.

Hoewel... Apple zou dan waarschijnlijk weer eens zijn eigen standaard maken...
De wet zou ook kunnen stellen dat uitlenen (en doorverkopen) erplicht mogelijk moet zijn. Bouw maar in je DRM in, of je gebruikt gewoon helemaal geen DRM.
Misschien gebeurt zoiets wel als handelsverdragen worden gesloten in het belang van de burger en niet in het belang van de aandeelhouders.
De wet zou zich hier niet mee moeten bemoeien, consumenten moeten gewoon stoppen met het gebruik van e-books als ze zich hier aan storen. Het is een kwestie van vraag en aanbod en zolang er genoeg mensen dit niet zo'n probleem vinden, of in ieder geval op een manier niet problematisch dat ze het e-book wel kopen dan gebeurt er niet veel aan.
Precies.
Maar de digitale content makers zouden ook op de kennelijke vraag naar deelbare/doorverkoopbare content kunnen inspelen, door het kopen van een boek bijvoorbeeld op drie manieren mogelijk te maken:

Goedkoopst: niet deelbaar ebook, met DRM
Iets duurder: deelbaar/doorverkoopbaar ebook, met ??
Nog wat duurder: een papieren boek.

Dan geef je consumenten ook de keuze, en zijn er waarschijnlijk heel veel consumenten die voor de goedkoopste optie gaan, want primair koop je een boek toch voor jezelf (/voor 1 specifiek iemand die je het kado doet natuurlijk)
Je moet de macht van de individuele consument is een aanbiedersmarkt niet overschatten.

De wet bemoeit zich al heel veel met dit soort zaken. Deze DRM is door de autoriteit persoonsgegevens geaccepteerd. Als BREIN erg haar best doet, krijgt ze dit als "uitlokking" of "gelegenheid geven" verboden.

Wettelijke regels over technische uitvoeringen zijn helemaal niet raar. We hebben ze ook voor elektrische veiligheid, en bekijk het dik pak regelgeving voordat een auto op de weg mag maar.

Maar ik denk dat het genoeg is als in dit geval de watermerken verwijderd kunnen worden. Of misschien leuker: een script om alle namen te wijzigen in Mark Rutte of Tim Kuik?
Dat is vaak niet zo makkelijk...Op een gegeven moment wordt je als consument natuurlijk ook wel een bepaalde richting in gedwongen (bijvoorbeeld als boeken alleen als E-book beschikbaar zijn).

Volgens mij is het probleem te herleiden naar een hele simpele vraag:
Is de klant, na aankoop, eigenaar van het product, Ja of Nee?
Zo ja...dan zou de klant volledige zeggenschap erover moeten hebben (dus geen vervelende DRM die het de klant moeilijk maken om b.v. e-books uit te lenen). De klant zou het boek dan ook bij wijze van spreken 100 x moeten kunnen kopiëren.

Zo Nee? Prima, kan een keus zijn, maar dan moet de prijs hiervoor aangepast worden. Als de klant geen eigenaar meer is, dan is er dus een leenvorm en dat is simpelweg goedkoper...

Dit speelt natuurlijk ook al jaren bij de Games...het wordt zo moeilijk c.q. onmogelijk gemaakt om simpelweg een kopieetje te maken van je eigen gekochte game (ter bescherming van het orgineel)...
Muziek is voor 99% van de mensen iets wat meermalen geluisterd wordt. Een boek daar in tegen 1-malig in de 99% van de gevallen. Kortom, een keer eenmalig delen van een nummer maakt niet zo veel uit, bij een boek wel, want dat is dus een gemiste koop.
Nu is het een gemiste koop voor de mens die het boek toch nooit meer zal lezen. Mogen zij de uitgeverijen dan aanklagen voor gemiste inkomsten?
- Games: ben geen gamer, maar volgens mij erg account / apparaat gericht.
GOG games kan je uitlenen en je Steam libary kan je met meerdere mensen delen (Kan alleen niet tegelijk hetzelfde spel spelen).
"Dit kan met normale boeken wel en zou dus met ebooks ook moeten kunnen. "

Nieuwe technologie met nieuwe mogelijkheden, wil niet zeggen dat het ook alles moet kunnen wat de voorganger ook kan. Ik zeg niet dat DRM met persoonlijke gegevens gewenst is. Maar de redenering 'het kan met papieren boeken ook dus...' is geen logische stap. Misschien is het een wens van velen, maar geen wetmatigheid.
Eens, al is het wat mij betreft wel de bedoeling dat de technologische vooruitgang ook daadwerkelijk een vooruitgang is en niet een stap voorwaarts en een stap terug tegelijkertijd. Dan ben je namelijk heel weinig opgeschoten.
Klopt, het heeft alleen zin als (bijvoorbeeld) een e-book echt ook goedkoper is. Of stel nu eens een spotify van boeken voor (in de toekomst): onbeperkt lezen voor een vast bedrag per maand (eigenlijk: bibliotheek).

Ik zei (@mar2zz) niks over DRM en ik sta helemaal niet aan de kant van de DRM-eisende club. Ik stel dat de redenering "het kan met fysieke boeken ook DUS moet dat met e-books ook kunnen" geen hout snijd. Zo krijg je nooit vernieuwing.
Je redeneert als een uitgever met dollartekens in de ogen. Omdat de technologie bestaat om beperkingen op te leggen en zo de 2e hands- uitleen- en ruilmarkt aan banden te leggen gaan we dit medium zo aanpassen dat de consument beperkt wordt om te doen met zijn spullen wat ie wil.

Ik zie digitale media als fysieke media. Dat t te kopiëren valt betekent voor mij niet dat ik niet media mag verkopen/weggeven die ik toch niet meer gebruik om daar mensen mee blij te maken. Wat zou t mooi zijn voor uitgevers als de hele digitale markt niet meer vertweedehandst kan worden. Ik vind dat ook t grote nadeel van Steam bijvoorbeeld. Games die je nooit meer speelt zou je iemand anders blij mee kunnen maken. Of uitlenen aan een vriend. Kan niet want accountgebonden.

Bedrijven zien technologie als een middel om die hele onzichtbare uitleen/weggeef/2e hands markt de nek om te draaien om zo mensen te dwingen meerdere malen binnen een eenheid (gezin of vriendengroep) dezelfde waren te verkopen, terwijl daar met fysieke media nooit sprake van was. Ik vind het daarom helemaal niet vreemd dat piraterij bestaat.

Per saldo maakt t niks uit als ik en vriendin tegelijkertijd het gekochte boek en gekopieerde boek lezen. We hadden er echt geen 2 gekocht. En daar rekenen uitgevers wel mee. Een kopie is volgens hen een gemiste aanschaf. Nou nee. Vaker niet dan wel.
Je gaat weggemod worden omdat je dit zegt:
: jij wilt illegaal boeken kunnen downloaden. Binnen tweakers is dit de norm
Dit kun je ten eerste niet hard maken en ten tweede maak je er geen vrienden mee.

Maar ik vermoed heel sterk dat je gelijk hebt. Altijd als het er over gaat dat de uitgever er aan moet kunnen verdienen wordt je zwart gemaakt als slaaf van de grote bedrijven etc. Als ik een boek uitleen, dat heb ik door schade en schande geleerd, dan zet ik mijn naam er in. Of je je vrienden en familie nou vertrouwt of niet, mensen vergeten eenvoudigweg dat ze iets geleend hebben.
offtopic:
Ik ken bijvoorbeeld heel veel verhalen van studentenhuizen waar iemand weg gaat en een pan meeneemt waarvan anderen menen dat die pan van hun of van het huis was. Vertel gerust dat dat jou nooit zal gebeuren, dat jouw vrienden betrouwbaarder zijn etc. , ik ben niet zo naief meer.

Dus als ik een e-book uitleen (lees: kopieer), dan ga ik er ook niet vanuit dat die persoon die het boek 'leent' het voor zichzelf houdt. Die kan het verder uitlenen, en uiteindelijk staat de versie met mijn prive-data op the priate bay. Dank je vriendelijk.
Dus liever zou ik zien dat de prijs voor e-boeken daalt, zodat ik een kopie voor mezelf en voor mezelf alleen koop (of mensen die ik echt 100% vertrouw, denk aan binnen het gezin), en de uitgevers hun winst pakken doordat meer mensen het boek voor een lage prijs kopen, dan dat ik de volle prijs betaal met het recht hem (onbeperkt) uit te lenen.
Nou moe, moet ik dan een reader kopen voor ieder boek? :)
Alleen als je een echt boek hebt, dan kan je dat maar aan 1 iemand doorgeven. Bij een digitaal boek zit je met het grote probleem dat als jij je e-book doorgeeft aan iemand anders je nog altijd een kopie voor jezelf kunt hebben gemaakt. Daar zit hem het grote verschil. Dus tenzij men een DRM kan bedenken waardoor het maken van die kopie onmogelijk word (maar hoe ga je dan nog backups maken?) vind ik het niet abnormaal dat men op andere maniere probeerd om de rechten te beschermen.

Men wil ook niet vechten tegen die ene vriend waar jij je boek aan uitleend, dat kan met deze DRM nog altijd. Dan is het alleen te hopen dat die vriend ook ter goeder trouw omspringt met dat uitgeleende boek en het na dat hij/zij dit gelezen heeft ook weer netjes verwijderd.
Als ik een boek uitleen aan een vriend en die aan een vriend en die aan een vriend en zo door tot ie 20 keer is uitgeleend. Als ik van hetzelfde boek 20 kopieën maak en ineens uitleen aan die hele keten wat is dan het uiteindelijke verschil? Per saldo is er totaal geen verschil. Het boek of ebook is 1 x verkocht en 20 x gelezen.

Elke vriend koopt een ander boek. Ze worden allemaal onderling geruild. Er zijn dus 20 boeken in omloop. Maar t mooie is dat ze allemaal geld hebben overgehouden om ander boeken te kopen dan degene die ze al gelezen hebben. Ik spaar zo 19 boeken uit en kan dus 19 andere boeken aanschaffen.

Edit:
Bij een gewoon boek merkt de uitgever de ook niks meer van dat ie van hand tot hand gaat, 2e hands of uitleen. Ze merken het ook niet als ik een kopie stuur naar een vriend. Ik heb nog nooit een boek gekocht die door een vriend is getipt. Ik leen m altijd van de tipgever. Ook al duurt dat even omdat ie hem nog moet uitlezen.

[Reactie gewijzigd door Mar2zz op 26 juni 2016 15:09]

>Nope, het is heel naief om ervan uit te gaan dat een papieren
>boek nooit een probleem heeft.
Als mijn papieren boeken zijn in prima staat... en daar zijn hele oude bij. Op de computer is er wel eens een bestand verloren gegaan ( maar dat is geen probleem aangezien ik backups van alles maak ). Ik durf best te stellen dat er meer problemen met computer zijn, dan met papieren boeken. Natuurlijk heb je ook bij een papieren boek geen 100% garantie (denk aan brand, oid ).

"Oftewel geen computerprobleem, maar een gebruikersprobleem.
Je had gewoon even moeten kijken of het spel geschikt was voor jouw computer en het anders niet moeten doen."
Mwah, da's wel erg lame. Dat spel heeft bij installatie niet gewaarschuwd dat het een "te nieuw" besturingssysteem was. D'r stond ook geen waarschuwing in de handleiding. Nog werd er op de website van de fabrikant gemeld dat het niet werkte met een "te nieuwe" windowsversie.

Je legt de schuld wel heel gemakkelijk bij de gebruiken. Ik mag ervan uitgaan dat software niet dusdanig invasief is dat het het besturingssysteem kapot maakt, kom op zeg.
Ik begrijp je punt, maar vind, in beginsel, wel dat één aanschaf recht geeft op één (toegankelijke) kopie.
Iets waarvan ik denk dat het met block-chain technologie op te lossen zou zijn.
Een boek zou slechts gekopieerd kunnen worden, indien het op een ander device ontoegankelijk gemaakt is. En de community onderhoudt de transacties..
Niet exact. In dit geval heb je geen keuze. Je gegevens komen in t boek. En hoeveel mensen zijn zich daarvan bewust? Stel ze geven t boek daarna aan vriend en die weer aan vriend en zo verder tot ie bij iemand komt die m (per ongeluk) online zet. Is de eerste persoon de Pisang, die wordt aangekeken, maar ook zijn gegevens liggen op straat. Is ook andere set gegevens dan: dit boek is van Mar2zz bijvoorbeeld...
Exact, bij het uitlenen weet je niet meer wat er mee gebeurd. Dus ben je als eerste eigenaar - waarvan de persoonsgegevens in het boek zijn gestopt, zichtbaar of onzichtbaar- de pisang.
Volgens jouw redenaties moet je je spullen dus maar houden of weggooien als je ze niet meer gebruikt, zodat de maker van die spullen nog een product kan verkopen.

Er zijn zoveel markten waarin dit volstrekt normaal is. Kinderkleren die naar een ander kind gaan die ze nog wel past bijvoorbeeld. Waarom zou je een boek niet uitlenen/weggeven als je m uit hebt. Boeken zijn om gelezen te worden, niet om in de kast te verstoffen of bij het oud papier te belanden. Ik heb een enorme boekenverzameling (vooral papier). Zit in dozen en af en toe kan ik iemand blij maken met zo een boek. Is ook beter voor het milieu dat die in roulatie gaan.

Je concertvergelijking slaat de plank mis. Gekochte films uitlenen aan anderen dat zou beter passen. Daarbij mag je ook zelf kiezen hoeveel mensen binnen huiselijke kring deelnemen aan het bekijken ervan.

Ik ben er een tegenstander van dat digitalisering van goederen rechten beperkt, of zoals in dit artikel: ongevraagd persoonlijke gegevens verzameld. Ik vraag me af wat er mis is met dat standpunt.
Ik kan wel een ander nadeel verzinnen, dat je de ebook nooit meer kan doorverkopen of weggeven, omdat het aan jouw persoonlijk gekoppeld is.
Dit itt een papieren boek.
En dat kan prima! Dat is nou juist één van de hele voordelen van dit soort 'DRM'. Je kan het gewoon aan je broertje uitlenen. Je hebt je e-reader niet nodig, je hebt geen speciale software nodig, je kan het gewoon op elke e-reader / PC / tablet lezen zonder problemen. Alleen als diegene het dan via Torrents gaat verspreiden, ja dan kloppen ze bij jou aan.
En waarom zou de rechmatige koper van jouw ebook (en de koper van de koper) blijvend inzage mogen hebben in jouw persoonsgegevens? En wat als na een rechtmatige verkoop iemand besluit om "jouw" ebook op een torrentsite te gooien?

Deze DRM is hooguit minder slecht dan andere vormen van DRM. Maar ook deze DRM maakt van het probleem van iemand anders (de uitgever/auteursrechthebbende) opeens weer jouw probleem. Dus ook deze DRM is weer enkel in jouw nadeel.
Kan je een e-book überhaupt wel rechtmatig verkopen?

Is het überhaupt wel jouw eigendom om te verkopen? Of heb je er enkel een gebruiksrecht/leesrecht voor?
Jou gegevens vervangen door een ordernummer en alleen de verkoper kan dan zien wie het boek verder verspreid heeft.

Blijft het probleem jij verkoopt ter goeder trouw een eboek, de koper verspreid het. De drm staat nog op jou naam. Bewijs maar een dat jij het verkocht hebt.
En dat is precies wat die groep zou hebben geopperd in mijn ogen. DRM is vervelend, maar niet onbegrijpelijk, een identificatienummer zou daarbij inderdaad voldoende moeten zijn, maar niet de directe klantgegevens, die eerste zijn legitiem die tweede zijn inbreukmakend op de privacy!
Dat én ik zou het niet fijn vinden dat als je in de trein een boek zit te lezen iedereen zomaar je naam, adres en weet ik wat voor persoonlijke informatie daar dan staat, kan meelezen.
Het is een metadata watermerk, dus in de trein kan niemand het zomaar meelezen. Tenzij je iedereen de epub gaat geven.
Wat er gebeurt is dat je identiteit gekoppeld wordt een een digitaal object. Maar of het nu digitaal is of materieel, eigenlijk maakt dat niet uit.

Als jij een bankstel koopt wil je niet dat jouw NAW gegevens ergens onderop de bank ingekrast worden. Mocht je het willen weggeven, doorverkopen, inruilen, wat dan ook, dan gaat het een ander geen reet aan wie jij bent en waar je woont als je dat niet wilt delen.

Wat je leest, welke onderwerpen je interesse hebben, gaan niemand wat aan tot jij besluit die informatie te delen. Als jij boeken wenst te lezen over motor cross gaat dat je verzekeraars niets aan. Als jij interesse hebt ion jihadisme (voor een studie of onderzoek of omdat je je gewoon wilt informeren), dan gaat dat de overheid niets aan. Als jij een boek leest over klimaat verandering, gaat dat Greenpeace niets aan. Dus het koppelen van jouw identiteit aan objecten vind ik bezwaarlijk.

Een boek dat je in de winkel koopt krijgt ook geen inscriptie met je NAW. ik vind het koppelen van materie aan specifieke mensen gevaarlijk want het maakt via ICT, profilering en tracking & tracing te makkelijk.
Als jij een bankstel koopt wil je niet dat jouw NAW gegevens ergens onderop de bank ingekrast worden.
Maar je accepteerd dat wel voor een auto, huis, simkaart, vrijwel alle online services, tweakers account etc etc? En zodra jij een product registreert, van smartphone tot software link je dat/die ook aan je persoon.

Ik bedoel het is niet echt iets nieuws...
Bij door verkoop van een huis of auto word de eigendoms-registratie aangepast, Bij door verkoop van een e-book niet.

Het gevolg hiervan is dat de 10de koper van een huis niet zomaar er achter kan komen dat jij ooit eigenaar bent geweest.

Maar dat de 100ste (2de hands) koper van het e-book nog steeds kan zien dat jij het e-book als eerst hebt gekocht.
Het grootste probleem vind ik dat je een e-book in de meeste gevallen niet mag uitlenen, verhuren of verkopen. Je bent geen eigenaar, terwijl de prijs die je ervoor betaald er wel naar is.

Er is maar één een belangrijke motivatie voor het digitale watermerk en dat is dat is economisch. Er is maar één reden waarin massaal DRM wordt omzeild en illegaal gedistribueerd wordt en dat is economisch; de prijs waarde verhouding van een e-book is volgens de markt veel te scheef.

Alle kul argumenten waarom een e-book zo duur moet zijn, dat passen veel mensen voor. Marketing...likes, dislikes, koppeling met profiel dat werkt, traditioneel marketing niet. Distributiekosten zijn minimaal voor een e-book, mede doordat het milieuvriendelijker is. De auteur en editor zouden een gaat in de lucht springen als ze samen per boek €4 kregen, €2 voor het platform per boek is net als voldoende om leuk wist te draaien...voor €6 per boek zijn et maar weinigen die nog gaan lopen zoeken op torrents en gastvrouw.
Op zich had AG Szpunar onlangs een interessante conclusie geschreven, waarin hij onder meer schreef dat er volgens hem geen fundamenteel verschil is tussen traditionele boeken en e-books en dat de richtlijnen ook van toepassing zouden kunnen zijn op e-books. Zou het Hof van Justitie hem volgen in dit arrest over het leenrecht over e-books, dan is de kans aanzienlijk dat dit ook voor de verkoop van e-books (en andere werken als games, films, muziek, etc.) zou kunnen gelden.

(De uitputting van het distributierecht op gedownloade werken muv software is momenteel het onderwerp van mijn masterscriptie. Uitputting vereist oa een eigendomsoverdracht)
De enige reden was dat er geen overleg gevoerd was. En procedureel iets, geen uitspraak op het fundamenteel eigenaarschap bij aanschaf van een e-book.
Je haalt hier de uitspraak van het kort geding uit 2014 aan, maar het gerechtshof heeft vorig jaar besloten dat Tom Kabinet in deze vorm wel onrechtmatig was. Probleem was dat er te weinig controle was of een e-book legaal was verkregen.
Het gevolg hiervan is dat de 10de koper van een huis niet zomaar er achter kan komen dat jij ooit eigenaar bent geweest.
2,80 euro bij kadaster.nl verteld je alles. Dat is een kleine uitgave.
Het moeten betalen van een bedrag is echter wel een stap die de meeste scrapers zal tegenhouden, dus qua privacy zie ik het probleem niet zo.
Het zou echter wel handiger zijn als je digitale producten makkelijker zou kunnen overdragen aan anderen. Niet alleen ebooks, maar ook apps.
Ik heb bijvoorbeeld een vogelgids van zuidelijk afrika, stel dat ik die niet meer nodig heb maar de buurman wel, zou ik willen dat ik hem door kan geven, net als bij het (enorme) fysieke boek dat ik ervan heb.
Vroeger schreven mensen hun naam in boeken, ironisch :)
Jup, en niet de verkoper. Vroeger was het puur een keuze van de koper.
Toen riskeerde je natuurlijk ook nog geen monsterboete als jij dat boek verloor en de oneerlijke vinder besliste om het aan iedereen die hij kende uit te lenen in plaats van het aan jou terug te geven.

Als met deze DRM per ongeluk je boeken bij iemand anders terecht komen (gehackt, geheugenkaartje verloren,etc.) en die persoon gooit ze online, heeft gelijk de hele wereld jouw gegevens en reken maar op een mooie boete waar je de komende 15 jaar mag aan afbetalen.
en dan staat er overal keurig een disclaimer bij of A.V. die zegt: door deze registratie stemt U in met de volgende lijst

-...
-...
-...
-...
-...

aan gegevens die indien opgevraagd door de juiste instanties.. mogen worden verstrekt in artikel (...) lid (...) volgens wet (...) van de nederlandse staat..

dat doe je waarschijnlijk niet als je zo'n ebook koopt waar ze willekeurige watermerken in verstoppen (want dat doen ze blijkbaar)

En DAAR zit het grote verschil.
Ik heb alle vertrouwen in dat legal team dat er vast ergens in de policy vermeld staat dat dit gebeurt.

Overigens, als je een aankoop in de winkel met je pinpas betaald ben je ook "nat". Als ik een steamgame koop is dit ook aan mij gelinkt. Als ik een e-book koop dan kan daar best zo'n watermerk in, immers, zij verspreiden mijn gegevens niet, ze stoppen het in het product wat alleen jij zelf ontvangt. Als jij het dan zelf verspreid, tjah dat gaat tegen de voorwaarden in dus dat mag sowieso al niet, plus jij verspreid het zelf..
Totdat je wordt gehacked en voor de lol besluiten de hackers om jouw kopie te uploaden en omdat het makkelijk is besluit de uitgever om jouw aan te klagen aan de hand van het watermerk.

In het huidige juridische ip klimaat is het zeer onwenselijk om naw gegevens op iets digitaals te Plakken.
"Ja meneer de agent, mijn e-boeken zijn gestolen. Nou ja, eigenlijk gekopieerd." Je wordt het politiebureau uit gelachen.

Op het moment dat je auto gestolen wordt, dan springt men in actie. Het wordt landelijk geregistreerd dat die auto met kentekenplaat X en chassisnummer Y als gestolen is opgegeven en dat elk feit dat daar vanaf dat moment mee gepleegd wordt niet langer op jouw bordje komt te liggen.

Bij een gestolen pinpas of credit card bel je je bank en die blokkeert de pas per direct, en je krijgt een nieuwe thuisgestuurd. Denk je nou werkelijk dat dat zo ook met ebooks gaat werken?
Dat is natuurlijk niet echt de realistische situatie. Op het moment dat je daadwerkelijk een brief van stichting weet ik het met een schikkingsvoorstel voor de geuploade boeken thuis krijgt en je gaat daarmee naar het bureau dan wordt daar echt wel wat mee gedaan. Vast meer dan als je naar het bureau gaat met: "meneer de agent mijn fiets stond net nog op het station en nu niet meer".
Jij hoeft niet te weten dat je gehackt bent, dat kan je ook pas achteraf duidelijk worden als men aan je deur staat om al je computer apparatuur op te laden en eens grondig uit te pluizen omdat men je verdenkt van piraterij.

Dan heb je 2 opties:
1. Men ziet dat je gehackt bent en dan heb je na een 2 tal jaar je apparatuur terug, meestal is deze overigens wel zwaar beschadigd maar verder geen gevolgen.

2. Waarschijnlijk ziet men niet dat je gehackt was en dus ben je schuldig, alle apparatuur kwijt + een zware boete.

Overigens zou ik sowieso nooit aangifte doen zelf al merk ik dat ik gehackt ben en ik zal daar vast niet de enige in zijn.
Ik zie graag ook maar 1 voorbeeld tegemoet van een natuurlijk persoon in Nederland die 1 van deze 2 opties heeft meegemaakt, want beide opties lijken me hoogst onwaarschijnlijk.

Ik denk niet dat een forensisch rechercheteam ook maar 1 minuut tijd stopt in "De zaak van de gestolen e-books" en dat je met je papiertje aangifte van computervredebreuk en misschien ID-diefstal met het watermerk gebeuren een retourbrief schrijft aan de toko die dit regelt en daarmee de kous af is.
dat je met je papiertje aangifte van computervredebreuk en misschien ID-diefstal met het watermerk gebeuren een retourbrief schrijft aan de toko die dit regelt en daarmee de kous af is.
Ik denk niet dat 'daarmee de kous af is'. Het interesseert zo'n auteursrechthebbende echt geen drol of jij gehacked bent of niet. Die laat zo'n zaak toch wel voorkomen en dan mag de rechter beslissen of dat inderdaad zo is. Die rechthebbende wil maar 1 ding en dat is geld. Waar het vandaan komt en welke smerige trucs ze moeten uithalen (zie ook bovenstaand artikel) interesseert ze niet.

Anders hadden al die mensen die geschikt hebben met Brein ook even aangifte gedaan van computervredebreuk en was daarmee de kous voor Brein af. Zo werkt het echt niet in de entertainment industrie.
De ban op cash ligt in het verlengde van een watermerk op een e-book? Die link snap ik niet goed.

Los daarvan, 100% agreed, een ban op cash is ongewenst om 100.000 redenen en er zijn weinig goede redenen om dit wel te doen. Terrorism is hier zelfs een kulreden voor, want die stappen wel over naar een ander systeem, bijv. goud of bitcoins.

Zonder cash kan je niet eens meer je partner verassen met een bloemetje omdat ze dan op de telefoon kan zien dat je geld hebt gepint bij de bloemist ;).
....
Een boek dat je in de winkel koopt krijgt ook geen inscriptie met je NAW. ik vind het koppelen van materie aan specifieke mensen gevaarlijk want het maakt via ICT, profilering en tracking & tracing te makkelijk.
Ik kan je redenering niet helemaal volgen. Ik stempel(-de) mijn boeken altijd met NAW-gegevens, juist om aan te tonen dat het mijn eigendom is.

Waar je wel gelijk in hebt is dat iemand in een geheime code, buiten je medeweten, niet openlijk en niet leesbaar jouw gegevens aan dat product verbindt. Dat is niet helemaal netjes, en misschien kunnen daar dingen mee gebeuren die ik nu niet overzie.

Maar anderzijds: als het bv een bank betreft zou er op de onderkant een ordersticker kunnen staan met mijn naam. Of dat nou een misdaad is...? Het lijkt me overdreven.

[Reactie gewijzigd door Bruin Poeper op 27 juni 2016 00:36]

Die verkoper kan wel willen dat jij een boek niet doorverkoopt of uitleent, maar het hele euvel is natuurlijk dat die daar niks over te zeggen hoort te hebben. Nogal logisch dus dat zijn voorbeeld van de situatie uitgaat zoals die hoort te zijn, in plaats van hoe de verkoper het graag wil zien.
Domme vergelijking die in de verste verte geen steek houd. Als je naar de bioscoop gaat kun je sowieso niet de film nog eens bekijken met je oude kaartje. Dat is omdat de bioscoop niet de film aan je verkoopt, maar het 'naar de bioscoop gaan'. Een boek kan je echter keer op keer doorlezen en een DVD kun je zo vaak kijken als je wilt. Als je vergelijking gaat maken moet je het doen met dingen waarop dezelfde beperkingen van toepassingen zijn.

Of iets fysiek is of niet heeft niks met uitlenen te maken, doorverkopen ook niet. Waar het om gaat is dat maar 1 persoon tegelijk het medium kan gebruiken, en dat kan net zo makkelijk bij e-books. Op het moment van laden zet je de toestemming bij de ene persoon uit, en bij de andere aan. Of de eigenaar geeft van te voren zelf aan wie hij tijdelijk zijn rechten wil overdragen. Op dezelfde manier kun je een boek doorverkopen, alleen is de overdracht van rechten dan permanent.

De enige reden dat dit niet zo werkt is onwil van de content-providers.
Naar de film gaan is een service, een e-book is een digitale unit, een boek is een fysieke unit.

Als fysieke units kopieerbaar waren, was de unit-verkoopindustrie (de boekhandel) niet zoals hij nu is.

Digitale units zijn kopieerbaar, dat is inherent aan digitale units. Nu waarom zouden de restricties van fysieke units (het niet kunnen kopieren) artificieel in stand gehouden moeten worden voor digitale units? Dat is niet hoe het werkt, hier moeten we vandaan blijven.

Kopieerbaarheid van digitaal goed is geen keuze, maar een feit. In de lange termijn kunnen content-providers hier niet omheen. Verdienmodellen moeten zich aanpassen aan de wereld, niet andersom.
Ja natuurlijk minder restricties zal geen enkele consument een probleem mee hebben.

Mijn punt is dat digitale units gelijkstellen aan fysieke units qua gebruik tenminste nog een redelijke positie is (of je nu de fysieke of digitale versie koopt, je kunt er hetzelfde mee).

Terwijl SBTweaker het juist logisch schijnt te vinden dat er nog eens extra restricties op liggen. Dan zou een boek ineens een service worden, wat het sowieso niet moet zijn.

Je punt dat digitale units inherent kopieerbaar zijn en dat daarom het businessmodel dit toe moet staan is trouwens strikt genomen niet waar. Analoge boeken zijn ook inherent kopieerbaar, al kost het iets meer moeite; precies waarom er wetten zijn die het kopieren daarvan beperken. Dat heeft dus niet zozeer met het medium te maken, als met voorkomen dat iedereen het gratis kan krijgen. Natuurlijk met het idee dat de auteur betaald krijgt, maar we weten allemaal dat dat misbruikt word.
Fysieke units zijn net zo kopieerbeer, alleen wat lastiger.
Je zou kunnen zeggen dat de fysieke-unit-verkoopindustrie juist de service levert van het maken en distribueren van de kopie. Dat kost behoorlijk werk, en dat moet betaald worden.

Het probleem is volgens mij dat in de digitale wereld de verhouding helemaal kwijt is tussen de prijs en de hoeveelheid werk het kost.

Nu hebben de uitgevers een punt, dat het produceren van het origineel ook werk kost, maar een heel klein deel van de markt is nieuw werk (vooral digitaal, waar handelsvoorraad niks kost).

Volgens mij verstoken ze erg veel geld aan marketing, lobbyen, en het (dreigen met) juridische procedures. Ik kan me voorstellen dat de mensen daar niet voor willen betalen.
Ik snap de downmod niet. Maar je hebt een punt.

Ik heb daarover wel vaker iets gezegd maar het is te filosofisch voor de meesten hier.

Maar ICT is een conglomeraat bijzonder technologie die alles veranderd waar het mee in aanraking komt. Al die DRM zooi is een gevolg van het feit dat we geen idee hadden waar we aan begonnen, toen we fysieke objecten virtueel gingen maken, dus een e-boek. De restricties die van toepassing zijn op fysieke objecten zijn als het ware natuurlijke firewalls, in dat het niet makkelijk is ze te kopiëren, vervoeren, delen etc.

De vraag is dus of een e-boek beschouwd moet worden als een fysiek object of een virtueel object.

Maar dan zul je wel een plan moeten hebben over auteurs- en andere rechten. Want zodra iets ICT wordt, dan is het hek van de dam en vallen fysieke resticties weg.

En dus, wat is een product precies? Hoe definiëren we het in deze tijd? Moeten we alle fysieke objecten ook een virtuele status geven of moeten we alle virtuele objecten ook een fysieke status geven?

Wij komen als ras uit een wereld van materie en zijn een digitale wereld binnen gegaan zonder te beseffen dat het een waterscheiding is.

De effecten zie je overal. Allen die op een of andere manier inhoud maken hebben er mee van doen. Schrijvers, kunstenaars, journalisten, uitgevers van kranten en andere vormen van papier werk. En dat tot het punt waar de democratie in gevaar komt omdat de pers geen geld meer heeft om onderzoeksjournalistiek te bedrijven.

En dus is je opmerking terecht. Je kunt niet praten over DRM en verwante zaken zonder eerst te definiëren wat wat is. De wetgever loopt meestal achter.

Materie is niet meer wat het geweest is.
Ik ben het er mee eens dat het zeker een goed werkend DRM systeem is, maar om te weigeren om het uit het boek van Swartz te halen is tegen de principes van Swartz in (aangenomen dan).

De weigering om het uit dat boek te halen heeft dit als gevolg. Volledig terecht vind ik dan.
Nee, dan had hij had het boek bij een andere uitgeverij moeten onderbrengen. Dus tot zover de principes van Swartz.
Liggen de rechten niet bij de nabestaanden? Als die zeggen, DRM eraf omdat Swartz dat gewild zou hebben, dan moeten ze daar volgens mij gehoor aan geven. Maar het gaat denk ik om geld en niet om de gedachtegoed van de beste man.

Naja, laat ik het zo zeggen, ik begrijp de "groep onderzoekers" wel.
Liggen de rechten niet bij de nabestaanden? Als die zeggen, DRM eraf omdat Swartz dat gewild zou hebben, dan moeten ze daar volgens mij gehoor aan geven. Maar het gaat denk ik om geld en niet om de gedachtegoed van de beste man.
Uiteraard gaat het om geld, als de nabestaanden al het geld wat ze ontvangen teruggeven dan is er een grotere kans dat de DRM eraf gaat, maar dat zal ook niet gebeuren.
Dat het tegen de principes van Swartz ingaat kan zijn. Maar gaat het ook in tegen de principes of tegen de wens van de huidige rechtenhouder van het boek?
Kennelijk had de curator er iets over te zeggen, dus het antwoord op die vraag is waarschijnlijk "ja".
Wat is het verschil met een hele doos papieren boeken die ik net richting mijn broertje heb geschoven? En die ik 2e hands bij de Slechte in Groningen heb gekocht? Andere boeken kwamen bij de bieb weg tijdens een uitverkoopaktie en een zootje van MP etc.

[Reactie gewijzigd door arbraxas op 26 juni 2016 13:10]

Het verschil? Dat een digitaal boek heel makkelijk te dupliceren is en een papieren boek niet. En daarom zie ik de noodzaak van een DRM systeem wel in. Misschien wat subtieler dan deze manier maar ze moeten wel iets doen. Anders kan de uitgever net zo goed alle boeken op de Piratebay zetten.
Tja, dat geld andersom ook. Er zitten ook bijna geen kosten meer aan nadat het eerste boek digitaal klaar is.

Maar gezien het fortuin van bijvoorbeeld een George R R Martin lijkt me de inkomstenderving wel mee te vallen. Gewoon weer een gevalletje van roepen 1 download = 1 gemiste verkoop. Zo werkt het echt niet.

Die zielige verhalen van artiesten, schrijvers etc altijd. Ik durf te stellen dat 99% of meer van de downloads anders ook niet waren gekocht.
Bron: Mijn eigen downloadhistory.
Wel mooi hoe bij dit soort argumenten altijd de best verkopende artiesten/schrijvers erbij wordt gehaald. Er zijn er zat die géén fortuin verdienen en waarvoor elke verkoop uitmaakt.

En er zijn misschien geen kosten meer, maar dat impliceert niet dat de kosten die gemaakt zijn niet terugverdiend dienen te worden.
Mja, die onbekende slecht verkopende schrijver zal nou ook net diegene zijn die zwaar gedownload word en daardoor een fortuin misloopt :+

Volgens mij zijn het nou net die best verkopende artiesten/schrijvers die zwaar op de balans drukken bij het aantal downloads.

Maar inderdaad, zo denken de artiesten er wel over, die petitie die Gers Pardoes aanbood aan de EU slaat nergens op. Die gasten denken dat ze miljoenen mislopen aan gederfde inkomsten. Nou ik durf wel te stellen dat dat met die artiesten behoorlijk zal tegenvallen.
Het punt is dat je met een dergelijk argument jezelf diskwalificeert. "Het is prima want persoon X heeft toch al veel geld" is gewoon geen valide reden. Noch is "het maken van een kopie kost niets" er een. Kom dan gewoon met dat onderzoek van recent dat heeft bepaald wat de daadwerkelijke schade is van piraterij, waaruit met een simpel rekensommetje bleek dat stichting Thuiskopie in dezelfde tijd al meer dan dat had geïnd. Dát is een steekhoudend argument :)

[Reactie gewijzigd door .oisyn op 26 juni 2016 20:52]

Dat is absoluut een steekhoudend argument, maar ik vind het weerleggen van het argument dat een slecht verkopende schrijver meer baat bij DRM zou hebben dan eentje die makkelijk rondkomt toch ook wel erg sluitend.
Kosten en marge, allicht. In die marge zit ook een stukje dat uitgevers nog steeds als "gratis geld" beschouwen, vandaar dat er nog altijd stevig gelobbyd wordt voor klantonvriendelijke oplossingen.
Dus de uitgeverij, Amazon en Apple maken geen winst op de de verkoop van E-books?
https://nl.wikipedia.org/wiki/Winstmarge
Maar die 98% voor het maken en distribueren van de kopieën is toch niet echt redelijk toch?
Bij een papieren boek kan dat redelijk zijn, maar bij een eBook begint dat toch wat belachelijk te worden.
Maar we moeten denk ik vooral van het idee af, dat de schrijver de baas is. Alles wijst op het tegendeel, hij is gewoon de meest in het oog springende werknemer of freelancer van de uitgever.
"Het verschil? Dat een digitaal boek heel makkelijk te dupliceren is en een papieren boek niet. "
Paar keer hiero in India geweest, veel papieren boeken worden daar gewoon gekopieerd en dan verkocht. Ongeveer 25% van t totaal volgens DIT linkje.
Ben van mening dat dit compleet onzin is! Als ik een boek koop in de winkel wordt het mijn eigendom (ja ik weet wat geschreven is is nog altijd van de uitgever/auteur en heb ik het recht om het te lezen en niet te dupliceren). Als ik dat boek aan iemand anders wil lenen / verkopen op de rommelmarkt moet dit te doen zijn zonder dat mijn e-reader nodig is daar mijn account daarop gekoppeld is.
De rommelmarkt koper hoeft mijn gegevens niet te hebben!
Als ik dat boek aan iemand anders wil lenen / verkopen op de rommelmarkt moet dit te doen zijn zonder dat mijn e-reader nodig is daar mijn account daarop gekoppeld is.
Of je leest nog een keer. Deze vorm van DRM laat dat geheel toe. Het maakt het alleen mogelijk om de originele koper te traceren, Niets meer, niets minder.
Maar dat maakt mij als eerste koper blijvend verantwoordelijk voor wat 2e of volgende kopers met het boek doen. Dit in tegenstelling tot een normaal boek.
Dit is het beste argument tegen deze vorm van DRM. Sterker nog: ik Schaf het boek aan met jouw persoonsgegevens. Die heb ik op internet gevonden. Je kent me verder niet, maar ik doe t toch. En daarna zet ik het boek online. Wat kan mij het schelen...

[Reactie gewijzigd door Mar2zz op 26 juni 2016 16:19]

Waarom moet ik mijn persoonsgegevens achter laten als ik een ebook koop? Vraagt de Bruna toch ook niet om?
Precies, dat is ook een deel van het probleem.

Boeken zijn een vorm van informatiebezit die net als alle andere vormen van informatievergaring eventueel tegen je gebruikt kan worden, dat alleen al is een reden om nooit een naam permanent aan een boek te willen koppelen.
laat ik het zo zeggen.. als ik een boek verkoop aan mensen en ik versleutel ergens het transactie-ID van de verkoop in het bestand, dan kan ik als verkoper herleiden van die de pirate-copy komt.

Maar zo'n transactie-ID zegt verder niks aan random mensen en is dus best OK wat privacy betreft. De privacy gevoelige informatie staat dan in een (offline / veilige) database van de verkoper.

Met deze DRM techniek staat een deel van de privacy gevoelige information _in het bestand_.

Ik hoef mijn naam, adres en email niet in een bestand hoor. Of ik het nu ge verspreiden on purpose of dat het gestolen wordt of wat dan ook, het is niet nodig. Een (voor de buitenwereld) anoniem uniek ID is voldoende voor het doel.
En wie garandeert me dat die verkoper zijn gegevens niet deelt met overheden, verzekeraars of andere partijen? en dat die gegevens ook écht veilig worden opgeborgen?
hey, ik zeg niet dat het 100% OK is dat er iets van een watermerk in zit. Hoe je omgaat met prive gegevens is juist het hele eieren eten van de afgelopen jaren.

Oftewel, juist een heel goede vraag die je stelt.

Maar ze gewoon mee-verwerken in de digitale-download lijkt me niet bevorderend of mee helpen aan de kwestie :)
Het hoeft niet de persoonlijnke gegevens van de koper te bevatten. Een serienummer is voldoende. Zelfs dan, als mijn e-book reader gestolen wordt en het boek wordt verspreidt zal de koper waarschijnlijk moeten aantonen dat hij niet degene is die het verspreidt heeft. Waarschijnlijk denk je er niet meer aan om in zo'n geval alle e-book winkels bij langs te gaan om je gekochte e-book als gestolen te vermelden (of een lijstje bij de politie in te leveren). Je vergeet er zo een.
Als er een serienummer instaat moet er dus ook centraal bijgehouden worden wie welk boek heeft gekocht. Dat lijkt me niet persé wenselijk in een tijd dat boekverbranding of verwante verschijnselen op de loer liggen. Of gewoon: slecht voor de privacy.
Ik vind dit ook best een redelijke vorm van DRM. Gezien de kop van dit artikel had ik verwacht dat het DRM zou zijn die continue gegevens over je zou doorsturen naar de verkoper. Zoals Philips tv's dat deden. Maar dit is eigenlijk vergelijkbaar met een stempel met je naam in het boek. Zoals een hoop mensen het physieke boeken doen in de hoop dat hun vrienden de geleende boeken ooit terug geven.
Stempel met je naam is jouw keuze, drm met jouw gegevens er in niet. Wat als je jouw ebook uitleent (of verkoopt) en hij komt op usenet oid terecht? Ben jij daarvoor aansprakelijk?
Dat kan ook zonder persoonlijke gegevens: simpelweg een unieke sleutel in ieder boek opnemen en de persoonsgegevens in een losse database opnemen bij de verkoper/uitgever met de sleutel als primary key.
Maar waarom zou ik in hemelsnaam mijn persoonsgegevens bij een verkoper/uitgever moeten achterlaten? Nog een plek extra waar ze mijn gegevens bezitten.

Zou wat zijn dat als ik de plaatstelijke Bruna inloop voor een boek ik mijn gegevens zou moeten achterlaten... Niemand hoeft te weten wat voor boeken ik lees/koop.

Hele grote hekelpunt in mijn ogen met dit soort DRM is dat IEDERE KOPER als potentiele DADER is aangemerkt, nee erger nog, is GEBRANDMERKT. Want STEL DAT...

[Reactie gewijzigd door ironx op 26 juni 2016 14:14]

Ik vind het best maar dan moet de consument ook beschermd worden tegen diefstal. Du moment ik een boek koop met DRM en ik heb een virus of iets dergelijks op mijn systeem gehad dan wil ik aangifte van diefstal kunnen doen. Je weet maar nooit wat malware op je systeem heeft uitgespookt. En op dat moment moet je beschermd zijn. Anders kun je hele rechtszaken aan je broek krijgen wegens auteursrecht schending terwijl je niets gedaan hebt.
Ik denk dat deze vorm van DRM zeer effectief is.
Hij is juist zeer ineffectief want heel erg makkelijk te verwijderen. Enige wat je nodig hebt is 2 kopieën van het boek en dan even kijken wat het verschil is: daar zit het watermerk.
Waarom persoonlijke gegevens en niet gewoon een hash zoals zoveel andere doen? Als hij illegaal lekt kunnen ze nog steeds traceren wie de schuldige is en is het boek doorverkoop baar.
Zoals ik her begrijp komt er een waterwerk met wat van jouw persoonlijke gegevens in het ebook dat jij koopt. Dit lijkt mij een hele goede manier om piraterij tegen te gaan. Het is niet de bedoeling dat je het boek deelt, wat is dan het probleem dat wat van jouw informatie er in staat? Ik denk dat deze vorm van DRM zeer effectief is. De enige reden die ik kan verzinnen om dit te tegen te willen gaan is piraterij.
Hier het rapport van de 'onderzoekers' over waar de watermarks dan in zitten en wat meer achtergrond.
Zoals je kan lezen is het het allemaal niet zo ingewikkeld. Wat watermarks in plaatjes die er met bestaande tools uitgehaald worden. Filenames waar je naam en email in staat. File dates die wijzen naar moment van aankoop, en wat CSS content met je info dat verder niet gebruikt wordt.
Niet zo moeilijk om uit te zoeken. Makkelijk om uit te breiden en ook weer makkelijk om weer uit te filteren, bv met een nieuwe versie van het tooltje dat ze ook gepublicieerd hebben.

Maar meer fundamenteel is natuurlijk het advies onder aan het rapport over hoe in princiepe om te gaan met het verwijderen van watermerken; koop twee verschillende versies en diff ze. Filter de verschillen en schoon is je file.
Zo simpel is het in princiepe en zo ineffectief zal dit watermark gebeuren dan ook altijd zijn.

Wil je meer zekerheid (en privacy) dan geef je niet je eigen persoonsgegevens op bij aankoop en koop je ontraceerbaar.

Ik begrijp het gebruik dan ook niet en vermoed dat dit nog wel eens contraproductief zal kunnen werken. Ik zal in ieder geval nooit een ebook kopen waar een watermerk in zou kunnen zitten. Als mijn versie uitlekt (en dat kan heel goed zonder mijn directe schuld - bv malware, familie) dan mag ik opdraaien voor die belachelijk grote bedragen die de media instrustrie denkt misgelopen te zijn.
Nee dank je. Ironisch genoeg is het veel veiliger ergens een kopie te downloaden. En zo heeft piraterij werderom weer eens meer voordelen dan braaf kopen. *slowclap*
Als iemand jouw persoonlijke eBook library zonder jouw toestemming kopieert en het op warez honken dumpt, dan heb je wel een behoorlijk probleem. Zie het tegendeel maar te bewijzen dat jij het niet bent die de eBooks illegaal hebt gedeeld. Op juridisch gebied is dit een erg gevaarlijke manier om piraterij tegen te gaan. Persoonsgebonden-DRM bewijst dus niet wie de content heeft gedeeld.
Totdat je je ebook reader ergens verliest. De "vinder" heeft dan niet alleen jouw reader en boeken collectie, maar ook jouw persoonlijke gegevens. Lijkt me toch vervelend als je opeens vieze kerels voor je deur hebt staan omdat duidelijk werd dat je een jonge dame bent die graag erotische boeken leest.

Bovendien voegt het ook weinig toe. Je kunt net zo goed een unieke code als watermerk gebruiken en de koppeling met jouw persoonsgegevens beperken tot een database bij de uitgever. Op die manier kan de uitgever altijd zien wie er boeken "lekt" en deze persoon desgewenst aanpakken. Het toevoegen van de NAW gegevens is niets meer of minder dan een vorm van intimidatie met onnodig grote risico's.
Telkens ik een redenering hoor in de zin van "als je geen slechte bedoelingen hebt dan kan je hier toch geen probleem mee hebben" dan gaan mijn nekharen rechtop staan.

Er zijn tal van redenen waarom je niet wi dat je naam in een e-book te staan komt. Neem dat je bv. een politiek manifest gekocht hebt en je naam staat daar in. Dit manifest bevat dus nu je naam. Een nieuw regime kan aan de macht komen die niet bijster tollerant is en alle personen die "voorstander" waren van het vorige regime wil vervolgen/executeren. Je mag maar hopen dat je alle digitale copieën gewist hebt of dat die nergens "in the cloud" staan. Dat kan zelfs jaren later zijn en je nazaten zijn die vervolgd worden. Tal van boeken kunnen onderwerpen bevatten waar niks mis mee is maar waarvan het misschien niet gewenst is dat je identiteit er aan gekoppeld is.

Het toevoegen van identiteitsgegevens heeft niks met DRM te maken. DRM is rechten-management. Daar heb je geen identiteitsgegevens voor nodig! Kijk maar naar DVD/BR. Daar heb je ook DRM maar staat je naam nergens "op" het schijfje gebrand.
Het is me niet duidelijk waarom het aanbrengen van een persoonlijk watermerk in een e-book privacy-onvriendelijk zou zijn en ik mis ook een uitleg daarover. Je bent als gebruiker toch de enige die dat kan zien dus waarom zou je beschermd moeten worden tegen jezelf?
Als het boek gestolen wordt en massaal verspreidt wordt via het internet?
Als het boek gestolen wordt en massaal verspreidt wordt via het internet?
Simpel, dan ben je daarvoor verantwoordelijk. De wet is daar heel duidelijk over. Als de code die jij krijgt om software te installeren op het net terecht komt kan de copyrighthouder je daarvoor verantwoordelijk stellen.

Als je verzekering goed is ben je daarvoor gewoon verzekerd natuurlijk. Indien niet is het hoog tijd daar eens naar te kijken.
Daarom moeten we dat zien te voorkomen; het huidige drm is dus mogelijk zeer schadelijk voor de koper.

Een wereld waarin je vooral moet verzekeren is geen goed iets, toch??!

[Reactie gewijzigd door TheNymf op 26 juni 2016 14:45]

Je begrijpt denk ik niet helemaal waar ik naar toe wil. Als je portomonee/auto gestolen wordt, dan ben je daarna ook verantwoordelijk voor met wat daarmee gebeurt ook als je dat netjes meldt bij de politie? Dus stel je auto wordt gebruikt voor een overval dan ben jij daar verantwoordelijk voor :?

[Reactie gewijzigd door harrytasker op 26 juni 2016 14:48]

Dat is al bij voorbaat geen normaal gebruik en dat kan dus onmogelijk een argument zijn in de zin van privacy. Sowieso: hoeveel keren zal het gebeuren dat een e-book gestolen wordt? Ik vermoed dat het aantal nihil is.
Alle ebooks (illegale) op torrent sites zijn toch gestolen? 8)7 :z
Het is heel makkelijk te stelen - en de eigenaar weet wss niet eens dattie bestolen is
Niks anders dan als bijvoorbeeld je portefeuille gestolen wordt en alle gegevens op internet gezet worden.
Hoeveel mensen zijn er de laatste tijd slachtoffer geworden van de crypto trojan..?
stel dat zo een zelfde soort Trojan horse all je e-books & mp3'tjes upload naar een warez server.. waarna het met de hele wereld gedeeld wordt? Waarna jij dus de schuld krijgt want jou gegevens staan in die bestanden..

waarschijnlijk is het met de beschijving van bovenstaande hack zelfs mogenlijk om jouw gegevens in dat e-book te embedden, waardoor het lijkt of jij de schuldige ben, terwijl je het boek niet eens gekocht heb.

het probleem is dus dat de gegevens in het e-book zetten verre van absoluut bewijs bieden dat je het opzettelijk gedeeld heb, dus je gegevens worden onnodig electronisch opgeslagen.
Het veranderd nog steeds niets aan het privacy-argument: diefstal of illegaal gebruik kan geen argument zijn in de zin van "privacy-onvriendelijkheid". Dat je benadeeld wordt door diefstal betekend niet dat de leverancier van een van jou gestolen goed ineens jouw privacy schaad. Er zijn een hoop ongewone scenario's te bedenken die beginnen met "stel dat" (zoals je ook doet) maar die scenario's kunnen niet de regel definiëren.
De gegevens zitten verwerkt in de e-book op jou reader, hoe schaad dat je privacy? Jij zou de enige moeten zijn met een kopie daarvan, dat is juist het hele idee. Ik heb liever dat ze dat verwerken in het e-book bestand dan op hun servers bewaren.

Tuurlijk kan je PC gehacked worden, maar het gros van Nederland heeft ook een scan van z'n id-kaart of paspoort op diezelfde PC met nog veel leukere gegevens.

Overigens gaat het hier om e-books, die je waarschijnlijk op een e-reader moet zetten. Als er al een virus is die e-readers hackt (wat mij al sterk lijkt), dan vraag ik mij af wie er zoveel moeite wil doen om jou e-reader te hacken alleen om die boeken op warez te plaatsen. De hacker die dat voor elkaar krijgt had misschien makkelijker gewoon de server van de uitgever gehackt?
waarschijnlijk is het met de beschijving van bovenstaande hack zelfs mogenlijk om jouw gegevens in dat e-book te embedden, waardoor het lijkt of jij de schuldige ben, terwijl je het boek niet eens gekocht heb.
Dan moeten de hackers ook de online shop hacken om je data daar in te voeren. Lijkt me allemaal een mijl op zeven en vergezocht.
Het idee is juist dat je het boek moet kunnen doorverkopen zonder je persoonlijke gegevens..
"het idee" is geen regel of wet. En e-book-leveranciers hoeven het dus ook niet te faciliteren. Als je dus een gewatermerkt boek doorverkoopt dan ben je dus zelf degene die je eigen privacy bedreigt.
Ben benieuwd hoe bijvoorbeeld het college bescherming persoonsgegevens dit ziet. Je hebt iets in eigendom maar je krijgt alleen maar de mogelijkheid het door te verkopen als je privé-gegevens uitdeelt...
Ben benieuwd hoe bijvoorbeeld het college bescherming persoonsgegevens dit ziet. Je hebt iets in eigendom maar je krijgt alleen maar de mogelijkheid het door te verkopen als je privé-gegevens uitdeelt...
Lijkt me dat, tenzij duidelijk voor aanschaf aan de potentiële koper eenduidig duidelijk gemaakt wordt dat persoonsgegevens in hun exemplaar van het e-book ingebracht gaan worden en welke gegevens dat zijn, deze 'beveiliging' toepassen sterk illegaal is.
Een e-book KOOP je. Ik ga toch ook niet overal mijn naam opschrijven omdat het van mij is.


Met dit systeem gaat het meer richting lenen zoals in een bieb(waarbij men kan zien wie het boek leent).
Kan deze hack een random gegenereerd 'typefoutje' ergens willekeurig in het boek terugvinden?

Je weet maar nooit, ik zou het zo doen als auteur. Een uniek typfoutje per boek.

[Reactie gewijzigd door janvanakkerbeke op 26 juni 2016 13:01]

als het twee examplaren tot zijn beschikkng heeft, dan kan deze hack dat binnen no-time
Behalve als je een binaire codering gebruikt. Als de uitgever op 8 verschillende plekken een kleine afwijking wel of niet aanbrengt, heeft hij daarmee 256 combinaties. Met twee exemplaren is de kans dat je alle afwijkingen als verschil terugziet, wel heel klein.
Je kunt natuurlijk wel jouw twee exemplaren samenvoegen en deze gegenereerde versie verspreiden, maar er loopt mogelijk een bonafide koper rond met dezelfde combinbatie van afwijkingen die van jouw verspreiding de schuld kan krijgen.

Edit: doorhaling omdat dat niet op de vraag uit de andere posts slaat

[Reactie gewijzigd door avdongen op 26 juni 2016 13:44]

Als elk verkocht exemplaar een unieke code heeft (en dat moet wel, anders kun je niet eenduidig opsporen wie de verspreider is), dan kun je met slechts twee exemplaren vaststellen of er nog een extra set watermerken is aangebracht.

Zo niet, dan heb je een "schoon" exemplaar gemaakt.

Zo ja, dan kun je proberen om met een (groot) aantal exemplaren die code te kraken... of je "mixt" twee exemplaren. Gooi een anonieme post op pastebin waarin je uitlegt wat je gedaan hebt en als er ooit iemand onterecht wordt aangeklaagd dan zou daarmee de zaak snel genoeg van de baan moeten zijn. Misschien nog even een melding naar de uitgever mailen (zodat ze weten dat ze publiekelijk te kijk gezet worden als ze "willekeurige" mensen aanklagen) zou moeten voorkomen dat onschuldigen hier last van hebben.
Let wel op, als je steeds de exemplaren van dezelfde twee kopers door elkaar mixt (en de uitgever een beetje handig is in hoe de sleutel gekozen wordt) dan wordt de kans om tegen de lamp te lopen al snel behoorlijk hoog, als je meer dan een paar boeken kraakt.

Vroeg of laat gaan de gidsen in technisch-historische musea heel moe worden van de vraag "hoe kan het dat ze vroeger zo lang hebben liggen aanmodderen met een overduidelijk kapot systeem voordat ze eindelijk een fatsoenlijke oplossing bedachten" bijna elke keer dat ze door de "Het DRM Fiasco" sectie lopen...
Wie zegt dat het alleen spelfouten zijn? Elk boek zal ergens wel een woord hebben dat niet lekker op de regel past en moet worden afgebroken. Na een paar pagina's heb je dat probleem bij een woord van erg veel lettergrepen en kun je één bit van de handtekening verstoppen in waar je het woord precies afbreekt: "auto-matisme" of "automa-tisme" bijvoorbeeld. De titels van nieuwe hoofdstukken beginnen vaak niet helemaal bovenaan de pagina met een "speelruimte" van drie pixels (twee bits) in zowel de x-coördinaat als de y-coördinaat en daarnaast in de hoogte en de breedte, kun je acht bits wegwerken op een (voor het blote oog) onzichtbare manier... per hoofdstuk. Of je doet het gewoon makkelijk en gebruikt steganografie om de sleutel te verstoppen in de omslagillustratie. Als je die comprimeert met PNG (en, als ik me niet vergis, met JPEG), dan kun je zelfs uiteindelijk exact hetzelfde plaatje produceren, maar net iets anders gecodeerd.

Geen van deze methoden zijn onmogelijk op te sporen (zo werkt digitale informatie nou eenmaal; het maken van perfecte kopieën is eenvoudig, het opsporen van zelfs het allerkleinste verschil is net zo eenvoudig), maar in tegenstelling tot spelfouten zijn ze onmogelijk automatisch te corrigeren.
Wel door verschillende versies te vergelijken natuurlijk...
Doet me denken aan https://en.wikipedia.org/wiki/Canary_trap

Gisteren was een op Tom Clansy's gelijknamige boek gebaseerde film te zien met in de hoofdrol Jack Ryan. Jack is iemand die binnen de CIA een mooie carrière heeft opgebouwd. De CIA (en andere geheime diensten) maken van deze methode gebruik.
De beste DRM is en blijft, goed aanbod, niet te hoge prijs.
Alle andere pogingen blijven een soort om de hete brij heengaan met fake "oplossingen"
Het is aan de ene kant zogenaamd last hebben van piraterij maar wel aan de andere kant zelf het produkt in digitale vorm willen verkopen (oftewel automatisch laten verspreiden). Op zich zegt dat al iets over de werkelijke waarde van het produkt.
Iets met een kat, een touw en een stuk spek?
Ik vind het ook altijd raar dat ebooks vaak hetzelfde kosten als papieren boeken.

Een ebook is toch vele malen goedkoper om te produceren.
Een ebook is toch vele malen goedkoper om te produceren.
Nee, het is slecht een beetje goedkoper. Kosten van drukken en distribueren zijn de laatste decennia enorm omlaag gegaan terwijl de kosten van een onlineshop en digitale distributie de laatste 5 jaar alleen maar omhoog gegaan zijn (bijvoorbeeld door de nieuwe BTW regels in 2015). De marges van de tussenhandel zijn ongeveer gelijk.

Onthou ook dat de BTW verschilt, ebooks zijn vaak een stuk goedkoper dan papieren boeken als je de BTW weglaat.
Ja, bij een normaal boek heb je druk kosten en distributie naar de winkel.
Bij een ebook heb je natuurlijk je webshop die ook onderhoud nodig heeft.

Nu is dit natuurlijk stukken goedkoper dan een echt book en je mag idd verwachten dat de prijs van een ebook toch een stuk lager is dan een geprint boek..

De enige reden die ik kan bedenken is bescherming van de boekhandel. Als ebooks zo veel goedkoper zijn dan geprinte boeken kost dat nog meer boekhandels de kop.Iets dat op termijn niet te voorkomen is.

Dat men watermerk gebruikt is niet onlogisch.
Dat dat herleidbare klant gegevens bevat is niet goed.
Je kan ook ordernummer als watermerk ingeven, dan is alle info door de verkoper ook te herleiden.

Probleem is natuurlijk jij kan een gedrukt boek zo verkopen.
Een eboek zou je ook zo moeten kunnen verkopen. Probleem is dan, jij verkoopt het de koper verspreid het dan, jou gegevens zijn bekend in het watermerk en dus heb jij weer een probleem.
Lijkt me dat dat opgelost moet worden.
Druk en distributiekosten zijn veel kleiner dan vele mensen denken terwijl bij een e-book de kosten net hoger zijn dan vele mensen verwachten. Het verschil tussen die twee is dus niet zo groot.

Reken dan ook nog eens het verschil aan BTW mee en je hebt zo heel het prijsverschil tot 0 terug gebracht.
Dus ik ga naar de Media Markt en haal daar een TV. "Nog wel even uw naam er in graveren", zegt de verkoper. Komt de meneer van de MMarkt een paar jaar later mijn TV tegen op Marktplaats en dan krijg ik een rechtzaak aan mijn broek. Of ik effe alle TVs uit 2016 nog een keer wil afrekenen..

Ja, hoor ik ze zeggen, een TV kan je (nog) niet kopieren.
Maar wat als ik mijn e-book ook niet gekopieerd heb en het origineel wil verkopen op Marktplaats?
Er is nog steeds zoiets als eigendomsrecht.
Vroeger moest je daarvoor bijbetalen, dus dat zou wel een vooruitgang zijn.
Ligt er aan, als een ebook gezien wordt als software, dan heb je geen eigendomsrecht, (alleen over de fysieke dvd), maar een gebruikerslicentie..

En zolang je een tv nog niet kunt kopieren kun je de dingen niet met elkaar vergelijken..
Zit dit ook in Nederlandse e-books? Weet wel dat er bij sociale drm onder elk hoofdstuk iets zit en een watermerk code op de laatste bladzijde.
Ja, ik heb een abonnement gehad op ellyschoice en daar zit precies in wat hier omschreven staat.
Mijn naam (email) komt een aantal maal expliciet terug in de ebooks.
Ik zou t niet zo fijn vinden als alles wat ik lees tot mij te herleiden is. *alu hoedje afzet*
Neem bijv. een controversieel boek als de Duivelsverzen (Salman Rushdie), of Mein kampf (A Hitler). Kan t me voorstellen dat bepaalde mensen in de problemen komen als ze die gelezen hebben.
Dus een katvanger inzetten voor de eerste aanschaf van E-books?
Van een kale kip...
Wat overigens niet netjes is natuurlijk :+

[Reactie gewijzigd door svijf op 26 juni 2016 19:46]

Ik vindt het jammer dat de markt alle NAW gegevens in het boek zet, stel - je zet het in de cloud, bijvoorbeeld dropbox en dropbox word gehacked, dan ben je helemaal de klos... Dan staan spontaan al je NAW gegevens op straat.

Ik snap niet waarom DRM niet privacy vriendelijker kan, bijvoorbeeld door gebruik van klant nummer. Een stuk privacy vriendelijker en als iemand het bewust publiek plaatst kan je er alsnog achteraan als je dat zou willen.

Tot slot vindt ik het jammer dat het met e-books lastiger is om te delen dan met fysieke boeken, dit vindt ik een tekortkoming van de markt. Waarom hebben wij niet (altijd) de mogelijkheid om een kopie "Uit te lenen" aan onze vrienden, daarnaast vindt ik het ook niet erg als ik hiermee mijn toegang tot het boek verlies voor een dergelijke periode :) De goede oude tijd ;)

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.


Apple iPhone 11 Nintendo Switch Lite LG OLED C9 Google Pixel 4 FIFA 20 Samsung Galaxy S10 Sony PlayStation 5 Auto

'14 '15 '16 '17 2018

Tweakers vormt samen met Hardware Info, AutoTrack, Gaspedaal.nl, Nationale Vacaturebank, Intermediair en Independer DPG Online Services B.V.
Alle rechten voorbehouden © 1998 - 2019 Hosting door True