Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Wetenschappers leren robots menselijk gedrag door het lezen van fictie

Een groep wetenschappers is bezig om een systeem voor kunstmatige intelligentie te leren hoe mensen op verschillende situaties zullen reageren. Dat doen zij door het systeem te laten lezen in een groot aantal fictieverhalen.

De onderzoekers zijn werkzaam aan Stanford University in de Verenigde Staten en hebben een systeem voor kunstmatige intelligentie ontwikkeld met de naam Augur, zo meldt The Stack. Met slimme algoritmes willen zij menselijk gedrag kunnen inschatten, zodat hierop kan worden geanticipeerd. Dat doen zij met behulp van de database van Wattpad, een schrijverscommunity waarin 600.000 verhalen zijn opgeslagen. Die kunnen gebruikt worden door de ai om een inkijkje te krijgen in menselijk gedrag. Alhoewel het om fictie gaat, stellen de wetenschappers dat ook in dergelijke werken 'normaal' menselijk gedrag veel meer voorkomt dan gedramatiseerd gedrag, waardoor het een goed beeld zou geven van hoe mensen daadwerkelijk zijn.

Om te testen of het idee werkt, hebben de onderzoekers een camerasysteem ingezet dat wordt aangedreven door Augur. Volgens Stanford University kon het systeem in 91 procent van de gevallen correct onderscheid maken tussen objecten en mensen. Daarnaast kon in 71 procent van de gevallen het gedrag van een persoon correct worden geclassificeerd. Dat doet Augur door koppelingen te leggen tussen verschillende handelingen. Zo wordt het voorbeeld gegeven van een automobilist, die bijvoorbeeld kan gaan toeteren, het raam open of dicht doen, de radio kan aanzetten of zijn gordel om kan doen.

In het paper dat de wetenschappers online hebben gezet, zijn nog een groot aantal andere voorbeelden te vinden van hoe Augur menselijk gedrag inschat. Volgens de onderzoekers is de volgende stap implementatie in een groot aantal andere toepassingen, waaronder machine learning-systemen, al hebben zij daar nog geen gedetailleerde informatie over gegeven.

Door Bauke Schievink

Admin Mobile / Nieuwsposter

28-02-2016 • 11:13

71 Linkedin Google+

Reacties (71)

Wijzig sortering
Ben me sinds kort ook een beetje gaan verdiepen in machine learning, en ik ben geschrokken hoeveel we een machine al kunnen aanleren. Pas deze week kwam ik op een pagina terecht waar iemand een computerprogramma geschreven had dat naar een mp3'tje klassieke muziek kan luisteren, en aan de hand daarvan het muzikale talent van bijvoorbeeld Mozart kan overnemen. (Om het heel simplistisch te verwoorden)
Het computerprogramma genereerde op zijn beurt een stukje muziek van zichzelf, en tegen alle verwachtingen in: die muziek was prachtig! Niet te geloven dat dat mogelijk was...

Voor de geÔnteresseerden: http://www.hexahedria.com...ecurrent-neural-networks/ (onderaan de pagina zijn de resultaten)

Nu, als je weet dat we een computer het brein van Vivaldi kunnen geven om een 5de seizoen te schrijven aan de 4 seizoenen, dan zijn de grapjes die iedereen hier in de comments plaatst nog niet zo heel science fiction als je wel denkt...
Een scenario zoals in de film Stealth van een kleine 10 jaar geleden is echt niet zo onwaarschijnlijk. In die film hadden ze de piloot in een straaljager vervangen door een AI, die door een defect op het internet een computerspelletje had gedownload waarin hij doelwitten had gevonden om aan te vallen...

Machine learning is dus een zeer interessante technologie, met enorm veel toepassingen, maar tegelijkertijd is het toch ook maar iets griezeligs...

[Reactie gewijzigd door azziplekkus op 28 februari 2016 12:56]

Het voorbeeld dat je aanhaalt is een mooi gegeven. Als je kijkt naar de verschillende layers en de verbindingen die daartussen zijn ontstaan, kun je je voorstellen dat het voor de makers lastig is om te oordelen hoe een computer aan een bepaalde muzieknoot komt. We weten welke input de computer heeft en we weten dat de output goed is, maar we weten niet wat er tussenin gebeurt (de 'hidden layers').

Die hidden layers zijn de kern van het toekomstige probleem dat AI-wetenschappers schetsen. Hoe weten we dat computers ons niet bedonderen? We kunnen het niet altijd checken; we weten vaak namelijk niet hůe het precies werkt, alleen dŠt het werkt. Voor nu is het gelukkig nog nagenoeg onmogelijk dat computers ons bedonderen, omdat de programma's nog relatief prematuur zijn.

Momenteel weten we dat computers nog niet in staat zijn om 'slimme' biologische wezens, zoals muizen en apen, te evenaren. Desalniettemin denken ze dat de technologische singulariteit binnen tientallen jaren bereikbaar zou kunnen zijn, mede door de kracht van neurale netwerken. DŠŠrom moeten we er nķ al over nadenken hoe we dit probleem gaan tackelen, want ooit zijn machines slimmer dan wij - en hebben we dat misschien niet eens door (Bekijk deze TED-talk maar eens. Heb heb al eens gepost, maar Bostrom legt het probleem naar mijn idee goed uit.)

[Reactie gewijzigd door Ossebol op 28 februari 2016 12:27]

Er zijn veel papers die zonder redelijke twijfel aantonen dat kwantummechanische processen absoluut geen rol spelen in het menselijk brein. Zie bijvoorbeeld:

http://arxiv.org/abs/quant-ph/9907009

Dus om dat als argument aan te kaarten is een beetje ver gezocht. Daarnaast is het macroscopisch effect van kwantummechanische processen in biologie prima te modelleren op een klassieke computer omdat het uiteindelijk op kansverdelingen uit komt.

Om een interferentiepatroon te modelleren hoef je ook niet een foton te simuleren die alle mogelijke paden tegelijk neemt, maar kan je prima gewoon de wiskundige beschrijving van het uiteindelijke interferentiepatroon nemen. Of simpelweg het foton als een golf simuleren en niet als een deeltje.

Natuurlijk zijn er kwantumprocessen die je niet kan simuleren op een klassieke computer, maar het lijkt er dus sterk op dat die geen belangrijke rol spelen in het brein of de functionele beschrijving van het lichaam op macroscopische schaal.

[Reactie gewijzigd door onionchopper op 28 februari 2016 14:25]

Wordt in het boek van McFadden het artikel dat onionchopper citeert weerlegd? Want als dat niet zo is is dit een beetje een zinloze reactie ("je moet gewoon meer lezen, dan snap je het wel" kun je Šltijd zeggen). Als dat wel zo is doe je mij en anderen een groot plezier door zijn argument samen te vatten, want het is niet voor iedereen mogelijk alleen voor deze discussie een heel boek te lezen :)
Ja, de paper van onionhopper wordt weerlegd. Nog sterker, deze paper van Max Tegmark wordt weerlegt door de auteurs waartegen deze is gericht in hetzelfde tijdschrift (PhysRevE).

Nog sterker er is ik de jaren na de paper van Tegmark niet alleen volop experimenteel bewijs dat er wel degelijk op kamertemperatuur kwantum effecten afspelen, o.a. entanglement in de retinae van bepaalde vogels en bladgroenkorrels, maar er is specifiek in vitro aangetoond dat er kwantumeffecten kunnen plaatsvinden in de biologische structuren waar Tegmark had 'weerlegd'.

Multipele bronnen:
Reply tegen Tegmark
http://www.sciencedirect....cle/pii/S1571064513001905

Anirban Bandyopadhyay experimenten
http://www.brakkegrond.nl..._over_het_bewustzijn/#eng

Hameroff vs Tegmark debat (Okt 2015)
http://www.youtube.com/watch?v=jXBfXNW6Bxo

Abbott et al., Quantum Aspects of Life.

Mcfadden et al., Life on the Edge, The Coming of Age of Quantum Biology.
De paper van Max Tegmark die onionhopper aankaart is al meerdere malen weerlegd, als eerste door dezelfde auteurs waartegen Tegmark's paper in eerste instantie tegen was gericht, in hetzelfde tijdschrift (PhysRevE) waar Tegmark's paper in verscheen. Er is inmiddels zelfs op youtube een debat tussen de twee auteurs, waar Tegmark min of meer toegeeft dat hij toentertijd mis zat (zie bronnen).

Nog sterker en veel belangrijker, er is in de jaren na de paper van Tegmark niet alleen volop experimenteel bewijs gekomen dat er wel degelijk op kamertemperatuur kwantum effecten (kunnen) afspelen, o.a. entanglement in de retinae van bepaalde vogels en kwantumcoherentie in fotosynthese in bladgroenkorrels, maar er is specifiek in vitro aangetoond dat er kwantumcoherente effecten plaatsvinden in de biologische structuren, de microtubuli, waar Tegmark in eerste instantie specifiek tegen had beargumenteerd. Dit werd gedaan in het NIMS in Japan door een groep onder de leiding van Anirban Bandyopadhyay.

Het idee dat kwantum-effecten zich niet zouden kunnen afspelen buiten zeer steriele omstandigheden, zoals nodig in hedendaags kwantumcomputer onderzoek, is een voorbeeld van de klassieke post-hoc-ergo-propter-hoc drogreden: kwantumcomputers hebben dit nodig voorzover we weten, dus het kan niet anders. Inmiddels wordt dit argument al jarenlang aangedragen door fysici, die grotendeels alleen bekend zijn met lineaire theorieŽn en zodoende lineaire modellen en/of linearisatietechnieken om problemen op te lossen.

Zij het nou net dat complexere fenomenen, zoals leven, maar ook simpelere non-lineaire systemen zoals een pendulum, niet exact lineariseerbaar zijn. Doe je dit wel dan gooi je helaas te vaak het kind met het badwater weg; dit lijkt het geval te zijn van klassieke hydrodynamica, tot gecondenseerde materie fysica, tot biofysica, tot zelfs een struikelblok in de huidige theoretische fysica, waarbij historisch men tot nieuwe, betere theorieŽn probeerde te komen, door in te zien dat hun huidige theorieŽn slechts gelimiteerde linearisaties zijn.

Multipele bronnen:
Reply tegen Tegmark
http://www.sciencedirect....cle/pii/S1571064513001905

Hameroff vs Tegmark debat (Okt 2015):
http://www.youtube.com/watch?v=jXBfXNW6Bxo

A. Bandyopadhyay experimenten:
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23567633
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25466883

Abbott et al., Quantum Aspects of Life.

Mcfadden et al., Life on the Edge, The Coming of Age of Quantum Biology.
Kan je een voorbeeld geven van ťťn van zijn fouten?
Hij extrapoleert waar je niet extrapoleren kan. Hij doet alsof er een glijdende schaal is in de intelligentie van veldmuis tot aap tot mens en hij doet alsof er alleen rekenkracht nodig is om van dom tot slim te komen. In werkelijkheid is er ergens in die schaal een plotselinge omslag gekomen naar zelfbewustzijn. Het is heel waarschijnlijk dat een machine die omslag nooit zal maken. Zo ook het verhaal van de traagheid van de neuronen vergeleken met electronica. Onze waarneming is onmiddelijk, zoals je oog ook onmiddelijk "aan" is zodra je het open doet. De traagheid van onze neuronen en vooral de synapsen is expres om het brein tijd te geven andere reacties te maken dan de reflex.
Dat is denk ik niet zijn punt. Rekensnelheid is wel degelijk relevant, omdat daarmee sneller verbanden kunnen worden gelegd. Hoe sneller en meer verbanden een computer kan leggen, hoe slimmer die wordt.

Ik vind het gevaarlijk om te stellen dat een machine waarschijnlijk nooit zelfbewust kan worden. Waar baseer je dit op? En wat is zelfbewustzijn? Heeft dat ook niet deels te maken met hoe anderen het apparaat zien? Kinderen bijvoorbeeld zien robots al als zelfbewuste wezens, die een plek naast mensen en dieren hebben gekregen.

Facetten van zelfbewustzijn, zoals bewustwording van de omgeving, het kiezen van de juiste weg, het leren van een taal, zijn al door computers te simuleren. Het is dus heel aannemelijk dat het complete menselijke gedrag ooit zal worden evenaart. Laat ik het zo zeggen: ik zie geen reden waarom robots niet zelfbewust kunnen worden.
Zelfbewustzijn, en gedrag in het algemeen, is allemaal aangeleerd. Ook vrije wil is aangeleerd. Dť reden waarom puur altruÔsme niet bestaat. Iedereen doet iets om er zelf baat bij te hebben, in wat voor vorm dan ook.

Dat gedrag kun je ůůk aan een computer 'uitleggen'. Zelfbewustzijn is ook een concept dat aangeleerd is. Bovendien, wat is zelfbewustzijn eigenlijk? Jij kan wel zeggen dat jij echt bestaat, maar vanuit mijn gezichtspunt besta jij niet meer zodra ik de site van Tweakers afsluit, bijvoorbeeld. En je bestaat pas weer op het moment dat ik zie dat jij op m'n bericht hebt gereageerd, wanneer ik de site weer open. Wie zegt dat de kleur rood zoals jij die ziet, hetzelfde is als dat ik 'm zie?

(Deze reactie is niet zozeer op Ossebol gericht hoor, ik ben het met je eens :) )
Grappig dat je muizen aanhaalt, want zover staat de technologie al, dat dat wťl mogelijk is :)
http://www.33rdsquare.com...eate-simulated-mouse.html
(zij het wel op een supercomputer natuurlijk)

[Reactie gewijzigd door azziplekkus op 28 februari 2016 13:07]

Nee, dit is niet mogelijk. Zoals je kan lezen in het artikel dat je vermeldt, gaat het om een gesimplificeerde weergave van het muizenbrein (200.000 neuronen). En dat terwijl een muizenbrein 75.000.000 neuronen heeft (zie ook het filmpje). Een mens heeft er naar schatting 100.000.000.000. Om het even in perspectief te zetten.

En dat is wel een belangrijke kanttekening van de huidige AI-modellen. Het gaat om modellen, oftewel simulaties. Dat zijn altijd vereenvoudigde weergaven van de werkelijkheid.
Je moet verder kijken dan dit.
Kijk naar de algemene technische vooruitgang in de laatste 00 jaar, kijk dan naar de laatste 50 jaar, de laatste 25 jaar, de laatste 10 jaar, 5 jaar en je zal tot de conclusie komen dat we in een stroomversnelling zitten.

Bij cpu's moment men dit de wet van moore, de bekende verdubbeling. Een wet is een echter niet want je moet verder kijken dan alleen een cpu maar naar de gehele technische ontwikkeling.

Wat is daar zie is een chaos structuur, d.w.z je ziet een verdubbeling, verdubbeling tot het punt van choas waar er geen verdubbeling meer is.

Lees hier op tweakers deze week al info over een biologische computer en je hebt al een stap naar ai.
combineer dat met quantum computer, het rotzooien in dna, het kunnen maken van een prothese die aangesloten kan worden op de mens en die jij gewoon kan besturen als een normaal ben. Neem nog veel meer van dit soort ontwikkelingen waaronder ook ai en je zit dat het sneller sneller en sneller gaat.

Probleem is dat we nu de illusie kunnen hebben om protocollen op te stellen wat wel en niet mag. Die kun je meteen overboord gooien.
Ook ai betekend macht, ruzie en het wil niet zeggen dat een ai robot of menselijk gemaakte biologische robot ineens vredelievend zal zijn.

Precies dat is het punt waarop de mensheid ten onder gaat, d.w.z het punt van chaos waar de verdubbeling er niet meer in maar chaos. Dit zou je zelf kunnen berekenen wanneer het ongeveer gaat gebeuren als je voldoende parameters hebt.
Niettemin gebruikt een mens niet alle mogelijke verbindingen tegelijkertijd. Dat zou namelijk betekenen dat je 100% van je hersenen voor alle taken tegelijk gebruikt. Dat is niet zo. Het hersengebied voor taal is een ander gebied als voor ademhaling en aansturen van spieren.

Kwestie van de juiste modellen vinden en zo effectief mogelijk gebruik maken van de mogelijke verbindingen tussen de neuronen. Niet 'renderen' wat niet gezien kan worden, als het ware.

En ach, wie zegt wat er over 10 of 20 jaar mogelijk is. 25 jaar geleden kwamen we net kijken op internet met z'n allen.
Even je enthousiasme temperen. Zo goed is die muziek nu ook weer niet die het programma scheef. Het klinkt zelfs heel hard alsof het door een programma is geschreven. Het is wel indrukwekkend dat zo'n programma zelf de muziek kan schrijven maar het programma is duidelijk nog beta. Er zit weinig gevoel in, het klinkt als het moderne alternatief voor een mechanische muziekdoos.

[Reactie gewijzigd door monojack op 28 februari 2016 16:58]

Aangezien fictie meestal niet is hoe mensen reageren klinkt het als een slecht idee in mijn oren...
Over het algemeen is fictie wel meer omschrijvend over menselijk handelen dan non-fictie. Waarbij non fictie vaak minder over on-the-spot decisions gaat. Wat lijkt jou dan een betere keus?
Waarom is fictie omschrijvender dan? Dat leg je niet uit.

En waarom zou er de keus moeten zijn tussen deze twee? Ik ben er niet van overtuigd dat zowel fictie als non-fictie een geschikte data set is.

En dat zeg ik, al schrijvende, omdat ik zelf wel eens pen op papier zet en verhalen schrijf.

In verhalen wordt veel overgeslagen. Het voorbeeld hierboven is die van een bord, een steak en een vork. Ik vind dat grappig want naar de wc gaan zie je zelden terug in verhalen. Als je In de Ban van de Ring leest, dan vallen onmiddellijk een aantal dingen op.

1: Ze poepen en plassen niet.
2: Ze zijn vrijwel aseksueel. (Wie alleen de filsm keek, nee, de verhaallijn van Arwen en Aragorn is volstrekte nonsens, zoals die getoond wordt. Arwen Undomiel komt in het verhaal nauwelijks voor.) Er wordt aandacht besteed aan Sam's mogelijke kinderen maar het bestaan er van wordt alleen bewezen in de Index achterin het boek. Stambomen zijn er genoeg.
3: Er is geen werkende economie in de zin van waar Bilbo als upper middle class ( of semi-rijke land adel) Herenhobbit zijn luxe kleding laat maken die hij op zijn afscheidsfeestje draagt. Er wordt gezegd dat Orks nogal een mechanische geest hebben, maar de Hobbits hebben molens... En brouwerijen, leerlooiers, een hele Middeleeuwse economie, voordat je zelfs nog maar aan glasblazers toekomt. Laat staan vlakglas industrie.

Als je dus beslissingen die karakters nemen in boeken laat analyseren dan zou het programma denken dat Mens, Dwerg, Hobbit en Elf gekloond worden, zeker gezien de opmerkingen over broed plekken voor Saruman's Orks, ze wel eten maar geen plassetjes en anusjes hebben, want er zijn geen beschrijvingen als 'Het Reisgenootschap sloeg het kamp op aan de voet van een kleine heuvel en Aragorn verwijderde zivchzelf van de groep om zich te ontlasten.', en dat alle gebruiksvoorwerpen door Ainur, de Ene God gemaakt worden wellicht. 8)7

Er is geen voorspelbare mens zonder ontlasting en de couleur locale bepaald mede de beslissing die een karakter neemt.

Wat dat aangaat, als dit programma een voorspelling zou moeten doen over de vraag welke windrichting ze te Rivendel de Ring willen zenden, dan is de meest onlogische beslissing om die naar Morder te sturen.
Dan laat je de AI toch Turks Fruits lezen? :+ Je haalt 1 boek aan, maar die AI gaat duizenden boeken lezen. Ik zou de AI overigens helemaal geen fantasyboeken laten lezen want het is...fantasy. Meeste dingen daar bestaan of kunnen Łberhaupt niet.

Maar ik denk dat als je die AI serieuze literatuur zou laten lezen met een diepe psychologische elementen (Dostojevski, Tolstoj, Hamsun, Camus o.i.d.) je best ver kan komen.
Dat hangt er denk ik van af waar je AI op is gebaseerd, oftewel wat heb je het wijsgemaakt. Ik ben benieuwd wat een stuk van zulke AI software van The Universe van Hawking maakt. Volgens mij wordt die gewoon onder fantasy geplaatst. Zwarte gaten en lichtjaren, tuurlijk. Is een schijfvormige wereld die gedragen wordt door olifanten onwaarschijnlijker? :+

[Reactie gewijzigd door blorf op 28 februari 2016 13:05]

Voor een software is er geen verschil.

Maar goed, de hele discussie is natuurlijk vrij onzinnig. Een software (een nep-geest) om een robot, ofwel een nep-mens menselijk gedrag te laten nabootsen.

Als ik een robot wil die menselijk doet, dan neem ik wel een mens. Een mens kan veel beter menselijk gedrag nabootsen.

Ik weet wel waar dit over gaat, het vervangen van mensen voor robots in de zorg. In de toekomst willen ze psychiaters en therapeuten en psychologen vervangen door robots. Kun je je ziel bloot leggen aan een genetwerkte robot die dan een gelaat heeft met geavanceerde nano-fibers zodat er emotie zichtbaar is.

Hopen dat de software geen bug heeft en een sarcastisch grapje herkent zodat je een smiley face hebt i.p.v een diep triest gezicht.

Dat soort hulpverleners wordt geleerd geen emoties te laten zien, die dien je te controleren. Om transferentie te vermijden en zo. En dan krijgen we robots die emoties kunnen tonen maar volgens de modellen der psychiatrie die niet mogen tonen, anders gaat de cliŽnt zich vereenzelvigen met de robot, en dat is niet goed. 8)7

Laten we liever mensen aan het werk houden en stoppen met robots.
Fictie is niet hetzelfde als fantasy. Een detectieve-roman is bijvoorbeeld ook fictie.

Maar... de punten die je aanhaalt kan je toch ook zeggen over non-fictie? (of over non-fantasy, aangezien dat hetgene is dat je bedoelt)
Hoe vaak zie je in non-fictie documentaires, of non-fantasy films iemand naar het toilet gaan? Laat staan dat het vermeld word in een boek...
Dat klopt, een boek is altijd een approximatie, net als wetenschap een beschrijving is van de werkelijkheid, is een boek een oppervlakkige imitatie van menselijke ervaring.

Om daaruit menselijkheid te destilleren is krankzinnig. Het is het idee van de typische wetenschappelijke (tijd) geest waarin wetenschap geacht wordt alles te kunnen beschrijven of nabootsen, zolang je het maar analyseert en uit elkaar haalt tot onafhankelijke identificeerbare stukjes.

Een steak, een vork en een bord zijn volkomen verschillende aspecten van het bewuste en onbewuste ritueel van een maaltijd, dat anders is afhankelijk van de situatie en de personen die er bij betrokken zijn. Kip mag je met je handen eten, zo wordt vaak gezegd, maar een steak niet.

De uitzondering is de regel en daarom is dit project volkomen zinloos. Een romantisch diner maakt van een steak een heel ander ding dan wanneer je tafelt in een steak-restaurant omsingeld door jengelende kinderen.

De meeste beslissingen, hoe logisch een programma ze ook indeelt is een grotendeels onbewust proces, een beslissing die in het onderbewustzijn wordt genomen.

Waarom besluit je eerst de erwtjes op je bord te scheppen en niet de aardappels?

Deze 'wetenschappers' zouden hun lab uitgezet moeten worden en een tent moeten krijgen om de hoek bij het carnaval, naast die van de tarotkaart lezers.
Er is nog andere fictie dan Fantasy verhalen....

De meeste fictie die daadwerkelijk over normale mensen in de huidige tijd gaat is hier prima voor geschikt. Natuurlijk ontbreekt er een hoop informatie over het dagelijkse leven maar het kan absoluut een goed begin geven voor het begrijpen van de mens.
Heel goed gezien. Een eigenschap van fictie die voor mensen bedoeld is is dat het meeste er in niet uitgelegd wordt. Sowieso handelen mensen meestal omdat er iets niet is. Bijvoorbeeld we maken iets of zetten iets op een plek omdat we dat missen. Wat we missen is geheel afhankelijk van de ervaringen die we in de werkelijke wereld gedurende ons leven hebben opgedaan. Het concept van iets missen is voor een robot of kunstmatige intelligentie helaas niet te bevatten omdat deze geen verlangens kent en geen verschil kan maken tussen kloktijd en ervaringstijd. De ervaringstijd is afhankelijk van de eigen beperkte levensduur. Het is niet alleen lastig programmeren rond het niets ook kunstmatig leren rond niets is eigenlijk onmogelijk. Kortom ditonderzoeksprogramma kan best de AI wat verder brengen maar verwacht er niet al te veel van.
Fictie kan meer omschrijven zijn, reŽel is het niet. Maar goed, AI is nog steeds niets meer dan het voorprogrammeren van vele keuzemogelijkheden. In dit geval middels boeken. Het blijft dus vooral veel A en weinig I.
Je kan de bal gewoonweg niet verder mis slaan dan je nu doet... Machine learning is ťcht niet zomaar wat keuze mogelijkheden programmeren. Het is zelfs zo erg dat de programmeurs die deze AI's maken soms zelfs niet helemaal begrijpen wat hun programma doet. Zoals hieronder ergens al ergens aangehaald: we kennen de input, de output kunnen we ook zien, maar alles wat er tussenzit weten we niet. Dat doet de AI zelf.
Ik heb een dubbele master in filosofie en kunstmatige intelligentie, maar kan iemand chocola maken van het bovenstaande relaas vol ontoetsbare aannames en een melange van AI, Hegel, Kabballah en Kiefer Sutherland?
Ik ben bang dat je doordraaft in je negatieve gedachtespiraal. Om maar meteen te kappen met AI onderzoek in robots omdat de hedendaagse technologie alleen een afgebakend gedachtegoed kan bestuderen is natuurlijk te gek voor woorden. Denk aan de gevolgen! Wanneer dit systeem goede aannames kan doen mbt gedrag van mensen op basis van fictie, moet je nagaan wat een AI kan berekenen op dť databank van sociaal gedrag vandaag; een facebook of twitter. AI onderzoek is een must aangezien technologie niet stilstaat. Liever een getest AI op basis van onderzoek dan experimenteel geneuzel.
Integendeel, d.m.v. machine learning kun je een machine dingen laten doen die juist helemaal niet voorgeprogrammeerd zijn.

Daarnaast is een stuk voorprogrammeren juist biologisch erg plausibel. Onze menselijke intelligentie is voor een aardig deel ook neuraal en genetisch voorgeprogrammeerd en ontwikkelt zich in een omgeving.
Dat betwijfel ik. Als een personage in een fictief verhaal een dierbare verliest, is de kans groot dat hij bijvoorbeeld moet huilen. Zet je dat af tegen talloze personages in dezelfde situatie die ook moeten huilen, dan weet het algoritme dat 'huilen' een valide reactie is. Dat ene personage dat in een ander verhaal door het lint gaat en een half dorp uitmoordt, is dan maar een extreme reactie. Die reactie is dan ook verwaarloosbaar.
Hopelijk gaat dit systeem inderdaad geen fictie lezen zoals The Terminator :-)
Een computer die denk als Hannibal Lecter? :?
In de meeste proza is de protagonist een onrealistische "good guy" dus een vleugje sociopaat kan vast geen kwaad ;)
Maar echt weten hoe een mens voelt kan nooit aangeleerd worden bij een robot.
Waarom niet? 'Voelen' is niets meer als een input op een stuk software dat gevormd wordt door onze hersenen. Ik zie niet in waarom dat niet aangeleerd kan worden door een computer.
Hmm... Fictie ik weet niet of dit de beste manier is om iets aan te leren, kan natuurlijk de verkeerde kant op gaan. Of is de film Robocop ook als boek te verkrijgen?
Door slimme algoritmen kunnen computers steeds meer nuttige dingen doen maar het is (nog) geen intelligentie zoals wij dat kennen. Het is nog zelfs niet vergelijkbaar met een insect.

[Reactie gewijzigd door ArtGod op 28 februari 2016 12:58]

Eigenlijk niets nieuws, Google is daar al veel langer mee bezig; het is ook de reden dat ze de hele wereldliteratuur willen inscannen met hun books-project.

"We are not scanning all those books to be read by people. We are scanning them to be read by an AI." (George Dyson, talk at Google, October '05)

Bij Google weten ze donders goed waar ze mee bezig zijn...
Artificial intelligence zoals dit is geen AI, maar meer een goed getrainde zeer complexe classifier, hoe complex ook. Naast de bekende turing tests is er meer dat intelligentie kenmerkt, zoals zelf reflectie en daar naar handelen of juist niet handelen, op soms irrationele gronden.

Laten we eerst maar eens zien. Vooralsnog niet meer dan een wetenschappelijk experiment in machine learning.

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.


Apple iPhone XS Red Dead Redemption 2 LG W7 Google Pixel 3 XL OnePlus 6T (6GB ram) FIFA 19 Samsung Galaxy S10 Google Pixel 3

Tweakers vormt samen met Tweakers Elect, Hardware.Info, Autotrack, Nationale Vacaturebank en Intermediair de Persgroep Online Services B.V.
Alle rechten voorbehouden © 1998 - 2018 Hosting door True