Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

NASA toont remaster Pale Blue Dot-foto die Voyager 1 dertig jaar geleden maakte

Ruimtevaartorganisatie NASA heeft een gemoderniseerde versie van Pale Blue Dot-foto gepubliceerd. Deze beroemde foto werd precies dertig jaar geleden gemaakt op aandringen van wetenschapper Carl Sagan en toont de aarde als een stipje.

De originele Pale Blue Dot-foto.

De NASA heeft ter ere van de dertigste verjaardag van de foto een nieuwe versie gepubliceerd. De organisatie zegt dat het moderne beeldbewerkingstechnieken en -software heeft gebruikt en dat de originele data en de bedoeling van de planners van de originele Pale Blue Dot-foto zijn gerespecteerd. De originele foto werd op 14 februari 1990 om 5:48 uur Nederlandse tijd gemaakt met de Voyager 1 Narrow-Angle Camera.

Op de originele foto heeft de aarde slechts een grootte van 0,12 pixel en afgezien van de aarde als het witte puntje, zijn vooral verschillende lichtstralen van de zon te zien, waarbij er eentje dwars door de aarde lijkt te gaan. Die reflecties zijn het gevolg van het feit dat de foto werd genomen met de zon vrij dicht in de buurt van het blikveld van de camera, waardoor er destijds zorgen waren of het camerasysteem niet beschadigd zou raken. Dat is ook de reden waarom de foto pas werd gemaakt toen Voyager 1 voorbij Neptunus was en zich op 6 miljard kilometer van de aarde bevond.

De nieuwe foto is een composiet waarbij meerdere afbeeldingen zijn gecombineerd met gebruik van de speciale filters van de Narrow-Angle Camera, voor groen, blauw en violet licht. De NASA zegt dat zowel de originele als de vernieuwde versie in feite een 'false-color view' is, omdat de kleurenfilterafbeeldingen gebruikt zijn om rood, groen en blauw zichtbaar te maken. Verder is de helderheid van elke kleur ten opzichte van de andere kleuren aangepast, waardoor de nieuwe foto volgens de NASA minder ruis lijkt te hebben. Ook werd de kleur van de zonnestraal die door de aarde gaat, aangepast. Deze lijkt nu een stuk witter, zodat het meer overeenkomt met het witte licht van de zon.

De foto van de aarde, die uiteindelijk in 1994 de naam Pale Blue Dot kreeg, is vernoemd naar Carl Sagans gelijknamige boek die de foto als cover heeft. Hij kwam met het idee om de camera's van de Voyager-sonde om te draaien, waarna op 14 februari 1990 onder meer de foto van de aarde werd gemaakt. Sagan kwam in 1981 met zijn idee voor de foto, om de mensheid de kwetsbaarheid van de aarde te tonen en inzichtelijk te maken hoe klein onze wereld is op kosmische schaal. Op 13 februari 1990 werden de camera's van Voyager 1 gedurende drie uur opgewarmd. Daarna werd het platform gericht op Neptunus en begonnen de opnames.

Voordat het camerasysteem op Valentijnsdag van 1990 werd uitgeschakeld om energie te sparen, maakte de sonde in totaal zestig afbeeldingen van planeten in ons zonnestelsel. Daarop zijn naast de aarde ook Neptunus, Uranus, Saturnus, Jupiter en Venus te zien. Mars was door verstrooid zonlicht niet zichtbaar op de foto's, Mercurius was te dicht bij de zon en Pluto was te klein en te ver weg om te detecteren. Vierendertig minuten na het maken van Pale Blue Dot werden de camera's uitgeschakeld. Pas op 1 mei 1990 was alle fotodata ontvangen door NASA's Deep Space Network.

Voyager 1 werd kort na Voyager 2 op 5 september 1977 gelanceerd en bereikte in augustus 2012 de interstellaire ruimte en is het verste door mensen gemaakte object tot nu toe. In december 2018 meldde de NASA dat ook Voyager 2 de heliosfeer achter zich heeft gelaten en de interstellaire ruimte had bereikt.

De vernieuwde foto van de NASA

Door Joris Jansen

Nieuwsredacteur

14-02-2020 • 10:25

88 Linkedin Google+

Reacties (88)

Wijzig sortering
Carl Segan:
Look again at that dot. That's here. That's home. That's us. On it everyone you love, everyone you know, everyone you ever heard of, every human being who ever was, lived out their lives. The aggregate of our joy and suffering, thousands of confident religions, ideologies, and economic doctrines, every hunter and forager, every hero and coward, every creator and destroyer of civilization, every king and peasant, every young couple in love, every mother and father, hopeful child, inventor and explorer, every teacher of morals, every corrupt politician, every "superstar," every "supreme leader," every saint and sinner in the history of our species lived there--on a mote of dust suspended in a sunbeam.

The Earth is a very small stage in a vast cosmic arena. Think of the rivers of blood spilled by all those generals and emperors so that, in glory and triumph, they could become the momentary masters of a fraction of a dot. Think of the endless cruelties visited by the inhabitants of one corner of this pixel on the scarcely distinguishable inhabitants of some other corner, how frequent their misunderstandings, how eager they are to kill one another, how fervent their hatreds.

Our posturings, our imagined self-importance, the delusion that we have some privileged position in the Universe, are challenged by this point of pale light. Our planet is a lonely speck in the great enveloping cosmic dark. In our obscurity, in all this vastness, there is no hint that help will come from elsewhere to save us from ourselves.

The Earth is the only world known so far to harbor life. There is nowhere else, at least in the near future, to which our species could migrate. Visit, yes. Settle, not yet. Like it or not, for the moment the Earth is where we make our stand.

It has been said that astronomy is a humbling and character-building experience. There is perhaps no better demonstration of the folly of human conceits than this distant image of our tiny world. To me, it underscores our responsibility to deal more kindly with one another, and to preserve and cherish the pale blue dot, the only home we've ever known.
Een deel van de wetenschappelijke apparatuur aan boord van Voyager-1 functioneert nog steeds. Wel is het gepland dat later dit jaar enkele van die apparaten worden uitgeschakeld, maar dit is nog niet zeker.

In 2017 zijn ook de TCM's (trajectory correction maneuver- jets) weer geactiveerd voor het eerst in 27 jaar, in 1980 waren die namelijk uitgeschakeld. Dit was nodig om de Voyager-1 bij te sturen zodat de antenne op de aarde gericht blijft, anders zou communicatie niet meer mogelijk zijn. Deze operatie was succesvol.

De verwachting is dat ergens tussen 2025-2030 de RTG uitgeput is, waardoor de apparatuur niet meer kan functioneren, en de Voyager-1 dus als dood object verder zal gaan. Idem voor de Voyager-2 overigens.

Foto's zal hij overigens niet meer maken. Beide camera's zijn namelijk in 1990, vrij kort na het maken van de foto uit dit artikel, voorgoed uitgezet, om energie te besparen.
De Voyagers zijn geen satellieten maar sondes. Ruimtesondes om precies te zijn.
Satellieten draaien om een hemellichaam zoals bijvoorbeeld de aarde.

Er komt inderdaad nog data binnen. Niet veel want een hoop sensoren zijn inmiddels uitgeschakeld.
Van wat er nog binnenkomt kan je hier zien.
Als je op 'Distance from Earth' klikt kan je oa dit lezen:
Note: Because Earth moves around the sun faster than Voyager 1 is speeding away from the inner solar system, the distance between Earth and the spacecraft actually decreases at certain times of year.
Daardoor lijkt het inderdaad dat Voyager 1 weer terugkomt maar uiteindelijk is het niet zo.
Aan de ene kant heb je de Drake equation dat aangeeft dat er ontzettend veel leven in de ruimte moet zijn, aan de andere kant is er de Fermi paradox dat zich dan afvraagt: waar zijn ze dan?!

Ik vind de reactie van Neil Degrasse Tyson over dit onderwerp wel een leuke: als er geavanceerd leven is in het heelal en deze zijn zó geavanceerd dat ze ons kúnnen bezoeken, zouden ze dat waarschijnlijk niet doen omdat het verschil in intelligentie zo ontzettend groot zal zijn dat wij totaal niet interessant zijn voor hun. Denk aan dat wij proberen de relativiteitstheorie uit te leggen aan een regenworm. Dat heeft geen zin en we doen het ook niet.

Stephen Hawkings opvatting hierover vind ik wel een enge: als wij een snelweg willen aanleggen denken wij totaal niet na over die regenwormen in Neils voorbeeld. We leggen de snelweg simpelweg aan. Stel dat dat gebeurd op galactisch niveau en dat wij die regenwormen zijn...
“Space is big. You just won't believe how vastly, hugely, mind-bogglingly big it is. I mean, you may think it's a long way down the road to the chemist's, but that's just peanuts to space.”

Douglas Adams, Hitchikers Guide to the Galaxy.
Best book ever!
Ik vermoed dat dit gewoon de omrekening is van de grootte van de aarde in verhouding met de afstand tot de sonde en dat dan tegenover de grootte van één pixel gesteld.
Dus het licht komt toe op 1 pixel, maar beslaat daarvan slechts 12% van het oppervlak. Maar omdat dit nog steeds meer licht is dan de omgeving, licht de pixel toch op op de foto.
Dat ziet er zo uit.

Deze foto is op dezelfde dag gemaakt als de pale blue dot foto met, naast de aarde, extra gratis de planeet Venus er bij.
Ik kan niet helemaal uit de tekst opmaken of dat de pale blue dot foto een crop is van deze foto.

En hou ook hier rekening mee:
The image of the sun you see is far larger than the actual dimension of the solar disk. The result of the brightness is a bright burned out image with multiple reflections from the optics in the camera.
EDIT: ik denk vrijwel zeker dat de pale blue dot foto een crop is van deze 'familiefoto'.

[Reactie gewijzigd door funxiun op 14 februari 2020 12:28]


Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn


Apple iPhone 11 Microsoft Xbox Series X LG OLED C9 Google Pixel 4 CES 2020 Samsung Galaxy S20 4G Sony PlayStation 5 Nintendo Switch Lite

'14 '15 '16 '17 2018

Tweakers vormt samen met Hardware Info, AutoTrack, Gaspedaal.nl, Nationale Vacaturebank, Intermediair en Independer DPG Online Services B.V.
Alle rechten voorbehouden © 1998 - 2020 Hosting door True