Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Je kunt ook een cookievrije versie van de website bezoeken met minder functionaliteit. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , reacties: 52, views: 7.383 •

Het Delfi-programma van de TU Delft ontwikkelt satellieten die als research- en testplatform dienstdoen voor respectievelijk studenten en de Nederlandse ruimtevaart. De satellieten die als testplatform dienstdoen, zijn zogeheten nanosatellieten, die als 'vulling' met raketten meegestuurd kunnen worden om de lanceerkosten te drukken.

Een andere manier om de kosten laag te houden, is de gebruikte elektronica. De nanosatellieten worden gemaakt met standaard- elektronische componenten in plaats van dure, stralingsharde componenten. Door de lage kosten kunnen verschillende identieke nanosatellieten gelanceerd worden en mag een percentage uitvallen.

De eerste Delfi-satelliet, de Delfi-C3, werd in april 2008 gelanceerd en functioneert nog altijd. Met de Delfi-C3 werden onder meer zonnepanelen en een zender getest. Dit voorjaar moet de Delfi-C3 worden opgevolgd door de Delfi-N3xt. Dit model staat klaar om dit voorjaar met een Russische raket gelanceerd te worden. Delfi-N3xt moet onder meer een aandrijving krijgen. De nanosatelliet heeft een stuwsysteem dat met gas werkt. Daarmee moet gemanoeuvreerd kunnen worden om bijvoorbeeld de baan om de aarde stabiel te houden.

Als de micropropulsie van de Delfi-N3xt zich bewezen heeft, moet de DelFFi-missie volgen. Twee satellieten moeten dan in formatie vliegen en vormen op hun beurt weer een voorbereiding op het project OLFAR, een afkorting voor Orbiting Low Frequency Array. Net als de samenwerkende radiotelescopen van LOFAR bestaat OLFAR uit een verzameling kleinere radiotelescopen. De satellieten die ze dragen, moeten zichzelf naar de achterkant van de maan vervoeren en daar met vijftig stuks een sensor-array vormen. De maan moet de satellieten afschermen van ruis vanaf de aarde. Straling lager dan 30MHz kan alleen zo opgevangen worden. Het project moet op zijn vroegst rond 2020 zijn beslag krijgen.

Reacties (52)

Standaard componenten? Werken die dan bij dit soort extreme temperaturen?
Mooie ontwikkelingen. Ik heb wel vaker mijn twijfels bij electronica met keurmerken/kenmerken als "mill specs" en dergelijke, dit laat maar weer zien dat je ook met kwantiteit (en daarmee kwaliteit) mooie dingen kunt bereiken!
Mill specs zijn weldegelijk zinvol, onderdelen zijn getest en opgebouws volgens 'oude' technieken. Die zijn minder snel 'stuk' en stabieler. Dat neemt natuurlijk niet weg dat eenvoudige technieken (vb. de antennes) vaak prima werken en dus niet 'high-tech' hoeven te zijn.
Twijfel over dure keurmerken is terecht wanneer het gaat over een keurmerk voor exact dezelfde onderdelen. (bijvoorbeeld een fietsband voor een ziekenhuis-hometrainer, dat is dezelfde band, met een 'papiertje' eraan. De band wordt daar echt niet beter van.
Bij 'dure' satellieten gaat het over het doel, een communicatiesatelliet kost veel, moet jaren meegaan en kan niet even vervangen worden. Dan zijn dure onderdelen slechts een fractie van de totale begroting.
Ouderwetse hardware zoals de Intel 8086 wordt in de ruimte gebruikt omdat die niet zo weg vatbaar zijn voor verstoringen als nieuwere varianten, en ze zijn ook nog eens goedkoop. Er was een tijdje geleden een nieuwsartikel over op Tweakers.
Dit is een definitie van een nano satelliet.
The term "nanosatellite" or "nanosat" is applied to an artificial satellite with a wet mass between 1 and 10 kg.
bron; wikipedia

[Reactie gewijzigd door zozamis op 29 januari 2013 18:35]

Wel een erg misleidende titel...
Er is niks op weg op dit moment...

Ergens van 2020 zou dat project moeten gaan lopen...
Prachtig een meetlat als antenne gebruiken!
Wat ik mij wel afvraag hoe goedkoop goedkoop nu is? Beetje jammer dat er niet bijstaat hoeveel een "gewone" satelliet kost en hoeveel dit "goedkoop" exemplaar was.
De titel is ook niet letterlijk bedoeld, maar meer in de trant van: the road to :)
Wat legt die man het allemaal leuk en toch relatief makkelijk uit.
iPod nano is ook echt niet op nano schaal. Hetzelfde geldt met nanosatellieten. Deze zijn uiteraard niet op nano schaal, maar ik vergelijking met de afmetingen van een normale satelliet is het wel een pak kleiner en minder zwaar. Natuurlijk is nano hier eerder een marketing term, maar hij past wel...
Niet zozeer vatbaar. Er is veel energie gestoken in de hardware vlucht klaar te maken, dat wilt zeggen; klaar voor het 'weer' van de ruimte maar nog erger; klaar voor de lancering. Veel hardware gaat namelijk kapot door trillingen en dergelijke. Curiosity heeft trouwens 2 x 132Mhz aan boord wat meer dan genoeg is voor de taken die het moet doen, zoveel data verwerking heeft hij niet te doen dat doet men immers hier op aarde. De relay van satelieten rondom mars zorgen voor de datatransmissie.

De Ion drive ben ik wel benieuwd naar eigenlijk, hoeveel kN levert dit op? 0.5?

Wat ook een beetje flauw is en wat ik steeds blijf herhalen is dat we dit soort mooie dingen wel kunnen maken maar zolang we afhankelijk zijn van de russen en niet zelf investeren in rakket ontwikkeling is het een beetje een stapje te ver. Nederland is daar te klein voor maar wij als Europese Unie moeten daar toch wat mee doen, kijk wat Iran en Noord-Korea doen.

[Reactie gewijzigd door xzaz op 29 januari 2013 19:19]

Beter dan allerlei rocket science jargon dat toch niemand snapt.

Leuk artikel, grappig om te zien dat ze dat meetlint gebruiken. Het was waarschijnlijk dus echt de bedoeling om de prijs zo laag mogelijk te houden. Het zal me dan ook niet verbazen dat die hele eerste satteliet aan onderdelen niet meer heeft gekost als een paar honderd euro.
Hardware is niet geselecteerd omdat het stabieler is perse, het is geselecteerd omdat het gemaakt is om voor een (lange) duur in de ruimte te zijn. Zie mijn post: xzaz in 'video: Nanosatelliet TU Delft op weg naar de maan'
Dit model staat klaar om dit voorjaar met een Russische raket gelanceerd te worden.
Werd ook in het filmpje gezegd. In 2020 wordt er nog een andere satteliet gelanceerd, deze staat al in de nabije toekomst op het lanceerprogramma.
De Russen zijn momenteel de enige die bemande vluchten kunnen doen.

In europa hebben wij Arianespace/ESA, die Ariane, Vega en Sojuz rakketten lanceerd vanuit Zuid-Amerika (Frans Guyana)

En SpaceX doet voor NASA de onbemande raketten.

We zijn voor dit soort satalieten dus niet echt afhankelijk van de Russen.


Verder wordt in het filmpje DutchSpace genoemd, dit bedrijf maakt onderdelen voor de Ariane raket.
Dat meetlint noem ik ook niet heel standaard, goed gevonden, en die docent is er ook helemaal weg van ;)
Interessant ander project gerelateerd aan een formatie is het DARPA F6 project. Concept is hetzelfde, meerdere kleine satellieten ipv 1 grote en ook inbreng vanuit Nederland.

[Reactie gewijzigd door jwillemsen op 29 januari 2013 20:35]

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



Populair: Desktops Samsung Smartphones Privacy Sony Microsoft Apple Games Consoles Politiek en recht

© 1998 - 2014 Tweakers.net B.V. Tweakers is onderdeel van De Persgroep en partner van Computable, Autotrack en Carsom.nl Hosting door True

Beste nieuwssite en prijsvergelijker van het jaar 2013