Maandag werd in De Balie te Amsterdam, de discussie 'De Prijs van een Veilig Internet' gehouden, over de groeiende roep om regels voor een 'veilig' web. Er namen verschillende lieden deel, uit academische, politieke, bedrijfsmatige en maatschappelijke hoek.
De druk om het internet te reguleren uit zich onder meer in de wens om bepaalde content al op providerniveau weg te filteren. Marie-José Klaver van het NRC Handelsblad beet de spits af met een aantal redenen waarom ze dat geen goed idee vindt. Ten eerste wordt vaak onschuldig materiaal geblokkeerd - ze gaf als voorbeeld dat het hoofd van voormalig Duits bondskanselier Helmut Kohl zo groot is dat zijn afbeeldingen nogal eens als pornografisch worden aangemerkt. Daanaast zal het kwaadwillenden niet stoppen, die kunnen immers hun toevlucht zoeken tot besloten netwerken. Tevens helpt het niet om mensen, met name kinderen, wegwijs te maken op het internet, en ten slotte vervaagt de grens tussen 'illegaal' en 'ongewenst' materiaal.
De centrale vraag luidde wie er nou eigenlijk verantwoordelijk is voor een veilig internet, of genuanceerder geformuleerd, voor een veilig gebruik van internet. Afhankelijk van wat er in specifieke gevallen met veiligheid wordt bedoeld, zijn er voorbeelden waarin die rol wordt vervuld door de politiek, de overheid (politie), de provider, zoekmachines en de eindgebruiker. In het laatste geval is het aan de lezer om verstandig met het informatieaanbod om te gaan, of aan de opvoeder om kinderen wijs om te leren gaan met de grote boze wereld, inclusief de digitale. De discussieavond bracht twee zaken aan het licht die reeds de landelijke pers haalden: UPC gaat op basis van politieinformatie kinderpornosites blokkeren, en volgens het regeeraakkoord moeten isp's 'radicaliserende boodschappen' wegfilteren.
De druk om het internet te reguleren uit zich onder meer in de wens om bepaalde content al op providerniveau weg te filteren. Marie-José Klaver van het NRC Handelsblad beet de spits af met een aantal redenen waarom ze dat geen goed idee vindt. Ten eerste wordt vaak onschuldig materiaal geblokkeerd - ze gaf als voorbeeld dat het hoofd van voormalig Duits bondskanselier Helmut Kohl zo groot is dat zijn afbeeldingen nogal eens als pornografisch worden aangemerkt. Daanaast zal het kwaadwillenden niet stoppen, die kunnen immers hun toevlucht zoeken tot besloten netwerken. Tevens helpt het niet om mensen, met name kinderen, wegwijs te maken op het internet, en ten slotte vervaagt de grens tussen 'illegaal' en 'ongewenst' materiaal.De centrale vraag luidde wie er nou eigenlijk verantwoordelijk is voor een veilig internet, of genuanceerder geformuleerd, voor een veilig gebruik van internet. Afhankelijk van wat er in specifieke gevallen met veiligheid wordt bedoeld, zijn er voorbeelden waarin die rol wordt vervuld door de politiek, de overheid (politie), de provider, zoekmachines en de eindgebruiker. In het laatste geval is het aan de lezer om verstandig met het informatieaanbod om te gaan, of aan de opvoeder om kinderen wijs om te leren gaan met de grote boze wereld, inclusief de digitale. De discussieavond bracht twee zaken aan het licht die reeds de landelijke pers haalden: UPC gaat op basis van politieinformatie kinderpornosites blokkeren, en volgens het regeeraakkoord moeten isp's 'radicaliserende boodschappen' wegfilteren.
Volgende pagina (Blokkeren van sites - 2/4)
