Hd-dvd
Op de CeBIT-beurs in maart 2003 stelden Toshiba en NEC hun prototypes voor van wat volgens hen de opvolger van de dvd moest worden. Hun Advanced Optical Disc (aod) maakte gebruik van een blauwe laserstraal en moest daarmee een opslagcapaciteit van 30GB op een optische schijf binnen bereik brengen. Het DVD Forum was uitermate gecharmeerd van de compatibiliteit met de dvd-standaard en besloot in november 2003 aod als officiële opvolger van dit formaat aan te wijzen. Daar ging meteen ook een naamsverandering mee gepaard: Advanced Optical Disc werd High Definition DVD.

Specificaties
Een single layer hd-dvd-schijfje kan al 15GB gegevens herbergen, terwijl een dual layer-exemplaar dat verdubbelt tot 30GB. Toshiba werkt inmiddels al aan 45GB-versies die met drie gegevenslagen uitgerust zullen zijn. De diameter van een hd-dvd-schijf bedraagt net zoals die van een dvd 120mm. De bovenste laag van de schijf bestaat uit een beschermende lak waarop de cover gedrukt kan worden, bovenop een combinatie van acryl en plastic, gescheiden door een aluminiumlaag. Deze hele beschermlaag ligt bovenop de eigenlijke datalaag en is 1,2mm dik. Onder de datalaag bevindt zich de 0,6mm dikke beschermlaag die de laser en de bits en bytes van elkaar scheidt.

Hd-dvd werkt met een blauwe laserstraal met een golflengte van 405nm en een 'numerical aperture' van 0,65. Deze NA-waarde van de laser geeft de optische verspreiding van het laserlicht aan en is omgekeerd evenredig met de minimale brandpuntsafstand. De numerical aperture is opvallend weinig toegenomen ten opzichte van de 0,6 van dvd-lasers, een keuze die bewust gemaakt werd om compatibiliteit te verbeteren.
De datalaag van een hd-dvd-schijfje bevindt zich dan ook op 0,6mm onder de beschermende oppervlakte van het medium, net zoals bij dvd's. Deze lagere numerical aperture - met bijhorende grotere brandpuntsafstand en dieperliggende gegevens - zijn meteen ook verantwoordelijk voor de opslaglimiet van hd-dvd. Door deze relatieve onnauwkeurigheid ten opzichte van blu-ray, waarover verder meer, moeten de puntjes die de bits vormen verder uit elkaar gehouden worden. Concreet betekent dit dat een bit 0,83nm 'breed' is en dat er tussen de verschillende sporen een afstand van 1,6nm zit.

Een single layer hd-dvd-schijfje kan al 15GB gegevens herbergen, terwijl een dual layer-exemplaar dat verdubbelt tot 30GB. Toshiba werkt inmiddels al aan 45GB-versies die met drie gegevenslagen uitgerust zullen zijn. De diameter van een hd-dvd-schijf bedraagt net zoals die van een dvd 120mm. De bovenste laag van de schijf bestaat uit een beschermende lak waarop de cover gedrukt kan worden, bovenop een combinatie van acryl en plastic, gescheiden door een aluminiumlaag. Deze hele beschermlaag ligt bovenop de eigenlijke datalaag en is 1,2mm dik. Onder de datalaag bevindt zich de 0,6mm dikke beschermlaag die de laser en de bits en bytes van elkaar scheidt.

Hd-dvd werkt met een blauwe laserstraal met een golflengte van 405nm en een 'numerical aperture' van 0,65. Deze NA-waarde van de laser geeft de optische verspreiding van het laserlicht aan en is omgekeerd evenredig met de minimale brandpuntsafstand. De numerical aperture is opvallend weinig toegenomen ten opzichte van de 0,6 van dvd-lasers, een keuze die bewust gemaakt werd om compatibiliteit te verbeteren.
De datalaag van een hd-dvd-schijfje bevindt zich dan ook op 0,6mm onder de beschermende oppervlakte van het medium, net zoals bij dvd's. Deze lagere numerical aperture - met bijhorende grotere brandpuntsafstand en dieperliggende gegevens - zijn meteen ook verantwoordelijk voor de opslaglimiet van hd-dvd. Door deze relatieve onnauwkeurigheid ten opzichte van blu-ray, waarover verder meer, moeten de puntjes die de bits vormen verder uit elkaar gehouden worden. Concreet betekent dit dat een bit 0,83nm 'breed' is en dat er tussen de verschillende sporen een afstand van 1,6nm zit.
Volgende pagina (Blu-ray - 3/9)