Western Digital Raptor generatievergelijking

Eén van de belangrijkste verbeteringen van de Raptor WD1500ADFD en WD740ADFD ten opzichte van de WD740GD is de verdubbelde plattercapaciteit van ongeveer 75GB. De hogere datadichtheid heeft een positief effect op de sequentiële transfer rate. De STR op de buitenste sporen van de schijf steeg van 71.800KB/s naar zo'n 85.000KB/s. Op de binnenste sporen is de Raptor WD740ADFD duidelijk sneller dan zijn voorganger. De WD1500ADFD, die een groter deel van de capaciteit van de platters benut, presteert op de binnenste sporen nauwelijks beter dan de WD740GD. De transfer rate op de buitenste sporen is nog altijd minder dan van de Fujitsu MAW3300NC, maar op het "einde" van de schijf presteren de Raptors juist beter. De 7200rpm Caviar RE2 en DiamondMax 11 maken geen kans tegen de hogere STR's van de huidige generatie 10.000 toeren harde schijven.



De Raptor WD740ADFD en WD1500ADFD zetten geen nieuwe maatstaf voor de gemiddelde toegangstijd. De WD1500ADFD is een tikkeltje trager dan de WD740ADFD, die op zijn beurt vrijwel gelijk presteert aan de WD740GD met firmware 00FLA1. De laagste gemiddelde toegangstijd komt op naam van de WD740GD met firmware 00FLC0, die zelfs enkele honderden van een milliseconde sneller is dan de Fujitsu MAW3300NC. De Caviar RE2 en de DiamondMax 11 zijn met hun gematigde omwentelingssnelheid uiteraard geen partij voor de 10K disks.


Een goede methode om de read caching prestaties van harde schijven in beeld te brengen is de read response surface van AnalyzeDisk. Deze test bestookt de harde schijf met een voorspelbare stroom van willekeurige referenties met een goede verdeling van lokaliteit. Lokaliteit is het verschijnsel dat opeenvolgende benaderingen van de harde schijf dikwijls dicht in de buurt van elkaar liggen en daardoor goede mogelijkheden bieden voor caching.

In de grafieken bevinden zich op de y-as de responstijd, op de x-as de "distance" en op de z-as de "stride". De stride is de ruimtelijke relatie in sectoren en de distance is de spatiële (tijdsgebonden) relatie in referenties tot de originele benadering. De invloed van de cache is zichtbaar bij benaderingen die dicht in de buurt liggen van het origineel, dus met een korte stride en een kleine distance. In de grafieken is het gebied met een distance van 1 tot 64K van belang. De invloed van prefetching is zichtbaar bij een stride groter dan 0, de invloed van de read cache is zichtbaar bij een negatieve stride.

De Raptor WD740GD heeft in vergelijking met zijn voorganger, de WD360GD, een breder dal met een zeer lage responstijd. Dit dal bevindt zich bij de WD360GD in het gebied met een stride van -64 tot 64 en een distance tot 32 referenties. De WD740GD heeft over het gehele gebied een iets lagere responstijd en heeft een betere caching in het gebied met een stride van -128 tot -64 en 64 tot 256. Er is nauwelijks verschil in read cachingprestaties tussen de WD740GD's met firmware 00FLA1 en 00FLC0. De grafieken geven links een drie-dimensionale weergave van de read response surface en rechts een twee-dimensionale weergave.


Dankzij een grotere cache kunnen de WD740ADFD en de WD1500ADFD zich nog wat verbeteren ten opzichte van de cachingprestaties van de WD740GD. Een distance tot 64 referenties wordt nu uitstekend gecached. Dit is een verdubbeling van de dekking, die door de logaritmische schaal van de grafieken echter niet als een sterke verbetering tot uiting komt. Aan de randen van de grafiek is er een lichte daling van de responstijd bij strides van -256 tot -128 en 128 tot 256. De karakteristieken van de WD1500ADFD zijn grotendeels gelijk aan die van de WD740ADFD.


De Maxtor DiamondMax 11 presteert duidelijk minder goed dan de nieuwe Raptor's. De responstijd is over het gehele gebied hoger. Bovendien is het gebied met een lage responstijd kleiner (tot een distance van 32 in plaats van 64 referenties). De Western Digital Caviar RE2 heeft gelijke cachingkarakteristieken als de Raptor ADFD-serie, weliswaar met een iets hogere responstijd buiten het dal waarin de cache effectief is. Deze hogere responstijd is toe te schrijven aan de hogere toegangstijd van een 7200rpm harde schijf.


De Fujitsu MAW3300NC kent magere cachingprestaties, in ieder geval voor desktoptoepassingen. De schijf is niet in staat om negatieve strides te cachen, kennelijk omdat de engineers van Fujitsu het niet nuttig achten om data uit het "verleden" in de cache te houden. In serveromgevingen met veel willekeurige schijfbenadering wordt prefetching als een betere strategie beschouwd. Voor een harde schijf met 8MB cache presteert de MAW3300NC op het gebied van prefetching zeker niet slecht. De schijf kan cachen tot een distance van 64 referenties, vergelijkbaar met de Western Digital-schijven die zijn voorzien van 16MB cache. Wel is de responstijd in het dal wat hoger, zo rond een halve milliseconde in plaats van onder 0,2 ms.


De Maxtor DiamondMax 11 heeft de hoogste write buffer transfer rate van alle geteste schijven, waarschijnlijk vanwege communicatie op 300MB/s poortsnelheid. De nieuwe modellen van Western Digital presteren ondanks een grote achterstand op de DiamondMax 11 aanzienlijk beter dan de WD740GD en de WD360GD. Een mogelijke oorzaak hiervoor is het verdwijnen van de latencyverhogende Marvell PATA-naar-SATA-bridge. De write buffer transfer rate van de Fujitsu MAW3300NC blijft ver achter bij die van de SATA-harde schijven.