Apples ultradunne iMacs getest

Op het eerste gezicht kreeg de 2012-uitvoering van de iMac een rigoureuze afslankkuur. Vergeleken met de body uit de voorgaande drie jaren is de nieuwe iMac, in ieder geval voor het oog, flink dunner. Bij de randen van het scherm is de behuizing slechts 5 millimeter dik, terwijl de vorige versie daar nog ongeveer 22 millimeter dik was. Het scherm is echter sterk gebold; rond het scharnier is de nieuwe iMac met 50 millimeter even diep als de oude.

De nieuwe iMac oogt veel strakker dan de oude, maar de rond de randen zeer dunne behuizing brengt een aantal gebruiksscenario's en ontwerprestricties met zich mee. Zo is er in de eerste plaats geen ruimte meer voor de gleuf van een optische drive. Die is bij de nieuwe iMac dan ook afwezig, wat op zich een logische keus is; optische drives worden steeds minder gebruikt.

Centraal achter de voet zit de voedingsaansluiting. Verder heeft Apple, van binnen naar buiten, een gigabitnetwerkpoort, twee thunderboltpoorten, vier usb-aansluitingen, de kaartlezer en een hoofdtelefoonaansluiting geplaatst. Onder het scharnier zit nog een rooster en linksachter is de powerbutton geplaatst. De voet zelf, met de aluminium L-vorm, is vrijwel ongewijzigd ten opzichte van de vorige generatie iMacs. Het metaal is wel iets dunner; de voet van de nieuwe iMac is minder dan 6mm dik, terwijl dat bij de oude iMac ongeveer 7,5mm was.

Ook de voorkant is, uiterlijk, zo goed als identiek aan die van het oude model. De onderste rand van de voorkant is van aluminium en 60mm hoog, met in het midden het Apple-logo. Het aluminium is onderdeel van de unibody-behuizing, net als bij voorgaande modellen. De zwarte rand in het glas is, net als bij het voorgaande model, 25 millimeter breed.

De grote iMac oogt identiek aan de kleinere 21,5"-versie, maar heeft uiteraard een veel groter scherm. De voet, de poorten en het uiterlijk zijn dezelfde.