Motorola Razr I: Android-smartphone met Intel inside

Edge-to-edge?

Motorola en Intel mogen graag zeggen dat het scherm van de Razr I een 'edge-to-edge'-scherm is. Deze futuristische technologie betekent dat het scherm helemaal doorloopt tot de rand van de behuizing, waardoor de voorkant van een toestel helemaal scherm is. Dat is niet het geval bij de Razr I, maar de randen zijn zeker dun, dunner dan bij andere smartphones en dat geeft een schitterend effect, zeker in combinatie met de oververzadigde kleuren op het scherm.

Het scherm is verder een standaardpaneel: hetzelfde Super Amoled-scherm van 4,3" met een resolutie van 960x540 pixels dat eerder te zien was in de HTC One S, Huawei Ascend P1 en Motorola's eigen Razr. Het komt uit de fabrieken van Samsung, dat sinds november vorig jaar Super Amoleds mag verkopen aan andere klanten dan Samsung Mobile.

Elke fabrikant stelt het scherm iets anders af, maar de karakteristieken blijven gelijk. Motorola heeft zijn best gedaan om het scherm minder blauw af te stellen, maar het heeft niet veel kunnen doen aan de kleurechtheid; de kleuren blijven oververzadigd.

De helderheid is met rond 290 nits prima in orde voor een amoled. Het is niet overdreven fel, maar ziet er goed genoeg uit voor gebruik binnen. Buiten is het scherm ook nog redelijk bruikbaar, maar zeker niet zo goed als veel andere schermen in vooral duurdere toestellen.

Omdat het een amoled betreft, is de zwartwaarde 0 en het contrast zo goed als oneindig. Dat is goed te zien aan de manier waarop kleuren van het scherm spatten; het diepe zwart geeft met de bijna edge-to-edge-implementatie een mooi effect.

Motorola heeft de kleurtemperatuur naar een prima waarde gebracht. Met 6700 kelvin zit die dicht in de buurt van het ideaal van 6500 kelvin en dat is te zien. In tegenstelling tot veel andere amoleds is het scherm niet veel te blauw.

Dat betekent nog niet dat de kleuren juist worden weergeven. Vooral rood en groen zitten er hinderlijk naast op het scherm van de Razr I, en dat is te zien in de metingen met onze meetapparatuur. Ook cyaan en magenta zijn zichtbaar anders dan het hoort, terwijl geel, blauw en wit kleinere afwijkingen kennen.

De gemiddelde kleurafwijking is 7,31. Een waarde van onder de 2 maakt dat de gemiddelde kleurfout niet zichtbaar is, terwijl het onder de 5 nauwelijks opvalt. Met 7,31 scoort de Razr I iets beter dan de amoleds van de S III en Note II, een duidelijk teken dat Motorola geeft om de kleurechtheid. Een amoled-scherm is naar verluidt een stuk lastiger te kalibreren dan een lcd. Bovendien zijn de sprongen in lcd-technologie van de afgelopen jaren fenomenaal. Waarden zoals die van de iPhone 5 en HTC One X waren een paar jaar geleden nog ondenkbaar.