Hands-on: Sony Tablet S1

Waar de meeste tablets al sinds de eerste iPad-concurrent amper uit elkaar te houden zijn, weet de S1 zich visueel goed te onderscheiden. De tablet is aan de een van de lange zijden relatief dik en loopt naar de tegenoverliggende zijde taps toe. Sony zou voor dit ontwerp hebben gekozen omdat de tablet bij de afgeronde dikke zijde prettig vast te houden is.

Volgens ons draagt de aparte vorm zeker bij aan de goede ergonomie. Toen we de tablet voor het eerst beetpakten, waren we bovendien blij verrast door het lage gewicht. Het dikke uiterlijk doet vermoeden dat de S1 redelijk zwaar is, maar in de praktijk is het een van de lichtste tablets die we tot nu toe gezien hebben. Wel is de tablet een stuk dikker dan bijvoorbeeld de iPad 2 en de Galaxy Tab 10.1, en dat zal niet iedereen op prijs stellen.

De tablet is gemaakt van plastic, maar voelt stevig aan. Zelfs als we bewust kracht op de hoeken zetten, kunnen we geen speling of gekraak ontdekken. Rondom het scherm is zoals gebruikelijk een glanzende zwarte bezel te vinden, en ook de achterkant van de S1 is grotendeels zwart afgewerkt, afgezien van een zilveren strook aan de dunne lange zijde.

Over de specificaties wil Sony nog niets kwijt, maar het gerucht gaat dat de S1 - net als alle Android Honeycomb-tablets tot nu toe - wordt aangedreven door een Tegra 2-soc. Dat betekent dat we op het vlak van prestaties geen grote verrassingen kunnen verwachten.

Het scherm heeft een beelddiagonaal van 9,4" en is daarmee iets kleiner dan de 10,1"-modellen die tot dusver de standaard lijken te zijn. Het verschil is niet bijster groot, maar er zijn genoeg mensen die een 10,1"-tablet net te groot vinden, en voor hen kan de S1 een uitkomst zijn. Sony is trouwens niet het enige bedrijf dat tablets uitbrengt die kleiner zijn dan de 'norm'; zo zullen Archos en Samsung binnenkort respectievelijk 8"- en 8,9"-tablets uitbrengen.

We weten niet of Sony het paneel zelf heeft ontwikkeld, maar in beeldkwaliteit kan het zich in ieder geval meten met de schermen van de iPad 2 en de Eee Pad Transformer. Zelfs onder extreme hoeken werden de kleuren nog correct weergegeven. Wat ook opviel, is dat scherm minder lijkt te glanzen dan bijvoorbeeld het scherm van de iPad 2. Het is zeker geen mat scherm, maar onder tl-verlichting waren de reflecties minder hinderlijk dan verwacht.

Het aparte ontwerp maakt dat er aan de zijkanten genoeg ruimte is om i/o-aansluitingen weg te werken. Aan de rechterzijde zitten de aan-uitknop en de volumeknoppen. Deze zijn in een uitsparing weggewerkt, waardoor ze aan het zicht worden onttrokken maar toch redelijk makkelijk te bereiken zijn.

Beide zijden bieden plek aan een kleine speakergrille, zodat de tablet stereogeluid kan afspelen. Aan de linkerkant zitten een koptelefoonuitgang en een afdekklepje met het usb-logo. Of er behalve usb-poorten nog meer aansluitingen achter dat klepje schuilgaan, is niet bekend: Sony hield er streng toezicht op dat we het klepje niet openmaakten.