Bulletstorm

Het zal je baan maar zijn. Vorig jaar, bij de presentatie van Bulletstorm tijdens een EA Showcase, beklom Cliff 'CliffyB' Bleszinski het podium, om er nog geen dertig seconden later weer vanaf te stappen. Hij had de lead producer van de studio People Can Fly het woord gegeven voor de presentatie van Bulletstorm, dat grotendeels door deze Poolse studio werd ontwikkeld, met medewerking van Epic Games. Bleszinski deed zijn twee zinnetjes, gaf wat interviews en pakte het vliegtuig terug naar de United States of Awesome. Pardon, of America.

Getest op: PlayStation 3
Ook verkrijgbaar voor: Xbox 360, pc

Dit tergend flauwe geintje is ons bruggetje naar Bulletstorm, want er zijn weinig woorden te vinden die de actie in het schietspel zo goed omschrijven als 'awesome'. Het duurt pakweg tien minuten voordat je doorhebt dat Bulletstorm geen dertien-in-een-dozijn-shooter is. De grafische stijl wijst daar al op, maar de gameplay maakt alles duidelijk. Bulletstorm is niet gericht op realisme, ingewikkelde verhaallijnen of een van de andere elementen waar elke grote shooter de laatste tijd mee wil uitpakken. Bulletstorm draait om de fun.

De game speelt zich af op fictieve planeten in de 26e eeuw en draait om soldaat Grayson 'Gray' Hunt, een lid van doodseskader Dead Echo. Dit team ruimt in opdracht van generaal Sarrano diverse doelen uit de weg. Grayson en zijn team komen er echter achter dat Sarrano hen onschuldige mensen liet vermoorden, en laten hun werk voor wat het is. Het verhaal begint pas echt als het team tien jaar later per toeval het schip van Sarrano tegenkomt. Door toedoen van Gray storten zowel het schip van Sarrano als dat van Dead Echo neer op de onvriendelijke planeet Stygia. Ooit werd deze stad bewoond door mensen, maar mutanten, mensetende planten en andere vreemde wezens hebben de macht overgenomen. Gray probeert met zijn team van de planeet af te komen, maar ook wraak op Sarrano staat op het menu.