Popcorn Hour C-200: speler van formaat

Het opstarten van de Popcorn Hour C-200 laat al direct een verbetering zien ten opzichte van zijn voorgangers: de boottijd is verkort tot 45 seconden. Deze snelheidswinst is mede mogelijk door de snellere Sigma-processor en het gebruik van sata-schijven. Eenmaal opgestart verbruikt de C-200 ongeveer 12W in idle-modus en 15W à 17W toen de speler in de weer was met hd-video. In standby noteerden we een keurige 0,4W.

De gebruikersinterface is grafisch opgepoetst met nieuwe iconen en achtergronden. Menu's reageren merkbaar sneller dan bij de eerdere Popcorn-modellen, al wordt nog steeds de html-opbouw gebruikt die we van het nmt-platform gewend zijn. Het hoofdmenu telt zes items. Nieuw zijn de shortcuts bij sommige items. Zo kan er via de snelkoppelingen direct naar items uit het setup-menu worden gesprongen. Een aardige vondst, maar niet wereldschokkend.

Als eerste 'mediabron' kozen we voor het kijken naar een blu-ray-titel van een schijfje, in dit geval de 1080p-versie van Terminator 2. Helaas liet het hoofdmenu niet zien welke titel in de tray van de optische drive lag, maar de film startte wel vanzelf zodra de lade sloot. Omdat de Schwarzenegger-titel toegang geeft tot BD Live-content, haalde de speler via de internetverbinding extra content op en parkeerde deze op de harddisk.

Na enig geduld zagen we het Skynet-logo op het scherm en kon de pret beginnen, zo was de hoop tenminste. De weergave liep bij ons enkele keren op verschillende punten vast. Het is helaas onduidelijk of we het probleem moeten zoeken in nog onvolwassen firmware of leesproblemen van de optische drive. Gelukkig verliepen latere pogingen probleemloos. Ook waren alle BD Live-extra's, zoals extra commentaar en grafische overlays, keurig op te vragen.

Een tweede blu-ray-titel, Planet Earth, speelde vlekkeloos af. De C-200 toverde haarscherpe en schokvrije beelden van het natuurschoon op het beeldscherm. De beeldkwaliteit is onmiskenbaar beter dan de output van een A-110. Toen we een dvd-titel in de lade legden, werd aangegeven dat de schijf uit een verkeerde regio kwam. Na het ingeven van de juiste regiocode - '2' voor Europa - konden we alsnog de 'aloude' digital video disc bekijken. De upscaling naar 1080p zag er prima uit, al zou het beeld wat scherper mogen.

Het afspelen van op de harde schijf geparkeerde iso-images van zowel dvd- als blu-ray-titels ging uitstekend; bij beide formaten bleven de menu's functioneren. Daarnaast is de speler in staat om de hoogwaardige audioformaten Dolby TrueHD en DTS-HD Master Audio te downmixen over een hdmi-verbinding. Ook normale DTS- en Dolby Digital-soundtracks kunnen als downmix naar de televisie worden gestuurd, een discipline die niet alle mediaspelers beheersen.

Via het samba-protocol konden we de testbibliotheek via de gigabit-ethernetaansluiting op onze Vista-machine benaderen. De C-200 verslikte zich niet tijdens het streamen van onze collectie hd- en sd-videobestanden. Zelfs de 'bird-test', waarbij de bitrates oplopen tot 42Mbps, verliep zonder schokken: een knappe prestatie. Bovendien waren de buffertijden over het algemeen aangenaam kort.

De transparante overlays die de speler kan tonen, zien er aanmerkelijk beter uit dan bij zijn voorgangers. Bij de ondertitel-optie kan de gebruiker niet alleen de kleur, lettergrootte en locatie van de subtitles aanpassen, ook zijn sync-opties aanwezig om de ondertitels gelijk te trekken met het gesproken woord. De scan-optie biedt scaling, zooming en panning aan. Opvallend is dat we in het instellingenmenu een optie 'frame rate sync'-vinden en deze niet kunnen activeren, maar er zou nog gewerkt worden aan deze functionaliteit. Deze zal op korte termijn in een nieuwe firmware beschikbaar komen, zo wordt beloofd.