OCZ Vertex getest

Op een schone drive, die net een update naar firmware 1299 heeft gekregen, haalde de Vertex moeiteloos de beloofde sequentiële lees-transferrate van 230MBps.  Winbench 99 toonde zelfs een doorvoersnelheid van 235MBps. Zodra de drive is volgeschreven en de controller meer moeite krijgt met het optimaliseren van de mappings, nemen de transferrates overigens snel af. Na de volledige eerste run van onze benchmarks, waarin er zo'n 150GB aan data naar de Vertex werd geschreven, liep de leessnelheid terug naar ongeveer 110MBps.

De Intel X25-M spant nog steeds de kroon als het om sequentiële leessnelheid gaat. Op de derde plaats volgt de OCZ Apex. De score van de Apex in Winbench 99 bleef ver verwijderd van het maximum van 240MBps dat de Apex in ATTO Disk Benchmark haalde. De twee ssd's van Mtron kunnen hun grijze haren niet verbloemen; ze blijven zelfs achter op het resultaat van de Samsung SpinPoint F1. Hierbij moet wel de  kanttekening worden geplaatst dat de transferrate van de Samsung nabij het einde van de platter afloopt tot 58MBps.

De Vertex heeft een uitstekende schrijf-transferrate en gaat alle andere ssd's - de Intel X25-M incluis - ruim voorbij. De Apex komt in deze test, die werd uitgevoerd in IOMeter, opnieuw tot een teleurstellend resultaat. In ATTO Disk Benchmark haalt hij wél een bevredigende sequentiële schrijfsnelheid, van 171MBps.

De leestoegangstijd van de Vertex blijft enkele tientallen microseconden achter bij de twee Mtron-ssd's, die zijn gebaseerd op slc-geheugen. Dit geheugen, waarbij één bit per cel wordt opgeslagen, heeft een lagere latency dan het goedkopere multi level cell-geheugen in de Vertex. Met het resultaat van 90 microseconden bevindt de Vertex zich op hetzelfde niveau als de Intel X25-M en is hij tweemaal zo snel als de ssd's met een JMicron JMF602.

Wellicht de beste indicatie voor de praktijkprestaties van een flash-ssd is de gemiddelde schrijfresponstijd. Solid state drives met een JMicron-controller presteren catastrofaal slecht op deze grootheid. Om te voorkomen dat, door de grote verschillen, de grafiek onleesbaar wordt, zijn de resultaten van de snelle en de trage ssd's opgeknipt. De Indilinx Barefoot haalt met een schoon flashgeheugen een fantastisch lage schrijfresponstijd van 140 microseconde. Kennelijk beschikt de controller over een goed functionerende methode om willekeurige schrijfacties te converteren naar sequentiële i/o. Ook de Intel X25-M beheerst dit trucje en haalt een nog wat beter resultaat. Voor de Mtron Mobi 3000 en Pro 7000 geldt dat de prestaties net boven het niveau van een harde schijf met write-back cache liggen.

De Vertex en X25-M zullen hun uitstekende resultaten overigens alleen halen wanneer hun controllers direct naar lege geheugenpages kunnen schrijven: een reeds volgeschreven ssd zal minder goed presteren. In onze voorgaande ssd-reviews is de achtergrond van dit verschijnsel al uitgebreid besproken.

De vier getallen in de onderstaande grafiek tonen in één oogopslag waarom de JMicron JMF602 in de praktijk zo problematisch presteert en de Vertex wél potentie heeft. De gemiddelde schrijfresponstijd van bijna 200 milliseconde zorgt ervoor dat de gebruiker van een OCZ Apex bij een ongelukkige opeenstapeling van schrijfacties soms secondenlang op respons van zijn systeem moet wachten. Het slc-geheugen in de Memorycorp SF4 helpt wel wat om de ellende te beperken maar kan door de onbekwaamheid van de ssd-controller niet voorkomen dat de schrijflatencies onacceptabel hoog blijven.

De fileserver-simulatie van IOMeter bestaat uit een mix van willekeurig uitgevoerde i/o's met een verhouding van 80/20 tussen lezen en schrijven en een transfergrootte van 512 bytes tot 64kB. De test worden uitgevoerd met een queue van 1 tot 64 uitstaande i/o's, waarna een gewogen gemiddelde wordt berekend. De Vertex levert goed werk af en neemt ruim afstand van alle ssd's behalve de X25-M, die ook in deze benchmark onverslaanbaar blijkt. De JMicron JMF602 zet dramatisch slechte cijfers op de klok.