Mensen die in de financiële problemen zitten moet je er weer bovenop helpen, en niet verwennen met luxeproducten.
Inderdaad, in onze moderne maatschappij is een TV weliswaar 'zeer gewenst' (geen 1ste levensbehoefte, maar wel erg belangrijk), maar door die 'zielige' minima altijd maar van alles gewoon te geven, gewoon omdat ze zo zielig zijn, stimuleer je nou niet echt een mentaliteit om ergens moeite voor te doen.
Begrijp me niet verkeerd, sommige mensen zijn echt wel buiten hun schuld zielig, maar voor een groot gedeelte van de minima is er een reden dat ze minima zijn: weinig ambitie, school niet afgemaakt, geen prikkel tot zelfverbetering, etc.
Ik heb ze vroeger genoeg gezien op school: mensen die liever lui waren en studeren maar zonde van de tijd vonden, of toen perse relatieve luxe wilden hebben. Zelfs een laag betaald ongeschoold baantje levert een stuk meer op dan de armzalige studie financiering. Zij hadden geen zin om toen op een krap studentenkamertje te zitten, wilde niet leren, maar meteen een baan en een auto kunnen kopen. Lachend met een krat bier achterin en luid toeterend in hun 2de hands auto waren ze idd erg stoer op hun 16de. Ik was de zielenpiet die in oude kleding en zonder auto elke dag naar school ging.
Omdat gedrag nu te gaan belonen met een flatscreen TV... ik weet het niet (hoewel een beetje goede TV eigenlijk toch wel minimaal 2500,- is, dus zo veel schieten ze er ook weer niet mee op...)
In onze maatschappij is het soms wel een beetje vreemd.
De minima hoeven weinig te doen, soms niets, en krijgen van alles. Sport abonnement hier, computertje met Internet daar, nu weer een TV'tje erbij. Allemaal bij- en toeslagen kregen ze ook al, etc. De stimulans om nog te gaan werken is erg laag.
Jan Modaal mag echter overal zelf voor betalen. Nagenoeg geen enkele toe of bijslag is op hem van toepassing. Z'n strippenkaart moet ie gewoon zelf kopen, evenals z'n eigen computer, abonnement bij de sportschool en dus ook de TV.
De absolute top inkomens profiteren ook weer maximaal. Een aantal lasten zijn zo gebaseerd dat ze de top inkomens onevenredig laag treffen, terwijl ze bonus regelingen hebben die niet in verhouding staan tot wat ze daadwerkelijk geleverd hebben. B.v. bedrijven die het enorm slecht doen, maar waarvan de top man rustig een bonus opstrijkt van enkele miljoenen "omdat dat nu eenmaal zo hoort". Dat bonussen ooit een stimulans waren om iets beter te doen lijkt men compleet vergeten.