Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Je kunt ook een cookievrije versie van de website bezoeken met minder functionaliteit. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , reacties: 130, views: 38.298 •

NASA zou overwegen een missie naar Europa, een van de manen van Jupiter, uit te voeren. Daarbij zou een lander naar het oppervlak van de maan kunnen worden gestuurd om onderzoek naar Europa te doen.

De Amerikaanse ruimtevaartorganisatie zou met een fysieke aanwezigheid op de Jupiter-maan willen onderzoeken of Europa eventueel bewoonbaar is. Een maanlander zou monsters van het oppervlak op verschillende dieptes moeten nemen en deze analyseren. Dat is met een satelliet in een baan om de maan niet mogelijk. Voor een missie naar het oppervlak van de grotendeels met ijs bedekte maan kan worden uitgevoerd, zou echter nog uitgebreid onderzoek nodig zijn.

Zo moet een geschikte landingsplaats worden vastgesteld, die aan relatief weinig radioactieve straling blootstaat. Europa is bovendien interessant als onderzoeksobject omdat de maan mogelijk leven kan herbergen. Onder het oppervlakte-ijs zou een zee van vloeibaar water aanwezig zijn, wat veelal als voorwaarde voor leven gezien wordt. Een lander zou de samenstelling van dat water, inclusief eventueel aanwezige voedingsstoffen en energiebronnen, kunnen analyseren.

De hypothetische lander zou onder meer instrumenten voor massaspectroscopie, seismologische apparatuur en diverse camera's en microscopen aan boord moeten hebben.

Nasa Europa-lander

Reacties (130)

Reactiefilter:-11300120+155+26+30
Gaaf, ik heb persoonlijk best wat plezier aan de mars rovers beleefd, de plaatjes en metingen daar vond ik bijzonder facinerend.

Een maan als Europa lijkt me zo mogelijk nog leuker om te zien. Zo'n klein ding (6% van de aarde) met zo'n trage omlooptijd om z'n (grote) planeet, zal denk ik bijzonder opmerkelijke licht situaties opleveren.

Maareh, leuk dat er water op Europa zit, die maan is alleen ~ minus 150 graden het moment dat hij in de zon staat. Ik verwacht eigenlijk niet dat we heel veel zouden kunnen met voedings en grondstoffen aldaar.
Men speculeert dat deze dingen er ook aanwezig kunnen zijn: http://en.wikipedia.org/wiki/Hydrothermal_vent
Before the age of planetary exploration opened in the late twentieth century, few scientists would have believed that life could have flourished on a world so fan from the Sun. Yet for half a billion years, the hidden seas of Europa had been at least as prolific as those of Earth. Before the ignition of Jupiter, a crust of ice had protected those oceans from the vacuum above. In most places the ice was kilometres thick, but there were lines of weakness where it had cracked open and torn apart. Then there had been a brief battle between two implacably hostile elements, which came into direct contact on no other world in the Solar System. The war between Sea and Space always ended in the same stalemate; the exposed water simultaneously boiled and froze, repairing the armour of ice. The seas of Europa would have frozen completely solid long ago, without the influence of nearby Jupiter. Its gravity continually kneaded the core of this little world; the forces that convulsed Io were also working here, though with much less ferocity. The tug of war between planet and satellite caused continual submarine earthquakes, and avalanches which swept with amazing speed across the abyssal plains. Scattered across those plains were countless oases, each extending for a few hundred metres around a cornucopia of mineral brines gushing from theinterior. Depositing their chemicals in a tangled mass of pipes and chimneys, they sometimes created natural parodies of ruined castles or Gothic cathedrals, from which black, scalding liquids pulsed in a slow rhythm, as if driven by the
beating of some mighty heart. And, like blood, they were the authentic sign of life itself.
The boiling fluids drove back the deadly cold leaking down from above, and formed islands of warmth on the seabed. Equally important, they brought from Europa's interior all the chemicals of life. Here, in an environment which would otherwise be totally hostile, were abundant energy and food. Such geothermal vents had been discovered in Earth's oceans, in the same decade that had given mankind its first glimpse of the Galilean satellites. In the tropical zones close to the vents flourished myriads of delicate, spidery creatures that were the analogues of plants, though almost all were capable of movement. Crawling among these were bizarre slugs and worms, some feeding on the 'plants', others obtaining their food directly from the mineral-laden waters around them, At greater distances from the source of heat - the submarine fire around which all these creatures warmed themselves - were sturdier, more robust organisms, not unlike crabs or spiders. Armies of biologists could have spent lifetimes studying a single small oasis. Unlike the Palaeozoic terrestrial seas, Europa's hidden ocean was not a stable environment, so evolution had progressed swiftly here, producing multitudes of fantastic forms. And they were all under indefinite
stay of execution; sooner or later, each fountain of life would weaken and die, as the forces that powered it moved their focus elsewhere. The abyss was littered with the evidence of such tragedies - cemeteries holding skeletons and mineral-encrusted remains where entire chapters had been deleted from the book of life. There were huge shells, looking like trumpets larger than a man. There were clams of many shapes - bivalves, and even trivalves. And there were spiral stone patterns, many metres across, which seemed an exact analogy of the beautiful ammonites that disappeared so mysteriously from Earth's oceans at the end of the Cretaceous period.
In many places, fires burned in the abyss, as rivers of incandescent lava flowed for scores of kilometres along sunken valleys. The pressure at this depth was so great that the water in contact with the red-hot magma could not flash into steam, and the two liquids co-existed in an uneasy truce. Here, on another world and with alien actors, something like the story of Egypt had been played long before the coming of man. As the Nile had brought life to a narrow ribbon of desert, so these rivers of warmth had vivified the Europan deep. Along their banks, in bands seldom more than a kilometre wide, species after species had evolved and flourished and passed away. And some had left monuments behind, in the shape of rocks piled on top of each other, or curious patterns of trenches engraved in the seabed. Along the narrow bands of fertility in the deserts of the deep, whole cultures and primitive civilizations had risen and fallen. And the rest of their world had never known, for all these oases of warmth were as isolated from one another as the planets themselves. The creatures who basked in the glow of the lava river, and fed around the hot vents, could not cross the hostile wilderness between their lonely islands. If they had ever produced historians and philosophers, each culture would have been convinced that it was alone in the Universe. And each was doomed. Not only were its energy sources sporadic and constantly shifting, but the tidal forces that drove them were steadily weakening. Even if they developed true intelligence, the Europans must perish with the final freezing of their world. They were trapped between fire and ice - until Lucifer exploded in their sky, and opened up their universe. And a vast rectangular shape, as black as night, materialized near the coast of a new-born continent.
Page 58; 2061: Odyssey Three; Arthur C.Clark

Nu hebben we alleen nog een zwarte monolith nodig die bestaat uit miljarden kleine nanobots en Jupiter doet ontploffen en veranderen in een tweede zon! :+

[Reactie gewijzigd door Kain_niaK op 8 augustus 2013 21:38]

Eerder imploderen , maar jupiters massa is te klein
Er zijn bruine dwergen met grotere massa , en die hebben geen fusie kern van protonen

Dus niet erg waarschijnlijk een tweede zon
Het is dan ook een quote uit de sf boeken 2010 (en 2061) van Athur C. Clarke,In 2010 wordt Jupter tot implosie gebracht door een almachtige buitenaardse beschaving mbv Von Neumanmachines
Nu hebben we alleen nog een zwarte monolith nodig die bestaat uit miljarden kleine nanobots en Jupiter doet ontploffen en veranderen in een tweede zon! :+
Hier hebben ze wel een aardige monoliet. Als we deze meesturen is er gelijk een extra magnetisch veld. ;)
Lekker leven daar: 6% van het oppvlak van de aarde dus met de aanwezige zwaartekracht kun je zweefvliegen zonder vlieger
Met 0.134 keer de zwaartekracht van de aarde is de maan Europa nog niet zo erg. Ongeveer vergelijkbaar met onze eigen maan, waar we al eens eerder op gelopen & gereden hebben :)
punt is de zwaartekracht van jupiter die de maan constant vervormd en de binnenkant van de maan vloeibaar houdt (door deze deformatie). dat is wel een stuk meer dan wat onze aarde uitoefent op de maan ;)
Nee andersom, de maan die Jupiter kneed, dat water is er onder is nog vloeibaar omdat een zee ook niet bevriest enkel het bovenste 'laagje'.
Nee niet andersom. Zo ver weg van de zon is het koud genoeg om de hele 'zee' te bevriezen, hetgeen dat het toch vloeibaar houd is de core die dus zijn hitte krijgt van het rekken en strekken dat Jupiter veroorzaakt, met een kracht vele vele malen krachtiger dan de aarde op de maan kan uitoefenen. Niet zoals hier dus waar vooral de 'korte' afstand tot de zon onze zee boven nul weet te houden.
De zeeŽn op aarde worden warm gehouden door aardwarmte, niet door de zon

in zwitserland ligt in de zomermaanden nog steeds een berg sneeuw, ondanks de felle zon.

Beide dragen uiteraard bij, maar het punt is dat mocht Europa een felle kern hebben zoals de aarde zelf, dat hij prima in staat is zichzelf te voorzien van vloeibaar water
De zeeŽn op aarde worden warm gehouden door aardwarmte, niet door de zon
ehm, nee. Als dat zo was dan zou de zee het koudst zijn waar de korst het dikst is. Niet waar de zonnekracht het minst is. Zonder de zon, en een atmosfeer om de warmte vast te houden, zouden onze zeeŽn tot de bodem bevroren zijn. (nou ja, zonder atmosfeer zouden ze gewoon verdampen, maar goed).
in zwitserland ligt in de zomermaanden nog steeds een berg sneeuw, ondanks de felle zon.
Op grote hoogte ja, waar het deken van de atmosfeer dun is.
Maar die wel wat warmer is.
Maareh, leuk dat er water op Europa zit, die maan is alleen ~ minus 150 graden het moment dat hij in de zon staat. Ik verwacht eigenlijk niet dat we heel veel zouden kunnen met voedings en grondstoffen aldaar.
Doordat Europa heen en weer gesold wordt door Jupiter wordt er aardig wat warmte ontwikkeld. Het is dus vrijwel zeker (99.99%) dat er een oceaan is van vloeibaar water, met meer dan voldoende kansen voor leven. Vergeet niet dat in vele meteorieten al koolwaterstof verbindingen zijn gevonden, om precies te zijn adenine, cytosine, guanine en thymine. En dat zijn de bouwstenen van DNA.
Het verbaast me dat ze beginnen met plannen van een missie naar Europa. Die wilden ze vanwege mogelijke vervuiling door Aardse bacteriŽn juist niet aandoen tot voor kort.
Misschien verder naar binnen? Het is een gasplaneet maar zal vast wel warmer worden vanbinnen.
op het opervlakte vriest het, de diepzee heeft net als de aarde , volkanische bronnen, waar het water temperatuur kan oplopen tot honderden graden Celsius. ( ja water kan warmer worden dan 100 graden )

dit komt omdat de kern van de maan, warm gekneed wordt door de zwaartekracht van Jupiter.
dit zorgt ook voor een goede stroming van water.
al met al ontaan hier zeer goede leefomstandigheden, niet alleen voor een cellig, maar ook voor bijv, vissen, garnalen etc.

afhankelijk van de tijdsduur die deze omstandigheden hebben doorstaan, bepaalt de evolutie in de zee.

de lander gaat kijken, of er sporen van voedingstoffen en grondstoffen daar aanwezig zijn.
wij mens gaan daar niks mee doen.

wetenschappers beweren er zeker van te zijn dat op deze maan levensvorming is groter dan eencellig.
Maareh, leuk dat er water op Europa zit, die maan is alleen ~ minus 150 graden het moment dat hij in de zon staat. Ik verwacht eigenlijk niet dat we heel veel zouden kunnen met voedings en grondstoffen aldaar.
Leven op aarde heeft al aangetoond dat er geen zon nodig is als energiebron, uitstoot dat bijvoorbeeld stoffen als zwavel uit onderwater vulkaan kan prima als energiebron gebruikt worden zonder dat er ooit zonlicht aan te pas komt zitten. Hier op aarde zitten er hele kolonies dieren om die diepzee vulkanen heen die nooit daglicht gezien hebben.

Als er water onder het ijs zit op Europa dan zit is het daar dus niet -150 maar minimaal 0 of hoger. Vergeet niet dat Europa warmte genereert omdat die word vervormt(door gigantische getijdenkracht van Jupiter) door Jupiter, net als je ijzerdraad steeds buigt en heet word, zo word Europa dus opgewarmd vanuit binnen uit.

Edit/
Zelfs zuurstof is niet nodig, zijn bacterie die zuurstofvrij omgeving leven, helen hun energie niet uit zuurstof maar uit andere proces, zoals bijvoorbeeld Denitrificatie proces. Water is tot nu toe altijd nodig, we hebben nog geen levensvorm gevonden die geen water nodig had, water lijkt dus enige echte voorwaarde te zijn, gelukkig stikt het van water in de ruimte. :)

[Reactie gewijzigd door mad_max234 op 9 augustus 2013 16:22]

Hartstikke leuk dit verhaal, vooral wanneer leven mogelijk is op die maan. Alleen wat ik me dan afvraag is het het volgende:
  • Hoe groot is de kans dat er daadwerkelijk leven mogelijk is?
  • Over welke tijd spreken we, als we het hebben over het koloniseren van deze maan?
  • Zijn er al enige vormen van grondstoffen bekend, die nuttig kunnen zijn voor onze samenleving?
  • En natuurlijk niet geheel onbelangrijk, wat zijn de kosten?
Ik ben heel erg voor het koloniseren van andere planeten en sterren in ons zonnestelsel of zelfs daar buiten. Maar tot nu heb ik weinig concrete plannen gehoord. Ik snap dat niet makkelijk is, maar daarover lees ik weinig. Ook wat bijvoorbeeld de plannen zijn van de overheden.

[Reactie gewijzigd door Bliksem B op 8 augustus 2013 17:45]

Hartstikke leuk dit verhaal, vooral wanneer leven mogelijk is op die maan. Alleen wat ik me dan afvraag is het het volgende:
  • Hoe groot is de kans dat er daadwerkelijk leven mogelijk is?
  • Over welke tijd spreken we, als we het hebben over het koloniseren van deze maan?
  • Zijn er al enige vormen van grondstoffen bekend, die nuttig kunnen zijn voor onze samenleving?
  • En natuurlijk niet geheel onbelangrijk, wat zijn de kosten?
Ik ben heel erg voor het koloniseren van andere planeten en sterren in ons zonnestelsel of zelfs daar buiten. Maar tot nu heb ik weinig concrete plannen gehoord. Ik snap dat niet makkelijk is, maar daarover lees ik weinig. Ook wat bijvoorbeeld de plannen zijn van de overheden.
Redelijk groot. De buitenkant is voor zover we kunnen zien hard en koud. Echter weten we niet hoe dik die buitenkant is. Stel voor dat deze maar 4 kilometer is, dan is de rest dus water en kan er leven in zitten. We weten dus niet hoe dik deze ''ijskorst'' is. kijk hier anders maar even: https://en.wikipedia.org/wiki/Europa_(moon)#Subsurface_ocean
Dan is de rest dus water ? Hoe diep zijn onze oceanen en wat is de straal van de aarde ? Met een beetje pech zit er niet veel water onder als het er al zit. Wie weet hoe diep je moet boren voor je er bent en als je dan kijkt wat we hier uit moeten halen om 4km diep te boren dan gaat dat daar echt niet lukken.
Bovendien is het ook nog eens een controversiele theorie dat er interactie tussen de oceaan en de ijskorst in de buurt van de oppervlakte is, zoals in jouw stuk staat te lezen.
Ik denk dat er zinnigere projecten zijn om je geld aan uit te geven.
Juist niet.
Afgezien van de eventuele aanwezigheid van leven, is het ook interessant omdat het tot op heden de enige planeet is die vloeibaar water heeft.

En water kan je op meer manieren gebruiken dan drinken.
11KM, maar zegt totaal niks over Europa. En laagje van 1cm water kan al krioelen van leven, in plasje van enkele cm kunnen duizenden bacteriŽn leven. ;)

We hoeven maar 1 bacterie te vinden of zelfs 1 enkele dode bacterie is al voldoen om 100% zekerheid vaste dat we niet alleen zijn in het heelal, en als europa leven bevat dan zijn er dus al twee plekken in ons kleine zonnestelsel dat leven bevat, moet je nagaan hoeveel sterren er zijn en die hebben bijna allemaal een eigen stelsel met planeten en die hebben op hun beurt weer bijna allemaal manen.

Zou grootste nieuws zijn ooit!

[Reactie gewijzigd door mad_max234 op 9 augustus 2013 16:28]

Over welke tijd spreken we, als we het hebben over het koloniseren van deze maan?
Op zijn vroegst over een paar honderd jaar lijkt me. Op dit moment totaal niet haalbaar om zowel technische, logistieke, politieke als financiele redenen.

Als men al de ruimte gaat koloniseren (en dat gaat denk ik wel gebeuren) zal men het eerst bij de maan en Mars houden, daar die veel dichterbij zijn (en Mars is al een uitdaging genoeg). En zelfs dat zie ik persoonlijk niet op enige schaal van betekenis binnen nu en 50 jaar gebeuren.

Wij zullen het sowieso niet echt meer mee gaan maken in ieder geval.

Jupiter (waar Europa om draait) staat nog veel verder weg, en is dus nog veel problematischer.

Verder wel een interessante ontwikkeling dit :)
Het verschil is wel dat we zeker zijn dat zodra we een ruimtepak uitdoen op Luna of Mars, dat we zeker zijn dat we direct omvallen, leven is op geen van beide mogelijk, dat weten we nog niet zeker over Europa. Je weet nooit wat er zich onder zo'n ijslaag bevind, daar kan van alles zitten, inclusief tonnen zuurstof. De aarde is ook ooit een klomp ijs geweest (noemen we nu ''Snowball Earth''), als Europa nu zo'n zelfde periode doormaakt met dezelfde condities, is leven zoals we dat kennen op Aarde misschien (nu ja: waarschijnlijk) mogelijk.
Ik ben daar een beetje sceptisch over (maar daar moet je niet al te veel waarde aan hechten). Het probleem wat ik zie is dat de aarde er toch wel op z'n minst een paar miljard jaar over heeft gedaan om echt leefbaar te worden. Dus hoe lang duurt dat bij Europa, zelfs met invloed van de mens?

En dan nog de echte vraag: Waarom? Ik denk dat zolang er niets te halen is we er niet echt veel moeite voor gaan doen (geld in gaan stoppen). Om ff de film Avatar erbij te nemen: Ze gingen naar Pandora vanwege de unobtainium, nergens anders voor.
We zijn wel beetje op Mars uitgekeken nu. Leven zoals wij kennen is er tot in de oneindigheid niet mogelijk, daar Mars geen ijzeren kern heeft.

Dus een dampkring zou er direct wegvliegen omdat er geen magnetisch veld is dat de dampkring kan vasthouden zoals het magnetisch veld van de Aarde dat wel doet.

Verder is er compleet nooit bescherming op Mars tegen straling en is er te veel CO2, wat compleet giftig gas is voor levende wezens zoals wij die kennen.

Een verkenningsmissie naar Europa lijkt me heel interessant om die maan te bestuderen. Wel is kans dat een Europa lander vrij snel vernietigd wordt door de extreme krachten daar.

Natuurlijk is er met die extreme krachten geen leven mogelijk in die oceaan eronder, dat snappen we allemaal - maar dat zou ons niet moeten stoppen het toch te onderzoeken :)
We zijn wel beetje op Mars uitgekeken nu. Leven zoals wij kennen is er tot in de oneindigheid niet mogelijk, daar Mars geen ijzeren kern heeft.
Volgens mij zijn de experts het niet eens over de kern van Mars :-)

Maar ikzelf denk dat we het nog wel een tijdje zullen moeten uitzingen op Aarde. Het grappige is dat veel astronauten nadat ze zijn teruggekomen op aarde fervente milieu-activisten zijn geworden. Ze zien de aarde vanuit de ruimte en zien daarbij de kwetsbaarheid van deze planeet.
Natuurlijk is er met die extreme krachten geen leven mogelijk in die oceaan eronder, dat snappen we allemaal - maar dat zou ons niet moeten stoppen het toch te onderzoeken :)
Helemaal mee eens. We zullen er alleen maar van kunnen leren.
Ik voel dan meteen een Kickstartertje opkomen om een satelliet te lanceren die een live high def stream geeft waarop we allemaal kunnen zien wat we nu eigenlijk allemaal aan het verkloten zijn met ons egoÔstische gedrag..... :P

Moet haalbaar zijn, Worldcam 1 (misschien wel meer).

[Reactie gewijzigd door Teijgetje op 8 augustus 2013 23:32]

Het zou nog mooier zijn als je een tijdslot kon reserveren in de kickstart aanvraag, waarin jij de camera zelf zou kunnen bedienen.
De dampkring vervliegt in de ruimte door de te lage aantrekkings kracht van mars
Magnetisch veld heb je nodig om de zonnestraling en ruimtestraling tegen tehouden
Anders zou je lichtflitsen zien als je je ogen dichthoudt (apollovluchten)
De dampkring op Mars vervliegt de ruimte in omdat deze door de zonnewind weggeblazen wordt. En die zonnewind krijgt de kans om die dampkring weg te blazen omdat Mars geen magnetisch veld heeft.
Alleen de buitenste lagen worden aangetast c.q intijd weggeblazen door de zonnewind

Mars heeft een zeer dunne atmosfeer -110x dan de aarde
Venus heeft een vele malen "dikkere" atmosfeer dan de aarde
een minder magnetisch veld en bijna te verwaarlozen verschil
in massa , en staat dichterbij
Om te beginnen is het niet het magnetisch veld maar de zwaartekracht die de atmosfeer vasthoudt. Het magnetisch veld beschermt tegen straling uit de ruimte.

En tot een aantal jaar geleden zou iedereen met volle overtuiging gezegd hebben dat er geen leven mogelijk is in kokend water. Toch zijn er op de oceaanbodem bacteriŽn gevonden die daar vrolijk in gedijen. "It's life Jim, but not as we know it." We weten nog niet eens waar op onze eigen planeet allemaal leven mogelijk is, laat staan op andere werelden.

Daarnaast hebben we nog maar een heel vaag idee van hoe het leven op Aarde is ontstaan en we hebben geen enkel benul hoe dat proces op andere planeten zou verlopen, onder welke omstandigheden het mogelijk is, hoe snel het proces verloopt, of het ook tot intelligent leven leidt...

Als we zulke vragen ooit willen kunnen beantwoorden zijn missies naar werelden waar leven mogelijk is of is geweest absoluut onmisbaar.
Om te beginnen is het niet het magnetisch veld maar de zwaartekracht die de atmosfeer vasthoudt. Het magnetisch veld beschermt tegen straling uit de ruimte.
het magnetisch veld zorgt er ook voor dat onze dampkring niet wordt weggeslagen door onder andere zonneflitsen.

Voor "leven" heb je beide nodig
Zoals Mr.Monk hieronder al aangeeft wordt de dampkring vast gehouden door de zwaartekracht, maar beschermt tegen zonnewind door het magnetisch veld.
Leven in kokend water is voor zover ik weet ook nog niet gevonden. Wťl leven in water van boven 100 graden celcius, maar dat was altijd op grote diepte, waar het kookpunt veel hoger ligt.
En tot een aantal jaar geleden zou iedereen met volle overtuiging gezegd hebben dat er geen leven mogelijk is in kokend water. Toch zijn er op de oceaanbodem bacteriŽn gevonden die daar vrolijk in gedijen.
Het feit dat al bestaand leven zich heeft aangepast aan het leven in een vijandige omgeving btekent nog niet dat er ook leven kan ontstaan in zo'n omgeving. :)
De zuurstof op aarde is het product van fotosynthese en dus van biologische oorsprong. Zonder leven op Europa kun je daar geen zuurstof verwachten. En als het er al zou zijn zou het snel verdwijnen door brand en erosie.
Miljarden jaren geleden bestonden er nog geen planten op aarde. Deze zijn pas gekomen nadat de dampkring was gevormd. En die is ontstaan door de vele vulkaan uitbarstingen die in hoog tempo een hoop water hebben verdampt. Laat nou in dat water zuurstof hebben gezeten.

Pas toen de aarde beschermd was, en de grond vruchtbaar werd, zijn planten ontstaan. Ver nadat er al leven in de oceanen was gevormd.

Zuurstof is idd een product van fotosynthese, maar als onze aarde ontploft, en al het water word de ruimte ingeslingerd. zal er een hoop water zuurstof bevatten. die bevriest en pas weer zuurstof vrijgeven op het moment dat het water verdampt.

Vergeet niet dat zuurstof niet vergaat, het kan alleen omgezet worden in co2 en water. hoogst waarschijnlijk zal er in de ruimte ook een bepaalde hoeveelheid zuurstof bevatten. Maar door de vacuum en druk zullen wij die zuurstof nooit kunnen gebruiken.
Je verhaal klopt niet, de meeste zuurstof is geproduceerd door eencelligen mbv fotosynthese, vanaf 2,8 miljard jaar geleden.Toen bestonden er alleen nog enkelvoudige eencelligen (prokaryoten), planten kwamen pas veel, heel veel later :)
Idd zelfs nu produceren ze meer zuurstof dan alle bomen en planten
oftewel de nano boys/girls van de natuur
Fytoplankton is de grootste primaire producent van zuurstof _/-\o_
Ik denk dat de grootste voorwaarde om te koloniseren in de ruimte is dat je in de ruimte niet afhankelijk mag zijn van de aarde. Houdt dus in dat je alle grondstoffen die je nodig hebt uiteindelijk ergens anders zal moeten vinden.
[...]


Op zijn vroegst over een paar honderd jaar lijkt me. Op dit moment totaal niet haalbaar om zowel technische, logistieke, politieke als financiele redenen.

Als men al de ruimte gaat koloniseren (en dat gaat denk ik wel gebeuren) zal men het eerst bij de maan en Mars houden, daar die veel dichterbij zijn (en Mars is al een uitdaging genoeg). En zelfs dat zie ik persoonlijk niet op enige schaal van betekenis binnen nu en 50 jaar gebeuren.

Wij zullen het sowieso niet echt meer mee gaan maken in ieder geval.

Jupiter (waar Europa om draait) staat nog veel verder weg, en is dus nog veel problematischer.

Verder wel een interessante ontwikkeling dit :)
Was het niet in 2063 dat Cochrane de Warpdrive uitvond (a)
Might be fiction, maar een mens kan alleen maar dromen :+
Poeh, Apple had de ipad uit Startrek gebouwd.
Google is nu bezig met google glass en microsoft patenteerde onlangs iets soortgelijks.

Wanneer is de warpdrive aan de beurt?
Volgens mij is NASA al met serieuze tests bezig met betrekking tot het "warpen" van tijd en ruimte :

Artikeltje :
nieuws: Onderzoekers denken dat warp drive mogelijk is
Poeh, Apple had de ipad uit Startrek gebouwd.
Nope, die komt uit 2001 a space odyssey
Was het niet in 2063 dat Cochrane de Warpdrive uitvond
Ja, maar hij deed dat na een beschavingverwoestende oorlog. Dat mag van mij nog even wacheten. ;)
En bovendien vallen mars en Jupiter buiten de kepler zone waarin zich leven kan bevinden.
Leven zoals wij het kennen ja. Waarom zouden er geen vormen van leven kunnen zijn die zich ontwikkelen buiten de 'goldylocks' zone?
We baseren de wetenschap van het leven alleen op onze eigen aarde, maar er zijn zoveel planeten en sterrenstelsels waar we nog niets van weten, dat het prima mogelijk is dat leven zich kan ontwikkelen in omstandigheden die wij ons niet kunnen voorstellen.
[...]


Op zijn vroegst over een paar honderd jaar lijkt me. Op dit moment totaal niet haalbaar om zowel technische, logistieke, politieke als financiele redenen.

Als men al de ruimte gaat koloniseren (en dat gaat denk ik wel gebeuren) zal men het eerst bij de maan en Mars houden, daar die veel dichterbij zijn (en Mars is al een uitdaging genoeg). En zelfs dat zie ik persoonlijk niet op enige schaal van betekenis binnen nu en 50 jaar gebeuren.

Wij zullen het sowieso niet echt meer mee gaan maken in ieder geval.

Jupiter (waar Europa om draait) staat nog veel verder weg, en is dus nog veel problematischer.

Verder wel een interessante ontwikkeling dit :)
\

lol, nu een reis naar Europa is minder risico vol dan de reis naar de maan die de VS heeft gedaan in verleden, en we hebben alle technologie er al jaren voor, kunnen zo programma opstarten en over paar jaar vertrekken, en zal het met minder risico verlopen als eerste maanlanding. ;)

Is overigens onvermijdelijk dat mensen de ruimte in gaan, zon zal dat vanzelf afdwingen als het zover is en mensheid leeft nog. :)

[Reactie gewijzigd door mad_max234 op 9 augustus 2013 16:33]

Ik denk niet dat het ooit zo ver komt. We kunne onszelf niet in de hand houden. We maken onze planeet kapot. Onze cultuur, de moderne mens, kan zo niet blijven bestraan.

In honderd jaar loopt jouw kind achter een kudde geiten. En nee, hij heeft geen GSM.
Ik ben heel erg voor het koloniseren van andere planeten en sterren in ons zonnestelsel of zelfs daar buiten. Maar tot nu heb ik weinig concrete plannen gehoord. Ik snap dat niet makkelijk is, maar daarover lees ik weinig. Ook wat bijvoorbeeld de plannen zijn van de overheden.
Ik denk niet dat het koloniseren van sterren een goed idee is 8)7
"Een ster is een bolvormig hemellichaam, bestaande uit lichtgevend plasma. In sterren is de druk en temperatuur van de inwendige gasconcentratie zo hoog dat er kernfusiereacties plaatsvinden. Daarbij worden enorme hoeveelheden energie geproduceerd die door de ster worden uitgezonden in verschillende golflengten. De belangrijkste golflengte is waarschijnlijk de spectrale band van het zichtbare licht. Ook de eindstadia van sterren, de witte dwergen en neutronensterren, waarin de kernfusie tot een einde is gekomen, worden tot de sterren gerekend."
Zal niet echt prettig wonen zijn daar. Heeft weinig met 'minder energie' verbruiken te maken ;)
Maar het is iig wel zonne-energie!
Volgens mij zou het wel werken. Je hebt automatisch een goede vloerverwarming en je zonnepanelen leveren ook aardig wat op. :+
Hartstikke leuk dit verhaal, vooral wanneer leven mogelijk is op die maan. Alleen wat ik me dan afvraag is het het volgende:
  • Hoe groot is de kans dat er daadwerkelijk leven mogelijk is?
  • Over welke tijd spreken we, als we het hebben over het koloniseren van deze maan?
  • Zijn er al enige vormen van grondstoffen bekend, die nuttig kunnen zijn voor onze samenleving?
  • En natuurlijk niet geheel onbelangrijk, wat zijn de kosten?
Ik ben heel erg voor het koloniseren van andere planeten en sterren in ons zonnestelsel of zelfs daar buiten. Maar tot nu heb ik weinig concrete plannen gehoord. Ik snap dat niet makkelijk is, maar daarover lees ik weinig. Ook wat bijvoorbeeld de plannen zijn van de overheden.
Ik denk dat 't, naast 't oplossen van alle ellende op aarde, pretty much de enige missie is van de mensheid om uit te zwermen over het heelal...of hier te sterven. Echter, hebben we blijkbaar competitie nodig voor we dat soort waagstukken aandurven.
Ik dacht altijd dat ze dan met een warme kernkop door het ijs zouden gaan smelten om vervolgens de (mogelijke) oceaan te bestuderen onder het ijs gezien het daar normaal gezien warmer is. Hopelijk blijft deze denkpiste een optie, want daar is wel een relatief grotere kans om leven en leefbare ruimte te vinden.

Update, Zoals Phoenix (dank je) uitlegt is het idd uiteraard geen kernkop als in Atoombom, gewoon een warm punt dat smelt door het ijs. Het smeltwater boven deze "kernkop" bevriest uiteraard meteen zodat het amper/geen sporen/gaten nalaat, maar uiteraard wel wat radioactiviteit... Een warme kernkop =! atoombom people... /jee wiz batman

[Reactie gewijzigd door musback op 8 augustus 2013 20:41]

Het lijkt me niet de meest wenselijke optie om radioactiviteit te gaan verspreiden, als je niet weet wat het effect op eventueel aanwezig leven in de ondergrondse zee zou kunnen zijn...

Iets minder destructieve methoden lijken mij persoonlijk beter.
Musback legt het een beetje ongelukkig uit. Een aantal wetenschappers hadden een plan om een kleine robotonderzeeŽr in de oceaan van Europa los te laten. Om die robot daar te krijgen zou een capsule met warmte-elementen zich langzaam een weg door het ijs smelten. Die capsule zou uiteraard aangedreven worden door een kleine kernreactor.

Het is dus niet de bedoeling een kernbom te laten ontploffen :)
Los van het feit dat je een kernkop hebt, hoe weet je of jouw tunnel niet de oorzaak van verandering is? Kan het zijn dat het ijs het hermetisch sluit, het lijkt me dat je die zegel dan wilt behouden. Een gebroken ei rot sneller...

[Reactie gewijzigd door analog_ op 8 augustus 2013 19:07]

wel dat water dat je smelt stolt vanzelf weer. en zodra je doorbreekt zou je een flinke spuit van druk moeten krijgen die het gat zal opvullen dus ben daar niet zo bang voor.
wat lastiger is is de communicatie behouden<
je zou dus een station moeten hebben dat op het oppervlak staat en een sonde omlaag stuurt (met een kabel) en via die kabel communiceert,

en het station communiceert dan met de aarde,
maar die kabel kan makkelijk verstrikt raken bijv...
Hoe gaat zo'n robotonderzeeer die extreme krachten daar overleven en dan nog informatie terugsturen? Lijkt me geen simpel project.

Probleem 2 is, het gewicht van zo'n robotonderzeeer - dat zal me fikse onderzeeeer worden gezien de krachten die het moet kunnen weerstaan.

Hoe lanceer je dat?

Bouwen in de ruimte met lassers + smeltoventje die omhooggeschoten worden naar ISS?
Je bedoeld LAPLAS: http://www.russianspaceweb.com/laplas.html
Die staat nu in de planning om naar Ganymedes te vliegen, een rerdelijk vergelijkbare maan.
Het lijkt me eerder een zeer domme zet om er meteen een kernkop op te gooien, we weten niet of er leven is op Europa en mocht het er zijn, zou het door zo'n kernkop op die plaats ongedaan kunnen worden gemaakt en zijn we nog geen stap verder door foute resultaten.
Ik dacht altijd dat ze dan met een warme kernkop door het ijs zouden gaan smelten om vervolgens de (mogelijke) oceaan te bestuderen onder het ijs gezien het daar normaal gezien warmer is. Hopelijk blijft deze denkpiste een optie, want daar is wel een relatief grotere kans om leven en leefbare ruimte te vinden.
Voor de ruimte hoef je 't niet te doen, je zou daaglijks honderden rakketten moeten lanceren om de bevolkingsgroei van de aarde af te kunnen vloeien, zonder betere motoren is dat onbetaalbaar.
Ook 't cultiveren van voedsel zal op die maan nauwelijks lucratief zijn, op zo'n afstand is de zonneintensiteit vele malen lager.

Grondstoffen minen zou wel een optie kunnen zijn though, maar ook daar geld dat er aardig wat technologische vooruitgang geboekt moet worden wil dat ooit rendabel worden...
Met leven/leefbare ruimte bedoel ik dan ook plaats waar leven zich kan ontwikkelen, ik zie de mensheid er ook niet naar verhuizen hoor :-) Dat heeft weinig nut, of er moest een bepaalde stof aanwezig zijn die in die tijd ons vel kan redden. Ik heb geen ideologie voor ruimtekolonisatie, wel exploratie :-) (zolang we mekaar op deze steen blijven uitmoorden om sprookjes en 'waardepapier' heeft het geen zin om verder te kijken me dunkt)
De kans op leven onder de ijskap in Europa is natuurlijk zo goed als 0.

Een 0.0 met daarachter ontzettend veel nullen voor er een 1 tevoorschijn komt.

De krachten die werken op Europa zijn zo extreem en al het leven dat we kennen kan weliswaar tegen behoorlijke druk, maar dan wel alleen tegen een constante druk.

Zodra er veel variatie is - is leven op een plek vinden vrijwel kansloos.
Het enige wat rendabel moet worden is die grondstoffen naar hier krijgen en materiaal daar krijgen. Het minen zelf is geen probleem, de puriteiten die je tekenkomt in de ruimte zijn astronomisch vergeleken met de arme ertsen hier.
Dus ze gooien een kernkop neer slag om een poging te doen leven te zoeken? Dat is misschien met het bedoeling van het vinden van dat leven gericht niet de beste keuze.
Toevallig net de film Europa Report gezien waarin een dergelijke missie de hoofdrol speelt, alleen dan met een bemande vlucht....
Die was voor een low budget film nog behoorlijk goed trouwens. Erg genoten van die film
Ook al kwam dat ding iets tegen, stel je eens voor de eerste duik...... Grote hap, hij zit al in een reuze vismonster zijn maag .Die zijn eerste buiten aardse apparatuur ingeslikt heeft..... :9
Voor die reuze vis zou het dan wel buiten Europeaanse apparatuur zijn. ;) Al zou ik het vrijwel voor onmogelijk schatten dat zulk leven daar rondloopt/zwemt.
Realistisch gesproken, de eerste paar robots die je die extreme krachten instuurt, die zijn direct verbrijzeld en worden aan mootjes gehakt in no time.
"Zo moet een geschikte landingsplaats worden vastgesteld, die aan relatief weinig radioactieve straling blootstaat."

Wat? Laatste keer dat ik het controleerde was radioactieve straling schadelijk voor de mens, om te zwijgen over dodelijk. Als ze al moeten gaan zoeken naar een plaats waar relatief weinig straling is, waarom zeggen ze dan nog dat ze willen weten of het daar bewoonbaar is? Of bedoelen ze met "relatief weinig" dat er relatief weinig straling is ten opzichte van de straling hier op aarde?
Straling is schadelijk voor de mens en alle complexe levensvormen. Maar er zijn ook dieren die zich daar tegen kunnen beschermen. Verder dringt straling niet heel diep door in water. 4 kilomter aan ijs is vast wel genoeg om straling te stoppen ;)

[Reactie gewijzigd door Ortixx op 8 augustus 2013 18:25]

Kijk eens een paar afleveringen van "Frozen Planet" of "Life" van BBC/DC, dan kom je het wel tegen.
Wat? Laatste keer dat ik het controleerde was radioactieve straling schadelijk voor de mens, om te zwijgen over dodelijk.
Fout, alles op aarde geeft straling af. Radioactiviteit is zeker niet dodelijk voor de mens. Een teveel aan radioactiviteit is dodelijk.
Maar dit geldt voor alles, je kan ook sterven door teveel water te drinken.
De hoeveelheid straling halveert in water elke 7 cm. Onder het ijs zal dus geen enkele straling van buitenaf te meten zijn. Op het oppervlakte daarentegen zal de hoeveelheid straling vrij groot zijn.
En straling van binnenaf?
Misschien een idee om hiervoor ook crowd funding aan te wenden? Ik zou best wel wat pledgen om zo'n missie werkelijkheid te zien worden. Hoef er niet eens iets voor terug, alhoewel een paar mooie foto's altijd welkom zijn.
Dit hele project is crowd-funding. De Amerikaanse regering zal er voor betalen en dat komt uiteindelijk bij de Amerikaanse bevolking vandaan (lees crowd).
Er wordt wel groot gedacht. De Enterprise uit Startrek is zo'n gedachte.
http://www.buildtheenterprise.org/ :+

Ik hoop dat deze missie veel onconventioneel spul meekrijgt. Ik neem aan,
dat ze bij de vloeistof willen komen. Een beetje op de korst rondscheuren kunnen we
ook al op Mars Een soort laserboor om door de korst te komen. Teleportatie ipv zenden naar de Aarde.
Dat soort spul. En natuurlijk andere Jupitermanen bezoeken.
Niet al te veel omconventioneel spul hoop ik. Dat kan op onverwachte momenten problemen geven. (Heeft zich nog niet bewezen in extreme situaties, dus kan onverwachts reageren.)

In eerste instantie is op het oppervlak ook voldoende te ontdekken. Door geisers wordt regelmatig vloeibaar water van onder de ijskap op het oppervlak gespoten. Door het ijs te onderzoeken op chemische stoffen die mogelijk energie kunnen leveren aan organismen en op organische stoffen kan iets gezegd worden over de mogelijkheid dat er leven onder de ijskap kan bestaan.

Wanneer er ingevroren micro-organismen worden gevonden (extreem onwaarschijnlijk) zal waarschijnlijk alles op alles gezet worden om zo snel mogelijk een (onbemande) geavanceerde internationale missie naar Europa te sturen, compleet met boor/ duiksonde om de watermassa onder de ijskap te onderzoeken.
In het waarschijnlijke geval dat er wat chemische voedingsstoffen gevonden worden en wat organische stoffen die misschien van niet-levende oorsprong zijn en heel misschien ook van levende organismen, zal er een langzamer traject ingezet worden van steeds iets geavanceerdere missies met grote tussenpozen. Vergelijkvaar met hoe het Marsonderzoek loopt, maar dan over een langere periode uitgesmeerd.

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



Populair: Samsung Intel Smartphones Processors Sony Microsoft Games Apple Consoles Politiek en recht

© 1998 - 2014 Tweakers.net B.V. Tweakers is onderdeel van De Persgroep en partner van Computable, Autotrack en Carsom.nl Hosting door True

Beste nieuwssite en prijsvergelijker van het jaar 2013