Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Je kunt ook een cookievrije versie van de website bezoeken met minder functionaliteit. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , reacties: 90, views: 16.601 •
Submitter: km.verburg

Een inbreuk op het auteursrecht is op zichzelf niet genoeg voor een veroordeling, omdat het auteursrecht een inbreuk op de vrijheid van meningsuiting kan zijn. Die inbreuk moet voldoende gemotiveerd zijn, vindt het Europese Hof van de Rechten van de Mens.

Copyright or copyleftHet Europese Hof van de Rechten van de Mens boog zich over een zaak tussen een aantal modefotografen die in Frankrijk waren veroordeeld tot het betalen van een schadevergoeding vanwege auteursrechtschending.

De fotografen hadden foto's die ze zelf hadden genomen tijdens modeshows online gezet, maar werden vervolgens veroordeeld omdat ze geen toestemming hadden gehad voor het maken van foto's van de kleding. Daar waren zij het niet mee eens, waarop ze de Franse staat voor het Europese Hof sleepten. Volgens hen was hun veroordeling in strijd met het Europese mensenrechtenverdrag, waarin de vrijheid van meningsuiting wordt gegarandeerd.

In de uitspraak, die al dateert van 10 januari, maar grotendeels onopgemerkt is gebleven, schrijft het hof expliciet dat het auteursrecht een inbreuk kan zijn op de vrijheid van meningsuiting. In dit geval was die inbreuk op de vrijheid van meningsuiting gerechtvaardigd, oordeelde het Hof, maar dat is dus niet vanzelfsprekend: die afweging moet bewust worden gemaakt en een inbreuk op het auteursrecht kan niet automatisch leiden tot een veroordeling.

Hoewel de vrijheid van meningsuiting niet absoluut is, is het wel nieuw dat deze specifieke afweging in een auteursrechtszaak wordt gemaakt, zegt onderzoeker Joris van Hoboken van het Instituut voor Informatierecht van de Universiteit van Amsterdam. "Juridisch gezien is dit nieuw: het is de eerste keer dat een rechter deze toets doet", aldus Van Hoboken. "Vroeger vond deze discussie niet plaats; het auteursrecht werd gezien als een onafhankelijk beginsel dat moest worden beschermd en niet werd afgewogen tegen andere belangen", zegt Van Hoboken. "Dat is nu aan het veranderen en dat is een vrij fundamentele verschuiving."

Dat is ook de conclusie van juristen Dirk Voorhoof en Inger Høedt-Rasmussen, die zich over de zaak buigen op een weblog van Kluwer over auteursrecht. "Voor het eerst heeft het Europese Hof van de Rechten van de Mens geoordeeld dat een veroordeling voor auteursrechtschending een inperking is van de vrijheid van meningsuiting", aldus de juristen. Een veroordeling op basis van auteursrechtschending moet voldoen aan een aantal eisen, concluderen ze. Zo moet deze 'nodig zijn in een democratische samenleving' en een 'legitiem doel' hebben.

Reacties (90)

Reactiefilter:-190087+159+213+31
Iedereen leest het artikel verkeerd. (is ook ongelooflijk kneuterig opgeschreven door Tweakers).

Als je goed leest, dan zie je dat de journalisten veroordeeld zijn, en dat het Europese Hof van de Rechten van de Mens deze veroordeling bevestigd heeft.

In deze zaak wordt het auteursrecht belangrijker ingeschat dan de vrijheid van meningsuiting van de journalisten. De journalisten zijn volgens het Hof dus terecht veroordeeld.

Niets bijzonders aan de hand dus!

Waarom Tweakers er een artikel aan wijdt, is dat Hof óók gezegd heeft, dat het niet per definitie zo is dat auteursrecht boven vrijheid van meningsuiting gaat. Sommigen denken dat dit een ommekeer is, en belangrijk zou zijn. Ik denk dat het gewoon een uitspraak in brede zin is, waarbij duidelijk gemaakt wordt dat geen enkel recht of vrijheid volkomen absoluut is, en er altijd afwegingen gemaakt moeten worden wanneer rechten met elkaar in conflict zijn.
Ik vind de uitspraak nogal verbazingwekkend. Het begint al bij de uitspraak dat een veroordeling op basis van auteursrechtenschending een legitiem doel moet hebben en nodig moet zijn in een democratische samenleving. Het eerste is vreemd omdat het een belangrijk uitgangspunt in het recht is dat een rechter altijd alleen een veroordelende uitspraak doet als de eis legitiem is. Uiteraard is het verdedigen van zakelijke belangen een legitiem doel, en de uitspraak is dan ook een open deur. Dat een veroordeling alleen mogelijk zou zijn indien dit nodig is in een democratische samenleving is nog veel vreemder. Aangezien dit auteursrecht bovendien democratisch tot stand is gekomen lijkt de uitspraak (zeker gezien vanuit de verdeling der machten binnen de trias politica) juist tegen democratische beginselen in te druisen.

Ik denk dat niet de noodzaak van vervolging centraal zou moeten staan, maar juist de aard van de publicatie. Het gaat bij vreiheid van meningsuiting niet om de belangen die de rechthebbende, maar juist om het elang dat de persoon die het auteursrecht heeft geschonden hierbij heeft. De vrijheid van meningsuiting is in dit soort gevallen soms namelijk wel degelijk in het geding, alleen niet in het geval van de fotografen die het auteursrechtelijk beschermde materiaal voor commercieel gewin gebruiken. Als je echter (om eens terug te komen op het voorbeeld van films opnemen in de bioscoop) bij een vertoning van een film van neo-nazi's in besloten kring bent, en een deel daarvan op je website zet en bespreekt, is het in eens heel wat anders. Er is wat discussie geweest over de nieuwste film van Quentin Tarantino. Als je de film opneemt in de bios, vervolgens een website maakt waar je schande spreekt van het vermeende racisme in de film (ik heb hem overigens zelf al met veel plezier bekeken :) ), en de film er integraal bij zet, zou het denk ik onder de vrijheid van meningsuiting kunnen vallen juist omdat hij dan onderdeel is van een maatschappelijke discussie die onderdeel uitmaakt van een democratische samenleving.

Interessant is trouwens dat zich in Duitsland vorig jaar een maatschappelijke discussie afspeelde waarin werd gesteld dat het beschermen van auteursrechten juist de vrijheid van meningsuiting kan bevorderen. Zie bijvoorbeeld dit artikel in de Frankfürter Allgemeine Zeitung. Deze discussie ging er om dat onafhankelijke auteurs en media (dus die niet gesponsort worden door overheden of het bedrijfsleven), voor hun inkomsten ten minste deels afhankelijk zijn van de bescherming van auteursrechten. En professionele media (zowel online als papieren) spelen denk ik namelijk wel degelijk een belangrijke rol in de meningsvorming en in het publieke debat. Ik denk dan ook dat het niet geheel terecht is dat het Europees hof hier stelling neemt tegen het beschermen van auteursrechten, alleen omdat het beschermen van deze rechten volgens hen de vrijheid van meningsuiting kan ondermijnen.

[Reactie gewijzigd door SPT op 8 februari 2013 17:41]

In Frankrijk (en ook in sommige andere landen) heb je geen zogenoemde "Freedom of Panorama." Dit betekent dat als je een foto maakt, en er staat iets auteursrechtelijk beschermds op die foto, dat dat ding dan op jouw foto nog steeds beschermd is, en dat je dus niet altijd de rechten over je eigen foto hebt:

http://en.wikipedia.org/wiki/Wikipedia:Freedom_of_panorama
http://commons.wikimedia....mmons:Freedom_of_panorama
(Die tweede heeft een handige plattegrond van waar wat wel of niet mag.)

Zo wou ik ooit een foto van een standbeeld in Parijs aan wikipedia toevoegen, maar die werd er dus om deze reden vanaf gehaald, omdat de beeldhouwer nog leefde en dus nog rechten op mijn foto had. Ditzelfde (in mijn ogen bizarre) stukje auteursrecht geld ook voor het Atomium, en voor de mode waar het artikel over gaat.

Verdere trivia: de Eiffeltoren heeft een maker die al lang genoeg dood is om de toren tot Public Domain te maken, maar de gemeente Parijs had er laatst van die lelijke knipperlampjes op gehangen, en nu hebben ze dáár weer auteursrecht op. In feite heeft (bijna) niemad dus het recht om foto's van de Eiffeltoren te publiceren.
Dit blijft een rariteit ten top. Als je in het openbaar foto's maakt dan mag je die in principe ook publiceren tenzij het portretrecht of het auteursrecht inkickt. Met deze nieuwe uitleg worden foto's als hieronder gelinkt erg interessant:

http://www.indymedia.be/index.html%3Fq=node%252F1590.html
http://www.jeffreyfotogra...320072/me-atomium-brussel
http://forum.vuurwerkcrew...ussel-50jr-Europa-Atomium

Het Atomium staat er op en dat is beschermd door het auteursrecht. Maar het is ook het bezigen van het recht op uitingsvrijheid: alle foto's voegen iets toe.

Even gekeken hoe het in Nederland zit. Op http://www.auteursrecht.nl/auteursrecht/22092/ lees ik:
Anderen mogen voor hun eigen gebruik foto’s, een film en andere afbeeldingen maken van het door u ontworpen gebouw voor hun eigen gebruik. Deze afbeeldingen van uw werk mogen ook zonder uw toestemming verkocht of anderszins verspreid worden, behalve als het gebouw de hoofdafbeelding is. Zonder uw toestemming mag er geen poster gemaakt en verkocht worden of een foto op de cover van een boek geplaatst worden waar (bijna) alleen uw bouwwerk op staat. In de wet staat een uitzondering voor kunstwerken en gebouwen die op een openbare plaats staan, zoals bijvoorbeeld langs de openbare weg. Een kunstwerk in een bedrijfshal of museum valt niet onder die uitzondering.
Met wat verder zoeken kwam ik er achter dat de stichting Beeldrecht ook getracht heeft om geld te innen voor foto's van de Erasmusbrug in Rotterdam. Er blijken nog veel meer gebouwen te zijn die je dus niet zomaar mag fotograferen + publiceren.
Behalve de melding dat de auteursrecht een inbreuk kan zijn op de vrijheid is de veroordeling van de journalisten een zooitje.
Goeie advocaten van het modehuis. Belabberde advocaten van de journalisten.
Ze zijn om verkeerde redenen veroordeeld naar mijn mening.
Ze waren wel schuldig, namelijk aan contractbreuk.

De betreffende journalisten waren uitgenodigd en hebben onder strikte voorwaarden foto's gemaakt. Deze foto's zijn daarop gepubliceerd in diverse magazines.

De eerste 2 journalisten hebben een website waarop ze hun foto's commercieel verhandelen.

Het Franse hof heeft ze veroordeeld voor plagiaat.

Het Europese hof heeft gemeld dat het geen plagiaat kan zijn als zij zijn uitgenodigd voor het 'publiek' verspreiden van foto's via 'geaccrediteerde' magazines.

Het Europese hof meldt ook dat auteursrecht een inbreuk kan zijn op de vrijheid van meningsuiting.
Echter vult zij in deze uitspraak aan dat de betroffen journalisten een overeenkomst hadden getekend dat zij de foto's niet op een andere wijze zouden publiceren.

Het Franse hof heeft ze veroordeeld op basis van plagiaat. Het Europese hof zet daar een 'kanttekening' bij maar vernietigd de veroordeling niet.
2. Findings of the Court
34. The Court recalls that Article 10 of the Convention is to apply to the communication via the Internet (see, Times Newspapers Ltd. c. United Kingdom (1 and 2), 3002/03 and 23676/03, ECHR 2009, Editorial Board and Shtekel Pravoye Delo v. Ukraine, no. 33014/05, ECHR 2011 (extracts)), regardless of the type of message that is conveyed (see For example, mutatis mutandis, Groppera Radio AG and Others v.. Switzerland, 28 March 1990, § 55, Series A No. 173), and even when the objective is lucrative nature (see, for example, mutatis mutandis, Autronic AG c. Switzerland, 22 May 1990, § 47, Series A No. 178 and Casado Coca v.. Spain, 24 February 1994, § 35, Series A No. 285A). She also recalls that freedom of expression includes the publication of photographs (see, Von Hannover v.. Germany (no. 2) [GC], nos 40660/08 and 60641/08, § 103, ECHR 2012). It concludes that the publication of the photographs in question on a website dedicated to fashion and offering the public images of parades consultation free or paid and the sale falls within the exercise of the right to freedom of expression, and that the applicants' conviction for these acts amounted to an interference with it.
In this case, the disputed photographs were published on a website belonging to a company run by the first two applicants, in particular to sell or provide access against payment. The approach of the applicants was therefore primarily commercial. In addition, if there is no denying the appeal of the public in general and fashion haute couture shows in particular, can not be said that the applicants took part in a debate of general interest as they confined themselves to make photographs of fashion accessible to the public.
42. She notes that the applicants consider that their conviction for forgery was not "necessary" when they were invited to parade in question in their capacity for photographers to take pictures of the creations presented methods for dissemination, the publication of photographs outside the scope of accreditation does not create additional risk of infringement because the same images are concurrently accredited through newspapers and that exclusivity is no longer commissioning practice, the system of press engagement is not really followed. However, it notes that the Court of Appeal of Paris ruled that the applicants had to knowingly broadcast litigeuses photographs without the permission of the copyright holders, they could not identify their responsibility by claiming that the system of press engagement was inadequate or poorly respected, and they were therefore guilty of forgery. She sees no reason to consider that the domestic court exceeded its discretion in making these patterns prevail the right to peaceful enjoyment of possessions fashion designers on the right to freedom of expression of the applicants.
Andere landen, andere wetten over "foto's in de openbare ruimte":

http://en.wikipedia.org/wiki/Wikipedia:Freedom_of_panorama
http://commons.wikimedia....mmons:Freedom_of_panorama

Dit specifieke geval is natuurlijk bijna misleiding van die fotografen te noemen, maar het is helaas niet zo dat je overal je eigen foto's mag publiceren! In landen zoals Frankrijk en België geld auteursrecht ook op foto's van het ding waar dat auteursrecht op is, wat dus vooral met gebouwen of publieke kunstwerken relevant is.

[Reactie gewijzigd door Stygeon op 9 februari 2013 11:41]

Volgens mij heb je het puntje gemist dat dit niet mijn mening is maar van economen van de Federal Reserve van de Verenigde Staten, wat om verscheidene redenen immens significant is. Tenzij net als de vorige keer dat iemand van de gevestigde orde een van de status quo afwijkende mening verkondigt plotseling ontslag volgt natuurlijk.

Uit het Republikeins Congres rapport van Derek Khanna: wat nu gepropageerd wordt door de IP industrie is een verdraaiing van de oorspronkelijke bedoeling van copyrights/patenten, namelijk: the purpose is to lead to maximum productivity and innovation en maximum "progress of sciences and useful arts" instead of "deserving" financial compensation. Daarmee schiet hij je argument dat R&D alleen over compensatie moet gaan wel een beetje lek.

Je argument an sich dat zonder copyrights er geen innovatie mogelijk is (laat staan monetair gewin) is niet steekhoudend, een perfect voorbeeld hiervan is copyleft, waarvan GNU/Linux een mooi exponent is. Er wordt hard geïnnoveerd, denk maar aan Android, Chrome OS, Ubuntu etc., dino's zoals Microsoft, Nokia en inmiddels zelfs Apple, die het van beschermende bureaucratieën moeten hebben houden het niet meer bij. En er wordt handenvol geld verdiend met "weggeven" en "alles zomaar laten kopiëren", zie b.v. Red Hat, Google etc.

Zo'n stroman van een kwade communisme wat je persoonlijk bezit zomaar ineens afpakt slaat als een tang op een varken.

Specifiek over je voorbeeld: als je morgen koude fusie in de koffiepot ontdekt en je hiermee geld wil verdienen dan kun je dat niet alleen doen door een mijnenveld rond je winkel met jouw speficieke koffiepot voor iksduizend goud, maar b.v. door meta diensten rond de zesduizend piraten die allemaal jouw roem groter maken: Na je Nobelprijs wil Iedereen je als consultant, spreker, boekschrijver etc., of je doet mee aan de explosieve golf aan innovaties die zo'n vinding met zich meebrengt, om niet te spreken van externaliteiten als wat jij persoonlijk terugkrijgt van een maatschappij wat ineens zo'n duw in de rug krijgt (denk alleen maar aan je electriciteitsrekening).
Laat het nou net zo zijn dat die platenmaatschappijen hier dus niet akkoord mee gaan, want ja hoe moeten ze anders hun brood verdienen als ze die artiesten niet kunnen uitmelken?
Precies. Wat hebben ze nu de afgelopen tijd nog verdiend aan een werk dat 20 jaar oud is?

Waarom moet ik nog altijd uitkijken met mijn auteursrecht op, bijvoorbeeld, "Close Encounters of the Third Kind"? Het is niet alsof Steven Spielberg nu nog bakken met geld verdient aan DVD-verkopen. Maar zullen mijn kinderen het als een klassieker zien? Ik betwijfel het, om eerlijk te zijn.

Of verder terug, mijn platen van Pink Floyd of de Benny Goodman Orchestra? Zoiets heeft (bijna) alleen nog emotionele en culturele waarde, en commercieel is het niet meer waard dan het plastic waarmee het geperst is. Toch zijn dat wel duidelijke muzikale kenmerken van de twintigste eeuw.

Toch is er nu inmiddels een hele eeuw cultuurgeschiedenis (waaronder ook werken die uiteindelijk echte geschiedenis hebben geschreven, bijvoorbeeld in de politiek) die gewoon geen kant op kunnen doordat het auteursrecht dat niet toestaat.

Er zijn zelfs al films en televisieprogramma's onherstelbaar verloren gegaan omdat ze (vanuit auteursrecht-overwegingen) niet gedigitaliseerd mochten worden, en de studio er geen brood in zag om de filmrollen (of tapes) te blijven verkopen.

Uiteindelijk ligt er dus letterlijk en figuurlijk cultuurhistorie in een oud stoffig magazijn (à la Indiana Jones) weg te rotten.
Volgens mij vergeet je gemakshalve eventjes dat auteursrecht gewoon kan verjaren.

Van de wiki: "De termijn voor verjaring verschilt van land tot land, maar is onder de Berner Conventie minimaal het leven van de auteur plus 50 jaar. In de Europese Unie geldt bijvoorbeeld een termijn van 70 jaar na het overlijden van de auteur."

Zo is War of The Worlds nu niet meer gelicenseerd en mag door iedereen gebruikt worden. Je kunt dat werk schaamteloos coveren of kopieren, niemand die je lastig valt. Ik weet nog wel dat er een game van uitkwam waar dat in genoemd werd :)

Neemt overigens niet weg dat ik het niet met je eens ben, maar verloren gaan doet het niet. Er is altijd een verzamelaar en met alle oude werken is het dan zo: wie is slim genoeg geweest om bepaalde dingen te bewaren...

Juist het fenomeen piracy is nodig om in vergetelheid geraakte werken te doen blijven bestaan. Er bestaan ook groepen mensen die bewust oude software bij elkaar rapen en alle oudere versie van dit soort software archiveren. Doen we dit niet, dan is over 100 jaar nooit meer te achterhalen hoe onze geschiedenis eruit zag in deze tijd van snelle ontwikkeling en constante opvolging van nieuwere versies van deze software.

Grappig genoeg is het laatste een argument dat vrijwel niemand noemt of ook maar opmerkt, maar het is op termijn wel het allerbelangrijkste argument om piraterij te laten bestaan. Overigens is piraterij al ouder dan de beeldenstorm.
Persoonlijk heb ik altijd mijn bedenkingen gehad, met de xx jaar na het overlijden van de auteur.

Je hebt bekende zangers, die een paar jaar na hun hits sterven aan drugs of hartaanval. Terwijl anderen lustig tot 100 jaar oud worden. Gevolg is dat je een totaal andere structuur krijgt.

Het zo logischer zijn, dat dit x aantal jaar, na het maken van het product, of het registreren van de copyright.

Een leuke voorbeeld van misbruik: Walt Disney is nu al heel wat jaren dood. In de VS was origineel de verjaringstermijn korter. Tot Disney co, met genoeg druk, de wetgevers zo ver kreeg, om dit op te trekken. Gevolg is, voor iedereen is dit nu opgetrokken. Binnen 10 of 20 jaar, zullen ze nogmaals hetzelfde doen. En nogmaals...

In praktijk betekend het, dat men systematische de rechten verzegeld, waardoor er nooit iets meer in het "free domain" kan vallen. Mozart muziek dat je hoort als je op hold staat bij een telefoon gesprek, tja ... fluit er maar naar. O nee, wacht, want alles wat je fluit zal er wel één of andere slimmerik een recht op hebben, dat nooit afloopt.

En zoals in dit Artikel, men begint het enorm ver te trekken. Voor bedrijven deze dagen is het een ramp ( behalve voor de advocaten ), want je kan gewoon niets meer maken, zonder op een dozijn, tot 100de patenten te stoten. Als bedrijven het een business maken om patenten te verzamelen, en geld verdienen op die manier, dat zegt al genoeg hoe kapot ons systeem is.

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



Populair:Apple iPhone 6Samsung Galaxy Note 4Apple iPad Air 2FIFA 15Motorola Nexus 6Call of Duty: Advanced WarfareApple WatchWorld of Warcraft: Warlords of Draenor, PC (Windows)Microsoft Xbox One 500GBSalaris

© 1998 - 2014 Tweakers.net B.V. Tweakers is onderdeel van De Persgroep en partner van Computable, Autotrack en Carsom.nl Hosting door True

Beste website van het jaar 2014