NASA lanceert zonnezeil van meer dan 1200 vierkante meter in 2014
NASA is van plan volgend jaar het grootste zonnezeil tot dusver te lanceren. Het project, met de codenaam Sunjammer, moet de haalbaarheid van zonnewind als aandrijfbron voor zonnezeilen demonstreren. Het zeil is ruim twaalfhonderd vierkante meter groot.
Het zeil van het Sunjammer-project wordt samen met L-Garde door NASA's Space Technology Program gebouwd. Het heeft een lengte van 38 meter en een oppervlakte van ongeveer 1200 vierkante meter. Een Falcon 9-raket van SpaceX moet het zeil eind 2014 naar de ruimte vervoeren. Daar moet het zonnezeil zich ontvouwen en op zonnekracht een afstand van ongeveer drie miljoen kilometer bereiken.
Nadat het zonnezeil bij het zogeheten Lagrangepunt is aangekomen, moeten eerst de stuurvaantjes bewijzen het zonnezeil te kunnen bijsturen en zijn positie te kunnen handhaven. Vervolgens moet het zijn reis vervolgen en de zonnewind gebruiken als aandrijfmiddel. Fotonen die van de zon afkomstig zijn, botsen tegen het zonnezeil en door de grote oppervlakte leveren de gecombineerde impulsen van de fotonen voldoende kracht voor een kleine versnelling; het zeil genereert ongeveer 0,01 newton.
Het zonnezeil moet daarom zeer licht zijn. Het wordt gemaakt van een materiaal dat Kapton genoemd wordt. Met een dikte van slechts vijf micrometer weegt het zeil nog altijd 32 kilo. Eerder, in 2010, lanceerde NASA een klein zonnezeil, de NanoSail-D, die slechts iets meer dan 9 vierkante meter groot was. De techniek zou onder meer gebruikt kunnen worden voor instrumenten om de zon mee te bestuderen en om asteroïden te bezoeken.
Reacties (91)
[Reactie gewijzigd door pep75 op 31 januari 2013 22:42]
@Shark.Bait: Voor instrumenten, dus hang een dergelijk apparaat die goed resistent is tegen hitte aan het zeil en laat 'm naar de zon vliegen voor dataopnames. Test je gelijk hoe dicht het zeil bij de zon kan komen voordat het vergaat.
[Reactie gewijzigd door Dekar1 op 31 januari 2013 23:15]
Lijkt me vrij vreemd, het ding zeilt immers van de zon weg, hoe kan het dan de zon bestuderen?De techniek zou onder meer gebruikt kunnen worden voor instrumenten om de zon mee te bestuderen
http://en.wikipedia.org/w...tar_Trek:_Deep_Space_Nine)
En dat bewijst Captain Sisko door het ding na te bouwen en naar Cardassia te vliegen alwaar
hij later archeologische data krijgt overhandigd van Gul Dukat.
http://en.memory-alpha.org/wiki/Solar_sail
Als Nasa slim is, kijken ze uit naar tachyon eddies, dan hebben ze ook meteen de lichtsnelheid
overbrugd!
F = m * a
Je eigen gewicht is het dus product van je eigen massa en aantrekkingskracht hier op aarde in Newton. Je eigen gewicht op de maan is dezelfde massa maar dan maal de gravitatie aanwezig op de maan (ong 1/6 van de aardse G).
Als je op de weegschaal gaat staan oefen je een kracht uit, die de weegschaal compenseert volgens dezelfde F=ma.
Wat de weegschaal aangeeft is je massa, altijd foutief benoemd als gewicht.
(Beschouw eens BMI, dat staat voor Body Mass Index, niet Body Weight Index).
Overigens heerst op de aarde niet overal dezelfde G en de de bekende 9,81 m/s^2 is het gemiddelde van de 2 uitersten. Gmax = ong 9.86 en Gmin = ong 9.78 (uit m'n hoofd).
Dit is allemaal Newtoniaans, en gaat ervan uit dat massa's naar elkaar toe getrokken worden. Echter volgens de wetten van Einstein is de huidige theorie dat je naar de aarde geduwd wordt omdat massa de ruimtetijd(als 1 geheel) verbuigt. Op die manier zijn ook zeer nauwkeurig de locatie van de Lagrangepunten bepaald(neem ik aan)
[Reactie gewijzigd door F_MA op 31 januari 2013 18:56]
Nee een weegschaal geeft alsnog je gewicht. Je kan wellicht zeggen dat een weegschaal op aarde je massa geeft, maar ga maar eens met de weegschaal op de maan staan, dan krijg je toch echt een andere waarde voor je "massa".Als je op de weegschaal gaat staan oefen je een kracht uit, die de weegschaal compenseert volgens dezelfde F=ma.
Wat de weegschaal aangeeft is je massa, altijd foutief benoemd als gewicht.
(Beschouw eens BMI, dat staat voor Body Mass Index, niet Body Weight Index).
Een weegschaal meet de kracht, en zoals je zelf al zegt F=ma, dus zal de weegschaal het product m*a meten (en gekalibreerd zijn voor een a = ong 9.81 en die hangt dus af van de plek waar je bent).
nieuws: Japan brengt satelliet met zonnezeil de ruimte in
nieuws: Japans zonnezeil is succesvol uitgevouwen
*edit, lees nu dat er meerdere (5) van die punten zijn.. vreemd, dacht dat het het punt was waar je geen zwaartekracht ervaarde omdat die van de zon en de aarde elkaar uitvlakten..
[Reactie gewijzigd door bazkie_botsauto op 31 januari 2013 18:04]
Volgens wiki zijn L1 t/m L3 alleen stabiel voor verplaatsingen loodrecht op de as zon-aarde. Maar ze zijn prima te gebruiken omdat er zeer weinig energie nodig is om afwijkingen te compenseren.
De Lagrangepunten L4 en L5 zijn stabiel als de verhouding van de massa's > 24,96. Dit is het geval voor het Zon/Aarde-systeem.
Edit: in het NASA artikel staat dat het gaat over het L1 punt, dus het punt tussen zon en aarde. Beetje vreemd eigenlijk, want dat zou betekenen dat het zeil naar de zon toe zou vliegen...
[Reactie gewijzigd door Thedr op 31 januari 2013 18:28]
En nu begin ik te denken. werkt 'aan de wind' wel in het luchtledige ?
-edit-
Nogmaals nagedacht, ja, op zich zou je zonder problemen de zon in kunnen zeilen.
[Reactie gewijzigd door xChOasx op 31 januari 2013 20:22]
Op dit item kan niet meer gereageerd worden.
Onderwerpen
© 1998 - 2013 Tweakers.net B.V. onderdeel van De Persgroep, ook uitgever van Computable.nl, Autotrack.nl en Carsom.nl • Hosting door True
