'Ubuntu moet rolling release-cyclus gaan hanteren'
Binnen Canonical is discussie ontstaan of moet worden vastgehouden aan een halfjaarlijkse releasecyclus voor Ubuntu of dat moet worden overgestapt op een rolling release-schema, waarbij continu updates aan de Linux-software worden toegevoegd.
In de negenjarige bestaansgeschiedenis van Ubuntu koos Canonical er steevast voor om elke zes maanden een nieuwe versie uit te brengen en elke twee jaar een LTS-versie, waarbij langere tijd support wordt geboden dan bij de tussentijdse releases. In de aanloop naar Ubuntu 13.04, dat in april moet uitkomen, en Ubuntu 13.10 blijft deze releasecyclus gehandhaafd, evenals bij de eerstvolgende LTS-release Ubuntu 14.04. Het is echter de vraag of Canonical na Ubuntu 14.04 blijft vasthouden aan de halfjaarlijkse releasecyclus nu er binnen de ontwikkelaargemeenschap discussie is ontstaan over de vraag of de Linux-distributie moet overstappen op een rolling release-schema. Bij rolling releases worden continu software-updates uitgerold.
De discussie is aangezwengeld door Leann Ogasawara, manager van het kernelteam bij Canonical. Tijdens een Hang-out-sessie stelde zij dat binnen Canonical wordt nagedacht over de overstap naar rolling releases voor tussentijdse releases samen met LTS-versies op vaste tijden. Deze methodiek zou in de fase tussen Ubuntu 14.04 LTS en 16.04 LTS moeten plaatsvinden.
Onder de diverse Ubuntu-ontwikkelaars binnen en buiten Canonical wordt al langer gesproken over het loslaten van de zesmaandelijkse releases. Dit zou tot voordeel hebben dat minder lang gewacht hoeft te worden met het upgraden van software. Wel zouden de nodige aanpassingen binnen de test- en release-infrastructuur nodig zijn om dagelijkse releases van Ubuntu mogelijk te maken.
Reacties (41)
Ik vind het een verbetering tov nu. In Ubuntu is het nog mogelijk om de hele distro te upgraden (met wel enig risico), echter bij een distro als Linux Mint (Ubuntu afgeleide) kan dat niet. Om bij te blijven moet je elke 6 maanden een export van je software maken en de home folder backuppen, een schone Mint installeren en alles weer terug zetten. Dat kun je ook niet doen, maar dan heb je nog maar max 1,5 jaar patches.
Als ze middels LTS versies hier wat meer tijd en ruimte in kunnen geven dan is dat welkom. Ik draai op een secundaire machine Linux Mint Debian - ook een rollende distro - en dat is aan de ene kant heel fijn (nooit meer volledig schone upgrades van het OS nodig) echter is de kans op brekende software en issue icm bestaande hardware en software wel een stuk groter. Heb je automatische updates aan staan zou het zomaar kunnen dat er ineens een hardware driver update (lees: kernel update) op zijn kant gaat, met alle gevolgen van dien.
Mocht de Linux community een mooie middenweg weten te vinden tussen deze twee uitersten, dan zou dat erg fijn zijn! Ook de optie om updates altijd automatisch door te voeren is voor mij welkom. 99,5% van alle computergebruikers heeft geen idee wat er in een update zit, welke impact dat heeft en kan hier dus geen enkel zinnig/gefundeerd besluit over nemen. Doe het dan als Chrome, Adobe en (sinds kort) Firefox en duw gewoon alle updates op de achtergrond door, eventueel in combinatie met herstelpunten àla Windows. Scheelt weer wat ergernis voor de gebruiker
.
Als ze middels LTS versies hier wat meer tijd en ruimte in kunnen geven dan is dat welkom. Ik draai op een secundaire machine Linux Mint Debian - ook een rollende distro - en dat is aan de ene kant heel fijn (nooit meer volledig schone upgrades van het OS nodig) echter is de kans op brekende software en issue icm bestaande hardware en software wel een stuk groter. Heb je automatische updates aan staan zou het zomaar kunnen dat er ineens een hardware driver update (lees: kernel update) op zijn kant gaat, met alle gevolgen van dien.
Mocht de Linux community een mooie middenweg weten te vinden tussen deze twee uitersten, dan zou dat erg fijn zijn! Ook de optie om updates altijd automatisch door te voeren is voor mij welkom. 99,5% van alle computergebruikers heeft geen idee wat er in een update zit, welke impact dat heeft en kan hier dus geen enkel zinnig/gefundeerd besluit over nemen. Doe het dan als Chrome, Adobe en (sinds kort) Firefox en duw gewoon alle updates op de achtergrond door, eventueel in combinatie met herstelpunten àla Windows. Scheelt weer wat ergernis voor de gebruiker
.[Reactie gewijzigd door Rick2910 op woensdag 23 januari 2013 17:26]
Bij mint is het ook mogelijk om te upgraden via een omweg en werkt dat net zo goed of slecht als bij ubuntu zelf. Ze hebben er voor gekozen om het met backups te doen omdat het redelijk vaak gebeurd dat er iets fout gaat, vooral als er grote veranderingen zijn. Daar ben ik met Ubuntu meerdere malen tegenaan gelopen. Dan zal van een 10.4 naar een 10.10 wel goed gaan maar op het moment dat je dat door trekt naar een 11.4 en verder dan zul je al gouw steeds meer en grotere problemen krijgen, om die problemen te voorkomen hebben ze het bij mint anders gedaan.
Dat, of omdat ze het niet zo goed in de hand hebben. Ik draai hier ook Linux mint versie 11. Ik wil wel graag upgraden, maar vertrouw dat niet zo bij Mint. Bij Ubuntu heb ik daar in het verleden geen slechte ervaringen mee gemaakt. Soms viel er wel wat om, maar dat was altijd wel weer recht te buigen. Zodra ik kan stap ik weer terug naar Ubuntu.om die problemen te voorkomen hebben ze het bij mint anders gedaan.
Enige redenen waarom iets bij een upgrade van ubuntu om zou vallen is als je zelf te veel hebt zitten knutselen. En met alle respect, maar dan moet je je ook niet verbazen dat het omvalt. Maja, ik heb *tal* van ubuntu upgrades gezien... zowel op dumb systemen (gebruikers die niks van computers begrijpen en niet mee is geknutseld) en m'n 'eigen' systemen (inc. familie systemen 
) waar op geknutseld was. In de eerste categorie viel het nooit om, in de tweede een enkele keer zo nu en dan (even m'n nexus 7 die ubuntu draait niet meegeteld, want die valt steeds om, maar dat is ook alpha software 
).
) waar op geknutseld was. In de eerste categorie viel het nooit om, in de tweede een enkele keer zo nu en dan (even m'n nexus 7 die ubuntu draait niet meegeteld, want die valt steeds om, maar dat is ook alpha software ).Die middenweg is er al een tijdje bij openSUSE - wij introduceerden de rolling release 'Tumbleweed' repository een paar jaar geleden. Nu hebben wij met de Open Build Service natuurlijk ook de infrastructuur hiervoor. Het zal nog wel een uitdaging worden voor Ubuntu om dat ook te bouwen, en om het stabiel genoeg te krijgen.
Dit is onveranderd als voorheen maar het voorstel is dus geen .10 releases meer te doen en jaarlijkse .4's maar die tussentijd opvullen halfjaarlijkse, maandelijkse, wekelijkse, dagelijkse updates.
Dat word nu ook al gedaan. Oftewel, Ubuntu kiest een beetje voor het beste van de 2 werelden; Er blijft een stabiele versie behouden voor de mensen die kiezen voor stabiliteit boven functionaliteit en voor de rest is er een versie die snel geüpdate word. Je hoeft dus niet meer te wachten op de volgende release voordat er een nieuwe versie van GIMP of VirtualBox in de standaard repositories zit!
Wordt het testen niet veel moeilijker als er geen vaste releases meer zijn?
Tja, misschien wel, maar er zijn zat andere distro' s die het ook zo aanpakken (rolling release) bijv. PCLinuxOS en natuurlijk het bekende Arch Linux en Gentoo. Dus het zou goed mogelijk moeten zijn, zou je denken. En Ubuntu heeft netals Arch een grote (weliswaar een lager percentage GNU/Linux Guru' s/pro' s)community dus er zouden genoeg mensen moeten zijn die alles kunnen testen.
Bij arch gaat het updaten niet altijd goed. Zeker als je langer niet geupdated hebt. Nu is dat bij Archlinux redelijk afhankelijk van je eigen configuratie, maar ik kan mij voorstellen dat dit voor ubuntu ook een probleem is.
Ik heb zelf niet zo'n goede ervaringen met het updaten van ubuntu tov een schone installatie, maar dat is een aantal jaar geleden.
Ik heb zelf niet zo'n goede ervaringen met het updaten van ubuntu tov een schone installatie, maar dat is een aantal jaar geleden.
raar dat je gentoo, en arch noemt, bijden absoluut veer van de ubuntu target... waarom niet gewoon debian noemen die doen ook gewoon nagenoeg roling als ik het goed heb?.. alleen hun stables zijn wat conservativer van die van ubuntu... ik hoop trouwens dat het overstappen naar roling voor ubuntu vooral betekend dat de LTS versies veel meer uitontwikkeld zijn, en dat men ook veel eerder komt met alpha versies voor die LTS'en. dat zou het voor afgeleide projecten veel makkelijker maken te anticiperen
Die zijn er wel. De LTS-releases blijven bestaan, maar de tussenliggende versies verdwijnen dus.
"binnen Canonical wordt nagedacht over de overstap naar rolling releases voor tussentijdse releases samen met LTS-versies op vaste tijden."
Lijkt me voor de desktops wel handig, ben je altijd up-to-date. En voor de servers is er nog steeds een LTS om te gebruiken.
"binnen Canonical wordt nagedacht over de overstap naar rolling releases voor tussentijdse releases samen met LTS-versies op vaste tijden."
Lijkt me voor de desktops wel handig, ben je altijd up-to-date. En voor de servers is er nog steeds een LTS om te gebruiken.
Hmm lijkt me niet altijd handig. Bepaalde software mag wel snel geupdate worden, maar dat gebeurt ook grotendeels al. Bijv. firefox updates krijg je al direct na de release binnen. Maar als Ubuntu zelf ingrijpende veranderingen in bijv. de user interface ondergaat, wil ik toch wel graag zelf kunnen bepalen of ik daarin mee ga of nog even bij mijn vertrouwde systeem blijf.
Die keuze heb je nu ook niet: kleine wijzigingen komen automatisch binnen in de normale update cycle. De grotere wijzigingen komen met een point release en vereisen dan een dist-upgrade waarbij je niet kunt cherrrypicken maar gewoon alles moet updaten om een werkend geheel te houden. Het verschil is dat de grotere wijzigingen op andere momenten voorbij komen.
De enige manier om wijzigingen tegen te houden is nu en straks door packages vast te zetten op een bepaalde versie, bijvoorbeeld vanuit aptitude. Dan krijg je updates tot het moment waarop je niet verder kunt omdat jouw vergrendelde packages afhankelijkheden hebben die zonder updates niet opgelost kunnen worden.
Ergo: volgens mij veranderd er niet zo veel en als je echt een vaste user experience wilt, zul je een LTS versie moeten gebruiken.
De enige manier om wijzigingen tegen te houden is nu en straks door packages vast te zetten op een bepaalde versie, bijvoorbeeld vanuit aptitude. Dan krijg je updates tot het moment waarop je niet verder kunt omdat jouw vergrendelde packages afhankelijkheden hebben die zonder updates niet opgelost kunnen worden.
Ergo: volgens mij veranderd er niet zo veel en als je echt een vaste user experience wilt, zul je een LTS versie moeten gebruiken.
Goede zaak! Ik voeg nu vaak veel PPA's toe omdat ik graag de laatste versies van software draai, dat is dan niet meer (of minder) nodig. Daarnaast gaat het updaten naar nieuwe releases ook lang niet altijd vlekkeloos, al een paar keer gehad dat diverse conflicten diep in het systeem optraden, omdat er in een keer heel veel wordt bijgewerkt. Vervolgens de hele boel maar weer opnieuw geïnstalleerd omdat dat sneller gaat dan helemaal uitzoeken waar het probleem vandaan komt.
haha, zo wordt het echt bijna Debian. Bij Debian kan je overigens kiezen, je kunt een specifieke release kiezen, of een rolling release (zoals bv experimental/unstable/testing/stable/old-stable)
Debian heeft geen rolling releases. Stable ontvangt alleen bugfixes en krijgt zelfden nieuwe versies om bugs op te lossen.
Testing ontvangt packages uit unstable die aan de eisen voldoen. Testing is immers de zandbak voor de eerstvolgende Debian release.
Unstable is ook geen rolling release. Het rolt wel, in de zin van dat er constant nieuwe pakketten aan worden toegevoegd, maar het is strict gezien geen release. Af en toe kan het zijn dat er niet- kloppende dependencies zijn.
Experimental is ook geen rolling release, het is geeneens een complete distributie. Het is een testomgeving voor nieuwe pakketten die om een of andere reden niet in unstable kunnen.
Oldstable is de naam die de distributie krijgt nadat een nieuwe stable is uitgekomen. Deze krijgt bugfixes 1 jaar na het uitbrengen van een nieuwe stable. Ook hier komt over het algemeen geen nieuwe software meer in.
Testing ontvangt packages uit unstable die aan de eisen voldoen. Testing is immers de zandbak voor de eerstvolgende Debian release.
Unstable is ook geen rolling release. Het rolt wel, in de zin van dat er constant nieuwe pakketten aan worden toegevoegd, maar het is strict gezien geen release. Af en toe kan het zijn dat er niet- kloppende dependencies zijn.
Experimental is ook geen rolling release, het is geeneens een complete distributie. Het is een testomgeving voor nieuwe pakketten die om een of andere reden niet in unstable kunnen.
Oldstable is de naam die de distributie krijgt nadat een nieuwe stable is uitgekomen. Deze krijgt bugfixes 1 jaar na het uitbrengen van een nieuwe stable. Ook hier komt over het algemeen geen nieuwe software meer in.
In stable veranderd er in principe nooit een versie. Indien een bugfix enkel in een nieuwe versie van een pakket uitkomt dan zal het team van debian deze fix porten naar hun huidige release in plaats van de nieuwe versie op te nemen.
En dan is er nog CUT (Constantly Usable Testing), wat wel een rolling release zou moeten zijn.
Hier uitgelegd: http://lwn.net/Articles/406301/
Hier te vinden: http://cut.debian.net/
Het zijn dus eigenlijk maandelijkse snapshots / installers van de testing versie van debian, die nu stil lijkt te liggen, maar volgens mij heeft dat te maken met de freeze van wheezy (de huidige testing) en sinds de beta releases van wheezy geen snapshots meer gemaakt zijn.
Hier uitgelegd: http://lwn.net/Articles/406301/
Hier te vinden: http://cut.debian.net/
Het zijn dus eigenlijk maandelijkse snapshots / installers van de testing versie van debian, die nu stil lijkt te liggen, maar volgens mij heeft dat te maken met de freeze van wheezy (de huidige testing) en sinds de beta releases van wheezy geen snapshots meer gemaakt zijn.
Ik ben hier zelf voorstander van. Momenteel gebruik ik bijvoorbeeld veel ArchLinux. Het is zo mooi om te zien dat je niet om het (half) jaar moet upgraden of moet kiezen tussen LTS of limited-support release. Of dat er perse geupgrade moeten naar een nieuwere versie omdat je dan meer (of minder.. ) mogelijkheden hebt.
Het mooiste zou zijn dat er een LTS-versie komt voor het bedrijfsleven/consumenten die eenmaal het stabielste en het minste willen 'sleutelen'.
Zelf zou ik niet snel weer terug willen vallen op een release-nummer, en houd ik nu erg van een distro die continue up-to-date wordt gehouden. Voor mijn NAS/servers daarin tegen zou ik weer kiezen voor een LTS distro versie.
) mogelijkheden hebt.Het mooiste zou zijn dat er een LTS-versie komt voor het bedrijfsleven/consumenten die eenmaal het stabielste en het minste willen 'sleutelen'.
Zelf zou ik niet snel weer terug willen vallen op een release-nummer, en houd ik nu erg van een distro die continue up-to-date wordt gehouden. Voor mijn NAS/servers daarin tegen zou ik weer kiezen voor een LTS distro versie.
[Reactie gewijzigd door beta990 op woensdag 23 januari 2013 18:14]
Idd, Ik gebruik Sabayon dat is een gebruiksvriendelijke versie van Gentoo, gewoonweg fantastisch om voortdurend de laatste updates binnen te kunnen trekken. Eenmaal installeren en klaar. Jammer genoeg moet je voor de kernel updates, hoewel dat geautomatiseerd verloopt, nog steeds dit via terminal doen. Ik heb hierover een discussie proberen aanzwengelen ivm gebruiksvriendelijkheid en ergonomie maar zonder succes.
Ook zou Arch iets sneller zijn updates hebben dan Gentoo naar het schijnt.
Arch heb ik ook al gehad, maar dat is teveel gedoe naar mijn zin. (Ik ben nog niet te ver gevorderd hiervoor en heb geen tijd om bij te leren) Chakra Linux (een gebruiksvriendelijke versie van Arch) is niet gelukt om te installeren en nu heb ik onlangs Manjaro ontdekt dat er interessant uit ziet. Misschien installeren ik deze naast Sabayon om eens uit te proberen.
Ik ben benieuwd of deze wel een gebruiksvriendelijke upgrade van de kernel toe laat (lees zonder terminal)
Ik heb nooit begrepen waarom er geen Rolling Release werd gebruikt. Voor het bedrijfsleven kan ik het begrijpen want om voortduren de boel up te graden is veel werk dus zou LTS hiervoor wel interessant zijn.
Binnen Ubuntu is er natuurlijk nog de backports en die heb ik destijds zonder probleem gebruikt wat in feite de boel ook gedeeltelijk up to date houdt maar rolling is het natuurlijk niet.
Ook zou Arch iets sneller zijn updates hebben dan Gentoo naar het schijnt.
Arch heb ik ook al gehad, maar dat is teveel gedoe naar mijn zin. (Ik ben nog niet te ver gevorderd hiervoor en heb geen tijd om bij te leren) Chakra Linux (een gebruiksvriendelijke versie van Arch) is niet gelukt om te installeren en nu heb ik onlangs Manjaro ontdekt dat er interessant uit ziet. Misschien installeren ik deze naast Sabayon om eens uit te proberen.
Ik ben benieuwd of deze wel een gebruiksvriendelijke upgrade van de kernel toe laat (lees zonder terminal)
Ik heb nooit begrepen waarom er geen Rolling Release werd gebruikt. Voor het bedrijfsleven kan ik het begrijpen want om voortduren de boel up te graden is veel werk dus zou LTS hiervoor wel interessant zijn.
Binnen Ubuntu is er natuurlijk nog de backports en die heb ik destijds zonder probleem gebruikt wat in feite de boel ook gedeeltelijk up to date houdt maar rolling is het natuurlijk niet.
Ik was bij het lezen van het stuk gelijk bang voor de LTS server releases. Die heb ik wel nodig, inclusief patches voor de in de release gebruikte versies van de pakketten.
We draaien in productie software die afhankelijk is van een bepaalde versie van diverse libraries en tools. Ik kan niet zomaar van versie x.y naar versie x+1.y+5, zonder uitgebreide tests, en meestal wel ergens een aanpassing in de code.
Maar ik ga er vanuit dat dat wel geregeld gaat worden. Ik ben zeker niet de enige die hier mee te maken heeft.
Voor desktop-OS lijkt me een rolling release wel erg prettig..
We draaien in productie software die afhankelijk is van een bepaalde versie van diverse libraries en tools. Ik kan niet zomaar van versie x.y naar versie x+1.y+5, zonder uitgebreide tests, en meestal wel ergens een aanpassing in de code.
Maar ik ga er vanuit dat dat wel geregeld gaat worden. Ik ben zeker niet de enige die hier mee te maken heeft.
Voor desktop-OS lijkt me een rolling release wel erg prettig..
Niks staat je in de weg om bepaalde packages of zelfs de hele distro te 'bevriezen', zodat updates niet worden uitgevoerd. Ik heb dit een tijdje gedaan voor een specifieke versie van Adobe Flash. Na het updaten werkte een site met streaming video niet meer, dus teruggezet en bevroren, probleem opgelost. Minder veilig helaas, maar het werkt wel.
Heb op mijn netbook achtereenvolgens 10.10 (netbook edition, dus met unity), (heel even 11.04) 11.10 en 12.04LTS geïnstalleerd, maar moet eerlijk zeggen dat ik er niet veel verschil tussen zag. Sinds 11.10 gebruik ik de gnome shell. Ik gebruik hem voornamelijk voor wat internet, muziek afspelen, even snel wat foto's bekijken en wat andere bijzaken, dus je kan niet zeggen dat ik echt alles uit Ubuntu haal wat er in zit, maar ik heb in het gebruik eigenlijk geen verschil gemerkt tussen de releases anders dan dat wat software was gewisseld en de interface die wat anders werd. Wel vond ik dat geupgrade telkens irritant en daarom draai ik voorlopig maar de LTS versie.
Maar om bij mijn punt aan te komen, waar zit nu echt het verschil tussen de halfjaarlijkse versies? Voor de kernel hoeven ze het niet te doen, die updaten ze toch al tussendoor, dus waarvoor dan? Andere softwarepakketten? Voor mij hoeft het niet ik gebruik gewoon wat ik gebruik of installeer wat anders. De interface? Die is aanpasbaar, dus daarvoor lijkt het mij ook niet noodzakelijk.
Wat me wel een voordeel lijkt van halfjaarlijkse releases is de extra aandacht die er op sites als bijvoorbeeld tweakers komt, wat toch weer publiciteit oplevert en dat kunnen ze denk ik goed gebruiken. Bij 2-jaarlijkse releases heb je nog maar een kwart van die publiciteit. Ook zou de huidige opzet mogelijk beter kunnen zijn voor de productiviteit van de programmeurs bij canonical, omdat een deadline nooit echt ver weg is (max 6 maanden). Aan de andere kant zou dit ook kunnen inboeten op kwaliteit omdat er 'snel' wat moet komen voor een nieuwe release.
Wat mij het prettigst zou lijken is als ze standaard een zeer kale versie leveren, dus geen office/mediaspeler/fotoviewer/browser (maak daar een aparte live versie voor), welke continu ondersteund & geupgrade wordt. Om toch alle software te hebben na de installatie zou je een checklist tijdens de installatie moeten hebben om daarin aan te vinken welke software geïnstalleerd moet worden als de installatie van Ubuntu zelf klaar is (zeg een soort simpel softwarecentrum tijdens de setup). Door dit toe te passen lijkt het me dat Ubuntu zelf daarna ook weer normaal op een cd past, waarbij bijvoorbeeld een 2e cd gemaakt kan worden met software voor waar internetbandbreedte een probleem is.
Maar om bij mijn punt aan te komen, waar zit nu echt het verschil tussen de halfjaarlijkse versies? Voor de kernel hoeven ze het niet te doen, die updaten ze toch al tussendoor, dus waarvoor dan? Andere softwarepakketten? Voor mij hoeft het niet ik gebruik gewoon wat ik gebruik of installeer wat anders. De interface? Die is aanpasbaar, dus daarvoor lijkt het mij ook niet noodzakelijk.
Wat me wel een voordeel lijkt van halfjaarlijkse releases is de extra aandacht die er op sites als bijvoorbeeld tweakers komt, wat toch weer publiciteit oplevert en dat kunnen ze denk ik goed gebruiken. Bij 2-jaarlijkse releases heb je nog maar een kwart van die publiciteit. Ook zou de huidige opzet mogelijk beter kunnen zijn voor de productiviteit van de programmeurs bij canonical, omdat een deadline nooit echt ver weg is (max 6 maanden). Aan de andere kant zou dit ook kunnen inboeten op kwaliteit omdat er 'snel' wat moet komen voor een nieuwe release.
Wat mij het prettigst zou lijken is als ze standaard een zeer kale versie leveren, dus geen office/mediaspeler/fotoviewer/browser (maak daar een aparte live versie voor), welke continu ondersteund & geupgrade wordt. Om toch alle software te hebben na de installatie zou je een checklist tijdens de installatie moeten hebben om daarin aan te vinken welke software geïnstalleerd moet worden als de installatie van Ubuntu zelf klaar is (zeg een soort simpel softwarecentrum tijdens de setup). Door dit toe te passen lijkt het me dat Ubuntu zelf daarna ook weer normaal op een cd past, waarbij bijvoorbeeld een 2e cd gemaakt kan worden met software voor waar internetbandbreedte een probleem is.
De kernel krijgt wel minor updates maar geen major. 12.10 draait op 3.5.x terwijl 13.04 3.8.x krijgt.
En wat jij bedoelt is Ubuntu minimal, daar kan je zelf selecteren wat je geinstalleerd wilt hebben. Als je deze blijft updaten naar een volgende versie heb je ongeveer hetzelfde concept.
https://help.ubuntu.com/community/Installation/MinimalCD
En wat jij bedoelt is Ubuntu minimal, daar kan je zelf selecteren wat je geinstalleerd wilt hebben. Als je deze blijft updaten naar een volgende versie heb je ongeveer hetzelfde concept.
https://help.ubuntu.com/community/Installation/MinimalCD
Bedankt voor deze tip! Ik kende alleen de alternatieve installatie-CD. Een minimalCD is wel een uitkomst wanneer het grootste deel van de packages niet wordt gebruikt.
Dat zijn over het algemeen bugfixes en security patches. Een rolling release neemt complete software versies mee. Over het algemeen veranderen versies niet van 'eindgebruikers software', browsers uitgezonderd. Een kleine update komt wel eens voor, maar niet zoiets als van 1.0 naar 2.0.
Op dit item kan niet meer gereageerd worden.
Onderwerpen
Populair: Samsung Websites en communities Mobiele telefoons Laptops Sony Games Microsoft Politiek en recht Consoles Microsoft Xbox One
© 1998 - 2013 Tweakers.net B.V. Contact Over Tweakers Jouw privacy Algemene voorwaarden Cookies
Tweakers wordt uitgegeven door De Persgroep en wordt gehost door True
