Kroes: Europees filmerfgoed moet online beschikbaar zijn
Het Europese filmerfgoed is op dit moment nauwelijks gedigitaliseerd, en daar moet verandering in komen. Dat vindt Eurocommissaris voor ict Neelie Kroes. Ze bereidt Europese wetgeving voor die daar verandering in kan brengen, maar EU-lidstaten zouden nu al actie moeten ondernemen.
Volgens de Europese Commissie is op dit moment nog maar 1,5 procent van het Europese filmerfgoed gedigitaliseerd, zo laat de Commissie weten in een verklaring. "Het is belachelijk dat ons filmerfgoed in de eenentwintigste eeuw onzichtbaar is", stelt Eurocommissaris voor ict Neelie Kroes in de verklaring.
Kroes zegt 'vastberaden' te zijn om oude films online beschikbaar te maken en gaat kijken hoe Europese regels daarbij zouden kunnen helpen. Kroes gaat onder meer kijken naar de problemen die het auteursrecht oplevert voor het digitaliseren van het cultureel erfgoed.
Het auteursrecht geldt tot zeventig jaar na de dood van de langstlevende auteur. Dat niet altijd duidelijk is wie verantwoordelijk was voor een bepaald stuk film, kan in combinatie met die lange termijn problemen opleveren: het is dan niet duidelijk wie om toestemming gevraagd moet worden voor digitalisering.
De Europese Commissie waarschuwt dat een groot deel van het filmerfgoed verloren kan gaan als het niet wordt gedigitaliseerd, zoals al met veel stomme films is gebeurd. Daarvan zou slechts 10 procent de tand des tijds hebben overleefd. Kroes raadt EU-lidstaten daarom aan om niet te wachten op Europese regelgeving, maar zelf initiatief te nemen, aldus een woordvoerster van Kroes. De films zouden bijvoorbeeld beschikbaar kunnen worden gemaakt via Europeana, een Europese database voor museummateriaal. Zweden en het Verenigd Koninkrijk zouden nu al het goede voorbeeld geven.
Reacties (45)
Goed idee! *knuppel in het hoenderhoek* Maar hoeveel % van de Europese bevolking heeft interesse in dit geweldige culturele erfgoed en zou bereid zijn om daar geld aan uit te geven / zou willen dat daar geld aan wordt besteed?
Je zou toch denken dat als een film gekozen wordt als cultureel erfgoed de maker geen problemen gaat maken. Het moet toch een grote eer zijn als kunstenaar als jouw werk wordt uitgekozen.
In de VS doen ze ook iets vergelijkbaars, cultureel belangrijke werken worden daar toegevoegd aan de Library of Congress. Geen idee hoe zijn auteursrechtenkwesties daar aanpakken, maar wederom, het moet toch een eer zijn voor de kunstenaar als zijn of haar werk zo belangrijk geacht wordt.
In de VS doen ze ook iets vergelijkbaars, cultureel belangrijke werken worden daar toegevoegd aan de Library of Congress. Geen idee hoe zijn auteursrechtenkwesties daar aanpakken, maar wederom, het moet toch een eer zijn voor de kunstenaar als zijn of haar werk zo belangrijk geacht wordt.
Ik zou veel liever zien dat er aandacht word besteed aan het beschikbaar maken van nieuwe films tegen schappelijke prijzen en met de optie om ze te downloaden en offline te kunnen bekijken.
Ik vind het sowieso een goed idee om veel te digitaliseren. Boeken, films, muziekbladen. Natuurlijk begrijp en respecteer ik daarbij autheursrecht maar op het moment dat zoiets vervalt zie ik het liefst dat het gedigitaliseerd wordt en beschikbaar wordt gesteld, desnoods tegen een kleine vergoeding voor het onderhoud van de database (ik denk dan aan een euro of zo per werk maximaal).
Waarom? Ten eerste om te verhinderen dat iets permanent verloren gaat. Iedere keer als een bibliotheek in brand vliegt, iemand het 'oud vuil' van een overleden grootouder bij de stort doet of vergelijkbare zaken is er de kans (hoe klein ook) dat er een uniek werk permanent verloren gaat. Een digitale kopie verkleint die kans enorm.
De vraag is natuurlijk hoe nuttig het is om grootmoeders recept van nieuwjaarskoekjes te digitaliseren maar misschien is 'omdat het kan' dan toch al voldoende.
Waarom? Ten eerste om te verhinderen dat iets permanent verloren gaat. Iedere keer als een bibliotheek in brand vliegt, iemand het 'oud vuil' van een overleden grootouder bij de stort doet of vergelijkbare zaken is er de kans (hoe klein ook) dat er een uniek werk permanent verloren gaat. Een digitale kopie verkleint die kans enorm.
De vraag is natuurlijk hoe nuttig het is om grootmoeders recept van nieuwjaarskoekjes te digitaliseren maar misschien is 'omdat het kan' dan toch al voldoende.
in mijn ogen gebeurd dit al lang,
bijvoorbeeld op http://worldcinemafoundation.org/mission.
soms kun je er hier een vinden als je goed zoekt en veel door klikt.
ik zou het goed vinden als het ook nog eens online zou komen. als een soort goed doorzoekbare openbare bibliotheek.
bijvoorbeeld op http://worldcinemafoundation.org/mission.
soms kun je er hier een vinden als je goed zoekt en veel door klikt.
ik zou het goed vinden als het ook nog eens online zou komen. als een soort goed doorzoekbare openbare bibliotheek.
Ik zie geen probleem met rechten.
Je kunt alles hoe dan ook digitaliseren omdat het dan tenminste bewaard blijft, voor het cellulose is opgelost, zeg maar. Je hoeft het dan niet online te plaatsen als er nog auteursrechtenkwesties spelen. Je tagt het gewoon als niet publiekelijk beschikbaar, tot het probleem is opgelost. Dergelijk materiaal plaats je gewoon op een offline machine gewoon voor ze zekerheid.
De rest kan gewoon online gezet worden. Het gaat hier minder om auteursrecht als het verval van dat materiaal over tijd.
We digitaliseren alles tegenwoordig maar we laten cultureel erfgoed maar waaien? Film materiaal, manuscripten, allerlei papierwerk, we moeten het zo snel mogelijk inscannen en op media zetten die de tand des tijds kunnen doorstaan. Of tenminste lang genoeg om op een dag opnieuw overgezet te kunnen worden, zonder kwaliteitsverlies, op een nieuwe drager. Je kunt zelfs kiezen om oude documenten opnieuw op papier te zetten. Papier is niet zo'n slecht medium. Het is niet afhankelijk van computers en electriciteit. We kunnen nu inkt ontwikkelen dat niet vervaagt, papier dat langer meegaat en niet verkleurt. We kunnen bewaar kluizen en atmosferische controle gebruiken en dan kan een document gerust nog eens 2000 jaar overleven.
Hoe dan ook, zolang het maar spoedig gebeurt.
Je kunt alles hoe dan ook digitaliseren omdat het dan tenminste bewaard blijft, voor het cellulose is opgelost, zeg maar. Je hoeft het dan niet online te plaatsen als er nog auteursrechtenkwesties spelen. Je tagt het gewoon als niet publiekelijk beschikbaar, tot het probleem is opgelost. Dergelijk materiaal plaats je gewoon op een offline machine gewoon voor ze zekerheid.
De rest kan gewoon online gezet worden. Het gaat hier minder om auteursrecht als het verval van dat materiaal over tijd.
We digitaliseren alles tegenwoordig maar we laten cultureel erfgoed maar waaien? Film materiaal, manuscripten, allerlei papierwerk, we moeten het zo snel mogelijk inscannen en op media zetten die de tand des tijds kunnen doorstaan. Of tenminste lang genoeg om op een dag opnieuw overgezet te kunnen worden, zonder kwaliteitsverlies, op een nieuwe drager. Je kunt zelfs kiezen om oude documenten opnieuw op papier te zetten. Papier is niet zo'n slecht medium. Het is niet afhankelijk van computers en electriciteit. We kunnen nu inkt ontwikkelen dat niet vervaagt, papier dat langer meegaat en niet verkleurt. We kunnen bewaar kluizen en atmosferische controle gebruiken en dan kan een document gerust nog eens 2000 jaar overleven.
Hoe dan ook, zolang het maar spoedig gebeurt.
Het probleem is niet digitalisatie. Het probleem is restauratie. Digitaliseren is relatief goedkoop maar restauratie enorm duur. En als men het auteursrecht op films gaat beperken dan zullen filmmaatschappijen niet meer genegen zijn om de kosten van die restauratie voor hun rekening te nemen: ze kunnen dat geld immers niet meer terugverdienen als iedereen toch al vrij over zo'n werk kan beschikken.
Ik ben het er trouwens niet mee eens dat "ons filmerfgoed in de eenentwintigste eeuw onzichtbaar is". Er zijn zat instellingen en maatschappijen die zich er voor inzetten om oude films te conserveren en toegankelijk te maken. Maar dit gebeurd voor een belangrijk deel via filmmaatschappijen die hun kosten moeten kunnen recouperen. Als oude films je aan het hart gaan dan zou het dus helpen als je de duur van het auteurschap verlengd i.p.v. dat je het verkort.
Ik ben het er trouwens niet mee eens dat "ons filmerfgoed in de eenentwintigste eeuw onzichtbaar is". Er zijn zat instellingen en maatschappijen die zich er voor inzetten om oude films te conserveren en toegankelijk te maken. Maar dit gebeurd voor een belangrijk deel via filmmaatschappijen die hun kosten moeten kunnen recouperen. Als oude films je aan het hart gaan dan zou het dus helpen als je de duur van het auteurschap verlengd i.p.v. dat je het verkort.
Misschien eens een idee om te kijken naar die auteursrechten...
70 jaar na de dood van de langst levende auteur? Mijn pensioen wordt toch ook niet doorbetaald na mn dood?
Een jaar of 15 lijkt me lang zat. Daarna zijn de inkomsten toch marginaal. Daarna vrijgeven onder de creative commons licentie, zodat iemand niet 1 scene kan aanpassen om de film opnieuw uit te geven (G.Lucas: Noooooooo!).
70 jaar na de dood van de langst levende auteur? Mijn pensioen wordt toch ook niet doorbetaald na mn dood?
Een jaar of 15 lijkt me lang zat. Daarna zijn de inkomsten toch marginaal. Daarna vrijgeven onder de creative commons licentie, zodat iemand niet 1 scene kan aanpassen om de film opnieuw uit te geven (G.Lucas: Noooooooo!).
Het Nederlandse instituut voor Beeld & Geluid is geloof al geruime tijd bezig het hele archief te digitaliseren. Betreft in dit geval niet alleen film, maar ook televisie programma's van de jaren 50 tot de jaren 90.
Naar wat ik begrijp gaan ze het tegen betaling beschikbaar maken.
http://www.emerce.nl/nieu...an-digitalisering-archief
Naar wat ik begrijp gaan ze het tegen betaling beschikbaar maken.
http://www.emerce.nl/nieu...an-digitalisering-archief
Ik denk dat het goed zou zijn dat er een mogelijk tegenstrijdige wet komt. Wanneer iets als erfgoed wordt bestempeld wordt het automatisch openbaar/rechtenvrij beschikbaar, zodat iedereen van het erfgoed kan genieten. (of in ieder geval inzien).
Het kan wel jammer zijn dat het niet beschikbaar is. Maar ik zie geen reden om lidstaten te DWINGEN. Ik ben redelijk pro-europa, maar ik vind het geldverspelling om hier (het maken van wetgeving) tijd aan te besteden.
In reactie op q2no. Ik heb jouw punt in een recent artikel belicht. Zie het fragment hieronder.
Vanuit een opportunistisch egalitair denken waaraan zowel politici van links als van rechts zich bezondigen klinkt de kritiek van het elitaire karakter. Voor grote groepen in de samenleving is de hedendaagse Kunst buiten bereik geraakt.
Maar dat 'Henk en Ingrid' het niet begrijpen is dat nou erg? Ik denk van niet. Ingedut hangen ze op de bank en kijken ze TV. Een Ikea bank met een motief van Mondriaan. Een bank die is geïnspireerd op de Bauhaus-stroming, die voor enige tijd nog werd gezien als 'Entartete Kunst'.
Op de TV is Lady Gaga, zwaar schatplichtig aan Madonna, die op haar beurt les heeft gehad van Martha Graham. Madonna kennen ze, Martha Graham, de grootste dansvernieuwer van de 20e eeuw, is volledig buiten hun gezichtsveld gebleven. Avantgardistische, moeilijk te interpreteren, kunst verwordt in een kort tijdsbestek tot mainstream cultuur en raakt breed geabsorbeerd in de samenleving. Beyonce die Rosas plagieert - wat overigens niet zo'n goed idee was, pop art bij de HEMA, de voorbeelden zijn alom.
Een andere reden om niet te treuren om het onbegrip van de beide bankzitters is dat er zoveel is waarvoor zij geen aandacht hebben en geen verantwoordelijkheid voor nemen. Neuro-chirugie bijvoorbeeld. Maar als het zo uitkomt mogen ze er wel van profiteren. Niemand die zal beweren dat we neurochirurgie maar moeten afschaffen omdat het in brede kringen niet begrepen wordt.
Vanuit een opportunistisch egalitair denken waaraan zowel politici van links als van rechts zich bezondigen klinkt de kritiek van het elitaire karakter. Voor grote groepen in de samenleving is de hedendaagse Kunst buiten bereik geraakt.
Maar dat 'Henk en Ingrid' het niet begrijpen is dat nou erg? Ik denk van niet. Ingedut hangen ze op de bank en kijken ze TV. Een Ikea bank met een motief van Mondriaan. Een bank die is geïnspireerd op de Bauhaus-stroming, die voor enige tijd nog werd gezien als 'Entartete Kunst'.
Op de TV is Lady Gaga, zwaar schatplichtig aan Madonna, die op haar beurt les heeft gehad van Martha Graham. Madonna kennen ze, Martha Graham, de grootste dansvernieuwer van de 20e eeuw, is volledig buiten hun gezichtsveld gebleven. Avantgardistische, moeilijk te interpreteren, kunst verwordt in een kort tijdsbestek tot mainstream cultuur en raakt breed geabsorbeerd in de samenleving. Beyonce die Rosas plagieert - wat overigens niet zo'n goed idee was, pop art bij de HEMA, de voorbeelden zijn alom.
Een andere reden om niet te treuren om het onbegrip van de beide bankzitters is dat er zoveel is waarvoor zij geen aandacht hebben en geen verantwoordelijkheid voor nemen. Neuro-chirugie bijvoorbeeld. Maar als het zo uitkomt mogen ze er wel van profiteren. Niemand die zal beweren dat we neurochirurgie maar moeten afschaffen omdat het in brede kringen niet begrepen wordt.
[Reactie gewijzigd door jwvirtual op donderdag 20 december 2012 10:47]
*wederom knuppel & hoedehok*
Afgezien van het evt afkopen van de rechten. Hoeveel mensen staan nu te popelen om dit materiaal te zien. De grote hoeveelheid geld dat dergelijke initiatieven kosten en de kleine groep direct geintresseerde is in mijn ogen een slechte return of investment. Hetzelfde geldt voor de archiefwet met zijn grote focus op cultureel erfgoed. Omdat een relatief kleine groep mensen (lees onderzoekers en journalisten) ooit iets will onderzoeken gaan we als overheid instanties veel geld pompen in het bewaren & conserveren van nutteloze zaken. Erger nog, op dat gebied is onze overheid (in al zijn vormen) zelfs super slecht en geld slurpend in. Mocht het ooit gebeuren dat er wordt gedigitaliseerd dan is er weer de vraag over de deskundigheid van het personeel / wetenschappers / beleidsmakers omtent de techniek die zal worden gebruikt.
*beren enzo*
Digitale film is niet schaalbaar naar een hogere kwaliteit, zonder kwaliteitsverlies.
Kwaliteit en digitale bestanden is een rekbaar begrip. Zo was VCD ooit high end quality nu komen de eerste 2K schermen al op de markt. Een VCD op een 2k scherm ziet er niet bepaald spiffy uit.
Preservering van gedigitaliseerd materiaal zal (waarschijnlijk) plaats vinden op digitale tapes.
Deze tapes hebben hetzelfde probleem als bij een VHS band. De magetische laag kan in de tijd los raken van de plaklaag.
Etc.
(en toch moet ik eerlijk zeggen dat sommige cultureel verantwoordelijk films toch een must zijn om naar te kijken en ik was dan ook erg blij dat "A trip to the moon" terug werd gevonden en restaureerd)
Afgezien van het evt afkopen van de rechten. Hoeveel mensen staan nu te popelen om dit materiaal te zien. De grote hoeveelheid geld dat dergelijke initiatieven kosten en de kleine groep direct geintresseerde is in mijn ogen een slechte return of investment. Hetzelfde geldt voor de archiefwet met zijn grote focus op cultureel erfgoed. Omdat een relatief kleine groep mensen (lees onderzoekers en journalisten) ooit iets will onderzoeken gaan we als overheid instanties veel geld pompen in het bewaren & conserveren van nutteloze zaken. Erger nog, op dat gebied is onze overheid (in al zijn vormen) zelfs super slecht en geld slurpend in. Mocht het ooit gebeuren dat er wordt gedigitaliseerd dan is er weer de vraag over de deskundigheid van het personeel / wetenschappers / beleidsmakers omtent de techniek die zal worden gebruikt.
*beren enzo*
Digitale film is niet schaalbaar naar een hogere kwaliteit, zonder kwaliteitsverlies.
Kwaliteit en digitale bestanden is een rekbaar begrip. Zo was VCD ooit high end quality nu komen de eerste 2K schermen al op de markt. Een VCD op een 2k scherm ziet er niet bepaald spiffy uit.
Preservering van gedigitaliseerd materiaal zal (waarschijnlijk) plaats vinden op digitale tapes.
Deze tapes hebben hetzelfde probleem als bij een VHS band. De magetische laag kan in de tijd los raken van de plaklaag.
Etc.
(en toch moet ik eerlijk zeggen dat sommige cultureel verantwoordelijk films toch een must zijn om naar te kijken en ik was dan ook erg blij dat "A trip to the moon" terug werd gevonden en restaureerd)
[Reactie gewijzigd door q2no op donderdag 20 december 2012 10:54]
Het probleem is deels dat je bij iedere product een pak papier nodig hebt met overeenkomsten en handtekeningen. Decennia later zijn de mensen verhuisd, soms overleden, waarbij rechten soms overgaan op nabestaanden, onvindbaar zijn, is digitalisering in de originele overeenkomsten niet vermeld, evenmin als vertoning via internet en is het pak overeenkomsten soms ook simpelweg kwijt.
Daardoor kun je de rechten niet goed regelen en neem je risico's als je toch publiceert.
Daardoor kun je de rechten niet goed regelen en neem je risico's als je toch publiceert.
Hoewel ik denk dat de meeste tweakers hier voorstander van zijn, en dit een interessante discussie kan opleveren, is dit hier compleet naast de kwestie.
Een groot deel van de films waar men hier over praat zijn ook niet te verkrijgen via de 'reguliere' kanalen. Het gaat om oude pareltjes, of maatschappelijk relevante werken, die verkommeren in één of ander archief en zo verloren gaan. Deze zaken kunnen echter een mooie kijk bieden op onze maatschappij in niet zo lang vervlogen tijden.
Je kan deze media dan ook perfect zien als erfgoed, waarbij het een maatschappelijk belang dient deze te beschermen. Dat geld niet voor de films waar jij het over hebt: op dit moment hebben deze louter een amusementswaarde. Waarmee ik niet wil zeggen dat deze niet beschermd zullen moeten worden. Er zijn vele pareltjes in de Europese cinema, die als kuns of maatschappelijk relevant beschouwd kunnen worden. Het zou een zonde zijn mochten deze verloren gaan voor de sociologen/filmliefhebbers/museumbezoekers/... van de 22e eeuw.
Een groot deel van de films waar men hier over praat zijn ook niet te verkrijgen via de 'reguliere' kanalen. Het gaat om oude pareltjes, of maatschappelijk relevante werken, die verkommeren in één of ander archief en zo verloren gaan. Deze zaken kunnen echter een mooie kijk bieden op onze maatschappij in niet zo lang vervlogen tijden.
Je kan deze media dan ook perfect zien als erfgoed, waarbij het een maatschappelijk belang dient deze te beschermen. Dat geld niet voor de films waar jij het over hebt: op dit moment hebben deze louter een amusementswaarde. Waarmee ik niet wil zeggen dat deze niet beschermd zullen moeten worden. Er zijn vele pareltjes in de Europese cinema, die als kuns of maatschappelijk relevant beschouwd kunnen worden. Het zou een zonde zijn mochten deze verloren gaan voor de sociologen/filmliefhebbers/museumbezoekers/... van de 22e eeuw.
Het restaureren is het duurste deel. Door te digitaliseren voordat het afbreekt spaar je een hoop kosten later uit (aangenomen dat je die films wil bewaren).
Je wil waarschijnlijk niet alles bewaren, maar dat zal sowieso niet meevallen, dus dat komt vanzelf goed
En wat betreft de schaalbaarheid: Beter iets dan niets. Bovendien is het bronmateriaal, zoals je zelf al zegt, vaak ook niet zo goed dus niet alles hoeft op 2K resolutie.
Je wil waarschijnlijk niet alles bewaren, maar dat zal sowieso niet meevallen, dus dat komt vanzelf goed
En wat betreft de schaalbaarheid: Beter iets dan niets. Bovendien is het bronmateriaal, zoals je zelf al zegt, vaak ook niet zo goed dus niet alles hoeft op 2K resolutie.
Je gaat voorbij aan het probleem dat ik in de laatste alinea van mijn posting beschrijf: om de prijs van het conserveren/restaureren van films te kunnen betalen moet er een partij zijn die de mogelijkheid heeft om dat geld te spenderen en vervolgens terug te verdienen. Als je de duur van het auteursrecht beperkt tot 70 jaar kap je die mogelijkheid af. Films zullen dus verder in verval raken en verloren gaan als je commerciele partijen niet de mogelijkheid geeft om hun investeringen terug te verdienen.
Ik ben het trouwens niet eens met je stelling: fysieke eigendommen worden je na 70 jaar ook niet afgepakt omdat er een soort van beperking in de duur van dat eigendom zit. Datzelfde principe zou voor onstoffelijke werken moeten gelden.
Ik ben het trouwens niet eens met je stelling: fysieke eigendommen worden je na 70 jaar ook niet afgepakt omdat er een soort van beperking in de duur van dat eigendom zit. Datzelfde principe zou voor onstoffelijke werken moeten gelden.
Waarom denk je dat dit al niet op grote schaal gedaan wordt? Sommige dingen moet je gewoon doen, ondanks de kosten. Als je enkel naar return of investment kijkt dan gebeurt er niks ook geen innovatie. De eerste stappen kosten veel geld en je hebt ook geen garantie op return of investment.*wederom knuppel & hoedehok*
Afgezien van het evt afkopen van de rechten. Hoeveel mensen staan nu te popelen om dit materiaal te zien. De grote hoeveelheid geld dat dergelijke initiatieven kosten en de kleine groep direct geintresseerde is in mijn ogen een slechte return of investment.
Uit de begindagen van de boekdruk kunst blijft ook niks meer over, wat jammer is, want je zou toch wat meer inzichten hebben over het leven in die tijd.
Of het op het niveau van een land verplicht moet worden weet ik niet, openbare omroepen zouden wel een budget moeten krijgen om zich met die dingen bezig te houden. De VRT doet al zoiets:
http://www.vrt.be/wat-doen-we/archief-beleid en blijkbaar kan je al genieten van hun werk en andere landen ...
http://www.euscreen.eu/
Ikke! En ik spendeer er al veel geld aan.Hoeveel mensen staan nu te popelen om dit materiaal te zien.
Er bestaan in Europa trouwens veel dvd/blu-ray-labels die zich specialiseren in het uitbrengen van dit soort films. Ook zijn er allerlei filminstituten die zich in Europa bezig houden met het conserveren en onder de aandacht brengen van oude films. Het filmmuseum is daarvan een Nederlands voorbeeld, en in Groot Brittanie heb je BFI en in Duitsland de Friedrich Murnau Stiftung die veel werk verzetten. Het wereldje van filmconservatie is groter dan je denkt.
Da's een heel ander deelgebied van de film dan waar Kroes het over heeft. Hedendaagse films worden sowieso vaak al digitaal gemaakt en opgeslagen, en daarmee is het digitaliseren daarvan al helemaal geen issue. Het probleem ligt bij oudere films die nog op filmnegatief zijn opgenomen.Ik zou veel liever zien dat er aandacht word besteed aan het beschikbaar maken van nieuwe films tegen schappelijke prijzen en met de optie om ze te downloaden en offline te kunnen bekijken.
Op dit item kan niet meer gereageerd worden.
Onderwerpen
Populair: Android Tablets Samsung Websites en communities Mobiele telefoons Google Microsoft Sony Games Politiek en recht
© 1998 - 2013 Tweakers.net B.V. Contact Over Tweakers Jouw privacy Algemene voorwaarden Cookies
Tweakers wordt uitgegeven door De Persgroep en wordt gehost door True
