NASA-onderzoekers ontwikkelen nucleaire energiebron

Medewerkers van een Amerikaans nucleair onderzoeksinstituut hebben, samen met researchers van ruimtevaartorganisatie NASA, een prototype van een nucleaire energiebron voor ruimtevoertuigen of ruimtebases ontwikkeld.

Het prototype van de energiebron werd ontwikkeld door het Los Alamos National Laboratory, NASA's Glenn Research Center en National Security Technologies. Het testmodel produceerde 24W aan energie, maar een productiemodel zou 500W moeten kunnen leveren. De nucleaire reactor zou gebruikt kunnen worden voor ruimtevoertuigen die ver van de zon bewegen: zonnepanelen leveren dan niet voldoende energie op. Ook zou een opgevoerde versie gebruikt kunnen worden als energiebron voor ruimtebases, zoals op de maan of Mars.

De reactor is gebaseerd op een ander experiment, Flattop genoemd: het acronym dat voor het energie-experiment gebruikt wordt, luidt dan ook DUFF, kort voor Demonstration Using Flattop Fissions. DUFF maakt gebruik van de warmte die bij het verval van uranium vrijkomt. Die warmte wordt door acht heatpipes, bekend van computerkoelers, naar acht Stirling-motoren gevoerd. Die zetten de warmte om in elektriciteit. DUFF werd in zes maanden, met minder dan een miljoen dollar budget, ontwikkeld. Omdat het systeem zo eenvoudig is, zou het een goede kandidaat voor gebruik als energiebron in de ruimtevaart zijn.

De deflector om het radioactieve materiaal van de DUFF-reactor, wordt van beryllium gemaakt en zou ongeveer dertig centimeter hoog worden en een vergelijkbare diameter krijgen. In de deflector worden de heatpipes, die overigens door het Los Alamos-lab werden ontwikkeld, gestoken. De gebruikte Stirling-motoren zijn gesloten systemen die warmte in beweging omzetten.

Veel ruimtesondes maken gebruik van een vorm van nucleaire energiewinning: nucleaire plutoniumisotopen leveren de warmte voor thermische elektrische generators. Een mogelijk tekort aan plutonium-238 zou aanleiding zijn om alternatieve, aanvullende energiebronnen te ontwikkelen.