Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Je kunt ook een cookievrije versie van de website bezoeken met minder functionaliteit. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , 89 reacties, 22.603 views •

Simpelweg minder gamen is geen oplossing om problematisch gamegedrag tegen te gaan. Dat blijkt uit onderzoek van de Universiteit Twente. Het reguleren van stemmingen en zelfcontrole zouden een belangrijke rol spelen bij gameverslaving.

GameverslaafdePromovenda Maria Haagsma voerde bij het Institute for Innovation and Governance Studies van de Universiteit Twente onderzoek uit naar gameverslaving. Ze onderzocht vooral excessief gamegedrag en de negatieve uitkomsten hiervan op het leven van een persoon, en paste daarbij meerdere bestaande gedragstheorieën toe. Op deze manier zou gameverslaving nog maar weinig onderzocht zijn.

"Het wordt door de meeste onderzoekers algemeen geaccepteerd dat sommige gamers het risico lopen om problematische speelpatronen te gaan ontwikkelen", zegt Haagsma, "Hierbij wordt aangenomen dat het vertonen van problematische gamepatronen vergelijkbaar is met een gedragsverslaving zoals pathologisch gokken."

Haagsma onderzocht onder andere de rol van verwachtingen die gamers hebben over de uitkomst van gamen, de mate waarin het een gewoonte is geworden en de hoeveelheid zelfcontrole. "De bevindingen in mijn proefschrift suggereren dat de hoeveelheid tijd die besteed wordt aan gamen wellicht niet een onafhankelijke voorspeller is van problematisch gamegedrag, in tegenstelling tot andere factoren zoals zelfcontrole en stemmingsregulatie", aldus de promovenda, "Dit geeft aan dat het simpel verminderen van de hoeveelheid speeltijd waarschijnlijk geen effectieve oplossing is om problematisch gamegedrag te voorkomen of te behandelen." 

In Nederland zouden steeds meer gamers zich met gamegerelateerde problemen bij de verslavingszorg melden, maar harde cijfers ontbreken aangezien er geen richtlijnen voor registratie zijn. Het instituut voor verslavingszorg sprak vorig jaar over ongeveer 12.000 gameverslaafden in Nederland.

Reacties (89)

Reactiefilter:-189086+170+211+31
ik spreek mijn vrienden altijd elke dag ..


over skype hahahaha ^^ trolololo

ik maak zelf wel uit wat ik doe ik heb geen verslaving geweldig hoe iedereen zichzelf goed praat op dit artiekel haha geniaal
Men spreekt wat betreft de diagnostiek van verslaving over afhankelijkheid en/of misbruik van het middel. Wanneer het naar misbruik gaat ( mensen blijven bijv. thuis van school om te gamen) zijn interventies wel wenselijk. Voor tv kijken geldt dit precies zo.
Gameverslaving bestaat niet. Niets meer dan een urban myth.

Er is een duidelijk zichtbare trend tegenwoordig om alle gedrag als verslaving te bestempelen. Het is vreemd dat als je een 'boekenwurm' bent, men daar geen verslaving in ziet, als je de hele dag leest. Dan vind men dat je je geest verrijkt, want lezen is goed voor je taalvaardigheid etc.

Games zijn goed voor andere dingen, dat is neurologisch bewezen. Mensen die gamen zijn veel beter in staat verschillende voorwerpen te volgen en in het verkeer is dat erg belangrijk.

Tegenwoordig is alles wat iemand leuk vind en veel doet ineens een probleem en de reden daarvoor is dat verslavingsklinieken of instituten en aanverwante organisaties die zich bezig houden met verslaving subsidie krijgen van de overheid en dat in de zorg markt men concurrerend moet zijn om te overleven.

Daarom verzinnen allerlei nieuwe verslavingen, zodat de subsidies blijven binnenkomen. Om die te krijgen moet men wel bewijzen dat er een probleem is en dus creŰren ze het. Dat heet in economische kringen diversificatie. Of het uitbreiden van de markt.

De definities van verslaving worden aangepast om een zo groot mogelijke groep te kunnen netten. Anders gezegd, je formuleert je definities zodanig dat de meeste mensen in aanmerking komen, zo maximaliseer je de doelgroep.

Je kunt zeggen van een boekenwurm dat hij/zij excessief leest omdat zo iemand niet uit gaat maar lekker met een kop thee op de bank onder de plaid zich verliest in een mooi verhaal. Je kunt zeggen dat zijn/haar sociale leven er onder leidt. Vroeger mopperden ouders en zeiden naar buiten te gaan. Of ze hielden zich stil omdat ze meenden dat lezen goed was voor de hersens.

Nooit werd er gesproken dat lezen een problematisch gedrag was. Nog steeds wil men kinderen aan het boek helpen. Kinderboekenweek, prijzen voor het beste kinderboek, lezen op scool, bibliotheken met projecten om kinderen te doen lezen.

Maar een game is ook een verhaal, is interactief en er wordt iets van de deelnemer gevraagd. Dit heeft ook positieve gevolgen. Zelfs als een gamer de hele dag thuis zit te gamen, dan is ie niet op straat ruiten aan het ingooien.

Dus zie je, ik geloof niet in game verslaving of wiet verslaving. Het is niet zo erg moeilijk om iemand uit de rij te prikken en daarvan te verklaren dat hij of zij een probleemgeval is. Er zijn tal van mensen die dagelijks wiet roken of gamen zonder sociale problemen. Maar als je iemand maar indringend verklaart dat zijn/haar gedrag verkeerd is en allerlei verhaaltjes verzint waarom en hoe, dan gaat zo iemand er in geloven.

Game on, mensen, laat je niet corrumperen door de corruptie van de zorg markt en subsidies.

http://www.ted.com/talks/...brain_on_video_games.html
Dat iets ook goede kanten heeft maakt verslaving niet onmogelijk. Medicijnen kunnen verslavend zijn, alcohol als een glaasje wijn kan gezond zijn. Gokverslaving bestaat zonder twijfel en daarvan is bekend dat het fysieke ontwenningsverschijnselen kan hebben?

Het heeft niet te maken met 'veel doen' en 'leuk', wanneer gedrag compulsief wordt, je laat je werk er ernstig onder lijden, je sociale leven wordt beperkt omdat het alleen nog maar draait om het 'scoren' van gamen en tijd om te kunnen gamen, je hebt stemmingswisselingen en raakt extreem ge´rriteerd zonder games, je bent niet meer instaat jezelf te beheersen zelfs persoonlijke verzorging lijdt er onder, slaap gebrek, ongezond eten...

Welke moderne aangepaste definitie van verslaafd is niet van toepassing? Ongeacht het verschijnsel...
Onderzoek aan de universiteit in Nijmegen toonde aan dat er geen gezond glaasje alcohol bestaat. Dat elke hoeveelheid alcohol slecht is, veel of weinig en dat eventuele positieve effecten teniet worden gedaan door de negatieve. Zo wordt er vaak gezegd dat er in wijn goede stoffen zitten. Wel, de alcohol is echter zo giftig dat het zinloos is om die reden een glaasje wijn te drinken.

Maar ik zeg niet dat compulsief gedrag prima is. Ik denk dat er geen verband bestaat tussen het onderwerp, zoals wiet of game verslaving en de compulsiviteit.

Je gaat game verslaving behandelen, wat een symptoom is van een onderliggend probleem. Wat men tegenwoordig doet is het symptoom het probleem maken.

Als iemand excessief speelt dan is dat vanwege een trauma, al dan niet bewust ervaren of een ander soort psychologisch of psychiatrisch verschijnsel, zoals een (nog) niet herkende diagnose.

Anders en simpeler gezegd, iemand is ongelukkig en wil de wereld niet onder ogen zien en gaat gamen om maar niet geconfronteerd te worden met het probleem. Dan kun je iemand wel betichten van game verslaving maar dan zit je er toch grof naast.

Een verslavingsinstelling heeft primair belang bij het symptoom. Op die basis ontvangen ze subsidie. Dat iemand in zijn jeugd ernstig mishandeld werd is secundair, kan ook behandeld worden in de kliniek, maar dat probleem valt niet onder verslaving, wat de naam op de gevel zegt.

Helaas is dit het moderne paradigma in de zorg: het behandelen van symptomen.
Ik ben het deels met je eens, maar voor vrijwel elk verslavend gedrag - ook gebruik van hard drugs - is ook een psychologische verklaring te geven.

Deze verslavingen zijn ook vluchtgedrag, komen ook door onderliggende problemen en dat zijn ook de problemen die worden aangepakt in de verslavingszorg. Er is nog nooit iemand afgekickt van wat dan ook zonder pijnlijk zijn/haar eigen gedrag onder ogen te komen en te leren leven (accepteren, verwerken, wat dan ook) met de oorzaken ervan.

Er zijn zelfs genetische factoren die in hoge mate voorspellend zijn voor verslavingsgevoeligheid, dit kunnen prima games zijn. Wellicht dat hier door sommige instanties 'nieuwe markten' worden waargenomen (internetverslaving, tv-verslavnig, seksverslaving, eetverslaving, shopverslaving), neemt niet weg dat mbt deze onderwerpen sommige mensen duidelijk verslavingsgedrag vertonen en dat professionele hulp gewenst is.

Dat betekent inderdaad niet dat games per se verbannen moeten worden of hoofdschuldige zijn. Seks, tv en shoppen zijn dat ook niet.
waarom zou je iemand stukje speelplezier nou moeten gaan verminderen :s ik snap het echt niet...
Aan alle tweakers die mopperen over gebrek aan definitie van "verslaving":

De definitie staat in het artikel:

"Ze onderzocht vooral excessief gamegedrag en de negatieve uitkomsten hiervan op het leven van een persoon..."
Heb zelf ook wel vrij veel gegamed. Maar dit was meer uit verveling dan uit frustratie of zoiets. Bovendien heb ik er bijna altijd genoeg tijd voor gehad. Het is hooguit een paar maanden zo erg geweest dat het school nadelig deed be´nvloeden. Toen de achievements bereikt waren, was ik zelf verzadigd en ging het weer goed met school.

Al die tijd ook voldoende geschaakt, muziek gespeeld en gevoetbald, maar ik merkte met al die dingen al dat ik van nature vrij teruggetrokken was en de nood had aan concrete doelstellingen die eigenlijk alleen maar in games te bereiken zouden zijn. Veel vrienden heb ik nooit gehad, maar ook niet echt behoefte aan elke week zuipen en overal bij te moeten zijn. Aan verplichtingen heb ik een schijthekel en wanneer een game een verplichting begint te worden, einde verhaal.

Veel gamen is niet erg, maar maak een balans op wat de invloed is op de andere dingen. Soms heb je het echt nodig om er even tussen uit te zijn, het is altijd beter dan drank/drugs.
Wanneer je anderen er niet te veel mee lastig valt en je gewoon je diploma's, je werk en je ontspanning ernaast hebt, dan is er niets aan de hand. Minder gamen werkt inderdaad niet, je kan beter een overload hebben, dan de achievement halen en gewoon helemaal stoppen en dat spel nooit meer spelen. De ene game is verslavender dan de andere...en sommigen kan je gewoon beter links laten liggen.

De grens tussen routines en verslavingen vind ik vrij dun...iemand die een serie hartstondig volgt is dan ook een beetje verslaafd. Breaking Bad heb ik gewoon in 3-4 dagen er doorheen gejaagd, toen ik er de tijd voor had. Elke week wachten op een aflevering is niet mijn ding...daar wordt ik gek van.

Over het verwaarlozen van sociale contacten, sommige mensen voelen zich niet op hun gemak bij grote groepen mensen met veel lawaai en onvoorspelbare dingen. Beter een paar goede vrienden dan heel veel bekenden. Niet iedereen is overal voor geschikt, dat zal hier ook wel voor zijn. De een kan wat beter acteren dan de ander. Vaak komt het er op neer dat wanneer je ergens tijd in steekt, dat je dan beter wordt en dat is met alles...en is het dat niet, dan stop er maar gewoon mee en leg je er bij neer...

Life goes on, but will you go on?
Als men elke avond zich voor de TV plant, Booken leest, aan je auto sleutelt, muziek luistert, gaat darten of wat je ook kan verzinnen. Hoe is dit anders dan gamen?
Caelestis raakt hier de spijker op zijn kop. Ik heb me altijd zo geŰrgerd aan die zogenaamde verslavingsonderzoeken gericht op gaming. Dit huidige onderzoek lijkt zowaar redelijk gebalanceerd, maar vrijwel altijd wordt gaming in de media geframed als iets 'vreemds' dat alleen een tijdverdrijf zou zijn voor 'puberjongetjes'. Gamen wordt simpelwel nog steeds als iets afwijkends geframed.

Waarom zou 4 uur lang gamen op een avond wel op verslaving duiden, terwijl 4 uur lang tv-kijken als heel normaal wordt bestempeld? Simpel: tv-kijken is een sociaal volstrekt geaccepteerd tijdverdrijf; gamen is nog lang niet zo ver. Daarom wordt het veel te snel als 'verslaving' betiteld.

De inmiddels voor ontucht veroordeelde Keith Bakker, kon jarenlang een klein fortuin verdienen met zijn verslavingskliniek door absurd hoge bedragen van ouders af te troggelen door ze maar wijs te maken dat het allemaal heel erg was, die gameverslavingen. Ongeveer 30.000 euro lichter voor een therapie gericht op een gehyped ' probleem'.... Tel uit je winst.
Bem het niet vaak eens met iemand ze reactie nu toch aardig wat raak vlakke .
zelf heb ik hier een persoonlijke ervaring mee.

rond mij dacht iedereen dat ik game-verslaafd was/ben. omdat ik veel tijd achter mijn computer spendeerde, tot wel 80% van de tijd dat ik vrij was.. wat resulteerde in 8 uur per dag.
dit was een combinatie van gamen, Nieuws lezen, dumpert, fora, films, series, programmeren,....

over een halfjaar heb ik mij laten opnemen voor een depressie, toen heb ik 3 maanden lang niet gegamed, en niet in contact geweest met mijn clan. (clan is meer vriendenclub dan gameclan) ondertussen ben ik wel weer in contact... hieruit heb ik geleerd dat mijn gedrag een gevolg was van mijn depressie, en niet de oorzaak.

hiermee wil ik niet zeggen, dat gameverslaving niet bestaat of het minimaliseren, maar ik wil aanhalen dat voor veel mensen gamen een vlucht is van de realiteit, of een goede opvulling van vrije tijd.

wel moet ik toegeven dat ik internetverslaafd ben, maar ik vind dit helemaal niet erg. het is nu eenmaal een medium waar je alles kunt doen: Sociaal contact, educatie, ontspanning, ..
wel is het belangrijk dat je de buitenwereld niet verwaarloosd vanwege je verslaving, probeer zoveel mogelijk met vrienden weg te gaan, en ga sociaal contact niet uit de weg!
ik vind persoonlijk dat alle zombies die savonds enkel in de zetel ploffen achter de televisie veel erger zijn dan iemand die achter de computer zit...,
Ik denk wel dat ik een game verslaving heb, alhoewel ik eigenlijk niet zoveel meer speel, soms weken niet, buiten angry birds op het toilet :)

Het begin van WoW was wel erg. Na het werk direct gaan gamen. Gelukkig kon ik wel nog op tijd stoppen om ervoor te zorgen dat het werk er niet al teveel onder leed, maar tijdens de werkuren deed ik soms nog wel wat onderzoek naar het optimaliseren van mijn character. Ik had wel voldoende slaap, alhoewel de kwaliteit niet zo goed was, wegens dromen over bepaalde raids.

Toen ik vader geworden was, had ik gewoon geen tijd meer om te gamen. Nu kan ik me soms wel weer uren verliezen in xcom als ik tijd heb. Denk dat ik maar weer eens aan een partijtje ga beginnen ;)
Soms is het geen verslaving. Soms gamen mensen om te ontsnappen aan de realiteit. Veelal hebben ze in die realiteit vervelende ervaringen meegemaakt en hebben ze niet door dat ze geholpen kunnen worden.

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



Apple iPhone 6Samsung Galaxy Note 4Apple iPad Air 2FIFA 15Motorola Nexus 6Call of Duty: Advanced WarfareApple WatchWorld of Warcraft: Warlords of Draenor, PC (Windows)Microsoft Xbox One 500GBSamsung

© 1998 - 2014 Tweakers.net B.V. Tweakers is onderdeel van De Persgroep en partner van Computable, Autotrack en Carsom.nl Hosting door True