Quantum key-distributie over normaal glasvezel gedemonstreerd
Wetenschappers van twee onderzoeksinstituten hebben samengewerkt om een methode te ontwikkelen waarmee quantumcryptografische sleutels via een regulier glasvezelnetwerk verspreid kunnen worden. Daar was voorheen een apart netwerk voor nodig.
Om quantumcryptografie voor de beveiliging van gevoelige data en digitale identiteiten mogelijk te maken, dienen de betreffende cryptografische sleutels gedistribueerd te worden. In het geval dat verstrengelde fotonen gebruikt worden, dienden die tot nu toe over een apart netwerk, los van de datastroom, gedistribueerd te worden. Onderzoekers van het Cambridge Research Laboratory, onderdeel van Toshiba Research Europe, hebben, samen met het Cambridge University Engineering Department, een techniek ontwikkeld om die sleutels over een regulier, bestaand glasvezelnetwerk te verspreiden. Daarmee zou het mogelijk zijn quantumcryptografie toe te gaan passen bij gebruikmaking van bestaande netwerken.
Om bestaande glasvezelnetwerken te kunnen gebruiken, moesten de onderzoekers voorkomen dat de cryptografische sleutels zouden worden ondergesneeuwd door reguliere datapakketjes. Terwijl een databit door vele duizenden fotonen wordt getransporteerd, bestaan de verstrengelde fotonen uit slechts één foton in de glasvezel. Een aparte glasvezel reserveren voor deze enkele fotonen is zeer duur en bovendien niet altijd mogelijk.
De onderzoekers maakten gebruik van een speciale lichtdetector die gedurende zeer korte tijd geactiveerd kan worden. Door deze detector alleen gedurende de verwachte aankomsttijd van het verstrengelde foton te activeren, een periode van ongeveer honderd picoseconden, kan het sleutelfoton worden gedetecteerd.
De onderzoekers hebben deze techniek gebruikt om quantumcryptografische sleutels als verstrengelde fotonen via een normaal glasvezelnetwerk te versturen, terwijl tegelijk een datastroom van 1Gbps bidirectioneel verstuurd werd. Op deze manier werden sleutels met 500kbps over een afstand van 50 kilometer verstuurd. Volgens de onderzoekers maakt hun werk de quantumcryptografie op termijn mainstream.
Reacties (27)
Een veel gebruikte naam is quantumcryptografie. Een betere naam voor dit fenomeen is echter Quantum Key Distribution. Aangezien quantummechanica eigenlijk alleen wordt gebruikt voor het distribueren van de encryptiesleutels.
Voor zover ik het goed heb begrepen werkt QKD als volgt: Alice neemt twee verstrengelde fotonen. Vervolgens wordt foton 2 naar Bob verstuurd. Zowel Bob als Alice meten in welke quantummechanische staat het foton zich bevindt (dit is echter niet zomaar mogelijk, maar voor het concept maakt dat niet zoveel uit). Hierbij geldt bijvoorbeeld dat staat A een 0 codeert en staat B een 1. Zo worden N bits verstuurd.
Omdat er gebruik wordt gemaakt van quantummechanische eigenschappen (bijvoorbeeld spin), geldt dat als er een meting wordt uitgevoerd, het resultaat wordt beďnvloedt. Dit betekent dat als Eve aan het afluisteren is en de fotonen onderschept, Bob een andere reeks bits krijgt (de fotonen zijn immers beďnvloedt door de meting van Eve).
Bob zal dan ook als hij zijn reeks van bits heeft ontvangen er een aantal bits via een publiek kanaal naar Alice sturen. Als deze bits overeen komen, weten Alice en Bob zeker dat niemand heeft afgeluisterd. Zij kunnen dan overgaan op het versturen van data over een publiek kanaal, waarbij de reeks aan bits gebruikt wordt als sleutel.
Er vanuit gaande dat beide eindpunten veilig zijn en de sleutel voldoende lang is, hebben Alice en Bob zo een ontzettend veilige vorm van communicatie.
Edit: reactie van hieronder verwerkt.
[Reactie gewijzigd door Joris op dinsdag 20 november 2012 20:22]
Nee, de essentie van quantumverstengeling is dat de beide deeltjes een TEGENgestelde lading/spin of iets anders hebben. En dat die pas bepaald is zodra 1 van de 2 gemeten is, dan weet je dus automatisch dat die andere aan de andere kant van het universum, dus de tegengestelde waarde heeft. Maar dat heeft hij dus pas zodra er gemeten wordt en daarvoor hebben beide deeltjes geen vaststaande waarde.
edit:
Als twee deeltjes geentangled raken, houd dit dus in dat ze momentum, polarisatie, superpositie en nog meer delen, maar dan dus tegenovergesteld zoals mike_mike zei. Dit gebeurd dus zonder contact, deeltje A kan dus aan de andere kant van de universum zijn, maar dat maakt voor superpositie niet uit, waardoor deeltje B dus nog steeds gelinkt is aan deeltje A.
[Reactie gewijzigd door Derlux op dinsdag 20 november 2012 20:08]
Het duurde toen erg lang voordat deze werd opgelost, alhoewel iedereen aanvoelde dat dit ongemogelijk moet zijn geweest.
Ik kom echter niet zo snel op de naam van dit paradox, ook na Googelen.
Edit: Heb het gevonden, Artikel lag thuis. http://www.scientificamer...ight-telegraph-that-wasnt
[Reactie gewijzigd door RichardMau5 op woensdag 21 november 2012 00:13]
Zie bijvoorbeeld wikipedia:http://en.wikipedia.org/wiki/Quantum_entanglement
[Reactie gewijzigd door larsvandoremale op dinsdag 20 november 2012 18:04]
1. Neem 16 deeltjes, geef er 8 aan persoon A en geef er 8 aan persoon B.
2. Vervolgens gaat persoon A naar Amsterdam en Persoon B naar New York (met de deeltjes)
Dan kan persoon A toch de deeltjes veranderen (spin/state veranderen) en Persoon B deze uit lezen? En met dit principe kan je volgens mij dan een 'data' verbinding bouwen (zonder confirmatie of het goed is aangekomen). Op basis van de 'entanglement'
Nee, het is geen kwestie van veranderen, maar van meten.Je kunt niet kiezen wat je meting oplevert, de kans dat je spin up -of down meet is 50/50.In jouw voorbeeld meet persoon A de spin van de 8 deeltjes en krijgt een random serie van 8 spin up/downs, persoon B krijgt het tegenovergestelde van deze reeks als hij gaat meten.Je kunt dus geen informatie overzenden via quantum verstrengeling, dus is het niet in strijd met de relativiteitstheorieDan kan persoon A toch de deeltjes veranderen (spin/state veranderen) en Persoon B deze uit lezen?
)Het simpelste concept van quantum-cryptografie is overigens het feit dat het niet mogelijk is een quantum-pakketje uit te lezen zonder dat het desbetreffende pakketje verandert. Wanneer er een man-in-the-middle attack plaats vindt, wordt dit meteen opgemerkt (de datastream is dan corrupt) en is de transactie ongeldig. Dit maakt het een erg sterke manier van beveiligen.
[Reactie gewijzigd door NinjaTuna op dinsdag 20 november 2012 18:33]
http://www.nature.com/nco...2/n6/full/ncomms1348.html
Het idee van quantum-encryptie is daarentegen dat de overdracht al stopt op het moment dat er een aanval wordt gedetecteerd, waardoor het in feite zinloos wordt om de aanval überhaupt te ondernemen.
(Het linkje van albert7546 hierboven gooit dan echter wel serieus roet in het eten, maar daar heb ik nog nooit van gehoord)
het voordeel hiervan is dat je kunt zien dat het gebeurd... de launche codes voor wat raketten,
het hele bankwezen, er zijn genoeg toepassingen.
Op dit item kan niet meer gereageerd worden.
Onderwerpen
Populair: Tablets Samsung Websites en communities Mobiele telefoons Google Apple Microsoft Sony Games Politiek en recht
© 1998 - 2013 Tweakers.net B.V. Contact Over Tweakers Jouw privacy Algemene voorwaarden Cookies
Tweakers wordt uitgegeven door De Persgroep en wordt gehost door True
