Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Je kunt ook een cookievrije versie van de website bezoeken met minder functionaliteit. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , reacties: 34, views: 17.868 •

Wetenschappers hebben een manier gevonden om individuele hersencellen aan en uit te zetten. De techniek werkt met 3d-lichtstimulatie. Daardoor kan er heel precies worden gestimuleerd en kunnen onderzoekers de methode gebruiken om neurologisch onderzoek te doen.

De door onderzoekers van het onderzoeksinstituut MIT ontwikkelde techniek is gebaseerd op optogenetica, wat inhoudt dat genen aan en uit gezet worden door middel van stimulatie met licht. Door een 3d-matrix te ontwikkelen kan een lichtbundel individuele cellen stimuleren. Dat zorgt er vervolgens voor dat hersencellen, die neuronen worden genoemd, individueel aan- en uitgezet kunnen worden. Volgens de wetenschappers is de 3d-lichtstimulatie een verbetering ten opzichte van conventionele optogenetische stimulatie.

Optogenica is gebaseerd op genen die gekoppeld zijn aan lichtgevoelige eiwitten. Door deze te stimuleren wordt het gekoppelde gen aan- en uitgezet, wat vervolgens weer de cel actief of juist inactief maakt. Alhoewel genen gemakkelijk aan- en uitgezet kunnen worden, is het wel noodzakelijk om eerst gentherapie toe te passen. Daardoor is optogenetica niet zomaar toegestaan voor gebruik in menselijke proefpersonen.

Voorlopig zou het gebruik van een 3d-matrix om gerichte lichtbundels te versturen met name gebruikt kunnen worden voor neurowetenschappers die het brein willen onderzoeken. Op termijn zou een dergelijke vorm van lichtstimulatie ook gebruikt kunnen worden om neurologische aandoeningen mee te behandelen.

Reacties (34)

Doet me nog het meest denken aan de matrix, om snel dingen te leren.
wat ik alleen nog niet zo goed snap, is hoe ze de lichtbundel richten en het licht op de hersencellen laten schijnen.

Ik denk niet dat de patienten in kwestie graag met een gelicht schedeldakje rondlopen of een optische kabel in hun neus :+
Planet of the apes IRL straks :D ff bombarderen met wat licht en Presto, een superaap :D
Als men dan toch bezig is met het aan en uit zetten van de hersencellen kunnen ze er misschien direct voor zorgen dat we 50+% van onze hersencapaciteit gaan gebruiken ipv de gebruikelijke 10% ;)
Ik vroeg me al af wanneer iemand de opmerking zou maken van proatjeboksem. Om licht te kunenn richten op specifieke cellen moet het wel eerst de schedel in, en dat betekent inderdaad een implantaat met optische vezels.

Wat betreft practische applicatie tegen neurologische aandoeningen: dat is years in the making. In muizen weten we van de meeste aandoeningen niet precies genoeg waardoor zij veroorzaakt worden, en hoe specifieke neuronen daaraan bijdragen. Op dit moment zouden we hooguit zeer basale waarnemingsprocessen gericht kunnen beinvloeden, de rest is zoeken en gissen. Daarnaast is het altijd lastig om een goed model voor een mensenaandoening te zoeken in een dier, dat geld voor al het dieronderzoek wat wordt gedaan, niet alleen in neuroscience.

De hersen zijn extreem complext en je hebt onbevattelijk veel neuronen, die allemaal in een netwerk samenwerken, met onbegrijpelijk veel samenhangen en crossconnecties waarvan je de effecten niet altijd kunt voorspellen of begrijpen. Neuroscience staat in de kinderschoenen lieve Tweakers, en ondanks dat optogenetica een prachtige tool is is het nu nog niet echt practisch inzetbaar als medicijnvorm.

Tot slot een reactie op robertjan88; het verhaal met meer % hersencapaciteit in gebruik is een prachtige fabel. Ja: we gebruiken niet op elk moment al onze neuronen, maar meer neuronen tegelijk gebruiken betekent niet dat de hersenen beter functioneren. Gedurende het leven worden vele neuronen en connecties gebouwd, en naar mate je opgroeit en 'beter leert denken' sterft een groot deel daarvan af. Je hebt dus een enorm netwerk, en alle stukken die het meest worden gebruikt blijven bestaan, de rest gaat dood, zodat je een zo efficient mogelijk netwerk overhoudt. Daarnaast heb je veel stukken 'dubbel' zodat als delen uitvallen de functionaliteit zo goed mogelijk behouden wordt, en heb je helemaal neit altijd je volledige hersenen nodig. Voor verschillende taken gebruik je verschillende structuren, als alles altijd aanstond zou je knettergek worden. Ik weet niet precies hoe die mythe is ontstaan, waarschijnlijk met een handje hulp van Hollywood, maar er klopt in ieder geval niets van.

(Student Neuroscience met gadget & electronica obsessie)

[Reactie gewijzigd door Narameh op 20 november 2012 15:45]

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.