Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Je kunt ook een cookievrije versie van de website bezoeken met minder functionaliteit. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , reacties: 74, views: 20.207 •

De researchafdeling van Hitachi heeft een methode ontwikkeld om data zeer langdurig op te slaan. Binaire gegevens kunnen in een plaatje kwarts worden weggeschreven en blijven dan volgens de onderzoekers miljoenen jaren intact.

De r&d-afdeling van het Japanse technologiebedrijf Hitachi zegt data honderden miljoenen jaren te kunnen opslaan. De nieuwe opslagmethode zou als 'permanente' opslag van data voor digitale archieven kunnen dienen of om het culturele erfgoed van de mensheid veilig te stellen, zo claimt Hitachi. De data zou met behulp van een laser in een dun plaatje kwarts kunnen worden opgeslagen en met eenvoudige apparatuur, zoals een optische microscoop, kunnen worden uitgelezen.

De opslag lijkt sterk op de manier waarop data in een cd of andere optische mediadrager wordt weggeschreven. In een dun plaatje kwarts, een hard glasachtig mineraal, worden met een laser puntjes gevormd. Daarvoor is een krachtige femto-laser nodig, die in het kwarts verschillende laagjes putjes kan vormen. Met de precieze laser kunnen in een plaatje kwarts met een dikte van twee millimeter genoeg putjes worden gemaakt om een dichtheid van 40MB per vierkante inch te realiseren, ongeveer dezelfde dichtheid als bij een audio-cd. Dat is veel minder dan de datadichtheid van bijvoorbeeld een harde schijf, maar het zou kunnen worden opgevoerd door verschillende laagjes te beschrijven.

De Japanners kozen als opslagmedium voor kwarts, aangezien dat materiaal zeer hoge temperaturen kan weerstaan. De beschreven plaatjes werden gedurende enkele uren aan 1000 graden Celsius blootgesteld, zonder nadelige gevolgen. Bovendien is het kwarts zeer goed bestand tegen chemicaliën. Flessen van kwartsglas worden ook gebruikt in de chemie, om bijtende vloeistoffen te bewaren. Alleen als de plaatjes breken, zou de data verloren kunnen gaan.

Hitachi-medewerkster met kwarts-dataopslagplaatje

Reacties (74)

Het culturele erfgoed blijft dan alleen behouden als je ook de manier van uitlezen en codering/taal meegeeft in een handleiding. desalniettemin een mooie ontwikkeling die wellicht weer leidt tot wat nieuwe inzichten en/of technologische vooruitgang.
En hoe bewaar je die handleiding dan ;)
Die kan je natuurlijk ook in kwartsglas branden, maar aangezien je daar niet zoveel van nodig hebt kan je dat zo doen dat dat zichtbaar is zonder microscoop.
Die kunnen ingedrukt worden in roestvrij stalen platen.
roestvast staal.

Roest vrij staal heb ik nog niet gezien...


Maar dan alsnog, alles lijd onder de elementen, het duurt alleen langer.
Nog nooit staal zonder roest gezien?
Het idee is natuurlijk dat het zo'n uniforme methode is (putjes met binaire informatie) dat elke beschaving die voldoende technologische ontwikkeling dit kan uitlezen zonder handleiding.
Dan moet je nog steeds weten hoe je die binaire informatie moet interpreteren. Een sequentie 1 en 0 kan van alles zijn.
En dat is waar wiskunde om de hoek komt. De taal die in het hele universum hetzelfde is.

http://information2share....to-make-alien-contact.png
Als het echt universeel was, dan is die lange handleiding niet nodig. :P
Het is niet omdat je het niet ziet dat het er niet is.

En nee roestvrij staal bestaat simpelweg niet. Kan je nog de beste inoxkwaliteit hebben, het zal onder bepaalde omstandigheden nog steeds roesten.
Het is dan ook zoals aadje93 al zegt roestVAST en niet roestVRIJ.
nee, staal zal altijd roesten, zelfs "RVS" roest, het chroom word namelijk chroom(III)oxide. wat eenzelfde effect als alluminium heeft (een keiharde laag die verder oxideren onmogelijk maakt). Daarom "glimt" RVS ook altijd zo mooi, puur chroom(III)oxide. Zuiver chroom is namelijk heel dof gekleurd, de oxide's zijn glimmend :+

oxide = oxideren

oxideren is in de volksmond bekend als "roesten". ;)

En beetje chloor erop en het gaat nog vele malen harder dan gewoon staal + water. (en ja, het is ijzer dat eigenlijk oxideerd ipv de legering staal voordat je daar over gaat beginnen)

[Reactie gewijzigd door aadje93 op 27 september 2012 19:55]

Die dan weer kwetsbaar zijn voor hoge temperaturen en bijtende stoffen.

Een van de historisch beste manier van opslag: bouw een grote pyramide er omheen en schrijf het op de muren, liefst beeldend.

Het grootste probleem is dat je niet kunt garanderen dat iemand in de toekomst onze taal spreekt, en dat onze methode van opslag op valt en dan inderdaad weer te decoderen is.
En daar kan je dan weer mooie Rosetta's Stones voor gebruiken, zodat, als het oorspronkelijke schrift verloren gegaan is, je het kan terug vertalen.
De bijbel, in al zijn talen, vormen en gedocumenteerde versies, is daar een heel goed voorbeeld van. Zolang het Christendom blijft bestaan, of er iig interesse voor blijft bestaan, zullen er versies in courante talen blijven verschijnen. Daarmee is het (iig voor langere tijd) een prima Rosetta's Stone.
Volgens mij zijn er ook al bijbels ed opgeslagen in black boxes, die voor latere generaties bedoeld zijn.
Daarnaast is er natuurlijk ook de 'gouden plaat' die met de Voyager 1 en 2 naar buiten ons zonnestelsel geschoten zijn. Ook die gouden plaat leent zich prima om onze hedendaagse talen te reconstrueren.
En vervolgens kunnen mensen over 1000 jaar het niet meer lezen ;) (kijk maar 120 jaar terug naar Nederlandse taal).

Een mooie documentaire hierover en wat ook betrekking heeft op dit artikel is http://www.intoeternitythemovie.com/

Zij zoeken ook het perfecte middel om informatie over nucleair afval miljoenen jaren op te slaan en ook het afval zelf. Zij stelde de zeer moeilijke vraag: hoe kan iemand over 1000de jaren het nog lezen. Mensen veranderen, oorlogen zullen uitbreken en het kan zelf zo zijn dat we tegen die tijd weer in een periode zoals de middeleeuwen zitten.
In theorie zouden ze ook 'zichtbare' vormen kunnen etsen, bijvoorbeeld letters of diagrammen. Een beetje zoals ze dat deden met schijven van saffier voor het opslaan van bijvoorbeeld locaties van nucleair afval.
40 MB per vierkante inch is wel een heel beetje weinig hoor.

Het probleem met deze plaatjes is toch: hoe vind je ze terug?

3 kilometer ijskap eroverheen, dan smelt die en is er sprake van dat ze onder water
staan etc.

Nog belangrijkere vraag: hoe laat je de juiste personen ze terugvinden?

Plunderaars zijn er als eerste bij. Dan religieuze fanaten die alles vernielen als een samenleving nog niet erg geavanceerd is.

Je wilt eigenlijk ze dumpen op een plek waarvan je weet dat ze gevonden kunnen worden.

Enige plek daarvoor volgens mij is de maan.
Met een optische microscoop.... Dus ik ga er even vanuit dat het plain text wordt?
Alleen wordt het lastiger om de verschillende lagen te lezen.

Edit, kennelijk niet echt, dis lijkt meer op QR codes.
http://www.hitachi.co.jp/New/cnews/month/2012/09/0924.jpg

[Reactie gewijzigd door ADQ op 25 september 2012 11:03]

Ja lol, en die handleiding blijft alleen behouden als je die wegschrijft in kwartsglas...
Nochtans geloof ik dat dit een interessante ontwikkeling is voor duurzame opslag van gegevens. Stabieler dan een CD/DVD
Je kunt die handleiding in plain text wegschrijven in het kwartsglas. En dan de rest binair doen.
wat denk je van opslag van data op plaatsen waar dit normaal lastig is... bijv in de ruimtevaard... of in de blackbox van een vliegtuig... zodra de techniek efficienter wordt etc. is DAAR nog wel winst te behalen. maar zelfs als je het gebruikt voor cultureer efgoed, en je zou bijv simpele morse gebruiken op micro schaal dan zal een archeoloog daar snel uit komen, immers kennen wij nu ook de meeste oude text vormen wel gewoon een kwestie van puzzelen dus.

ook kun je formules en algaritmes van file-formats prima documenteren, zodat ze 'na je taal te hebben ontcijferd ook je bestanden kunnen uitlezen...
Leuk voor een rewritable kwarts-disk.
Het culturele erfgoed blijft dan alleen behouden als je ook de manier van uitlezen en codering/taal meegeeft in een handleiding. desalniettemin een mooie ontwikkeling die wellicht weer leidt tot wat nieuwe inzichten en/of technologische vooruitgang.
Dingen als microfiche wegschrijven op een stuk kwarts is vrij low level beter dan waneer je het binair oid zou wegschrijven. Je hebt alleen wel een enorm goede microscoop nodig....
Zo goed hoeft die microscoop niet te zijn. Gewoon een scanning stage eronder zetten, en je kunt de microfiche stukje bij stukje inlezen.
Dit is wel rete interessant! Doet me gelijk denken aan Star Trek / Star Wars met hun digitale archieven.
Wie weet, someday ....
Handig, mochten de Reapers uit Mass Effect echt lijken te bestaan. Kunnen we de volgendeggeneratie waarschuwen :+
Dit kan toch niet? Miljoenen jaren? Dan heb je het allang te maken over oxidatie en afbreking van de opslagmedium.

Edit: Misschien is kwarts wel goed bestaand tegen bijtende middelen en verwering. In ieder geval een goed methode om data minstens 100 jaar te bewaren.

[Reactie gewijzigd door Tropical-c op 25 september 2012 11:06]

euh... neej... het feit dat het jou ontgaat wil nog niet zeggen dat het niet kan... kwarts is een HEEEL duurzame stoff, dat vorm krijgt onder zeer erbarmelijke omstandigheden... zoals al gezegt, meerderen uren maar mogelijk zelfs uren dagen weken op 1000*C en er gebeurd vrijwel NIETS mee...

laat staan wat er niet gebeurd bij bij temperatuuren tussen de -40 en +40
Dit kan toch niet? Miljoenen jaren? Dan heb je het allang te maken over oxidatie en afbreking van de opslagmedium.

Edit: Misschien is kwarts wel goed bestaand tegen bijtende middelen en verwering. In ieder geval een goed methode om data minstens 100 jaar te bewaren.
Kwarts bestaat uit siliciumdioxide, m.a.w. het is al geoxideerd....nog steeds zit je met breuken en beschadigingen, maar als je het secuur opslaat, bijv. op plekken die toch al een halve bunker zijn, zoals de wereldzaadbak, dan denk ik niet dat dat echt een issue is....
Het eerste dat ik me afvroeg na het lezen van de laatste zin is: hebben ze er al eens goed hard met een hamer op gemept? Als ie dan breekt, heb je er natuurlijk niets aan dat het hoge temperaturen en chemicaliën kan weerstaan. En hoe zit het met extreem lage temperaturen?

Overigens: wel de boel in plain text wegschrijven, niet in Office 2003 formaat... dat gaat niet miljoenen jaren mee (hoewel, als ik hier op 't werk kijk...)
Dit zou goed toegepast kunnen worden in bijvoorbeeld black boxes. Waarbij nu nog wel eens het probleem wilt dat alhoewel de black box tegen zeer veel schade bestand is, het uitbranden van een toestel en langdurige hitteblootstelling de data ernstig kan beschadigen. Ik meen dat een temperatuur van 'slechts' ruim 300 - 400 graden daarvoor voldoende was.

Als dit verhoogd zou kunnen worden naar 1000 graden is er al zeker weer wat terrein gewonnen.

Ook voor research toepassingen kan ik me voorstellen dat dit soort systemen binnen bijvoorbeeld de geologie nog wel een toepassing zouden kunnen vinden.
Ik weet niet of het handig is om een dikke laser in de black box te bouwen eerlijk gezegd...
En vergeet de crash niet. Hoe zorg je er voor dat het breekbare spulletje niet breekt bij impact..
Dat is nou juist de functie van een blackbox :)
Eindelijk geen zorgen meer over m'n foto's op cd of harddisk. Nu nog zo'n laser in huis halen. Dat kan nog wel even duren...

In verschillende SciFi's wordt dit ook steeds gebruikt. Leuk om dit in de praktijk terug te zien.
Met 40MB per vierkante inch, ga je een flinke schoenendoos nodig hebben om je foto's in te bewaren
Flinke schoenendoos ok, maar niet meer dan met echte foto's :-) Als je niet in RAW schiet, heb je op die ene vierkante inch toch al gauw 10 fotos staan en dat lukt met de gedrukte versie echt niet.
Dat lukt prima, je kunt idioot klein printen.
Dat levert altijd kwaliteitsverlies op, zeker bij analoge prints.
Kost minder ruimte dan dozen vol dia's ;)
Dit lijkt me een vrij definitieve vorm van data-opslag, in de zin dat het niet meer ongedaan te maken is. Nieuwe data ==> nieuwe plaatjes.

Weet niet of dat heel erg praktisch is, juist voor de toepassingen waar je het voor zou willen gebruiken. De eerder genoemde blackbox bijvoorbeeld, zal na elke vlucht vervangen moeten worden.

[Reactie gewijzigd door MikeyMan op 25 september 2012 11:05]

Hmmm, waar had ik dat plaatje ook alweer neergelegd?... ;)

Zulke toepassingen zijn inderdaad niet voor de massa, ik weet nog wel dat toen de DVD in zwang raakte ik naarstig aan de gang ging om mijn collectie MPG tv-opnames erop te branden en ik wel een half seizoen erop kwijt kon. Nu praten we echter over TBs aan informatie en de bestanden worden niet kleiner maar groter.. Ik zou toch liever betere compressie zien eigenlijk.

Hebben we het over plain text en foto's dan is er natuurlijk al veel minder ruimte nodig voor zo'n archief. Ga je echter in hoge kwaliteit video archiveren dan is een dergelijk systeem wel interessant, alleen niet voor ons consumenten denk ik (te duur en gewoon veel teveel ruimte..).
Altijd leuk die opslag mechanisme voor miljoenen jaren, maar behalve op "korte" termijn van misschien een paar honderd jaar zie ik er geen nut voor.

Over duizend jaar weet niemand meer wat die data betekend als iemand al weet dat er data op dat plaatje kwarts staat.

Muur/grot schilderingen vallen nogal op, dit niet echt.
Met een beetje fantasie:

Al die kwarts kristallen die nu we nu uit de bergen halen barsten van de data van 'aliens' en voorgaande beschavingen!
Ja en dan zit jij je vakantie fotos er overheen te kladderen... ;)

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



Populair:Apple iPhone 6DestinyAssassin's Creed UnityFIFA 15Nexus 6Call of Duty: Advanced WarfareApple WatchWorld of Warcraft: Warlords of Draenor, PC (Windows)Microsoft Xbox OneAsus

© 1998 - 2014 Tweakers.net B.V. Tweakers is onderdeel van De Persgroep en partner van Computable, Autotrack en Carsom.nl Hosting door True

Beste nieuwssite en prijsvergelijker van het jaar 2013