Wetenschappers hebben een methode ontwikkeld om gebruikers 'onbewust' een wachtwoord aan te leren. De gebruikers kunnen het wachtwoord invoeren zonder het zelf te kennen. Hiervoor wordt gebruikgemaakt van het impliciete geheugen.
Onderzoekers van de Stanford University in Californië hebben een spelletje ontwikkeld waarbij gebruikers vallende objecten moeten 'redden' door op een knop te drukken. Er zijn zes verschillende locaties waar een object kan vallen, die overeenkomen met zes knoppen die de gebruiker kan indrukken. Een participant moet ongeveer 30 tot 45 minuten spelen, waarbij de vallende objecten schijnbaar willekeurig vallen.
De wetenschappers hebben echter stiekem een zichzelf herhalend patroon van dertig vallende objecten ingebouwd. Dit patroon werd tijdens het spelen ongeveer 100 keer herhaald, waardoor gebruikers het onbewust leren. Tijdens een studie waarbij gamingsessies een aantal maal werden herhaald, bleek dat participanten bij het patroon van dertig vallende objecten steeds beter presteerden.
Volgens de onderzoekers kan het spelen van het spel gebruikt worden als basis voor een beveiligingsmechanisme. Met een aantal gamingsessies kunnen individuele gebruikers onbewust een uniek wachtwoord van 30 'cijfers' met zes mogelijkheden per cijfer leren. Door het spel te spelen kunnen zij bewijzen het wachtwoord onbewust te kennen, zonder dat zij dit bewust kunnen vertellen. Hierdoor moet het onmogelijk worden om een wachtwoord te verklappen, terwijl gebruikers dit wel kunnen invoeren.
Kwaadwillenden kunnen proberen het wachtwoord te achterhalen door gebruikers een gelijkwaardig spel te laten spelen, maar dit zou volgens de onderzoekers niet accuraat zijn. De wetenschappers claimen wel dat er nog een aantal haken en ogen aan hun methode zit. Zo zijn lange gamesessies nodig om het wachtwoord te leren en in te voeren. Ook kunnen hackers in het originele game- of authenticatiesysteem binnendringen, om zo de wachtwoorden uit te kunnen lezen. Het is waarschijnlijk ook nodig om het onbewuste wachtwoord te onderhouden, aangezien het mogelijk is dat gebruikers het patroon 'vergeten'. Onduidelijk is dus nog of het systeem commercieel kan worden ingezet.
Met het op deze wijze leren van een wachtwoord wordt gebruikgemaakt van het niet-declaratieve, of impliciete, geheugen. Hierin worden dingen opgeslagen die geleerd zijn zonder dat daarbij het bewustzijn noodzakelijk is. Een voorbeeld is leren fietsen, waarbij herhaalde oefening tot betere prestaties leidt. Het impliciete geheugen wordt ook wel omschreven als 'muscle memory' en speelt onder andere een rol bij gaming, waarbij gamers bijvoorbeeld beter worden in het gebruik van een toetsenbord of controller.
[Reactie gewijzigd door watercoolertje op donderdag 19 juli 2012 17:03]
Daar is niks foutief aan. Er zijn twee opties voor en her en der wordt een andere optie gekozen. Onze layout komt in de wereld evenvaak voor als die omgekeerde.De numpads bij Nederlandse pinautomaten (en de random reader van de Rabobank) zijn inderdaad foutief. Ik blijf me er over verbazen dat dit door de testfase en goedkeuring gekomen is.Toetsenborden hadden al deze lay-out lang voordat er pinautomaten waren en dan ga je gewoon pinautomaten en randomreaders produceren met een andere layout...
[Reactie gewijzigd door Tjeerd op donderdag 19 juli 2012 17:40]
http://en.wikipedia.org/wiki/Tacit_knowledgequote: WikipediaTacit knowledge (as opposed to formal or explicit knowledge) is the kind of knowledge that is difficult to transfer to another person by means of writing it down or verbalising it. For example, stating to someone that London is in the United Kingdom is a piece of explicit knowledge that can be written down, transmitted, and understood by a recipient. However, the ability to speak a language, use algebra,[1] or design and use complex equipment requires all sorts of knowledge that is not always known explicitly, even by expert practitioners, and which is difficult to explicitly transfer to users.
Probeer die nummers eens in een andere taal op te noemen. Dat nekt mij altijd. Ik ken ook m'n sofinummer, gironummer, telefoonnummer etc uit m'n hoofd maar als ik ze in 't engels op moet noemen (ook al spreek ik dat vloeiend) moet ik daar verdacht hard over nadenken. Omdat ik eigenlijk gewoon een riedeltje opnoem. Wat dan dus opeens anders is.Ik weet mijn bankrekeningnr. en mijn BSN (sofinummer) gewoon uit m'n hoofd. Allebei 9 cijfers, maar die hoef ik niet met regelmaat in te typen; ik heb ze tot nu toe vaker met pen in moeten vullen dan dat ik ze ingetypt heb, wat natuurlijk wel een verschil maakt.
[Reactie gewijzigd door Phuncz op donderdag 19 juli 2012 17:03]
Vind je? Ik vindt dat juist mee vallen, bij iets van 5% van wat je ziet denk je bewust iets bij, die andere 95% wordt gewoon opgeslagen ookal heb je daar geen gedachten over en zou met de juiste vragen of hypnose zo uit iemand te halen...Heel eigenaardig dat de hersenen dit kunnen zonder hiervan te weten.
[Reactie gewijzigd door watercoolertje op donderdag 19 juli 2012 17:10]
[Reactie gewijzigd door Da-WiZZy0n op vrijdag 20 juli 2012 12:57]
Kan natuurlijk ook niet anders, het gaat JUIST om een wachtwoord dat je niet bewust kent en DUS alleen onbewust kan invoeren via dat spelletje.Zo zijn lange gamesessies nodig om het wachtwoord te leren en in te voeren.
Op dit item kan niet meer gereageerd worden.
Populair: Tablets Samsung Websites en communities Mobiele telefoons Google Sony Microsoft Games Politiek en recht Consoles
© 1998 - 2013 Tweakers.net B.V. Contact Over Tweakers Jouw privacy Algemene voorwaarden Cookies
Tweakers wordt uitgegeven door De Persgroep en wordt gehost door True