Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Je kunt ook een cookievrije versie van de website bezoeken met minder functionaliteit. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , reacties: 44, views: 9.861 •

De Europese Commissie heeft maatregelen voorgesteld om de toegang tot in Europa geproduceerde wetenschappelijke informatie te verbeteren. Uitgevers zijn vanaf 2014 verplicht om gesubsidieerde artikelen vrij online toegankelijk te maken.

Vanaf 2014 moeten uitgevers alle artikelen die geproduceerd zijn met geld van het programma Horizon 2020 direct online toegankelijk maken. Horizon 2020 is het Europese financieringsprogramma voor onderzoek en innovatie voor de periode 2014 tot 2020. Hoge initiële publicatiekosten kunnen in aanmerking komen voor terugbetaling door de Europese Commissie.

Onafhankelijke onderzoekers moeten hun artikelen niet later dan zes maanden na publicatie beschikbaar stellen via een vrij toegankelijke bewaarplaats. Voor sociale wetenschappen en geesteswetenschappen geldt een termijn van 12 maanden. Voor het openbaar maken van publicaties heeft Europa al een eigen opslagplaats, genaamd OpenAire.

Brussel adviseert lidstaten om een soortgelijke aanpak te hanteren bij de resultaten van onderzoeken die door hun eigen binnenlandse programma's worden gefinancierd. Doel is dat 60 procent van de met Europees overheidsgeld gefinancierde artikelen openbaar toegankelijk is in 2016.

Daarnaast geeft de Commissie aan een proef te gaan doen met open toegang tot gegevens die zijn verzameld bij met overheidsgeld gefinancierd onderzoek. Volgens de Commissie wordt daarbij rekening gehouden met de zorgen over commerciële belangen en privacy.

Met de maatregelen hoopt de Commissie een beter rendement te behalen op de 87 miljard euro die Europa jaarlijks in wetenschappelijk onderzoek steekt. Open toegang zou het voor onderzoekers en ondernemingen eenvoudiger maken om de resultaten van met overheidsgeld gefinancierd onderzoek verder uit te werken. 

Reacties (44)

Goed initiatief. Als de EU geld investeert in onderzoek zouden de resultaten ook publiek beschikbaar moeten zijn :)
Het lijkt me ook niet meer dan logisch. De EU investeert namelijk met geld van de inwoners van de EU. Het is eigenlijk te gek voor woorden dat de winsten van een gezamenlijke investering maar voor een klein groepje is.
Dat lijkt logisch maar volgens mij een héél dure onderneming. De commerciële producten die er uit voortvloeien worden bijna uitsluiten gebruikt om nieuw onderzoek te financieren (vaak zijn het VZW's). Hierdoor krijg je een terugverdienend model waardoor veel van die onderzoekcentra winstgevend zijn en het merendeel van hun budget zelf vergaren uit hun commerciële producten (o.a patenten). Door deze verplichting zullen deze centra een deel van hun omzet verliezen en dus weer meer afhankelijker worden van subsidies. Helaas is innovatie nu net één van de eerste slachtoffers bij besparingen en sowieso ongesubsidieerd. Dus ja, het klinkt logisch, maar op termijn kost het je vermoedelijk veel meer doordat die centra moeilijker gaan kunnen concurreren met de privé.
Inderdaad. De manier waarop publicaties nu gebeuren is mij al lange tijd een doorn in het oog. Zoals Andries Brouwer, een professor waar ik ooit les van gehad, heb het verwoordde: mathematicians are idiots:
Mathematicians do research, write papers, referee papers, edit papers. Mostly paid by university or government. The result of this work is very often sent to commercial publishers. A consequence is that mathematicians have to pay in order to read the work of their colleagues. Pay large amounts of money. And they do. Mathematicians are idiots.

Of course commercial publishers are happy with the millions they get for free. And universities, incorrectly, think they have no choice but to pay up. Mathematicians have a new obligation: Make sure the mathematics they produce is freely accessible on the web. Stuff that cannot be accessed (without paying a commercial publisher) effectively does not exist. [...]
De situatie nu is dat een onderzoeker aan een universiteit een paper produceert, deze aanbiedt bij een uitgever (zoals Springer of ACM), en dat anderen deze uitgevers weer moeten betalen om deze artikelen in te zien.

Universiteiten hebben doorgaans een flat-fee contract met tientallen van dit soort uitgevers waardoor werknemers en studenten van die universiteit alle papers van die uitgevers in kunnen zien. Dit maakt deze uitgevers tot een overbodige tussenpersoon; universiteiten produceren papers, geven deze gratis aan uitgevers, en betalen uitgevers voor papers van andere universiteiten. Als universiteiten die papers rechtstreeks uit zouden wisselen zou dat veel geld schelen.

Maar wat eigenlijk nog veel erger is: deze constructie werkt enorm drempelverhogend voor onderzoek. Als je aan een universiteit werkt of studeert, dan heb je toegang tot veel papers, ook al kost dat meer geld dan nodig is. Maar als je niet aan een universiteit werkt of studeert, dan moet je voor veel papers betalen voor je ze kunt inzien. Dat maakt het voor mensen die niet aan een universiteit verbonden zijn een stuk onaantrekkelijker om onderzoek te doen, en dat is natuurlijk niet goed. Onderzoek gedijt juist als er meer mensen kritisch naar kunnen kijken en zelf ideëen kunnen formuleren.

De papers in kwestie zijn geschreven en betaald door universiteiten (en dus grotendeels door belastinggeld), en de resultaten zouden dan ook voor iedereen toegankelijk moeten zijn. Dat is natuurlijk ook de bedoeling van universiteiten - anders bieden ze hun papers niet gratis aan bij een uitgever - maar dat is niet het resultaat van de huidige situatie. Hoe sneller dat verandert, hoe beter.

[Reactie gewijzigd door deadinspace op 18 juli 2012 13:09]

Voor wiskundigen is het allemaal geen probleem, maar ik heb ooit een artikel gelezen waarin medische onderzoekers die betaald kregen met publiek geld klaagden dat wanneer alles rond hun onderzoek vrij toegankelijk wordt (dus niet alleen het artikel), farmaceutische bedrijven dit aanpakken om de kleinste foutjes (meestal niet relevant voor de conclusie, maar dat weet de leek niet) breed uit te meten in betaalde krantenartikelen en zo af te rekenen met onderzoekers die onderzoeken met onwelvallige resultaten over de producten van het bedrijf publiceren.
Daar heb je een sterk punt. Echter ik merk tegenwoordig dat steeds meer mensen kritischer worden tegen over de grote farmaceutische bedrijven. Dus de informatie vrij beschikbaar met de gekleurde propaganda van verscheidene kanten waar de leek misschien de dupe van is, blijft mijns inziens wenselijker dan dat de informatie niet vrij beschikbaar is. Dit houd innovatie tegen.

gelukkig word iedereen hier in Nederland als je de reclames mag geloven steeds slimmer :p Dus de leek zal zich ook meer bezig gaan houden met evidence based onderzoek. iig blijft het slim kritisch te blijven en je zelf afvragen wie het onderzoek heeft gesponsord. Niets is meer zo klaar als een klontje.
Het staat natuurlijk niet onder reclame in de krant, maar als "opinie" van iemand die ofwel betaald wordt door het farmaceutisch bedrijf ofwel toevallig dezelfde mening heeft en "getipt" wordt door het bedrijf. Maar ja, de vraag is dus of dat opweegt tegen de voordelen van vrij toegankelijke data.
Ach die farmaceuten verdienen echt wel genoeg geld om een abonnement op die journals te nemen.. Ze geven tenslotte meer uit aan marketing dan aan R&D. Dat geeft wel aan waar de prioriteit ligt.
Uitgevers hebben echt wel een functie, namelijk het edit en referee process supervisen. Ze zijn dus geen overbodige tussenpersoon. Of ze op de juiste manier betaald worden is een tweede vraag, maar wanneer we doei zeggen tegen alle uitgevers dan gaat de kwaliteit van de papers omlaag. Een deel van dat geld wordt dus goed besteed, en sommige publishers zijn geen eens zo duur (de universiteit betaalt inderdaad een jaarlijks bedrag, maar het zal afhangen van de onderzoeksrichting), en staan ze het verspreiden van pre-prints toe, zoals bij Arxiv. Er zijn ook al vele gratis & free available online publishers, maar de kwaliteit van die artikelen zijn behoorlijk minder.
Maar de peer reviewers krijgen weinig tot niets betaald. De peer reviewers zien hun status binnen hun vakgebied bevestigd door aan peer review te doen. Dus indien de uitgevers wegvallen als tussenpersoon verwacht ik niet dat er ineens geen peer reviewers meer te vinden zijn zoals de uitgevers claimen. En anders kunnen de uni's met de bespaarde miljarden een nieuw systeem opzetten.

Anyways, lijkt me een zeer zinvolle besparing voor het onderwijs die zelfs een positieve impact zal hebben.
En anders kunnen de uni's met de bespaarde miljarden een nieuw systeem opzetten.
Dat binnen een paar jaar óf gigantisch flopt, óf effectief gewoon een nieuwe uitgever wordt (met vermoedelijk minstens even hoge kosten)... Is de huidige situatie perfect? Nee, maar "if it ain't broken (too badly), don't fix it".

[Reactie gewijzigd door robvanwijk op 18 juli 2012 15:43]

If it ain't broken? universiteiten betalen meerdere keren voor hetzelfde werk, salaris voor de werknemer, budget voor onderzoek, abonnementsgeld voor tijdschriften. Dat laatste is zo'n 4.5 miljoen per jaar! dat is voor MKB simpelweg niet op te brengen terwijl je ook wil dat zij kunnen profiteren van nieuw onderzoek.

ik raad iedereen aan dit boekje eens door te nemen
Editors (die de reviewers aansturen en het werk van het nummer in elkaar zetten etc.) zijn vaak ook onbetaald, en doen hun werk op 'vrijwillige' basis.
Zie hier, hier en hier voor relevante informatie.

[Reactie gewijzigd door foppe-jan op 18 juli 2012 14:51]

Maar wat eigenlijk nog veel erger is: deze constructie werkt enorm drempelverhogend voor onderzoek. Als je aan een universiteit werkt of studeert, dan heb je toegang tot veel papers, ook al kost dat meer geld dan nodig is. Maar als je niet aan een universiteit werkt of studeert, dan moet je voor veel papers betalen voor je ze kunt inzien. Dat maakt het voor mensen die niet aan een universiteit verbonden zijn een stuk onaantrekkelijker om onderzoek te doen, en dat is natuurlijk niet goed.
En wat doen bedrijven met hun onderzoek? Of ze publiceren het en het kost je méér dan bij een universiteit. Of ze publiceren het gewoon niet en houden het voor zichzelf.
Vrijelijk beschikbaar is 1. Maar wil je ook dat de door Europa betaalde onderzoeksresultaten wereldwijd beschikbaar worden? Ik kan me er goed in vinden dat Europese bedrijven en burgers gratis over de onderzoeksresultaten kunnen beschikken, maar waar het gaat om bedrijven buiten de EU kan ik me voorstellen dat zij voor deze informatie zouden moeten betalen. Ze hebben immers de onderzoeken niet (indirect) meegefinancierd.
Veel onderzoeken borduren vaak voort op resultaten uit andere onderzoeken die wellicht niet in de EU gedaan zijn. In het kader van vooruitgang en transparant wetenschappelijk onderzoek kan ik alleen maar zeggen dat ik hoop dat de rest van de wereld zal volgen,

De grootste reden dat wetenschappelijk onderzoek nu niet vrijelijk beschikbaar is heeft alles te maken met uitgeverijen zoals Elsevier die krampachtig een monopoly proberen vast te houden omdat ze hier goud geld mee verdienen...


edit: typ foutje

[Reactie gewijzigd door Creesch op 18 juli 2012 12:29]

Ik denk dat het met dat goud wel mee valt. Uitgevers staan zonder uitzondering onder druk vanwege afnemende inkomsten uit advertenties. Er is dan ook maar de vraag welk effect dit gaat hebben op de betreffende tijdschriften. Het zou zomaar kunnen dat die uiteindelijk verdwijnen, omdat het verdienmodel te veel is aangetast.

Bekende wetenschappelijke tijdschriften zijn Sience en Nature. Een publicatie in één van die tijdschriften verhoogt de status van het artikel. Lang niet alles wordt gepubliceerd in die artikelen. Alleen de beste papers komen daar terecht. Die tijdschriften hebben dus wel een belangrijke functie, namelijk het schiften van artikelen om tot een hoge kwaliteit te komen.

De EU mag zich wel dringend afvragen of niet met het badwater ook het kind wordt weggegooid.
Uitgevers in mijn reactie publiceren niet alleen de artikelen in tijdschriften. Het gaat hier om het hele pakket op papier en digitaal, waaronder inderdaad wetenschappelijke tijdschriften maar ook boeken, databases en portals.

Al dit alles achter een paywall waardoor deze informatie dus niet makkelijk toegankelijk is tenzij je een leuk bedrag neertelt om hier bij te komen.
Veel wetenschappelijke informatie -door de overheid betaald- is in de VS al direct wereldwijd beschikbaar en daar hoef je ook niet voor te betalen. Als (bijna) iedereen dit doet maakt het natuurlijk niet zoveel uit wie wat betaald.

Daarnaast gaat het hier om het beschikbaar maken van artikelen/data die normaal via commerciele journaals gaat en waarop elke universiteit, onderzoeksclub en bibliotheek vaak wel een abonnement heeft. De kennis is dus al beschikbaar maar je betaalt de commerciele publicist voor de verspreiding. Sommige daarvan, zoals Elsevier, vragen enorm hoge contributies en doen aan kartelwerking (je moet bundels van journaals afnemen, zelfs al ben je er niet in geintresseerd).

Dit is al jaren een doorn in het oog van de wetenschap die dan ook experimenteert met bijvoorbeeld open-access journaals waarbij de auteur een klein bedrag betaalt maar de afnemers niet of opensource journaals zoals ArXiv.

[Reactie gewijzigd door styno op 18 juli 2012 12:13]

Dat moet je eens proberen: informatie vrij beschikbaar maken binnen de EU maar dan ook nog eens binnen de grenzen houden. Als je daar iets op kan vinden, proficiat.
Vrijelijk beschikbaar is 1. Maar wil je ook dat de door Europa betaalde onderzoeksresultaten wereldwijd beschikbaar worden?
Ja want wetenschappelijke ontwikkelingen gaan sneller naarmate meer wetenschappelijke bevindingen voor meer mensen beschikbaar zijn.
Daarom zijn de resultaten van academisch wetenschappelijk onderzoek wereldwijd als sinds jaar en dag (in principe) openbaar voor de hele wereld.

Zou dat niet zo zijn geweest dan zou de wetenschap nu minder ver zijn dan het is - met alle nadelen van dien: minder goede medicijnen, minder snelle computers, etc.

Wat zou er mis zin met wereldwijd openbaar maken? Dat we minder rijk zijn omdat we kennis 'weggeven'?
Ten eerste krijgen we voor die weggeven kennis ook weer kennis terug.
Ten tweede, wat wil je dan: meer geld en minder minder vooruitgang? Geld is een middel tot een doel, niet een doel op zich.
Dat er wetgeving moet komen op het delen van wetenschappelijk onderzoek geeft aan dat we nog een hele lange weg te gaan hebben voordat men doorkrijgt dat we heel verkeerd bezig zijn.

Dit is een leuk begin maar wat is de werkelijke reden. Is het om te zorgen dat de wereld nog meer informatie met mekaar kan delen zodat we allemaal profijt halen of is het niks meer dan zorgen dat er zo snel mogelijk geld verdiend wordt aan onderzoek van anderen?
Ik vind jou reactie nogal raar. Er zijn beurzen beschikbaar van overheden waarin wordt aangegeven dat deze openbaar beschikbaar moet komen. Verder ligt het er natuurlijk ook aan, wil je als overheid ook dat zeer gevoelig onderzoek (bijvoorbeeld diertransplantaties, virusonderzoek, wapenstechnologie en bedenk nog wat geks) publiekelijk beschikbaar komt? Het is nu juist mogelijk om mensen te weren van dit soort onderzoeken omdat ze 1. ander continent komen 2. achter een handelsverbod zitten 3. terrorisme 4. bedrijven die technologie verkeerd gaan gebruiken.

In het kort: er moet goed nagedacht worden over het beschikbaar maken van gevoelig onderzoek welk misbruikt kan worden tegen de mens.
Hoe zo weren, elke terrorist kan een abbonnement krijgen.als hij betaald 8)7
1. ander continent komen
2. achter een handelsverbod zitten
3. terrorisme
4. bedrijven die technologie verkeerd gaan gebruiken.

In het kort: er moet goed nagedacht worden over het beschikbaar maken van gevoelig onderzoek welk misbruikt kan worden tegen de mens.
1. We leven op 1 planeet en die kunnen we niet opdelen in stukjes. (ook al praten we onszelf dat elke dag aan dmv oa de drang naar nationalisme) Wetenschap moet de hele wereld over period!
2. Onze economie en handelswijze zorgt juist dat veel problemen in stand blijven of verergeren.
3. Het is veel belangrijker om de oorzaak aan te pakken dan symptoombestrijding.
4. We zorgen dat er een klimaat is waar we leven in een economie die niet berust is op macht en misbruik dmv schaarste.
Waar zijn we dan verkeerd mee bezig?
Het probleem met toegang tot onderzoek(sgegevens) is complex. Er moeten namelijk teveel (soms tegenstrijdige) belangen behartigd worden.
Een wetenschapper houdt zich over het algemeen niet zo bezig met politiek. Die wil wetenschap bedrijven en publicaties schrijven.
De organisatie die de resultaten heeft, wil dat vaak voor zichzelf houden. Niets zo irritant als iemand anders iets geniaals doet met jouw data - en daar de credits voor krijgt.
Soms wordt ook comercieel onderzoek, met beschermede eigendommen, waarvan de resultaten niet gepubliceerd worden, gesubsidieerd. Hoe ziet het daarmee? Moet daar dan ook volledig openheid van zaken gegeven worden?

De poitieke positie is niet minder lastig: Aan de ene kant gaat het over eigendom, rechten, en wil je de ontdekker beschermen. Aan de andere kant wil je innovatie niet in de weg staan en is er een morele/ethische kant waarbij je het niet kunt maken belangrijke info van de mensheid te onthouden.

Ik denk dat er daar geen goed of fout is, aleen de manier waarop we wensen met elkaar -en met data- om te gaan - en dat wel of niet doen.
Ik denk dat de grote vraag is: Wat is in het belang van "in dit geval" Europa.
Een wetenschapper houdt zich over het algemeen niet zo bezig met politiek. Die wil wetenschap bedrijven en publicaties schrijven.
Een wetenschapper wil ook publicaties lezen. De grootste consument van wetenschappelijke content zijn andere wetenschappers. Nieuwe Ideeën kunnen alleen worden ontwikkelen door een gezamenlijk proces. Zelfs een Einstein zou niet geniaal zijn als die niet toegang had tot bepaalde informatie. Een monopolie op informatie creëren/informatie onderdrukken is misschien op de korte termijn een slim idee (voor een bedrijf) in een kapitalistisch systeem. Voor het grotere belang is dit alleen destructief aangezien nieuwe koppen, Niet de mogelijkheid krijgen op verder te bouwen op oude concepten.
De basis van wetenschappelijk onderzoek is vooruitgang. Moet nu iedereen eerst hetzelfde onderzoeken voordat vooruitgang kan worden geboekt? Heel kortzichtig.
Dat er wetgeving moet komen op het delen van wetenschappelijk onderzoek geeft aan dat we nog een hele lange weg te gaan hebben voordat men doorkrijgt dat we heel verkeerd bezig zijn.
Het probleem is niet dat (resultaten van) wetenschappelijk onderzoek niet wordt gedeeld, het probleem is dat het deels achter een paywall van publicisten zit.
De huidige manier van publiceren voldoet inderdaad helemaal niet aan de wensen van de wetenschappers zelf. Als je een artikel wilt publiceren draag je je copyright over aan het tijdschrift. Het vrij beschikbaar maken van je eigen artikel, via bijvoorbeeld je eigen website, mag dan niet eens meer.

Onderstaand filmje legt het een en ander uit: http://www.youtube.com/watch?v=7_UAGireJpQ
Dat zal dan toch echt van het tijdschrift afhangen. Ik heb pas nog een Springer copyright formulier mogen insturen. Daarin staat het volgende:
Author retains, in addition to uses permitted by law, the right to communicate the content of the Contribution to other scientists, to share the Contribution with them in manuscript form, to perform or present the Contribution or to use the content for non-commercial internal and educational purposes, provided that the Springer publication is mentioned as the original source of publication in any printed or electronic materials. [...]
Dus: zolang je maar zegt dat het orgineel gepubliceerd is door Springer en je een eigen gemaakt PDFje online zet, is er niets aan de hand. Maar, zoals gezegd, dat zal per tijdschrift verschillen.

[Reactie gewijzigd door the_shadow op 18 juli 2012 12:10]

Bijdrage totstandkoming van het werk:
- Onderzoekers: 99%
- Uitgever: 1%

Rechten na publicatie werk:
- Onderzoeker: 1%
- Uitgever: 99%

Dat er niets aan de hand is, is een understatement.
En voor een paper in pdf formaat op internet:

- Onderzoekers: 99.999%
- Uitgever (server): 0.001%
Juist hierom moet er wetgeving komen zodat de macht van de tijdschriften doorbroken wordt.

Tijdschriften zouden zich puur op selectie(relevantie etc) presentatie/overdracht(format etc) en kwaliteit(review etc) moeten richten omdat daar hun toegevoegde waarde ligt. En niet als een of andere patent trol hun business model baseren op de collectie die ze verzameld hebben.

als land alleen is zo'n actie moeilijk te verantwoorden - ik ben blij dat ze dit in 'Brussel' hebben opgepakt.
Binnen Nederland is dit al een verplichting: al het onderzoek wat gedaan is met geld van de Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek (NWO) moet openbaar gemaakt worden. Dat is mede ter voorkoming van "foutjes" die gemaakt zijn door o.a. Stapel.
Dat is echter heel wat anders dan dit. Volgens dit voorstel moeten de uitgevers het publiek maken, bij de NWO is die eis er niet. Degene die de subsidie heeft moet het doen, en moet het dan dus ergens publiceren waar dat mag. Maar de uitgever staat er verder los van.

Aan de ene kant is het natuurlijk goed dat uitgevers niet hun winsten behalen via subsidies op onderzoek. Aan de andere kant hebben die ook gewoon kosten, als die het gratis beschikbaar moeten stellen, betekend het ook dat degene die het indienen gewoon meer moeten betalen om het gepubliceerd te krijgen.

Kijk bijvoorbeeld naar de IEEE, non-profit organisatie, dus doen het niet om enorme winsten te maken. Maar daar kan je ook niet gratis alles inzien, er zijn gewoon kosten verbonden aan het runnen van zon organisatie en die moeten ergens vandaan komen. Nu zijn er ook veel bedrijven die daaraan bijdragen door abonnementen enzo, als het allemaal uiteindelijk gratis beschikbaar komt moet iemand anders ervoor betalen.
Openbaar is natuurlijk iets anders dan gratis. Vaak wordt gepubliceerd in wetenschappelijke tijdschriften waar je een duur abbonnement op moet hebben om het te lezen. De vrij toegankelijke wetenschappelijke journals hebben vaak nog een lager niveau, minder prestige en een kleiner publiek dan de betaalde journals. Omdat iedereen zijn beste werk graag op de beste plek wil presenteren zal dat voorlopig ook wel zo blijven. Hopelijk kan deze nieuwe regelgeving hier verandering in brengen.
Ik denk dat dit soort initiatieven over het algemeen zeer positief zijn, maar vraag me af of je hiermee het probleem niet deels verplaatst.

Het is positief, ten eerste natuurlijk voor het publiek, dat de resultaten van wetenschappelijk onderzoek zelf na kan zoeken en dus minder afhankelijk is van de oversimplificaties in de wetenschapspagina's van de grote kranten.

Ten tweede voor wetenschappers zelf. Tenslotte worden die tegenwoordig afgerekend op impact factoren en aantallen citaties van hun werk. Als je peer-reviewed artikelen beter toegangkelijk zijn, dan zullen ze allicht sneller geciteerd worden.

Ten derde voor de overheidsfinancieen. Wetenschappelijke instellingen nu zijn een godsvermogen kwijt aan abonnementen op wetenschappelijke tijdschriften. Die heb je nodig om als wetenschapper je werk te kunnen doen. Zelfs prestigieuze, rijke universiteiten als Harvard hebben moeite met het opbrengen van de kosten. Als die kosten radicaal verminderd worden, kan de overheid allicht toe met minder geld voor universiteiten, zonder dat de kwaliteit van het onderwijs en onderzoek verslechterd. Vooral voor armere landen zou dit een zeer goede ontwikkeling zijn!

Het enige probleem is natuurlijk dat het publiceren van Open Access artikelen toch ergens van betaald dient te worden. Tenslotte kost het redactieproces geld, en moeten de servers waarop de artikelen staan ook draaiende gehouden worden. Open Access tijdschriften doen dat nu door de auteur die zijn werk ter publicatie aanbiedt een publication fee te rekenen. En die fees zijn niet laag. Als het monopoly van het bestaande aanbod doorbroken wordt, kan dit misschien veranderen, maar ik weet niet in hoeverre.

Het zou dus heel goed kunnen dat je uiteindelijk het probleem verplaatst en dat door dit soort initiatieven mensen minder gaan publiceren omdat ze simpelweg het geld er niet voor hebben. Misschien verdwijnen onderzoeksresultaten dan in een soort "ondergronds roddelcircuit". Anders zullen veel onderzoekers hun onderzoekssubsidies verhoogd willen zien, want nu moeten ze er niet alleen hun onderzoek van betalen, maar ook de publicaties van meer dan $1000,- per artikel, waardoor uiteindelijk misschien helemaal niet zulke grote besparingen gerealiseerd kunnen worden.

[Reactie gewijzigd door Spheroid op 18 juli 2012 12:23]

In verhouding tot de kosten van personeel en materiaal zijn de kosten van open access publiceren minimaal. Zeker als je ziet dat instituten geld gaan overhouden voor het niet meer hoeven hebben van dure abonnementen (Guardian heeft het over 200 miljoen pond per jaar voor de UK alleen). Dat zijn vrij veel artikelen die gepubliceerd kunnen worden. Daarnaast als je al ziet hoeveel artikelen in Plos One verschijnen is het blijkbaar niet zo'n heel groot probleem voor veel onderzoek groepen om hun artikel daar kwijt te kunnen.
De Britten waren de EU al (ver) voor...

nieuws: Britse overheid wil wetenschappelijk onderzoek gratis online zetten (10 december 2011)

De Britse overheid is van plan om een dienst op te zetten die wetenschappelijke documenten gratis beschikbaar maakt. De site zal aanvankelijk artikelen aanbieden waarvan het onderzoek is betaald door Brits belastinggeld

Maar ik kan het alleen maar toejuichen!

[Reactie gewijzigd door LooneyTunes op 18 juli 2012 12:33]

De VS waren de britten en de EU al tientallen jaren voor.
Steeds meer Nederlandse universiteiten publiceren hun wetenschapsoutput (wetenschappelijke artikelen, conference papers e.d.) in een open repository. Daarbij zijn meestal afspraken gemaakt met grote uitgevers als Springer en Elsevier om dit voor al door hun uitgegeven journals mogelijk te maken. Het begin is er dus al. Het lastige is dat je hiervoor ook afspraken moet maken met kleinere uitgevers van tijdschriften en met uitgevers van conference proceedings, wat dus omslachtiger is.

Maar het begin is er dus al in Nederland.
Eindelijk, Hoef ik niet meer 3/4 van de papers die ik tegen kom te negeren omdat er geld voor wordt gevraagd.. Hopelijk maken ze wel een Web gebaseerde database aangezien ik alleen papers lees die via het web worden uitgegeven ivm pdf.

ps. Gaan we de VS ook bannen, Net zoals zij ons bannen van de media :P .

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.