'Lenzen voor Nikon 1 hebben f/0,7 als theoretische limiet lichtsterkte'
Uit een patentaanvraag van Nikon zou blijken dat lenzen voor het Nikon 1-milc-systeem een theoretisch grootste diafragma van f/0,7 kunnen hebben. De meest lichtsterke lens die in de patentaanvraag beschreven wordt is een 32mm f/1,2-lens.
Volgens Egami, een Japanse blog over camerapatenten, wordt in de Japanse patentaanvraag een kijkje gegund in Nikons ontwerpkeuzes voor de '1-mount' van het Nikon 1-milc-camerasysteem. De beeldcirkel, mountdiameter en de afstand van de lensmount tot de 1"-cmos-beeldsensor is zo gekozen dat theoretisch lenzen met een grootste diafragma van f/0,7 mogelijk zijn.
In de patentaanvraag, ingediend op 6 oktober 2010 en afgelopen week gepubliceerd, wordt de constructie van vijf 1 Nikkor-lenzen beschreven. Drie daarvan, de 10mm f/2,8-, de 10-30mm f/3,5-5,6- en de 30-110mm f/4-5,6-lens, waren al bij introductie beschikbaar, terwijl de 32mm f/1,2- en de 7-13mm f/3,5-5,6-lens sterk doen denken aan de mockups van 1 Nikkor-lenzen die Nikon bij de introductie van het Nikon 1-camerasysteem toonde.
Een 32mm f/1,2-1 Nikkor-lens zou wat kijkhoek betreft vergelijkbaar zijn met een 85mm-objectief in kleinbeeldformaat vanwege de 2,7x-cropfactor van de Nikon 1-beeldsensor. De hoge lichtsterkte maakt fotograferen bij weinig licht mogelijk en met relatief weinig scherptediepte. Een 7-13mm-lens voor de Nikon 1 zou uitkomen op een equivalent bereik van 19-35mm.
Reacties (38)
Heb toevallig een Fujinon 50mm f/0.7 voor 1" sensors hier liggen. Deze zou dus moeten werken op de Nikon 1?
Mits je de juiste adapter hebt en Nikon lenzen zonder elektronische koppeling toestaat wel ja. Doe ik ook veel op mijn Nex-5 en is best leuk. Minolta MD Rokkor 135mm F2.8 erop en ontzettend scherpe foto's gemaakt.
Nadeel van de Nikon is de cropfactor, waardoor je een fisheye nodig hebt om een 'normale' lens te hebben.
Nadeel van de Nikon is de cropfactor, waardoor je een fisheye nodig hebt om een 'normale' lens te hebben.
Elk nadeel heb zn voordeel. In het telegebied is een normale telelens (x2,7 crop) een supertelelens met behoud van lichtsterkte. Zeker in combinatie met de TF1 adapter waarbij je de "normale" Nikon telelenzen kunt gebruiken. Erg interessant voor natuurfotografen die niet altijd met statieven willen sjouwen.
Helaas, géén behoud van lichtsterkte. Om de prestaties van camera's met verschillende sensor groottes te vergelijken, moet je de f-nummers óók met de cropfactor vermenigvuldigen. Die 32mm f/1,2 komt dus overeen met 85mm f/3,2 op FF. Idem met telelenzen.
Dat is onzin wat je zegt. Je kunt de crop-factor inderdaad gebruiken om een simpele "vertaling" te maken van de brandpuntsafstand in termen van de resulterende beeldhoek. Dit betekent echter niet dat de brandpuntsafstand van de lens veranderd wanneer je deze op een camera met een kleinere sensor monteert. Wat het inhoud is dat bij een kleinere sensor je een kleinere beeldhoek registreerd, meer niet.
De lichtsterkte (maximale apertuur) is echter keihard gerelateerd aan de echte brandpuntsafstand, heeft niets te maken met de crop factor.
Bij het echte vergelijken van 2 systemen met verschillende combinaties van lens/sensor krijg je echter ook nog te maken met het fenomeen scherptediepte. Dat is een beerput van een discussie die ik hier niet ga voeren. Wil je meet weten, kijk dan maar op wikipedia:
http://en.wikipedia.org/wiki/Depth_of_field
en in het bijzonder de complicaties die dan weer gaan optreden:
http://en.wikipedia.org/w...d#Practical_complications
De lichtsterkte (maximale apertuur) is echter keihard gerelateerd aan de echte brandpuntsafstand, heeft niets te maken met de crop factor.
Bij het echte vergelijken van 2 systemen met verschillende combinaties van lens/sensor krijg je echter ook nog te maken met het fenomeen scherptediepte. Dat is een beerput van een discussie die ik hier niet ga voeren. Wil je meet weten, kijk dan maar op wikipedia:
http://en.wikipedia.org/wiki/Depth_of_field
en in het bijzonder de complicaties die dan weer gaan optreden:
http://en.wikipedia.org/w...d#Practical_complications
Over die scherptediepte hoef je helemaal niet te discussieren, die kun je gewoon berekenen.
Die 35mm f1/1.2 heeft dan ook een scherptediepte die overeenkomt met die van een 35mm f1/1.2. Ga je dat omrekenen naar de scherptediepte van een 85mm (waarvan de beeldhoek overeenstemt bij een 35mm-camera) dan kom je daar dus uit op die 3.zoveel die hierboven genoemd wordt. Dat is een diafragmagetal dat je voor portretten efectief mischien veel zult gebruiken maar dat heeft dus veel meer scherptediepte als de 2.0, 1.8, 1.4 en zelfs 1.2 die je bij 85mm lenzen sinds de jaren '70 veel tegen komt. Enkel Zeiss heeft een 2.8 als 'budget'-lens in haar gamma, daar komt deze 35/1.2 effectief dus wel bij in de buurt. Dan nog is dat een heel andere lens qwa karakter maar dan gaan we inderdaad over op een discussie over smaak.
Alleen als je de beeldverhouding, 3:4 respectievelijk 2:3 mee laat spelen is er enige marge omdat je dan op een ander brandpunt uitkomt voor dezelde beeldhoekequivalent, maar als je uit gaat van de lenzen die er effectief zijn moet je gewoon met die brandpuntafstanden rekenen.
Die 35mm f1/1.2 heeft dan ook een scherptediepte die overeenkomt met die van een 35mm f1/1.2. Ga je dat omrekenen naar de scherptediepte van een 85mm (waarvan de beeldhoek overeenstemt bij een 35mm-camera) dan kom je daar dus uit op die 3.zoveel die hierboven genoemd wordt. Dat is een diafragmagetal dat je voor portretten efectief mischien veel zult gebruiken maar dat heeft dus veel meer scherptediepte als de 2.0, 1.8, 1.4 en zelfs 1.2 die je bij 85mm lenzen sinds de jaren '70 veel tegen komt. Enkel Zeiss heeft een 2.8 als 'budget'-lens in haar gamma, daar komt deze 35/1.2 effectief dus wel bij in de buurt. Dan nog is dat een heel andere lens qwa karakter maar dan gaan we inderdaad over op een discussie over smaak.
Alleen als je de beeldverhouding, 3:4 respectievelijk 2:3 mee laat spelen is er enige marge omdat je dan op een ander brandpunt uitkomt voor dezelde beeldhoekequivalent, maar als je uit gaat van de lenzen die er effectief zijn moet je gewoon met die brandpuntafstanden rekenen.
Het is geen onzin, het is simpele wiskunde.
De f-getal is gedefinieerd als brandpuntafstand gedeeld door pupil diameter. Wanneer je nu een 'equivalente' brandpuntafstand definieert, waarbij je de crop factor in de brandpuntafstand verrekend, dan krijg je automatisch een 'equivalent' f-getal.
(De pupil veranderd niet, dat is namelijk een fysieke grootheid, die de stralengang vóór de lens bepaald. )
Je kunt het ook via de stralengang, of de vergroting achter de lens berekenen. Zie http://gathering.tweakers...message/36537311#36537311 voor een uitvoerige uitleg.
Maakt niet uti hoe je het doet, je komt altijd op hetzelfde feit uit, namelijk dat wanneer je verschillende sensor formaten wilt vergelijken, en met equivalente grootheden wilt werken, je dat voor brandpuntafstand én f-nummer moet doen.
Wanneer je met het equivalente f-getal werkt, dan is het gelijk duidelijk waarom de scherptediepte veranderd. Het is dan ook duidelijk waarom compact camera's meer ruis hebben.
De f-getal is gedefinieerd als brandpuntafstand gedeeld door pupil diameter. Wanneer je nu een 'equivalente' brandpuntafstand definieert, waarbij je de crop factor in de brandpuntafstand verrekend, dan krijg je automatisch een 'equivalent' f-getal.
(De pupil veranderd niet, dat is namelijk een fysieke grootheid, die de stralengang vóór de lens bepaald. )
Je kunt het ook via de stralengang, of de vergroting achter de lens berekenen. Zie http://gathering.tweakers...message/36537311#36537311 voor een uitvoerige uitleg.
Maakt niet uti hoe je het doet, je komt altijd op hetzelfde feit uit, namelijk dat wanneer je verschillende sensor formaten wilt vergelijken, en met equivalente grootheden wilt werken, je dat voor brandpuntafstand én f-nummer moet doen.
Wanneer je met het equivalente f-getal werkt, dan is het gelijk duidelijk waarom de scherptediepte veranderd. Het is dan ook duidelijk waarom compact camera's meer ruis hebben.
f0.7, betekent dat het meer licht opbrengt dan er binnenkomt?
Dacht altijd dat f1 altijd stond voor net zoveel licht eruit als dat erin komt, dus geen licht verlies.
Dacht altijd dat f1 altijd stond voor net zoveel licht eruit als dat erin komt, dus geen licht verlies.
[Reactie gewijzigd door sokolum01 op woensdag 30 mei 2012 17:31]
Wikipedia to the rescue:
In optics, the f-number (sometimes called focal ratio, f-ratio, f-stop, or relative aperture[1]) of an optical system is the ratio of the lens's focal length to the diameter of the entrance pupil.
Dat is dus fout, anders zou er inderdaad meer licht de lens uit komen dan erin gaat. De F-waarde heeft te maken met de verhouding tussen de lensopening (entreepupil) en de brandpuntsafstand van de lens. --> F = f / D
[edit]
Ik zie dat rdvdijk mij voor was.
De Nikon 1-serie begint er zo wel aantrekkelijk uit te zien trouwens. Maar voorlopig blijf ik maar bij mijn collectie Canon-camera's en bijbehorende glaswinkel.
[edit]
Ik zie dat rdvdijk mij voor was.
De Nikon 1-serie begint er zo wel aantrekkelijk uit te zien trouwens. Maar voorlopig blijf ik maar bij mijn collectie Canon-camera's en bijbehorende glaswinkel.
[Reactie gewijzigd door Bartjebart op woensdag 30 mei 2012 17:38]
Is er ook nog een praktisch voorbeeld te noemen wat je hiermee 'meer' kan?
Ik snap niks van al die cijfers.
Ik snap niks van al die cijfers.
Om het heel simpel uit te leggen: lage f waarde betekend grotere diafragma opening, waardoor er dus meer licht binnen kan treden. Normaal gesproken gaat dit in stappen, zogenaamde f-stops van 5.6 (goedkope standaard lens) naar 4 (standaard lens) naar 2.8 (lichtsterke lens) Alles onder de 2.8 wordt als zeer lichtsterk beschouw.
Per stap heb je steeds "2x zoveel licht" dat in hetzelfde tijdsbestek naar binnen komt.
Hier komt dus het eerste voordeel bij kijken, je hebt maar half zoveel tijd nodig om de foto goed te belichten, snellere sluitertijd dus, waarmee je de foto beter bevriest / de actie beter stilzet / bewegingsonscherpte tegengaat.
Het andere voordeel is de scherpte-diepte die smaller wordt. Ook wel DOF of depth-of-field genoemd. Je kan zo beter je onderwerp centraal zetten terwijl de voor/achtergrond wazig is.
Mooie lens, ik wist ook niet dat je toch nog tot 0,7f kon gaan. Ik wist wel van het bestaan van f1.0 af.
Per stap heb je steeds "2x zoveel licht" dat in hetzelfde tijdsbestek naar binnen komt.
Hier komt dus het eerste voordeel bij kijken, je hebt maar half zoveel tijd nodig om de foto goed te belichten, snellere sluitertijd dus, waarmee je de foto beter bevriest / de actie beter stilzet / bewegingsonscherpte tegengaat.
Het andere voordeel is de scherpte-diepte die smaller wordt. Ook wel DOF of depth-of-field genoemd. Je kan zo beter je onderwerp centraal zetten terwijl de voor/achtergrond wazig is.
Mooie lens, ik wist ook niet dat je toch nog tot 0,7f kon gaan. Ik wist wel van het bestaan van f1.0 af.
Nou heb ik een tweetal f1.4 primes, maar het aantal foto's dat je scherp maakt op 1.4 is te verwaarlozen. Je houdt zo weinig afstand over waarin je subject scherp is, dat je eigenlijk altijd wel een of twee stops hoger gaat zitten.
Ik zou me kunnen voorstellen dat f0,7 aardig is, omdat je dan bij f1.8 of f2.0 minder aan de uiterste grenzen van je lens zit, maar of je ooit een foto op f0,7 zult schieten, lijkt me sterk.
Ik zou me kunnen voorstellen dat f0,7 aardig is, omdat je dan bij f1.8 of f2.0 minder aan de uiterste grenzen van je lens zit, maar of je ooit een foto op f0,7 zult schieten, lijkt me sterk.
Dat is dus met de Nikon 1 serie juist het probleem. Met 'normale' lenzen van f2.8 of f3.5-5.6 heb je heel veel scherptediepte (alles is scherp) omdat de sensor klein is vergeleken met een DSLRm ook al een crop DSLR. Dus een lens met een kleine f waarde geeft weer een beetje DoF terug zodat je ook met de Nikon 1 een beetje kunt spelen met scherpte diepte.
Precies!
Die 32mm f/1.2 lijkt extreem, maar je moet de cropfactor er ook bij meetellen.
Als je het vergelijkt met een FF camera/lens, dan geeft die lens een scherptediepte die behoord bij 85mm f/3,2
En dat komt weer overeen met de scherptediepte die je krijgt met een f/2 lens op een 1,6x crop dSLR.
Een mooie kleine scherptediepte voor een compact camera, (als die lens ooit uitgebracht word) maar zeker niet "te" klein.
Die f/0,7 zou een scherptediepte geven die overeen komt met f/1.9 op FF en f/1.2 op een dSLR.
Overigens is het onzin dat die lensmount een theoretisch maximum van f/0,7 zou hebben. Het kan altijd nog groter, alleen worden de kosten dan veel te hoog.
Het economische maximum zal dus f/0,7 zijn.
Die 32mm f/1.2 lijkt extreem, maar je moet de cropfactor er ook bij meetellen.
Als je het vergelijkt met een FF camera/lens, dan geeft die lens een scherptediepte die behoord bij 85mm f/3,2
En dat komt weer overeen met de scherptediepte die je krijgt met een f/2 lens op een 1,6x crop dSLR.
Een mooie kleine scherptediepte voor een compact camera, (als die lens ooit uitgebracht word) maar zeker niet "te" klein.
Die f/0,7 zou een scherptediepte geven die overeen komt met f/1.9 op FF en f/1.2 op een dSLR.
Overigens is het onzin dat die lensmount een theoretisch maximum van f/0,7 zou hebben. Het kan altijd nog groter, alleen worden de kosten dan veel te hoog.
Het economische maximum zal dus f/0,7 zijn.
[Reactie gewijzigd door mjtdevries op donderdag 31 mei 2012 11:31]
Er is wel degelijk een theoretisch maximum vanwege de lensmount.
Immers, de lens-mount heeft een maximale grootte, als ook een minimale afstand van de lens-mount tot de sensor. Je kunt niet dichterbij komen met je glas, en derhalve bepaald dat laatst stuk van lens-mount tot sensor je maximale stralenhoek.
De maximale hoek die je stralenbundel kan maken is dus simpelweg de straal die van het midden van de sensor de rand van de mount raakt.
Nemen we een lens-mount diameter van 50mm, en een afstand tot de sensor van 44mm. Neem dan een denkbeeldige enkelvoudige lens, in de lens-mount. Dan kom je uit op een f/# van 0,88 (44/50)
Wanneer je de afstand tot de sensor kleiner kan maken, omdat de spiegel ontbreekt, dan kun je de maximale f/# vergrootten. Bij bijvoorbeeld 30mm afstand, zit je dan op f/# van 0,6
Immers, de lens-mount heeft een maximale grootte, als ook een minimale afstand van de lens-mount tot de sensor. Je kunt niet dichterbij komen met je glas, en derhalve bepaald dat laatst stuk van lens-mount tot sensor je maximale stralenhoek.
De maximale hoek die je stralenbundel kan maken is dus simpelweg de straal die van het midden van de sensor de rand van de mount raakt.
Nemen we een lens-mount diameter van 50mm, en een afstand tot de sensor van 44mm. Neem dan een denkbeeldige enkelvoudige lens, in de lens-mount. Dan kom je uit op een f/# van 0,88 (44/50)
Wanneer je de afstand tot de sensor kleiner kan maken, omdat de spiegel ontbreekt, dan kun je de maximale f/# vergrootten. Bij bijvoorbeeld 30mm afstand, zit je dan op f/# van 0,6
Je gebruikt in jouw geval de 1.4 ook alleen maar als je enkel en alleen dat minimale gedeelte scherp wil hebben op je foto. Wil je meer scherp hebben en toch 1.4 gebruiken, dan dien je meer afstand te nemen van je onderwerp (bijkomend nadeel: je kadrering is waarschijnlijk niet meer wat je wil en je moet handmatig achteraf gaan croppen)
Vergeet ook niet dat de lichtsterkte van je lens invloed kan hebben op de snelheid waarmee je kunt focussen. Hoe meer licht -> hoe sneller je camera contrasten kan detecteren
Vergeet ook niet dat de lichtsterkte van je lens invloed kan hebben op de snelheid waarmee je kunt focussen. Hoe meer licht -> hoe sneller je camera contrasten kan detecteren
Hoe zei Cruyff ook weer? Elk nadeel heb z'n voordeel (of was 't nou andersom?).Nou heb ik een tweetal f1.4 primes, maar het aantal foto's dat je scherp maakt op 1.4 is te verwaarlozen.
Met zo'n lens op 1.4 fotograferen kan inderdaad niet altijd, niet elk onderwerp leent zich ervoor. De geringe scherptediepte (die overigens ook afhankelijk is van de brandpuntsafstand) zorgt ervoor dat je heel secuur moet scherpstellen op datgene wat je scherp wilt hebben. Wil je meer scherpte in voor- en achtergrond (dus meer dieptescherpte), moet je het diafragma een of meer stops sluiten.
Het hebben van een f/1.4 lens wil niet zeggen dat je alle foto's met dat diafragma moet maken, maar je heb in ieder geval de optie als het onderwerp zich ervoor leent. Die optie heb je niet als je een f/4 lens koopt.
Daarnaast is er nog zoiets als de optische kwaliteit - (extreem) lichtsterke objectieven zijn doorgaans optisch veel beter dan standaard objectieven met lichtsterktes van f/4 tot f/5.6.
Het is niet zo moeilijk als je iets van fotografie af weet. Heb je geen idee wat diafragma is en wat het doet dan wordt het lastig uitleggen.
De cijfers zijn cijfers, nogal specifiek voor deze lens en z'n verhoudingen. Een groter diafragma laat meer licht door waardoor de sluitertijd korter kan zijn en de scherptediepte kleiner.
De cijfers zijn cijfers, nogal specifiek voor deze lens en z'n verhoudingen. Een groter diafragma laat meer licht door waardoor de sluitertijd korter kan zijn en de scherptediepte kleiner.
Dat is beleefd uitgedrukt 
Ik zit naar de topictekst te kijken als een kip naar het onweer.
Ik zit naar de topictekst te kijken als een kip naar het onweer.
Ik stuur mensen vaak deze link door als uitleg: http://www.uscoles.com/fstop.htm
Daarnaast is de Wikipedia pagina erg goed, maar erg technisch, dus minder toegankelijk.
Heel vroeg in de fotografie werden kartonnen kaarten gebruikt met gaten er in, elke kaart met een andere afmeting. Die werden stops genoemd, en die naam is blijven hangen.
Daarnaast is de Wikipedia pagina erg goed, maar erg technisch, dus minder toegankelijk.
Heel vroeg in de fotografie werden kartonnen kaarten gebruikt met gaten er in, elke kaart met een andere afmeting. Die werden stops genoemd, en die naam is blijven hangen.
Met dit objectief kun je bijvoorbeeld mooie potretfoto's nemen met een wazige achtergrond.
Dit kan nog wel eens stevig tegenvallen.
Met de crop factor rekening houdend word de beeldhoek ca gelijk aan die van een 85 mm lens op een normale kleinbeeld camera (24*36 mm sensor/negatief). Op zich uitermate geschikt voor portret werk.
Echter de scherptediepte zal een stuk groter zijn dan een 85 mm f/1.2 lens op een kleinbeeld camera. Zeer grofstoffelijk zal die eerder in de buurt zitten van een 85 mm f/3.2 lens. Ik bezit zelf een 85 mm f/1.2 lens die ik gebruik op een kleinbeeld camera. Wanneer ik die voor portretten gebruik stop ik deze niet verder af dan f/1.8 of f/2.0, zeker niet naar f/3.2, dan vind ik het al niet meer mooi.
Daarbij komt ook nog eens dat bij een 85 mm f/1.2 lens (zoals de Canon 85 mm f/1.2L II USM) er meestal meer apertuurbladen gebruikt worden dan bij zo'n veel kleinere 32 mm lens. De canon lens heeft bv 8 bladen, waardoor de apertuueopening redelijk netjes cirkelvormig is. De veel kleinere 32 mm lens kan vaak geen 8 bladen bevatten ivm de constructie. Vaak zijn dit er slecht 6 of 5. Gevolg is dat het apertuur niet zo mooi rond is. Dit zie je terug in de foto aan wat heel subjectief "bokeh" word genoemd. Dit zegt iets over hoe zacht of hard je achtergrond blur is. In extreem slechte gevallen kun je op de foto zelfs zien/tellen hoeveel apertuur bladen de gebruikte lens heeft.
Met de crop factor rekening houdend word de beeldhoek ca gelijk aan die van een 85 mm lens op een normale kleinbeeld camera (24*36 mm sensor/negatief). Op zich uitermate geschikt voor portret werk.
Echter de scherptediepte zal een stuk groter zijn dan een 85 mm f/1.2 lens op een kleinbeeld camera. Zeer grofstoffelijk zal die eerder in de buurt zitten van een 85 mm f/3.2 lens. Ik bezit zelf een 85 mm f/1.2 lens die ik gebruik op een kleinbeeld camera. Wanneer ik die voor portretten gebruik stop ik deze niet verder af dan f/1.8 of f/2.0, zeker niet naar f/3.2, dan vind ik het al niet meer mooi.
Daarbij komt ook nog eens dat bij een 85 mm f/1.2 lens (zoals de Canon 85 mm f/1.2L II USM) er meestal meer apertuurbladen gebruikt worden dan bij zo'n veel kleinere 32 mm lens. De canon lens heeft bv 8 bladen, waardoor de apertuueopening redelijk netjes cirkelvormig is. De veel kleinere 32 mm lens kan vaak geen 8 bladen bevatten ivm de constructie. Vaak zijn dit er slecht 6 of 5. Gevolg is dat het apertuur niet zo mooi rond is. Dit zie je terug in de foto aan wat heel subjectief "bokeh" word genoemd. Dit zegt iets over hoe zacht of hard je achtergrond blur is. In extreem slechte gevallen kun je op de foto zelfs zien/tellen hoeveel apertuur bladen de gebruikte lens heeft.
32mm f/1,2-1..... dat zal een stevige mount nodig hebben voor het prijskaartje wat eraan bungelt.... 
Eventjes plagen:
En dan heb je nog maar een 85mm / f3.2 equivalente lens qua beeld!
De lens zal wel lekker compact zijn neem ik aan.
En dan heb je nog maar een 85mm / f3.2 equivalente lens qua beeld!
De lens zal wel lekker compact zijn neem ik aan.
De lens kan inderdaad best compact blijven... Hij zal immers niet groter hoeven te zijn dan die equivalente 85mm f/3.2
wanneer heb jij voor het laatst een prijskaartje aan een lens zien bungelen?
Afgezien daarvan, als je weet waar dat f-nummer voor staat, dan weet je dat het eigenlijk wel meevalt. De prijs zal veel sterker worden beinvloed door de kwaliteit van de lens (zowel optisch als constructief) en de verwachte afzet.
Afgezien daarvan, als je weet waar dat f-nummer voor staat, dan weet je dat het eigenlijk wel meevalt. De prijs zal veel sterker worden beinvloed door de kwaliteit van de lens (zowel optisch als constructief) en de verwachte afzet.
7 elementen, dus neem aan dat hij niet heeel klein zal worden.
wel zal hij heeel duur worden vrees ik..
ik wou toen de nikon 70-200 2.8 kopen, maar schrok me ook dood van de prijs..
dus heb ik maar een sigma 70-200 2.8 gekocht, die doet het ook prima, toegevend dat je in extreem ingezoomde conditie het een heel klein beetje ziet..
wel zal hij heeel duur worden vrees ik..
ik wou toen de nikon 70-200 2.8 kopen, maar schrok me ook dood van de prijs..
dus heb ik maar een sigma 70-200 2.8 gekocht, die doet het ook prima, toegevend dat je in extreem ingezoomde conditie het een heel klein beetje ziet..
Wat is hier in godesnaam patenteerbaar aan? Paar stukjes goed gekozen glas achter elkaar en je bent er. Deed van Leeuwenhoek al een paar eeuwen terug. Kan iemand mij uitleggen wat er specifiek nieuw is dat het patenteerbaar is?
Het uitvogelen van welke paar stukjes geslepen glas geplaatst moeten worden achter elkaar en in wat voor een groepen en hoe die stukjes dan geslepen moeten worden schijnt een gigantische investering te zijn.
Niet voor niets zijn er eigenlijk helemaal niet meer zo veel fabrikanten van objectieven, laat staan kwalitatief hoogwaardige objectieven.
Niet voor niets zijn er eigenlijk helemaal niet meer zo veel fabrikanten van objectieven, laat staan kwalitatief hoogwaardige objectieven.
Klopt helemaal. De onderliggende optica-wetten zijn in eerste benadering vrij eenvoudig. Die krijg je tijdens de natuurkunde les over optica voorgeschoteld op de middelbare school. Wat je daar leert geldt echter alleen voor ideale lenzen (zo'n lens heeft bv. geen volume en de brekingsindex is voor alle kleuren licht gelijk).
Echter de werkelijkheid zit wat complexer in elkaar. Lenzen hebben wel degelijk volume. De brekingsindex van verschillende kleuren licht in een lensmateriaal is nooit exact gelijk. En ga zo maar door met nog een hele lange reeks *** details.
Als je echt een hoogwaardige lens wilt maken moet je voor AL deze details gaan corrigeren in je ontwerp. De berekeningen die je dan moet doen zijn zo ongeloofelijk complex dat tot voor relatief kort geleden (zeg zo rond 2000) dit nagenoeg nooit volledig is gedaan voor commerciele lenzen, simpelweg omdat het teveel computer capaciteit en dus geld zou kosten. Hierbij moet je echt denken aan miljoenen dollars dat het doorrekenen van het ontwerp van 1 lens TOEN zou kosten. Tegenwoordig is dat een stuk minder duur door de toename van rekencapacieit van computers. Natuurlijk zijn in de tussentijd ook steeds verfindere optische modellen opgezet die weer meer reken capaciteit vergen. Echter uiteindelijk is het nu toch goedkoper geworden.
Tja, en dan heb je dus een ontwerp van de lens. Maar ja, je moet het ding ook nog kunnen maken. En dat is ook super specialistisch werk. De toleranties waarbinnen je moet produceren worden natuurlijk steeds kleiner naarmate je een hoger kwaliteitsniveau nastreeft. Daarom zijn er eigenlijk maar 3 fabrikanten op de wereld die absolute topklasse commerciele lenzen maken: Zeiss, Nikon & Canon. Er is daarnaast ook nog een groep fabrikanten die zeer goede lenzen maken, maar die missen net die laatste stap in de kwaliteit die de 3 grote jongens presteren.
Echter de werkelijkheid zit wat complexer in elkaar. Lenzen hebben wel degelijk volume. De brekingsindex van verschillende kleuren licht in een lensmateriaal is nooit exact gelijk. En ga zo maar door met nog een hele lange reeks *** details.
Als je echt een hoogwaardige lens wilt maken moet je voor AL deze details gaan corrigeren in je ontwerp. De berekeningen die je dan moet doen zijn zo ongeloofelijk complex dat tot voor relatief kort geleden (zeg zo rond 2000) dit nagenoeg nooit volledig is gedaan voor commerciele lenzen, simpelweg omdat het teveel computer capaciteit en dus geld zou kosten. Hierbij moet je echt denken aan miljoenen dollars dat het doorrekenen van het ontwerp van 1 lens TOEN zou kosten. Tegenwoordig is dat een stuk minder duur door de toename van rekencapacieit van computers. Natuurlijk zijn in de tussentijd ook steeds verfindere optische modellen opgezet die weer meer reken capaciteit vergen. Echter uiteindelijk is het nu toch goedkoper geworden.
Tja, en dan heb je dus een ontwerp van de lens. Maar ja, je moet het ding ook nog kunnen maken. En dat is ook super specialistisch werk. De toleranties waarbinnen je moet produceren worden natuurlijk steeds kleiner naarmate je een hoger kwaliteitsniveau nastreeft. Daarom zijn er eigenlijk maar 3 fabrikanten op de wereld die absolute topklasse commerciele lenzen maken: Zeiss, Nikon & Canon. Er is daarnaast ook nog een groep fabrikanten die zeer goede lenzen maken, maar die missen net die laatste stap in de kwaliteit die de 3 grote jongens presteren.
Nikon had van destijds hele klaslokalen vol met vrouwen die alle berekeningen deden, een beetje zoals bij ons de WO-examens afgenomen worden. Computers kwamen later pas. Ik heb er ooit foto's van gezien maar kan die niet terugvinden op internet.Als je echt een hoogwaardige lens wilt maken moet je voor AL deze details gaan corrigeren in je ontwerp. De berekeningen die je dan moet doen zijn zo ongeloofelijk complex dat tot voor relatief kort geleden (zeg zo rond 2000) dit nagenoeg nooit volledig is gedaan voor commerciele lenzen, simpelweg omdat het teveel computer capaciteit en dus geld zou kosten.
Hiermee zit je er een behoorlijk beetje naast. Absolute topklasse maken Zeiss, Leica, Rodenstock, Voigtländer, Fuji (maakt lenzen voor Hasselblad) en Scheider-Kreuznach. De laatste naam kom je tegen op Samsung maar die zijn inferieur aan de lenzen die bij Jos. Schneider in Duitsland gefabriceerd worden. Asahi Kōgaku hoorde hier ook bij.Daarom zijn er eigenlijk maar 3 fabrikanten op de wereld die absolute topklasse commerciele lenzen maken: Zeiss, Nikon & Canon.
Tweede groep betreft Canon, Nikon, Minolta, Olympus en Pentax alhoewel de laatste wel wat aan zijn kwaliteitscontroles moet doen en de eerste drie ook grote behoorlijke missers op hun naam hebben staan. Wat ik nu hier als Minolta aanduid heet uiteraard nu officiëel Sony en is ook niet meer wat het geweest is.
Derde groep betreft Tamron, Tokina, en Sigma. Vroeger hoorden hier nog andere merken bij maar die hebben inmiddels de handoek in de ring moeten gooien.
Panagor, Vivitar (beide handelsnamen/rebrands van andere fabrikanten waaronder Komine, Cosina, Kiron, Makinon), Yashica.
Daarnaast zijn er nu nog een aantal budget-merken. Sommige van bovengenoemde namen kom je nog tegen op goedkope producten, o.a. Vivitar bestaat nog, daarnaast heb je o.a. Samyang.
Wat die merken missen is de schaalgrootte die Canon en Nikon hebben. Carl Zeiss heeft daarintegen een ijzersterke reputatie en prijs maar die zou ik zeker verkiezen boven Canon en Nikon. Puur op beeldoverdracht beoordeeld zou ik alle merken die ik hierboven in de topklasse indeel zou ik, als ik ze kon betalen, preferen boven de in dat opzicht 'inferieure' merken Canon en Nikon.Er is daarnaast ook nog een groep fabrikanten die zeer goede lenzen maken, maar die missen net die laatste stap in de kwaliteit die de 3 grote jongens presteren.
Als je echter makkelijk, snel en efficient goede foto's wilt kunnen maken, bv voor in de krant of voor de verkoop zijn Canon en Nikon waarschijnlijk de beste keus.
[Reactie gewijzigd door BeosBeing op vrijdag 1 juni 2012 18:27]
Met zulke f-nummers gaat het licht onder grote hoeken door je optiek. De optische fouten nemen dan heel sterk toe, waardoor het beeld onscherp zou kunnen worden. Je hebt dan heel veel lenzen nodig om te zorgen dat de fouten elkaar min of meer opheffen en je dus een scherp beeld kan maken. Dat vereist, naast een goed inzicht in optica, kennis van historische ontwerpen met hun beperkingen en een computer voor de ray-tracing en optimalisatie. Dat had Leeuwenhoek niet tot zijn beschikking.
Zoals Thorgrem al schreef is het uitvogelen van welke stukjes glas een geweldige investering. Dus dat je die veilig wilt stellen kan ik begrijpen.
Ben je met je eens dat wat stukjes glas achterelkaar zetten eigenlijk niet een nieuw iets is waarvoor een patent aangevraagd zou moeten worden.
Maar op dit moment is patent het beste middel om je investering te beschermen.
Die gigantische investering is dat je hier met 8 elementen in 7 groepen, die elk gevarieerd kunnen worden in kromming aan beide kanten, plaatsing, met elke een andere glassoort die qua breking afwijkt (en dat ook nog eens voor verschillende kleuren), je te maken hebt met >24! mogelijkheden. En dat iteratief doorrekenen om een gewenst resultaat (geen beeldwelving, geen chroma, geen vignettering, geen vertekening (lees voor geen zo min mogelijk) te bereiken is een langdurige klus. Dit er nog vanuit gaande dat je deze configuratie al gekozen hebt, maar wellicht dat 6 of 9 elementen nog beter is etc.
Maar een kennis van me heeft een programmaatje gemaakt dat dat allemaal kan. Het paste tot 4 jaar geleden nog opeen 1.44 flop. Briljant stuk werk, zit 25 manjaar aan gepruts in. Heeft alleen een interface waar je tegenwoordig niet meer kunt aankomen. Met een database van glassoorten waar brekingindexen in zitten per kleur, maar ook nog de temperatuur afhankelijkheid (glas van 20 graden heeft andere breking dan bv op 50 graden). Is nog gebruikt om de onnauwkeurigheid van de Hubble telescoop mee te onderzoeken en correctielens voor te berekenen. Goed 't is een emeritus hoogleraar optica. Vaktechnisch briljant programma, maar de interface ....
Ben je met je eens dat wat stukjes glas achterelkaar zetten eigenlijk niet een nieuw iets is waarvoor een patent aangevraagd zou moeten worden.
Maar op dit moment is patent het beste middel om je investering te beschermen.
Die gigantische investering is dat je hier met 8 elementen in 7 groepen, die elk gevarieerd kunnen worden in kromming aan beide kanten, plaatsing, met elke een andere glassoort die qua breking afwijkt (en dat ook nog eens voor verschillende kleuren), je te maken hebt met >24! mogelijkheden. En dat iteratief doorrekenen om een gewenst resultaat (geen beeldwelving, geen chroma, geen vignettering, geen vertekening (lees voor geen zo min mogelijk) te bereiken is een langdurige klus. Dit er nog vanuit gaande dat je deze configuratie al gekozen hebt, maar wellicht dat 6 of 9 elementen nog beter is etc.
Maar een kennis van me heeft een programmaatje gemaakt dat dat allemaal kan. Het paste tot 4 jaar geleden nog opeen 1.44 flop. Briljant stuk werk, zit 25 manjaar aan gepruts in. Heeft alleen een interface waar je tegenwoordig niet meer kunt aankomen. Met een database van glassoorten waar brekingindexen in zitten per kleur, maar ook nog de temperatuur afhankelijkheid (glas van 20 graden heeft andere breking dan bv op 50 graden). Is nog gebruikt om de onnauwkeurigheid van de Hubble telescoop mee te onderzoeken en correctielens voor te berekenen. Goed 't is een emeritus hoogleraar optica. Vaktechnisch briljant programma, maar de interface ....
Zo'n programma is vaktechnisch helemaal niet zo bijzonder...
Uiteindelijk is iedere lens overgang gewoon een uiterst simpele matrix berekening. Om een lens numeriek door te rekenen, ga je gewoon ray-tracen, waarbij iedere ray simpelweg een kwestie is van straal tot oppervlak doortrekken, daar de breking berekenen, en dan naar het volgende oppervlak.
Conceptueel heel erg simpel. Het grootste probleem is voor de gebruiker, om een goede merit-functie te maken, die bepaald hoe 'goed' je ontwerp is, en om via een iteratief process, het de juiste richting in te sturen.
8 elementen voor een prima is trouwens een relatief simpel ontwerp. Het wordt veel lastiger als je 20 elementen in een zoom hebt. Dan heb je enorme problemen dat je merit-functie in een lokaal minimum blijft hangen, en dat je nooit bij je globale minimum komt.
Uiteindelijk is iedere lens overgang gewoon een uiterst simpele matrix berekening. Om een lens numeriek door te rekenen, ga je gewoon ray-tracen, waarbij iedere ray simpelweg een kwestie is van straal tot oppervlak doortrekken, daar de breking berekenen, en dan naar het volgende oppervlak.
Conceptueel heel erg simpel. Het grootste probleem is voor de gebruiker, om een goede merit-functie te maken, die bepaald hoe 'goed' je ontwerp is, en om via een iteratief process, het de juiste richting in te sturen.
8 elementen voor een prima is trouwens een relatief simpel ontwerp. Het wordt veel lastiger als je 20 elementen in een zoom hebt. Dan heb je enorme problemen dat je merit-functie in een lokaal minimum blijft hangen, en dat je nooit bij je globale minimum komt.
Al die elementen is dat niet veel lichtverlies ?
Schijnt erg mee te vallen hoor ik vaak.
Schijnt erg mee te vallen hoor ik vaak.
Doordat er tegenwoordig goede coatings op lenzen zitten is dat geen issue meer.
In de praktijk kom je wel eens tot maximaal 1/3 stop verschil tegen tussen een lens met heel veel en heel weinig elementen.
Zonder die coatings zouden lenzen met 20 elementen wel heel veel verliezen.
In de praktijk kom je wel eens tot maximaal 1/3 stop verschil tegen tussen een lens met heel veel en heel weinig elementen.
Zonder die coatings zouden lenzen met 20 elementen wel heel veel verliezen.
In de praktijk zal er vermoedelijk geen f/0,7 lens komen.
De sensor kan namelijk niet goed omgaan met dergelijk kleine f-nummers. Bij een simpele sensor zonder micro-lenzen betekent het alleen maar dat je extra licht-afval krijgt. De huidige sensors hebben echter allemaal micro-lenzen voor de pixels, zodat je minder last hebt van verlies van de elektronica op de sensor. (En dus minder ruis). Die microlenzen hebben echter ook een limiet aan de stralenhoek die ze kunnen oppikken... en dat betekent niet alleen dat ze minder goed werken bij dergelijke f-nummers, (dus minder lichtopbrengts, dus meer ruis) maar óók dat je kleur-problemen gaat krijgen. Immers, de verschillende kleuren worden anders afgebogen, waardoor de ene kleur nog wel op de gevoelige plek op de pixel komt, en de andere niet. (Microlenzen zijn simpele enkelvoudige lenzen, en dus chromatisch)
En kleur problemen zijn natuurlijk een uiterst ongewenste aangelegenheid! Dat zou namelijk betekenen dat bij hoge f/# je sensor een variabele kleurgevoeligheid heeft. Dat levert dan heel wonderlijke kleurzwemen op, die erger worden naar de rand van je sensor!
En de microlenzen laten schieten is nauwelijks een optie, want dat verlies je weer een halve stop aan licht-gevoeligheid.
Ik denk derhalve dat f/1.2 het laagste zal zijn wat er komt.
De sensor kan namelijk niet goed omgaan met dergelijk kleine f-nummers. Bij een simpele sensor zonder micro-lenzen betekent het alleen maar dat je extra licht-afval krijgt. De huidige sensors hebben echter allemaal micro-lenzen voor de pixels, zodat je minder last hebt van verlies van de elektronica op de sensor. (En dus minder ruis). Die microlenzen hebben echter ook een limiet aan de stralenhoek die ze kunnen oppikken... en dat betekent niet alleen dat ze minder goed werken bij dergelijke f-nummers, (dus minder lichtopbrengts, dus meer ruis) maar óók dat je kleur-problemen gaat krijgen. Immers, de verschillende kleuren worden anders afgebogen, waardoor de ene kleur nog wel op de gevoelige plek op de pixel komt, en de andere niet. (Microlenzen zijn simpele enkelvoudige lenzen, en dus chromatisch)
En kleur problemen zijn natuurlijk een uiterst ongewenste aangelegenheid! Dat zou namelijk betekenen dat bij hoge f/# je sensor een variabele kleurgevoeligheid heeft. Dat levert dan heel wonderlijke kleurzwemen op, die erger worden naar de rand van je sensor!
En de microlenzen laten schieten is nauwelijks een optie, want dat verlies je weer een halve stop aan licht-gevoeligheid.
Ik denk derhalve dat f/1.2 het laagste zal zijn wat er komt.
Op dit item kan niet meer gereageerd worden.
Onderwerpen
Populair: Tablets Samsung Websites en communities Mobiele telefoons Google Microsoft Sony Games Politiek en recht Galaxy S
© 1998 - 2013 Tweakers.net B.V. Contact Over Tweakers Jouw privacy Algemene voorwaarden Cookies
Tweakers wordt uitgegeven door De Persgroep en wordt gehost door True
