Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Je kunt ook een cookievrije versie van de website bezoeken met minder functionaliteit. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , reacties: 63, views: 9.204 •

Olympus heeft officieel de 75mm f/1,8-portretlens uitgebracht. De lichtsterke lens heeft een metalen behuizing en negen diafragma-lamellen voor een mooie bokeh. De nieuwe lens is vanaf juli beschikbaar voor de prijs van 949 euro.

Olympus M.Zuiko 75mm f/1,8 schemaOlympus toonde een mock-up van de lens aan Tweakers.net tijdens een voorvertoning van de Olympus E-M5-m4/3-camera op de CES 2012-beurs in Las Vegas. De lens werd ook genoemd bij de officiële introductie van die camera in februari. Olympus heeft de lens nu officieel aangekondigd.

De Olympus M.Zuiko Digital ED 75 mm 1:1.8, zoals de officiële typenaam van de lens luidt, levert vanwege de 2x-cropfactor van de m4/3-sensor een kijkhoek op die vergelijkbaar is met een 150mm-lens op een fullframecamera. Voor een visueel vergelijkbare foto in kleinbeeldformaat moet ook het grootste diafragma van f/1,8 met twee vermenigvuldigd worden. De 75mm-lens is de eerste portretlens voor het m4/3-formaat.

De lens bestaat uit tien lenselementen, waarvan drie ED- en twee HR-glazen, verdeeld over negen groepen. Voor een mooie, onscherpe achtergrond op foto's is de lens uitgerust met negen diafragma-lamellen, die een ronde opening bij ieder diafragma moeten garanderen. Doordat gebruik wordt gemaakt van interne scherpstelling blijft de lengte van de lens bij het scherpstellen gelijk. Die lengte bedraagt 6,9cm, de diameter is 6,4cm en het gewicht is 305g.

De Olympus M.Zuiko Digital ED 75 mm 1:1.8 is vanaf juli leverbaar voor een adviesprijs van 949 euro.

Olympus M.Zuiko 75mm f/1,8

Olympus M.Zuiko 75mm f/1,8 Olympus M.Zuiko 75mm f/1,8

Reacties (63)

Het kan aan mij liggen, maar waarom zou je 900+ euro uitgeven aan een lens voor een m4/3 camera? Voor een professionele DSLR kan ik het nog wel begrijpen, maar voor zo'n camera?
Steeds meer professionele fotografen kopen een systeemcamera als 2e toestel. Dus vind ik dit geen misse zet om ook voor die doelgroep een gamma objectieven te ontwikkelen.

Als portrettoestel is zo'n compactere systeemcamera trouwens heel geschikt. Veel mensen voelen zich op hen ongemak als er een dslr op hen gericht wordt.
Ga eens serieus naar een m4/3 camera kijken (zoals bijv. de PEN 3 of OM-D. Dan zul je zien dat die camera's een lens van deze kwaliteit waard zijn.
Het zou toch wel mooi zijn als die opvatting enigszins opgeleukt werd met kriteria over wat professioneel is en wat "zo'n" precies inhoud. We schrijven hier toch ook ter informatie van onze mede tweakers? Als een commentaar daartoe uitdaagt kan ik dat alleen maar verwelkomen. Het gelijk over 'opvatting toestaan' gaan hebben is wel wat overdreven in dat licht.
Dat lijkt me heel simpel. Olympus ziet dit als de toekomst.

Het grote voordeel van systemen als bv. M4/3 of Sony NEX (heb zelf een 5n) zijn dat ze mega-ultra-giga compact zijn, maar je wel een APS-C sensor hebt. Zelfs de focus is vrij snel (en sneller geworden met de laatste FW-update).

Het grootste nadeel is dat er nog weinig lenzen voor beschikbaar zijn. Olympus laat hier duidelijk mee zien dat ze hun toekomst op M4/3 zetten.

Het heeft er waarschijnlijk ook mee te maken dat Olympus tegenwoordig een non-player is in de DSLR markt, die gedomineerd wordt door Canon en Nikon.

Ze zetten dus duidelijk in op waar zij denken dat de grote markt heen zal gaan.
Het grote voordeel van systemen als bv. M4/3 of Sony NEX (heb zelf een 5n) zijn dat ze mega-ultra-giga compact zijn, maar je wel een APS-C sensor hebt. Zelfs de focus is vrij snel (en sneller geworden met de laatste FW-update).
M4/3 heeft uiteraard geen APS-C sensor... maar 4/3"
4/3 gaat over de verhouding tussen breedte en hoogte van het beeld.

4/3" is 2,54cm x 1,33 = 3,4 cm diagonaal = groter dan Nikon APS-C
The sensor measures 18 mm 13.5 mm (22.5 mm diagonal), with an imaging area of 17.3 mm 13.0 mm (21.6 mm diagonal), comparable to the frame size of 110 film.[3] Its area, ca. 220 mm, is approximately 40% less than the APS-C sensors used in other manufacturers' DSLRs.

Ze staat te lezen op http://en.wikipedia.org/wiki/Micro_Four_Thirds_system

OT: ook ik heb mijn twijfels bij het nut van zo'n grote lenzen bij de micro 4/3's. Het geheel is groot, en dan kun je net zo goed een "echte" sensor nemen, aps-c of liefst nog groter.

Oh ja, nog wat nadelen: je kunt door de cropfactor 2 met minder scherpte-diepte werken, en wat moet je met een 4/3 beeldverhouding?

[Reactie gewijzigd door JAHRASTAFARI op 25 mei 2012 20:40]

Over de afmetingen heb je gelijk, het (iets) kleiner dan een Nikon APS-C.

De grote van deze lens valt wel mee als je hem vergelijkt met concurrerende lenzen. Daarnaast zal er redelijk wat gewonnen worden mbt gewicht.

Een 4/3's is net zo goed een echte sensor als elke andere "echte" sensor. Elk systeem is een combinatie van compromissen, of dat nou een Full Frame, Medium Format, APS-H, APS-C of 4/3's is.

Voor wat betreft systeemcamera's denk ik dat de 4/3's sensor zo'n beetje het juiste compromis is. Over de E-M5 (die een 4/3's sensor heeft) stelt DPreview het volgende:
The E-M5 can't completely overcome the light capture disadvantage brought by its smaller sensor, compared to APS-C, but it reduces it to the point that it's irrelevant for almost all practical purposes. At which point we think its size advantage, in terms of both body and lenses, will outweigh that difference for most uses. If you're absolutely unwilling to compromise on image quality then spending twice the money and moving up to the bulk of full-frame is the only way of gaining a significant step up from the E-M5.
Edit: De cropfactor 2 heb ik als zeer nuttig ervaren. Weliswaar wat meer DoF maar dat vind ik niet zo'n probleem. Grootste voordeel voor mij is dat ik op mijn gemakje door bijvoorbeeld de dierentuin kan lopen met een lichtgewicht en kleine 40-150mm lens wat in 35mm neerkomt op een bereik tot 300mm. En de beeldverhouding is prima ben inmiddels gewend om alles in de 4/3 beeldverhouding te schieten en heb er niets over te klagen.

[Reactie gewijzigd door Thorgrem op 25 mei 2012 21:20]

Weliswaar wat minder DoF maar dat vind ik niet zo'n probleem.
Je hebt ongeveer een stop mr scherptediepte, niet minder.
Met die uitzondering dat zowat alle Sony Nex camera's met een APS-c chip kleiner zijn dan de EM5.

En doordat je het 4/3 formaat moet croppen (het is eenvoudigweg geen prettig formaat en is ook niet compatible met TV's of fotopapier) houd je nog minder detail over.
Het is natuurlijk een beetje krom om de E-M5 te vergelijken met instapmodellen van NEX. Dan kun je beter de instapmodellen NEX vergelijken met de instapmodellen m4/3 waaronder bijvoorbeeld de E-PM1, E-PL3 en GF-3. Dan komt er nog bij dat de Olympus modellen IBIS hebben en die van Panasonic net zoals die van Sony niet.

4/3 vind ik een zeer prettig formaat. Dat anderen dat niet vinden kan natuurlijk. Maar om nou je eigen uitgangspositie als maatgevend te nemen gaat wat ver. Ik fotografeer nu zo'n 1,5 jaar in 4/3 formaat en hoef nooit te croppen (tenzij het om artistieke redenen is).
En al zou je moeten croppen voor bijvoorbeeld fotopapier, dan is met een 12mp sensor al echt niet meer het verschil te zien hoor. Of druk jij foto's af met de grote van een billboard?
4/3 gaat over de verhouding tussen breedte en hoogte van het beeld.

4/3" is 2,54cm x 1,33 = 3,4 cm diagonaal = groter dan Nikon APS-C
De grootte van sensoren wordt vaak aangegeven in een maat die stamt van de tijd van vacuumbuizen voor videocamera's. Je moet de 4/3" met 2/3 vermenigvuldigen om de echte diagonaal te krijgen: 4/3*25,4 = 22,5mm. Zoals aangegeven door JAHRASTAFARI .
de Panasonic GH2 m43 is op dit moment de sterkste dSLR op het gebied van video, stills zijn hier en daar nog aan de mindere kant, maar m43 is upcoming op dit moment, en M. Zuiko lenzen moet je echt niet onderschatten!
Al decennia wordt er gezegd dat je het meeste geld moet steken in de objectieven, daar maak je immers de foto mee, de camera is in principe een lege doos met een sluiter.

Digitaal klopt dat niet helemaal meer omdat het filmpje in de lege doos nu is vervangen door een sensor die daar deel van uitmaakt. De doos is nu ook belangerjk geworden.

Wat wel is, is dat die sensor, en dus die doos na een paar jaar verouderd, achterhaald is omdat de nieuwe toestellen een dusdanig betere sensor hebben dat je daar graag gebruik van wilt maken. Daarnaast slijt de sluiter (een pro kan de levenduur van 200.000 opnames van een Nikon D4 of Canon Eos 1d binnen twee jaar verbruikt hebben) al zal de gemiddelde amateur daar geen last van hebben. Tenslotte heb je nog dat de geheugenkaartjes al snel niet meer verkocht worden, een par jaar later niet meer herkend worden en dat aansluitingen op het toestel niet meer compatibel zijn met de dan gangbare apparatuur.

De lens gaat echter meerdere camerageneraties mee, waarschijnlijk wel een leven lang.

Ontopic:
Gezien de lichtsterkte is dit een aardige lens voor het FT-systeem, vergelijkbaar met het telelensje (135mm) van de gemiddelde amateur in de jaren 60 en 70 (al was er toen nog geen autofocus en programma-automatiek). Gezien de brandpuntsafstand zou ik dit echter geen portretlens willen noemen, daarvoor is hij met een beeldhoek vergelijkbaar met een fullframe-150mm of een middenformaat-250mm toch wel erg lang.

Een portretlens is voor middenformaat 150mm, voor fullframe rond de 85mm (Leica 75mm, sommige andere merken 90mm al zijn 100 en 105 ook nog gebruikelijk). Voor het FT-systeem kom je dan uit bij een brandpuntsafstand van tussen de 30 en 53 millimeter en voor de bijbehorende selectieve scherpte (onderwerp los van de achtergrond zetten) op een lichtsterkte van ongeveer 1/0.9 (1/0.7 tot 1/1.0). Daar kan dit lensje dus echt niet mee meekomen en dan is de prijs toch wel stevig (al zal dat dus aan de sterke Yen en de slappe Euro liggen) De lenzen die dat wel bieden zijn echter nog wel een slagje duurder.
Ik begrijp het verhaal hierboven niet helemaal.

Het feit dat de sensor vast zit aan de body betekent dat investeren in objectieven juist veel verstandiger is geworden in het digitale tijdperk. Want de body is sneller versleten, als het niet technisch is (sluiter) dan wel elektronisch (significant nieuwere techniek). De afschrijving op digitale body's is ook veel sterker daardoor dan in het analoge tijdperk.

Verder: dit draadje gaat over camera's met verwisselbare lenzen. Volgens mij gebruiken die al redelijk sinds de eerste dslr's compact flash kaarten, en later sd kaarten. Zijn nog recente versies van te vinden en kaartlezers ook. M'n e-1 uit 1984 is ook nog helemaal compatibel met windows 7 en ik verwacht niet dat dat gaat veranderen op korte termijn. Wat wil je eigenlijk zeggen? Lijkt me weinig relatie hebben met hoe snel de body slijt?

On-topic: lichtsterke lijkt me de maximale diafragma opening van een lens?. In de 70-er jaren waren dure 135mm's 2.8, en de goedkopere 3.5. Van 135mm lenzen hebben de serieuze cameramerken pas later f2 varianten uitgebracht. Je tekst klinkt nogal neerbuigend. Realiseer je je dat dit vaak de eerste lenzen waren die mensen naast hun spiegelreflex met standaardlens kochten (een jaar na die camera, omdat die een maandinkomen kostte)? Vandaar dat in die tijd veel portretten met 135mm werden gemaakt, want de meeste amateurs hadden helemaal geen 85mm, en wat je in een portret wilt, een beeld dat loskomt van de achtergrond, gaat beter met 135 dan met 50 (kleinbeeld). Dat het wat aan de lange kant is klopt, maar er zijn nog genoeg mensen die portretten met 135mm maken. Als een cameramerk z'n 135 als portretlens wil afficheren mag dat toch? Dat jij ze daarvoor niet gebruikt lijkt me niet echt een kriterium.

Toegevoegde waarde van zo'n lens lijkt me voor mensen die hoge kwaliteitseisen stellen en bijvoorbeeld overwegen een 70-200 2.8 te kopen (in kleinbeeld, voor m43 heeft Panasonic een 35-100 2.8 aangekondigd maar nog niet officieel). Dan kunnen een lichtsterke 85 en 135 samen een interessant alternatief zijn. Hanteerbaarder op de camera, een stop extra lichtsterker, vermoedelijk bij vergelijkbare diafragma's toch nog wat beter. Zo bezien is het een slimme zet van Olympus om deze lens te gaan leveren naast de 45mm 1.8. Het zal die Panasonic wat minder interessant maken voor mensen die al een 45mm hebben, en helemaal als ze ook nog voor deze 75mm gaan.

Wat wel grappig trouwens is dat je net als de meeste mensn uitgaat van een cropfactor van 2 voor m43. Dat klopt voor landscape foto's, maar niet voor portrait foto's (als het criterium de breedte van het beeld is), en daar hadden we het hier even over. M43 is immers 4 bij 3, en niet 3 bij 2. De 4/3 sensor is vertikaal 89% van Canon APS, en iets van 82% van Nikon. De cropfactor is vertikaal 1,8 (1,777777 etc. om precieser te zijn). Voor vertikaal gebruik is het dus eerder echt een 135mm.
Ik begrijp het verhaal hierboven niet helemaal.
Wat ik bedoel is dat in het verleden de body overrated was. De kwaliteit (althans het technische deel) van de foto werd vooral bepaald door de lens en de film. De body deed er in principe niet zo toe, het belangerijkste dat die deed was de film afsluiten van ongewenst licht.

In de 19e eeuw belichtte men door de lensdop te verwijderen en die na enkele minuten, later seconden, terug te plaatsen. Toen er sluiters kwamen, zaten die aanvankelijk ook in de objectieven (centraalsluiter, o.a. bij Hasselblad). Na de spleetsluiter in de body kwamen diafragma-aansturing, lichtmeting en AF-module maar op de sluiter na (vanwege de huidige snelle films)) kun je die in principe allemaal missen.

Destijds ging er al veel aandacht uit naar de marketing van de body (features vooral van de multi-program en af-camera's, multisegment-metering enz) terwijl de lenzen dus het belangrijkst waren.
offtopic:
Op het moment dat de d-slr gentroduceerd werd zaten zowel film als objectieven wel aan hun maximum. De scherpste film, de Kodak Ektar 25 haalde 210 lijnenparen per mm, de scherpste lens, een Zeiss Biogon voor het G-systeem (ben even kwijt welke) 190 lijnenparen per mm. Een goede lens zat boven de 80, en boven de 100 was uitstekend, meer als 120 was niet meer van praktisch belang omdat iso-100 film niet meer kon registreren. Uit de hand zat je effectief waarschijnlijk rond de 60. Hoewel een zwart-wit-opname in principe vergelijkbaar zou moeten zijn met een 20-megapixel-opname, was in de praktijk de digitale opname al beter bij 11 megapixel (Canon EOS-1Ds uit 2003)

In het filmtijdperk verwisselde je in principe van 'sensor' bij na iedere 12, 24 of 36 opnames en ging je in de loop der tijd vanzelf mee in de ontwikkelingen doordat de films die je kocht steeds beter werden. Met de komst van de d-slr is de film vervangen door de sensor en die zit in de body. Hierdoor is de body belangrijker geworden.
Het is ook hierdoor dat de body sneller verouderd want voor een amateur gaat de sluiter meestal een leven lang mee en ook veel pro's verslijt de sluiter zelden.
M'n e-1 uit 1984 is ook nog helemaal compatibel met windows 7 en ik verwacht niet dat dat gaat veranderen op korte termijn.
De compact-flash-kaartjes van het begin hadden een capaciteit van 8MB en dus FAT16. Op dit moment zijn de goedkoopste 4Gb en dus FAT32. CF wordt nog steeds gebruikt al verschuift dit steeds meer naar het professionele segment. Die gebruiken niet die met 4Gb-versie maar kaarten met een groter capaciteit, dus zeker niet die FAT-16-varianten. Op een gegeven moment zal jij geen kaartjes meer kunnen kopen voor je E-1. De Fat32-kaartjes die nog wel te koop zijn zullen in je camera niet zonder meer werken. Hoe lang dat nog duurt kan ik echter niet zeggen. XD-kaartjes, waarop Olympus tot voor kort op inzette, zie je in het huidige camera-aanbod niet meer terug en ook in de pricewatch is het aanbod aan kaartjes minimaal, dat duurt echt maar 2 tot 3 jaar meer, hooguit. Bij de FAT-16 SD-kaartjes (dus tot 2Gb) zie ik nu ook al uitstervingsverschijnselen.

Bij de gemiddelde amateur zal de technische levensduur van een camera waarschijnlijk meerdere decennia zijn. In die tijd zal men wel meerdere pc's/laptops/tablets verslijten en zullen de standaarden meerdere keren veranderd zijn. Op een gegeven moment is dus de camera niet versleten maar de kaartjes zijn niet meer verkrijgbaar (en die slijten op den duur ook) of in moderne apparatuur niet meer leesbaar. Laptops hebben vaak een SD-cardslot maar voor een CF- of XD-cardslot zal je toch echt een losse cardreader moeten aanschaffen. XD sterft uit en CF wordt alleen nog in de professionele camera's gebruikt. Desktops verdwijnen eveneens (ten gunste van notebooks en tablets, behalve bij de professional) en als dus alle laptops een SD-cardreader hebben, zal er geen behoefte meer zijn aan losse cardreaders.

Wie die dan nog wel nodig heeft, bv voor een antiek xd- of cf-kaartje heeft dan dus een probleem. In het laatste geval zal de enige optie zijn de aanschaf van een professioneel werkstation voor meerdere duizenden euro's en is het vervangen van de prima werkende camera de verstandigste keus.
On-topic: lichtsterke lijkt me de maximale diafragma opening van een lens?. In de 70-er jaren waren dure 135mm's 2.8, en de goedkopere 3.5.
Klopt. De 'goedkope' waren 3.5 al waren die inderdaad voor amateurs ook niet echt goedkoop.
Als je tegenover die 135mm 3.5 uit die tijd een equivalente FT-lens zet, dus wat beeldhoek n scherptediepte betreft) dan kom je dus uit op een 67,5mm f1/1.75. (In die tijd hadden enkele merken ook een 150mm) In die zin is deze 75mm f1/1.8 dus absoluut niet bijzonder, het is een budget-lens maar hij kost wel bijna een maandsalaris (of een volledig maandinkomen voor een AOW-er, of WW-er). In mijn optiek lijkt het er dus op dat er geen enkele verbetering geweest ten opzichte van die ruim 40 jaar gelden terwijl we tegenwoordig wel kunnen beschikken over computer-mft-berekeningen, goedkope gegoten asferische lenselementen en er diverse andere innovaties zijn gedaan. In die zin denk ik dat het neerbuigende niet onterecht is.

Sterker nog, ik vind het hele gamma aan FT-lenzen niet spannend behalve als je in het professionele segment kunt winkelen maar dan zit je met prijzen die helemaal onbetaalbaar zijn. Dat is trouwens niet alleen bij de FT-lenzen het geval, ook bij andere merken zie je dat. Vroeger waren er een budget-lijn, een professionele lijn en een amateur-lijn daar tussenin. Die laatste lijkt nu verdwenen te zijn.

Dat er in die tijd veel portretten werden gemaakt met 135mm-objectieven klopt helemaal. De 135 was de universele telelens waarover de amateur beschikte. De 100mm en vooral de 85mm waren voor hem te duur en voor andere toepassingen te kort. De 180 en 200 waren voor portretten te lang en ook duurder. De 135 kon alles, ook al was die voor portretten aan de lange kant en voor andere dingen vaak weer te kort. Eind jaren '70 zag je trouwens al dat de 135 werd vervangen door de eerste zoomlenzen van 70-150mm en langer (70/75/80/85 tot 200/205/210).
Als een cameramerk z'n 135 als portretlens wil afficheren mag dat toch? Dat jij ze daarvoor niet gebruikt lijkt me niet echt een kriterium.
Ik denk dat er voor portretten te maken betere opties zijn, bv een standaardlens (FT 25mm) met teleconverter, een klassieke 50mm met een adapter, de 50/2.0 macro, 14-35 en 35-100 van Olympus, enzovoorts. In de 19e eeuw werd alles dat langer was als de diagonaal van het opnamemateriaal als portretlens bestempelt maar we leven niet meer in de 19e eeuw en naast portret en landschap kennen we nu ook macro, sport en vakantiefotografie.
Toegevoegde waarde van zo'n lens lijkt me voor mensen die hoge kwaliteitseisen stellen en bijvoorbeeld overwegen een 70-200 2.8 te kopen (in kleinbeeld, voor m43 heeft Panasonic een 35-100 2.8 aangekondigd maar nog niet officieel).
Een equivalent voor een fullframe 70-200 f1/2.8 zou bij FT een 35-100 f1/2.0 zijn, geen 2.8 en Olympus heeft zo'n 2.0 al in haar assortiment, maar die is echt duur, zwaar (1,650g) en groot (φ96.5 x 213.5mm), dan is een FF-equivalent van Canikon kleiner lichter en goedkoper.
Wat wel grappig trouwens is dat je net als de meeste mensn uitgaat van een cropfactor van 2 voor m43
Ik houd de factor aan die algemeen gebruikt wordt, en die gebaseerd is op de diagonaal. Dat dit niet helemaal klopt als je uitgaat van n van de rechte zijden klopt, echter als benadering is het de meest praktische. Fotopapier was in het verleden ook eerder 4:3 of 5:4 maar steeds vaker wordt dit ook 3:2. Het 64,5 is ook 3:4, Nikon heeft in het verleden KB-kamera's uitgebracht met 3:4-verhouding (2432mm) naar kon als eenling de markt niet doen overschakelen. Zelf denk ik dat je moet uitgaan van de kortste zijde.
De exacte cropfactor is in die zin ook helemaal niet zo belangrijk, Canon en Nikon zijn ook niet gelijk*, het gaat om de verhouding FF->APS-C->FT en wat dit heeft op de verhouding tussen lichtsterkte en scherptediepte enerzijds en tussen pixelruis en lichtsterkte anderzijds. *Canon heeft 1,3 en 1,6 en Nikon 1,5. Pentax heeft 1,53.
De 75mm-lens is de eerste portretlens voor het m4/3-formaat.
Volgens mij wordt de 45mm 1.8 ook als portretlens beschouwd.
Rond de 100mm (2x45mm=90mm) fullframe c.q. kleinbeeldformaat komt inderdaad dichter in de buurt van wat ik een "portretlens" zou noemen, maar het verschil is niet heel groot. Iets meer afstand van je onderwerp kan wel prettig zijn.
Ja, het bereik op kleinbeeld liep ongeveer van 85 mm tot 135 mm. Deze range is er omdat portretten kunnen varieren van een close-up (alleen het gezicht) tot een portret voluit (van top tot teen). Ook kan het gaan om 1 persoon of om een groep.

Door de andere beeldverhouding van Four thirds (4:3) is de cropfactor in de hoogte slechts 1,8 en dan kom je effectief op 1,8 x 75 = 135 mm uit. Dus met 75 mm op (m)FT zit je aan de lange kant van het spectrum. Geschikt voor close-ups. Met 45 mm zit je aan de korte zijde van de portret-range, geschikt voor een portret voluit, een bruidspaar, en dergelijke.
Waarom is de lens zo duur? Canon (pricewatch: Canon EF 85mm f/1.8 USM en Nikon (pricewatch: Canon EF 85mm f/1.8 USM kunnen een min of meer vergelijkbare lens produceren die geschikt is voor full frame, en dus meer glas bevat en dusduurder te produceren is, voor minder dan 1/2 tot 1/3 van de prijs... De mooie bouw zal wel wat kosten, maar 2x de prijs??
Dit is een introductieprijs, dus die zal sowieso nog wel verder dalen. Daarbij stamt de 85mm 1.8 van Canon uit 1992 (!!).

De Nikon is wel vrij recent, maar heeft bv. maar 7 diafragma-bladen t.o.v. 9 in de Olympus.
Tenslotte heeft de Olympus ook nog 1 element extra en ik vermoed dat er qua coatings e.d. ook nog wel wat verschillen zullen zijn.
Dit is een introductieprijs, dus die zal sowieso nog wel verder dalen.
Bij lenzen is de prijsdaling lang zo erg niet als bij camera's hoor, en zeker niet bij dit soort high-end glas. Maar die 900 Dollar is de adviesprijs, de uiteindelijke straatprijs zal inderdaad wel wat lager uitvallen.
De introductieprijs/adviesprijs voor de M.Zuiko 12mm is sinds het begin al 799,-. Toch is hij in de internetshops al geruime tijd te verkrijgen voor zo'n 630,-

Veel verder zal het niet dalen, want natuurlijk bij body's wel het geval is omdat die uit de tijd raken.
...en Nikon (pricewatch: Canon EF 85mm f/1.8 USM kunnen een min of meer vergelijkbare lens produceren die geschikt is voor full frame
Ik wist niet dat Nikon Canonlenzen maakte? :+

Maar goed, ik denk dat je deze Olympus qua bouwkwaliteit en optische kwaliteit beter kunt vergelijken met de Nikon 85mm 1.4 (pricewatch)

Tel daarbij op dat Nikon wat meer 85mm's gaat verkopen dan Olympus van deze 75mm's, en dat heeft doorgaans ook een effect op de prijs.
Foutje :p Deze: pricewatch: Nikon AF-S NIKKOR 85mm f/1.8G bedoelde ik dus.
De 85mm f/1.4 die jij aanhaalt, is niet echt vergelijkbaar. Mss beter te vergelijken met de Olympus qua bouw maar f/1.4 is toch nog iets anders dan f/1.8 en bovendien is deze lens ook fullframe compatibel, dus meer glas. De nieuwe Nikon 85mm f/1.8 is een uitstekende lens die erg scherp is met mooie bokeh.

Als Olympus zijn prijs van zijn 75mm zou verlagen, zouden ze er ook meer verkopen ;) Uiteraard niet zo veel als Canon/Nikon.

@RobbieB: Ja het optisch ontwerp stamt uit 1992, is het daarom een slechte lens? Mijns inziens niet. De researchkosten zijn wel al lang terugbetaald, dus daar heb je een punt(je). Alleszins, ik ben blij dat ik geen Olympus shooter ben, een deze lens overtuigt mij zeker niet om dat te worden. Veel te duur voor een f/1.8 voor m4/3 en geen focusschermpje.
De Nikkor die je noemt is mechanisch best wel beroerd als je het vergelijkt met de Olympus premium lenzen....
Klopt, ik heb geen enkel van beide lenzen ooit in mijn handen gehouden, maar je hebt hoogstwaarschijnlijk gelijk, qua kwaliteitsbeleving. Om echter 2x zo duur te zijn, kan ik de extra bouwkwaliteitsbeleving niet rechtvaardigen. Het is niet dat de Nikon slecht autofocust oid.
Veel te duur voor een f/1.8 voor m4/3 en geen focusschermpje.
Met focusschermpje bedoel je afstandsschaal? Dat lijkt me vrij irrelevant voor een lens die je sowieso alleen met live view kunt gebruiken. De scherpstelring werkt ook met focus by wire (elektronisch ipv mechanisch), dus ik kan me voorstellen dat het lastig zou maken om een afstandsschaal te integreren.
Die Canon is echt niet duurder om te produceren omdat er wat meer glas in zit. Hij heeft een simpeler ontwerp met goedkopere glassoorten dan de Olympus en wordt al veel langer geproduceerd in veel grotere aantallen (en in een goedkope plastic behuizing). Daarin zit het verschil in prijs. Een lens voor m4/3's moet een stuk beter presteren dan een lens voor full-frame om even goede resultaten te leveren, dus de algehele eisen voor het ontwerp liggen hoger.

[Reactie gewijzigd door Aham brahmasmi op 25 mei 2012 18:34]

Uhm. Glas voor high-end lens is wel degelijk erg duur. Hoe ingewikkelder de lens, hoe beter het glaswerk moet zijn, en dat zie je exponentiel in de prijzen terug. Een lens voor een grote sensor moet groter zijn, en dat lijkt misschien simpeler, maar dat is het absoluut niet. Anders zou het betekenen dat de lenzen van compactcamera's astronomisch duur moeten zijn, en lenzen voor middenformaat juist cheap zijn. Maar het is omgekeerd.

Deze lens is gewoon duur omdat het een high-end lens is. Hoge kwaliteit glas, degelijke behuizing, soepele focusring, snel diafragma, en ik weet niet maar ik verwacht ook wel weathersealing. Dat kost allemaal geld. Dus ga het niet vergelijken met een Canon 50mm f/1.8 van 99, want dat is een hele andere kwaliteitsklasse.
Juist. Voor kwaliteit moet betaald worden. Als ik mijn lezen in de hand hou dan voel ik zonder te kijken al wel wat de kwalitatief hoogwaardige lens is. Dat zie, voel en merk je eigenlijk in alles.

Deze lens heeft volgens mij geen weather sealing wat op zich wel erg jammer is, maar de lens ook weer duurder zou maken.

Maar goed, het is net als bij auto's. Mensen vinden een Skoda Fabia vaak goed genoeg en zien niet in waarom andere mensen liever kiezen voor een auto als een Audi A3 om maar een voorbeeld te noemen. Alhoewel de vergelijking natuurlijk niet helemaal opgaat, maar qua kwaliteitsbeleving wel denk ik.
Natuurlijk zal bijzonder glas duur zijn. Maar in een productieketen zijn het zelden de grondstoffen die het zwaarst doortellen in de prijs. Het zijn meer de afgeleide kosten van meer glas: meer te slijpen oppervlakte (1,4x meer licht, 2x meer glas), met hogere precisie te slijpen (lensfouten ook x2 of meer), met de hand assembleren, beter testen. En zoals elders al gemeld, schaalvoordelen inclusief de daarbij horende geautomatiseerde productieprocessen. En dan natuurlijk de marketing. Waar krijgen we de klant zo gek voor te betalen? ;-)
Uhm. Glas voor high-end lens is wel degelijk erg duur.
Je hebt niet door dat ik het specifiek over de Canon 85/1.8 (geen high-end lens die ook geen bijzondere glassoorten heefts) en deze Olympus heb h?

[Reactie gewijzigd door Aham brahmasmi op 26 mei 2012 17:02]

Zou ook liever hebben dat ie goedkoper was, maar vergelijken met een 85mm van Canon en Nikon is wat misleidend.

Je vergelijkt een 12mm (kleinbeeld equivalent 24mm) van Olympus voor m43 toch ook niet met een 12mm van Canon of NIkon (als ze er al zijn)? Dan neem je de 24mm van Canon of Nikon als je wilt vergelijken met kleinbeeld, of met APS-C, ~16mm.

Het gaat bij een lens immers primair om de beeldhoek en de lichtsterkte (ja, ik weet dat de scherptediepte groter is op m43, maar dat is een systeemkenmerk, wie dat specifiek zoekt moet eigenlijk ook al niet aan APS-C beginnen (want zoveel kleiner is de m43 sensor ook weer niet)).

Dus deze 75mm kun je beter vergelijken met een 100/2 voor APS-C, of 135/2 voor full frame. Voor een 135/2 ben je bij zowel Canon als Nikon ongeveer hetzelfde kwijt, net zoals voor de Nikon 105/2.

Een Canon 100/2 is wel de helft, maar is inderdaad een al oudere lens, die nooit specifiek is ontwikkeld voor APS-C.

En dat is niet triviaal: lenzen voor kleinere formaten moeten optisch beter zijn om, bij dezelfde pixelaantallen per sensorhoogte, dezelfde kwaliteit te leveren. Het is niet voor niets dat Canon en Nikon met nieuwere (en meestal duurdere) versies komen van hun bestaande objectieven. Ze vallen door de mand bij de huidige grotere pixelaantallen.

Kijk ook eens bij lensrentals.com naar de blog met aanbevolen lenzen voor de D800 (de 105/2 zit daar bijvoorbeeld niet bij).

Kortom: een lens die veel geld kost, maar niet onredelijk duur is.
De voornaamste reden waarom Nikon nieuwe lenzen uitbrengt, is omdat de vorige generatie AF-D lenzen geen autofocus bieden op de instap-cameramodellen zonder interne AF motor. Met AF-S kan ook daar AF gebruikt worden. En is de autofocus ook stiller, handig bij filmen.

Beeldkwaliteit is helemaal niet het probleem. Er is geen enkele lens die plots enorm slecht geworden is op de nieuwe bodies met grote pixelaantallen.
Tja, ik zou ook niet graag zeggen dat mijn lensen mijn sensor niet meer kunnen bijbenen. Canon stopt er soms IS bij, Nikon doet het met motortjes.

Maar als je dit had gelezen <http://www.lensrentals.com/blog/2012/03/d800-lens-selection> zou je denk ik niet zeggen dat beeldkwaliteit niet het probleem is.

Ik heb zo'n donkerbruin vermoeden dat de sensor in de D800 gewoon te goed is voor de meeste oudere en/of minder lichtsterke (lees duurdere) (zoom-) lenzen. En dat is ook helemaal geen schande, die zijn ontworpen in een tijd dat het nog helemaal niet te overzien was hoeveel megapixels er zouden komen. Met ontwerpcriteria die daar natuurlijk ook niet op geschreven zijn. Elke camerafabrikant bouwt iets reserve in qua resolutie, maar niet te veel want dan concurreert ie zich uit de markt.

Het lijkt me tamelijk naief te veronderstellen dat oudere lenzen ad infinitum geschikt blijven voor toenemende sensorresoluties. En ik kan ook geen reden bedenken waarom we op dit moment nog niet kunnen zijn aangeland op het punt dat de sensor de beperking van sommige lenzen blootlegt. Uit die test van lensrentals blijkt dat we daar zijn aangekomen.

Misschien is dat ook wel een belangrijke reden dat Canon het op het ogenblik niet in veel meer megapixels zoekt. Omdat dan duidelijk zou worden hoeveel van hun lenzen eigenlijk niet meer meekunnen ;-).
Inderdaad, vooral de groothoeklenzen van Canon zijn -zeg maar- op het randje.
De pixeldichtheid van de D800 is quasi dezelfde als bij de APS-C D7000. Daar werd geen gewag gemaakt van "problemen met slechte lenzen" of "alleen de beste lenzen geven goeie resultaten". De sensor van de D7000 is dus min of meer gelijk als het centrale deel van de D800 sensor. Dus het hele concept van "de D800 heeft pro lenzen nodig" is ietwat overroepen.

Wat 30+MP's wel als gevolg heeft, is dat lensfouten en minpunten (CA etc..) iets meer uitvergroot worden als je ze bekijkt op 100% en met je neus op je scherm.

Nikon heeft trouwens zelf al laten weten dat de huidige lenzen helemaal niet tekort schieten qua resolutie. Maar logisch ook. Nikon's scherpste lenzen zijn niet zelden exemplaren die al tiental jaar op de markt zijn (180 f2.8, 85 1.4, 105 2.5 etc...)

Uiteraard raden ze officieel aan om de nieuwste lenzen aan te schaffen, om de voor de hand liggende redenen - anders denken zou pas naef zijn.
Veruit de meeste lenzen zijn scherper in het centrum dan aan de rand en helemaal in de hoeken, dat heeft niets met lensfouten zoals CA te maken. Het zijn uiteindelijk ontwerpkeuzes. Dat verklaart dat dit issue niet bij het testen van de d7000 aan het licht is gekomen, die sensor zit precies achter de sweet spot van een lens.

Maar ja, een d800 koop je niet alleen voor het centrum....
Je zit naast de kwestie. De D800 heeft bijna evenveel pixels per inch als een D7000, dit impliceert dat het evenveel vraagt van oplossingsvermogen van zijn lenzen.

En ik leg al helemaal geen link tussen het centrale deel en CA's.
Fullframe heeft altijd al een zwak punt gehad in de hoeken dat is inherent aan de sensorgrootte en dat is bij de D800 niet significant erger.

Het punt is dat OK lenzen op een D700 - ook in de hoeken - nog steeds OK lenzen zijn op een D800. Ze worden niet plots, out of the blue soft in de hoeken of eender waar.

Mindere lenzen zijn echter nog altijd mindere lenzen - met uitvergrotingen van lensfouten.
Je vergelijkt een 12mm (kleinbeeld equivalent 24mm) van Olympus voor m43 toch ook niet met een 12mm van Canon of NIkon (als ze er al zijn)
Zijnootje: die zijn er (en ook van andere merken).
Vast brandpunt met vast brandpunt vergelijken graag. Anders zijn het echt appels en peren.
Waarom? Als de beeldkwaliteit verder goed is. Ik zie het probleem niet. Jij wilde 12mm op een Canon zien, en dat kan met de 10-22mm Canon, met de 11-16mm Tokina, of zelfs de 12-24 Tokina. En vast nog een heel stel andere.

[Reactie gewijzigd door _Thanatos_ op 26 mei 2012 20:46]

Je noemt nu allemaal aps-c zoomlenzen.. Canon of Nikon maken bij mijn weten geen 12mm vaste brandpunt lenzen op het moment.

Maar waar het om gaat is dat de lenzen qua beeldhoek vergelijkbaar zijn. En daarom neem je voor FF een 24mm lens en voor APS-C een 15/16mm (voor Nikon 16mm, voor Canon 15mm)
11-16mm... Het is maar wat je zoomen noemt :?

Maar vergeet niet dat het oorspronkelijk ging om 12mm op m4/3, dus als je dan (dus) een 24mm prime lens voor je SLR wil, dan vergelijk je ook appels met peren. Maar met een 12mm prima lens voor je SLR dus ook. Dus ik begrijp nu niet helemaal meer wat je nou precies zoekt. Zoek je nou hetzelfde brandpunt op je SLR (dat kan met de lenzen die ik noemde) of zoek je het equivalent (24mm - in overvloede verkrijgbaar).

Prime-lenzen zijn meestal "standaarden", zoals 35, 50 en 85mm.
@Laurents.
Vergeet niet vraag aanbod.
Olympus heeft een kleinere markt, dus ook voor de Lens, dus kleinere productie aantallen = duurder.
Even rekenen:

+- 315 Canon 1100d
+- 350 Canon EF 85mm f/1.8 USM

Voor onder de 700 heb je een compleet systeem waarmee je ongetwijfeld mooie en scherpe portretten (en ook streetshots, optredens) kan schieten, Met een beetje een 4/3 camera en deze lens zit je al snel in de buurt van het dubbele.

Dit moet dan hopelijk ook wel een erg goede lens zijn. En ja, oude Canon EF lenzen zijn uiteraard niet meer het hoogtepunt van technische performance maar ik heb nog altijd veel plezier van deze begin jaren '90 techniek, het is het geld nog steeds dubbel en dwars waard. Deze dure lens moet zich eerst nog gaan bewijzen.
Zoals al vermeld is dit kwaliteitsobjectief beter vergelijkbaar met de CANON EF 135MM F/2.0L USM.


Even reel rekenen:

+-315 Canon 1100d (body only)
+-985 135mm
-----
1300

+-325 Olympus E-PM1 (inc 14-42mm kitlens)
+-950 75mm (adviesprijs, de werkelijke winkelprijs zal waarschijnlijk lager uitvallen)
-----
1275

Kortom, in vergelijking is het systeem best aantrekkelijk, daarnaast ook nog eens een stuk lichter en compacter.

569 gram voor de Olympus combinatie.
1245 gram voor de Canon combinatie.
Met de 1100D+135L f/2 heb je een andere objectief, dat meer mm's heeft (216 vs 150) en een kortere dof heeft en bijgevolg een meer oof achtergrond. Niet te vergelijken. De 75mm f/1.8 is te vergelijken met een 93mm op de 1100D. Met welk diafragma het precies evenwaardig is, weet ik niet.
Inderdaad, neem je de 135/2 dan is een combi met de 5D II als minimum variant op full frame logischer.

Daar gaat het plaatje qua prijs en gewicht overigens niet op vooruit. Maar eerlijk is eerlijk: m43 heeft op het ogenblik ook met de e-m5 nog geen sensor die aan de 5d II kan tippen.

Aan de andere kant gaat een goed fototoestel over meer dan alleen de sensor, en zelf zou ik het dan wel weten. Maar je begrijpt al wel dat ik Olympus enthousiast ben ;-).

[Reactie gewijzigd door efwee op 25 mei 2012 22:38]

Ben je nu serieus? Een m43 sensor met een 75mm f/1.8 vergelijken met een fullframe met een 135mm f/2? Qua dof is dat TOTAAL niet vergelijkbaar. Je dof is veel korter bij de fullframe op 135mm f/2, de m43 komt overeen met f/3.5... Je kan niet verwachten dat de achtergrond even veel zal 'vervagen' bij langere afstanden.

Je moet niet zeggen 'nog geen sensor' de kans dat dat gebeurt is niet zo groot. FF sensors zullen ook niet stil blijven staan en zullen, zolang ze met equivalente technologie geproduceerd worden, steeds beter zijn als aps-c of m4/3. Wees realistisch.

Dat heb ik inderdaad al gemerkt :p Je ben niet zo realistisch jammer genoeg. Olympus heeft zeker een aantal voordelen, een goed presterend pakket in een compacte behuizing (bvb de OM-D) maar het gaan vergelijken met een fullframe is niet echt een eerlijke vergelijking. Voor sommige types van fotografie zal het verschil mss niet zo groot zijn, bvb voor landschapsfotografie, maar voor sport-, vogel-, wildlife-, concertfotografie kan je niet hetzelfde verwachten.
Aha, de dof gestapo is paraat...

Heb ik gezegd dat dof vergelijkbaar is? Nee. Natuurlijk niet, zelfs expliciet. Maar in termen van beeldhoek en lichtsterkte wel. Het lijkt mij dat die twee toch wel belangrijker zijn in de lenskeuze dan dof. Beperkte dof is namelijk niet per definitie een voordeel, ook vaak een nadeel. Zelf vind ik mijn fotos vaker minder gelukt wegens te weinig dof dan te veel. Als je dof heel belangrijk vindt prima, maar dat hoeft mensen toch niet te weerhouden systemen te vergelijken op basis van fotografische mogelijkheden? En daar zijn beeldhoek en lichtsterkte belangrijker voor, in relatie tot bijvoorbeeld prijs, gewicht en volume.

Elk systeem is een compromis, en in m43 wordt beeldkwaliteit en dof afgeruild tegen compactheid en gewicht. Zo is kleinbeeld zelf ook begonnen, dus dat zal wel een deel van de agressie in dat dof argument verklaren, want de opkomst van mirrorless lijkt onstuitbaar. Het is een compromis dat aanslaat, zeker in Azie. Daar heeft mirrorless al een flink marktaandeel. Voor welke markt denk je trouwens dat de komende jaren meer geinvesteerd zal gaan worden, de Aziatische of de Westerse?...

Wat betreft 'nog geen sensor': als je het verhaal over de D800 leest begrijp je dat we nog maar een paar generaties afzitten van de lens als bottleneck voor digitale fotografie (in dit segment). En komt het moment dus dichterbij dat de sensors wel beter zijn, maar de foto's niet. Nou ja, behalve op1000000 iso dan. En wat je nu al ziet is dat de verschillen op lage iso's pas zichtbaar worden bij sterke vergrotingen, en elke generatie sensors neemt dat nog toe.

En waarom zou ik niet realistisch zijn omdat ik fotografie benader vanuit wat voor mij in de praktijk relevant is, in plaats vanuit sensor miereneuken en dof fetisjisme? Wat we hier doen is een Porsche vergelijken met een Ferrari, en dat dof verhaal lijkt meer een poging er een vergelijking tussen een traktor en een Ferrari van te maken. Dat is pas onrealistisch ;-).
Qua beeldhoek is het inderdaad ongeveer vergelijkbaar met een FF 150mm vs 135mm, echter is de lichtsterkte helemaal niet vergelijkbaar. Met een FF kan je veel hogere ISO's gebruiken waardoor je tot een heel ander level van low-light fotografie kunt.

Je zegt de dof gestapo...? Dat is wel erg sterk verwoord... Ik persoonlijk heb graag een korte dof. Ik ben niet zo straatfotografie en architectuur waarbij een compacte body best wel handig is. Ik doe meer vogel- en wildfotografie. Bereik en snelheid staan dus bij mij centraal. Ik zie iemand al rondlopen met een m4/3 body met een 500mm f/4 erachter... Geef mij dan maar een Canon 7D of iets vergelijkbaars.

Inderdaad mirrorless is bezig aan een opkomst, maar als je kijkt naar waar ze die groei vandaan haalt, is dat niet van de dslr markt, deze gaat nog even goed vooruit. Het zijn eerder fotografen die er een compactere body bijkopen om te kunnen prutsen met oude lenzen of gewoon een lichtere combi willen voor bepaalde toepassingen of mensen die van een compact overstappen naar iets beters.

Ivm je verhaal over de D800. Inderdaad als je sommige lenzen op een D800 zet, dan wordt de lens inderdaad de bottleneck. Er zijn echter lenzen, zoals bvb de nieuwe Nikon AF-S 85mm f/1.4 of de Sigma 150mm f/2.8 OS die nog steeds meer kunnen oplossen dan de D800 sensor kan. Lenzen zullen dus ook niet stil blijven staan.

Het klopt dat het verschil op lage iso's niet echt groot is qua ruis en detail, dat gaf ik ook aan. Voor architectuur, landschap, portret, studio is zo'n body prima en zal je niet zo veel kwaliteitsverschil merken. Ga je echter naar een sportevenement, concert, noem maar op, eigenlijk alles waar er weinig licht is met bewegende onderwerpen, is het verschil behoorlijk groot tussen een fullframe en een m4/3.

Je bent niet realistisch omdat je alleen kijkt vanuit je eigen oogpunt. Niet iedereen doet hetzelfde type van fotografie. Als je landschap-, huis en keuken-, architectuurfotografie doet, dan ben ik het met je eens, dan is het Porsche vs Ferrari. Als je andere onderwerpen fotografeert, dan is dit niet het geval, dan is het niet traktor vs Ferrari, dat is er wat over, maar laten we zetten Audi RS4 vs Bugatti Veyron ;)

Ik denk dus dat in de toekomst m4/3 vooral de markt van de compacten zal overnemen en van de instapdslr's, de 1100D's en D3200 van deze wereld. Smartphones zullen het andere deel van de compactmarkt overnemen en dslr's blijven de top of the line met meer betaalbare full frame toestellen.

[Reactie gewijzigd door LaurentS op 26 mei 2012 10:07]

Goede reactie, bedankt LaurentS.

Maar natuurlijk wel even wat nuance:

Mijn punt is eigenlijk dat natuurlijk nu op FF hogere ISO mogelijk zijn, maar dat ook dat gat steeds kleiner wordt, of als je het anders wilt formuleren, fotografisch oninteressanter. Als een camera met kleinere sensor en compactere lenzen goed is voor 60% van wat je wilt fotograferen en een FF voor 90%, dan is de keuze redelijk overzichtelijk. Maar gevoelsmatig (en kijk naar wat er in Azie gebeurt), is het nu eerder 80% tegen 95%. En dan moet dat steeds kleinere verschil gaan concurreren met gewicht, compactheid, kosten (want let op wat er gaat gebeuren als er meer lenzen voor kleinere formaten worden verkocht, en relatief minder voor FF).

Ach dof gestapo. Kijk, twee jaar geleden werd er gezeurd over een trage AF, dat is ondertussen grotendeels opgelost. Sterker nog, ondertussen is duidelijk dat de AF beter is, in termen van juist scherpgesteld. Toen ging het over dynamisch bereik. Ook grotendeels opgelost. En nu begint iedereen over dof. Mijn idee is dat de meeste zeurders daarover (maar waar ik je niet direct onder wil scharen hoor) vooral onzeker zijn over of ze echt FF wel nodig hebben. En die om hun heen natuurlijk in rap tempo het landschap zien veranderen. In drie jaar tijd is er een bom van formaat gelegd onder de vanzelfsprekendheid van FF. Vinden mensen niet leuk.

Als je aan vogel en wild fotografie doet lijkt me eigenlijk de snelle ontwikkeling van m43 of andere mirrorless systemen een geschenk uit de hemel. Je kunt je 300/2.8 op een Nikon V1 zetten en voila, een 800/2.8. Dat je minder pixels hebt kruis je weg tegen dat je minder hoeft te croppen. Canon gaat ook met een mirrorless komen, als de voortekenen niet bedriegen wordt dat ook een 4 bij 3 sensor. Da's dan 600/2.8, ook niet slecht (voor de portomonee ;-)

En natuurlijk gaat mirrorless *wel* voor het overgrote gedeelte ten koste van dslr's. Je hebt gelijk dat er nog altijd ieder jaar meer dslrs worden verkocht (hoewel dit jaar wel eens het omslagpunt zou kunnen worden), maar denk je echt dat als mirrorless er niet zou zijn, er niet veel meer dslrs zouden worden verkocht? Het is simpel: de vraag naar meer kwaliteit in foto's is nog steeds groot en groeiende (mooi toch), en in Azie en het Westen kiezen gewoon steeds meer mensen niet voor een dslr als ze meer kwaliteit nodig hebben. Dat heeft ook culturele aspecten. Veel 'nieuwe' fotografen in Azie kiezen zonder legacy. Veel vrouwen ook.

Zelf ben ik trouwens ook een voorbeeld van iemand die er eerst een pen bijkocht, maar nu lekker z'n 4/3 aan het afbouwen is. En m'n 5D gebruik ik ook steeds minder. Je leest steeds meer over mensen die de lol in het fotograferen weer terug krijgen en met een klein tasje en 3 primes/ kleine lensjes op stap gaan, en blij zijn dat ze het abonnement op de sportschool weer kunnen opzeggen omdat ze hun schouderspieren niet langer hoeven te trainen ;-). Ook voor dat soort mensen worden de relatief hogere kosten van FF steeds moeilijker te rechtvaardigen (relatief hoger: als je er minder foto's mee maakt dan voorheen).

Uiteraard staat lensontwikkeling niet stil, maar mijn punt is dat sensortechnologie onder de wet van Moore valt, en optica niet. Lensontwerpen gaan zomaar 10-15 jaar mee, en een Nikon of Canon krijgen echt een probleem als dat 3-4 jaar moet worden om de sensortechnologie bij te houden, terwijl er ook nog eens minder lenzen verkocht gaan worden (dat gaat niet heel lang meer duren schat ik).

Ik snap ook verder prima dat m43 geen match is voor FF voor echte low light fotografie, en dat heb ik ook niet gezegd. Maar nogmaals: het gat wordt kleiner en de extra kosten om dat 'feature' te verwerven relatief dus hoger.

Je analyse over de toekomst snap ik, en deel ik ook wel, maar ik denk dat je onderschat in hoeverre m43 en andere mirrorless systemen aantrekkelijker worden doordat de kwaliteit en de 'inzetbaarheid' goed genoeg zijn voor de meeste mensen. FF blijft, goedkopere FF camera's zullen inderdaad de D7000 en 7D bezitters van deze wereld weten te verleiden, maar de camera's blijven zwaar en groot. Dat was een hele tijd niet zo erg want er was geen alternatief, maar nu is dat er wel. De OM-1 luidde destijds een flinke verschuiving in de markt in naar compactere camera's, en dat is nu weer aan de hand,

Het zijn interessante tijden en daar wilde ik het maar bij laten in dit draadje. Bedankt nogmaals voor je reacties, groet, Frank.

[Reactie gewijzigd door efwee op 26 mei 2012 13:11]

Ook jij bedankt voor je reacties, wat een lange reactie dit :)

Ik wou toch nog even reageren. Ik vind een korte dof mooi in portretfotografie en dergelijke. Zelf heb ik geen fullframe en zou dit ook nooit willen, dan moet je gaan zeulen met heel grote, peperdure lenzen om een vergelijkbaar bereik te hebben. Voor mij is dus een APS-C het ideale compromis. Snelle phasedetectieAF, behoorlijke ISO prestaties en een comfortabele ergonomie.

Ik heb niets tegen kleinere sensors, als de fotokwaliteit gegarandeerd blijft. Ik moet gemakkelijk zonder groot kwaliteitsverlies kunnen werken op iso 800-1600 en dat blijkt toch niet helemaal te kunnen met m4/3. Voor portretten, architectuur en dergelijke gaat dit prima omdat er niet zo veel kleine details. Als je echter veel detail wilt in de veren op de pels van een dier, is dit veel lastiger en krijg je gemakkelijker ruis en detailverlies.

Ook is het nagenoeg onmogelijk om bvb goede foto's van vogels in de vlucht te nemen, daarvoor heb je echt een goed phaseautofocusysteem nodig. Het contrastdetectiesysteem van een m4/3 werkt prima voor niet snel bewegende onderwerpen, maar met een vogel in de vlucht, werkt dit gewoonweg niet.

Ook vind ik het belangrijk om een goede ergonomie te hebben met genoeg knopjes zodat je blindelings, zonder te kijken naar je scherm, je instellingen snel kan veranderen. Het is ook belangrijk voor mij dat de camera goed in de hand ligt. Als er een lichte lens op zit, is dit minder belangrijk, maar als je er een zware lens op zet (2.9kg in mijn geval) zal je een zwaardere body die ervoor zorgt dat de combi in balans is en een goede, diepe handgreep zodat je het goed kan vasthouden, beslist appreciren. Mij kan het dus persoonlijk niet zo veel schelen of het geheel bij de 4 of 3.5kg weegt. Ik ben jong (19) en kan het best wel verdragen :) Mss dat mijn mening hierover zal veranderen als ik ouder wordt :)
Dit is voor het eerst in lange tijd dat ik het met Thorgrem eens ben. Een Canon 1100d is speelgoed vergeleken met deze Olympus apparatuur. Er zijn mensen die een Canon kopen omdat ze dan weten dat het in elk geval niet aan de camera ligt dat hun foto's waardeloos zijn. Ze zijn slechte fotografen en denken dan het met een Canon beter wordt. Ik zal de analogie met auto's, vanwege de verkeerveiligheid, maar achterwege laten.
"Voor een visueel vergelijkbare foto in kleinbeeldformaat moet ook het grootste diafragma van f/1,8 met twee vermenigvuldigd worden."

Dit vind ik een zeer grote misvatting van de Crop factor. De brandpuntsafstand afstand is tevens een maat voor de effectieve scherpte-diepte. Ongeacht de maat van de sensor heeft een objectief een bepaalde scherpte diepte. Dus een 75mm objectief op een middenformaat, kleinbeeld, APS-C of 4/3 geeft ongeveer de zelfde scherpte diepte. De cropfactor verkleint de kijk/beeld hoek van het objectief waardoor je het kunt zien als een langer objectief. Dit heeft dus geen invloed op de scherpte diepte van het objectief. Met een 75mm objectief op een 4/3 camera heb je een beeld hoek die vergelijkbaar is met een150mm objectief op een kleinbeeld (35mm/full frame) camera. Als je dan de scherpte diepte van dit 75mm objectief gaat vergelijken met de scherpte diepte van een 150mm objectief dan is dit inderdaad groter.

Samen gevat:
Een 75mm objectief op 4/3 heeft een beeld hoek die vergelijkbaar is met 150mm bij kleinbeeld maar de scherpte diepte van een 75mm objectief.

[Reactie gewijzigd door ajdales op 25 mei 2012 22:57]

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



Populair:Apple iPhone 6Samsung Galaxy Note 4Apple iPad Air 2FIFA 15Motorola Nexus 6Call of Duty: Advanced WarfareApple WatchWorld of Warcraft: Warlords of Draenor, PC (Windows)Microsoft Xbox One 500GBTablets

© 1998 - 2014 Tweakers.net B.V. Tweakers is onderdeel van De Persgroep en partner van Computable, Autotrack en Carsom.nl Hosting door True

Beste nieuwssite en prijsvergelijker van het jaar 2013