Cookies op Tweakers

Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Je kunt ook een cookievrije versie van de website bezoeken met minder functionaliteit. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , reacties: 89, views: 20.604 •

Nikon heeft zes nieuwe Coolpix-compactcamera's aangekondigd, waaronder twee bridgecamera's, drie nieuwe modellen in de 'Style'-compactcameraserie van Nikon en een lichte update van de Coolpix S300. Adviesprijzen lopen van 139 tot 429 euro.

De Coolpix P510-bridgecamera, opvolger van de Coolpix P500, heeft bij deze refresh van Nikons compactcameralijn de grootste wijzigingen ondergaan. Zo is het zoombereik vergroot van 36x bij de P500 naar 42x bij de P510, wordt in plaats van een bsi-cmos-beeldsensor met 12,1 megapixels een nieuwere variant met 16 megapixels gebruikt en is de beeldstabilisatie op basis van sensor-shift vervangen door een optische variant.

Daarnaast is gps-functionaliteit toegevoegd, is er een automatische hdr-stand bijgekomen die twee foto's met verschillende belichting samenvoegt tot een foto met hoger dynamisch bereik en is een 3d-fotomodus ingebouwd. Ook kunnen foto's in de camera geretoucheerd worden en is de P510 compatibel met Eye-Fi X2-sd-kaartjes en hoger. De 3"-vga-lcd kan naar boven en beneden geklapt worden.

Ook bij de Coolpix L810, de opvolger van de L120, is het zoombereik vergroot. In plaats van een 21x-zoomlens met een groothoek van 25mm maakt Nikon bij de L810 gebruik van een 26x-zoomlens met een groothoek van effectief 22,5mm. Net als bij de P510 is Nikon bij de L810 overgestapt op optische beeldstabilisatie. Ook is de resolutie van de ccd-beeldsensor verhoogd van 14,1 naar 16 megapixels, maar de maximale videoresolutie is blijven steken op 720p. Net als zijn voorganger maakt de L810 gebruik van een 3"-vga-lcd.

Nikon Coolpix P510Het nieuwe topmodel in de Performance-lijn van Nikon, de Coolpix S9300, heeft dezelfde 18x-zoomlens, met een groothoek van effectief 25mm en bsi-cmos-beeldsensor met 16 megapixels, als zijn voorganger, de Coolpix S9200. Als extra toevoeging heeft dit model echter gps-functionaliteit met een wereldkaart. De 3"-lcd heeft een vga-resolutie.

Het model eronder, de nieuwe Coolpix S6300, is wat specificaties betreft bijna gelijkwaardig aan de huidige Coolpix S6200, maar maakt gebruik van optische beeldstabilisatie in plaats van sensor-shift-technologie. De kleine superzoomcamera behoudt de 10x-zoomlens en ccd-beeldsensor met 16 megapixels.

Bij de Coolpix S3300 is de 5x-zoomlens van de huidige Coolpix S3100 vervangen door een 6x-zoomlens met een effectieve groothoek van 26mm, terwijl de ccd-beeldsensor nu 16 in plaats van 14 megapixels heeft.

Nikon Coolpix S9300

Het laatste model dat Nikon aangekondigd heeft is de Coolpix P310, de opvolger van de huidige Coolpix P300. Dit zou het enthusiast-model moeten zijn van Nikon met onder meer een zoomlens met een grootste diafragma van f/1,8 in de groothoekstand, maar de 1/2,3"-bsi-cmos-beeldsensor maakt dat deze camera wat prestaties betreft de mindere is van onder meer de PowerShot S100 van Canon. Bij deze nieuwe iteratie heeft Nikon de resolutie opgehoogd van 12,2 naar 16 megapixels. Verder heeft Nikon de auto-hdr-stand en een 3d-fotomodus toegevoegd.

Voor de Coolpix P510 hanteert Nikon een adviesprijs van 429 euro, de Coolpix L810 moet 289 euro kosten, terwijl de P310 een adviesprijs heeft van 329 euro. De drie S-modellen hebben adviesprijzen van 329 euro voor de S9300, 199 euro voor de S6300 en 139 euro voor de S3300. Wanneer de nieuwe modellen precies beschikbaar zijn, is nog niet duidelijk.

Nikon Coolpix P310

Reacties (89)

Reactiefilter:-189086+150+213+31
42x zoom. Er zijn van die wetten in het land van de optica waar je niet omheen kan. Ik kan me niet voorstellen dat dit een kwalitatief goed presterende lensconstructie gaat zijn. Ik verwacht grote optische vervormingen en een hoop chromatische aberraties in het tele-gebied. Het komt een beetje op me over als een camera die mensen op basis van specs moet overtuigen (soort van compensatieobjectief, maar dan nu op een compactcamera ;)).

Edit: 24-1000mm zoom is het om precies te zijn. Op 1000mm heb je die optische beeldstabilisatie wel nodig, zeker met dat diafragma van f/3.0-5.6... :o

[Reactie gewijzigd door Grrrrrene op 1 februari 2012 11:58]

Niet alleen dat maar waarom zou een consument 42x wil zoomen. Geef een simpele consument een 12 - 20x zoom en dat vinden ze echt genoeg. Ook kan je dan toch wat betere fotos maken, want er mag dan een stabilizator op zitten maar op 42x optische zoom zijn fotos toch wat sneller bewogen dan op 15x oid.
En een pro-consumer die echt kwaliteit fotos wilt en ook meer wil gaan instellen etc koopt wel een instap D-slr met de lenzen die hij/zij nodig heeft.
Waar we een tijdje geleden konden spreken over een "Megapixel-race" is er nu wel sprake van een "Superzoom-race". De zoomratio's worden maar hoger en hoger. Kennelijk verkoopt het, vooral aan onwetende consumenten: "Kijk mijn camera heeft wel 42x zoom!". Dat je in de praktijk weinig hebt aan een 1000mm (35mm equivalent) lens doet er dan nog nieteens zoveel toe. Hij kan het, dus het is vet :)
Het probleem met zoomlenzen is dat ze worden gebruikt. Ik bedoel: meer tele maakt het perspectief platter, en veel mensen gebruiken altijd zoveel zoom als er beschikbaar is (behalve bij landschappen, waar het volgens sommigen niet wijd genoeg kan) heb ik gemerkt. Foto's worden daarom steeds platter.
Dat zal toch wel meevallen. Je kunt nu eenmaal niet iedere foto op 1000 mm nemen, omdat je niet overal zo ver van je onderwerp kunt staan als je wilt.

Maar je hebt wel een punt: doordat veel camera's nu zo'n breed bereik hebben, fotograferen luie "fotografen" alles vanaf waar ze toevallig staan, in plaats van op zoek te gaan naar de positie die het interessantste perspectief biedt.
Fotografen maken een foto. Wat jij beschrijft is het nemen van het foto.

In het geval dat mensen het verschil niet begrijpen.

Wanneer je een foto maakt, dan zorg jij als fotograaf dat alles is zoals jij dat wilt (binnen natuurlijk de mogelijke grenzen), dus hoe is de belichten, wat krijg ik in beeld, achtergrond, diafragma enz enz, oftewel dat je de plaat krijgt zoals die bedoelt is.
Wanneer je een foto neemt dan richt je op je object, druk de knop in en daar is de foto.

Kiekjes nemen doen we allemaal, foto's maken niet.

Dit soort modellen zijn dan ook om kiekjes te maken.


Ik vraag me wel verder wat het nut is van dit soort camera's. 1000mm vind ik echt niet nutteloos, alles behalve maar dan wel voor mensen die foto's maken en dan daar dan ook de juiste spullen voor gebruiken, zoals een lens van 5000+ euro (dan zit je op 800mm), uiteraard een hoog kwaliteit statief en dan bijvoorbeeld vogels fotograferen enz. Dus ja op een camera zoals dit is 1000mm gewoon compleet nutteloos, ik zie niet hoe je daarmee een fatsoenlijke foto kan krijgen.
De zoom factor zegt, zonder de focal length te weten, opzich niet zoveel. Een (fictieve) lens van 8-336 mm heeft ook een zoomfactor van 42x maar zal minder last hebben van bewegings onscherpte dan een 30-450 mm (15x zoom).

Nu denk ik dat de gemiddelde consument liever gaat voor een 8-336mm lens dan een 30-450mm.
De zoom factor zegt, zonder de focal length te weten, opzich niet zoveel.
Op zich heb je gelijk, maar het is een vrij theoretische discussie. Want in de praktijk begint bijna geen enkele camera of objectief, zeker geen betaalbare compact camera's, bij een korte focal length als 8 millimeter.

Betaalbare allround zoomlenzen voor DSLR's beginnen meestal zo rond de 18mm (18-55mm lens, 18-85mm lens, 18-135, 18-200). Je hebt wel een 8-15mm lens van Canon, maar dan praat je echt over een supergroothoek - fisheye van meer dan 1200.

Ik verwacht dan ook dat ook deze (en vergelijkbare super-zoom-compact-camera's) ook wel ergens rond de 20 mm zunnen beginnen, en zeker niet op 8mm. Ik weet eigenlijk niet of dat technisch wel mogelijk en betaalbaar zou zijn bij een compact camera (bij een goede DSLR is het in elk geval net betaalbaar; DSLR-objectieven met hele korte focal length zijn net zo duur als goede telelenzen); misschien dat het in theorie wel zou kunnen maar het is gewoon niet gangbaar, dus ik verwacht dat dat bij deze ook niet zo zal zijn.

EDIT: Ik zie dat iemand hierboven al gepost heeft dat het inderdaad om een 24-1000mm gaat.

[Reactie gewijzigd door RagingR2 op 2 februari 2012 15:30]

Als je een statief gebruikt en verder hoge kwaliteit onderdelen, en de lichtomstandigheden zijn goed, dan kan het best nuttig zijn. Bijv. als je een vogel op 300m. afstand wilt kieken.

In theorie heb je juist minder vervorming als je ver inzoomt. Denk maar aan 'extreem uitzoomen': oftewel een fish-eye lens. Daar heb je een gigantische vertekening - geen rechte lijn meer te vinden. Hoe verder je inzoomt, hoe minder je last van dit type vervorming hebt. Zet je een hoge boom op de foto vanaf 50m. afstand, dan heb je ook meer vervorming dan als je 100m. afstand neemt en dan precies zover inzoomt dat de inhoud van de foto ongeveer hetzelfde is.
In theorie heb je juist minder vervorming als je ver inzoomt. Denk maar aan 'extreem uitzoomen': oftewel een fish-eye lens.
Zo te zien begrijp je het verschil tussen een (ultra)groothoeklens en een fisheye-lens niet. Als je een gewone lens die een rectilineaire projectie geeft uitzoomt blijven rechte lijnen die door het centrum van het beeld gaan gewoon recht, mits de lens geen geometrische vertekening heeft. Een rectilineaire groothoeklens heeft echter altijd perspectivische vertekening, of zgn. 'volume anamorphosis'. Objecten buiten het centrum van het beeld worden uitgerekt. Bij een rectilineaire lens is dit effect totaal anders dan bij een fisheye lens (waar ook verschillende typen met andere projecties van bestaan).

Een supertelelens (bijv. deze zoom in 1000mm-stand) vervormt het perspectief ook, maar dan op een andere manier: diepte wordt sterk samengedrukt. Het verschil in vergroting tussen voor- en achtergrond wordt vrijwel opgeheven.
Je snapt zelf niet hoe het werkt...

Die samendrukking op tele is geen optische abberatie door de lens. Als je een 50mm foto cropped tot het formaat van 200mm dat krijg je hetzelfde samengedrukte perspectief. Dat heeft alleen met de vergroting te maken, en niets met lens abberaties.

Telelenzen zijn inderdaad relatief simpele ontwerpen, en hebben nauwelijks tot geen optischer vervorming. Bij groothoek zit dat anders. Iedere ultra-groothoek nijgt naar fisheye eigenschappen te gaan, en daar moet in het ontwerp zwaar voor gecorrigeerd worden. Daarbij is het wel degelijk heel lastig om vervormingen te vermijden. Daardoor zit je daar altijd wel met barrel distortion.
Je snapt zelf niet hoe het werkt...

Die samendrukking op tele is geen optische abberatie door de lens. Als je een 50mm foto cropped tot het formaat van 200mm dat krijg je hetzelfde samengedrukte perspectief. Dat heeft alleen met de vergroting te maken, en niets met lens abberaties.
Ik zeg niet dat samendrukking een optische aberratie is. Het is wel een duidelijke afwijking van het natuurlijke perspectief van het menselijk oog (net zo goed als de inherente vertekening van een groothoeklens).
Bij groothoek zit dat anders. Iedere ultra-groothoek nijgt naar fisheye eigenschappen te gaan, en daar moet in het ontwerp zwaar voor gecorrigeerd worden. Daarbij is het wel degelijk heel lastig om vervormingen te vermijden. Daardoor zit je daar altijd wel met barrel distortion.
Je maakt dezelfde fout als kimborntobewild: Ultragroothoeklenzen neigen helemaal niet per se naar fisheye-eigenschappen; dat was het belangrijkste punt van mijn post. Een rectilineaire (zoals je uit de naam kan opmaken -> rectilineair = met rechte lijnen) Ultragroothoeklens kan 0% geometrische vertekening hebben maar zal altijd volume anamorphosis hebben. Dit heeft weinig te maken met wat een fisheye doet (totaal andere projectie). Conclusie: bij een ultragroothoeklens zonder vertekening blijven rechte lijnen recht, maar je krijgt wel zaken als converging verticals (gebouwen die achterover lijken te vallen e.d). Bij een fisheye worden rechte lijnen verbogen.

[Reactie gewijzigd door Aham brahmasmi op 1 februari 2012 16:25]

De naam "rectilineair" betekent alleen maar dat men probeert om de lens zo min mogelijk vervorming te laten produceren. Dat is echter heel erg lastig, omdat een ultragroothoek per definitie wil vervormen. Dat gebeurt gewoon automatisch bij de enorme krommingen die bij een ultra groothoek nodig zijn.
De naam "rectilineair" betekent alleen maar dat men probeert om de lens zo min mogelijk vervorming te laten produceren. Dat is echter heel erg lastig, omdat een ultragroothoek per definitie wil vervormen.
Zoals ik al zei: volume anamorphosis (de vertekening die een ultragroothoek per definitie heeft) staat los van tonvormige vertekening. Er zijn best ultragroothoekprimes met minimale vertekening. Als je vertekening goed wilt corrigeren zul je alleen op andere gebieden concessies moeten doen (scherpte in het beeldcentrum bijv.).
In elk geval komt de vertekening die bij ultragroothoeklenzen in de praktijk voorkomt nooit ook maar in de buurt van wat een fisheye doet.

[Reactie gewijzigd door Aham brahmasmi op 1 februari 2012 21:04]

Ik heb al heel lang zo'n soort bridgecamera. Een Panasonic FZ18 (28-504mm). Als ik kijk naar de foto's die ik tot heden heb genomen, zitten de meest gebruikte brandpuntsafstanden tussen de 28-200mm en 504mm 35mm equiv.
Op basis daarvan zou ik concluderen dat een minimale brandpuntsafstand van 24mm en een maximale brandpuntsafstand van 1000mm best wel bruikbaar is. Mits natuurlijk het resultaat bruikbaar is.
Het truucje dat wordt uitgehaald is dat de vervormingen veroorzaakt door de lens door de camera zelf worden gecompenseerd. Er zit natuurlijk een grens aan wat een camera kan compenseren voordat het resultaat onbruikbaar wordt en er hangt aan elke vorm van compensatie een prijskaartje.
Deze Nikon zal meer moeten compenseren dan mijn Panasonic.
Het is al geen pretje om op pixel niveau naar FZ18 foto's te moeten kijken. Nu geloof ik best dat de compensatietechnieken zijn verbeterd sindsdien, maar toch..
Je hebt dus gelijk: de 42x kreet moet consumenten overtuigen.
Daarnaast heeft dit type camera met een dergelijk verschil tussen minimale en maximale brandpuntsafstand een praktisch probleem. Je raakt nogal wat tijd kwijt met het zoomen. Voordat je eens de juiste compositie hebt... dat wordt dus croppen. En dan ben je beter uit met een ander type camera...
Ik heb ook eens de foto's die ik genomen heb met mijn oude Sony bridge camera door zo'n analysetooltje gehaald, om te kijken welke zoomstanden ik nu echt gebruikt had i.v.m. de keuze voor een nieuwe camera/lens.

Daaruit bleek dat de meeste foto's genomen waren met een brandpuntafstand van 24- ca. 70 mm. Dan kwam er een hele tijd niets en dan was er nog een relatief groot aantal foto's dat op de maximale zoomstand (300 mm) genomen was.

Ik heb toen geconcludeerd dat ik dus vooral in het groothoekbereik fotografeerde en dat ik heel af en toen probeerde iets te vangen dat eigenlijk te ver weg was. De meeste foto's in die catagorie bleken van een safarivakantie in Kenia geweest te zijn.

Er is dus denk ik wel een toepassing voor zo'n breed zoombereik, maar eigenlijk bestaat die dan uit die combinatie van twee verschillende bereiken.
Ik ging ook op safari met een Canon 100-300.

De mooiste close-ups waren ook gewoon close-up en daarom op 160mm (35eqiv) gemaakt. Dan was er een heel aantal op 180~260mm (35eqiv) en inderdaad een hele sloot op 480mm (35eqiv) van dingen die nog steeds niet goed geframed waren, waarvan uiteindelijk 50% uberhaubt mislukt was. De val waar dus de gemiddelde point-n-click consumer ook in trapt.

Zo hadden we laatst iemand die met andermans bridge zoom indoor aan de gang ging. Met als gevolg dat 70% van de foto's eigenlijk te ver ingezoomed waren en de fotograaf de hele tijd tegen de muur aangeplakt zat.

Een Camera met 42x zoom in deze categorie zal waarschijnlijk vooral leiden tot een groot aantal bewogen close-ups van andermans ogen, gemaakt op 5 meter afstand.
Chromatische aberraties worden bij de betere Nikon's al softwarematig gecorrigeerd 'in-camera' tijdens processing, dat is nu juist 1 van de voordelen van digitaal.
(met analoog was ca heel moeilijk te corrigeren)
OPtische stabilisatie maakt het mogelijk om tot +-4 stops te winnen.
Had je voorheen 1/1000e nodig met tele ingezoomd op 1000mm (op 35mm), dan kan je nu tot 1/100e of ietsje lager gaan waardoor je niet noodzakelijk naar een hogere gevoeligheid (ISO) moet grijpen, en weer minder last van ruis en/of bewegingsonscherpte hebt.
Natuurlijk zal een 42x (24-1000mm) in een pocket niet de volledige scherpte hebben of behouden , en zeker niet ivgl met pro-lenzen, maar daar zijn deze toestellen ook niet echt op gericht.
Dat je achteraf moet corrigeren houdt heel plastisch in dat er aan de voorkant (in dit geval letterlijk) iets niet goed gaat.

Nou ben ik bepaald geen professional op fotografiegebied, maar ik hou niet van het idee dat mijn camera correcties gaat toepassen om de uiteindelijke foto op de werkelijkheid te laten lijken nadat de foto in beginsel verminkt geraakt is door b.v. chromatische aberratie. Dat gaat per definitie ten koste van kwaliteit.
In tegenstelling van wat je zou verwachten, verhoogt dit net de kwaliteit.
De fabrikant "weet" dat de ingebouwde zoomlens op brandpunt x, een chromatisch afwijking y heeft voor kleurbereik z.
Door dit digitaal te 'verschuiven' ga je alles weer netjes over elkaar leggen zoals het er uit zag Voor het vervormd werd door de tekortkomingen van de lens, waardoor het resultaat niet alleen beter lijkt, maar ook terug scherper is, en beter de realiteit benadert.
Als alles in de lens gecorrigeerd zou worden, zou dit betekenen dat er meer glaselementen nodig zijn en elk glaselement zorgt voor extra verlies in scherpte en contrast.

Daarnaast zou de camera dan groter en zwaarder worden en zou je hem daardoor vanzelf minder vaak mee gaan nemen, wat weer resulteert in niet-gemaakte foto's.
elk glaselement zorgt voor extra verlies in scherpte en contrast.
Dit is absoluut niet waar. (ga op het forum maar zoeken waarom )
Daarnaast zou de camera dan groter en zwaarder worden
dit is wel waar.
Als jij glas hebt uitgevonden met 100,0000% lichtdoorlatend vermogen dan denk ik dat er in Japan en Duitsland een paar bedrijfjes zitten die daar wel in genteresseerd zijn. Optisch glas en coatings hebben enorme vooruitgangen geboekt de afgelopen 60 jaar, maar 100% is natuurkundig onmogelijk. Elke glas/lucht overgang zorgt voor verlies. Kijk in een lens en zie de elementen. Wat je ziet is reflectie en reflectie is verlies.
Jij hebt het over scherpte en contrast. Dat is iets compleet anders dan transmissie.

Sterker, voor optimale scherpte en contrast heb je een minimum aantal elementen nodig! Bij een telelens begint het ontwerp zowiezo al met twee achromats, dus vier elementen. Zonder dat zijn je achromatische abberaties volstrekt onaanvaardbaar.

Bij een groothoek lens begin je zelfs met 6 elementen. (double-gauss) Met minder elementen dan deze basis ontwerpen krijgt je per definitie minder scherpte en minder contrast.

En achromatische lenzen zijn slechts op twee kleuren correct... ertussenin heb je nog steeds relatief grote CA. Om die te verminderen moet je ng een element aan je doublet toevoegen (van meer exotisch UD glas) , zodat je op 3 kleuren corrigeert, (waarbij de afwijkingen ertussen ook kleiner zijn.)


Het is dus precies andersom! Hoe beter de lens gecorrigeerd is voor alle optische abberaties, hoe meer elementen er nodig zijn!
Mijn punt was niet dat de ideale lens uit n element bestaat. Ik ken de basisontwerpen, ik weet van mijn favoriete lenzen globaal hoe ze in elkaar zitten. En ik weet ook dat goede onwerpen worden verbeterd door een aantal elementen samen te kitten (minder glas/lucht overgangen), lensgroepen te vervangen door asferische elementen of zelfs door fluoriet of andere glassoorten.

Jouw punt lijkt te zijn dat de ideale lens uit een oneindig aantal elementen bestaat, wat ook onwaar is.

De waarheid zit ergens in het midden. Elk extra element biedt niet slechts voordelen (want dat is wat je lijkt te beweren). De nadelen zijn met moderne coatings wel een stuk minder, maar 100% zal nooit bereikt worden.

Bij digitaal kun je de overweging maken om een extra element achterwege te laten en de abberaties in de software te emuleren.
Mijn punt was niet dat de ideale lens uit n element bestaat
Nee, jouw punt was:
elk glaselement zorgt voor extra verlies in scherpte en contrast
m.a.w. een objectief met 2 elementen is volgens jou scherper en contrastrijker dan eentje met 3 elementen.
Terwijl je nu zelf eigenlijk ook toegeeft dat die stelling niet klopt,

Maar gewoon ruiterlijk toegeven dat je ongelijk had met die eerste uitspraak, daar ben je blijkbaar niet toe in staat. Dus leg je AHBdV woorden in de mond en doe je net alsof de waarheid in het midden ligt.
m.a.w. een objectief met 2 elementen is volgens jou scherper en contrastrijker dan eentje met 3 elementen.
Mijn punt was: elke glas/lucht overgang brengt verlies met zich mee. Dat de lens die tussen die twee glas/lucht overgangen zit een optische correctie toepast die vaak vele malen groter is dan het verlies leek me iets wat binnen deze discussie wel duidelijk was. Met 2 elementen heb je geen lens die van hoek tot hoek scherp is, basisontwerpen hebben nou eemaal een x aantal lenzen nodig.

Bij deze mijn gecorrigeerde citaat:
elk glaselement zorgt, naast de abberaties die ermee gecorrigeerd worden, ook voor extra verlies in scherpte en contrast
Wat het punt was, dat abberaties altijd beter in glas dan in software gecorrigeerd kunnen worden, probeerde ik te ontkrachten door te wijzen op het feit dat een extra lens niet 100% voordelen biedt. En daar blijf ik bij.
Lekker veel softwarematige correctie toepassen en hoppa, het is allemaal ineens goed.
Nee, je hebt gelijk. Optisch gezien kan dit nooit wat zijn. Er zal een partij vervorming in zitten waar je echt niet lekker van wordt. Maar goed, als de fouten / vervormingen bij verschillende afstanden bekend is, kan je dit softwarematig corrigeren. Nikon zal dit ongetwijfeld doen. In Nikon Capture, Photoshop, Lightroom, enzovoorts kan dit ook, lensfouten corrigeren. Dat kan dus ook in de camera zelf. Dit wordt overigens al gedaan bij compactcamera's met van die grote zoombereiken.
Ik mis vaak dat er bij de foto's even wordt gezet welk model het betreft... In dit artikel ook weer. Nu moet je eerst weer googlen...
Of je 'hovert' er even op tot je een tooltip krijgt (alt text van de image).
Ook is het meestal zo bij Tweakers het plaatje onder de tekst staat waar het bij hoort.
Er gebeurt hier niks als ik hover (Opera 11; WinXP).
Net even getest en in FF, IE, Chrome werkt dit wel op WinXP.
Opera weet ik alleen niet, dus als je die browser gebruikt heb ik niets gezegd ;)
Rechtsklikken en eigenschappen opvragen werkt gelukkig wel, zie ik nu :).
Bij 'Alternative text' staat dan een correcte beschrijving. Toch zou een mini legenda per foto toch handiger zijn (en dan direct in n oogopslag zichtbaar waar 't om gaat).
ik gebruik ook Opera 11 en windows XP. Bij mij werkt het gewoon.
Of je 'hovert' er even op tot je een tooltip krijgt
Dat 'hoveren' gaat niet met een touchscreen...
je kunt er even met je muispointer boven hangen, dan krijg je de alt tekst te zien ;)
42x optische zoom. Ik vraag me echt af hoe het dan nog mogelijk om een scherpe foto te maken zonder statief.

[Reactie gewijzigd door doornjoostje op 1 februari 2012 12:00]

sluitertijd van 1/1000 gebruiken. Dat is op zich niet zo bijzonder.

Het grote probleem is dat het ding in vergelijking met 35mm formaat op 1000mm een diafragma heeft van f/31 !!!!

Dat betekent ten eerste dat je heel weinig licht binnen krijgt, en dat je daardoor dus het signaal heel erg moet versterken en je bakken ruis krijgt. Daar heeft de scherpte al onder te lijden.

Maar nog erger is dat f/31 betekent dat een scherpe foto per definitie onmogelijk word door de diffractie die je bij zo'n kleine opening krijgt.

Dan ook nog eens digital zoom van 2x toepassen zodat je op 2000mm komt, zoals Nikon op hun website voorsteld word dan helemaal een kwelling.
Hoe kom op een diagragma van f/31?
Heel simpel.
Die lens is in werkelijkheid 4,3mm tot 180mm.
De 35mm equivalent van de brandpuntsafstand is 24mm tot 1000mm.
De crop factor is dus 5,55.

Het werkelijke diafragma f/3 tot /f5.9
(daar zit nog een rekenfoutje, ik heb f/5.6 gebruikt ipv f/5.9 die op de Nikon pagina staat)
De 35mm equivalent van het diafragma is dus f/16,7 tot f/32.7. (diafragma maal de cropfactor)

Vreemd genoeg vinden veel mensen een 35mm equivalent van het diafragma moeilijk te begrijpen. Dus laat ik het nog duidelijker maken aangezien het om diffractie gaat.
Bij diffractie gaat het om de fysieke opening van de lens. Die komt bij 180mm en f/5.9 overeen met 30,5mm. (180mm gedeeld door 5,9)
Een FF 1000mm lens met een fysieke opening van 30,5mm heeft een diafragma van f/32,7

De diffractie die je bij die lens krijgt is dus vergelijkbaar met de diffractie van een f/32,7 diafragma op 35mm equivalent.
Iedereen met een 1,6crop dSLR weet dat je op f/20 geen scherpe fotos meer krijgt als gevolg van diffractie. f/32 gedeeld door 1,6 is f/20
En mensen met een FF dSLR weten dat ze op f/32 geen scherpte fotos krijgen. Ook niet met lenzen van 10.000 euro!
Alleen jammer dat het verhaal niet (volledig) klopt. f/5.6 is de lichtsterkte en daar hoef je niks aan om te rekenen. Als je losse lichtmeter zegt dat je een foto met f/5.6 en 1/125s kunt maken dan maakt het geen bal uit of het een grootformaat, middenformaat, kleinbeeld of digitale compact camera is waar je die foto mee maakt en of de lens 8mm of 1000mm is.

Wat wel uitmaakt is het lichtverlies binnen de lens, en daar speelt diffractie (en het aantal glaselementen en coatings enzovoorts) een rol. Een gekalibreerde lens (zoals professionele videolenzen) heeft een aanduiding in gekalibreerde T-stops waarbij deze zaken zijn meegerekend en je dus weet hoeveel licht er uiteindelijk op de sensor terecht komt. Een kleinbeeld 1000mm f/5.6 zou bijvoorbeeld een T-stop van f/8 hebben waarbij deze lens misschien niet verder komt dan f/11. Maar dat weet je pas door de lens fysiek door te meten.

Het omrekenen van diafragmagetallen is alleen nuttig om de fysieke diameter van het diafragma te achterhalen en daarmee zaken als scherptediepte en diffractie te berekenen, maar laatstgenoemde is ook per lens verschillend.

Lichtsterkte en cropfactor hebben niks met elkaar te maken.
ik verwijs je even naar deze post:
mjtdevries in 'nieuws: Nikon voorziet Coolpix-bridgecamera van 42x-zoomlens en gps'

Dan hoef je verder de theorie niet te snappen, maar dan kan je met real-life fotos gewoon constateren dat je wel degelijk diafragma moet omrekenen voor de lichtsterkte.
In die post heb je het over de sensor. Ik heb het over de lens en jouw formules wekken de indruk dat diffractie alles is, zelfs genoeg om het hele diafragmagetal opnieuw te berekenen.

Er zijn enorm veel factoren die de uiteindelijke foto benvloeden:
- glas/lucht overgangen;
- coatings;
- diffractie;
- grootte van de receptoren van een sensor (16mpix dSLR is heel wat anders dan 16mpix compact);
- fabrikanten die creatief omgaan met ISO-waardes;
- lichtverlies naar de hoeken waar in-camera correcties voor plaatsvinden (groothoek);
- enzovoorts, enzovoorts.

Vroeger, toen alles nog 24x36mm of groter was, waren een groot aantal van bovengenoemde factoren nog te verwaarlozen tussen de verschillende systemen. Lenzen presteerden het beste als je ze 2 a 3 stopjes kneep en alles voorbij f/11 werd afgeraden.

En om terug te komen op het oorspronkelijke punt, we hebben het hier over een 180mm f/5.6 lens en niks meer en niks minder. Qua diffractie, scherptediepte en de rest is dat vergelijkbaar met een 55-200mm f/4.5-f/5.6. En die dingen presteren op 200mm zelfs beter als je ze een stopje knijpt.

In een ideale wereld zouden lenzen worden voorzien van gekalibreerde T-stops en zouden ISO-waardes ook gekalibreerd zijn. En dan nog moet je gewoon met een camera werken om te zien wat voor plaatjes er uit komen.
Als je eens de posts van andere zou lezen, dan zou je er misschien ook nog iets van leren.

Een 180mm f/5.6 lens is als lens uiteraard vergelijkbaar met een 55-200 f/5.6. Hij zal dezelfde diffractie limiet hebben, en dezelfde diffractie onscherpte produceren op de sensor.

ECHTER, deze 180mm f/5.6 lens zit op een veel kleinere sensor. Daardoor dat in de uiteindelijk foto de diffractie onscherpte veel verder uitvergroot wordt. M.a.w. om dezelfde diffractie onscherpte te krijgen op de uiteindelijke foto, moet je bij een kleinere sensor een scherper beeld op de sensor afbeelden.

Die invloed van de vergrotingsfactor kun je simpel doorrekenen door het f-nummer met de crop factor te vermenigvuldigen, precies zoals mjtdevries dat gedaan heeft.
Dat betekent ten eerste dat je heel weinig licht binnen krijgt,
Dus als jij een foto uitknipt wordt het uitgeknipte ineens donkerder? Dat is namelijk wat je hier beweert.

Dat met diffractie klopt wel, maar dit is geen f/32 lens, dit is een f/5.6 lens. Als je met je kleinbeeld 1000mm f/5.6 een foto kunt maken op 1/000s en ISO 800, dan kan dat met deze camera ook.
Nee, dat beweer ik helemaal niet.

Als jij een schoendoos neemt en daar aan 1 kant een heel klein gaatje in gaat, dan komt er maar weinig licht in.
Als jij dat gat vel groter maakt, dan komt er meer licht in de schoenendoos.

De fysieke opening van de lens moet je vergelijken met de werkelijke grootte van dat gat.

Het f getal is alleen maar een verhouding die de grootte van dat gat beschrijft aan de hand van de lengte van de schoenendoos.
Als je de lengte van de schoenendoos verandert, zonder dat je de grootte van het gat veranderd, dan komt er nog steeds evenveel licht in de schoenendoos.
Maar de f waarde is dan wel veranderd.

De reden waarom je op je compact camera dezelfde sluitertijd en diafragma kan toepassen ondanks dat je minder licht binnen krijgt heb ik verderop al uitgelegd. (De iso versterkt het signaal veel meer bij een compact camera)
Als je de lengte van de schoenendoos verandert, zonder dat je de grootte van het gat veranderd, dan komt er nog steeds evenveel licht in de schoenendoos.
Er komt even veel licht in, maar alleen komt er minder licht terecht op de achterkant van de schoenendoos en dat is waar de sensor/film zit. Vergelijk dit met een zaklamp die je steeds verder van een muur houdt. Dan wordt de muur ook minder verlicht.

Als je een macrolens op 1:1 instelt is hij ineens niet meer f/3.5, maar f/7. Daar moet je rekening mee houden als je een losse lichtmeter gebruikt. Betere macrolenzen hebben hier zelfs een aparte diafragmaschaal voor.
Er komt even veel licht in, maar alleen komt er minder licht terecht op de achterkant van de schoenendoos en dat is waar de sensor/film zit.
En dat is dus precies waarin een schoenendoos verschilt van een objectief.
Dat objectief zorgt er voor dat dat licht allemaal op de achterkant van de schoenendoos terecht komt en niet verloren gaat op de zijkant.

(bij macro lenzen kan ik nog drie paginas vol schrijven, maar dat gaat echt veel te ver offtopic voor de FP)
De grootte van de schoenendoos is niet de camera maar de brandpuntsafstand van de lens. De camera is de achterkant van de schoenendoos.

Een tele pinhole camera is een grote doos, een groothoek pinhole camera is een kleine doos. het zelfde gaatje zorgt bij eerstgenoemde voor minder lichtopbrengst, en dus langere sluitertijden, dan bij laatstgenoemde.

Stel, het gaatje is 2mm groot. De telepinhole is 200mm lang, de groothoekpinhole is 50mm. De tele-camera is f/100, de groothoek-camera is f/25. De telecamera heeft dus vier keer meer licht nodig.
Waarom het diafragma omrekenen naar 35mm equivalent? Je verhaal over diffractie gaat volgens mij niet op. Volgens mij kan je beter andersom doen en kijken of je met het werkelijke diafragma, en de werkelijke sensorgrootte fatsoenlijke scherpte op formaat X over houdt.
Statief, beanbag, of simpelweg een muurtje of boomtak. En natuurlijk je sluitertijd (zeer) kort houden.

Ik zie het nut er wel van, mijn schoonmoeder heeft van mij een camera gekregen die tot 20x gaat. En ik zie aan haar fotos dat ze regelmatig dichterbij wil, maar niet kan. Ze fotografeery vaak vogels. En niet op 300 meter zoals hierboven staat, die puntjes laat ze, maar wel in boomtoppen.
Dus ik hoop dat ze deze camera niet geadverteert ziet. ;)
Wat een azijn p****ers heb je toch altijd. Nikkon zal echt wel over de afwijkingen hebben nagedacht en daar een opfris truckje oplosgelaten hebben.
Nou... nee, het zijn gewoon checkbox features. 42x is meer dan 26x zoom, DUS is deze camera automatisch interessanter voor hun beoogde doelgroep. Het heeft niks met kwaliteit of nut te maken, want een 1000mm f/32 equivalent-lens is nagenoeg nutteloos voor alles en iedereen. Er wordt zoals overal in het consumentencircuit geschermd met getalletjes en checkbox features om mensen te overtuigen hun product te kopen.

En dat is waar zoveel mensen een probleem mee hebben. Geen kwaliteit, maar kwantiteit.
Met dit verschil dat nog NIEMAND hier deze camera ook vast heeft gehad of een review gelezen heeft en dus niets feitelijks kan zeggen over deze camera.

Wellicht valt het allemaal mee en blijkt dit toch een meer dan verdienstelijke camera te zijn.

Je zal maar in een situatie zitten waarin je toch net wat meer zoom kan gebruiken dan 20-30x. Toch fijn dat het er dan op zit he? Indien het dan iets meer vertekend is: beter iets dan helemaal niets.

EDIT: wat ik nog vergat te zeggen;

Er is trouwens helemaal niets mis met een standaard lens met F5.6 op volle zoom.
Ga je bij de budget lenzen kijken (Tamron, Sigma, Vivitar), dan zie je deze F-getallen al bij 200-400mm lenzen. Een enkele 800mm lens. Dan is F5.6 bij 1000mm zo gek nog niet.

[Reactie gewijzigd door MichaelB74 op 1 februari 2012 12:39]

Om nog wat duidelijker te maken wat mux zegt.

Die specs betekenen dat het zelfs in theorie, met oneindig veel geld onmogelijk is om scherpte fotos te krijgen. (laat staan voor 429 euro)

En daar hebben mensen een probleem mee. Je hoeft niet eens af te wachten wat de kwaliteit van de fotos is, omdat je van tevoren al 100% zeker weet dat die kwaltiteit slecht zal zijn.

[edit]
en dus niets feitelijks kan zeggen over deze camera
Daarin heb je dus ongelijk. Iedereen die wat verstand van optica heeft (of ervaring met fotografie) kan FEITELIJK van tevoren zeggen dat een 1000mm f/31 lens NOOIT scherpe fotos kan afleveren.

De f/5.6 van een 800 EF lens (voor fullframe) mag je niet vergelijken met de f/5.6 van een 5x crop camera.

[Reactie gewijzigd door mjtdevries op 1 februari 2012 12:44]

Qua scherptediepte niet nee, maar qua lichtopbrengst wel. De f-waarde wordt namelijk bepaald aan de hand van de echte brandpuntsafstand en niet aan die van de equivalente 35mm bpa. Een 50mm f/5.6 heeft dezelfde lichtopbrengst als een 200mm f/5.6, en als er achter die laatste een 5x cropsensor zit, dan maakt dat geen verschil.

Wel zal die laatste lens effectief 1000mm zijn, en een scherptediepte hebben die vergelijkbaar is met f/28.
Qua scherptediepte niet nee
Ik heb het nergens over scherptediepte gehad
maar qua lichtopbrengst wel
Nee. Dat is echter een fout die heel veel mensen maken.

De f-waarde zegt helemaal niets over de lichtopbrengst. Alleen als je lenzen gaat vergelijken die op dezelfde sensor/camera gebruikt worden, kun je f waarde gebruiken om bij die lenzen onderling iets te zeggen over de lichtopbrengst.

Maar bij andere sensor formaten zegt het helemaal niets.
Het enige dat iets over de lichtopbrengste zegt is de fysieke opening van de lens. Is die groter dan vangt de lens meer licht op.

Je hoeft geen wetenschapper te zijn om te zien dat die kleine bridgecamera een veel kleinere fysieke opening heeft dan een echte 1000 f/5.9
De hoeveelheid licht die je opvangt is dan ook veel kleiner.

Waar nu mensen de fout in gaan is dat ze denken dat ie net zo lichtsterk moet zijn, omdat ze op de kleine camera immers dezelfde waarden gebruiken om de foto te maken. Bv 1/100s f/5.9 iso400 en dat op de grote camera met die gigantische lens ook 1/100s f/5.9 en iso400 gebruikt word.

Maar de reden dat die waardes gelijk zijn, is omdat de iso waardes stiekum niet gelijk zijn. Op die compact camera word het signaal op iso 400 veel harder versterkt dan op die fullframe camera. Daarom ook dat die compact camera zoveel meer ruis heeft op iso400.
Zou je de FF instellen op de equivalent waardes: 1/100s f/32.7 dan zou je de iso flink omhoog moeten gooien voor een gelijke belichting. De sensor moet de boel dan net zoveel versterken als bij die compact camera. En de hoeveelheid ruis word op de FF camera dan ook net zo hoog als bij de compact camera.
" Je hoeft geen wetenschapper te zijn om te zien dat die kleine bridgecamera een veel kleinere fysieke opening heeft dan een echte 1000 f/5.9
De hoeveelheid licht die je opvangt is dan ook veel kleiner."

Maar de sensor is ook vele malen kleiner dus er is ook veel minder licht nodig om de sensor met dezelfde intensiteit te belichten, wat maakt dat het f getal toch weer ongeveer klopt. Gewoon een kwestie van alles in dezelfde verhouding miniaturiseren

Begrijp me niet verkeerd ik vind zo' n superzoom geen fijne camera wat beeldkwaliteit betreft door lenskwaliteit, diffractie en pixeldichtheid van de sensor maar zo extreem als jij het zegt is het niet.
Zo extreem is het dus wel. De natuurwetten laten het niet anders toe. En aan die natuurwetten kunnen jij en ik niets veranderd.

Die sensor is wel kleiner, maar de pixels op die sensor zijn dus ook heel veel kleiner.
Per pixel komt er dus minder licht binnen, dan op een grote sensor met evenveel pixels. En dat betekent dus dat je het signaal meer moet versterken en daar krijg je dus meer ruis van.

Maar ik snap wel dat dat moeilijk te begrijpen is. Daarom is een real-life bewijs dat het in de praktijk daadwerkelijk zo werkt veel duidelijker.
Zie daarvoor de volgende url: http://forums.dpreview.co...1029&message=21440105
Je ziet hier het bewijs van wat ik zeg. Je maakt fotos met identieke scherptediepte en kadering. Om dat te doen moet je het diafragma van de fullframe camera veel verder knijpen. (diafragma van de crop maal de cropfactor)
Daardoor krijgt de FF net zo weinig licht binnen als de compact camera.

En dan krijg je met totaal andere ISO waarden precies dezelfde ruis.
@mjtdevries
De nuance zit verdoken in "foto's met identieke scherptediepte".

Dat is gewoon niet realistisch. Het is niet omdat een compact camera bij een bepaald diafragma een scherptediepte heeft equivalent aan f32 op FF dat je op fullframe verplicht bent om hetzelfde beeld ook op f32 te nemen om lenzen, sensors en camera's correct te vergelijken. Op papier (en op een forum) is dat allemaal wel heel leuk en juist en kan je (en de mannen op dpreview) jezelf schouderklopjes geven, maar in the field is dat gewoon vaak niet relevant.
Daar heb je bijvoorbeeld in de context van een portret vaak genoeg aan f2.8 en hoef je niet je lens per se dicht te knijpen tot f4 of weet ik veel om per se dezelfde scherptediepte te hebben als de fotograaf naast jou met zijn cropcamera en lens op f2.8. En hier spreek je zelf over f32...

Elke keer als ik ergens lees dat iemand beweert dat de (ISO) voordelen van fullframe tov crop overroepen of fout zijn - hetgeen in dezelfde denkwijze ligt, gaan mijn haren rechtstaan. Want elke keer geven ze een hele alinea uitleg en sluiten ze af met... "bij identieke scherptediepte".

Wie neemt er nu foto's op f32 op fullframe?

[Reactie gewijzigd door Mlazurro op 1 februari 2012 19:21]

Je hebt het duidelijk totaal niet begrepen.

Niemand neemt fotos op f/32 op fullframe omdat je foto dan altijd hardstikke onscherp is als gevolg van de diffractie.
Maar diezelfde onscherpte krijg je dus met deze compact camera op f/5.9. DAAR gaat het hier om. Daarom weet je van tevoren dat de kwaliteit waardeloos is. Daarom kun je dat hard roepen zonder ook maar n test foto van dat ding te zien op 180mm f/5.9

Op FF maakt het niet uit welk objectief je kiest. Hoe duur of goedkoop, hoe groot of klein. Elke FF objectief dat je op f/32 instelt geeft een onderscherpe foto.

Juist door het om te rekenen naar FF is het voor iedereen zo makkelijk om in te zien hoe groot het effect van diffractie is bij die Nikon camera.
Terwijl bijna niemand weet dat bij een 5,55 crop camera die f/5.9 voor gigantisch veel diffractie zorgt.

En ALS je dan gaat omrekenen naar equivalente waardes, dan moet je ook alles netjes omrekenen en niet de helft. Dat begrijpen velen niet, dus dan moet je dan nog verder uitleggen. Maar dat betekent uiteraard niet dat je op een fullframe ineens op f/32 zou moeten fotograferen. Zoiets heeft ook niemand ooit beweerd.
Het enige dat iets over de lichtopbrengste zegt is de fysieke opening van de lens. Is die groter dan vangt de lens meer licht op.
Okee. Mijn 200mm f/3.5 (57mm diameter) heeft een grotere fysieke opening dan mijn 57mm f/1.2 (47,5mm diameter). Alleen op de n of andere manier lukt het me niet om met die 200mm-lens bij kunstlicht foto's te maken, terwijl mijn 57mm lensje dan nog prima foto's kan maken met 1/125s en ISO1600.

Leg me eens uit hoe dat kan?
zie de uitleg hieronder bij Katsunami. Die 57mm vangt meer fotonen op omdat die een veel grotere beeldhoek heeft.
We hadden het over equivalente lenzen en dan heb je het over identieke beeldhoek.
De equivalente brandpuntsafstand doet niet ter zake. Je hele onderbouwing is foutief, en ik zal het je simpel bewijzen.

Een 100 mm f/4 heeft een lensopening van 25mm.
Een 1000mm f/4 zou een lensopening van 250mm hebben.

Als je ze op dezelfde camera zet (bijvoorbeeld een 5D Mark II), en daarbij het diafragma en de sluitertijd gelijk houdt, dan zal de ISO-waarde gelijk zijn. Ergo: deze lenzen hebben dezelfde lichtoprengst, ondanks dat de 1000mm een veel groter gat heeft.

Neem een full frame DSLR, met een 50mm f/2. Die heeft een gat van 25mm.
Neem een middenformaatcamera, met een 80mm f/2. die heeft een gat van 40mm.

Ook in dit geval vereisen beiden lenzen eenzelfde ISO / Sluitertijdcombinatie.

Waarom een middenformaatcamera? Simpel. Een fullframe DSLR heeft een cropfactor van 1.6, vergeleken bij een middenformaatcamera; de 80mm lens is voor zo'n camera de standaardlens. Als je hetzelfde type film (film, om sensorverschil te voorkomen, Velvia 100, ofzo) in de camera stopt, dan maakt het verschil in formaat niet uit. ISO, sluitertijd en diafragma zullen bij beiden hetzelfde zijn.

Nou zeg je misschien: Velvia 100 voor DSLR's heeft een andere gevoeligheid dan Velvia voor middenformaat.

Nou... Neem een DSLR met een 80mm f/2. Maak een foto, en noteer ISO, diafragma en sluitertijd. Pak de film uit de camera, crop hem 1.6x en stop hem terug (even aangenomen dat het zou kunnen), en neem een foto met een 50mm f/2 lens. Ik garandeer je dat de sluitertijd hetzelfde blijft. Ergo: formaat van de film of sensor is niet van invloed op de belichting.

Film / Sensorformaat, croppen, brandpuntsafstand en equivalente brandpuntsafstand hebben geen invloed op de lichtopbrengst, of zelfs vereiste lichtoprengst van de lens. Een f/2 lens vereist ELKE keer dezelfde combinatie van ISO / sluitertijd, onafhankelijk van het film- of sensorformaat. Hoe "ISO 100" wordt bereikt bij een film of bij een sensor, doet niet terzake.
Helaas het is toch echt jouw onderbouwing die niet klopt.
Als ik meteen 14 paginas had vol geschreven dan was de verwarring wellicht niet ontstaan, maar dat was niet echt mijn bedoeling.

Om te voorkomen dat allerlei mensen nu verkeerde dingen gaan geloven zal ik toch verder uitwijden.

Ik had het over lenzen met dezelfde beeldhoek en verschillende fysieke openingen. (anders zouden het ook geen equivalente lenzen meer zijn)
De beeldhoek van die 180mm lens op een 5,5x crop camera is gelijk aan de beeldhoek van een 1000mm lens op een fullframe camera.

De reden dat 100 f/4 met zijn kleinere lensopening net zoveel fotonen opvangt als de 1000 f/4 met zijn grotere opening is omdat de beeldhoek van die 100mm lens veel groter is. Die vangt dus een heleboel fotonen op die buiten het bereik van die 1000mm lens zitten.

Dat is ook de reden dat bij een teleconverter de lichtsterkte omlaag gaat. Je krijgt licht uit een kleinere beeldhoek en dat betekent dus automatisch dat je minder licht binnen krijgt.
Het is niet dat die TC zelf ineens een stop licht opeet. Het is zuiver die beeldhoek die veranderd.

Je zal het makkelijker gaan begrijpen als je stopt te denken in f waardes maar gaat denken in fotonen.
Dezelfde hoeveelheid fotonen op de uiteindelijke foto levert dezelfde hoeveelheid ruis. Of je middenformaat of 35mm of 5xcrop gebruikt doet dan niet ter zake.

Ik verwijs weer naar dpreviews : http://forums.dpreview.co...1029&message=21440105
Die f/2 lens met dezelfde combinatie van ISO en sluitertijd levert bij een compact een lading ruis en bij een fullframe niet. De reden is heel simpel. die f/2 lens bij de compact is lang niet zo lichtsterk (vangt lang niet zoveel fotonen op) als bij de fullframe.
Zorgen je dat beide systemen evenveel fotonen opvangen, dan is de ruis bij beide systemen ook gelijk. Je kunt in die url met behulp van real-life fotos constateren dat ik gelijk heb. Ook al snap je de theorie niet, je zult de werkelijkheid die in die fotos getoond word niet kunnen ontkennen.
Dan mag je me als vervolg op het bovenstaande betoog eens gaan vertellen waarom de "ruis" bij grootformaat, middenformaat en spiegelreflexcamera's precies hetzelfde blijft als je er hetzelfde type film in steekt.

Volgens jouw redenering moet een camera met een kleinere film dus meer ruis hebben, maar dat is niet het geval. Waarom niet? Omdat de dichtheid van de film niet verandert.

De reden waarom een compact meer ruis heeft, komt enkel en alleen door de resolutie van de sensor. De cellen op de sensor zijn kleiner, en daardoor ontstaat overspraak en dus ruis.

Neem een full frame 16 MP sensor. Knal er een 50mm f/2 op.
Neem dezelfde sensor, en snij er een kwart vanaf, zodat je een 4 MP sensor overhoudt. Knal er een 25mm f/2 op.

Resultaat: zelfde kijkhoek. Zelfde ISO, zelfde sluitertijd, zelfde lichtopbrengst van de lens, zelfde foto (behalve dan wat betreft scherptediepte), zelfde ruis. Alleen, de resolutie van de m4/3-camera zal lager zijn.

Nou jij weer.
Nou jij weer
In de url die ik hierboven noemde staat al het bewijs dat jij ongelijk hebt. Blijkbaar heb je dus totaal niet naar die url gekeken.

In die url die ik hierboven gaf word het scenario dat jij hierboven beschrijft namelijk ook behandeld.

Ga maar eens goed naar die url kijken. Jij beweert dat die foto met iso 800, 1/15th, f/2.7 op 6.25 crop gelijk zou moeten zijn aan die foto met iso 800, 1/15th, f/2.8 op 1x crop.
(behalf de scherptediepte)

Het is echter voor iedereen die die twee fotos bekijkt ogenblikkelijk zonneklaar dat er een gigantisch verschil in ruis is. Jij bewering komt dus totaal niet overeen met de werkelijkheid.

QED.

Nou jij weer...
QED? Laat me niet lachen.

Het verschil in ruis komt door het groter uitvergroten van de foto genomen in het kleinere formaat, niet door het verschil in lichtopbrengst van de lens. In zijn tweede test houdt hij het gat in de lens bij beide lenzen gelijk. De compact is op die manier flink in het voordeel,
want het gat in verhouding tot de echte brandpuntsafstand is bij de compact op die manier groter. Dat zie je toch aan de f-waarde? Dat is nogal wiedes dat je dan meer licht opvangt, en dat de ISO dan flink omlaag kan ja.

Als ik een full frame sensor heb met een resolutie van 16 MPix, en een m4/3 sensor van 4 MPix (zijnde dezelfde sensor, alleen een kwart ervan), en ik maak dezelfde foto, eenmaal met een 50mm f/2 en daarna met een 25mm f/2, dan kan ik bij beide sensoren dezelfde instellingen gebruiken, en *dus* bewijst dit dat de lichtopbrengst van beide lenzen gelijk is. De foto zal hetzelfde zijn, behalve de scherptediepte.

Echter, als je die foto's gaat opblazen naar, laten we zeggen, A3-formaat, dan zal de 16 MPix-foto scherper zijn (aangenomen dat de lens 16 MPix kan benutten), en de ruis bij zal bij de 4 MPix foto veel meer tot uitdrukking komen in die vergroting. Dat is nogal wiedes.

Het betekent echter niet dat een lens meer of minder licht opvangt.

Als je een 100mm f/2 met een gat van 50mm op een camera zet en je stopt er een Velvia 100 film in, dan heb je sluitertijd X nodig. Zet je er een 500mm f/2 op, dan heb je nog steeds sluitertijd X nodig. Ergo: elke f/2 lens levert evenveel licht op.

Gebruik je dezelfde 100mm f/2 met dezelfde film, maar dan kleiner geknipt in een 1.6x crop, dan heb je *nog steeds* sluitertijd X nodig. Ergo: een kleinere film vereist zorgt niet voor mindere lichtopbrengst. (Maar na vergroting naar het eindformaat zal je foto slechter van kwaliteit zijn, want hij heeft minder resolutie; tevens zal hij 1.6x ingezoomd zijn.)

Gebruik je de kleiner geknipte film samen met een 62.5mm f/2, dan heb je *nog steeds* sluitertijd X nodig. Ergo: Een kleiner formaat, bij gelijkblijvende effectieve brandpuntsafstand, levert je nog steeds evenveel licht op. (Maar wel een grotere scherptediepte, en wederom een slechtere kwaliteit na uitvergroten.)

Het enige dat je met al jouw posts aantoont is dat:
- Bij een kleiner formaat de scherptediepte groter wordt als je de effectieve brandpuntsafstand en het diafragma gelijk houdt
- Een kleiner formaat meer ruis oplevert omdat je f dezelfde resolutie aan pixels erop propt (wat overspraak oplevert) f de lagere resolutie veel meer uitvergroot, wat de aanwezige ruis veel duidelijker zichtbaar maakt.

En als je me nog steeds niet gelooft, dan test je het maar uit:

Zet een 100mm f/2.8 lens op een statief. Schijn er met een lamp doorheen, en laat hem een beeld vormen van 36x24mm, op een witte achtergrond. Meet met een reflectieve lichtmeter de helderheid van dat beeld.

Doe met een 200mm f/2.8 en doe hetzelfde. Je zult zien dat het beeld even helder is.

Gebruik een 125mm f/2.8 en doe hetzelfde. De lichtopbrengst is nog steeds hetzelfde.

Pak nu een crop van 1.6 uit het beeld van de 125mm lens, en je zult (behalve de scherptediepte) dezelfde foto krijgen als met de 200mm lens, maar wel op een kleiner formaat. Als je nu dat kleinere beeld uit gaat vergroten naar A3 ofzo, en het dan vergelijkt met een uitvergrote versie van het full frame beeld, dan zal de versie die van het kleinere beeld komt meer ruis laten zien en onscherper zijn.

Het enige dat dat je bewijst met al je posts is, en wat ook uit jouw bovenstaande link komt:

Een groter startformaat levert na vergroting een betere kwaliteit foto op bij gelijkblijvend eindformaat.

Halleluja. Dat wisten we allang in de analoge tijd. Het betekent allemaal niet dat de lichtopbrengst van een lens verandert naarmate de brandpuntafstand verandert (bij gelijkblijvend diafragma) of wanneer het formaat van de film varieert.

En het zou me niet eens verwonderen als we elkaar niet begrijpen maar wel aan het eind van de rit hetzelfde zeggen, kijkend vanuit een ander standpunt.

[Reactie gewijzigd door Katsunami op 1 februari 2012 19:58]

Het verschil in ruis komt door het groter uitvergroten van de foto genomen in het kleinere formaat
Voor de zoveelste keer negeer je het overduidelijk bewijs en blaat je maar wat rond.
Als het uitvergroten van de foto de ruis zou veroorzaken dan zou het onmogelijk zijn met die twee verschillende cameras twee fotos te maken met dezelfde hoeveelheid ruis.
En toch is overduidelijk bewezen dat je wel degelijk twee identieke fotos kunt maken die ook een identieke hoeveelheid ruis hebben. Het blijkt zonneklaar uit de fotos die daar geplaatst zijn.

Precies wat ik de hele tijd al zeg en tegengesteld aan wat jij zegt.
Het is voor iedereen duidelijk te zien in die fotos. Hoe lang wil je nu het bewijs dat daar staat gewoon negeren? Je maakt jezelf er alleen maar belachelijk mee.

De rest van je verhaal zijn misvattingen die ik al weerlegd heb in andere posts van me voor dat jij dat verhaal hebt getypt. Ik ga niet alles tien keer opnieuw weerleggen. Lees de rest van de posts maar gewoon een keertje goed.
Een groter startformaat levert na vergroting een betere kwaliteit foto op bij gelijkblijvend eindformaat.
En dat is dus wederom niet waar, en wederom gewoon duidelijk zichtbaar in die fotos.
Als je met twee formaten dezelfde foto kunt maken (zelfde beeldhoek, zelfde scherptediepte etc etc etc) dan krijg je dezelfde hoeveelheid ruis.
En of je wel of niet meer scherpte krijgt, dat hangt er maar net vanaf hoe goed de kwaliteit van de lens is, en hoeveel resolutie je sensor heeft.
Bij supergroothoek opnames met Canon aparatuur word op dit moment vaak de voorkeur gegeven aan de EF-S 10-22 met een 1,6x crop body dan de fullframe alternatieven.
Wederom komen je beweringen niet overeen met de praktijk.

Maar dat zal je er vast niet van weerhouden om de praktijk gewoon te negeren.
Dat is prima hoor, je mag van mij de werkelijkheid gewoon negeren en in je fantasie wereld door blijven leven. Maar daar ga ik niet meer op reageren.
Daarin heb je dus ongelijk. Iedereen die wat verstand van optica heeft (of ervaring met fotografie) kan FEITELIJK van tevoren zeggen dat een 1000mm f/31 lens NOOIT scherpe fotos kan afleveren.
Er komt ook bij f/31 nog steeds licht doorheen toch? En nog steeds heel veel meer dan een paar photonen? Zo ja dan kun je scherpe foto's maken, als je sensor maar goed genoeg is. Of NIKON dat kan (voor 429 euro) is wat anders, maar er is geen reden om bij voorbaat te gaan roepen dat het onmogelijk is.
Ja er komt licht doorheen. Heel wat meer dan een paar fotonen.

En NEE, je kunt GEEN scherpte fotos maken. Hoe goed je sensor ook is.
Diffractie is het verschijnsel dat het maken van scherpe fotos met zo'n kleine opening onmogelijk maakt.

En die diffractie komt doordat licht een golf is. Een volledig college natuurkunde ga ik hier niet geven om het allemaal uit te leggen. Maar als je geinteresseerd bent dan zou ik hier beginnen:
Op die uitleg is ook het nodige aan te merken, maar als je nog geen kennis van zaken hebt is die versimpelde uitleg goed om mee te beginnen.
Bij een FF equivalent van f/31 verlies je heel veel scherpte door de diffractie limiet. Dat is een harde fysische limiet, waar de lens niets aan kan doen. Bij f/31 zie je gewoon dat je complete plaatje dat de lens afbeeld enigzins wazig is.

En dan dondert het niet wat voor sensor je er achter gooit... Als de optica het niet scherp kan afbeelden, dan kan de sensor er ook niets meer aan doen.
42x zoom, kun je vanuit de woonkamer de katers op de maan fotograferen :9~
Die kraters kan ik met het blote oog al zien, en die heeft geen 42x zoom :)
Die kraters wel, katers op de maan heb ik echter nog nooit met het blote oog waargenomen.
Hij wil dan ook katers zien... ;)
Ikzelf heb nu de sx40 van canon en het is inderdaad moeilijk om met "maar"36x keer zoom je camera stil te houden lees onmogelijk.
Op een statief krijg je verassend scherpe foto's zonder vignettering maar het moet wel een heldere dag zijn ,maar volgens mij geld dit voor alle zoomlenzen.
En nee niet tevergelijken met de losse opzet lensen maar voldoende om de "gewone"mens tevreden te stellen.
Dat. Als m'n vriendin met haar P500 tot 28x is ingezoomd op een mereltje en ze heeft deze er enigszins herkenbaar op, dan is ze al in de wolken.

Eigenlijk is ze wat dat betreft een gelukkiger mens dan de meeste camera-critici :+
M'n vriendin heeft de P500 (niet mijn keuze, maar zij had haar redenen om 'm te willen, waaronder veelzijdigheid om bloemen en diertjes van dichtbij te fotograferen maar ook architectuur).

Op zich een heel leuk camera'tje (voor 24mm groothoek, 35mm-equivalent is erg lekker). En bij voldoende licht is de 36x zoom nog best bruikbaar. Toch is hij optisch qua abberaties echt een complete ramp. Vervorming valt dan weer mee (wordt automatisch gecorrigeerd).

Wat me echter vooral gewoon stoort is de ontzettend ruisgevoelige sensor. Vanaf ISO 800 ben je eigenlijk gewoon de sjaak (en hebben de foto's meer ruis dan bij mijn Sony A55 SLT op ISO 3200).

Maar goed, die P510 ziet er voor de doelgroep voor dit soort camera's dan wel weer prima uit qua specs. Vooral GPS kan, mits goed geimplementeerd, een mooie toevoeging zijn.

Hoop alleen dat ze die GPS dan ook goed implementeren. Niet, zoals bij m'n dure A55, dat hij gemakshalve bij 'no fix' maar de positie van de laatste fix pakt, ipv dat ie het gewoon leeg laat.

Zo heb ik van de zomer thuis foto's gemaakt terwijl ik volgens de exif info nog op Corfu was :P
Het laatste model dat Nikon aangekondigd heeft is de Coolpix P310, de opvolger van de huidige Coolpix P300. Dit zou het enthusiast-model moeten zijn van Nikon met onder meer een zoomlens met een grootste diafragma van f/1,8 in de groothoekstand, maar de 1/2,3"-bsi-cmos-beeldsensor maakt dat deze camera wat prestaties betreft de mindere is van onder meer de PowerShot S100 van Canon. Bij deze nieuwe iteratie heeft Nikon de resolutie opgehoogd van 12,2 naar 16 megapixels.
Handig, 16MP op een 1/2,3" CMOS sensor... :+ 10MP op een CMOS sensor van 1/2" was als keus iets logischer geweest. Als de P310 -qua ruis op de hogere ISO waardes- hetzelfde presteert als diens voorganger, dan is de P300 een leuk en goedkoop alternatief: 199,- (?) :Y)

Edit: niet dat het helpt uiteraard ;)

[Reactie gewijzigd door dutch666 op 2 februari 2012 10:20]

Zo te zien reageren hier veel experts. Althans, iedereen hier lijkt er veel meer van te weten dan ik, dus ik zou jullie graag iets willen voorleggen.

Ik twijfel tussen 3 bridge/superzoomcamera's. Het doel: een vakantie naar Australie waarbij ik zowel in steden als in de natuur wil fotograferen. Daarnaast wil ik een beetje met slecht licht kunnen schieten, al weet ik dat ik daar niet de wereld van moet verwachten. De 3 camera's die allemaal rond de 400,- liggen en welke ik tussen twijfel zijn de volgende:

- Sony Cybershot dsc-hx100v
- Canon PowerShot SX40 HS
- Nikon Coolpix P510

Ik hoop dat jullie advies niet al te technisch is. De basis snap ik wel (denk ik) maar verder een noob met fotograferen.

Alvast bedankt!

edit:
Ik zou er eventueel ook mee willen filmen...

[Reactie gewijzigd door revolised op 2 februari 2012 08:58]

Als je niet meer dan 450,- wilt uitgeven is de Canon SX40 de beste keuze: prima foto's, k @ low-light:

Canon Powershot SX40 HS Review

Overige reviews (Google search) :)

Sony Cybershot DSC-HX100V Review

Ik zou toch nog ff wachten met de aankoop, misschien is de EVF (Electronic View Finder) van de Nikon Coolpix P510 x2 zo scherp als die van de Canon (200.000 pixels) en het scherm achter is sowieso al vele malen beter: 921.000 pixels is niet mis ;)

***

Edit 1: voor extreem goede kwaliteit zou ik de Fujifilm X-S1 aanschaffen (799,-) 8)

Edit 2: voor een goed resultaat is een goede EVF een must: 200.000 pixels is veel te weinig voor een goed & scherp beeld van het te fotograferen object. De EVF van de Fujifilm X-S1 beschikt over 1.44 miljoen pixels en dat is een absolute must-have voor een bridge+superzoom camera!

Wellicht is de Fujifilm Finepix HS30EXR met 30x zoom (499,-) ook nog een optie:

De EVF telt 920.000 pixels en het LCD scherm 461.000 (x2 dat van de Canon).

[Reactie gewijzigd door dutch666 op 2 februari 2012 16:01]

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.



Populair:Apple iPhone 6Samsung Galaxy Note 4Apple iPad Air 2FIFA 15Motorola Nexus 6Call of Duty: Advanced WarfareApple WatchWorld of Warcraft: Warlords of Draenor, PC (Windows)Microsoft Xbox One 500GBTablets

© 1998 - 2014 Tweakers.net B.V. Tweakers is onderdeel van De Persgroep en partner van Computable, Autotrack en Carsom.nl Hosting door True

Beste nieuwssite en prijsvergelijker van het jaar 2013