Tweakers maakt gebruik van cookies, onder andere om de website te analyseren, het gebruiksgemak te vergroten en advertenties te tonen. Door gebruik te maken van deze website, of door op 'Ga verder' te klikken, geef je toestemming voor het gebruik van cookies. Je kunt ook een cookievrije versie van de website bezoeken met minder functionaliteit. Wil je meer informatie over cookies en hoe ze worden gebruikt, bekijk dan ons cookiebeleid.

Meer informatie

Door , , reacties: 89, views: 29.963 •

NASA heeft een onderzoeksteam opdracht en kapitaal gegeven om de haalbaarheid van een tractor beam of 'trekstraal' te onderzoeken. Daarmee moeten deeltjes uit de ruimte worden verzameld voor analyse aan boord van ruimtevoertuigen.

De gangbare manier om proefmonsters uit de ruimte te bemachtigen, bijvoorbeeld stukjes asteroide of meteoor, is bijzonder kostbaar. Zo lanceerde NASA de Stardust-satelliet die samples uit de staart van een komeet moest 'scheppen' en terug naar de aarde moest brengen. Met een trekstraal zou het verzamelen van proefmonsters vanaf een station op aarde of vanuit een satelliet vele malen goedkoper en sneller kunnen. Daarom heeft NASA een onderzoeksteam opdracht gegeven de haalbaarheid te onderzoeken van drie technieken die dat kunnen bewerkstelligen.

De onderzoekers, werkzaam bij het Goddard Space Flight Center, kregen een budget van honderdduizend dollar om te onderzoeken of de drie verschillende laser-technieken geschikt zijn om deeltjes uit de ruimte naar zich toe te trekken.

Daarbij worden bijvoorbeeld twee laserstralen gebruikt om een deeltje via verwarming van de atmosfeer erachter naar de bron van de laserstralen te duwen. Deze techniek is echter beperkt tot deeltjes die zich in de bovenste lagen van de atmosfeer bevinden; voor ruimtedeeltjes is dit niet geschikt. Een andere techniek is wel geschikt voor deeltjes die zich in een vacuüm bevinden. Daarbij worden laserstralen met een spiraalvormige intensiteit gebruikt die deeltjes door middel van een elektromagnetisch effect naar zich toe kunnen bewegen. Deze twee technieken zijn al eens in laboratoria gedemonstreerd, terwijl een derde techniek, gebaseerd op zogeheten Bessel-laserstralen, nog slechts theoretisch kan werken.

Het NASA-team, dat bestaat uit drie onderzoekers, zal eerst vaststellen welke van de technieken geschikt is om ruimtesamples te vergaren. Vervolgens kan op basis van de bevindingen een systeem worden ontwikkeld waarmee satellieten daadwerkelijk kunnen worden uitgerust.

Tractor Beam

Reacties (89)

ik had niet verwacht dat dit soort dingen echt zou kunnen :)
het is natuurlijk nog afwachten of het buiten een lab ook ooit iets wordt. maar toch, dat er mogelijkheden zijn is al meer dan ik zou hebben gedacht :)
Hadden ze ook niet verwacht van kirk's communicator destijds ;)
Vooral gedurende tng werd veel gebruik gemaakt van wetenschappelijk consult voor de show. Met vaak de vraag wat er in theorie mogelijk zou kunnen zijn naarmate technologie vordert. Ik geloof om die reden is het dat star trek in sommige aspecten bijna voorspellend is geweest.

Ze hebben het overigens over een manier om deeltjes te verzamelen, ze hadden het beter kunnen vergelijken met de bussard ramscoop (o god dat ik dat nog weet van startrek)
Tractor beams werden niet gebruikt voor deeltjes maar massieve objecten.
Hadden ze ook niet verwacht van kirk's communicator destijds ;)
Een communicator wel, dat is een evolutie van de standaard walky talky. Beamen daarentegen lijkt minder waarschijnlijk.
Die communicators werken wel over afstanden van tienduizenden zoniet honderdduizenden kilometers... Dat zie ik echt niet gebeuren in een apparaat met het formaat van een mobieltje.

[Reactie gewijzigd door _Thanatos_ op 1 november 2011 20:24]

Dus je kunt met je mobieltje niemand in Nieuw Zeeland bellen?
Je kunt in de woestijn van Australie waar je geen dekking hebt idd met niemand bellen.
Probeer de satelliet telefoon maar eens dan.
Wat denk je van een satelliet telefoon?
Een GSM of een sateliet telefoon is geen vergelijking met Star Trek's communicator.

De communicator werkt rechtstreeks van zender naar ontvanger, zonder tussenstation.

Dus in dat aspect hebben wij een communicator nog niet ontwikkelt waarbij real-time communicatie mogelijk is over dit soort lange afstanden.
klopt. maar onmogelijk lijkt het niet. En tracktor beams leken dat (voor mij) in ieder geval wel. Totdat ik dit artikel las dan.
Een beetje achtergrond informatie voor de liefhebber:

De besproken technieken vallen binnen de categorie “optical tweezers” en “optical traps”. Deze technieken zijn gebaseerd op een principe dat al meer dan 40 jaar terug beschreven is. In de hier op volgende jaren is dit principe doorontwikkeld tot een techniek die vandaag de dag met regelmaat gebruikt wordt in de biochemische en medische wetenschappen. (google weet 35k artikelen te vinden waarin over deze techniek gesproken wordt).

Doordat “bessel-beams” op een andere manier breken, kunnen deeltjes over een afstand van enkel milimeters in plaats van enkele micrometers verplaats worden. Deze techniek is weldegelijk ook met bessel beams uitgevoerd en daarom niet puur theoretisch zoals gesuggereerd wordt.
Je mag niet vergeten dat de krachten die met een dergelijke laser uitgeoefend kunnen worden zeer gering zijn, dit is ook de reden dat deze techniek alleen toegepast wordt in het lab op deeltjes in de orde grootte van nanometers tot micrometers. Dit is dus (inderdaad) niet te vergelijken met de tractor beam die we kennen uit star trek, het aangehaalde artikel spreekt over het nemen van ruimte samples van enkele moleculen.

Dit klinkt leuk, maar het lijkt mij om tal van redenen niet praktisch, ik denk persoonlijk dat NASA om andere redenen in deze technieken geïnteresseerd is. Voor de liefhebber.
Geweldig als deze techniek ontwikkeld word, de mogelijkheden zijn eindeloos.
Het lijkt me in de vorm van kunstmatige zwaartekracht ook essentieel voor lange ruimtereizen. Wij mensen zijn nou eenmaal niet zo goed bestand tegen lang gewichtloos zijn :)
Lijkt me bij voorbaat al kansloos. Lasers vragen energie. Er is al een simpele oplossing voor kunstmatige zwaartekracht die geen energie vereist; draaiing of de lengte as.
lijkt me dat je daar massa voor nodig hebt, en energie om die massa in beweging te krijgen ;)
Massa heb je ook. Daarom heet het gewichtsloos, niet massaloos. De massa is onafhankelijk van de zwaartekracht, en het gewicht is (kort door de bocht) het effect van de zwaartekracht die op de massa inwerkt.
lijkt me dat je daar massa voor nodig hebt, en energie om die massa in beweging te krijgen ;)
Echter, niet veel. In het vacuum van de ruimte, heb je 1 klein stootje van een gasjet nodig (de spaceshuttle gebruikte dergelijke boosters om in de ruimte te maneuvreren) om een object zo te laten draaien. Aangezien het een vacuum is is er ook geen weerstand, En kan het in theorie altijd door gaan. (er zijn natuurlijk wel wat externe invloeden).
Een dergelijk idee heb ik gelezen in een bieb-boek, kinderafdeling :)

Niet lullig bedoelt trouwens, maar het concept was een groot cirkelvorming station cq schip dat dmv draaiing op de juiste rotatiesnelheid "zwaartekracht" creert. Het is natuurlijk puur centrifugale kracht.
het grote verschil is dat je in een vacuüm slechts 1x startenergie nodig hebt om de spin op gang te brengen, terwijl laserstralen continue gevoed moeten worden met energie.
Lijkt me bij voorbaat al kansloos. Lasers vragen energie. Er is al een simpele oplossing voor kunstmatige zwaartekracht die geen energie vereist; draaiing of de lengte as.
Niet kansloos, alleen niet practisch, nu. In de toekomst zullen dingen als kernfusie beschikbaar komen, en wie weet zelfs wel iets op basis van antimaterie. Dan maakt zo'n laser een niet eens waarneembaar deukje in je totale energiebudget.
kernfusie is nog altijd een holy grail en zoals de échte enorm moeilijk te vinden. Je moet gigantisch veel energie in een fusie-reactor stoppen vooraleer je deze op gang kan brengen. Het wordt pas commercieel haalbaar als de reactor een temperatuur heeft van +/- 150.000.000 K (of °C als je niet om die miezerige 273.15°C (of K ) verschil geeft)
desalnietemin is kernfusie haalbaar. Er zijn reactoren, en de eerste rendabele is in aanbouw. Er gaat nog veel jaren aan onderzoek vooraf voor we kernfusie hebben als energiebron, maar het is zeker niet ongrijpbaar.
Het zal nog even duren, maar het is vooral een kwestie van evolutie. Nu is kernfusie nog niet zo practisch, maar dat wordt wel beter, zoals met alle technieken.
Het zal nog even duren, maar het is vooral een kwestie van evolutie. Nu is kernfusie nog niet zo practisch, maar dat wordt wel beter, zoals met alle technieken.
De enige reden waarom kernfsie een kwestie van evolutie is en niet revolutie zoals met kernsplijting het geval was, is simpel uit te leggen:

Ten tijde van de ontdekking van kernsplijting was de 2de Wereldoorlog in volle gang, en er was dus een drijfveer om steeds krachtiger wapens (atoombommen) te ontwikkelen. De huidige kernreactoren zijn ook een doorontwikkeling van de reactoren die plutonium produceerden voor het Manhattan Project en voor de daarop volgende wapens die tijdens de Koude Oorlog werden ontwikkeld.

Er is dus in de jaren 50, 60 en 70 een enorme drang geweest naar krachtiger en krachtiger reactoren, want die leverden meer brandstof op waarmee we de Russen met de grond gelijk konden maken.

Na de val van de Muur is de wapenwedloo stil gelegd, maar toen wisten we de basisprincipes van kernfusie al te begrijpen en ontwerpen te maken voor fusie-reactoren. Er was toen echter geen duidelijke drijfveer meer om kernfusie door te ontwikkelen om de 'vijand' een stap voor te zijn, sterker nog, in de 90s keerde de wereld zich (na Tsjernobyl) massaal tegen alles wat met kernenergie te maken had. Dat is één van de rednenen waarom de ontwikkeling van kernfusie zo lang op zich laat wachten terwijl we al bijna een eeuw weten hoe kernsplijting in elkaar zit.

Je zou zelfs kunnen zegggen dat er eers WO3 uit zou moeten breken voordat er weer drastische doorbraken in de wetenschap worden gemaakt die ook duidelijk een toepassing krijgen (zoals écht gaaf spul, denk aan fusie- of antimaterie-reactoren, warp drive en andere futuristische techniek), omdat er dan ook enorme defensie-budgetten tegenaan worden gegooid en wetenschappers eerder roekeloos dingen gaan proberen omdat ze niet willen dat de schurken er eerder mee komen.

9 van de 10 keer ontploft er dan misschien een laboratorium, maar de tiende keer is het raak en krijgen we een rendabele energiebron in handen. Of is het toch het volgende superwapen?

Core breach in progress. :+
Kernfusiebom bestaat al, dat is de waterstofbom :+
Dat is geen zwaartekracht, maar G-kracht. Dat voelt en werkt hetzelfde, maar het *is* heel wat anders, en vergt extreme constructies om voor elkaar te krijgen.
Dat lukt niet met een schamel budget van 100k. Daar kan je 1 tot 2 onderzoekers een jaartje mee bezig houden met apparatuur
Daarom onderzoeken ze ook alleen of het haalbaar is. Als dat blijkt te zijn, komt er een duurder onderzoek om het te kunnen realiseren

[Reactie gewijzigd door CrazyHenkie op 1 november 2011 14:00]

Dit lijkt mij persoonlijk een interesant voor een PhD of afstudeerscriptie van een (groep?) studenten Natuurkunde (Universitair niveau). De kosten zouden daar mogelijk lager uitvallen door overheidssubsidies en de lagere kosten van de 'werknemers'. Waar de wereldbol tevens nieuwe kennis bij jonge technici mee wint op dit vlak.

Ontzettend gaaf! (ga straks eens uitpluizen wat de theorie achter die Bessel straal is)
Dat zou heel handig zijn. Hopelijk gaat dit ook werken voor grotere objecten zoals astronauten, mocht zo'n veiligheids kabel loslaten en ze de ruimte in drijven tijdens onderhoud aan de hubble of iss
Ja, handig, even een laserstraal op een astronaut schieten om 'm binnen te halen :P Ik neem aan dat de techniek alleen werkt bij ordegrootte stofdeeltjes.
Net even wat meer over gelezen en nee in theorie kun je dit ook met een mens doen het enige kleine nadeel is dat je dan wel een erg hoog vermogen laser nodig hebt en dat een mens dan redelijk snel meer als een gebraden kippetje er uit komt te zien voor hij of zij helemaal in as veranderd.

In theorie zou het dus kunnen maar in de praktijk kon het nog wel eens lastig zijn om een mens op deze manier te verplaatsen.

Maar goed een paar jaar geleden leek het ook wel haast onmogelijk om 1Gbps naar een mobiele telefoon te sturen. In middels is het iets dat op de planning staat voor over een paar jaar. Over een paar jaar zullen we waarschijnlijk kijken naar een 10Gbps mobiele verbinding en ons af vragen waarom dat zo lang heeft moeten duren...
Met dit soort dingen als een theoretische tractor beam zal het niet veel anders zijn. Eerst hebben we de radio equivalent van de tractor beam maar een paar jaar later misschien maar 100 jaar later hebben we een mogelijkheid om miljoenen malen meer te verplaatsen... Uiteindelijk is de uitdaging om het eerste begin te maken als dat eenmaal achter de rug is dan is het een kwestie van verbeteren.
En zo als heel erg vaak in onze geschiedenis bewezen is innoveren is heel erg moeilijk maar al de uitvinding er eenmaal is weet in eens iedereen hoe dingen beter gedaan kunnen worden.
Denk voorlopig nog maar niet aan zelfs kleine objecten. We praten hier over minuscule deeltjes gemeten in micrometers. Als de huidige techniek op een groter object zou worden uitgevoerd hebben we een terawat laser nodig die waarschijnlijk het object in de fik zou steken.
Check, maar om nou in de ruimte iets in de hens te zetten...?
Als je er over nadenkt kan het interressant zijn, omdat je op deze manier met spectrometrie beter stoffen kan analyseren.
In de ruimte brand niets bij afwezigheid van voldoende zuurstof. Je kan hooguit iets tot vlak boven het absolute nulpunt verwarmen op deze manier (afhankelijk van de intensiteit van de laser).
Hoezo tot vlak boven het absolute nulpunt? Denk je dat het in de ruimte overal zo koud is? Zelfs in het diepste, donkerste, koudste gedeelte van de ruimte bereikt een object nooit het absolute nulpunt, het laagste punt wat je in de ruimte kan bereiken is 2,7K.

Daarnaast kan je (ook) in de ruimte gewoon objecten laten smelten met een laser.

Opwarming is gewoon een simpel rekensommetje van hoeveel energie gaat erin en hoeveel gaat eruit. Engergie eruit gaat in de ruimte grotendeels alleen via straling (convectie / geleiding zijn er niet). Als je dus meer energie in een object stopt met een laser dan dat het object kwijt raakt via straling, dan warmt het dus "eindeloos" op.

[Reactie gewijzigd door knirfie244 op 1 november 2011 15:04]

Verhitten hoeft niet per sé verbranden te zijn. Dat zijn verschillende Natuurkundige termen.
Dat is momenteel nog toekomst muziek ben ik bang, het aantal watt dat nodig is om een mens naar binnen te trekken blijkt gigantisch te zijn:
“You’d need a terawatt [or trillion-watt] laser to pull a person,” says Grier. Being struck by that much energy, though, would likely incinerate the person being pulled. “It would be a short trip.”
Het zou wel ideaal zijn als ze dit zouden kunnen laten werken. Niet enkel voor het verzamelen van deeltjes, maar ook voor het opruimen van alles ruimteafval dat toekomstige missies in gevaar kan brengen. Er slingert steeds meer en meer troep in de ruimte en dat kan problemen opleveren. Met zoiets als dit kunnen ze die deeltjes ook bij elkaar brengen en opruimen (of als het 1 groot object is, laten verbranden in de atmosfeer als het naar beneden komt).
Of je verbrandt ze gewoon met een normale laser die krachtig genoeg is, lijkt me een betere en goedkopere oplossing.
Om iets te laten verbranden zoals op aarde heb je zuurstof nodig (of een andere oxidator). De ruimte is bijna 100% vacuum, dus verbranden werkt niet zo goed.

Het opruimen van ruimtepuin lijkt me wel een goed idee. Een klein zetje is voor de meeste deeltjes al voldoende om ze (na enkele dagen) in de dampkring te laten belanden.
Dat is ook weer waar. Schijnt dat NASA dit al eerder geprobeerd heeft:
http://en.wikipedia.org/wiki/Space_debris

Ze konden met een laser wel een soort remmende kracht uitoefen waarmee het ruimtepuin in de atmosfeer kon zakken. Project ging alleen niet door omdat een paar andere landen bang zijn dat de amerikanen dan ook werkende satellieten omlaag gaan halen :P
Als dat een oplossing zou zijn hadden ze het al lang gedaan, maar heel makkelijk is dat nog niet.
http://www.scientias.nl/n...mteafval-weglaseren/27495
Of je verbrandt ze gewoon met een normale laser die krachtig genoeg is, lijkt me een betere en goedkopere oplossing.
Je zou alle troep wel kunnen verdampen (niet verbranden), maar er was een groter politiek probleem met dat idee:

Als je een stuk ruimtepuin kan verpulveren, dan is het natuurlijk ook net zo makkelijk om die laser naar beneden te mikken en één of ander gebouw ermee te pletten.

Erg James Bond, maar voor het slachtoffer wat minder gunstig. ;)
Golden eye volgens mij
Nee, Golden eye was een electro magnetische puls.
Ik weet het niet, maar is alle rotzooi in de baan om de aarde niet oude sattelieten? Ik weet niet of die toevallig een anti-verbrandingslaag hebben (net als space shuttles), en anders weet ik niet of het niet te veel is om helemaal te verbranden als het naar de aarde wordt gestuurd, dan kan je het beter in kleinere brokken naar beneden sturen.
Die rotzooi is inderdaad typisch van raketten en satellieten. Die hebben geen hitteschild, aangezien het niet de bedoeling is dat ze weer intact terug keren in de dampkring.
Gokken dat het ergens neer tettert waar het geen kwaad kan is goedkoper :+
En weer een stapje dichter bij de koemonst a la Star Trek en andere SF.
Maar ze zijn enkel nog bezig met te bekijken welke theorien het meest veelbelovend zijn en of het überhaupt haalbaar is.
Bij positieve uitkomst zal het toch zeker minimaal 50 jaar duren voordat zoiets ontwikkeld is gok ik (niet gehinderd zonder enig kennis van zaken.)
volgens mij kunnen ze de publicatie tijd gewoon instellen hoor :)
ik wist niet dat dit in de kleinste kans haalbaar was ! ik hoop dat het echt eeng rote kans van success heeft want dit lijkt me wel super.


a bit off topic : velen denken nu waarschijnlijk aan star trek ; maar wegens mij jeugd moest ik toch wel direct aan eve online denken ;D . nu nog salvaging beams onderzoeken? XD
Toch leuk hoe Star Trek ideeen blijft leveren voor de toekomst. We hebben toch al div. dingen gezien die ook daadwerkelijk bestaan tegenwoordig.
Denk aan de pad's of de pleisters met kunstmatig vlees.
Dermal regenerator of "knopjes chirurgie" komt er ook, en een moderne telefoon is de oorspronkelijke communicator én tricorder al haast voorbij! Interfaces en semantische technologieën halen "computer, doe dit en dat" ook al in de buurt, en de Replicator is ook vrij dichtbij. Jammer dat fusie-reactoren en anti-materie generatie nog niet je-van-het is, zelfs als bij-product van de LHC is de anti-materie productie eigenlijk miniem. Hoewel het steeds beter op te slaan valt, en de productie lijkt een wet-van-moore te volgen. De daadwerkelijke energie-potentielen om een warpdrive te bouwen op basis van matter-antimatter reactie moet nog blijken, echter...

Ik vond Roddenberry en zijn team echt visionairs, en hoeveel ik ook genoten heb van de 2009 star-trek revival (DOORZETTEN! DOORZETTEN! Totdat er weer een serie is met minimaal 7 seizoenen van 26 afleveringen!!!), vind ik ze qua futuristische, goed doordachte "utopieën" niet echt sterk als revival.

In de jaren 60 was het een idilische samenleving en utopie, maar ze zijn niet "meegegaan", waardoor je in de 2009 film Kirk met een, volgens Next Generation stijl, ouderwetse communicator ziet werken van het soort: dat kan ons mobieltje beter!

Daar vond ik Stargate met z'n atlantis, Asgard en Ancients toch uiteindelijk beter in, in de zeroes era dan. Stargate Universe vond ik erg sterk (ik zou het haast de laatste goede SciFi noemen, op TV is het nu uitgestorven), maar richtte zich ietsie teveel op het menselijk drama in een poging te veel publieksgroepen aan te trekken. SyFy, zoals de zender nu heet, zend nu 95% reality TV uit, of herhalingen.

Wat we nodig hebben is, nu 50 jaar na dato haast, een star-trek drawingboard. We hebben namelijk een hoop van de dingen die Roddenbery & Co. bedachten. Laten we nu een hoop nieuwe dingen bedenken die we in de komende 50 jaar kunnen gaan nabouwen! Gewoon vanuit de visie... zover in de toekomst, alle problemen zijn weg, geld is geen issue meer, heerlijk relaxed. Net zoals de oorspronkelijke Star Trek. Uiteraard wel met coole aliens. Maar de mensheid an-sich zit wel snor en is in eerste instantie altijd vriendjes met iedereen, tenzij...

IIG... voor mensen als mij moeten er dingen zijn om na te bouwen uit TV series die zich in een verre, betere toekomst afspelen :'(

[Reactie gewijzigd door Umbrah op 1 november 2011 14:14]

Off-topic: syFy: Haven, Eureka, Being Human, Doctor Who, Warehouse 13, Primeval, Enterprise, verschillende films. En ja, inderdaad herhalingen. Hoe dan ook: keuze zat.

En Stargate Universe heb ik nooit naar gekeken: ik HAAT shaky-cam. En ik HAAT als de camera verstoppertje speelt. Naam i.i.g. bij mij het hele kijkplezier weg en was dé reden om al naar een halve aflevering te stoppen met kijken. (Voor dezelfde reden heb ik ook Battlestar Galactica niet gekeken) En niet te vergeten: veel en veel te donker. Helemaal niet in de stijl van Stargate en Stargate Atlantis.
Ik vrees dat je verschillende genres vergelijkt. De Originele poster heeft het blijkbaar over wat we leer aks SciFi omschrijven.

Warehouse 13, Eureka, Primeval Haven, ... dit val veel meer onder een ander type genre dan wat je puur SciFi zou noemen.

* Enterprise is al lang geleden gecanceld.


Van die lijst dat je opnoemt, zijn allemaal "aardse" producties, waarbij men meer de "moderne" stijl opgaat. Minder Science Fiction, maar eerder Science / Korte toekomst / Fantasie mogelijkheden.

SciFi als je dat opnoemt, dan denken de meeste mensen toch aan Star Trek, Star Wars, Babylon 5, FireFly, Farscape, etc ... En wat hebben deze series gemeen, dat het allemaal niet afspeelt op deze planeet.

Stargate speelt idd op de Aarde af, maar 80% van de tijd zitten ze ergens anders.

Als ik denk aan series zoals Eureka, Haven, etc, dan spreek je meer over korte toekomst. Zaken dat mogelijk zouden zijn op korte tijd. Gene Manipulatie, Bepaalde technologie, enz enz.

Misschien is mijn definitie anders, maar er zijn al LANG geen deftige SciFi series meer ( of toch niet wat in mijn definitie van SciFi valt ). Vaak zijn juist deze SciFi series hun probleem, omdat ze niet op de Aarde afspelen, dat de kosten voor de Series veel hoger zijn ( omdat men deze "buitenaardse" locaties moet aanmaken, de kostuums, de CGI, de "poppen" enz ... ).

Als je ziet, dat veel van die series juist geannuleerd werden, omdat de kosten te hoog waren.

Reality show zijn lekker goedkoop. Kost bijna niks, beetje incorrect samen plakken van de events voor een beetje meer drama, beetje opwindende muziek, en voila...
Farscape was inderdaad geweldig, maar in een interview over SGU (ja, shaky cam was wennen en dat was ook wat ik bedoelde met dat men toch buiten de doelgroep zoekt) was de algemene conclusie ook wel: de kosten zijn immens! En met de komst van HD zie je elk detail, het feit dat Pilot bijvoorbeeld een van z'n tentakels vast heeft laten plakken met overgeschilderd Duckttape... tsja... dat had je met SD niet.

Ik blijf bij mijn punt dat we juist dit soort SciFi nodig hebben om te "inspireren" naar een betere morgen, al was het maar puur technologisch. Veel credit voor de GSM zoals we hem nu hebben is door Motorola gegeven aan de communicator van Star Trek. Het feit dat NASA nu zelf over tractor beams spreekt... 'nuff said. Om over de aardse toepassingen nog maar te zwijgen!
Toch leuk hoe Star Trek ideeen blijft leveren voor de toekomst. We hebben toch al div. dingen gezien die ook daadwerkelijk bestaan tegenwoordig.
Ik denk dat ze echt Star Trek niet nodig hebben gehad om met het concept van een tractor beam te komen. Ze zoeken een oplossing om goedkoper monsters uit de ruimte te kunnen halen; dat is niet eens waar de tractor beam voor wordt gebruikt in Star Trek (daar hebben ze probes voor volgens mij).
[...]
(daar hebben ze probes voor volgens mij).
Die probes gebruiken ze alleen om op afstand te zoeken naar spul waar je met het grote schip niet bij kon omdat het te klein/gevaarlijk/onhandig was om even ergens een Enterprise van 300 meter lang in te parkeren. :+

Voor het ophalen van allerlei microscopische deeltjes hadden ze de Bussard Collectors, en dat is ook waar dit aardig bij in de buurt aan het komen is.
Eigenlijk was de tractor beam in Star Trek een oplossing voor precies hetzelfde probleem. Een realistische landingsscene in een shuttle was veel te duur, destijds, bij gebrek aan CGI. Probes kwamen pas in latere ST films.
Dat was het idee achter de teleporter, een shuttle was te duur, en touwtjes wou Roddenberry absoluut niet té zichtbaar hebben. Het idee achter de tractorbeam kwam uit het feit dat ze niet zo graag die modellen met enterkabels aan elkaar koppelden, of vrijheden wouden opgeven om docking ports mogelijk te maken. Iets wat hij sowieso niet als optie zag omdat... tsja... 2 vreemde culturen wel héél toevallig een aansluitende poort moesten hebben!
Erg mooi dat dit goed wordt ontwikkelt. Nu nog een commerciële variant, waarmee ik het biertje van de tafel kan pakken zonder daarbij uit mijn luie stoel op te staan :P

Ik denk wel dat een variant die vanaf aarde stukjes naar aarde toe moet gaan trekken niet snel gaat lukken, behalve als de stukjes zo licht zijn dat de kracht van de zwaartekracht grotendeels op te heffen valt. Anders gaat die kracht zo'n grote rol spelen dat het erg moeilijk gaat worden te bepalen waar je object land.

Op dit item kan niet meer gereageerd worden.