Ik voorzie een ramp aan handhaving en verdere onduidelijkheid. In Nederland, en op ons eigen
Shopping Forum zie je al dat mensen over het algemeen weinig kennis hebben van wetgeving en hun rechten. Geruchten worden uitgelegd in het eigen straatje en zelfs
onderbouwde en door juristen geverifieerde uitleg krijgt mensen niet van hun idee af.
Een vrijwillige overeenkomst, waarbij keuze A een lagere prijs heeft dan keuze B, betekent dat mensen voor de lage prijs gaan. Wat dan de rechten zijn, interesseert ze pas als er iets fout gaat.
Daarnaast wordt aan de andere kant wetgeving door leveranciers nu vaak al met voeten getreden, en je recht halen is duur. De markt is al vogelvrij tenzij je het geluk hebt de weg te weten. Laat staan dat dit een mogelijkheid wordt voor een willekeurige partij waar dan ook ter wereld, als de consument maar in Europa zit. Hoe ga je die overeenkomst uiteindelijk afdwingen, waarbij deze schijnveiligheid je over de streep trok?
Ik ben dan ook zeker geen voorstander van meer onduidelijkheid, want dat is waar dit op uitloopt... Met het uitzoeken, lezen van wetteksten en discussiëren waaruit het aangehaalde topic is ontstaan, ben ik erachter gekomen dat de regels zelf vaak nog niet eens zozeer is waar mensen problemen mee hebben. Het is de onduidelijkheid. En dat geldt voor zowel winkel als klant.
[Reactie gewijzigd door Floppus op woensdag 12 oktober 2011 14:13]
Tja ik zie hier ook wel voordelen hoor, zeker omdat het op vrijwillige basis (van beide partijen) gebeurt. De situatie nu is dat je als koper en verkoper eigenlijk rekening moet gaan houden met beide rechtssystemen en er onduidelijk is welk rechtssysteem nu prioriteit heeft. Dus zeg dat de koper in Frankrijk zit en de verkoper in Nederland, welk recht is dan van toepassing? Straks kunnen koper en verkoper samen besluiten dat het Europese recht van toepassing is op de verkoop. Er is dan dus een duidelijke set regels waarmee men akkoord is gegaan (immers daar heeft men vrijwillig voor getekend).
Ik denk daarom dus dat de onduidelijkheid eerder kleiner dan groter wordt. Nu heb je met twee rechtssystemen te maken, dan maar met eentje. Natuurlijk kennen wij onze eigen regels het beste (en zelfs die kennen we slecht), maar het is makkelijker om een Europese set regels bij te leren dan verschillende regels voor alle lidstaten apart.
Ook het halen van je recht wordt denk ik niet per se moeilijker dan het nu is. Als er een bepaalde set regels is afgesproken waaraan alle staten zich moeten houden, maakt het niet uit waar je je recht haalt lijkt me. Nu is dat onduidelijker. Waarschijnlijk zit je vast aan het rechtssysteem van de verkoper als het gaat om garantie en moet je dat dus eerst allemaal gaan uitzoeken.
Kortom, het voegt weliswaar regels toe maar maakt andere overbodig. Ook is de vrijwilligheid mooi om zo allerlei gedoe over "Europa krijgt teveel macht" te omzeilen. Als er wellicht prijsdalingen komen als de nieuwe regels gehanteerd worden lijkt me alleen maar mooi meegenomen. Klanten moeten zich natuurlijk wel bewust worden van de nieuwe regels, maar dat geldt nu eigenlijk ook al. Als mensen dat niet doen (en bijvoorbeeld allerlei onzinnige garantieplannen inkopen), dan is dat toch ook deels hun eigen gemakzucht.
[Reactie gewijzigd door Morrar op woensdag 12 oktober 2011 15:10]
je bedoelt "vrijwillig", wil je de nieuwe overeenkomst volgens EU wet ( die dus vaak slechter is voor de consument dan de nederlandse consumenten wet) niet ondertekenen, dan zegt bedrijf: sorry we kunnen niet leveren.
En in veel gevallen betekent dat voor een klant bakzeil halen, want voor veel goederen diensten zijn er niet al te veel verschillende aanbieders.
Maar dit regeltje wat ze willen invoeren is zeer gevaarlijk en zou absoluut niet moeten worden ingevoerd. Het betekent namelijk keihard, dat nationale wetgeving ondergeschikt wordt aan europese wetgeving, wat het op dit moment in veel gevallen nog niet is.
Dat een consument vrijwillig keuze kan maken is irrelevant, dit voorstel is namelijk alleen mogelijk als lidstaten er mee in gaan stemmen, dat hun nationale wetgeving in bijna alle gevallen ondergeschikt wordt aan eu wetgeving en dus gewoon een wassen neus wordt en niks meer voorstelt.
slechte zaak.
Daarnaast krijgen consumenten op alle producten bij voorbaat een garantietermijn van enkele maanden., wij hebben nu 2 jaar bij aankoop via een winkel dus wat schiet de consument in Nederland hier mee op?
Hoe wordt de wet kopen op afstand hierin mee genomen?
2 jaar is Europees gezien de verplichte duur van fabrieksgarantie op electronica.
In Nederland heb je in principe zo lang garantie als je bij normaal gebruik van de aard en / of beschrijvingen van het product bij aankoop had mogen verwachten. Dat is vaak > 3 jaar voor computers, +/- 10 jaar voor witgoed.... e.d....
Zo'n Europese wetgeving zal altijd een verslechtering betekenen, tenzij er actief door de overheid op gehandhaafde wordt.