Mee eens!
En dat de relativiteitstheorie achterhaald is wist Einstein zelf denk ik ook wel.
Om te beweren dat iets onmogelijk (sneller bewegen dan licht) is vind ik dan ook erg kortzichtig. Zeker voor Einstein.
Dat sneller reizen dan licht onmogelijk is dat is ook niet helemaal wat Einstein zei, wat Einstein zei is dat er oneindig veel energie voor nodig zou zijn om de barriere te doorbreken, maar dat houdt tegelijkertijd in dat er mogelijk wel deeltjes zijn die al sneller dan het licht reizen. Maar ja, dat eerste is nu dus toch ontkracht.
Hij was waarschijnlijk ook een beetje met zijn hoofd in de wolken door het succes dat hij had. Succes dat hij ook voor een groot deel aan anderen te danken had, want laten we niet vergeten dat hij lang gewerkt heeft op een patenten kantoor waar de patent aanvragen onderzocht en daar zal hij toch echt wel geinspireerd zijn door de ontdekkingen van anderen. Waar natuurlijk op zich helemaal niets mis mee is.
Echter... wetenschappers die krachtige uitspraken doen vallen in de categorie 'hedgehog', dit zijn wetenschappers die zich niet onberoerd laten door faam en aanzien.
Ik haal hier weer een keer het verschil tussen Tesla en Edison aan. Tesla die minder bekend is bij de massa , maar toch naar mijn mening meer een echte wetenschapper was.
Voorspellingen van mensen die dingen erg zeker weten kun je beter met een flinke korrel zout nemen. Het zijn de echte twijfelaars die de meest betrouwbare voorspellingen doen.
Bescheiden en nederig zijn zij, omdat zij niet boven de choas en complexiteit van ons universum denken te staan.
Totdat een wetenschappelijke theorie echt bewezen is blijft het wiskundige waarzeggerij.
En conservatieve types zoeken leiders die concrete uitspraken doen die binnen hun voorstellingsvermogen passen.
Entanglement - experimenten wijzen er eigenlijk al op de lichtsnelheid zeker niet de hoogste snelheid is.
Ik verwacht dan ook in de nabije toekomst een communicatie techniek die gebasseerd is op entanglement, bijvoorbeeld voor communicatie met Deep Space sondes.
Verder is door een wetenschapper aangetoond dat zwaartekracht niet blijft afnemen naarmate bijvoorbeeld hemellichamen een grotere afstand van elkaar krijgen. En dat staat haaks op de relativiteits theorie van Einstein.
Wetenschappers willen graag inductief aantonen dat een theorie klopt maar daarmee zit je natuurlijk wel vast aan een paradigma dat tegelijk ook nieuwe inzichten ontkracht terwijl soms later blijkt dat het paradigma zelf achterhaald is. Dat is soms niets meer dan een kwestie van tijd.
Sartre kwam al eerder tot de conclusie dat de drang naar het ontdekken van "die ene allesomvattende theorie" (zei het dan wel binnen een andere context) misschien juist een obstakel is om tot nieuwe inzichten te komen.
[Reactie gewijzigd door E_E_F op vrijdag 23 september 2011 11:14]
Kan je dmv linken staven dat Einstein zijn eigen theorie achterhaald vond en met zijn hoofd in de wolken liep? Is het eerste dat ik daar van hoor.
Dat de relativiteitstheorie "kortzichtig" is, is nogal onzinnig. Is één van de meest revolutionaire theorieën in de geschiedenis van de wetenschap.
Dat van die 'conservatieve types' slaat al helemaal op niets. Feit is dat de relativiteitstheorie steeds bevestigd is geweest in herhaalbare experimenten comme il faut. Tot nu dus. Einstein was trouwens geen 'leider' of 'goeroe'. Hij was een fysicus.
Entanglement heeft trouwens niets te maken met deeltjes die sneller reizen dan het licht, waar het hier over gaat. Wat ik ervan begrijp, is dat entanglement te maken heeft met twee verwante deeltjes, waarbij je door het ene deeltje uit te lezen ook de staat van het andere deeltje kent al bevindt dat zich aan de andere kant van de melkweg.
"Entanglement heeft trouwens niets te maken met deeltjes die sneller reizen dan het licht, waar het hier over gaat. Wat ik ervan begrijp, is dat entanglement te maken heeft met twee verwante deeltjes, waarbij je door het ene deeltje uit te lezen ook de staat van het andere deeltje kent al bevindt dat zich aan de andere kant van de melkweg."
dus die verwante eigenschap plant zich sneller voort dan licht.
De entanglement kan alleen ontstaan als de deeltjes fysiek met elkaar in contact komen. Het is dus niet zo dat je twee willekeurige deeltje met elkaar kan 'verbinden'. Een hier en een aan de andere kant van het heelal bijvoorbeeld.
De band blijft wel bestaan ongeacht de afstand van de deeltjes.
De deeltjes kan je (vooralsnog) niet sneller dan het licht verplaatsen. De verwante eigenschap plant zich dus niet sneller dan het licht voort.
Zie het als dat je een blauwe en rode pion hebt. Vervolgens stuur je 1 van die twee (je weet niet welke) heel ver weg. Dan kijk je welke kleur pion je hier hebt. Dan weet je welke kleur je weggezonden hebt. Tot je gekeken hebt kan de pion rood of blauw zijn. Op het moment dat je kijkt wordt de kleur bepaald (iets met Schrödingers kat ofzo

). Als je de kleur van de ene pion bepaald hebt je ook de kleur van de andere pion bepaald. Dit gebeurt instantaan (dus in 0 seconden).
Je zou kunnen stellen dat er tussen de twee pionnen informatie uitgewisseld is dat sneller is gegaan dan het licht.
Je zou kunnen stellen dat er tussen de twee pionnen informatie uitgewisseld is dat sneller is gegaan dan het licht.
Of je stelt dat de pionnen altijd al rood en blauw waren, en dat er dus niks is verstuurd. Nou weet ik zelf dat quantum mechanica niet zo in elkaar zit, omdat een deeltje pas "beslist" wat hij is als hij uitgelezen wordt. Toch blijft het feit dat je zou kunnen stellen dat het deeltje dit altijd al wist, maar het niet wilde vertellen aan ons, totdat wij het vroegen. Op deze manier zou er dus toch geen informatie worden verstuurd.
EDIT: Ik realiseer me nu, dat dit idee quantum computers grotendeels nutteloos maakt. Toch blijft het feit dat quantum mechanica een wereld is waar we niet bijkunnen, en daarom kan die wereld op momenten toch valsspelen in onze wereld. Zolang er in de normale wereld geen wetten worden overtreden (je zou normaal stellen dat ze altijd al rood en blauw waren), kunnen ze zo toch sneller dan het licht elkaar beinvloeden.
[Reactie gewijzigd door ChaosR op vrijdag 23 september 2011 12:33]
Of je stelt dat de pionnen altijd al rood en blauw waren, en dat er dus niks is verstuurd. Nou weet ik zelf dat quantum mechanica niet zo in elkaar zit, omdat een deeltje pas "beslist" wat hij is als hij uitgelezen wordt. Toch blijft het feit dat je zou kunnen stellen dat het deeltje dit altijd al wist, maar het niet wilde vertellen aan ons, totdat wij het vroegen. Op deze manier zou er dus toch geen informatie worden verstuurd.
Dat klopt voor de ene pion. Maar je hebt er twee die een relatie met elkaar hebben. De ene is rood en de ander is blauw. Zolang je niet kijkt kan je stellen dat beide rood en blauw zijn. Maar op het moment dat je kijkt wordt meteen de kleur van beide pionnen bepaald. Dit ongeacht de afstand tot elkaar.
Hoe weet de andere pion dan welke kleur hij moet worden? Dat moet hem toch verteld worden, dan wordt er toch informatie overgebracht (in 0 seconden).
hmm, discussie is offtopic, informatie is geen deeltje besef ik me nu. .
Of je moet je afvragen of je informatie zonder deeltjes over kan dragen en dat sneller dan het licht kan gaan...
Dit idee maakt quantumcomputers juist bruikbaar. Een deeltje kan in twee verschillende staten tegelijk zijn, totdat je het uitleest. We kunnen wel van tevoren bepalen hoe groot de kans is op elke staat. Het leukste is zelfs, dat de verschillende staten waarin een deeltje is, met elkaar kunnen interfereren.
http://www.youtube.com/watch?v=DfPeprQ7oGc
Omdat we kunnen voorspellen in welke staat het waarschijnlijk zal zijn, kan het zijn dat sommige problemen die met gewone computers niet in polynomiale tijd zijn te berekenen, met quantumcomputers wel in polynomiale tijd berekend kunnen worden. Of beter gezegd: met een zekere precisie benaderd.
On-topic: het is 60 nanoseconden te vroeg. Dat is de tijd die licht nodig heeft om 18 meter af te leggen. Vergeleken met de totale afstand is dat best heel weinig, en ik denk dat de kans groter is dat er een fout is gemaakt dan dat er deeltjes sneller dan het licht zijn gegaan. Maar ik laat me graag verbazen

Die manier van redeneren om entanglement uit te leggen vind ik maar vreemd. Kun je me uitleggen waarom het belangrijk is wie er meet. Wat als nu iemand anders jouw pion al meet maar jij weet dat niet? Wat als ons universum in een enorme supercomputer als simulatie gedraait wordt? Alle info is dan bekend; iedere variabele, ieder deeltje heeft een absoluut bekende positie. En dan? Dan weet iets toch al lang dat de pion rood is?
Stephen Hawking ontkrachte de absolute snelheid, en terwijl hij dat deed beweerde die dat die stelling van Einstein zelf was gekomen(De trein op lichtsnelheid en iemand liep van de achterste wagon naar voren)
Dat zal dan een grapje geweest zijn. Volgens de theorie kan een trein al niet de lichtsnelheid halen, vanwege zijn massa. Sta jij dan achterin, heb jij ook oneindige massa en krijg je dus je voeten niet meer in beweging. Dat is volgens de theorie: want alle energie in het universum probeert die trein al richting de lichtsnelheid te krijgen.
Als gedachte is het niet gek bedacht. Maar Einstein kwam met het idee dat de lichtsnelheid niet anders gemeten wordt als je juist richting de bron beweegt of er vanaf. Dat is dus anders dan bijvoorbeeld met geluid.
Die serie van steven hawking op natgeo.
Hierin word uitgelegd dat zodra iemand dit probeert infeite de hele trein iets vertraagd maar net genoeg om die persoon onder de lichtsnelheid te houden. (actie = reactie)
Alleen ik vermoed dat neutrinos op een ander soort manier zich verplaatsen dan dat we van licht gewend zijn. Neutrino's zouden bijvoorbeeld niet kunnen worden beinvloed door donkere materie waar licht daar wel door word beinvloed,.
Misschien dat daarom het verschil is opgemerkt.
(ze zeggen de lichtsnelheid in een vacuüm alleen tot dusver weten ze nog niet eens of de ruimte tussen de aarde en de maan wel leeg is)
(ook weten ze dat licht door een soort 'donkere-matterie' word beinvloed: gravitational-lenzing bijvoorbeeld dat word gebruikt om kaarten van deze donkere matterie te maken.)
Nu ben ik geen fysicus maar ik opper maar wat

.