Patiëntendossier sneuvelt waarschijnlijk in Eerste Kamer

Er is wel een nadeel, het is privacy. Je kent de vreemde mensen in ziekenhuisen of huisarten helemaal niet... Dat vindt ik wel onzin, maar wat is veel belangrijker? je leven of je privacy?

Die vraag is helemaal niet relevant, want je leven loopt helemaal niet meer gevaar zonder EPD.
Sterker nog, ik denk dat een EPD ook een hoop ellende kan veroorzaken.
Huisartsen en ziekenhuizen kunnen nu ook je dossier krijgen en dat hoeft echt niet met de postduif naar de andere kant van de wereld. Dat zal amper langzamer gaan in geval van nood dan dat het met een EPD zou kunnen.
Hooguit een paar telefoontjes.

Wanneer jij op straat ligt, zal een ambulancebroeder echt niet eerst je dossier door gaan spitten, maar gewoon eerste hulp bieden en alles wat erna komt, kan ook prima met een paar telefoontjes geregeld worden.
Als je ergens echt allergisch voor bent, zijn er vaak ook al wel middelen om dat duidelijk te maken, zoals een pasje in je portemonnee.

Door het EPD krijg je veel meer kans op tunnelvisie, omdat mensen het vrijwel niet voor elkaar krijgen om digitale gegevens kritisch te bekijken. Wat in de computer staat klopt, altijd... of toch niet?
Je geeft het zelf al aan in je 3e punt dat je zelf ook een grenzeloos vertrouwen hebt in de correctheid van de gegevens in het digitale dossier, door te stellen dat je geen verkeerde medicijnen meer kunt krijgen.

Daarnaast is het enorme probleem van de privacy.
Bij gestolen credit-card gegevens kun je geld terugstorten en een nieuwe pas uitdelen. Bij gestolen medische gegevens kun je niet even een nieuwe medische historie krijgen. Eenmaal openbaar is altijd openbaar.
En hoe denk je dat het afgeschermd is? In het geval van projecten van de overheid waarbij de enige beveiliging bestaat uit zwaardere straffen, zou ik er niet heel erg veel vertrouwen in hebben.

Ook ik ben een van die mensen die redelijk direct betrokken is bij de invoering van EPD's in ziekenhuizen, en toch bezwaar heeft gemaakt tegen opname in het LSP.

Er zijn echt wel voordelen hoor. Zo is het snel kunnen inzien en overnemen van verstrekte medicatie echt wel iets wat meerwaarde biedt voor patiëntveiligheid zeker bij ouderen. Want patiënten weten vaak wel dat ze een gele, een rode en een blauwe pil slikken maar wat dat is weten ze vaak niet en ook de doosjes worden vaak vergeten. Ook vanuit de zorg kant bekeken biedt het voordelen, zo kunnen gegevens die al bekend zijn bij de patiënt makkelijker worden gedeeld en dit scheelt theoretisch tijd op de poli waardoor meer mensen geholpen kunnen worden. En natuurlijk voor die zeldzame gevallen waarbij iemand met bijzondere aandoeningen een ongeluk krijgt in een andere regio. (enkele honderden mensen per jaar). Al is deze groep denk ik minder groot dan dat de voorstanders je willen laten geloven.

Waarom dan toch een bezwaar?
1. Geen vertrouwen in de beveiliging. Als je ziet hoe praktisch er met regels en autorisatierichtlijnen wordt omgegaan in ziekenhuizen en zorginstellingen(En terecht want een te strikte handhaving kost levens maar bovenal tijd en geld en als er iets speelt in ziekenhuizen is het de laatste twee wel). En hoeveel mensen er in de zorg werken. Plus het gegeven dat de behandelrelatie in den beginnen door de opvragende partij wordt vastgesteld. Biedt dit weinig zekerheid voor mij..

2. Meerwaarde. Voor mij persoonlijk heeft het geen meerwaarde op dit moment. Ik slik geen medicatie, ik heb zover ik weet geen rare allergieen, geen bijzondere aandoeningen. Waarom moeten die kleine kwaaltjes waar ik afgelopen jaren mee naar de huisarts ben geweest dan door iedere zorgverlener ingezien kunnen worden. Stel jezelf eens de vraag als ik morgen aan de andere kant van het land een ongeluk krijg, staan er dan gegevens in het systeem van je huisarts die zo relevant zijn voor de behandeling dat wanneer deze een dag later beschikbaar zijn dit je leven kan kosten. Zo nee, heeft het geen enkele meerwaarde dat iemand in dat deel van het land jou EPD kan inzien.

3. Angst voor de toekomst. Delen van patiëntgegevens in Nederland is al een nachtmerrie privacy technisch, maar wat als het LSP wordt gekoppeld met EPSOS. (waar plannen voor zijn). Wat moeten ze in Spanje met mijn NAW en Medische gegevens. En leuk als ik dan kan inzien dat een Spanjaard mijn dossier in heeft gezien, maar hoe kan ik daar een klacht over indienen en wat voor zin heeft dat gejat is gejat. Even los van de verschillen in rechten en plichten van zorgmedewerkers in verschillende landen.

4. En dit is misschien wel de belangrijkste, de wijze waarop het wordt gedaan. Zelfs nu er zoveel kritiek is op het LSP en achterliggende techniek is VWS bezig huisartsen en ziekenhuizen aan te sluiten op het LSP en deze implementatie aan het uitbreiden. (deze wet maakt het deelnemen namelijk alleen verplicht nu is het vrijwillig).
Ik had verwacht / gehoopt dat ze nu wel een stapje terug zouden doen maar ze gaan gewoon door met de uitrol. Zeker nu er zoveel twijfel over de beveiliging is had de bezwaarprocedure omgedraaid moeten worden. (dus je doet niet mee behalve)
Ziekenhuizen zijn er nog niet klaar voor. In Nederland hebben veel huisartsen een digitaal dossier maar de ziekenhuizen zijn pas net begonnen met het invoeren van EPD's. Het nu verplicht stellen van aansluiting op het LSP zorgt alleen maar voor paniek, hoge kosten, ondoordachte oplossingen en dubbel registraties. En dat kost geld en komt zorg niet ten goede. Daarnaast is het erg leuk dat er straks op 5 plaatsen informatie over mij beschikbaar is. Maar als deze informatie conflicteert zet het je behandelend arts in een noodsituatie alleen op een dwaalspoor.

Ik zie dan ook veel meer in kleinschalige controleerbare samenwerkingsverbanden waarbij selectieve informatie regionaal wordt uitgewisseld tussen zorginstellingen na toestemming van de patiënt. Dan heeft men namelijk controle over wat er wordt gedeeld, met wie.
En veel belangrijker, dan is er ook afstemming geweest tussen de zorginstellingen over de waarde van de aangeboden informatie. Want je gelooft toch zeker niet dat dat een longarts van ziekenhuis A, enige waarde hecht aan de Anamnese van ziekenhuis B als men niet precies heeft afgestemd hoe deze wordt uitgevraagd. De kansen op misinterpretatie en medische fouten als gevolg daarvan zijn veel te groot. Dan zal een arts er toch voor kiezen om alles opnieuw uit te vragen en te acteren op eigen bevindingen.

[Reactie gewijzigd door reb65 op woensdag 30 maart 2011 00:02]