Verder vind ik wel dat je overdrijft door te zeggen dat je door dit soort games psychopatische neigingen gaat krijgen. Dat is echt onwaar. Het zal eerder het tegenovergestelde zijn.
Interessant, leg dat eens uit.
Hoe wordt de geest gevoeliger en inlevender gemaakt door haar te bombarderen met grof geweld?
Volgens mij is de trend in geweldsgames toch dat de games steeds explicieter en grover worden. De reden? Harde prikkels stompen de geest af, waardoor deze steeds naar heftigere prikkels gaat zoeken. Hetzelfde effect zie je bij andere verslavingen, sex, drugs, gokken, etc.
Dus vertel mij eens waarom dit bij de geweldsverslaving omgekeerd is. Ik denk eerder dat het bij een deel van de mensen zelfs leidt tot een verlangen om het in praktijk te willen brengen, een ander deel doet het zonder het zelfs te beseffen. Laten we een misverstand uit de weg ruimen. Mensen geraken vaak niet in de criminaliteit omdat ze slecht zijn, ze zijn eerder op zoek naar sensatie.
Dat werd mooi gedemonstreerd door een hitman van de maffia die spijt kreeg van zijn vele moordpartijen en zijn baas uitleverde en vervolgens in een witnessprotection program kon onderduiken. Toen men hem vroeg hoe hij er op terugkeek was zijn antwoord: Ik heb geen spijt dat mijn baas heb verlinkt want het was een schoft, maar ik mis het spannende leven wel ontzettend. Zelfs undercoveragenten gaan regelmatig over naar de andere kant omdat het zo'n spannend leven is. De aantrekkingskracht voor mensen die naar heftige prikkels zoeken is enorm.
We moeten eens af van het simplistische idee dat de mensheid uit good guys en bad guys bestaat. En ook dat good guys tegen de verleidingen bestand zijn. Dat soort stereotypen wordt door dit soort games en films er echt ingeramd. Waarom? Zodat mensen een vrijbrief krijgen om hun lust tot geweld lekker te botvieren, ze zijn immers, de "good guys".
Een misverstand, je hebt mensen die weinig neiging hebben tot verslaving en een 20% die wel generieke aanleg heeft tot verslaving. Die generieke aanleg in de richting van geweldsverslaving ontwikkelen is niet erg slim. Ook als je niet geweldadig wordt zal het je zeker verharden, wat een ongemerkt effect heeft op de feedback van anderen op jou en jouw geluksbeleving.
Voor mensen die geen enkele aanleg tot verslaving hebben maakt het inderdaad niet uit, ze raken niet verslaafd, maar desondanks vergroft het hun geest. Het grote probleem is dat de persoon zelf de laatste is die dat opmerkt. Want de geest kan zichzelf niet beoordelen. Iedereen vindt zich zelf een beste gozer, zo niet dan wordt je ernstig depressief.
Dus al die verhalen dat het op jou geen effect heeft, zou ik toch maar eens wat kritischer bekijken. Een psychologische studie heeft aangetoond dat dit soort geweldgames de barriere om mensen in het echt te doden evenzeer verlaagt als intensieve gevechtstraining. Maar mensen merken dat pas als ze ooit in een bedreigende situatie komen, dan nemen de reflexen het over. Daarom is het beslist niet slim om je zelf tot een killer te programmeren. Vraag eens aan Regidio Tuur waarom hij zijn vrouwen steeds als boksbal gebruikt?
Okay deze boodschap zal bij de fans weinig enthousiasme los maken. Maar dat geldt ook als je de nadelen van een andere verslaving aan de verslaafde voor houdt. Hoe moeilijk is het niet om mensen uberhaupt te laten toegeven dat ze verslaafd zijn. Het laatste wat mensen willen geloven is dat ze de controle over zichzelf hebben verloren. Ze zitten immers vol met bezwerende gedachten waarmee ze zichzelf geruststellen.
Ik heb an sich niets tegen een vechtspelletje, maar de de ontwikkeling die het genomen heeft waarin de nadruk is komen liggen in het afslachten vind ik verkeerd. De verhalen zijn flinterdun, het gaat er vooral om een constante geweldsactie te creeren.
Ik vond dit in de review over Kilzone 3 ook wel eerlijk:
Zo krijg je op een gegeven moment de beschikking over een wapen dat vijanden letterlijk verdampt, wat een fijn gevoel van macht oplevert, zeker als je de sterkere vijanden eveneens met één schot uitschakelt.
Macht is de grootste aphrodisiac. Het gevoel van macht is heerlijk. Beter dan sex zeggen de kenners. Wie kicken ook echt op macht? Psychopaten inderdaad. Heerlijk om te fantaseren hoe jij de macht hebt. Ik zag pas geleden een games waarin je als psychopaat mensen aan stukken kan snijden. Voor de echte liefhebber zullen we maar zeggen.
Het probleem is niet dat slechte mensen geweldgames spelen, het probleem is dat mensen vergaand zichzelf overschatten. De geest van de mens is veel beinvloedbaarder dan hij zelf denkt. Denk eens na in welke richting je je geest wil ontwikkelen. Die van je lagere driften, of die van je betere weten?
We hebben allemaal frustraties en we zoeken manieren om ze kwijt te raken. Dan lijkt afreageren in een geweldsfilm een goede manier, maar dat is het juist niet. De oorzaak van de frustratie wordt er nooit door aangepakt. We ontwikkelen ook juist minder beheersing. We leren onszelf aan om frustratie af te reageren en af te reageren te koppelen aan geweld en misachting van anderen. Dat het geen echte mensen zijn die je afschiet, maakt voor de geest nauwelijks verschil als het realisme zo groot is dat wij er helemaal in op gaan. Wij conditioneren ons ook in het echte leven met beelden en rollenspellen. Ook een baan is gewoon een rol die we thuis weer afleggen. De rollen die we kiezen, bepalen wel hoe onze geest zich ontwikkelt.
Je zelf wijsmaken dat het je goed doet, is een gevaarlijke illusie.
[Reactie gewijzigd door degener op woensdag 2 maart 2011 14:09]
![[RSS]](http://tweakimg.net/g/if/v2/icons/rss_small.png){kind=icon}
![[quick]](http://tweakimg.net/g/if/icons/world_link_cropped.png){kind=icon}
11:43
11:14
Door 
)![[show]](http://tweakimg.net/g/if/comments/button_down.png "Reactie uitklappen")
De manier waarop hij aimt lijkt wel erg console-achtig...
