"Er word breeduit beweerd dat games verslavend zijn.
Weet je wat pas verslavend is? Heroïne. 1 keer een goede dosis chinezen en je bent de rest van je leven er verslaafd aan.
Methamfetamine is nog eens drie keer zo erg en daar is alleen van af te kicken als je een sterke persoonlijkheid hebt en zelf-discipline."
Ik denk dat het meer over MMO's zal gaan.
Er spelen enorm veel mensen en al die mensen zijn bereid om een maandelijks bedrag neer te leggen om het grootste deel van hun tijd bezig te zijn met grinden. En iedereen weet hoeveel lol je beleeft met grinden.
Maar datzelfde grinden bevat een aantal kenmerken die goed inwerken op het beloningssysteem.
Je krijgt een wortel voor je neus, dat is de beloning.
Je moet vervolgens veel tijd investeren om het te krijgen en ondertussen stijgt de waarde van de beloning omdat je hersenen deken dat als je er bewust voor kiest om zoveel energie te steken in iets dat het wel erg veel waard moet zijn. Dit is een instinct en je gaat door, de mogelijkheid van een beloning houdt je aan het werk.
Vervolgens bereik je het doel en krijg je de beloning.
Op dat moment is de echte beloning de dopamine die in je hersenen wordt geproduceert.
Dat geeft een lekker gevoel maar legt ook de neurale paden vast die het gedrag beschrijven die tot het dopamine-shot leiden.
Vervolgens komt de harde werkelijkheid aan en begin je in te zien dat de beloning een wassen neus was. Dit wordt versterkt door de lichte depressie die je hebt na het opgebruiken van de dopamine. Je komt in een dipje.
Om dat negatieve gevoel weer weg te krijgen ga je op zoek naar een nieuwe beloning.
Gelukkig bied het spel dit.
De volgende beloning wordt beter dan de vorige.
Dus ga je op pad.
Etc.
etc.
etc.
Na een paar keer deze routine gedaan te hebben heb je een pad ingesleten waarbij je een herhalende handeling inruilt voor een shot dopamine. Deze loop wordt onderbewust, ook de drang, de beloning etc. Op dat moment ben je verslaafd.
Dit is in feite niets anders dan een gokverslaving.
Zoals ook een gokverslaafde weet datie nooit van de kast kan winnen weet een MMOer ook dat zijn lvl.12 armor er alleen is om de beestjes te verslaan om aan een lvl.13 armor te komen.
Je ziet dus ook dat veel MMO's erg gefocussed zijn op grinden en om mensen in the game te houden.
Dat faciliteert het inslijten van de herhaling en leidt makkelijker tot verslaving.
3. Profit.
Dit is ook het gene wat ik niet leuk vind aan MMO's, ik kan er niet eens langer dan 2 maand mee bezig zijn, en soms niet eens 2 week.
Altijd maar weer de kill 5 boars, get 10 hides, breng pakje naar NPC X, praat met NPC Y quests.
En ondertussen wil je steeds weer level up omdat je dan andere skills unlockt.
Uiteindelijk zijn alle MMO's het zelfde. Alleen de setting en de wereld is anders, dat is ook het leuke even doorheen lopen misschien een paar classen proberen, en dan heb ik het wel weer gezien.
het ergste is dat het zo langdradig opgezet is dat je gewoon veel tijd verdoet. (om maar zoveel mogelijk maanden je bezig te houden)
Ik heb Guild Wars geprobeerd, maar het feit dat je met lvl 20 max bent was echt waardeloos. Het was ook teveel gericht op ballanced PVP.
Toen heb ik echt heel lang Entropia gedaan 3 jaar ofzo. Het was zo doelloos dat het daardoor niet saai werd. Echt dagen lang bezig met mobs hunten en hopen dat je uit komt met je PED. Eerst was het wel leuk lekker gratis bezig zijn, maar nadat je een beetje geproefd hebt van het echte met wel een beetje geld bezig te zijn kwam het al snel tot depositten, na een behoorlijke tijd was het zelfs mogelijk om gelijk te draaien en winst te maken. Maar het feit dat het om echt geld gaat maakt iedereen nog hebberiger en vijandelijk dan in een gewone MMO.
Ben er gelukkig mee gestopt, en ook van weg gebleven.
Toen heb ik Lord of the Rings Online geprobeerd omdat ik LOTR wel mooi vind als thema. Maarja na rondjes lopen resources te verzamelen met de occasional "To slow fucker" en "Go away this is my spot" gezeur is de lol er ook snel weer van af.
Je werd ook van het kastje naar de muur gestuurd, dan moet je weer in Rivendell zijn en dan weer terug naar Bree.
Ik had besloten ook geen MMO meer te spelen, omdat het toch allemaal meer van hetzelfde was.
Maargoed Age of Conan was al een tijdje uit, en de manier van combat sprak me wel aan, dat je de slag richting kan bepalen met key directions enzo, Je leek meer in controll. Maar toen sloeg het weer toe, de sleur van dezelfde soort quests en dat ja uiteindelijk alleen maar de Villa Quests ging doen die je 1x in de 4 uur kon doen en altijd mee levelden met je eigen level, was het echt grinden. Ook de eerst zoveel belovende eigen controle combat draaide uit op combos maken met de toetsen wat meer weg had van een Mortal Kombat of Dead or Alive game dan een RPG.
Toen een flinke tijd zonder MMO's gedaan, totdat natuurlijk weer een genre komt opdraven die je weer geïnteresseerd maakt. Falen Eart.
De post-apocalyptische setting leek me echt gaaf, en met guns etc.
Uiteraard lijkt hij in het begin zo leuk dat je altijd op subscription overgaat.
Maar uiteindelijk was het weer hetzelfde farm grinden, en niet eens om zooi op de auction te zetten maar je was het echt nodig om voor jezelf ammo te maken. Je was gewoon uren bezig om ammo te maken die je in een korte tijd zo erdoor jaagt.
Toen was ik er ook snel klaar mee.
Eve Onine heb ik ook nog gehad, maar die heb ik ook snel weer verwijderd, al dat saaie gate jumpen, en dezelfde astroid fields bezoeken, minen, salvagen, farmen, grinden. Het ergste was nog wel de scanning locations, denk je dat je iets speciaals hebt gelocated, is het al leeg, blijkt dat je de locaties gewoon kan bookmarken, en na elke server restart kan je er gewoon heen zonder moeite en de boel leeg halen. En dat gebeurde natuurlijk altijd door een hoge level gast.
Ben je een halfuur bezig de locatie te pinpointen vind je de hond in de pot.
Om verder nog maar niet te spreken over het slome skill learning systeem die real time gaat.
Nee heb ze dus allemaal bijna gehad, op 1 na World of Warcraft Na verschillende gewone RPG's gedaan te hebben zonder de MMO bagger, was ik weer terug bij the mother of all Diablo 2, maargoed die had ik al 3 of 4 keer grijs gespeeld en de graphics zijn niet om aan te zien. (op lcd knipperd het beeld voortdurend als je beweegd) Wilde ik me toch een keer wagen aan WoW. Vooral omdat het ook van Blizzard is. Ben hem nu net 1 week aan het doen, en natuurlijk lijkt het in het begin leuk, en ga je meteen van Trial over tot aanschaf. zelfs in een opwelling The Burning Crusade gekocht omdat het actie was.
Maar toch begint nu de mmo sleur alweer toe te slaan. Nogsteeds dezelfde quests. zelfde typische classes en skills. en de bijbehorende gefarm. Ik geef mezelf nog 1 of 2 week, of een paar dagen, maar ik denk zelfs dat deze het niet lang uithoud.
De hele economie is ook opgeblazen door de goldfarmers, alles is absurd duur, daarbij komt ook dat je de resources ook duur kan verkopen, maar daarmee ben je ook verplicht om te farmen als je gear wilt kopen.
Ik snap ook niet wat mensen zolang met zulke spellen kan bezig houden, het is gewoon herhaling en grinden en farmen, en als je goed kijkt zijn ze allemaal exact hetzelfde, met hier en daar een verandering in besturing of gameplay.
Ik kan dus eerlijk zeggen dat ik ze allemaal heb gedaan en ik vind het gewoon niets aan.
![[RSS]](http://tweakimg.net/g/if/v2/icons/rss_small.png){kind=icon}
![[quick]](http://tweakimg.net/g/if/icons/world_link_cropped.png){kind=icon}
Professor Mark Griffiths van Nottingham Trent University wijst erop dat dit trucje voor veel gamers onschuldig zal zijn. Griffiths wijst er echter ook op dat deze mechanismen hun uitwerking niet missen op personen die vatbaar zijn voor verslaving. Hoewel de gameplay-mechanismen het uitgangspunt blijven, onderstreept de professor hiermee een conclusie die al vaker is getrokken.
12:46
11:51
Door 
).
. In mijn ogen zijn dit echt ZINLOZE onderzoeken.
snap die mensen niet al je spaargeld in een spel stoppen, ik koop black ops download teamspeak 3 en kan weer een jaar vooruit 
) ligt het aantal verslaafden natuurlijk hoger dan bijvoorbeeld een spel als GT5. Ik ben vooral benieuwd naar de percentages.
