Wetenschappers simuleren bionisch waargenomen beeld

De 98 electrodes en 1000 electrodes staan niet gelijk aan het aantal pixels dat gezien kunnen worden. Pixels is iets dat bedacht is om beelden digitaal op te kunnen slaan, maar hersennen kunnen helemaal niks met pixels. In het signaal dat van een normaal werkend oog naar het brein gaat kan je dan ook geen pixel ontdekken.

Hoe werkt het oog dan wel? In een oog zitten een hoop "sensoren". Vanaf die sensoren gaan signalen naar het brein. Het brein bekijkt alle verschillende signalen en bepaald aan de hand daarvan een beeld. Wiskundiug komt het erop neer dat het oog alleen maar afgeleiden van de werkelijkheid ziet, en van daaruit het orgineel berekend word. Hoe dit allemaal precies werkt is nog niet bekend. Wel is bekend dat het brein momenteel veel beter en sneller is in het verwerken van beelden dan computers dat kunnen. Een van de oorzaken hiervan is de manier van kijken. Bekend is dat het oog minimaal de eerste 20! afgeleides van een beeld direct tot zijn beschikking heeft. Hierdoor kan het heel makkelijk voorwerpen herkennen.

Een aantal jaar geleden is een mooi experiment gedaan met jonge katjes. Jonge katjes worden blind geboren, en hun brein leert de eerste maanden hoe het de signalen van de ogen moet interpreteren. De opzet van het experiment was als volgt:
De katjes werden de eerste maanden van hun leven in een omgeving gestopt waarin alles vertikaal uitzag. Alle voorwerpen die ze zagen (kooi etc.) hadden vertikale strepen. Dit was geen probleem, en de katjes konden alles uit hun omgeving prima zien.
Nadat het zicht ontwikkeld was werd "hun wereld" gedraaid. Alle voorwerpen werden horizontaal geplaatst. Het gevolg was dat de katjes opeens overal tegen aan liepen en voorwerpen niet meet konden zien. Verder bleek dat ze rond liepen met hun kop een kwart slag gedraaid. Hun brein was door de ontwikkeling niet in staat om horizontale afgeleides te zien. Dit omdat deze in de ontwikkelings maanden totaal afwezig waren.
Uit dit experiment blijkt duidelijk dat het brein met de afgeleides werkt en niet met pixels. Hadden de katjes de wereld in pixels gezien, zouden ze na het draaien prima gezien moeten hebben.

De resolutie van het oog is niet geweldig hoog. Maar in het midden kan je veel meer detail zien, dan aan de buitenkant. Als je dat gaat vergelijken met een foto-toestel, heeft het gemiddelde toestel momenteel al een veel hogere resolutie. De reden dat het oog toch meer detail kan zien ligt in het simpele feit dat een camara over de hele afbeelding dezelfde resolutie heeft. Het oog heeft het grootste detail in het midden, en het iets op een andere plek wilt bekijken word de focus naar die plek verplaatst zodat daar de grootste resolutie gehaald word. Zou je dit bij een foto doen komt het erop neer het midden van de foto hele kleine pixels heeft, en de rand hele grote.