Pentax vernieuwt sensor en af-systeem in K-5-dslr
Pentax heeft de opvolger van de K-7 aangekondigd. De lager genummerde K-5-dslr heeft een cmos-beeldsensor met 16,3 megapixels en een sneller autofocussysteem. De beeldsensor is zelf ook sneller en heeft een hogere videoresolutie.
De brochure van de Pentax K-5 lekte afgelopen zondag al uit via gebruiker Priyantha Bleeker op GoT, maar nu heeft Pentax de camera officieel aangekondigd. De belangrijkste vernieuwing in de K-5, die precies dezelfde body heeft als de huidige K-7, is de nieuwe beeldsensor. Deze cmos-beeldsensor is waarschijnlijk afkomstig van Sony en heeft 16,3 megapixels. De K-7 was uitgerust met een cmos-sensor van Samsung en daarvan was bekend dat het ruisniveau bij hogere iso-waarden te hoog was. De K-5-sensor heeft een lichtgevoeligheidsbereik van iso 100 tot en met iso 12.800, maar dit kan worden uitgebreid naar de equivalenten van iso 80 en iso 51.200.
Ook nieuw is het Safox IX+-autofocussysteem. Dit heeft net als Safox VIII+ 11 autofocuspunten, waarvan negen van het cross-type, maar het nieuwe af-systeem zou volgens Pentax beduidend sneller zijn. Samen met de Prime II-beeldprocessor is de K-5 in staat om maximaal zeven beelden per seconde op te nemen, tegenover 5,2 voor de K-7. Een nadeel is echter dat in de burstmodus maximaal 22 jpeg's achter elkaar kunnen worden genomen, terwijl dit bij de K-7 met 40 foto's beduidend meer is.
De K-7 had al de mogelijkheid om 720p-video op te nemen, maar de nieuwe sensor maakt een videoresolutie van 1080p met een framerate van 25fps mogelijk. De K-5-gebruiker krijgt de beschikking over een aantal nieuwe grafische effecten afkomstig uit de filmwereld, zoals bleach bypass en cross processing. Ook is er een nieuwe functie toegevoegd waarmee hdr-opnames uit de hand kunnen worden genomen. De camera zorgt er dan voor dat de afzonderlijke beelden tot een hdr-foto worden uitgelijnd en gecombineerd.
Verder zijn de specificaties redelijk gelijk aan die van de K-7. Zo heeft de zoeker van de K-5 een beelddekking van honderd procent en een vergroting van 0,92x, heeft de 3"-lcd 920.000 subpixels, bedraagt de minimale sluitertijd 1/8000s en is het sluitermechanisme goed voor ongeveer 100.000 sluiterbewegingen.
Volgens Falk Lumo zou de adviesprijs van de K-5 1459 euro bedragen. Dit is ongeveer 270 euro meer dan de Nikon D7000, die ook met een magnesiumbody en vergelijkbare sensor is uitgerust. De body van de K-5 is echter kleiner. Het is nog niet bekend wanneer de K-5 in de winkels ligt.
Reacties (72)
Pentax laat de laatste tijd steeds meer van zich horen en de prijzen laten een zekere potentie zien.
De k-20D van een goede vriend van me maakt al geweldige foto's voor een aardig betaalbare prijs. Dus wat mij betreft een goede vervanger voor de grote (& dure) merken.
De k-20D van een goede vriend van me maakt al geweldige foto's voor een aardig betaalbare prijs. Dus wat mij betreft een goede vervanger voor de grote (& dure) merken.
Al is een nadeel dat er niet zoveel lenzen/flitsers e.d. voor te koop zijn. Bij Canon, Nikon of Sony heb je veel meer accessoires, en ik heb eerlijk gezegd ook nog nooit een professionele fotograaf gezien die met een Pentax rondliep; bijna alleen Canon en Nikon.
Niet helemaal waar. Voordeel van pentax is dat je glaswerk met een k vatting kan plaatsen. Dus veel oud glaswerk van bijv soligor etc kan je gebruiken (met hier en daar wat limitaties)
Klopt, daarom hebben veel mensen die een Pentax hebben hem ook gekocht: je kunt lekker van die oude lenzen gebruiken. Alleen voor professioneel gebruik zijn ze wat minder goed, zoals in mijn post hierboven aangegeven.
Sinds ik professioneel fotografeer gebruik ik canon, voorheen pentax. Maar eerlijk gezegd ontloopt het aantal objectieven elkaar niet zoveel.
Canon heeft een ruim assortiment, maar als je alle meuk weg streept, waar ze helaas veel van hebben, hou je niet veel meer over dan wat pentax aanbied. En eerlijk is eerlijk; de objectieven van pentax zijn echt top!
Met de flitsers kunnen ze nog een grote stap maken. Niet alleen met het aanbod maar ook met de techniek lopen ze gigantisch achter.
Maar de verbetering van de AF is goed nieuws. Hopelijk blijven nu nog maar 2 van de 3 nadelen van pentax overeind staan. De 2 andere zijn (voor mij) dus de slechte flitsers en het ontbreken van een fullframe dslr.
Canon heeft een ruim assortiment, maar als je alle meuk weg streept, waar ze helaas veel van hebben, hou je niet veel meer over dan wat pentax aanbied. En eerlijk is eerlijk; de objectieven van pentax zijn echt top!
Met de flitsers kunnen ze nog een grote stap maken. Niet alleen met het aanbod maar ook met de techniek lopen ze gigantisch achter.
Maar de verbetering van de AF is goed nieuws. Hopelijk blijven nu nog maar 2 van de 3 nadelen van pentax overeind staan. De 2 andere zijn (voor mij) dus de slechte flitsers en het ontbreken van een fullframe dslr.
Voor zover ik ervaring heb met pentax flitsers kan ik dat beamen. hoewel ze prima werken voelen ze een stuk minder stevig aan dan vergelijkbare Nikon flitsers.
Maar het is mooi om te zien dat de markt voor dSLR's breed blijft, een duopolie tussen de twee grootste merken lijkt me niet wenselijk.
Maar het is mooi om te zien dat de markt voor dSLR's breed blijft, een duopolie tussen de twee grootste merken lijkt me niet wenselijk.
De build quality van de Pentax flitsers is inderdaad niet echt om over naar huis te schrijven. Maar ik maak me daar totaal niet druk om, ik heb een Metz flitser gekocht en die is vele malen beter dan de Pentax flitsers en is nog goedkoper ook.
De fotograaf die onze bruiloft gefotografeerd heeft gebruikt ook alleen maar Metz flitsers op haar Canon omdat ze niet tevreden is over de Canon flitsers, met name over de prijs kwaliteit verhouding.
Overigens had deze fotograaf de beste reden om voor een specifiek merk camera te kiezen die ik in lange tijd gehoord heb.
Ze werkt veel samen met collega's in de buurt en omdat ze nu allemaal Canon hebben kunnen ze makkelijk objectieven van elkaar lenen. Een fotograaf die veel portret werk doet werkt nu eenmaal met andere objectieven dan een sport fotograaf maar je kan altijd wel een keer een opdracht hebben waarvoor je een objectief nodig hebt wat je zelf niet hebt. Als je dan kan lenen bespaar je enorm veel geld uit omdat je niet alles zelf hoeft te kopen en je hoeft ook niet te huren.
De fotograaf die onze bruiloft gefotografeerd heeft gebruikt ook alleen maar Metz flitsers op haar Canon omdat ze niet tevreden is over de Canon flitsers, met name over de prijs kwaliteit verhouding.
Overigens had deze fotograaf de beste reden om voor een specifiek merk camera te kiezen die ik in lange tijd gehoord heb.
Ze werkt veel samen met collega's in de buurt en omdat ze nu allemaal Canon hebben kunnen ze makkelijk objectieven van elkaar lenen. Een fotograaf die veel portret werk doet werkt nu eenmaal met andere objectieven dan een sport fotograaf maar je kan altijd wel een keer een opdracht hebben waarvoor je een objectief nodig hebt wat je zelf niet hebt. Als je dan kan lenen bespaar je enorm veel geld uit omdat je niet alles zelf hoeft te kopen en je hoeft ook niet te huren.
In veel opzichten zijn Metz flitsers al jaren de beste (al waren er vroeger ook goede professionele Sunpak flitsers, en is met name Vivitar ook heel populair geweest, ook Cullmann was altijd heel goed, vooral ten tijde van het SCA300 systeem)
Toch zijn er bij de combinatie Pentax-Metz wel eens problemen, logisch aangezien men bij Metz niet over alle technische informatie beschikt. In hoeverre dat bij andere camera-merken speelt weet ik niet, enkel Zenza-Bronica, Rollei, Hasselblad en Leica vertrouwden op de kwaliteit van Metz en brachten zelf geen eigen flitsers uit (afgezien dan van rebrands van Metz modellen)
Of Metz licenties neemt op de technieken van de camera-fabrikanten weet ik niet. Bij de lensfabrikanten deden Tokina en Tamron dat wel en Sigma niet. Sigma gebruikte alleen reverse-engineering, zodat sommige Sigma-lenzen niet goed werkten met nieuwe camera-modellen uitgebracht door Nikon en Canon.
Toch zijn er bij de combinatie Pentax-Metz wel eens problemen, logisch aangezien men bij Metz niet over alle technische informatie beschikt. In hoeverre dat bij andere camera-merken speelt weet ik niet, enkel Zenza-Bronica, Rollei, Hasselblad en Leica vertrouwden op de kwaliteit van Metz en brachten zelf geen eigen flitsers uit (afgezien dan van rebrands van Metz modellen)
Of Metz licenties neemt op de technieken van de camera-fabrikanten weet ik niet. Bij de lensfabrikanten deden Tokina en Tamron dat wel en Sigma niet. Sigma gebruikte alleen reverse-engineering, zodat sommige Sigma-lenzen niet goed werkten met nieuwe camera-modellen uitgebracht door Nikon en Canon.
Metz heeft dat heel mooi opgelost bij de laatste serie flitsers, deze zijn uitgerust met een USB poort en je kan de firmware makkelijk zelf updaten.
Het flits systeem van Pentax is niet heel complex, maar ik gebruik flitsers toch meestal in volledige M modus. Voor mij werkt het gewoon prettiger met de camera en flitser allebij in manuele modus.
Het flits systeem van Pentax is niet heel complex, maar ik gebruik flitsers toch meestal in volledige M modus. Voor mij werkt het gewoon prettiger met de camera en flitser allebij in manuele modus.
Helemaal mee eens, dat de objectieven van Pentax echt super zijn. Dat was 30 jaar geleden al zo en dat is nu nog steeds ! en IMO overtreffen ze de Nikon en Canon lenzen in contrast.
Ook hun multicoating op de(SMC) lenzen zijn onovertroffen.
Ze bieden veel voor relatief weinig geld.
Ook hun multicoating op de(SMC) lenzen zijn onovertroffen.
Ze bieden veel voor relatief weinig geld.
Behalve door......*tromroffel* ..... Zeiss T* coating.Ook hun multicoating op de(SMC) lenzen zijn onovertroffen.
De Zeiss T* coating, Pentax SMC coating en Rollei HFT coating zijn ongeveer even goed, maar wel alle drie veel beter als de multicoatings van de anderen.
Op mijn Nikon past ook nog steeds alle oude lensen anders. Alleen Canon is geloof ik ergens overgestapt op een nieuwe vatting.
Het gaat er ook om dat de beeldstabilisatie in de body zit en dus ook werkt met een 30 jaar oude lens.
Een beetje fotograaf kan ook zonder die beeldstabilisatie leven.
Veel oude objectieven zullen ook geen autofocus hebben, simpelweg omdat dat in die tijd nog niet bestond.
Maar er zijn zat fotografen in de profi-hoek te vinden die daarmee kunnen leven. De optische kwaliteit is vaak erg goed, als ze de tand des tijds hebben overleefd.
Veel oude objectieven zullen ook geen autofocus hebben, simpelweg omdat dat in die tijd nog niet bestond.
Maar er zijn zat fotografen in de profi-hoek te vinden die daarmee kunnen leven. De optische kwaliteit is vaak erg goed, als ze de tand des tijds hebben overleefd.
Probleem is dat de AF-systemen van camera's minder nauwkeurig zijn als handmatig scherpstellen op een goed matglas. Dat compenseren de camerabouwers door lenzen uit te brengen die minder lichtsterk, en dus minder kritisch zijn. Dat en de toegenomen populariteit van zoom-lenzen, vooral de compacte exemplaren die meestal slechts een lichtsterkte hebben van 4.0 verlopend naar 5.6 of slechter, maakt dat beeldstabilisatie nodig is.
De meeste objectieven van 30 jaar en ouder waren primes, en die zijn meestal lichtsterker als zooms, hebben dus minder snel stabilisatie nodig. Als die stabilisatie ook werkt met een oude lens is dat echter wel een absoluut voordeel.
De beste stabilisatie is uiteraard nog altijd een statief, mits degelijk en zwaar (hoe zwaarder hoe beter) gebouwd (alleen gaat meetrekken wat lastig).
En vele profi-fotografen kiezen er nog altijd voor om handmatig scherp te stellen, behalve als dat vanwege bv reactietijd niet gaat, AF is nl meestal wel veel sneller.
De meeste objectieven van 30 jaar en ouder waren primes, en die zijn meestal lichtsterker als zooms, hebben dus minder snel stabilisatie nodig. Als die stabilisatie ook werkt met een oude lens is dat echter wel een absoluut voordeel.
De beste stabilisatie is uiteraard nog altijd een statief, mits degelijk en zwaar (hoe zwaarder hoe beter) gebouwd (alleen gaat meetrekken wat lastig).
En vele profi-fotografen kiezen er nog altijd voor om handmatig scherp te stellen, behalve als dat vanwege bv reactietijd niet gaat, AF is nl meestal wel veel sneller.
Canon is bij de overgang naar AF, zo'n 20 jaar geleden, overgestapt op een nieuwe mount (net als Minolta / Sony).
Nikon is net overgestapt op motorloze body's, dat is een veel groter probleem voor de markt van instapcamera's!
Nikon is net overgestapt op motorloze body's, dat is een veel groter probleem voor de markt van instapcamera's!
Zeker nog nooit van Benjamin Kanarek gehoord. Heeft reportages geschoten o.a. voor Elle en Vogue met een Pentax K20D.
Ik kan vast ook wel iemand vinden die met een Sigma camera professioneel heeft geschoten. Het gaat echter om het gros. Op deze manier kun je elke stelling namelijk wel onderuithalen.
EDIT: een correctie zou ik het niet willen noemen, eerder een verdere onderbouwing. Je ziet mij nergens vertellen wat dan wel de goede definitie is voor een pro camera..
EDIT: een correctie zou ik het niet willen noemen, eerder een verdere onderbouwing. Je ziet mij nergens vertellen wat dan wel de goede definitie is voor een pro camera..
[Reactie gewijzigd door Recoil op maandag 20 september 2010 22:15]
Met arrogante types als Simon de la Court ga ik niet meer in discussie. A waste of time....
Mijn andere posts hier worden nu verwijderd, want dit gaat helemaal nergens meer over.
Mijn andere posts hier worden nu verwijderd, want dit gaat helemaal nergens meer over.
[Reactie gewijzigd door MarcelG op woensdag 22 september 2010 08:36]
Gek genoeg had je een ongewenst als beoordeling gekregen. Zijn dat fanboys die denken dat je met een Canon band om je nek net een profi bent?
Het succes van Canon en later Nikon in dat segment door mensen het gevoel te geven dat ze plots tot de happy few der professionals behoren is enorm, maar inderdaad op niets gebaseerd.
Toen ik jong was lachten we Nikon uit als goedkope Japanse imitatie van echte merken als Leica en Hasselblad etc. Als ik in studio's kom vind ik alleen maar Nikon en Canon spul voor point and click werk om even de scene te plaatsen. De opnames worden gewoon met een PhaseOne of een Sinar gemaakt met een achterwand waar je tenminste een fatsoenlijke resolutie zonder cross over op hebt.
Landschappen op groot en midden formaat: geen canon of nikon te bekennen in mijn wereld. Nee, zolang als een hele generatie topfotografen heeft leren fotograferen op een K1000 kun niet plots de Canon en Nikon's semi pro toestellen heilig verklaren.
But we live in the age of marketing. Better een iphone waar mee je niet kan bellen dan een echt kwaliteitstoestel, want succesvolle mensen hebben een bjorn onderbroek met merk in beeld en een schreeuwende band om hun nek met Nikon. Vroeger stiftje je je glanzende merkjes weg van je profi camera om candid fotografie makkelijker te maken en kocht je neutrale zwarte doppen. Nu lopen mensen er bij als een wandelende reclamezuil.
99% van de huidige dslr fotografen weet niet eens dat ze hun scherptediepte kunnen controleren. Geen wonder want hele stoeten nikon ene canons hadden dat niet in de digitale toestellen. Geen haar op mijn hoofd die dus zo'n ding wilde kopen. Gelukkig had de Pentax K100 (en opvolgers) al die normale dingen voor fotografen dus wel.
Het succes van Canon en later Nikon in dat segment door mensen het gevoel te geven dat ze plots tot de happy few der professionals behoren is enorm, maar inderdaad op niets gebaseerd.
Toen ik jong was lachten we Nikon uit als goedkope Japanse imitatie van echte merken als Leica en Hasselblad etc. Als ik in studio's kom vind ik alleen maar Nikon en Canon spul voor point and click werk om even de scene te plaatsen. De opnames worden gewoon met een PhaseOne of een Sinar gemaakt met een achterwand waar je tenminste een fatsoenlijke resolutie zonder cross over op hebt.
Landschappen op groot en midden formaat: geen canon of nikon te bekennen in mijn wereld. Nee, zolang als een hele generatie topfotografen heeft leren fotograferen op een K1000 kun niet plots de Canon en Nikon's semi pro toestellen heilig verklaren.
But we live in the age of marketing. Better een iphone waar mee je niet kan bellen dan een echt kwaliteitstoestel, want succesvolle mensen hebben een bjorn onderbroek met merk in beeld en een schreeuwende band om hun nek met Nikon. Vroeger stiftje je je glanzende merkjes weg van je profi camera om candid fotografie makkelijker te maken en kocht je neutrale zwarte doppen. Nu lopen mensen er bij als een wandelende reclamezuil.
99% van de huidige dslr fotografen weet niet eens dat ze hun scherptediepte kunnen controleren. Geen wonder want hele stoeten nikon ene canons hadden dat niet in de digitale toestellen. Geen haar op mijn hoofd die dus zo'n ding wilde kopen. Gelukkig had de Pentax K100 (en opvolgers) al die normale dingen voor fotografen dus wel.
Tja, toen ik op zoek ging naar mijn eerste eigen camera (had daarvoor gefotografeerd met de Voigtländer en Agfa Colorflex van m'n vader) waren er features die bij Canon alleen beschikbaar waren op de T90 en de F1, toendertijd de twee duurste modellen van Canon (ƒ2000 resp ƒ3500). Simpele handinstelling ontbrak toen op de T50 en ook de T70 was beperkt, daarbij waren ze veel duurder, en de T70 was al onbetaalbaar duur.
Ook Nikon was toen ook schreeuwend duur, zelfs de gestripte-types, en viel gelijk af. De enige merken die ik toen overwoog waren Minolta X-300, Olympus OM-101, Pentax P30, Ricoh KR-5, KR-10x, Chinon CP5, Cosina CT1super en Petri (blijkbaar een rebranded Cosina). Over Olympus hoorde ik echter allemaal vreemde verhalen, omdat er daar in de adviesprijs minder marge zat voor de detaïst (maar dat wist ik toen nog niet). Behalve Minolta en Olympus hadden die merken allemaal een Pentax K-bajonet.
Ofwel in het kort: Terwijl Canon een aantal malen een prijs-revolutie heeft veroorzaakt (o.a. met de AE-1 en AE1-program, later met de EOS 300D, EOS 1000D, EOS 5D) was toen ik startte met met fotograferen, het aanbod van Canon enkel interessant voor Professionals en degenen die wil laten zien bij de happy few te horen, en over Nikon kun je hetzelfde zeggen.
Uiteindelijk kwam ik uit bij een tweedehands Ricoh Kr-10super waarvoor ik daarna daarna o.a. een winder kocht. Toen ik tegen de beperkingen van deze Ricoh aanliep lag de situatie als volgt
- De bovengenoemde merken met Pentax vatting boden enkel budgetmodellen of waren geheel uit de slr-fabricage gestapt. Tweedehands bestonden er wel interesante modellen van Ricoh, maar die waren zeldzaam, serieuze keus was er dus enkel van Pentax, ook al vanwege betere compatibiliteit met de PKA-vatting.
-Vervolgens viel de Pentax P30 (P30, P30n, P30t) af omdat hij geen winderaansluiting had. De A-serie werd niet meer aangeboden (uit productie). De tweedehands veel aangeboden camera's uit de M-serie (ME-F, ME-super, MG, ME, MV-1, MV) hadden dan weer die scherptedieptecontroleknop niet. Toen ik uiteindelijk de camera vond die wel alles had wat ik wilde had het AF-tijdperk defintief doorgezet (Petri afgevallen, Cosina budgetmerk, Cosina kreeg geen voet aan de grond met haar CP-9AF, Ricoh overgeschakeld op bridge- en compactcamera's) en was ik uitgekomen bij de Pentax Z-1.
Pentax heeft heel lang twee (soms 3) modellen gevoerd waarvan alleen de duurdere versie de scherptedieptecontroleknop had. K1000 niet, P30 (uitzondering die regel bevestigd) en P50 wel. Daarna SF7 niet, SFX wel, Z-10, niet, Z-1 wel, Z-20, Z-50, Z-70 niet, Z1p wel, MZ-5, MZ-6, MZ-7, MZ-10, MZ-50, MZ-60, MZ-M niet, MZ5n, MZ-3 en MZ-S wel (drie generaties) en *ist niet, zelfs *istD niet, laat staan dus *istDs, *istDl, *istDs2 en *istDl2.
AE-Lock heeft op manual-focus Pentax-camera's ook altijd ontbroken, pas vanaf de introductie van autofocus hebben ook Pentax camera's hiervoor een knop (en gelukkig allemaal)
Ofwel in het kort: 'Al die normale dingen voor fotografen' hebben Pentax camera's ook niet altijd gehad.
Helaas is het nu zo dat voor de massa van de professionele fotografen alleen Canon en Nikon meetellen. De anderen hebben het geprobeerd maar kregen nooit echt voet aan de grond, Olympus niet ondanks de revolutionaire OM-1 en OM-2 en de met multispotmeting unieke OM-3 en OM-4. Pentax niet met haar LX die was wat de Nikon F-3 beloofde (en pas met de F-3p waarmaakte) en meer. Die andere niet, ondanks 4 pogingen: Minolta XM en XM-motor (te vooruitstrevend en bovenal niet mechanisch), Minolta 9000 (professionals wilden liefst mechanisch, laat staan AF) , Minolta Dynax 9xi, Sony Alpha 900. Vooral bij Pentax heeft dat invloed gehad op de beschikbaarheid van bepaalde objectieven, vooral de lichtsterkere en specialistische exemplaren. De SMC-M 35mm f1/1.4 is bijvoorbeeld nooit verder gekomen dan het prototype-stadium. Tot de jaren 70 was Pentax een van de grote merken.
Dat betekent niet dat de camera's van deze merken minder zijn, in tegendeel, en ook deze camera's zijn veelvuldig ingezet voor professioneel gebruik, alleen koos de massa van de professionals, kuddedieren als mensen nu eenmaal zijn, steevast voor Canon en Nikon waardoor het voor andere merken vaak moeilijk financiëel vol te houden is om in het topsegment mee te blijven draaien. Vanaf de te late overstap van schroefdraad naar bajonet (1975) heeft Pentax steeds stapjes terug moeten doen. De concurrentie wordt steeds harder, ook Minolta, 15 jaar geleden nog de tweede grootste heeft de handdoek in de ring moeten gooien en de zaak verkocht. Schaalvoordelen gaan steeds harder meetellen, en de kleinere verkoopaantallen zijn waarschijnlijk ook de reden dat de adviesprijs van deze camera nu hoger is als die van de op specificaties vergelijkbare Nikon D7000. Ik denk dat de de K-5 echter het prijsvoorverschil meer dan waard is, in betere bediening, betere is afgestemd op echte fotografen.
En inderdaad leven we meer dan ooit tevoren in de age of marketing, waarbij mensen merkkleding en gadgets kopen om er bij te horen. Dat is echter al begonnen in de jaren 80. Wat mensen hebben telt niet meer mee, wat mensen kopen telt. Ook al heeft meer dan de helft van de mensen nog een analoge TV in huis, grotendeels als eerste toestel maar ook veel digitale-TV-bezitters hebben nog een CRT-tje op de slaapkamer, toch begint men analoog uit te faseren want immers meer dan de helft heeft al digitaal, en toevallig is dat de kapitaalkrachtigste helft waaraan het meest te verdienen valt. Dat is slechts één voorbeeld, maar zo zijn er talrijke.
Ook Nikon was toen ook schreeuwend duur, zelfs de gestripte-types, en viel gelijk af. De enige merken die ik toen overwoog waren Minolta X-300, Olympus OM-101, Pentax P30, Ricoh KR-5, KR-10x, Chinon CP5, Cosina CT1super en Petri (blijkbaar een rebranded Cosina). Over Olympus hoorde ik echter allemaal vreemde verhalen, omdat er daar in de adviesprijs minder marge zat voor de detaïst (maar dat wist ik toen nog niet). Behalve Minolta en Olympus hadden die merken allemaal een Pentax K-bajonet.
Ofwel in het kort: Terwijl Canon een aantal malen een prijs-revolutie heeft veroorzaakt (o.a. met de AE-1 en AE1-program, later met de EOS 300D, EOS 1000D, EOS 5D) was toen ik startte met met fotograferen, het aanbod van Canon enkel interessant voor Professionals en degenen die wil laten zien bij de happy few te horen, en over Nikon kun je hetzelfde zeggen.
Uiteindelijk kwam ik uit bij een tweedehands Ricoh Kr-10super waarvoor ik daarna daarna o.a. een winder kocht. Toen ik tegen de beperkingen van deze Ricoh aanliep lag de situatie als volgt
- De bovengenoemde merken met Pentax vatting boden enkel budgetmodellen of waren geheel uit de slr-fabricage gestapt. Tweedehands bestonden er wel interesante modellen van Ricoh, maar die waren zeldzaam, serieuze keus was er dus enkel van Pentax, ook al vanwege betere compatibiliteit met de PKA-vatting.
-Vervolgens viel de Pentax P30 (P30, P30n, P30t) af omdat hij geen winderaansluiting had. De A-serie werd niet meer aangeboden (uit productie). De tweedehands veel aangeboden camera's uit de M-serie (ME-F, ME-super, MG, ME, MV-1, MV) hadden dan weer die scherptedieptecontroleknop niet. Toen ik uiteindelijk de camera vond die wel alles had wat ik wilde had het AF-tijdperk defintief doorgezet (Petri afgevallen, Cosina budgetmerk, Cosina kreeg geen voet aan de grond met haar CP-9AF, Ricoh overgeschakeld op bridge- en compactcamera's) en was ik uitgekomen bij de Pentax Z-1.
Pentax heeft heel lang twee (soms 3) modellen gevoerd waarvan alleen de duurdere versie de scherptedieptecontroleknop had. K1000 niet, P30 (uitzondering die regel bevestigd) en P50 wel. Daarna SF7 niet, SFX wel, Z-10, niet, Z-1 wel, Z-20, Z-50, Z-70 niet, Z1p wel, MZ-5, MZ-6, MZ-7, MZ-10, MZ-50, MZ-60, MZ-M niet, MZ5n, MZ-3 en MZ-S wel (drie generaties) en *ist niet, zelfs *istD niet, laat staan dus *istDs, *istDl, *istDs2 en *istDl2.
AE-Lock heeft op manual-focus Pentax-camera's ook altijd ontbroken, pas vanaf de introductie van autofocus hebben ook Pentax camera's hiervoor een knop (en gelukkig allemaal)
Ofwel in het kort: 'Al die normale dingen voor fotografen' hebben Pentax camera's ook niet altijd gehad.
Helaas is het nu zo dat voor de massa van de professionele fotografen alleen Canon en Nikon meetellen. De anderen hebben het geprobeerd maar kregen nooit echt voet aan de grond, Olympus niet ondanks de revolutionaire OM-1 en OM-2 en de met multispotmeting unieke OM-3 en OM-4. Pentax niet met haar LX die was wat de Nikon F-3 beloofde (en pas met de F-3p waarmaakte) en meer. Die andere niet, ondanks 4 pogingen: Minolta XM en XM-motor (te vooruitstrevend en bovenal niet mechanisch), Minolta 9000 (professionals wilden liefst mechanisch, laat staan AF) , Minolta Dynax 9xi, Sony Alpha 900. Vooral bij Pentax heeft dat invloed gehad op de beschikbaarheid van bepaalde objectieven, vooral de lichtsterkere en specialistische exemplaren. De SMC-M 35mm f1/1.4 is bijvoorbeeld nooit verder gekomen dan het prototype-stadium. Tot de jaren 70 was Pentax een van de grote merken.
Dat betekent niet dat de camera's van deze merken minder zijn, in tegendeel, en ook deze camera's zijn veelvuldig ingezet voor professioneel gebruik, alleen koos de massa van de professionals, kuddedieren als mensen nu eenmaal zijn, steevast voor Canon en Nikon waardoor het voor andere merken vaak moeilijk financiëel vol te houden is om in het topsegment mee te blijven draaien. Vanaf de te late overstap van schroefdraad naar bajonet (1975) heeft Pentax steeds stapjes terug moeten doen. De concurrentie wordt steeds harder, ook Minolta, 15 jaar geleden nog de tweede grootste heeft de handdoek in de ring moeten gooien en de zaak verkocht. Schaalvoordelen gaan steeds harder meetellen, en de kleinere verkoopaantallen zijn waarschijnlijk ook de reden dat de adviesprijs van deze camera nu hoger is als die van de op specificaties vergelijkbare Nikon D7000. Ik denk dat de de K-5 echter het prijsvoorverschil meer dan waard is, in betere bediening, betere is afgestemd op echte fotografen.
En inderdaad leven we meer dan ooit tevoren in de age of marketing, waarbij mensen merkkleding en gadgets kopen om er bij te horen. Dat is echter al begonnen in de jaren 80. Wat mensen hebben telt niet meer mee, wat mensen kopen telt. Ook al heeft meer dan de helft van de mensen nog een analoge TV in huis, grotendeels als eerste toestel maar ook veel digitale-TV-bezitters hebben nog een CRT-tje op de slaapkamer, toch begint men analoog uit te faseren want immers meer dan de helft heeft al digitaal, en toevallig is dat de kapitaalkrachtigste helft waaraan het meest te verdienen valt. Dat is slechts één voorbeeld, maar zo zijn er talrijke.
offtopic:
edit: typo's en kleinigheden
edit: typo's en kleinigheden
[Reactie gewijzigd door BeosBeing op woensdag 22 september 2010 17:10]
Lol. Ik ben ook begonnen met de Voigländer van mijn vader 
Eerste toestel vergeten, maar mijn eerste prijs mee gewonnen. Heel simpel toestelletje, maar voor een tienjarige al heel zeldzaam. Zo'n rus.
Later zo'n Pentax kloon Cosina gekocht vanwege de bajonet. Gammel toestel dat je moest dichtplakken met zwart tape omdat de naden soms licht door lieten, maar wel mooi glas er op.
Trotse eigenaar van een OM-1 geweest. Jammer dat ze qua glas op een zijspoor raakten. Verkocht voor een habbekrats aan iemand die niet begreep dat hij een industriele revolutie in zijn had. Had er nu veel geld voor kunnen krijgen.
De pentax ME als tussencameraatje. Raar geval met veel elektronica vond ik toen. Wel heel handzaam. en met een pancake geweldig voor candid fotografie.
Leica een jaar in bruikleen gehad, maar kon niet wennen aan meetzoeker en ik vond het overprijsd. Als ik het geld had gehad was ik op Minolta overgestapt weer vanwege het glas en de pracht toestellen. En heel lang een dubbeloog Mamya gehad wederom heel goed voor candid cafe fotografie en prachtig voor landschappen.
en nu dan 'trotse eigenaar van mijn eerste echte professionele toestel' namelijk een Nikon. Jammer dat ik mijn vrouws Pentax zo nu en dan grijp. Maar toch goed terecht gekomen naar de huidige maatstaven, want onderdehand hebben alle posters alle posts die niet Canon of Nikon bejubelden off topic genoemd en iedereen die iets over Pentax zei als irrelevant betiteld.
Het leek me zelf best to the point in een pentax topic, maar hé ik heb alleen maar nullen gescoord hier. Weet er blijkbaar niets van.
edit: het commentaar van mij en iemand anders op studio fotografie heeft een -1 gekregen!!! Ik kom er toch wel eens over de vloer...
Eerste toestel vergeten, maar mijn eerste prijs mee gewonnen. Heel simpel toestelletje, maar voor een tienjarige al heel zeldzaam. Zo'n rus.
Later zo'n Pentax kloon Cosina gekocht vanwege de bajonet. Gammel toestel dat je moest dichtplakken met zwart tape omdat de naden soms licht door lieten, maar wel mooi glas er op.
Trotse eigenaar van een OM-1 geweest. Jammer dat ze qua glas op een zijspoor raakten. Verkocht voor een habbekrats aan iemand die niet begreep dat hij een industriele revolutie in zijn had. Had er nu veel geld voor kunnen krijgen.
De pentax ME als tussencameraatje. Raar geval met veel elektronica vond ik toen. Wel heel handzaam. en met een pancake geweldig voor candid fotografie.
Leica een jaar in bruikleen gehad, maar kon niet wennen aan meetzoeker en ik vond het overprijsd. Als ik het geld had gehad was ik op Minolta overgestapt weer vanwege het glas en de pracht toestellen. En heel lang een dubbeloog Mamya gehad wederom heel goed voor candid cafe fotografie en prachtig voor landschappen.
en nu dan 'trotse eigenaar van mijn eerste echte professionele toestel' namelijk een Nikon. Jammer dat ik mijn vrouws Pentax zo nu en dan grijp. Maar toch goed terecht gekomen naar de huidige maatstaven, want onderdehand hebben alle posters alle posts die niet Canon of Nikon bejubelden off topic genoemd en iedereen die iets over Pentax zei als irrelevant betiteld.
Het leek me zelf best to the point in een pentax topic, maar hé ik heb alleen maar nullen gescoord hier. Weet er blijkbaar niets van.
edit: het commentaar van mij en iemand anders op studio fotografie heeft een -1 gekregen!!! Ik kom er toch wel eens over de vloer...
[Reactie gewijzigd door max3D op woensdag 22 september 2010 02:58]
De dure merken met middenformaat die je opnoemt zijn wel enkel nuttig in een onnozel studiootje waar geen enkele scene spontaan is. Dat is maar een klein deeltje fotografen. Duurder betekent niet automatisch dat het professioneler is lol.
Meeste foto's in kranten, weekbladen of op websites is gewoon met een Canon/Nikon genomen.
Meeste foto's in kranten, weekbladen of op websites is gewoon met een Canon/Nikon genomen.
in de fotografie wereld kan je er bijna altijd wel vanuit gaan hoe duurder hoe professioneler. je hebt uitzonderingen zoals Leica.. maar hoe duurder hoe prof ja..
En hier spreekt duidelijk iemand die perfect in het wereldje van foto-snobbisme past. Het gaat toch om het resultaat? Middenformaat heeft in de professionele fotografie zijn toepassing, net zoals kleinbeeld dat heeft. Als ik jouw argumentatie volg, dan zou je langs de lijnen bij de grote voetbalwedstrijden een echte fotograaf met een Hasselblad kunnen zien??
ontopic:
Ik vind overigens dat Pentax met deze camera een mooi apparaat neerzet. Ze maken het zichzelf wel moeilijk door het voor deze prijs neer te zetten. De D7000 is een geduchte concurrent me dunkt..
In-camera HDR lijkt me tricky, tenzij het echt goed uitgewerkt is. Iemand die het geld voor deze camera neertelt lijkt me een hobbyist. Tijdens het HDR proces in de nabewerking wil je zoveel mogelijk controle. In-camera HDR functioneert naar mijn mening alleen maar als de camera er een 32 bit *.hdr bestand van maakt. Zo heb je achteraf nog de volledige controle voor de tone mapping en dergelijke.
ontopic:
Ik vind overigens dat Pentax met deze camera een mooi apparaat neerzet. Ze maken het zichzelf wel moeilijk door het voor deze prijs neer te zetten. De D7000 is een geduchte concurrent me dunkt..
In-camera HDR lijkt me tricky, tenzij het echt goed uitgewerkt is. Iemand die het geld voor deze camera neertelt lijkt me een hobbyist. Tijdens het HDR proces in de nabewerking wil je zoveel mogelijk controle. In-camera HDR functioneert naar mijn mening alleen maar als de camera er een 32 bit *.hdr bestand van maakt. Zo heb je achteraf nog de volledige controle voor de tone mapping en dergelijke.
[Reactie gewijzigd door Recoil op dinsdag 21 september 2010 10:38]
Haha,
Spontane fotografie heeft zeker bestaansrecht, en ik wil niemand voor zijn vakantiekiekjes een Sinar laten meeslepen, en wat de kranten en websites (1 à 2 megapixel is voldoende) betreft heb je gelijk, maar er wordt heel veel geschoten op grotere formaten, al was het maar vanwege de verstelmogelijkheden (Architectuur: perspectiefcorrectie, productiefotografie: verdraaiing scherpstelvlak)
Daarbij zijn er veel middenformaat-camera's die ook voor de spontanere fotografie en reportage bedoeld zijn. Enkele voorbeelden:
Analoog: Mamiya 6, Mamiya 7, Pentax 6×7, Pentax 67, Pentax 645 en Pentax 645n.
Digitaal: Leica S2, Pentax 645D, Mamiya 645AFD, Mamiya 645AFDII, Mamiya 645AFDIII, Hasselblad H1D, Hasselblad H2D, Hasselblad H3D, Hasselblad H3DII, Hasselblad H4D.
Voor reclamefotografie, bv voor billboards kom je er niet met een simpel Canonetje of Nikonnetje. Mischien dat je er wel komt met een Pentax 645D maar ook die is daarvoor niet primair bedoeld. Dan kom je inderdaad uit op merken als Leaf, Phase One, Sinar, Arca Swiss enzovoorts. En het aantal foto's dat je dagelijks ziet dat met dergelijke camera's gemaakt is, is waarschijnlijk veel groter dan jij, en zelfs ik realiseren. (Maar de meeste mensen komen met dergelijke camera's nooit in aanraking, daarvoor zijn ze gewoonweg te duur.)
Nee, de soort fotografie waarnaar jij refereert, en die met Canon en Nikon is genomen is met uitstek wegwerpfotografie: vandaag in de krant, morgen vergeten. Dat is niet om denigrerend te doen, ook die fotografie heeft zijn waarde, maar het is een andere klasse fotografie.
Spontane fotografie heeft zeker bestaansrecht, en ik wil niemand voor zijn vakantiekiekjes een Sinar laten meeslepen, en wat de kranten en websites (1 à 2 megapixel is voldoende) betreft heb je gelijk, maar er wordt heel veel geschoten op grotere formaten, al was het maar vanwege de verstelmogelijkheden (Architectuur: perspectiefcorrectie, productiefotografie: verdraaiing scherpstelvlak)
Daarbij zijn er veel middenformaat-camera's die ook voor de spontanere fotografie en reportage bedoeld zijn. Enkele voorbeelden:
Analoog: Mamiya 6, Mamiya 7, Pentax 6×7, Pentax 67, Pentax 645 en Pentax 645n.
Digitaal: Leica S2, Pentax 645D, Mamiya 645AFD, Mamiya 645AFDII, Mamiya 645AFDIII, Hasselblad H1D, Hasselblad H2D, Hasselblad H3D, Hasselblad H3DII, Hasselblad H4D.
Voor reclamefotografie, bv voor billboards kom je er niet met een simpel Canonetje of Nikonnetje. Mischien dat je er wel komt met een Pentax 645D maar ook die is daarvoor niet primair bedoeld. Dan kom je inderdaad uit op merken als Leaf, Phase One, Sinar, Arca Swiss enzovoorts. En het aantal foto's dat je dagelijks ziet dat met dergelijke camera's gemaakt is, is waarschijnlijk veel groter dan jij, en zelfs ik realiseren. (Maar de meeste mensen komen met dergelijke camera's nooit in aanraking, daarvoor zijn ze gewoonweg te duur.)
Nee, de soort fotografie waarnaar jij refereert, en die met Canon en Nikon is genomen is met uitstek wegwerpfotografie: vandaag in de krant, morgen vergeten. Dat is niet om denigrerend te doen, ook die fotografie heeft zijn waarde, maar het is een andere klasse fotografie.
Totdat de fotograaf tot z'n knieën in de zee moet staan of ondersteboven aan een berg moet hangen. Dan komt de Canon uit de koffer en blijft de Hasselblad er in. Als het plaatje dan uiteindlijk in de Vogue staat ziet niemand het verschil.Ik kan namelijk ook de stelling poneren dat een echte pro überhaupt niet werkt met APS-x of 35mm camera's ; Hasseblad, PhaseOne, Mamiya, Pentax 645(D) of bijv. een Sinar met een Leaf achterwand, dát is het echte professionele spul...
...In dat segment kom je écht geen Nikon of Canon tegen.
[Reactie gewijzigd door TheBorg op maandag 20 september 2010 22:56]
toch fijn dat je enorm veel met namen gooit maar eigenlijk totaal geen idee hebt waar je het over hebt. alsof de hele wereld miljoenen euro's rondstrooit aan camera's, terwijl een 1DSmk(?) makkelijk mee komt. De Pentax 645_D_ is niet eens te koop, de 645 wordt weinig gebruikt. Leaf is exit. Nog vragen?
Met arrogante types als Simon de la Court ga ik niet meer in discussie. A waste of time....
Mijn andere posts hier worden nu verwijderd, want dit gaat helemaal nergens meer over.
Mijn andere posts hier worden nu verwijderd, want dit gaat helemaal nergens meer over.
[Reactie gewijzigd door MarcelG op woensdag 22 september 2010 08:37]
genoeg profi fotografen die met Canons en Nikon of andere aps-c en 35mm cameras werken, denk aan modefotografie, straat fotografie etc etc. daar heeft een hasselblad verdomd weinig toegevoegde waarde.
Dat type cameras zijn zeer specifiek maar in veel situaties gewoon niet optimaal bruikbaar.
Dat type cameras zijn zeer specifiek maar in veel situaties gewoon niet optimaal bruikbaar.
Ik wel, maar dat was een slimme.
Ik ben overgestapt van Pentax naar Nikon en heb daar feitelijk spijt van. Het scherpstel mechaniek in de lenzen en het matglas zijn bij Pentax op professioneel niveau, dus razendsnel met de hand scherpstellen.
Wachten tot je Nikon D90 eindelijk genoeg contrast gevonden heeft om het zelf te kunnen is absurd en zelf scherpstellen is nagenoeg onmogelijk. De zoomlensjes hebben een scherpstelbereik van 20 graden mechanisch wat veel te grof is. Het matglas biedt vrijwel geen enkele hulp.
Verder liet mijn vrouw die nu de trotse eigenaar van de Pentax is haar 80-200 mm van 15 jaar terug vallen van 1,5 meter hoogte op een marmeren vloer. Resultaat: niets gebeurd. Moet ik niet proberen. Tot slot blijf ik gecharmeerd van het hergebruik van stoloude toplenzen die nu gewoon met VR werken op een digitale Pentax body. Een 50 mm 1,2 echte Asahi is niet te versmaden als portretlensje.
Het zijn inderdaad de accessoires waardoor je belemmerd voelt en dan maar overstapt, maar Pentax glas is prachtig (net als natuurlijk de oude Nikon lensen, maar die doen geen VR meer op een nieuw toestel).
Ik ben overgestapt van Pentax naar Nikon en heb daar feitelijk spijt van. Het scherpstel mechaniek in de lenzen en het matglas zijn bij Pentax op professioneel niveau, dus razendsnel met de hand scherpstellen.
Wachten tot je Nikon D90 eindelijk genoeg contrast gevonden heeft om het zelf te kunnen is absurd en zelf scherpstellen is nagenoeg onmogelijk. De zoomlensjes hebben een scherpstelbereik van 20 graden mechanisch wat veel te grof is. Het matglas biedt vrijwel geen enkele hulp.
Verder liet mijn vrouw die nu de trotse eigenaar van de Pentax is haar 80-200 mm van 15 jaar terug vallen van 1,5 meter hoogte op een marmeren vloer. Resultaat: niets gebeurd. Moet ik niet proberen. Tot slot blijf ik gecharmeerd van het hergebruik van stoloude toplenzen die nu gewoon met VR werken op een digitale Pentax body. Een 50 mm 1,2 echte Asahi is niet te versmaden als portretlensje.
Het zijn inderdaad de accessoires waardoor je belemmerd voelt en dan maar overstapt, maar Pentax glas is prachtig (net als natuurlijk de oude Nikon lensen, maar die doen geen VR meer op een nieuw toestel).
Tot de jaren 70 liepen veel professionals rond met Pentax, vooral reportagefotografen. Bij ANP was het de standaardcamera. De F2 was voor velen op dat moment overkill, en andere merken hadden toen een minder consistent assortiment (Canon) of liepen wat achter.Al is een nadeel dat er niet zoveel lenzen/flitsers e.d. voor te koop zijn. Bij Canon, Nikon of Sony heb je veel meer accessoires, en ik heb eerlijk gezegd ook nog nooit een professionele fotograaf gezien die met een Pentax rondliep; bijna alleen Canon en Nikon.
Echter omdat in eind jaren 60 ook Minolta ging meetellen en begin jaren 70 Olympus uit het niets opdook, beide met bayonet-vatting, terwijl Pentax, vanwege compatibiliteit nog vast hield aan de schroefaansluiting (onhandig, te kleine opening voor lichsterke lenzen) verloren ze toen hun sterke positie.
En professionele fotografen die Pentax zijn blijven gebruiken waren er wel, maar bij soorten fotografie waar de fotografen minder opvalllend aanwezig zijn, bv bij natuur- landschaps en reis-fotografie.
De politie heeft jarenlang voor het fotograferen van snelheidsovertredingen gebruik gemaakt van de Pentax MX met motordrive en 250-opnamen-achterwand.
De meest in het oog lopende fotografen zijn natuurlijk de sport- (voetbal) en persfotografen die rond 1990 massaal overschakelden van Nikon naar Canon.
[Reactie gewijzigd door BeosBeing op dinsdag 21 september 2010 10:42]
Ik neem aan dat je hiermee doelt op Canon en Nikon?Dus wat mij betreft een goede vervanger voor de grote (& dure) merken.
Alleen snap ik niet goed waarom je het een goede vervanger noemt.
Aan de specs te zien is ie redelijk gelijkwaardig aan de Nikon D7000 en de Canon 60D, terwijl ie wel 250 euro meer kost dan die beide modellen.
Om nog maar niet te spreken over de Canon 7D die tegenwoordig al zo hard in prijs gezakt is dat de Pentax 200 euro duurder is terwijl de specs van de 7D veel beter zijn.
Aangezien de grote merken dus juist goedkoper zijn, zie ik niet in wat dan het argument zou moeten zijn om toch voor Pentax te kiezen?
[Reactie gewijzigd door mjtdevries op maandag 20 september 2010 22:02]
Het gaat niet alleen om de prijs...
Een Leica M8 was ook helemaal niet zo'n goede camera, toch koste die erg veel geld... Mensen hadden het er voor over, want ze wilde digitaal en ze wilde top glas.. (of hadden dat nog uit de analoge tijdperk).
Wel werden er top foto's mee gemaakt, omdat er mensen mee werkten die wisten waar ze mee bezig waren..
Bij Pentax precies het zelfde alleen is het prijs verschil stukken kleiner met de marktleiders (vaak zelfs goedkoper naar verloop van tijd en zijn de spec vergelijkbaar).
Zelfde geld in mijn ogen voor Zuiko glaswerk van Olympus.
Ben het helemaal met Max3D en MarcelG eens. Zegt iemand die zowel Nikon, Canon, als Pentax in bezit heeft gehad.
Het valt me wel op dat mensen vaak hun eigen merk helemaal de hemel in prijzen en alles wat niet in dat straatje valt compleet afkraken.. En maar blijven hameren op de ruime keuze uit objectieven etc. Waar de meeste grappig genoeg helemaal geen gebruik van maken welke idoot gaat er nu 5x het zelfde objectief kopen met elke keer een iets betere of slechtere kwalliteit??
Als ik ondersteboven aan een berg hang, dan haal ik niks meer uit de koffer en dan doe ik het met wat ik op dat moment bij heb al is dat een Pentax, een Leica, een Nikon, een mobiele telefoon, een compact camera, of een Canon is, dat maakt niet uit, dat shot maak je dan toch wel.
Foto's die met Canon of Nikon genomen kun je met elk ander merk minstens zo goed maken.
Er zijn gewoon kleinere spelers op de markt die hebben ook een recht om te bestaan.
Om iedereen maar Nikon of Canon aan te smeren omdat die meer objectieven in het assortiment hebben is complete onzin. Daar maakt meer dan 3 kwart geen gebruik van en zal dat ook nooit doen.
Elke camera maakt foto's.
Alles heeft zijn specifiek toepassingsgebied.
Een Leica M8 was ook helemaal niet zo'n goede camera, toch koste die erg veel geld... Mensen hadden het er voor over, want ze wilde digitaal en ze wilde top glas.. (of hadden dat nog uit de analoge tijdperk).
Wel werden er top foto's mee gemaakt, omdat er mensen mee werkten die wisten waar ze mee bezig waren..
Bij Pentax precies het zelfde alleen is het prijs verschil stukken kleiner met de marktleiders (vaak zelfs goedkoper naar verloop van tijd en zijn de spec vergelijkbaar).
Zelfde geld in mijn ogen voor Zuiko glaswerk van Olympus.
Ben het helemaal met Max3D en MarcelG eens. Zegt iemand die zowel Nikon, Canon, als Pentax in bezit heeft gehad.
Het valt me wel op dat mensen vaak hun eigen merk helemaal de hemel in prijzen en alles wat niet in dat straatje valt compleet afkraken.. En maar blijven hameren op de ruime keuze uit objectieven etc. Waar de meeste grappig genoeg helemaal geen gebruik van maken welke idoot gaat er nu 5x het zelfde objectief kopen met elke keer een iets betere of slechtere kwalliteit??
Als ik ondersteboven aan een berg hang, dan haal ik niks meer uit de koffer en dan doe ik het met wat ik op dat moment bij heb al is dat een Pentax, een Leica, een Nikon, een mobiele telefoon, een compact camera, of een Canon is, dat maakt niet uit, dat shot maak je dan toch wel.
Foto's die met Canon of Nikon genomen kun je met elk ander merk minstens zo goed maken.
Er zijn gewoon kleinere spelers op de markt die hebben ook een recht om te bestaan.
Om iedereen maar Nikon of Canon aan te smeren omdat die meer objectieven in het assortiment hebben is complete onzin. Daar maakt meer dan 3 kwart geen gebruik van en zal dat ook nooit doen.
Elke camera maakt foto's.
Alles heeft zijn specifiek toepassingsgebied.
[Reactie gewijzigd door luuukt op dinsdag 21 september 2010 07:55]
Leuk verhaal van je, maar het geeft totaal geen antwoord op mijn vraag.
Wat is nou dat argument om juist voor Pentax te kiezen als het ding op geen enkel gebied beter is dan Nikon en Canon en wel meer kost.
Het glaswerk is niet beter.
Misschien vind jij het niet interessant dat Canon meer keuze in glaswerk heeft, maar het kan toch zeker geen reden zijn om juist niet voor Canon te gaan.
Als iemand claimt dat iets een goede vervanger is voor de concurentie, dan verwacht ik toch ook dat ie aan kan geven waarom.
Ik heb nu van hem en van jou daar nog steeds geen antwoord op gekregen.
Wat betreft 5x hetzelfde objectief kopen: dat doet natuurlijk bijna niemand.
Maar als je een 50mm objectief wilt kopen dan is het wel handig dat je een keus hebt tussen een goedkope 1.8, een duurdere maar betaalbare 1.4 en een zeer dure maar geweldige 1.2
Als het merk waarvoor je hebt gekozen maar één 50mm objectief in het assortiment heeft zitten, dan beperkt dat je wel flink in je mogelijkheden. Zeker als dat niet toevallig het model is dat jij graag zou willen hebben.
Wat is nou dat argument om juist voor Pentax te kiezen als het ding op geen enkel gebied beter is dan Nikon en Canon en wel meer kost.
Het glaswerk is niet beter.
Misschien vind jij het niet interessant dat Canon meer keuze in glaswerk heeft, maar het kan toch zeker geen reden zijn om juist niet voor Canon te gaan.
Als iemand claimt dat iets een goede vervanger is voor de concurentie, dan verwacht ik toch ook dat ie aan kan geven waarom.
Ik heb nu van hem en van jou daar nog steeds geen antwoord op gekregen.
Wat betreft 5x hetzelfde objectief kopen: dat doet natuurlijk bijna niemand.
Maar als je een 50mm objectief wilt kopen dan is het wel handig dat je een keus hebt tussen een goedkope 1.8, een duurdere maar betaalbare 1.4 en een zeer dure maar geweldige 1.2
Als het merk waarvoor je hebt gekozen maar één 50mm objectief in het assortiment heeft zitten, dan beperkt dat je wel flink in je mogelijkheden. Zeker als dat niet toevallig het model is dat jij graag zou willen hebben.
DAt zeg ik iet. Er zijn alleen heel veel mensen die denken dat er behalve Canon en Nikon niets is, dat de rest troep is en dat slaat nergens op. Het is best dat ze het kopen en er blij mee zijn maar laat ander merken ook in hun waarde. Er is meer dan Canon en Nikon.
Er is niemand die zegt dat alles wat geen Canon of Nikon is troep is. Doe die fanboy bril af, en lees gewoon wat er staat!
Er zijn best wel betere lenzen dan die Canon 50 1.2 L die dan ook NOG meer kosten.
Waar je echter volledig aan voorbij gaat is dat het hier niet over de kwaliteit van die lenzen ging, maar over de KEUZE aan lenzen.
Als je niet bereid bent om 2000 euro uit te geven aan een lens, dan boeit het totaal niet dat er een Zeiss 50mm lens is die 2x zo duur is als die Canon L en nog beter is.
Bij Pentax zie ik 1 optie. De middenmoot: 50mm 1.4 voor 449.
Dat is prima voor een heleboel mensen. Maar als een lens als de el-cheapo 50mm 1.8 goed genoeg voor je was, dan heb je pech. die KEUZE heb je niet.
Als die 1.4 niet goed genoeg voor je is, dan heb je wederom pech.
Er zijn best wel betere lenzen dan die Canon 50 1.2 L die dan ook NOG meer kosten.
Waar je echter volledig aan voorbij gaat is dat het hier niet over de kwaliteit van die lenzen ging, maar over de KEUZE aan lenzen.
Als je niet bereid bent om 2000 euro uit te geven aan een lens, dan boeit het totaal niet dat er een Zeiss 50mm lens is die 2x zo duur is als die Canon L en nog beter is.
Bij Pentax zie ik 1 optie. De middenmoot: 50mm 1.4 voor 449.
Dat is prima voor een heleboel mensen. Maar als een lens als de el-cheapo 50mm 1.8 goed genoeg voor je was, dan heb je pech. die KEUZE heb je niet.
Als die 1.4 niet goed genoeg voor je is, dan heb je wederom pech.
Ondertussen is er nog een Pentax 50mm f/1.4, de DA* 50mm f/1.4 SDM. (http://www.pentaximaging....AX_DA_Star_55mm_F1.4_SDM/)
Daarnaast is er overigens ook nog de Pentax SMCP-A 50mm f/1.2. Nieuw niet te krijgen, maar in het circuit goed voorhanden (maar prijzig).
Daarnaast is er overigens ook nog de Pentax SMCP-A 50mm f/1.2. Nieuw niet te krijgen, maar in het circuit goed voorhanden (maar prijzig).
Ik heb al vrij veel gepost in dit topic want enthousiast met een 0 weggemod is omdat het niet in het straatje van wat fanboys past. Ik zal nog eens proberen antwoord te geven met de grote kans dat ik dit lot weer onderga.
Je concrete vraag is waarom Pentax ipv merk Canon of Nikon zeker als die duurder is.
Laat ik beschrijven hoe ik mijn eerste DSLR koos. Ik fotografeer al vanaf kindsaan, burnen dee je gewoon in de doka door te poetsen en met wat figuurtjes op een steeltje in de beam van de projector kon je veel photoshop werk doen voordat je maar een digitale camera had. Ik heb vele camera's gehad, maar ben op een gegeven moment op analoge Pentax gesettled. Dat was in die tijd het merk met het beste glas voor de beste prijzen en een echt fotografen toestel. Zie de roemruchte K1000 waar elke student fotoacademie op heeft leveren fotograferen voor het digitale tijdperk.
Dus toen ik over wilde naar digitaal kon ik voor het eerst in lange tijd weer kiezen voor een nieuw merk. Je zet immers niet gauw je kostbare glas collectie aan de kant en je ervaring met een fabrikant. Ik wilde een betaalbaar toestel hebben om wat digitale ervaring mee op te doen.
Ik heb eerst alle specs gelezen, me verdiept in sensors etc. Nu moet ik voor mijn vak al professionele digitale achterwanden leveren aan echte studio's dus dat kon ik snel beoordelen.
Vervolgens ben ik gaan kijken naar handling, layout, knoppen of menu's etc. Het viel me op dat de reviews daar veel beknopter en niet toereikend over zijn (nee, ook de bekende als dpreview niet).
Op basis van die eerste twee stappen heb ik een shortlist gemaakt en ben naar een goede fotozaak gestapt. De drie die er uit leken te springen waren Canon, Nikon en Pentax. De eerste twee vanwege de positivieve reviews etc., de derde omdat er wat features als een scherptediepteknop op zaten die andere instap modellen niet hadden en die ik vooraf op mijn must have lijst had gezet.
In de fotozaak bleek een en ander veel simpeler dan ik dacht. Het matglas van de Pentax was veel helderder dan van de Canon en ook zichtbaar helderder dan van de Nikon. Handligging is een heel persoonlijke kwestie, ik heb kleine handen met dikke vinger dus ik vond de Nikon wat grof en de Pentax lekker in de hand liggen.
Vervolgens even wat virtuele foto's schieten in de shop. Keuze gemaakt in vijf minuten!
Noch de Nikon, noch de Canon konden zo snel met de hand scherpstellen als de Pentax. Het matglas gaf geen feedback, je mocht niet in een keer over op handinstelling, maar moest eerst aan schakelaars rommelen wat ik onhandig vind, het scherpstel bereik van de kitlenzen was nog geen 20 graden op Canon en Nikon, waarmee je dus sowieso niets kan doen, etc.
Ergo een Pentax K100D super gekocht. was. Dat was toen de instapper. Heel tevreden mee voor hobby fotografie.
Vervolgens moest ik voor mijn werk veel interieurs fotograferen. Jaren later inmiddels en ik had niet meer dan mijn Pentax + kitlens + tien pracht objectieven uit de oude doos die perfect werkten. Helaas geen 12-24mm want nooit nodig gehad.
Dus opnieuw gekeken wat er te koop was, want qua glas had ik toch nog geen investering gemaakt. Kon ook geen lekkere 12-24 vinden voor mijn doel dus het mocht best een ander merk zijn.
Gesettled op een Nikon D90 omdat deze de eerste was op dat moment die ook beperkt kon filmen wat handig was voor mijn toepassingen. De recensies waren positief en er bestond geen foto vakzaak in mijn nieuwe omgeving om dingen te proberen.
Nu werk ik er al een tijd mee, maar de scherpstel problemen blijken nimmer opgelost. Het lijkt me best handig om automatisch scherp te stellen, maar de Nikon wil niet locken op witte wanden. Handmatig is nog steeds gekloot en de zoomlenzen van Nikon zijn op dat gebied een grap. Voor de 12-24 dan maar een Tokina gekocht omdat je die met een beweging van hand naar auto scherpstellen kan veranderen en deze wel een lang doorlopende verstelling heeft zodat je nauwkeurig kan scherpstellen.
Your mileage may vary, maar ik zie hele goede redenen om 200E meer of minder uit te geven aan een toestel dat werkt zoals jij wilt. De helft van de innovaties hoef ik sowieso niet want met automatisch scherpstellen heb ik het gehad. Dat kan ik zelf veel sneller en nauwkeuriger als het toestel ten minste niet tegen werkt.
Ik druk niets af boven de 30x40 dus ik weet niet wat ik met al die mega pixels moet. Ik ben ook niet geinteresseerd in het aantal pixels dat ik op een display zie, want daar kijk ik nooit op. Ik heb een DSLR om die te gebruiken met de optische zoeker.
VR vind ik leuk want ik kan uit de hand fotograferen tot 1/15e (leica school gedaan he) als ik niet groter hoef dan 18x24. Nu kan ik met dezelfde techniek plots bruikbare shots maken op soms een 1/4 wat heel nuttig is als ik weer eens een kerk wil fotograferen.
VR in de body vind ik enorm handig want ik heb ervaren hoe ik dertig jaar lens aankopen kon gebruiken op mijn nieuwe Pentax. Leuk voor mijn dure telelenzen, etc. etc.
Conclusie: recensies, megapixels, specs etc zeggen weinig, belangrijker is de vraag of jij er mee kan fotograferen. Ik ga als volgende stap weer een Pentax proberen want ik ben het zat te werken met een semi-pro camera die niet kan wat ik wil.
p.s. wat wel heel treurig is dat ik om commerciele redenen gedoemd was een Nikon lens cap op mijn Tokina lens te gebruiken omdat sommige mensen commentaar hadden dat het 'niet professioneel was' . Die wilden gelijk praten over mijn camera plots en trots melden dat ze ook een Nikon hadden en nog wel wat fotos hadden liggen voor me van bijv. de lichtinval in een ander seizoen. Wat je dan binnen krijgt op onmogelijk hoge resoluties is diep droevig. Een labeltje maakt geen fotograaf zullen we maar zeggen
Je concrete vraag is waarom Pentax ipv merk Canon of Nikon zeker als die duurder is.
Laat ik beschrijven hoe ik mijn eerste DSLR koos. Ik fotografeer al vanaf kindsaan, burnen dee je gewoon in de doka door te poetsen en met wat figuurtjes op een steeltje in de beam van de projector kon je veel photoshop werk doen voordat je maar een digitale camera had. Ik heb vele camera's gehad, maar ben op een gegeven moment op analoge Pentax gesettled. Dat was in die tijd het merk met het beste glas voor de beste prijzen en een echt fotografen toestel. Zie de roemruchte K1000 waar elke student fotoacademie op heeft leveren fotograferen voor het digitale tijdperk.
Dus toen ik over wilde naar digitaal kon ik voor het eerst in lange tijd weer kiezen voor een nieuw merk. Je zet immers niet gauw je kostbare glas collectie aan de kant en je ervaring met een fabrikant. Ik wilde een betaalbaar toestel hebben om wat digitale ervaring mee op te doen.
Ik heb eerst alle specs gelezen, me verdiept in sensors etc. Nu moet ik voor mijn vak al professionele digitale achterwanden leveren aan echte studio's dus dat kon ik snel beoordelen.
Vervolgens ben ik gaan kijken naar handling, layout, knoppen of menu's etc. Het viel me op dat de reviews daar veel beknopter en niet toereikend over zijn (nee, ook de bekende als dpreview niet).
Op basis van die eerste twee stappen heb ik een shortlist gemaakt en ben naar een goede fotozaak gestapt. De drie die er uit leken te springen waren Canon, Nikon en Pentax. De eerste twee vanwege de positivieve reviews etc., de derde omdat er wat features als een scherptediepteknop op zaten die andere instap modellen niet hadden en die ik vooraf op mijn must have lijst had gezet.
In de fotozaak bleek een en ander veel simpeler dan ik dacht. Het matglas van de Pentax was veel helderder dan van de Canon en ook zichtbaar helderder dan van de Nikon. Handligging is een heel persoonlijke kwestie, ik heb kleine handen met dikke vinger dus ik vond de Nikon wat grof en de Pentax lekker in de hand liggen.
Vervolgens even wat virtuele foto's schieten in de shop. Keuze gemaakt in vijf minuten!
Noch de Nikon, noch de Canon konden zo snel met de hand scherpstellen als de Pentax. Het matglas gaf geen feedback, je mocht niet in een keer over op handinstelling, maar moest eerst aan schakelaars rommelen wat ik onhandig vind, het scherpstel bereik van de kitlenzen was nog geen 20 graden op Canon en Nikon, waarmee je dus sowieso niets kan doen, etc.
Ergo een Pentax K100D super gekocht. was. Dat was toen de instapper. Heel tevreden mee voor hobby fotografie.
Vervolgens moest ik voor mijn werk veel interieurs fotograferen. Jaren later inmiddels en ik had niet meer dan mijn Pentax + kitlens + tien pracht objectieven uit de oude doos die perfect werkten. Helaas geen 12-24mm want nooit nodig gehad.
Dus opnieuw gekeken wat er te koop was, want qua glas had ik toch nog geen investering gemaakt. Kon ook geen lekkere 12-24 vinden voor mijn doel dus het mocht best een ander merk zijn.
Gesettled op een Nikon D90 omdat deze de eerste was op dat moment die ook beperkt kon filmen wat handig was voor mijn toepassingen. De recensies waren positief en er bestond geen foto vakzaak in mijn nieuwe omgeving om dingen te proberen.
Nu werk ik er al een tijd mee, maar de scherpstel problemen blijken nimmer opgelost. Het lijkt me best handig om automatisch scherp te stellen, maar de Nikon wil niet locken op witte wanden. Handmatig is nog steeds gekloot en de zoomlenzen van Nikon zijn op dat gebied een grap. Voor de 12-24 dan maar een Tokina gekocht omdat je die met een beweging van hand naar auto scherpstellen kan veranderen en deze wel een lang doorlopende verstelling heeft zodat je nauwkeurig kan scherpstellen.
Your mileage may vary, maar ik zie hele goede redenen om 200E meer of minder uit te geven aan een toestel dat werkt zoals jij wilt. De helft van de innovaties hoef ik sowieso niet want met automatisch scherpstellen heb ik het gehad. Dat kan ik zelf veel sneller en nauwkeuriger als het toestel ten minste niet tegen werkt.
Ik druk niets af boven de 30x40 dus ik weet niet wat ik met al die mega pixels moet. Ik ben ook niet geinteresseerd in het aantal pixels dat ik op een display zie, want daar kijk ik nooit op. Ik heb een DSLR om die te gebruiken met de optische zoeker.
VR vind ik leuk want ik kan uit de hand fotograferen tot 1/15e (leica school gedaan he) als ik niet groter hoef dan 18x24. Nu kan ik met dezelfde techniek plots bruikbare shots maken op soms een 1/4 wat heel nuttig is als ik weer eens een kerk wil fotograferen.
VR in de body vind ik enorm handig want ik heb ervaren hoe ik dertig jaar lens aankopen kon gebruiken op mijn nieuwe Pentax. Leuk voor mijn dure telelenzen, etc. etc.
Conclusie: recensies, megapixels, specs etc zeggen weinig, belangrijker is de vraag of jij er mee kan fotograferen. Ik ga als volgende stap weer een Pentax proberen want ik ben het zat te werken met een semi-pro camera die niet kan wat ik wil.
p.s. wat wel heel treurig is dat ik om commerciele redenen gedoemd was een Nikon lens cap op mijn Tokina lens te gebruiken omdat sommige mensen commentaar hadden dat het 'niet professioneel was' . Die wilden gelijk praten over mijn camera plots en trots melden dat ze ook een Nikon hadden en nog wel wat fotos hadden liggen voor me van bijv. de lichtinval in een ander seizoen. Wat je dan binnen krijgt op onmogelijk hoge resoluties is diep droevig. Een labeltje maakt geen fotograaf zullen we maar zeggen
Tegenwoordig ontloopt dat elkaar niet zoveel meer.Ik heb eerst alle specs gelezen, me verdiept in sensors etc. Nu moet ik voor mijn vak al professionele digitale achterwanden leveren aan echte studio's dus dat kon ik snel beoordelen.
In het begin was het echter heel simpel. Canon liep mijlenver vooruit op de rest.
De reviews bij dpreview zijn inderdaad afgrijselijk slecht. Bergen informatie die je gewoon van de fabrikant kan krijgen, maar de hands-on informatie die je alleen van een review kunt krijgen ontbreekt grotendeels.Vervolgens ben ik gaan kijken naar handling, layout, knoppen of menu's etc. Het viel me op dat de reviews daar veel beknopter en niet toereikend over zijn (nee, ook de bekende als dpreview niet).
Alweer die scherptediepteknop?Op basis van die eerste twee stappen heb ik een shortlist gemaakt en ben naar een goede fotozaak gestapt. De drie die er uit leken te springen waren Canon, Nikon en Pentax. De eerste twee vanwege de positivieve reviews etc., de derde omdat er wat features als een scherptediepteknop op zaten die andere instap modellen niet hadden en die ik vooraf op mijn must have lijst had gezet.
Ik heb nog nooit een Canon dSLR gezien die geen scherptediepteknop heeft!
De hele xxxD heeft ze altijd gehad. (al vanaf de eerste 300D) Evenals de xxD serie en de D30 en D60 hadden ze ook. Dan blijft er volgens mij weinig over...
Ik kan ook maar moeilijk geloven dat zoiets essentieels (en simpels) zou missen bij de Nikons uit die tijd.
Welke modellen zat je toen te bekijken?
Handligging is inderdaad belangrijk en heel persoonlijk. Ik kan me goed voorstellen dat dat een reden is om een ander merk te overwegen.In de fotozaak bleek een en ander veel simpeler dan ik dacht. Het matglas van de Pentax was veel helderder dan van de Canon en ook zichtbaar helderder dan van de Nikon. Handligging is een heel persoonlijke kwestie, ik heb kleine handen met dikke vinger dus ik vond de Nikon wat grof en de Pentax lekker in de hand liggen.
In de tijd dat ik echter naar een dSLR keek was de voorsprong van de Canon sensors zo overweldigend dat ik dan hoogstens een ander Canon model zou overwegen, maar dat ligt er maar net aan wanneer jij zat te kijken.
Ik heb nooit beweerd dat ik geen goede redenen ken om 200 euro meer of minder uit te geven. Alleen dat ik ze bij dit model niet zie, en ik ze ook niet genoemd zag worden.Your mileage may vary, maar ik zie hele goede redenen om 200E meer of minder uit te geven aan een toestel dat werkt zoals jij wilt.
Pas de volgende dag komen dan de eerste reacties met enige argumenten.
"Wat is nou dat argument om juist voor Pentax te kiezen als het ding op geen enkel gebied beter is dan Nikon en Canon en wel meer kost."
1. In-body lens stabilisatie voor *al* je lenzen (inclusief oud manueel M42 glas).
2. Weather resistant body, weather resistant kit lens.
3. Compacte body, doe er een Pentax Ltd. pancake prime erop en je hebt een onopvallende street shooter.
4. Legendarische lenzen als de FA 43mm en FA 77mm Ltd.
5. Ergonomie. Pentax bodies staan er om bekend vaak ergonomisch wat doordachter en gebruiksvriendelijker te zijn.
Natuurlijk hebben ook Canon en Nikon bepaalde voordelen, net zoals iedere camera wel wat nadelen heeft. De grap is natuurlijk dat eigenlijk alle digitale DSLR's tegenwoordig erg goede en doordachte cameras zijn. En zelfs met een pinhole camera kan je fantastische foto's maken.
Ik denk dat uiteindelijk de "feel" die een camera je in het gebruik geeft een van de allerbelangrijkste dingen is als je goede fotos wilt maken. Om die reden schiet ik nog graag met een Rolleicord Vb, een waist level zoeker geeft mij persoonlijk een veel intensere beleving bij het kiezen van een compositie en het aanvoelen van de balans in contrasten. En de Rolleicord voelt gewoon aan als een fantastisch stuk kwaliteit.
Een goede camera is een camera die je vergeet omdat je met je ogen en gedachten bij de foto bent. Een slechte camera is een camera die tijdens het fotograferen je aandacht te vaak van de foto naar de camera zelf trekt. En dat is vaak erg persoonlijk.
1. In-body lens stabilisatie voor *al* je lenzen (inclusief oud manueel M42 glas).
2. Weather resistant body, weather resistant kit lens.
3. Compacte body, doe er een Pentax Ltd. pancake prime erop en je hebt een onopvallende street shooter.
4. Legendarische lenzen als de FA 43mm en FA 77mm Ltd.
5. Ergonomie. Pentax bodies staan er om bekend vaak ergonomisch wat doordachter en gebruiksvriendelijker te zijn.
Natuurlijk hebben ook Canon en Nikon bepaalde voordelen, net zoals iedere camera wel wat nadelen heeft. De grap is natuurlijk dat eigenlijk alle digitale DSLR's tegenwoordig erg goede en doordachte cameras zijn. En zelfs met een pinhole camera kan je fantastische foto's maken.
Ik denk dat uiteindelijk de "feel" die een camera je in het gebruik geeft een van de allerbelangrijkste dingen is als je goede fotos wilt maken. Om die reden schiet ik nog graag met een Rolleicord Vb, een waist level zoeker geeft mij persoonlijk een veel intensere beleving bij het kiezen van een compositie en het aanvoelen van de balans in contrasten. En de Rolleicord voelt gewoon aan als een fantastisch stuk kwaliteit.
Een goede camera is een camera die je vergeet omdat je met je ogen en gedachten bij de foto bent. Een slechte camera is een camera die tijdens het fotograferen je aandacht te vaak van de foto naar de camera zelf trekt. En dat is vaak erg persoonlijk.
He he, eindelijk komt er dan toch antwoord.
Voor lange lenzen vind ik in-body stabilsatie zo weinig effectief dat het voor mij geen koop argument zou zijn[/quote]
Aangezien geen van de bodies of lenzen getest wordt volgens industry specificaties hebben we geen flauw idee hoe goed die weather resistancy nu werkelijk is, dus dit is een zeer dubieus argument om op te vergelijken.
De fabrikanten kunnen als ze willen overal de claim "weather resistant" op plakken omdat niemand het kan controleren.
Grappig dat Pentax users die compacte body blijkbaar wel positief vinden.
Nikon gebruikers vinden dat Nikon bodies daar om bekend staan.
En je raad het al: Canon gebruikers vinden dat Canon bodies daar om bekend staan.
Het is vooral een kwestie van wat je gewend bent. Als je eenmaal de camera van het ene merk gewent bent dan vind je dat vanzelfsprekend en andere merken onhandig.
Als je een tijdje dan met een ander body schiet dan merk je dat vrij snel aan de andere ergonomie went.
In-body stabilisatie is leuk voor korte lenzen. Maar tegelijkertijd heb je bij korte lenzen ook minder stabilisatie nodig.1. In-body lens stabilisatie voor *al* je lenzen (inclusief oud manueel M42 glas).
Voor lange lenzen vind ik in-body stabilsatie zo weinig effectief dat het voor mij geen koop argument zou zijn[/quote]
De 7D heeft ook een weather resistant body.2. Weather resistant body, weather resistant kit lens.
Aangezien geen van de bodies of lenzen getest wordt volgens industry specificaties hebben we geen flauw idee hoe goed die weather resistancy nu werkelijk is, dus dit is een zeer dubieus argument om op te vergelijken.
De fabrikanten kunnen als ze willen overal de claim "weather resistant" op plakken omdat niemand het kan controleren.
Bij de 60D zit iedereen juist te klagen dat de body compacter geworden is dan de 50D en 7D.3. Compacte body, doe er een Pentax Ltd. pancake prime erop en je hebt een onopvallende street shooter.
Grappig dat Pentax users die compacte body blijkbaar wel positief vinden.
Pentax gebruikers vinden dat Pentax bodies daar om bekend staan.4. Legendarische lenzen als de FA 43mm en FA 77mm Ltd.
5. Ergonomie. Pentax bodies staan er om bekend vaak ergonomisch wat doordachter en gebruiksvriendelijker te zijn.
Nikon gebruikers vinden dat Nikon bodies daar om bekend staan.
En je raad het al: Canon gebruikers vinden dat Canon bodies daar om bekend staan.
Het is vooral een kwestie van wat je gewend bent. Als je eenmaal de camera van het ene merk gewent bent dan vind je dat vanzelfsprekend en andere merken onhandig.
Als je een tijdje dan met een ander body schiet dan merk je dat vrij snel aan de andere ergonomie went.
[Reactie gewijzigd door mjtdevries op dinsdag 21 september 2010 16:09]
Zelfs met mijn Sigma 50-500 op 500mm kan ik behoorlijk ver gaan met de stabilisatie.
Maar inderdaad is een stabilisatie in de lens daar beter, maar goed 95% van mijn werk zit onder de 200mm en daar werkt sensor shift stabilisatie heel goed.
Maar inderdaad is een stabilisatie in de lens daar beter, maar goed 95% van mijn werk zit onder de 200mm en daar werkt sensor shift stabilisatie heel goed.
Jij hebt het gehad over over Pentax is slechter; en Pentax is duurder.. (je hebt in middels je post aangepast waar het in stond, maar ik ben 't niet vergeten). Waar bazeer je dat op? En hoe ben je er zo zeker van dat het slechter is.. Heb je zelf überhaupt ooit zo'n camera vast gehad?
Kan jij in de toekomst kijken en weet jij hoe snel en hoeveel de advies prijzen zullen dalen?
Vind het knap dat je die conclusies al kunt trekken.. Terwijl niemand ook nog maar dat ding vast gehad heeft. (Op misschien een paar uitzonderingen na)
Pentax heeft wat betreft WR zo ongeveer de beste naam op de hele mark.. En zullen die nooit te grabbel gooien.. Ook is de bouw constructie van een Pentax oer degelijk. Dit zijn geen meningen, maar feiten. Direct afgeleid uit de praktijk..
Nu wil ik graag de volgende vraag stellen: Wat maakt Canon of Nikon voor jou beter dan Pentax?
Die vraag lijkt me net zo relevant als de vraag die jij stelde. Want het slaat namelijk op precies het zelfde. Aangezien jij van mening bent dat Pentax minder is ben ik wel benieuwd waarom.
Kan jij in de toekomst kijken en weet jij hoe snel en hoeveel de advies prijzen zullen dalen?
Vind het knap dat je die conclusies al kunt trekken.. Terwijl niemand ook nog maar dat ding vast gehad heeft. (Op misschien een paar uitzonderingen na)
Pentax heeft wat betreft WR zo ongeveer de beste naam op de hele mark.. En zullen die nooit te grabbel gooien.. Ook is de bouw constructie van een Pentax oer degelijk. Dit zijn geen meningen, maar feiten. Direct afgeleid uit de praktijk..
Nu wil ik graag de volgende vraag stellen: Wat maakt Canon of Nikon voor jou beter dan Pentax?
Die vraag lijkt me net zo relevant als de vraag die jij stelde. Want het slaat namelijk op precies het zelfde. Aangezien jij van mening bent dat Pentax minder is ben ik wel benieuwd waarom.
[Reactie gewijzigd door luuukt op dinsdag 21 september 2010 18:04]
Wat mij betreft is Pentax het betere merk, bediening is gebruiksvriendelijker, camera's zijn beter uitgedacht en waren in het verleden ook altijd kleiner en eleganter van vormgeving. Helaas is Pentax altijd een kleiner merk geweest zodat ze nooit konden beschikken over de enorme budgetten die de andere hadden.
De filosofie bij Pentax is gewoon anders. Naast deze K-5 introduceerde Pentax o.a. ook een 35mm f1/2.4 AL, dit waar andere merken een 35/1.8 of zelfs een 35/1.4 hebben. Pentax brengt geen 1.4 uit omdat het AF systeem daarvoor niet voldoende nauwkeurig scherp kan stellen. Dat laatste geld ook voor andere merken, maar die voeren gewoon dergelijke objectiefen omdat
- het andere merk dat ook doet
- er vraag naar is, voornamelijk bij professionals die ook bij slecht licht met een opname thuis moeten komen. Een niet geheel scherpe opname is soms beter als helemaal niets.
In principe kun je dergelijke lenzen (1/1.2 en 1/1.4) prima gebruiken mits je handmatig de scherpte bijstelt. Om die reden zijn er bij diverse firma's ook speciale matglazen te koop met hulpmiddelen voor dat handmatig scherpstellen(deelbeeldwig, microprisma's). De grote merken doen brengen die niet omdat er te weinig vraag naar is (de consument wil gewoon AF gebruiken) en omdat het afbreuk doet aan het imago van hun merk, want je geeft daarmee toe dat de jouw AF-systeem tekortkomingen heeft.
voor de liefhebbers van handmatig scherpstellen is het jammer dat Pentax dan niet zo'n 1/1.4 heeft, maar die kunnen terecht bij het enorme gamma MF lenzen van Pentax uit de jaren 70, 80 en begin 90 (A-serie, M-serie, K-serie)
offtopic:
Nikon maakt deel uit van een enorm concern dat producten maakt van conservenblikjes, via vliegtuigen tot mamoettankers. Het concern omvat tevens japans grootste chemische bedrijf, een oliemaatschappij (Nippon Oil) een kernenergiebedrijf, een rederij (Nyk-line) en een bank, en Nikon kan daardoor vrij gemakkelijk over grote kapitalen beschikken. De naam van dat concern is Mishubishi.
Daarnaast is zijn hun producten altijd populair geweest in Amerika sinds de ontdekking van de kwaliteit (en in vergelijking met Zeiss en Leica lage prijzen) van de Nikkor-lenzen voor door de (voornamelijk Amerikaanse) journalisten tijdens de Korea-oorlog. De naam Nikon, wat van 1946 dateert, is het samenvoegen van Nippon Kōgaku (日本光学: „Optisch Japan“) en een imitatie van Zeiss Ikon. http://www.worldlingo.com/ma/enwiki/nl/Nikon De eerste Canon camera was overigens voorzien van een Nikkor-objectief. Verder is Nikon wereldleider in de fotolithografie en grootste fabrikant van steppers voor de vervaardiging van IC's. Kortom, ze kunnen profiteren van research bij andere afdelingen.
Nikon maakt deel uit van een enorm concern dat producten maakt van conservenblikjes, via vliegtuigen tot mamoettankers. Het concern omvat tevens japans grootste chemische bedrijf, een oliemaatschappij (Nippon Oil) een kernenergiebedrijf, een rederij (Nyk-line) en een bank, en Nikon kan daardoor vrij gemakkelijk over grote kapitalen beschikken. De naam van dat concern is Mishubishi.
Daarnaast is zijn hun producten altijd populair geweest in Amerika sinds de ontdekking van de kwaliteit (en in vergelijking met Zeiss en Leica lage prijzen) van de Nikkor-lenzen voor door de (voornamelijk Amerikaanse) journalisten tijdens de Korea-oorlog. De naam Nikon, wat van 1946 dateert, is het samenvoegen van Nippon Kōgaku (日本光学: „Optisch Japan“) en een imitatie van Zeiss Ikon. http://www.worldlingo.com/ma/enwiki/nl/Nikon De eerste Canon camera was overigens voorzien van een Nikkor-objectief. Verder is Nikon wereldleider in de fotolithografie en grootste fabrikant van steppers voor de vervaardiging van IC's. Kortom, ze kunnen profiteren van research bij andere afdelingen.
offtopic:
Canon is wereldmartkleider op het gebied van fax- en copiëerapparaten, en vervaardigd eveneens steppers. Darnaast maken ze uiteraard scanners en printers. Ook Canon is enorm groot en veel meeromvattend als wat bij het grote publiek bekend is.
Canon is wereldmartkleider op het gebied van fax- en copiëerapparaten, en vervaardigd eveneens steppers. Darnaast maken ze uiteraard scanners en printers. Ook Canon is enorm groot en veel meeromvattend als wat bij het grote publiek bekend is.
offtopic:
Iets soortgelijks valt te zeggen van de camera-afdeling van Sony (zelf een groot concern) welke (deels) afkomstig is van Konica-Minolta waarvan zowel Minolta als Konica ook actief waren in de productie van fax- en copiëerapparaten, (laser-)printers,
scanners enzovoorts.
Iets soortgelijks valt te zeggen van de camera-afdeling van Sony (zelf een groot concern) welke (deels) afkomstig is van Konica-Minolta waarvan zowel Minolta als Konica ook actief waren in de productie van fax- en copiëerapparaten, (laser-)printers,
scanners enzovoorts.
offtopic:
Vrijwel alle andere merken die nu in de fotografie actief zijn, zoals Panasonic, Samsung en Casio zijn electronica-fabrikanten die zelf een enorme omvang hebben en voor de kennis van optica, lensbouw en camerabouw samenwerkingsverbanden hebben of hadden met partners die hun oorsprong daar hadden, zoals Leica (Panasonic), Schneider-Kreuznach, Pentax (Samsung), Pentax (Casio). Uitzondering hierop is Olympus dat net als KonicaMinolta en Pentax verder vooral werkzaam is in de fabricage van medische apparatuur.
Vrijwel alle andere merken die nu in de fotografie actief zijn, zoals Panasonic, Samsung en Casio zijn electronica-fabrikanten die zelf een enorme omvang hebben en voor de kennis van optica, lensbouw en camerabouw samenwerkingsverbanden hebben of hadden met partners die hun oorsprong daar hadden, zoals Leica (Panasonic), Schneider-Kreuznach, Pentax (Samsung), Pentax (Casio). Uitzondering hierop is Olympus dat net als KonicaMinolta en Pentax verder vooral werkzaam is in de fabricage van medische apparatuur.
Op een aantal momenten zijn Pentax objectieven duurder geweest als vergelijkbare van lenzen Nikon en Canon. Vaak ook waren ze goedkoper. De meest extreme en specialistische (en dus weinig geproduceerde en duurste) exemplaren ontbreken vaak, maar alles wat een fotograaf nodig heeft is er, ook voor de professional. Ook de optische kwaliteit is steeds goed, waar Canon, Nikon en zelfs Zeiss soms consessies moeten doen om ook maar een soortgelijk exemplaar als wat de concurent heeft in het assortiment te hebben, en waardoor sommige type objectieven op één of meerdere vlakken minder presteren. (Bij Zeiss heeft de 35/1.4 last van een enorme beeldveldwelving, andere lichtsterke groothoeken hebben vaak enorme lichtafval naar de hoeken).Dus wat mij betreft een goede vervanger voor de grote (& dure) merken.
De filosofie bij Pentax is gewoon anders. Naast deze K-5 introduceerde Pentax o.a. ook een 35mm f1/2.4 AL, dit waar andere merken een 35/1.8 of zelfs een 35/1.4 hebben. Pentax brengt geen 1.4 uit omdat het AF systeem daarvoor niet voldoende nauwkeurig scherp kan stellen. Dat laatste geld ook voor andere merken, maar die voeren gewoon dergelijke objectiefen omdat
- het andere merk dat ook doet
- er vraag naar is, voornamelijk bij professionals die ook bij slecht licht met een opname thuis moeten komen. Een niet geheel scherpe opname is soms beter als helemaal niets.
In principe kun je dergelijke lenzen (1/1.2 en 1/1.4) prima gebruiken mits je handmatig de scherpte bijstelt. Om die reden zijn er bij diverse firma's ook speciale matglazen te koop met hulpmiddelen voor dat handmatig scherpstellen(deelbeeldwig, microprisma's). De grote merken doen brengen die niet omdat er te weinig vraag naar is (de consument wil gewoon AF gebruiken) en omdat het afbreuk doet aan het imago van hun merk, want je geeft daarmee toe dat de jouw AF-systeem tekortkomingen heeft.
voor de liefhebbers van handmatig scherpstellen is het jammer dat Pentax dan niet zo'n 1/1.4 heeft, maar die kunnen terecht bij het enorme gamma MF lenzen van Pentax uit de jaren 70, 80 en begin 90 (A-serie, M-serie, K-serie)
[Reactie gewijzigd door BeosBeing op dinsdag 21 september 2010 10:28]
ik hou wel van dit soort underdog merken, de sprongen die ze maken zijn net wat innovatiever voor het geld wat je ervoor neerteld.
Ik heb sinds een tijdje een K7 en ik (natuurlijk persoonlijk) vind hem fijner werken dan verschillende canons die ik heb geprobeerd.
De huidige AF is al niet traag, sneller is altijd welkom. Vind wel de prijs behoorlijk hoog.
Tov de k7 verschilt hij niet heel veel, in ieder geval niet voor 600,- imo
De huidige AF is al niet traag, sneller is altijd welkom. Vind wel de prijs behoorlijk hoog.
Tov de k7 verschilt hij niet heel veel, in ieder geval niet voor 600,- imo
Welke innovatie doel je dan op?
Sony's SLT camera's bijvoorbeeld (A33 en A55), hoewel je Sony tegenwoordig geen underdog meer kunt noemen. Minolta als underdog cameramerk, dat door Sony is overgenomen, heeft toch wel een aantal hele mooie innovaties op z'n naam gezet. Het huidige fase-detectie autofocus systeem bijvoorbeeld, of sensor-shift stabilisatie.
Edit: beetje specifieker geweest m.b.t. de vindingen van Minolta
Edit: beetje specifieker geweest m.b.t. de vindingen van Minolta
[Reactie gewijzigd door Anthracite op woensdag 22 september 2010 16:10]
Auto focus is van origine door Polaroid ontwikkeld, in de 60-er jaren al ...... volgens Wikipedia in elk geval. En in dat stukje op Wiki wordt de naam van Minolta nergens genoemd en komt de eer voor de eerste AF camera's toe aan Polaroid (1978) en Konica. (1977)
En wat de eerste 'werkbare' camera's met AF betreft, mijn eerste AF-camera was toevallig een Asahi Pentax ME-F uit 1981. Volgens Wiki is deze Pentax ook de aller eerste 35 mm AF camera die ooit in productie is gemaakt. Maar in de tijd van analoge fotografie kon Minolta wel redelijk meekomen, maar was het ook zeker geen echte hoogvlieger. Mijn ervaring met 1 van de beste toestellen uit die tijd is nog altijd de Pentax LX, onovertroffen lichtmeting.
Maar het wordt hoogste tijd, dat Pentax weer eens echt laat zien wat ze in huis hebben en hiermee zijn ze naar mijn mening weer op de goede weg. Een 645D is geweldig, maar voor de 'gewone' man niet te betalen, als het al lukt om er 1 over te laten komen. Voor zover ik vernomen heb is die namelijk in Europa (nog) niet te koop.
En wat de eerste 'werkbare' camera's met AF betreft, mijn eerste AF-camera was toevallig een Asahi Pentax ME-F uit 1981. Volgens Wiki is deze Pentax ook de aller eerste 35 mm AF camera die ooit in productie is gemaakt. Maar in de tijd van analoge fotografie kon Minolta wel redelijk meekomen, maar was het ook zeker geen echte hoogvlieger. Mijn ervaring met 1 van de beste toestellen uit die tijd is nog altijd de Pentax LX, onovertroffen lichtmeting.
Maar het wordt hoogste tijd, dat Pentax weer eens echt laat zien wat ze in huis hebben en hiermee zijn ze naar mijn mening weer op de goede weg. Een 645D is geweldig, maar voor de 'gewone' man niet te betalen, als het al lukt om er 1 over te laten komen. Voor zover ik vernomen heb is die namelijk in Europa (nog) niet te koop.
[Reactie gewijzigd door CARman op dinsdag 21 september 2010 01:53]
Wel als je de engelse wiki leest, Minolta als eerste SLR autofocus camera
Minolta 7000 was 1985, Nikon F3AF was 1983, Canon T80 was 1985. Pentax ME-F was 1981. Wel was Minolta de eerste met een AF-systeem, bij de anderen werkte het maar met één of enkele lenzen.
Overigens had Olympus ook een AF-lens (een zoom)voor de OM30 of OM40, en hadden Chinon (35-70) en Ricoh (50mm f/2.0) ook een AF lens, alle drie met het AF-systeem in de lens. Tamron heeft zo ook een 70-210/4.0 AF uitgebracht voor haar Adapt-all2 systeem.
Overigens had Olympus ook een AF-lens (een zoom)voor de OM30 of OM40, en hadden Chinon (35-70) en Ricoh (50mm f/2.0) ook een AF lens, alle drie met het AF-systeem in de lens. Tamron heeft zo ook een 70-210/4.0 AF uitgebracht voor haar Adapt-all2 systeem.
Officiele verkoop van de 645D in Europa is ook net aangekondigd op Photokina.
Minolta was niet de eerste die auto focus had ontwikkeld, en ook niet de eerste die AF op een SLR had, maar was wel het bedrijf dat de fase detectie AF heeft ontwikkeld, wat nu nog steeds in elke SLR, digitaal of analoog, wordt toegepast!
De nieuwe generatie sensoren van Sony is er blijkbaar. Volgens mij wordt die ook gebruikt in de D7000 de sensor die ook in deze zit gezien de specificaties vrij gelijk zijn.
Waarschijnlijk zal die dan ook beschikbaar zijn in goedkopere en lager gesegmenteerde camera's.
Waarschijnlijk zal die dan ook beschikbaar zijn in goedkopere en lager gesegmenteerde camera's.
Ja, de Sony A580, de Nikon D7000 en de Pentax K-5 hebben allemaal de Sony 16 MP Exmor CMOS sensor.
Van dat argument zijn ze bij Sony ook weer afgestapt met de NEX camera's. Was blijkbaar niet interessant voor de consument.
Ehm...welk argument precies?
Uiteindelijk komt het er op neer dat steeds meer hobbyisten en semi-pro's met deze camera zowel HDV als fotowerk kunnen en gaan leveren.... Goed nieuws voor iedereen.
Gisteren stond ik nog bij een handelaar te staren naar een professionele video bandrecorder van AMPEX. Dat waren machines van door de 100.000 gulden. Nu kun je dit soort kwaliteit dus leveren voor rond de 1500 euro. Wat een verschil.
Gisteren stond ik nog bij een handelaar te staren naar een professionele video bandrecorder van AMPEX. Dat waren machines van door de 100.000 gulden. Nu kun je dit soort kwaliteit dus leveren voor rond de 1500 euro. Wat een verschil.
Op dit item kan niet meer gereageerd worden.
Prijzen
Pentax K-5 Zwart
- Pentax K-5 Zwart
- Pentax K-5 + smc DA 18-55mm f/3,5-5,6 AL WR Zwart
- Pentax K-5 + smc DA 18-135mm ED AL [IF] DC WR Zwart
- Pentax K-5 + DA 18-55mm WR + DA 50-200mm WR Zwart
Populair: Tablets Samsung Websites en communities Mobiele telefoons Google Microsoft Sony Games Politiek en recht Galaxy S
© 1998 - 2013 Tweakers.net B.V. Contact Over Tweakers Jouw privacy Algemene voorwaarden Cookies
Tweakers wordt uitgegeven door De Persgroep en wordt gehost door True
