Oud zijn mensen die de beginfase van games nog hebben meegemaakt, en die dus geacht worden wat beter in staat te zijn om het belang van gameplay over graphics te achten. Maar goed, wanneer jij bijv. op je 19e bent begonnen met gamen, heb je de 16-bit tijdperk ook niet meegemaakten ben je meteen in het over-commerciële* Playstation-tijdperk ingestapt. Dus het is relatief.
Om je vraag te beantwoorden, als je begonnen bent in de 8/16 bit periode, dan ben je een 'oudere' gamer.
*mijnsinziens dan en alleen gericht op de consoles, omdat graphics belangrijker werden dan gameplay en de teloorgang van het gamen werd ingezet, games te makkelijk werden, en de 'feeling' (besturing met bijv. auto-aim, onmogelijke coördinatie, etc.) niet belangrijk meer waren in de mainstream platformtitels.
Een 2d Sonic benieuwt me wel. Ik ben het er overigens niet mee eens dat Sonic in 3D per definitie niet werkte. Sonic Adventure 1&2 waren gewoon goede titels. Ik heb dan ook het idee dat er heel andere mensen aan die andere titels werkten. Misschien dat de motivatie er gewoon niet was om plichtmatig een Sonicgame uit te brengen, op een niet Sega-console, men op het karakter is uitgekeken om verschillende redenen, of omdat men het wel gezien had binnen het team om een dergelijke simpele platformgame te maken. 2D is natuurlijk alles behalve een garantie voor succes. Al las ik meerdere meningen dat men laatste Sonic top hadden gevonden als de nachtscenes eruit waren gelaten.
Of ik het zou spelen? Denk het niet. Ik heb mijn PS3 al een tijdje niet meer aangeraakt. Hooguit dat het gaat gebeuren wanneer GT5 eindelijk uitkomt. Maar eigenlijk zit ik daar niet eens meer op te wachten. De meest recente game die ik nog leuk vond en niet een sport- of (serieuze, dus niet pimp-blabla) racegame was, was de PoP SoT-trilogie.
Misschien word ik gewoon te oud......
(
al ben ik wel kinderachtig genoeg om ergens te hopen dat ook deze weer faalt, omdat ik een goeie Sonic alleen op een Sega-console wil zien)
[Reactie gewijzigd door RaJitsu op donderdag 10 september 2009 14:07]
Oud zijn mensen die de beginfase van games nog hebben meegemaakt, en die dus geacht worden wat beter in staat te zijn om het belang van gameplay over graphics te achten.
Tja, ik ben 32 en heb gegamed van C64 tot PS3... Maar ik moet zeggen dat ik ook altijd wel graphic-geil was / ben. Het is allemaal relatief natuurlijk.... Vroeger kreeg je ineens een spelletje zoals Turrican op de C64... wow, dat vond ik destijd echt onwijze graphics. En elke keer werd de lat hoger gelegt... Super Mario 3, zag er zoveel beter uit als 1. Toen kwam de snes met mario world, wat na een paar ja qua graphics terpletter geslagen werd door Donkey kong country... Ga zo maar door. Het wordt steeds beter en elke keer denk je bij je zelf hoe ze het überhaupt nog kunnen verbeteren. En dan flikken ze het keer op keer weer. Als ik sommige racespellen zie, lijken het wel echte filmbeelden. Het maakt niet uit waneer je geboren bent of hoe lang je al gamed. Voor mijn zoontje heeft de ps3 in verhouding later graphics wat ik van phong vond.
History repeats...
Ben zelf 27 en gamert sinds de C64. Onlangs mijn oude beige bak weer eens aangesloten en wat spelletjes van toen geladen. Om de een of andere reden zien die spellen er in gedachten toch nét iets mooier uit... :-)
Ben ik het dus niet helemaal mee eens. Uiteraard zijn 'goede graphics' van alle tijd. Daar is ook helemaal niets mis mee uiteraard. Maar wanneer het ten koste van de gameplay gaat wel. In het begin neem je dat voor lief, totdat je merkt dat alle spellen het gaan doen, en dat als het niet goed werkt, alle spellen dus minder speelbaar zijn en de industrie als totaal dus minder entertainment biedt op het gebied van waar het om gaat, namelijk het goed kunnen spelen ipv dat het een veredelde hand-oog-coördinatie-oefening wordt, of gewoon gamen met hulpmiddelen die de gameplay door midden zagen (bijv. auto-aim of de mogelijkheid om in de NFS-spellen om een bocht te nemen door de auto gewoon in de vangrail te duwen en nitro eruit te gooien).
Gamen is gewoon een andere bezigheid geworden. De games waar je vroeger zaken als niet de precieze controle over je karakter had, waar je niet de mogelijkheid om direct te richten, etc. werden per definitie weggeschreven als slechte games. Nu zijn dit vaak acceptabele problemen.
En ik meen dus dat de Playstation in deze ontwikkeling voorloper is geweest, vooral zo rond de PS2. Ten tijde van de PS1/Saturn was er nog een hoop over van de voorgaande generatie. Uiteindelijk bleef de PS in zijn eentje over, en kon zo de markt bepalen. Misschien dat het ook te maken heeft met dat Sony gewoon geen game-achtergrond had, afgezien van een klein developer-huis . Het moest allemaal toegankelijker (vanuit commercieel oogpunt positief, omdat de doelgroep verbreed werd). In veel games is de controller meer een besturingsmiddel dan dat het een verlengde van je hersenimpulsen zijn. Je bestuurt het karakter op het scherm ipv dat je het zèlf bent/speelt. Dat is iig zoals ik het beleef op de huidige consoles. Op de PC veel minder, wat vooral komt doordat je met de muis precies kunt aangeven wat je wil.
Maar goed, zoals ik al zei, misschien ben ik het gewoon ontgroeid en heb ik er niet zoveel meer mee en is dàt de reden dat ik deze mening toegedaan ben. Aan de andere kant correspondeert dat natuurlijk niet met het feit dat ik me wel geroepen voel deze reactie te plaatsen. Anyway, we zullen zien.
![[RSS]](http://tweakimg.net/g/if/v2/icons/rss_small.png){kind=icon}
![[quick]](http://tweakimg.net/g/if/icons/world_link_cropped.png){kind=icon}
12:37
11:06
Door 
![[show]](http://tweakimg.net/g/if/comments/button_down.png "Reactie uitklappen")
