Omstreden anti-pedofielensite raakt overbelast

• Je verwart de gevoelens van burgers dat er iets niet schort met de notie dat er iets niet schort. Het strafsysteem klopt niet, maar dat komt omdat het is gestoeld op krankzinnige, 18e- en 19e eeuwse elementen en ideeën over het heropvoeden van de mens. Dat is niet omdat er te licht wordt gestraft, maar omdat er te zwaar wordt gestraft. Straffen heeft namelijk - hoe gek dat ook klinkt - eerder een averechts effect: stijgen de straffen, dan stijgt de criminaliteit. Dit verband werd al meer dan 100 jaar geleden beschreven door de gezaghebbende socioloog Emile Durkheim. Het volk is gewoon niet zo goed in bepalen wat goed is en wat waar is. Andere dingen die nogal dubieus zijn en waar het volk in gelooft zijn bijvoorbeeld God, Jezus, de muziek van Jan Smit, Internet Explorer 6.
• Als een rechter iemand vrijspreekt, is dat niet zonder meer een teken dat de rechtspraak fout is. De rechter geniet dan het voordeel van de twijfel, want die heeft het openbaar ministerie aangehoord (en niet alleen via persberichten in De Telegraaf, maar hij heeft haar ook aan de tand gevoeld), het heeft de verdachte gehoord (en niet alleen de gladde praatjes van de advocaat), hij heeft expers gehoord, het slachtoffer, getuigen en zich zoveel mogelijk in de zaak verdiept. Het dossier van een eenvoudige inbraak is 4000 pagina's. Het voorpagina-artikel in De Telegraaf is 300 woorden. Wie denk je dat er zich meer in de zaak verdiept heeft? De gemiddelde Nederlander lijkt te denken dat hij meer van de zaak weet, maar uit diverse onderzoeken blijkt dat naarmate je meer van een zaak weet, je minder oordeelt. Gevaarlijk, al die rancuneuze mensen.
• De straffen zijn te kort, de bewijslast is te soepel en er is geen aandacht voor het slachtoffer. Uit rechtsvergelijkend onderzoek in Delikt en Delinquent bleek dat Nederland streng straft in vergelijking tot andere landen in de EU. De selectieve waarneming van de Verongelijkte Nederlander gaat daar helemaal aan voorbij en dat heeft een aantal voor de hand liggende oorzaken: per dag spelen zich vele strafzaken af. Niet elke zaak haalt de krant. Zaken waarin heel licht wordt gestraft zijn bijzonder en halen de krant. Bovendien kom je in Nederland 'pas' na 2/3 van je straf vrij, in andere EU landen na 1/2 (Italië) en andere EU-landen na 1/3. Daarnaast werken we in Nederland met delictsomschrijvingen die zo algemeen zijn, dat minimumstraffen een krankzinnig idee is voorbehouden aan politici van lage kwaliteit. Verkrachting van een minderjarige is voor de wet zowel een gruwelijke zaak waarin een groep ranzige mannen een klein meisje vastbindt en met geweld verkracht als de zaak van twee tieners die zoenen en geen toestemming van elkaars ouders hebben. In het laatste geval legt de rechter je geen 15 jaar op..., hoe graag sommigen dat ook zouden willen. Daarenboven deugt er niets van de bewijslast in ons land. Het bewijs van incest bestaat uit twee componenten: de verklaring van het slachtoffer en een uittreksel uit de burgerlijke stand waaruit blijkt dat de dader en het slachtoffer tot elkaar in familierechtelijke betrekking staan. En het lijkt me niet meer dan logisch dat er maar tot op beperkte hoogte aandacht is voor het slachtoffer: de dader moet zich in het strafrecht verantwoorden. Het gaat daarbij om hetgeen dat de positie van de dader raakt. Wil de slachtoffer aandacht in juridische zin dan is dat uiteraard mogelijk, maar dan zal het slachtoffer de dader in rechte moeten betrekken. Dat is betrekkelijk eenvoudig, want alle feiten uit de veroordeling staan in het civiele geding vast, zodat het slachtoffer alleen haar eis hoeft toe te lichten. Het strafrecht gaat erom dat (ik haat het om te zeggen:) de gewone burger, zoals jij en ik, wordt beschermd tegen de willekeur en tegen de fouten en voorbarigheid van conclusies van de overheid en overijverige officier van justitie. Daarom is er meer aandacht voor de dader. De slachtoffer heeft haar portie al geleden en als vast staat dat de dader de dader is dan kan zij daarna haar schade verhalen. Dat de civiele schadevergoedingen in Nederland in geval van immateriele schade erg laag zijn (voor een doodgereden kind krijg je de kosten voor psychistrische hulp...) is een hele andere discussie die door gebrek aan kennis in de politiek nooit gevoerd wordt.

[Reactie gewijzigd door DeTinuxNL op zaterdag 7 februari 2009 21:06]